mist het woud steeds in zijn bloed
Alle herinneringen ziet hij vaak voor ogen
want nu had hij het niet zo goed.
Een klein nattig hok was nu zijn huis
dacht waar hij nu terecht zal komen
Zat van top tot teen ook vol met luis.
Hij werd geronseld en veel geslagen
het was zijn kracht die toen brak
In zijn hok zonder voedsel lag hij vele dagen.
Zijn bed was een betonnen vloer want
mensen hadden aan hem het lak
Zo vergaat het vele dieren alles doet men voor het geld
vele van zijn soortgenoten zijn gedood terwijl
anderen door de vele martelingen werden geveld.
Vele werden ook attractie dieren
of zaten van kleins af in huis totdat zij
werden weggedaan als oud vuil en dat
slechts om andere mensen te plezieren maar
zij kregen allen een ellendig leven ervoor in ruil.
Toch kwam voor hem eindelijk na wat jaren
goede mensen die hem redde van zijn droevig lot
Die zijn hok en van anderen chimpansees opende
om deze dan echt voorgoed te ontdoen van het slot.
Apen zijn geen huisdieren!
Gedicht © 2013 Tine de Jong
( Geschreven in 2004 en komt uit mijn gedichten archief)
Mijn gedicht heeft ook in een blad gestaan en in menige kranten.
Wil je eens wat zien wat Stichting AAP allemaal doet dan kan dit via hun YouTube kanaal want dan kan je zelf zien hoeveel mooi werk hun allemaal hier doen. Kopieer de link en lees meer.





















