Rumpt - Het mooie dorp aan de Linge, West Betuwe, Gelderland

Ditmaal laat ik je kennis maken met een mooi, rustig en ook wel een uitgestrekte dorp te noemen en dat is Rumpt die we onlangs weer een bezoek hadden gebracht. En wil er ook eens over schrijven want dat verdiend dit rustige dorp ook. Het ligt in de gemeente West Betuwe in het mooie rivierenland in de Nederlandse provincie Gelderland. Het ligt aan de zuidoever van de rivier de Linge en steeds als mijn man en ik hier een bezoek brengen genieten wij van de mooie omgeving en daarbij ook het landelijk leven. 

Meestal lopen we niet echt een route maar gaan kris kras straatjes in want daar vinden we altijd mooie gezichten. Met een wandeling die ik maak in een dorp of stad kijk ik ook altijd graag in de tuinen van bewoners wat men aan mooie natuur in tuin zal hebben. Want ik probeer ik altijd de natuur te vermengen met al mijn wandelingen. En ik zag in een straat ook vele mooie zonnebloemen staan. 

Met de bewoner had ik ook nog even gepraat en ik bedank hierbij ook hem omdat hij mij vele zonnebloemzaadjes had meegegeven. Er waren veel bewoners die aan de insectenwereld dachten want menige tuin had mooie bloemen daar in staan.


Rumpt is niet alleen mooi en gezellig of romantisch maar ook wel een rustig dorp en daarbij zijn de bewoners hier heel gastvrij. Als je wat vraagt aan hen dan staan ze je vriendelijk te woord en vertellen graag wat over hun mooie dorp. Ook hier mocht ik even van het toilet gebruik maken nadat wij met hen ook een gezellig moment ontvingen en ik dank hierbij nogmaals de bewoners. 

In Rivierenland neemt de Betuwe een bijzondere plek in. En waar je ook zal komen in een omgeving dan zie je ook waar de West Betuwe zo om bekend is want het wordt niet voor niets hier de fruitgemeente genoemd. In het voorjaar staat het gebied in bloei, overal zie je prachtige bloesem in de bomen. En in de zomer en het najaar worden daar de vruchten van geplukt. Ik ontving zelf ook enige appeltjes met rode wangen van een bewoner die nog wat van een boom afhaalde. Ja ze zijn hier echt heel gastvrij te noemen.

Er zijn hier ook enkele historische woningen te zien en ook enkele rijksmonumenten zoals de Nederlands Hervormde Kerk want die vormt samen met de pastorie, die dateert uit 1890 ook wel een karakteristiek dorpsgezicht. Het is echt gezellig om hier te wandelen want in elke straat vind je wel wat moois. 

Ook het romantische Rumptse kerkje in de Schuttersteeg zal je tegenkomen in de onderstaande video. 

Het is echt een prachtig waterstaatskerkje met een bouwjaar van 1851. Wie niet weet wat een Waterstaatskerk is, zal ik uitleggen dat het een benaming is voor Nederlandse kerkgebouwen die tussen 1824 en 1875 met financiële steun van de landelijke overheid werden gebouwd. Daar zit ook een heel mooi verhaal aan want rijke boeren en burgers schonken in 1851 grond, geld en goederen om vlakbij de Linge een klein maar fijn neogotisch kerkje te bouwen.

In 1851 werd het zo snel gebouwd, dat ze op het laatste moment pas hadden ontdekt dat de biechtstoel ontbrak. Die is toen van Den Bosch over de rovier de Linge naar Rumpt gebracht. Het is nu een bijzondere monumentale erfgoed in de Betuwe. Het rooms-katholieke kerkgebouw is sinds 2015 eigendom van particulieren die het gekocht hebben maar het dorp mag zich ook mede-eigenaar noemen. Zodat ze toch allen er verbonden mee blijven. Deze mooie rijksmonument Rumpts Kerkje is uitermate geschikt om er bijzondere, intieme en exclusieve evenementen er te gaan organiseren. Ook met een verjaardag of jubileum kan met het huren en dat maakt dit kerkje zo bijzonder voor elke bewoner en de eigenaren denken ook graag met u mee om uw wensen hier in vervulling te laten gaan.

Het kerkje staat ook heel centraal in dit mooie dorp. Er worden ook muzikale tuinfeestjes er gehouden maar ook binnen in de kerk en het is dus wel een mooie omgeving waar veel te doen is en zeker een geschikte trouwlocatie want de eigenaren verzorgen ook de tuin zelf. Hier ben ik ditmaal niet ingegaan want ik hoorde muziek en dacht dat dit voor de gasten was die er nu waren en ja dan ga ik er geen foto's van maken. Wellicht doe ik dit een andermaal eens. En zal dan vragen of ik ook binnen in de kerk een kijkje mag nemen en in de tuin wat rond mag wandelen.


Wat ik ook ontmoet had waren de mooie verschillende Japanse koikarpers -Die je boven in de foto ziet- in een tuin waar men een grote vijver in had gemaakt. Deze worden ook weleens de keizers van de vijver genoemd omdat er best veel liefhebbers zijn die er grof geld voor neer tellen. En deze bewoner had er best veel. Daar heeft men vast veel werk aan gehad om dit te verwezenlijken want de gehele tuin was een vijver geworden. Er was ook een koikarper die een pruillipje naar mij gaf toen ik deze op de foto zette. Ik zal deze hier ook even zetten want deze vond ik echt heel mooi.

Het gezellige dorp Rumpt kan vast jou ook verrassen want niet iedereen kent dit mooie dorp vermoed ik. De dorpskern ligt aan de rivier de Linge, en is via een brug met het naburige Beesd verbonden. En als je eens via de Lingedijk wandelt of er eens gaat rondfietsen, dan kijk je op de mooie fruitbomen en op rivier. Onder het dorpsgebied valt ook nog een groot buitengebied wat zeker ook een bezoek waard is want het idyllische landleven zal je hier zeker zien.

En mijn fotografie in de film beneden laat je ook er wat van zien. Want daar kan je het ook in het groot zetten als je de film via een tv scherm zal kijken. Nog even vermelden erbij dat de gemeente West Betuwe op 1-1-2019 is ontstaan door samenvoeging van Geldermalsen, Lingewaal en Neerijnen. Het dorp is sinds 9 mei 2010 ook bevriend met de Franse plaats Mers-sur-Indre. Op 1 januari 2019 telde Rumpt 875 inwoners, waarbij zowel de dorpskern als de omliggende gebieden ("het Veld") gerekend zijn en dat zijn er nu wellicht ook meer want wie wil hier nu niet wonen. De inwoners zijn niet voor niets trots op hun streek want langs de kronkelige rivier komen cultuur, historie en natuur op een prachtige manier samen.

Wie alle rijks monumenten eens wilt zien heb ik een link die je ook kan kopiëren en dan lees je er ook meer over https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_rijksmonumenten_in_Rumpt maar ook deze waar je meer geschiedenis kan lezen.

De mooie West Betuwe in Gelderland heeft nog heel veel meer mooi en gezellige dorpjes en dat zijn 24 dorpen en twee stadjes.En die kan je ook eens gaan bezoeken want ook deze zijn heel mooi en menige heb ik al eens een bezoek gebracht. Zoals Asperen, Rhenoy, Acquoy, Gellicum, Neerijnen, Waardenburg, Ophemert, Est en nog enkele andere mooie dorpen en al deze wandelingen kan je ontmoeten en bekijken op mijn gratis YouTube kanaal met dezelfde naam als ik ik hier gebruikt. En daarbij heb ik er ook al eens over geschreven op deze en op de andere website "Gedichten en Verhalen uit het leven waar ook heel veel staat te lezen aan informatieve blogjes met verleden en heden vermengd met mooie natuur en ook met wellicht mooie dagjes uit tochtjes en tips voor jou. Ik probeer het op beiden websites wat te combineren zodat je op beiden veel kan lezen en zien. En als iets mij aan zal spreken of wat mijn aandacht trekt dan deel ik daar een mooi schrijven over. Zoals dit mooie dorp wat je vast ook mooi zal vinden en wellicht ook een tip om eens hier te gaan wandelen of te fietsen want op de dijk zie je ook heel veel. Ik blijf hier ook nog even want het is hier supermooi. En de drukte kan je hier goed vermijden want er zijn rustige plekjes genoeg hier.


Als je tijd zal hebben ben je altijd welkom om meer te komen lezen, want ook mijn vriendin en bijdrager van dit blog heeft ook al vele informatieve blogjes geschreven over wat zij heeft ontmoet met haar wandelingen. En dat kan ook net als die van mij heel interessant wezen. Je kan ook de labels onder de video eens uitproberen want ook die kunnen je naar mooie plekjes en /of natuurwandelingen brengen. Wil je ook eens in de geschiedenis duiken van dit dorp Rumpt dan kan je dit hier ontmoeten las je het zal kopiëren.https://regionaalarchiefrivierenland.nl/korte-geschiedenis-van-het-dorp-rumpt want dan kom je er ook in als je dit in je browser zal zetten.

Bedankt voor je bezoek en ook voor alle reactie's die wij hier al in ontvangst mochten nemen want dat waarderen we altijd.
Blijf veilig en gezond en houd je A.U.B aan de regels.
Tekst, fotografie en natuurfilm © Tine de Jong, alle rechten voorbehouden, 2020

Deel met jou een kleine impressie van het mooie dorp Rumpt in de West Betuwe. Ben je ook benieuwd wat ik heb ontmoet? Bekijk dan deze video die echt wel de moeite waard is. Alvast bedankt voor het bekijken. Zomergroetjes van mij voor jou.

Het kerkje in Swichum in Friesland

Tijdens vakantie tripjes afgelopen zomer bezocht ik enkele mooie dorpjes in Friesland. Zo kwam ik ook het kleine dorpje Swichum tegen. Hoewel deze plaats geografisch gezien een dorp is (want een kerk heeft), heeft het geen echte kern en is het zodanig klein van omvang dat het in de praktijk beschouwd wordt als buurtschap van het nabijgelegen dorp Wirdum, waar het ook op voorzieningen en verenigingsleven is aangewezen. De plaats heeft ondanks de geringe omvang wel een 'bebouwde kom' en heeft daarom blauwe plaatsnaamborden. Het landschap erom heen is erg mooi en menige koe, paard had mij ook begroet.

Swichum is een Fries dorp, dat in de Nederlandse gemeente Leeuwarden ligt. In 1840 had Swichum 15 huizen met 104 inwoners. Tegenwoordig heeft het dorp ca. 25 huizen met ca. 60 inwoners. Het dorp Swichum ligt vlak bij Leeuwarden en is een van de trouwlocaties van deze gemeente.

In dit kleine dorp vind je ook een mooie kerk die staat op een gedeeltelijk afgegraven terp. De Nicolaaskerk is uit het jaar 1234, gewijd aan de heilige Nicolaas van Myra.

Het kerkje van Swichum, in het fries De Nikolaestsjerke, is zowel van binnen als van buiten een van de mooiste middeleeuwse Friese kerkjes. Het torent uit boven het weidse Friese landschap. Het is een van de vroegste bakstenen kerken in Fryslân. De kerk is een voorbeeld van de Romaanse stijl . 

Ze heeft prachtige rondboog vensters, een piscina (een nis in de muur waarin de priester zijn handen kon wassen), een hagioscoop ( een lager gebouwd venster waardoor mensen die niet ter kerke wilden toch naar binnen konden kijken) en een weggewerkt poortje ( de vroegere vrouweningang). In 1997 / 1998 is de kerk gerestaureerd. In deze link kan je er meer informatie over lezen mocht je er meer over willen weten: 

https://www.kerkjevanswichum.nl/kerkje

Hier enkele foto's die ik had genomen van de muur en een uitzicht vanaf de begraafplaats:

Stukje geschiedenis voor jou:

Rond 1975 kwam de heer Dijkstra op het spoor van 4 gebrandschilderde raampjes, die in bezit waren van een timmermansfamilie. Binnen deze familie waren de raampjes al van vader op zoon overgeërfd en waren in bezit gekomen van deze familie, doordat een voorvader had geholpen bij de afbraak van Ayttastate in de 18e eeuw. 

De raampjes zijn gerestaureerd en bevinden zich nu in het zuidelijke koorvenster van de Hervormde Kerk te Swichum. Ze zijn aangekocht door de Ottema-Kingma Stichting en deze heeft ze in bruikleen aan Swichum gegeven. Op de raampjes zie je een kleurige papegaai, een tulp, een narcis en een glaasje met 'Jr. Aytta van Swichem A 1626'. Helaas kon ik nergens iets vinden van deze raampjes. En de kerk was helaas niet open en kon dus binnen ook geen foto's maken.

Deze uiterst zeldzame glaasjes uit het begin van de 17e eeuw zijn niet gesigneerd maar het is niet bekend wie ze heeft vervaardigd. Helaas was het kerkje gesloten en kon dus hier geen foto van nemen. 

Vermoedelijk werden ze gemaakt door een lid uit de kunstenaarsfamilie De Heer uit Leeuwarden. Margareta de Heer (geboren kort na 1600) heeft tientallen prachtige schilderijtjes op paneel en perkament vervaardigd en haar vader Arjen Willems en haar broer Gerrit Arjens oefenden het beroep van glasschilder uit. Van haar vader en broer is geen enkel werk bewaard gebleven, maar de tekeningen op de glaasjes hebben dezelfde stijl als haar schilderijtjes.

Op het terrein tegenover de kerk waar vroeger een state heeft gestaan staat tegenwoordig een kop-hals-romp boerderij die in 1847/1848 gebouwd is. De overwelfde kelder van de oude state zou bij de bouw gehandhaafd zijn. Rond 1500 woonde Bernardus Bucho van Aytta op Aytta State te Swichum. Op 19 april 1573 stierf Gerbrant van Aytta, rentmeester van Groningen en Groninger Ommelanden en van Drenthe, grietman van Wymbritseradeel. Hij woonde vrij wel zeker op de state en ligt in de kerk van Swichum begraven.

Aytta State werd tot het einde van de 17e eeuw bewoond door de Aytta’s. Rond 1690 was Wiglius Ernestus van Aytta eigenaar en bewoner. Waarschijnlijk was hij de laatste van zijn geslacht, want daarna vererfde het goed op Wybrandus de Laignier die in 1698 als eigenaar wordt vermeld. In 1728 was de state eigendom van Ulbo Aylva van Burmania. 

In 1773 was de state in handen van de familie Van Cammingha, want in dat jaar verkocht "de heer Cammingha vele bomen van Ayttahuis". Het begin van het einde en het huis is waarschijnlijk aan het eind van de 18e eeuw gesloopt. 

De huidige boerderij is niet toegankelijk voor het publiek maar bij deze huidige boerderij groeien nog steeds de vele mooie stinzenplanten. En het winterakonietje heeft zelfs in het Fries zijn naam de danken aan de Aytta State: het Ayttablomke. zie de foto onder er een paar van.

Het dorp Swichum werd ook wat bekend omdat men hier in de omgeving de opnames werden opgenomen van de bekende tv serie Moordvrouw uit het jaar 2011. De serie kwam in 20 januari 2012 op de tv. Het geheel speelde zich af in deze omgeving. Het was er ook erg geschikt voor. De rol Moordvrouw werd gespeeld door Wendy van Dijk. Andere acteurs waren Renée Soutendijk, Thijs Romer en Porgy Franssen. Wellicht ken je deze serie wel of heb je deze weleens gezien. Dit dorp was de ideale plek ervoor en zo ontving ook het rustige dorp  enige bekendheid.

Geniet van mijn kleine momenten van in dit dorp en wellicht ga jij dit dorp ook eens bezoeken. Want je geniet hier echt van de rust in een mooi polderlandschap. Want wie eens van de snelweg af gaat ontdekt veel meer als je heerlijk binnendoor gaat door enkele dorpjes. Wie weet wat jij dan zal gaan ontmoeten.

Enige informatie van de kerk en het verhaal erom heen heb ik vernomen uit diverse bronnen zoals ook van enkele bewoners. Want zelf wist ik niet veel van dit rustig en kleine dorp in Friesland. Maar het was wel de moeite waard want ik heb weer veel bijgeleerd. Stukje geschiedenis met grote waarde.

Meer informatieve posten van enkele mooie onbekende en bekende dorpen in Friesland die ik ook heb bezocht kan je terug vinden op mijn andere website:https://tinedejong.blogspot.com

Ook op mijn YouTube kanaal staan al aardig wat ontmoetingen en je vind er nog veel meer mooie wandelingen die wellicht bij jou wat onbekend zijn. wie weet ben ik ook eens in jouw dorp of stad geweest. Op de startpagina van de website vind jij de link erheen.

Tekst , fotografie © 2017 Foto's en video Tine de Jong

Mijn video slide vanuit  Swichum voor jou: Kleine impressie
Alvast bedankt voor je bezoek. Lieve groet Tine

Gemeente Tiel - Zennewijnen "De roeier"

Intro

In de gemeente Tiel wat ligt in de provincie Gelderland vind je ook het dorp Zennewijnen en langs de Waalbandijk vind je een mooie gedenkteken en beeld aan de rechterzijde. Het behoort aan de Gemeente Zennewijnen. Toen ik langs deze dijk reed zag ik het beeld wat verscholen tussen groen staan en wilde dit eens nader bekijken .En ik ontdekte dat dit standbeeld te maken had met de Tweede Wereldoorlog.

Hier voor jou het verhaal erom heen. Ik heb wat onderzoek gedaan en uit vele bronnen de geschiedenis vernomen en ook heb ik veel via internet opgezocht. Wellicht dat jij ook nog vele kenden die deze moedige daden hebben gedaan tijdens de oorlog.

De roeier

De Roeier is een gedenkteken ter herdenking van de verzetsmensen die in de Tweede Wereldoorlog tijdens heimelijke roeitochten onderduikers, vluchtelingen en vele geallieerde piloten naar bevrijd gebied aan de overkant van de Waal brachten.
De roeiers brachten ook wapens, medicijnen en belangrijke informatie mee terug.

De Roeier staat symbool voor verzet en moed tijdens de laatste winter van de Tweede Wereldoorlog langs de Waal.
Voor alle verzetsactiviteiten in de Betuwe, de verzetslieden, bevrijders maar ook voor de slachtoffers.

Het beeld staat op de plaats waar zich namelijk het huis van Leen Papo bevond. Dit was één van de roeiers en je ontmoet dit beeld aan de Waalbandijk in Zennewijnen. (Ophemert)

Leendert Papo (1916-1995) was een verzetsman die in de winter van 1944-1945 ( met gevaar voor eigen leven) vele mensen over de Waal bracht naar bevrijd gebied. Het beeld is ongeveer 6 meter hoog en geeft een mannenfiguur weer met in zijn linkerhand twee roeispanen.

Het geheel staat op een bakstenen sokkel. En is van ver al te zien als je op de dijk bent.

Aan de zijkant zag ik ook een grote plaat met tekst en drie reproducties van pamfletten uit de bezettingstijd en een situatiekaartje.

Zie de foto`s die ik zelf wat heb vergroot want het weer was helaas niet zo erg mooi toen ik dit ontmoette. (druk op de foto voor de vergroting)
Het gedenkteken is ontstaan in 1995, gemaakt van polyester en betonijzer. Later is het vernieuwd in brons.



Opschrift aan de zijkant

Toen lag de vrijheid aan de overkant
voor wie de moed hadden over te steken.
Van hen staat een nu hier - waarschuwend teken
voor wie ze aantast in dit vrije land
de geest van vrijheid, de vrijheid van spreken."

Willem van Toorn ( Willem van Toorn is dichter en een romanschrijver)

Het gedenkteken is een creatie van de kunstenaars Willem den Ouden en Willem van Toorn.
Willem den Ouden is van origine schilder, Willem van Toorn is dichter en romanschrijver.

Op 4 mei 2014 hebben zij dit ook herdacht in Zennewijnen en hebben dit nagespeeld. Zij gingen met roeiboten een overtocht over de Waal maken net zoals dit in de laatste jaren van de oorlog ook gebeurde. Maar ook de mensen die deze geschiedenis niet wisten om hen te laten zien met diverse foto`s hoe het toen ging in laatste oorlogsjaren in Zennewijnen aan de Waalbandijk
Maar ook om deze dapperheid van de roeiers te gedenken op deze dag.

Er werd ook de geschiedenis erom heen aan de bezoekers verteld met foto`s en een documentaire want het was ook erg dapper met gevaar voor eigen leven dat ze steeds allen deze overtocht maakten tijdens de 2e Wereldoorlog.

Dit schrijven staat ook op mijn andere website, maar ik wilde het hier ook met jou delen want op elke site heb je toch weer andere volgers en lezers. Maar je bent natuurlijk ook op de andere website van mij welkom want daar vind je ook mooie weetjes en veel meer.
Hier voor jou nog even de link er heen:Gedichten en verhalen uit leven

Bij mijn woorden en eigen foto's deze documentaire voor jou:
Vrijheid aan de andere Oever

2016 Tekst en fotografie van © Tine de Jong
(uit mijn schrijf archief 2015)

In deze documentaire hoor en zie je enkele overlevende nog aan het woord. 

Met dank aan stad Tiel die dit op YouTube hebben gezet.

Hoornaar : Bruisend Dorp | Alblasserwaard in Zuid-Holland

Heb ditmaal eens een bezoek gebracht aan het Dorp Hoornaar. Het is een dorp met vele mooie gezichten. Het dorp ligt midden in de Alblasserwaard in de driehoek tussen Gorinchem, Leerdam en Schoonhoven vind je dit dorp Hoornaar. Het dorp Hoornaar ligt in de Alblasserwaard en vormt samen met Arkel, Giessenburg, Giessen-Oudekerk, Hoogblokland, Noordeloos en Schelluinen de gemeente Giessenlanden. Hoornaar is een dorp in de gemeente Giessenlanden in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.

Het dorp ligt in de Alblasserwaard, ten noorden van de rivier de Merwede, ten zuiden van de Lek en ten westen van het Merwedekanaal. De naam Hoornaar komt van Hornedamme. Hoorn en Horn duiden op een bocht in een oude weg of in een water. Lang geleden liep de rivier de Linge achter Hoogblokland en mondde uit in de Giessen. Daar werd een dam gelegd en zo ontstond een nederzetting.

Er is veel verleden over dit dorp te vertellen maar dat vind je allemaal wel op het internet. En dan zal dit blog ook veel te lang worden. Wat ik wel weer schrijven is dat dit een dorp is waar je van de rust kunt genieten maar ook van de vele mooie feesten die hier veel gehouden worden, zoals het lichtfeest wat om de vijf jaar wordt gehouden.  

Vele straten en tuinen worden versierd met mooie lichtjes in het dorp en in de avond als het donker wordt is het een prachtig gezicht. Maar ook de optocht en de lampionenoptocht is altijd erg mooi. Men zorgt er hier wel voor dat het dorp een gezellige samenzijn wordt voor zowel groot als klein. Heb hier helaas geen fotos van maar iedereen die hier woont weet wel dat het heel gezellig is altijd.

Een belangrijk evenement voor Hoornaar is de jaarlijkse Fokveedag - Boerenlandfeest, die wordt gehouden op de eerste zaterdag van de maand oktober. De allereerste was in 1910 en het is inmiddels uitgebreid met heerlijke gezellige kraampjes met landpruducten en nog veel meer. Echt een aanrader om dit evenement ook eens gaan te bezoeken.

Het streekevenement wordt altijd bezocht door vele duizenden mensen uit het gehele land. Ieder jaar wordt er hier een Fokveedag gehouden. Er worden niet alleen koeien gekeurd hoor, maar ook geiten, schapen en pony’s. Er zijn ook diverse hondenshows en andere evenementen in de pauzes.

De kaaskeuring vormt ook altijd een belangrijk onderdeel van dit evenement: Heerlijke koeienkaas, geiten- en schapenkaas. Behalve kazen zijn allerlei andere streekproducten te koop. Er is hier voor groot en klein veel te doen en volop mooie evenementen te ontmoeten. Gezellige kramen met vrolijke muziek verwelkomen jou al bij binnenkomst van het terrein waar het evenement wordt gehouden. 

Voor de bezoekers wordt altijd iets buiten het dorp een weiland vrijgemaakt voor het parkeren. Wellicht dat ik ook weer eens dit evenement ga bezoeken om dan ook hiervan eens een mooie fotoreportage te maken. Want meestal ga ik voor de gezelligheid en heb dan niet altijd mijn camera bij mij.

De bronzen stier Dirk IV (1910-1921)

De bronzen stier Dirk IV (1910-1921) op het Dirk IV-plein herinnert aan de legendarische stier. Met recht een legendarische stier die vele kwalitatief hoogstaande nakomelingen voortbracht en menig prijs heeft gewonnen op de fokveedag. Stier Dirk IV heeft gezorgd dat de fokveedag in Hoornaar in de fokkerswereld, in binnen- en buitenland, heel bekend werd. Sinds oktober 1981 staat er in de plaats een bronzen beeld van deze zeer hoog bekroonde stier in het dorp.Je ziet het beeld in mijn foto reportage. 

Op mijn andere persoonlijke website kan je meer over deze mooie stier lezen .Kopieer even de link en zoek dan in je browser want he lukt mij even niet om de link hier te plaatsen. 

https://tinedejong.blogspot.com/2020/08/de-beroemde-stier-van-het-dorp-hoornaar.html

Nederlandse Hervormde kerk

De toren van de Nederlandse Hervormde kerk is een markante verschijning in Hoornaar en in 1555 opnieuw gebouwd. Volgens de overlevering is de kerk gesticht in het jaar 624. Nadat de Noormannen de kerk hadden vernield, is deze in 694 weer herbouwd. De huidige kerk is gebouwd in de 15e eeuw en bestaat momenteel uit een eenbeukig schip in gotische stijl. De toren vertoont kenmerken van de renaissance. Je zal de kerk in mijn onderstaande film ontmoeten.

Tekst, Fotografie en video © Tine de Jong, 2015 Alle rechten voorbehouden

Later erbij gevoegd ook wel mooi om te lezen voor jou is het naamgedicht op mijn natuurwebsite waar je ook een mooie videoslide eronder zal zien van de fokveedag en boerenland feest met live filmpjes erin.  De fokveedag in Hoornaar

Update 2019  Hoornaar Giessenlanden behoort door een fusie nu onder gemeente Molenlanden. En helaas waren er enkele fotos weg en heb dus dit schrijvern ook aangepast.

Heb ook eens in Hoornaar rondgewandeld en geef jou mijn YouTube video: 

Hoornaar met Mmoie gezichten uit dit dorp.

Wandel je ook gezellig virtueel met mij mee?

Gent : Tuinbezoek bij de Broeders van Liefde in de Stropstraat

Ik kom al wat jaren naar Gent in België omdat daar ook kennissen van mij wonen in diverse wijken. De meeste toeristen of bezoekers van Gent nemen altijd de bekendste dingen en dat wil ik juist niet. Gent heeft nog veel meer mooie gezichten om te gaan ontdekken. Waarom het bekende op gaan zoeken ? Dat doet iedereen al. 

Ik houd juist van het niet-bekende en ga ook nooit wandelen met een kaart van het Toeristisch Punt. Ik houd ook helemaal niet van een gids. Ik zie altijd wel waar ik terecht kom en ik heb zelfs het dialect al een beetje geleerd om eens de weg te vragen als ik verdwaald ben. Wat al heel vaak gebeurd is, maar dat is juist het leukste als je wandelt in een vreemde stad. 

Mijn bedoeling is altijd geweest om de stadsdrukte te vermijden en juist die onbekende plekjes te ontdekken. Kijk maar naar mijn YouTube films op mijn YT kanaal over Gent. Dan zie je ook vast meer onbekende plekjes waar ik eens was.

Ditmaal had ik ook iets moois ontdekt met een wandeling. Ik zag alleen een hoge boom maar ik ga nooit weg met een pen en papier. Dus heb het adres opgeschreven maar ik wist niet of ik erin mocht zonder toestemming aangezien. Vragen staat vrij en het mocht. Nu kon ik mijn boom van dichtbij ontmoeten die ik al gezien had. En dat was een supermooie Trompetboom  (Catalpa bignonioides) en hoog was deze ook. Maar toen ik eenmaal binnen was, zag ik nog veel meer mooiere natuur. Het was dus niet alleen mijn boom waarvoor ik toestemming vroeg. Nu ga ik jou vertellen waar ik ben geweest.

De mooie natuur die ik mocht ontmoeten, was in de Stropstraat in de Stationsbuurt Noord ( ja, ik was behoorlijk ver afgedwaald ) waar er een instelling van Broeders van Liefde was gevestigd. 

Weet jij wat Broeders van Liefde inhoudt ? Vast niet. Dat ga ik jou nu vertellen. Wie weet, vind je het ook wel interessant om dit eens te lezen van mij want ik schrijf niet alleen gedichten hoor. Ook geschiedenis  behoort tot  mijn interesse. Hieronder een korte geschiedenis van hen : (lees dus verder)

In 1807 werd de Broeders van Liefde door de Gentse priester Petrus Jozef Triest gesticht. Van bij hun stichting namen zij hun taak op in de maatschappij: onderwijs en zorg verlenen aan kinderen, jongeren en volwassenen. Steeds opnieuw kozen ze de kant van mensen die elders geen antwoord op hun hulpvraag vonden. In 1842 namen de Broeders Van Liefde het initiatief tot de oprichting van het 'Maison de Repos dites Le Strop' (Neuropsychiatrisch Centrum Sint-Alfons) teneinde gegoede burgers psychiatrische zorg aan te bieden. Naast zorg werd er ook deze binnentuin aangelegd.

En in deze tuin heb ik met toestemming mogen rondwandelen. Ik bedank hen allen dat ik hier ook eens binnen mocht inkijken. Ik was versteld van de rust en stilte die hier heerst. Een prachtig stukje natuur waarin het voorjaar begint te ontwikkelen. Je zal in de onderstaande film  ook mooie grote oude trompetboom (Catalpa bignonioides) ontmoeten die al vele jaren hier staat. Ook de trompetnarcissen in volle bloei, een heerlijk geurende toverhazelaar maar zeker vreemde tuinplanten die ik nog nooit eerder heb gezien. Wie weet, herken jij ze wel. Je ziet ze straks in de onderstaande film.

Wees ook welkom op mijn persoonlijke blog: Gedichten en verhalen uit het leven https://tinedejong.blogspot.com Waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.

Bedankt voor je bezoek en wens je voor elke dag een mooie dag. Liefs van mij Tine.

Tekst, Fotografie en video dia slide © Tine de Jong, 2015 

Ben benieuwd hoe jij deze tuin zal vinden: Gent - Broeders van Liefde in de Stropstraat

Nieuw Gent : Wandeling door de wijk en omgeving Campus De Deyne

Vandaag wandelde ik in Nieuw Gent, een wijk ten zuiden van het stadscentrum van Gent. Kris kras struinen langs diverse appartementsblokken en laagbouwwoningen uit de jaren '70 van de vorige eeuw. Ontmoette een gezellig rustig parkje, praatte met diverse bewoners die me wat vertelden over de wijk. Het was eerst mijn bedoeling om eens Zwijnaarde te bezoeken maar op de Zwijnaardebrug blikte ik naar rechts en zag iets dat op een kerkje leek. 

Ik ben teruggekeerd en links ben ik de Gesticht straat ingegaan. Een eindje verderop aan de rechtse kant zag ik een ingang van een medisch pedagogisch instituut Sint Jozef, Broeders van Liefde.

Er stond links bij de ingang Privat en twijfelde of ik erin mocht. Maar toen ik een auto binnen zag rijden, dacht ik, nou dan ga ik er ook maar in. Ik zag wel of ik eruit gestuurd zou worden. Maar toen ik eenmaal binnen was en het pad afliep, zag ik links mooie grote gebouwen en prachtige herfstkleuren van bomen en bladeren. Ik heb het pad volledig uitgelopen en stuitte geheel onverwacht op een bospad. 

Ook daar kwam ik enkele gebouwen tegen en toen stuitte ik geheel onverwacht op een klein bos. In het bos heb ik monumentale bomen ontmoet. Zelfs iets wat ze vroeger waarschijnlijk in een boom hebben geslagen en in de loop der jaren heeft de boom deze een bezit van genomen. Het doet me denken aan een ijzeren hanger maar wat precies weet ik niet ( zie onderstaande foto ). Zo kan je zien hoe sterk de natuur wel niet is.

Na mijn wandeling wilde ik wat meer weten over deze omgeving. Ik zocht wat informatie op het internet en vond deze onderstaande informatie terug.

Het bos, wat ik bewandeld heb, is genoemd naar broeder Ebergiste De Deyne, een bekende Gentse broeder die in zijn tijd bezorgd was voor de licht mentaal gehandicapten in de maatschappij. Gustaaf De Deyne werd geboren te Brugge op 19 mei 1887. Na zijn middelbare jaren ging hij studeren aan de normaalschool van de Broeders van Liefde in Gent in 1902. 

In zijn beginjaren gaf hij les aan deze kinderen in het gerenommeerde Gentse Sint-Jozefsinstituut maar zijn droom was om ooit een eigen instituut te beheren voor deze mensen. Hij was een graag geziene mens die vol passie in zijn vak leefde. In 1930 ging zijn droom in vervulling, met de opening van een nieuw instituut voor licht mentaal gehandicapten in Zwijnaarde, waar hij tot zijn dood in 1943 actief was.

Vandaag ontmoette ik naast het prachtige bos zijn school met bijhorende gebouwen. Ik heb niet alles gefotografeerd maar slechts de natuur eromheen. Hieronder vind je mijn film over mijn wandeling in de wijk Nieuw Gent en omgeving van de Campus De Deyne.

Tekst, fotografie en die in de video slide © Tine de Jong -2014

Mijn ontmoetingen met dit mooie dorp deel ik met jou in onderstaande YouTube videoslide van mij:  Nieuw Gent | Ebergiste De Deyne

Landgoed Zuylestein op Utrechtse heuvelrug

 

Hallo Welkom Bezoeker van mijn blog:

Wat dagen terug had ik mooie ontmoetingen mogen ontvangen op het Landgoed Zuylestein en in de tuinen. Het was eigenlijk gesloten toen ik aankwam maar toen ik mijn visitekaartje gaf en mijn verhaal deed, mocht ik toch naar binnen. Maar alvorens ik dat ga delen, wil ik jou eerst wat meer over dit mooie landgoed vertellen.

Het is gelegen op de Utrechtse Heuvelrug, tussen Leersum en Amerongen. Het landgoed stamt uit de 14e eeuw en was toen eigendom van Stadhouder Frederick Hendrik van Oranje Nassau. Bij binnenkomst ontmoet je al een historisch park dat heel intact is gebleven in de renaissancestijl. Het is een combinatie van tuin, park, wat waterpartijen, landerijen en diverse bossen. En dit alles is een unieke geheel op de Utrechtse Heuvelrug. Het ligt binnen het gebied van de Stichtse Lustwarande.

Heerlijk om hier te wandelen in de mooie natuur of om te picknicken. Al bij het begin zie je een portierswoning behorend bij het landgoed Zuylestein wat in 1895 is gebouwd. Wat ik erg mooi vond is het smeedijzeren hek met kronen. Wat verder de laan ingelopen ontmoette ik het nieuwe huis Zuylestein. Deze werd in 1982/83 gebouwd, maar de bouwstijl is afgeleid van het vroegere kasteel.

Sulensteyne werd voor het eerst in het bisschoppelijk leen register uit 1381 vermeld.  In 1382 staat het het als 't Huys mit sijnre hofstede, dat gheheten is Sulensteyne, dat gheleleghen is in den kerspel [kerkdorp] van Ameronghen beschreven. 

In 1507 wordt het als Zuylestein beschreven. Zuylestein heeft vele bewoners gekend. 

Van de voormalige Ridderhofstad Zuylestein zijn het poortgebouw, de oranjerie, het tuinmanhuis en de muur bewaard gebleven. Het kasteel werd door de geallieerden in maart 1945 gebombardeerd en is daarna afgebroken. Deze informatie heb ik verkregen via het V.V.V kantoor in Amerongen.

Heel verheugd was ik dat ik toch binnen de tuin mocht bezoeken en heb er heerlijk rondgewandeld. Heb er echt mooi indrukken van over gehouden. Gezellige paden met de vele bloemen en kruiden. Maar ook de mooie beelden die ook in deze mooie tuin stonden. 

Mooi groot grasveld met prachtig uitzicht en gezellige hoekjes om te zitten. Mooie bomen en struiken, zwammen en heerlijk ruikende bloemen. Ook een verborgen hoekje met mooie stenen beelden op de muur. Waarschijnlijk nog uit de vroegere tijd over gebleven. ( zie foto )

In de tuinen zijn gezellige hoekjes waar je ook heerlijk tot rust kan komen onder het genot van een kopje thee met gezoem van bijen op de achtergrond. Het is dus ook een mooie huwelijks locatie waar je echt mooie foto's kan maken. Mijn camera heeft slechts even binnen om het hoekje gekeken en het is erg gezellig binnen. Ook vind je de oudheden hier terug. Het gezellige hoekje achter de woning sprak mij ook erg aan. De mooie schouw met een hertgewei erin en ook aan de muur erboven hing een skelet met gewei van een hert.

Dat gaf mij gelijk een landelijk gevoel. Het is een heel gezellige overdekte hoek waar je gezellig kunt thee/koffie drinken of gewoon genieten van de sfeer. Er staat ook een mooi beeld naast de schouw. Mijn camera liet mij mooie dingen fotograferen. Ik heb echt genoten om hier even te mogen zijn en rond te wandelen. Het is een heerlijk rustige groene omgeving.

Nu is het historische Poortgebouw uit circa 1650 een Bed en Break-fast geworden en er zijn mooie gastenkamers aanwezig: De van Nassau Zuylestein kamer, De Van Reede kamer, De Bentinck kamer en De Belle van Zuylenkamer en die namen zeggen ook hoe mooi de kamers dan wel zijn. Ook beschikt Zuylestein in een aparte vleugel van het poortgebouw over een hele mooie bruidssuite met eigen kamer en toilet.

Dus voor de aankomende bruidsparen is het hier echt een hele mooie locatie. Wellicht een tip voor je. Zuylestein geeft ook regelmatig evenementen, maar ook voor bedrijf uitjes is het hier heel geschikt. Er zijn ook rondleidingen op verzoek na een afspraak. - Deze informatie heb ik ook mogen ontvangen van het V.V.V kantoor. - Hiervoor nog mijn dank. Ook bedank ik hierbij diegene die mij de kans gaf mijn wandeling in de tuinen te mogen doen zonder deze afspraak. Want ik wist dit niet.

Ook is wandelen hier op dit landgoed een echte aanrader, want het is er erg mooi en zeker in de herfsttijd. Het bos is als een kleurenpalet en vol uitnodigde blikken. Ik had zelfs een reuze zwam en mooie paddenstoelen ontmoet ( zie bovenstaande foto) maar ook vele mooie bomen want ik hou van bomen.

Je kan hierop het landgoed dus ook heerlijk wandelen en ook zijn hier routes uitgezet. Er is er één van 10 km en één van ongeveer 5 km. Dat kan je bij de V.V.V in Amerongen verkrijgen met nog veel meer mooie info over dit mooie landgoed.  Bedankt voor jouw bezoek en laat jij mij hieronder eens weten hoe jij de wandeling vond?

Tekst, fotografie en video slide  © Tine de Jong  19-10- 2014

Wandel jij ook virtueel gezellig weer met mij mee? En voor meer mooie andere woorden (soms met boodschaper in verweven bent U van harte welkom op mijn andere website: 

Gedichten en verhalen uit het leven

Hier onder mijn eigen film YouTube video slide voor jou : Landgoed Zuylestein. 

Wel wat langer als dat je gewend bent maar ik zag dan ook heel veel.

Vianen -Viaanse bos

Onlangs heb ik gewandeld in een omgeving die ik helemaal niet kende. En dat was het bos in Vianen. Het heet officieel het Viaanse bos. Niet echt een groot bos (13ha) maar was ook wel nieuwsgierig wat ik aan natuur zou zien en of er ook insecten of kleine dieren waren te zien. 

Waar bevindt zich dit kleine bos?

Dit bos is gelegen tussen de A2, de Lekdijk en de woonwijk Amaliastein en de Bentz-Berg. Het behoort ook tot het Utrechts landschap.

Voor 1950 bestond het hoofdzakelijk uit grienden met wilgen en zwarte elzen. Er zit ook een mooie geschiedenis aan deze omgeving en zal hierover wat meer schrijven.

Grienden werden eens in de 2-3 jaar gehakt waarbij de wilgentakken voor andere doeleinden werden gebruikt. Toen de hakhoutcultuur in onbruik raakte door de dalende houtprijzen, zijn er populieren tussen het hakhout geplant. 

Binnen het gebied lag in vervlogen tijden ook het buiten 'Amaliastein'. Daar is de nabij gelegen woonwijk Ameliastein naar vernoemd.

Samen met het recreatie-natuurgebied "De middelwaard" wat aan de noordzijde van de Lekdijk ligt zijn het 2 mooie omgevingen om eens heen te gaan.

Door de omvorming tot een gemengd vochtig loofbos met grienden en lanen werd het gebied ook aantrekkelijker voor vele zangvogels. Daarnaast is er een belangrijke populatie kamsalamanders zoals ik had gelezen ergens maar gezien heb ik hen niet. Door er geen vreemd water in te laten, blijft het gebied ook geschikt voor modderkruipers. Helaas niet gezien maar wel wat paddenstoelen. 

In de 17e eeuw nestelden ook veel reigers in de bomen van het Viaanse bos en zo ontstond ook de bijnaam van Vianen: Reigerstad.

Geschiedenis van het Viaanse Bos in Vianen:

Amaliastein was een renaissancekasteeltje dat kort voor 1560 in het Viaanse Bos werd gebouwd. Het Bos, aangelegd op moerassige kwelgrond, was oorspronkelijk een vogelwarande die van de heren van Vianen zijn geweest. Ameliastein was bedoeld als lusthof of een zomerverblijf voor Amalia, de vrouw van Hendrik van Brederode, heer van Vianen. Het is daarmee een van de vroegste voorbeelden van een buitenplaats. Hier een foto voor jou die ik toegezonden kreeg van een vriend.

Betekenis wat is een Warande:

Een warande is de naam die in de lage landen gebruikt werd voor een besloten jachtterrein, doorgaans eigendom van voorname families. De naam komt al in de middeleeuwen voor, doch ook daarna werden nog vele warandes aangelegd. Warandes waren er in meerdere types, zoals de konijnenwarande, waar gejaagd kon worden op konijnen. 

Een vrije warande was een niet-afgesloten terrein waarop de rechthebbenden van het recht op vrije warande (een onderdeel van het feodale jachtrecht) konden jagen met uitsluiting van anderen. Dit recht kon ook in handen zijn van andere personen zijn dan alleen de eigenaars van het terrein.

In de 17de eeuw werd het huis vernieuwd en werd er een grote formele tuin aangelegd met een as op Vianen. In 1725 kwam het in handen van de Staten van Holland die het weer doorverkochten. In 1815 werd het geheel afgebroken. Van AmaliaStein resteren nu slechts het omgrachte terrein waarop het huis eens stond.

Het Viaanse Bos is een overblijfsel van het park en de zonnewijzer die naar de Lijnbaan is verplaatst.

In dit stuk verleden kan je ook veel natuur vinden. Juist met dit vochtige weer ontspruiten er hier spontaan ook de mooie paddenstoelen. En ook zal je zien in de video beneden dat er ook weinig wordt opgeruimd, zodat de natuur haar eigen werk gaat doen om dit bos het eigen leven te laten leiden wat ook wel fraaie natuur gezichten geeft. 

Echt dus ook wel een bezoekje waard, mocht jij eens in de buurt zijn. Door het Viaanse Bos is een wandelroute uitgezet van 2 km. Als je deze laan helemaal zal uit wandelen kom je bij de wijk AmaliaStein uit. En kan je aldaar weer naar een bushalte lopen. 

Heb ook vernomen dat men het in toekomst op zal knappen. Misschien als de benenwagen van mij nog goed werkt keer ik misschien ook eens terug om te zien hoe het dan zal wezen.

Deel graag mijn ontmoetingen met jou vanuit dit bos in Vianen wat ik heb bezocht. Ik hou niet van routes volgen maar van heerlijk kriskras lopen want dat geeft mij meer mooie gezichten dan een uitgestippelde route te gaan volgen. Zelf op onderzoek gaan is helemaal mijn ding.

Volg jij routes (paaltjes) of wandel je ook liever jou eigen pad als je ergens wandelen gaat?

Wees ook welkom op mijn andere website 

Gedichten en Verhalen uit het leven 

waar ook veel de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips 

en meer zijn samen geweven in woord , natuurfilms en fotografie 

Tekst, fotografie en video © Tine de Jong, 2014

Hier mijn korte wandeling voor jou- Het Viaanse bos. Wandel je ook gezellig met mij mee?

kijktijd ongeveer 4.00

Mysterieuze grotten van Gent

Het Citadelpark in het Belgische Gent is een oase van rust waar iedere bezoeker kennis maakt met een rijke flora aan bomen, planten en struiken. Telkens weer is het heerlijk struinen door dit prachtig park. Weet je dat in het park ook enkele bijzondere en merkwaardige bouwwerken aanwezig zijn? Nou, ik wist het eerst niet. Maar stuitte geheel onverwachts op enkele grotten die mijn wenkbrauwen deden fronsen. Het deed me denken aan een soort verleden. Daar wilde ik het fijne van weten en ging op onderzoek uit. Heb er ook enige foto's van gemaakt en dat zie je in onderstaande video terug.

Heb enkele mensen gevraagd die in het park aanwezig waren of zij het wisten. Niemand kon mij vertellen wat de oorsprong van deze grotten waren en waarom ze hier zijn. Zij zeiden me dat ik eens op Internet moest gaan zoeken. Wellicht stond daar wat op. Toen was mijn nieuwsgierigheid helemaal gewekt. Na wat gezoek vond ik een antwoord terug op een site die de bunkergordel rondom Gent beschrijft.

In vroegere tijden, dan spreek ik van eind 16de eeuw ten tijde van Filips II van Spanje, zou op de huidige locatie van het Heuvelpoort, waar nu het Citadelpark onder andere is, een fort en muren te hebben gestaan. Een waar verdedigingsgordel zag het levenslicht. Het fort heeft niet lang bestaan want eind 18de eeuw werd het al afgebroken. De reden hiervan heb ik nergens kunnen terugvinden. De omliggende grotten uit 1880 werden gespaard van de afbraak. En door de jaren heen dienden de grotten onder andere als een kanonkamer, munitieopslagplaats en schuilplaats voor jong en oud. Nu zijn de grotten doorgangen geworden, maar toch blijft het interessant voor wie de geschiedenis niet weet.

De mysterieuze grotten bezorgen iedere voorbijganger best wel een sfeervol plaatje. Als het erg donker is, zal ik hier zeker niet komen. Het is best donker binnenin. Het wordt nu in de tegenwoordige tijd gebruikt als doorgang voor menig jogger, wandelaar en/of fietser richting de kiosk aan de ene kant en richting de grote vijver aan de andere kant van het Citadelpark. Maar wie van de geheimzinnigheid houdt, kan best daar eens een bezoekje brengen en even stilstaan bij dit mysterieus grottenstructuur. Want binnenin wanneer je de omliggende muren bekijkt en je ogen sluit en denkt aan dit verleden .. zal je heel veel zien.

In het Citadelpark vind je nog een grot en welicht ga ik deze later eens bekijken. Hij staat wel op de film. Zelfs voor verliefden is dit een ideale plekje om samen te zijn. Zie maar mijn onderstaande foto`s in een YouTube film gegoten.

Tekst, fotografie en video © 2014 Tine de Jong, 

Deze kunstmatige grotten in het Citadelpark zijn aangelegd rond 1879-1880 en waren bedoeld om de overblijfselen van de voormalige citadel te camoufleren. Ze hebben nog steeds een sfeervol, ietwat verborgen karakter. Mooi om ze te gaan ontdekken.

Mijn video als mooie afsluiter: De Grotten van Gent 2014

Gentbrugge: Wijkpark De Porre - Modern park met industrieel tintje

Bovenstaande foto is de stoomcabine in dit wijkpark 

Wandelen in de wijk Moscou in Gentbrugge. Dat heb ik ditmaal eens gedaan want was geheel onbekend hier. Naast de woningen tref je ook een nieuw wijkpark genaamd De Porre aan. De Porre is een begrip in deze wijk. Ernest De Porre stichtte hier de katoenweverij in 1907 op, 20 jaar later breidde hij uit met een spinnerij. Door de jaren heen kreeg het bedrijf zijn naam zowel op de nationale – als internationale markt. 

Deze hegemonie duurde tot 1980, het jaar dat de fabriek de sluiting aankondigde. Door het faillissement verliezen alle medewerkers hun baan maar het fabriekscomplex bleef jaren 'leeg' tot eind 2009 er een nieuw leven werd ingeblazen. Het wijkpark De Porre kwam geleidelijk van de grond.

Op 28 juni 2014 ging het nieuwe wijkpark open voor het grote publiek. Wat mij was opgevallen als eerste, zijn de verschillende ingangspaden. Ontmoette ook enkele waardevolle delen nog van de vroegere fabriekscomplex die aanwezig zijn in het wijkpark. Wat fijn dat ze die in de oude staat hebben gelaten. 

Op enkele oude fabrieksmuren in het park zag ik enkele fotoportretten van mensen die elk hun eigen levensverhaal vertellen toen ze nog bij de fabriek De Porre hebben gewerkt. Ik vond het heel interessant want ik was slechts een bezoeker. Ik had het er al over gehoord en gelezen bij vrienden en dat maakte mij nieuwsgierig om het zelf eens te bezoeken want ik ben een natuurfreak.

Overzicht van dit mooie wijkpark De Porre in Gentbrugge

En ik vond alles heel erg mooi vooral de aanleg van de vijver met de vele waterplanten erin. De vijver herbergt al vele insecten zoals  libellen en watervlooien. Heb zelfs nog even een bij van de verdrinkingsdood gered met een stokje en deze aan kant laten drogen en later vloog deze ook weer weg.

Er is een soort van stenen pad aangelegd over de vijver zodat je wat dichter bij het water kan komen en over kan steken. Het heeft mij ook verleid om het uit te proberen zodat ik van dichtbij de diverse waterplanten waaronder de lotusbloemen kon bekijken.

Vond dit park enorm mooi en met al die leuke wandelpaden en alles eromheen.  Het gaf meer sfeer en wat het ook mooier, rustiekeren ruimtelijk inzicht gaf. En het is ook zeer gezellig voor zowel groot als klein. En dat is het ook zeker wel. Alles was netjes schoon, geen stukje afval te bekennen want er waren ook vuilnisbakken aanwezig. Daarnaast werd er ook heel veel aan de kinderen gedacht : aanleg van een speelplaats met klim- en speeltuigen maar ook een sportveld.

Proficiat aan alle mensen die dit park bijzonder mooi hebben gemaakt. Het is heerlijk wandelen hier waar je de adem van frisse natuur met een industrieel tintje kan inademen. Ben je ook nieuwsgierig? Wandel dan met mij mee met de volgende foto's die ik onlangs heb gemaakt. En wie weet, ga jij dan dit park ook eens bezoeken, als jij eens hier in de buurt bent.

foto's, artikel en en video Tine de Jong, © 2014

Mijn ontmoetingen deel ik met jou: 

Mijn video dia slide - Wijkpark de Porre en omgeving in GentBrugge

Gorinchem - Vestingwalwandeling vanaf tolhuis tot de Caponnière

Mijn wandeling startte ik bij de mooie Waterpoort aan de zuidkant van de stad, daar waar de veertaxi’s aanleggen en de loop en fiets pontjes. Een trap aldaar gaf mij al een uitnodigde blik en door het poortje kon ik 2 kanten op. Naar beneden het pad gaan volgen of het bovenste pad. Ik koos dus voor het bovenste pad. Maar ik was ook wat nieuwsgierig wat ik met mijn wandeling aan mooie natuur zal tegenkomen. Aan de linkse zijde keek ik op de mooie jachthaven en vooruit op het voormalige tolhuis. ( zie bovenstaande foto )

Het huis werd gebouwd in 1598. Alle schepen die toen langs deze stad kwamen, moesten hier tol betalen. In 1869 is de bestemming van het gebouw veranderd naar een kazerne. En daarna volgde er nog vele andere bestemmingen. Wat het nu is dat weet ik niet. En nu is het ook een rijksmonument waar er vele van zijn in de mooie oude vestingstad. Een stad met veel gezichten zoals nu ook deze wandeling was voor mij toen ik hier ook eens wandelde.

Hier even wat informatie rond deze vestingwal en hoe deze is ontstaan:

De bouw van de vestingwallen begon in 1584. De vestingwallen bestaan uit vlakke stukken en meerhoekige bastions, gebouwd volgens het zogeheten ‘Oudnederlands stelsel’ van Simon Stevin, de adviseur van Prins Maurits. Rondom de stenen muren werden aarden wallen opgeworpen en brede grachten gegraven. Vroeger waren er zeven poorten. Hiervan zijn er nog vier over, waarvan een nog in de oorspronkelijke staat: de Dalempoort. Maar die hou je tegoed bij een nieuwe wandeling van mij. 

Op een gegeven moment ben ik nog verder naar beneden gegaan via een kleine glijbaan van mijne zijde langs de kant. Beetje lollig was, als ik verder had gelopen had ik ook een trap ontdekt, die en daar ook naar beneden kunnen gaan, maar dan had ik wel een eind terug moeten lopen. Deze trap kwam ik pas aan het einde van de wandeling tegen. 

De burgemeesterstrap wordt deze genoemd en in 2013 geplaatst voor de toenmalige burgemeester van deze stad Gorinchem, Piet IJssel die ook is afgetreden vorig jaar. De trap is geheel van metaal, dit zult u wel zien op mijn film van deze wandeling. Daar ziet u ook wat ik zoal heb gezien. Vroeger stonden er veel informatieborden, maar op de een of andere manier zijn deze weggehaald, maar nooit meer teruggeplaatst.

 Ben dus de trap opgegaan en was weer boven de vestingwal aldaar en ben naar het eindpunt toegelopen. De wallen buigen Noordwaarts en lopen dan parallel aan de sluis en het Merwedekanaal.Echt een wandeling waard om de wallen eens te doen.

An het eind van deze wandeling kwam ik bij de zogeheten Caponnière, een bomvrije geschutplaats. (Kanselpoort 1) Op de wal een stukje terug is hier een kanon geplaatst. Deze herinnert aan de positie van Gorinchem als belangrijke vesting in de (Nieuwe) Hollandse Waterlinie. In vroegere tijden stonden er vele van dit type kanonnen op de vestingwerken.

Nu is het een wijnkelder, waar heerlijke wijnen opgeslagen zijn en waar je ook een glas kunt nuttigen of heerlijk proeven.  

Bekijk het van binnen in mijn videoslide hieronder mijn schrijven. Ik wist echt niet dat het zo groot en ruim was van binnen hoor. Als je geen wijn drinkt kan je hier ook terecht voor een bakje koffie of een heerlijk kaasplankje met diverse kazen. 

U zult verbaasd zijn hoe mooi het van binnen nu is, als je hier na de wandeling eens op visite gaat. Straks een kleine serie van mij in de onderstaande film.Hier zie je hoe het binnen zoal is, maar er is nog veel meer hier hoor zie foto:

Dat zal je niet zeggen van buiten, maar er heerst een gezellige sfeer binnen en ook het interieur is erg sfeervol en gezellig ingericht. Had al meer mij afgevraagd wat er binnen was. De eigenaresse kan je veel informatie geven uit de vroegere tijd. 

Echt een aanrader als je eens gaat wandelen langs deze vestingwal. De gehele wandeling vond ik zelf heel erg mooi met uitzicht op jachthaven en de rivier. Ik heb wat foto`s gemaakt van mijn wandeling en wil dit graag met U delen. 

Hoop dat je net als ik van de wandeling geniet. Dank U wel voor uw bezoek en het lezen  van mijn ontmoetingen en alvast ook bedankt als je de andere fotografie zal bekijken hieronder. Want niet alle foto's kan ik hier plaaten gaan en zo is het vast met de muziek die ik erbij koos ook veel gezelliger om te kijken.

Artikel, fotografie en videoslide © Tine de Jong, 2014

Mijn vestingwal (muur) wandeling deel ik nu graag ook met jou : 

Gorinchem : Vestingwal | Natuur| Caponnière (wat nu dus een autenthieke wijnkelder is.)

Alvast bedankt voor je bezoek en ook bedankt voor de reacties en bezoekjes op deze website. 

Schoonhoven de Zilverstad -Stadswandeling

Ditmaal neem ik je als bezoeker van dit blog eens mee naar een prachtige vestingstad die ook een geschiedenis kent en is ook een toeristische trekpleister. en dan heb ik het over de mooie en gezellige vestingstad Schoonhoven. 

Schoonhoven had in de zestiende eeuw ook een gereformeerde weeshuis. Het verhuisde een aantal malen tot het in 1607 werd gevestigd in de Koestraat 80. En dat is de foto boven die ik had genomen. Het kent ook een verleden en als je de geschiedenis  hiervan eens wilt lezen dan kan dit via deze link 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Gereformeerd_Weeshuis_(Schoonhoven) 

als je het even zal willen kopiëren want de link werkt hier helaas niet even. 

Meen te weten dat het ook nu weer een goede bestemming had ontvangen want ze waren hiermee heel wel wat van plan en er waren toen 3 nieuwe opties binnen gekomen. Het is een prachtig monument.

Schoonhoven wordt ook wel de zilverstad genoemd waar ik later meer over zal schrijven ligt in gemeente Krimpenerwaard (Nederlandse provincie Zuid-Holland). De stad ligt ten noorden van de Lek in de Krimpenerwaard aan de N210, tegen de grens met Utrecht.

Deze stad is heel bekend vanwege zijn zilversmeden en de zilverindustrie. Daar lees je hieronder later meer over. Zodra ik Schoonhoven door de poort binnenkomt, voelt het voor mij als thuiskomen. Want heb hier hier ook een band mee.  Schoonhoven heeft een gezellige binnenstad met een rijke historie en ligt in het Groene Hart van Holland, aan de Lek. 

Door zijn stadsmuren en ligging aan de Lek had Schoonhoven van oudsher een goede strategische positie. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd Schoonhoven ingenomen door de Spanjaarden. Eenmaal weer in Hollandse handen werd onmiddellijk een begin gemaakt de aanleg van drie bastions. 

Inlegering en inundaties in 1672 legden een zwaar beslag op de inwoners van een vestingstad.. Na het Rampjaar 1672 kwamen ook de West en Noordkant van de stad aan bod met twee half bastions bij de Lek en zes bastions in een boog om de stad. Schoonhoven was van toen af aan een vestingstad in de Hollandse Waterlinie.

Tijdens de Tachtigjarige oorlog werd Schoonhoven ingenomen door de Spanjaarden. Eenmaal weer in Hollandse handen werd onmiddellijk een begin gemaakt met de verbetering van de stadsverdediging. Aan de Oost en Zuidkant van de stad verrezen drie bastions, maar daar bleef het bij. 

Het gebrek aan ruimte in het met water omgeven Schoonhoven was niet alleen lastig, het was ook zeer ongezond. In het najaar van 1672 brak er in het garnizoen namelijk een besmettelijke ziekte uit, die door de bijzondere omstandigheden niet goed bestreden kon worden en hierbij ook vele slachtoffers maakte.

Schoonhoven, stad van het zilver maar ook met vele andere bezienswaardigheden, die de moeite waard zijn om te bezoeken. Het oud stadhuis, bekend om zijn vijftig klokken tellend beiaard; de Grote of Bartholomeuskerk of het Stadskorenpakhuis die in de 16de eeuw fungeerde als pakhuis voor graanopslag. 

Heb je het Doelenhuis of het Sint Jorisdoelen al ontmoet? Het huis, die door de jaren heen diverse functies had zoals: een oefenterrein van de schutterij, herberg, kostschool, kantongerecht, en Waarborgkantoor. Sinds 1985 heeft het Doelenhuis een woonfunctie. 

Het verhaal rond het zilvermuseum

De stad Schoonhoven is dus zeer bekend vanwege haar zilversmeden en zilverindustrie. Als Zilverstad is Schoonhoven al meer dan 700 jaar oud. In de voormalige Kazerne is nu het Zilvermuseum gevestigd. Het pand werd in 1627 gebouwd als Arsenaal. Nadat de kasteelheren in de 14e eeuw opdracht gaven aan de eerste zilversmeden heeft de stad zich ontwikkeld tot een uniek centrum van zilverambacht, -industrie en -kunst. Midden 19e eeuw werd het een Kazerne; er werden een noord- en oostvleugel bijgebouwd, waardoor het complex een hoefijzervorm kreeg. Dat is uit de lucht heel goed te zien.

Hier kan je de werelds grootste collecties zien van het Nederlandse en Schoonhovens zilver en ook de enige zilvervakopleiding van ons land. Maar ook modern zilver in ateliers, galeries en werkplaatsen van goud- en zilversmeden is verspreid over de oude binnenstad. Vele toeristen uit zowel Nederland als uit het buitenland komen hier regelmatig op bezoek.  

Soms kan je het ook aantreffen in karakteristieke eeuwenoude panden als onderdeel van een uniek cultureel erfgoed. Samen met zilverevenementen, vele zilveractiviteiten het hele jaar door en hedendaagse objecten zoals drijvende zilveren zwanen, meestertekens en imposante zilverkunstwerken rond de stad vertellen zij jou verhalen over het verleden, heden en toekomst van de zilversmeden. 

En ook ik heb het museum bezocht en in mijn filmpje zal je ook mooi zilver zien in allerlei vormen. Die ik met toestemming mocht fotograferen. Verder heb ik ook door het historische gedeelte gewandeld maar ook enige andere straten ben ik ingegaan want het was lang geleden dat ik hier was en er was veel veranderd. 

Heb hier op school gezeten zo 1 dag per week en er dus ook veel vertoefd in mijn jeugd. Later ook hier gewerkt in een dokters gezin. Dat is de reden dat ik er een band mee heeft en er dan ook wel leuke herinneringen eraan hebt. Hier een voorproefje wat ik had gezien in het museum. En eronder deel ik een gedicht die ik eens had geschreven en is uit mijn gedichten schrift. 

Langs deze weg bedank ik je voor je bezoek  en  wees altijd welkom om meer te komen lezen.

Nu nog even mijn gedachten delen in een gedicht en dan sluit ik af met mijn fotoserie van wandeling door deze mooie stad.

Schoonhoven-Zilverstad (gedicht)

Zilverstad -Schoonhoven alom bekend

Vandaag ging ik jou weer bezoeken

omdat je een stuk verleden bent

ik die jou ook door en door kent.

Jouw mooie toegangspoort en al

de kleine karakteristieke straatjes

met al die gezellige straten en hoeken

De mooie gevels, de geheimzinnige paadjes

hebben mij altijd al bekoord.

Stad met het zilveren randje

omcirkeld met zowel nieuw en oud

Jij stad bent het nog waar ik van houd

je ligt prachtig in het Zuid-Hollands landje

en ook heerlijk gelegen aan de Lek

dus makkelijk met de veerpont bereikbaar

en ook nog steeds bij veel toeristen in trek.

Zilverstad waar ook veel wordt gemaakt

vroeger en nu nog heb jij mijn hart geraakt 

Jij doet je naam nog steeds eer aan

dat mag best vaker worden beschreven,

want jij doet nog heel veel zowel in het

verleden als nu in het nieuwe leven. 

Gedicht © Tine de Jong 2013 alle rechten voorbehouden

Tekst, fotografie en die in de video © Tine de Jong

Alle rechten voorbehouden.

Bedankt dat je gezellig op visite kwam om mijn wandeling te lezen.

Mijn ontmoetingen deel ik graag met jou met verleden en heden gemengd: 

Schoonhoven -Stadswandeling en Nederlands Zilvermuseum 

Wandel je ook gezellig  met mij mee door deze mooie stad. Bekijk deze helemaal zodat je niks mist