Een scholekster die ik had geholpen

Je ziet ze vast ook wel eens vliegen of lopen langs de kust, op een weiland, of tegenwoordig zelfs op platte daken in de stad: scholeksters. Met hun gitzwarte en hagelwitte verenkleed, feloranje snavel en indringende rode ogen zijn het opvallende verschijningen.

Bij een rondje nabij het stadspark in Gorinchem had ik tijdje geleden een Scholekster(Haematopus ostralegus) ontmoet waarvan de vleugel slap naar beneden hing. Ik vermoedde dat het gewond was en een gebroken vleugel had. Het dribbelde op een weg achter het ziekenhuis die naar stadspark ging en kon dus niet vliegen.  

Wilde de vogel niet aan zijn lot overlaten en volgde het totdat het wat dichterbij kwam waar auto's waren geparkeerd. Ik volgde hem op afstand en bleef stil zitten op mijn rollator toen deze wat dichterbij kwam en belde ook gelijk met de lokale dierenambulance. 

Dat nummer staat bij mijn contacten voor het geval en heb er al paar maal gebruik van gemaakt. De vrijwilligers doen goed werk en helpen veel dieren die hulp nodig hebben.

Helaas konden ze hem na vele pogingen helaas niet vangen. Hij bleef maar wegfladderen naar andere plek. Ik kon hem zelf niet te pakken krijgen daar ik met de rollator liep, maar ik hield hem wel in de gaten. Maar zag hem helaas die dag niet meer. 

Het was een snel dribbelen die hem uit mijn zicht liet verdwijnen. De volgende dag was ik al vroeg weer terug gegaan. Bleef wat rondlopen op de plek waar ik hem had gezien en op andere plekken in de hoop deze toch weer te spotten.  

Later op de dag zag ik de scholekster eindelijk weer en belde meteen opnieuw de dierenambulance. Ze waren al in de buurt bij een ander telefoontje en adres en kwamen snel. Zij vingen hem nu wel met een schepnet en namen het de vogel mee. Ze brachten hem naar een plek waar hij later werd verzorgd. 

Had later nog gebeld hoe het met de scholekster was en het ging al wat beter met hem. Al oogde hij gezond dat was deze dus ook niet want buiten een gebroken vleugel was de vogel ook wat uitgedroogd vertelde men mij. 

Ben dus heel blij dat ik deze kon helpen. Ze hebben hem gelijk op vogelgriep getest want dat heerst hier helaas ook. Gelukkig was het niet bij de scholekster. 

In de video die ik heb gemaakt, kun je hem zien lopen.  Beelden zijn niet zo goed want filmde uit losse hand. En de grijze balk die je in video even ziet was een lantaarnpaal. Zie foto hier. Dat zit dus niet in de opname. 

Het gaat niet zo goed met de scholekster in het algemeen. Door de verslechterde omstandigheden op het platteland en aan de kust zoekt de scholekster nu vaker een nieuw leefgebied en dat is tegenwoordig in de stad. 

Ouders kunnen pendelen naar parken, gazons en sportvelden vol wormen en emelten. Maar door de droogte van afgelopen weken was de grond in park ook nog erg hard. Zag wel dat hij iets at. Beetje eiwit had de scholekster dan toch even tot zich genomen. 

Dank voor het lezen en kijken. Fotografie en video's © Tine de Jong, 2026  

Ook heel erg bedankt voor de mooie reacties op vorig blogpost "Onhandige meerkoet mama"

De scholekster is inmiddels in deskundige handen bij de opvang. Met de juiste zorg, rust en voeding krijgt hij de kans om volledig te herstellen. Zodra hij weer op krachten is, wordt hij weer vrijgelaten in de vrije natuur.

Het was voor mij een kleine moeite om deze vogel te helpen maar het geeft een geweldig gevoel om iets te kunnen betekenen voor de natuur om ons heen. 

Heb jij ook wel eens een dier geholpen? Laat het achter in de reacties!

Dit is het filmpje wat ik van hem maakte voordat de dierenambulance kwam.  

En eronder zie je nog een waarneming die ik eens had van een scholekster die ook dichtbij kwam en dat was vanaf mijn balkon gefilmd.

En heb er al eens ene waargenomen die wel heel dichtbij kwam en dat was bij de algemene binnentuin van de bewoners hier achter mij. En is vanaf balkon gefilmd.

Onhandige meerkoet mama

Meerkoeten ( Fulica atra) gaan niet zachtzinnig met de kuikens om. Dat is algemeen wel bekend. En in mijn onderstaande filmpje zie je nu dat de moeder behoorlijk onhandig is. Houdt zich liever met haar uiterlijk bezig dan met haar pullen. Ze is vast nog wat onervaren daarbij. Want ze moeten toch weten dat voedsel in kleine stukjes moet worden gemaakt. Pa meerkoet weet hoe het wel hoort en is ijverig bezig met het voeren. Ze hebben drie kuikens nog over van de 6 toen ik weer eens naar hen ging kijken.

Ditmaal een kort filmpje van een waarneming. Had over de meerkoeten al vaker op beiden website geschreven met weetjes daarbij. En die kom je tegen als je eens op de labels klikt of drukt. Of mijn andere website eens zal bezoeken. Gedichten en verhalen uit het leven.

Bedankt ook hierbij dat je gezellig kwam kijken en voor de reacties op vorige post(en) 

Wens jullie gezellige dagen hierbij. En dank voor de reacties op vorige schrijven.

Filmpje en tekst © Tine de Jong, 2026 Juli

 

Ooievaar op bezoek in de binnentuin

Gisteren in vroege morgen had ik echt een super mooie ontmoeting. En dat was dat er zomaar een Ooievaar(Ciconia ciconia) in de binnentuin op bezoek kwam. Ik was net de balkonplantjes aan het water geven toen ik deze achter de boom tevoorschijn zag komen. Pakte snel mijn camera en maakte wat foto's en ook een filmpje. Want dit was wel een heel bijzondere waarneming voor mij. 

Ik heb vanaf mijn balkon al heel veel vogels mogen zien. Met ook zo een dwaalgast die je hier ook niet vaak ziet. En ook toen foto's van hen gemaakt en/of een filmpje. Daarbij er ook eens over geschreven op beiden websites. 

Maar deze die ook een dwaalgast is had ik nog nooit hier in omgeving of elders in stad mogen zien. En het was dan ook voor mij wel een bijzondere waarneming.

Vast zich vergist van vliegroute en nam hier dan een pauze. Maar voor mij was deze dag al weer helemaal top. Hij droeg wel een ring om de poot maar kon niet ontdekken wat er op stond. 

De binnentuin oogt nog erg rommelig met half zand, grond en wat gras. Want de buizen voor het warmtenet die eronder liggen is paar dagen klaar.  Hier onder een foto als afsluiter want dat vond ik zo mooi dat de snavel wat geopend was.

Ik zie ze wel heel vaak in verte in het mooie polderland van de Alblasserwaard. En heb ze ook weleens ontmoet in omgeving van de ooievaarsopvang in Herwijnen. Maar nog nooit kwam er zo eentje dicht bij mij in de buurt. 

Tekst en fotografie, live video © Tine de Jong, 16-05-2025

Schreef ook eens een verhaal met gedicht over hen en die kan je lezen als je op de rode link zal drukken. Hier 

en staat op mijn andere website die je vast ook wel kent.

Bedankt voor het lezen en kijken en hoop dat je mijn live filmpje mooi zal vinden.

groetjes, Tine en fijne dagen voor elke dag wens ik jou ook hierbij. Eronder nog een leuk mopje erbij.

Mopjes ooievaar,

Keesje liep met zijn vader in de dierentuin. Toen ze bij de ooievaars aankwamen zei de vader van Kees: "Kijk Kees, deze ooievaar hier heeft jou vorige week een zusje gebracht."
Kees zei toen tegen zijn vader: "Er lopen honderdduizend mooie vrouwen op de aarde en jij gaat met een ooievaar naar bed?!"

~~~~~~~~~~~~

Jantje zeurt al maanden dat hij een broertje wil. Dan is zijn vader het zat en zegt:

"Kijk, hier heb je wat zaad. Als je dat in de vensterbank legt, komt de ooievaar er vanzelf op af." Dus Jantje deed dat. Een maand later kregen zijn buren een baby. Bij het kraambezoek zegt Jantje enigszins boos tegen de buurman:

"Als u maar wel weet, dat het niet uw zaad was, maar dat van mijn vader!"

~~~~~~~~~~~~~~

Lepelaars helpen elkaar

Lepelaars besteden dagelijks veel tijd aan het verzorgen van hun veren. Want het verenpak moet voor een warme en waterdichte ‘jas’ zorgen. Verwijderen van veer- en huidparasieten is van groot belang voor hun gezondheid. 

Maar ja, er zijn van die plekken op hun lijf waar ze met hun snavel of poten maar lastig bij kunnen komen. En dan helpen ze elkaar met poetsen van de veren.  Maar ze doen het ook soms om hun onderlinge band wat te versterken. 

Dit wist je vast niet of wel?  Lees maar verder.

Want wist je dat de gelepelde snavel van een lepelaar een lichte overbeet hebt? Bij een overbeet ligt de snavel wat verder naar voren.  

Aan het eind van de licht kromgebogen bovensnavel zit namelijk een klein ‘kammetje’. Telkens wordt de snavel langs de stuitklier gehaald. Met de olie uit die klier worden de veren dan waterafstotend gemaakt. 

Alle plekken van het lijf en de veren worden zorgvuldig langsgelopen. Omdat de snaveltip en het kammetje vettig zijn van de olie blijven daar ook veel schilfertjes aan kleven. 

Daarom zie je de lepelaars met regelmaat ook hun snavel in het water dopen én heen en weer door water gaan. Soms denken vele als ze dit eens zien dat ze dan naar voedsel zoeken maar dan kunnen ze dit dus ook doen. 

Zie dit korte filmpje waar je kan zien je dat hij eerst probeert zichzelf wat te poetsen om de losse veertjes eruit te halen. En dan met snavel in water in water roert. 

Want om met hun snavel te bewegen spoelen ze zo al de schilfers er af die achter gebleven zijn. Maar wel even verder lezen want dan lees je nog wat meer mooie weetjes. En onderin zie je nog een filmpje van hen. 

Het is een bijzonder leuk gezicht om lepelaars met die toch wel forse snavel heel voorzichtig de kop of de nek van een soortgenoot te zien verzorgen. Ook rondom de ogen, op en onder kop wordt alles heel precies schoongemaakt door ze. 

Oftewel ze poetsen overal waar de ander zelf niet bij kan komen. Door de kop en de onderste snavel over de stuitklier te halen word deze vettig. En daarmee worden bijvoorbeeld de rug en nek ingewreven. 

Een weetje erbij is dat als een lepelaar die met laag gehouden kop op een ander toeloopt dat deze dan de ander uitnodigt om elkaar wederzijds te gaan poetsen.  

En daar heb ik ook een kort live filmpje van gemaakt toen ik ze zo gezellig bezig zag in Dierenpark de Paay in Beesd. Vond het ook eens leuk om nu eens het gedrag van de lepelaars te observeren. Plaats hier nog erbij een foto van een nog wat jongere lepelaar. 

Bezoek dit  park heel graag dat heb je wellicht gemerkt op mijn schrijven over dit park en de dieren die ik al eens had benoemd. Zowel hier op deze natuur website als op de andere "Gedichten en Verhalen uit het Leven" waar ik heb geschreven van de bijzondere geitenbok met horentjes die ik hier ook had gezien. 

Niet gelezen of gezien?  Dan daar maar eens gaan kijken want ik wissel tegenwoordig.

En ik bedank je ook hierbij voor de mooie reacties die ik aldaar ook weer mocht ontvangen. Maar ook hier op mijn vorige post van de rat en haar jong. (en anderen)

Maar ook hierbij wil ik een bedankje geven voor de nieuwe volgers waar ik altijd heel erg blij mee bent. Zo nu tijd om te stoppen want het is tijd om ook dit korte live filmpje te gaan kijken. Wens jou hierbij ook gezellige mooie dagen toe. Groetjes van mij hierbij. 

En voor meer mooie natuur struin dan eens door deze website  of kijk ze op mijn YT kanaal.

Fotografie, tekst, En live video's © Tine de Jong, 2025

Het leven van de Houtduif -Columba palumbus

Alle vogels hebben wel een mooi leven om eens over te schrijven maar ditmaal koos ik de houtduif (Columba palumbus) eens uit op mijn natuur website. Ze worden niet door iedereen gewaardeerd wegens hun uitwerpselen die ze soms achterlaten op ramen en auto's maar ik vind hen best wel mooi. 

Een Houtduif kan worden herkend aan zijn wat grotere formaat van 38–43 cm en 300–615 g, en het wit op zijn nek en vleugel. Het is verder een overwegend grijze vogel, met een roze borst.

Houtduiven zijn een vogelsoort van het geslacht "Columba" in de familie Columbidae. Het is een lid van de duiven- en duivenfamilie Columbida. In het wild worden ze zo een 3-5 jaar. 

Ze komen voor in verschillende leefomgevingen, van stedelijke parken tot landelijke bossen.  Al zijn ze minder in de bosomgevingen te zien en toch wel meer in stedelijke omgevingen de laatste jaren. Wellicht omdat ze hier meer voedselbronnen hebben. 

Schuw zijn ze ook niet echt want onlangs zat ik op een terras en er kwam er zomaar even eentje heel vlakbij mij op het muurtje zitten. Ook om te zien of er nog wat te halen viel maar kon deze mooi even fotograferen. 

Voeren doe ik vogels nooit (alleen in de strenge wintermaanden) want ze kunnen zelf best nog veel vinden. Al eten duiven en andere vogelsoorten de laatste tijd veel ongezonde voedsel wat mensen achterlaten. Wel heb ik vele voerbakjes aan het balkon hangen hoor. En de bekende zaadbollen. 

De houtduif is een veel voorkomende vogelsoort en wordt niet als bedreigd beschouwd. Het is echter wel belangrijk om hun leefgebieden te beschermen, aangezien veranderingen in hun habitat hun overleving kunnen bedreigen. 

Het verenpak van de duif is zeer doelmatig en ook geheel aangepast aan de eisen waaraan het moet voldoen. Het is licht en sterk en geeft de vogel het vermogen te vliegen en om zijn lichaamswarmte te regelen. 

Het is in de zomer koel voor hun en in de winter geeft het hen weer een goed isolerende mantel, die de lichaamswarmte lang vast kan houden. 

De nog vrij jonge houtduiven hebben nog niet die witte vlekken aan beide kanten van de nek. Deze ontvangen ze pas als zo een zes maanden oud zijn en dan krijgen ze de kleine witte vlekken aan beide kanten van de nek. 

En dan worden ze ook geleidelijk wat groter totdat ze volledig gevormd zijn wanneer de duif ongeveer 6–8 maanden oud is. Jonge vogels hebben ook een grijzere snavel en een algeheel lichter grijs uiterlijk dan volwassen vogels.

Ze broeden in bomen in bossen, parken en tuinen. Ze broeden vanaf maart tot en met september. Ze leggen twee witte eieren in een eenvoudig stokjesnest dat na 17 tot 19 dagen uitkomt. Je weet vast wel dat Mannetjes ‘doffers’ zijn en vrouwtjes  ‘duivinnen‘.

Hoewel het nest van twijgen nogal ontoereikend lijkt voor de grootte en het gewicht van de vogel  is het desalniettemin meestal een stevig genoeg structuur. Het nest wordt gebouwd in een boom of grote struik, en soms worden oude nesten van andere soorten gebruikt. 

Er zijn bij hen zo een 2-3 broedsels per jaar met slechts twee witte eieren in elk legsel, die beide ouders om de beurt uitbroeden, waarbij de broedperiode ongeveer 18 dagen duurt. 

Interessant en opmerkelijk is dat de jongen worden gevoed met een zeer rijke melk (die zelfs rijker is dan koemelk) die wordt geproduceerd in de kropvoering van de volwassen vogel en duivenmelk wordt genoemd.

De nesten zijn kwetsbaar voor aanvallen, met name door kraaien, vooral vroeg in het jaar wanneer de bladbedekking nog niet volledig is gevormd. 

De met geel dons bedekte jongen worden de eerste paar dagen alleen met de kropmelk van beide ouders gevoed. Dit kropmelk wordt tijdens het broedseizoen door speciale cellen in de wand van de krop geproduceerd.

De jongen vliegen meestal uit na 33 tot 34 dagen. Maar als het nest echter wordt verstoord, dan kunnen sommige jongen het ook overleven nadat ze het nest al 20 dagen na het uitkomen dan hebben verlaten.

Wat eten zij? 

Het grootste deel van het dieet bestaat uit plantaardige, ronde en vlezige bladeren van de anjerfamilie (caryophyllaceae) , asteraceae en kruisbloemige groenten die uit open velden of tuinen en gazons worden gehaald. 

Jonge scheuten en zaailingen hebben de voorkeur maar ze eten ook granen, pijnboompitten en bepaalde vruchten en bessen. In de herfst eten ze ook vijgen en eikels en in de winter knoppen van bomen en struiken en zelfs eens bladeren. 

Verder eten ze ook kleine insecten, larven, slakken, mieren en kleine wormen en dit eten ze dan als aanvulling op hun dieet. Ze hebben wel open water nodig om te drinken en om soms in te baden. 

Houtduiven kunnen wel zonder een bad, maar willen ze hun veren in optimale conditie houden, wat nodig is om ze tegen alle weersinvloeden te beschermen, dan is water wel nodig.  

En dat hebben ze in deze omgeving waar ze veel vertoeven wel. Er zijn er ook in het stadspark nabij de vijver in de bomen aldaar. En ook dat is een paartje die ik er regelmatig ziet rondscharrelen.

Tegen de ruiperiode poetsen ze vaak en lang hun veren want al die losse haartjes gaan jeuken en die halen ze er op deze manier eruit.

Wat ook wel een leuk weetje is hierbij dat een houtduif in de late zomer en vroege herfst verrassend veel voedsel in zijn krop kan bewaren, waaronder ook eikels.

En zelfs bladeren van een kersenboom eten ze hoor. Dat had ik zelf onlangs eens gezien en ook gefilmd. En dat kan je zien op mijn andere wat persoonlijke website want ik combineer de natuur daar ook. 

En je kan aldaar ook wat meer weetjes lezen over hen. Vanuit daar kan je ook weer terug komen naar deze blog daar ik de link er ook hebt toegevoegd.

https://tinedejong.blogspot.com/2021/07/houtduif-geniet-van-kersenboom-bladeren.html

Op dezelfde tijdstip in de ochtend komen steeds twee houtduiven op visite bij de boom in de beneden tuin. En starten dan met het schoonmaken van de veren. Daar zijn ze dan ook heel lang mee bezig. En ik heb dit ook een keer gefilmd.  En dat is het filmpje hier beneden.

Fotografie en filmpje © Tine de Jong

Heel erg leuk dat je gezellig even kwam lezen en kijken. En wil je een reactie achterlaten over het schrijven of mijn filmpje doe dit dan niet anoniem. 

Plaats altijd je naam en ook in de reactie zelf want die anoniem zijn worden wel gelezen maar ook later weer verwijderd. En dit geldt ook voor linken naar een website want ook die zijn niet toegestaan.  Dank voor het begrip.

Wat ze ook soms doen is dit en wat dit is zie je in dit filmpje. 

Dat wist jij vast niet?

Veel vogels komen altijd op bezoek

Het is altijd gezellig in de binnentuin die tussen de flat hier is. Altijd vrolijk getjilp van de musjes of eens geschetter van de eksters. Maar ook de meeuwen komen steeds meer hier. Kauwvogels die ook ruzie maken met elkaar. Er is altijd wel wat te zien en te horen. Ik woon hier graag want de natuur is dichtbij als het wandelen elders even weer niet lukt. 

En soms is het echt een vrolijke boel hier. Zoals de foto boven waar een ekster in een oude kromme seringenboom naar beneden kijkt. Een mooi begin voor dit schrijven.

Men doet niet zoveel aan de tuin en is flink verwilderd maar daar zijn dieren en dus ook de vogels wel blij mee. Vele musjes zie ik daar in en ook heen en weer vliegen. Die heb ik al eens gedeeld hier en ook met foto's op mijn andere website. Maar deze nog niet en je ziet ook een peuk liggen en ja die hoort hier natuurlijk niet. 

Elke morgen als ik op komt dan zeg ik ook altijd zowel voor als aan de achterkant "Goedemorgen grasveld", "Hoeveel vogels heb je geteld?" 

Want ik kijk aan de voorkant ook uit op een stuk mooi grasveld. 

En dan tel ik ze allemaal die ik dan ziet en dat zijn momenten waar ik dan zo van geniet. Men mocht eens bij de gemeente een gratis boompje halen. En er staan er nu al enkele in wat tuinen waar vogels heel blij mee zijn. Zie regelmatig musjes en ook eksters en kauwen. 

Maar ook ik want dan kan ik soms ook vogels van dichtbij eens filmen of fotograferen. Natuur dichtbij huis en ik hoef de deur ook niet uit. Dat zijn kleine geniet momentjes voor mij.

Soms komt er ook wel eens een vogel die ik niet zo vaak ziet en dat is deze meeuw die ook wat groter was dan zijn andere soort. En dat is de grote Mantelmeeuw - Larus marinus. Een prachtige waarneming vond ik dit zo onverwachts want later zag ik deze niet meer hier.

En zo komen er weleens meer vreemdelingen die ik hier normaliter nooit ziet maar als ik ze ziet dan is mijn camera altijd erbij. Want als ik naar het balkon gaat om wat te genieten van de najaarszon of met mijn plantjes bezig bent, zie ik soms veel.  En ook als ik aan de voorkant eens naar buiten kijkt. 

Ik sluit dit schrijven af met een foto waar ik een boodschap daar in had gemaakt. De foto staat ook wel in de video en ook de vogels apart maar vond het hier ook wel bij passen. 

Voor mijn andere vrienden staat het in het Engels en wie dit ook niet kan lezen kan want ik heb ook soms bezoekers uit andere landen dan plaats ik de tekst eronder.

Vogels die om je heen fluiten is een mooi besef 

dat het leven ongelooflijk goed is. 

Laat dit geluid een zachte 

onderbreking van je routine zijn.

Een YT vriend schreef onder de video ook ware woorden:

Je bent nooit alleen als je omringd bent door vogels.

Wil ook van de gelegenheid gebruik maken om jou te bedanken die op mijn vorige blogposten (en ook op de eerdere of oudere blogposten) ook eens een mooie reactie hadden achtergelaten. Men maakt me altijd erg blij hiermee dat je het dan mooi vindt wat ik zoal deel hier op mijn natuur website. Nogmaals dank. 

Fotografie en tekst en videoslide  © Tine de Jong, 04-10-2024

Heb van alle vogels die ik had gezien een video dia slide gemaakt voor mijn YT kanaal en als jij wilt zien welke dit zijn zijn? Dan zal ik ook leuk vinden als je de fotografie zal bekijken.

Merelman en zijn ontbijtmaal

Het gaat hier nog steeds niet goed met de merels (Turdus merula) en ook is het usutuvirus er helaas ook nog steeds. Het virus komt uit Afrika en wordt overgedragen door muggen en is vooral onder vogels levensgevaarlijk en er zijn er al veel doodgegaan.

Vond pas geleden ook weer wat dode merels in het park en in de binnentuin van de flat hier was er ook een die ik zag liggen in het gras. En ik had er toen gelijk melding van gemaakt en men heeft deze later weggehaald. 

Want andere dieren of vogels kunnen er van eten en dan ook erg ziek worden en doodgaan. En zo wordt de virus dan ook steeds verder verspreid. Het is triest dat er hier steeds minder zijn want ik hoor en zie ze graag. 

Ik mis hun vrolijke gezang in de vroege morgen onder het slaapkamerraam. Dat prachtige merelgezang was ook mijn automatische wekker systeem om wakker te worden op een mooie manier. De musjes hoor ik dan ook wel tjilpen maar het gezang van een merel klinkt wat vrolijker. Zijn aubade hoor ik wel het liefste.

Merels eten veel andere dingen maar het liefste eten ze toch regenwormen en deze merel had had er een paar gevonden. Ze doen niet anders dan hippen en happen. En af en toe dan wat rusten in een boom.

Zag deze Merel (hieronder)  wat scharrelen langs de waterkant bij mijn vroege ochtendwandeling. 

Heel voorzichtig kwam ik wat dichterbij en nam snel een foto. Later kreeg hij mij in de gaten en vloog weg met wat regenwormen in zijn snavel. Op eerste gezicht leek het dat hij een emelt in zijn snavel had. 

Emelten eten graswortels, waardoor het gras niet meer goed kan groeien en uiteindelijk langzaam afsterft. Dus die mogen vogels van mij wel veel eten hoor.

Hij bleef lang aan de waterkant heen en weer hippen. 

En hij had geluk want door al dat gehip op het gras 

kwam er een pier naar boven die hij snel in zijn snavel nam. 

Deze doen eigenlijk wel goed werk voor de grond 

maar ja vogels moeten ook eten.

Hier had de merelman wel een vette regenworm te pakken. 

Maar jij had hem niet helemaal uit de grond kunnen pikken. 

Weetje hierbij is dat 

Regenwormen(Lumbricidae) het vermogen hebben dat deze 

een aantal segmenten kan opofferen en wegvluchten.

Aan de kant waar segmenten verloren zijn gegaan, 

worden later dan nieuwe segmenten gevormd.

Om dan later weer te herstellen. 

Ik zag dat hij mij in de gaten had en hij wist even niet wat hij moest doen. 

Hij draaide  zich om en vloog weg om later weer terug te komen. 

Ik ging op een bankje zitten en bekeek de foto's die ik had gemaakt. 

En wat later kwam hij weer naar de waterkant. 

Merels weten al snel waar er voedsel is voor hun.

De Merelman-Turdus merula had er nu twee in zijn mooie oranje snavel.
Vroeg mij af of hij ze gingen delen of ze elders ging opeten.

En nog een laatste blik deed hij naar mij en vloog weg en 
heb de merelman niet meer gezien. En ben toen maar weer 

verder gaan wandelen. 

Het was toch wel weer een mooie waarneming.

Heb al vaker weetjes voor vogels gedeeld en over ook geschreven over de merels dus ik laat het hierbij. Tip is "Probeer ook eens de labels uit en zie waar je dan op stuit".

Bedankt voor het langskomen en natuurgroetjes ook van mij. 

Fotografie en tekst  © Tine de Jong, 17/09/ 2024

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met website linken. 

Die worden niet geplaatst. Zet altijd je naam en ook in de reactie. 

Deel mijn video erbij met mooi merelgezang wat ik eens had opgenomen met een geluidsrecorder en ook wat foto's van merels. En ook een gedicht zie je bij aanvang video.

Misschien heb je deze nog niet gezien. Ik kan er heel lang naar luisteren en jij? 

Ekster eet dode meerkoet kuikens

Een tijd geleden had ik weer eens een mooie waarneming toen ik een wandeling door het stadspark maakte. Zag een ekster(pica pica) in een boom wat op en neer hippen van tak tot tak en deze keek steeds naar beneden. 

Daar zwom een meerkoet met 4 kuikens rond maar daar keek de ekster niet na want hij tuurde naar beneden. 

Ik volgde hem want wilde weten waar hij zo aandachtig naar tuurde. En toen zag ik waar hij naar keek. Dat was dus het nest van de meerkoet die net weg was gegaan. 

En ik zag er ook wat in liggen en dat zag deze ekster dus ook. Steeds een stukje lager ging deze van tak tot tak met daarbij ook schichtig om zich heen kijkend of de kust wel veilig was.

En toen met nogmaals om zich heen kijkend vloog hij naar beneden en landde op het nest. Een spreekwoord zegt de ene zijn dood is een ander zijn brood en dat klopt dus wel. 

Toen hij op het nest was keek hij scherp om zich heen want hij zag niet 1 dood kuiken maar er lagen er nog meer. Hij dacht ik peuzel er maar vast ene op en daarna zie ik het wel. De foto hier laat zien dat dit dode kuiken zijn maag zeker zal vullen. 

Hij zag er nog ene liggen en die lag in het water en met zijn snavel legde hij deze weer in het nest. Zo af en toe doopte hij het dier wat in het water. Ziet er toch wel heel vreemd uit zo een dood diertje.(zie foto)

Hij keek heel goed het verlaten nest na of hij alle dode kuikens nu had want hij wilde ze allen meenemen. Zo af en toe vloog hij weg de boom in en kwam dan later weer terug. Wellicht had hij het in zijn nest gedaan of aan zijn vrouwtje gegeven. Dat kon ik dus niet zien.

Nog maar even een laatste check want je weet nooit wat er tussen het nest verborgen zit. Op de foto zie je rechts naast hem dat hij er nog ene had gevonden.

Nu moest hij opschieten want moeder meerkoet en haar kleintjes kwamen ook weer terug van hun zwem uitje. Die was vast allang blij (denk ik )dat het nest weer schoon was en de dode kuikens weg waren. Ze had al gezien uit de verte dat deze ekster op haar nest was. En zwom nog een rondje met haar kuikens.

En zo zie je maar dat je soms helemaal niet ver weg hoeft te gaan. Want de natuur is mooi dichtbij huis. 

Ik heb er ook een korte video van gemaakt en het kan wat schommelen want ik filmde het uit de vrije hand en ook vanaf een brug met mijn camera. Mij handen zijn niet zo stabiel meer om de camera dan goed stil te houden maar vond het wel gelukt. Het is maar een kort filmpje hoor.

Ik wil je bedanken voor je bezoek en het kijken naar mijn fotografie en van onderstaande live filmpje.  0.36

Let op dat je wel je naam zet als je een reactie achter wilt laten want anonieme 

worden niet meer geplaatst. Dank voor je begrip.

Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin

Onverwachte momenten zijn altijd leuk en dat had ik gisteren in de vroege morgen. Want een Scholekster - Haematopus ostralegus kwam op het grasveld in de binnentuin even op visite. Was al vroeg wakker en was alle balkonplantjes water aan het geven. 

En toen zag ik deze landen op het grasveld. Hij was ook dichtbij en kon hem mooi in de lens ontvangen. Was snel naar binnen gegaan om mijn fotocamera te pakken en nam wat foto's en maakte ook een kort filmpje. 

Er komen vaak vogels hier op het grasveld maar een scholekster had ik nog niet hier mogen ontmoeten. Het was dus voor mij dan ook wel een genietmomentje.

Het was lang geleden dat ik deze hier in de omgeving had gezien. Al is er bekend al dat het ook al stadsvogels beginnen te worden. Ik had bij de vogelbescherming onlangs gelezen dat 20% zich al in stedelijk gebied bevinden en er ook broeden.

Deze scholekster heeft ook zo zijn vijanden en hij keek wel steeds om of ze er niet waren. Je zag hem/haar zelfs wat scheef kijken of er geluiden waren van andere vogels die hij liever niet ziet. 

En zijn vijanden komen zeer regelmatig en dat zijn dan de vele zilvermeeuwen (Larus argentatus) die maar steeds meer komen. Maar ook de eksters (pica pica) zijn er hier veel. En dan is er nog de zwarte kraai(Corvus corone)waar hij niks van moet hebben. Maar nu was deze hier de enige want zoals ik al schreef was het heel vroeg.

Ik vind deze altijd erg mooi met zijn zwart-witte verenkleed en zijn oranje snavel en de oranje poten. Rondom de ogen heeft deze oranje ringen en dat maakt deze ook wel een prachtige vogel. Schichtig is deze wel als hij voedsel zoekt want het bleef rondkijken en soms luisteren.

Met zijn lange snavel kan hij diep de grond in en hij ving ook iets. 

Wat het was dat kon ik niet zien. Het kon een emelt wezen of een kleine engeling. 

Wat is het verschil tussen die twee ?

Een engerling is de larve van een kever die tot de familie bladsprietkevers behoort. 

En een emelt is een larve van de langpootmug en die zitten hier ook veel.

Soms trappelde hij met zijn poten om die hij wilde wat wakker te schudden. 

Met zijn lange snavel kan hij diep in gras gaan. 

Deze kan ook slijten maar groeit altijd weer aan.

Dit waren mijn foto's die ik nam van het onverwachte bezoek. En nu is het tijd (als je het wilt) om mijn korte live filmpje te kijken. Ik dank je hierbij ook dat je even gezellig op visite kwam en wens je een mooie dag toe.

Ik had al eens een schrijven gedeeld hier en dat kan je hier lezen. Daar lees je ook over de snavel en lees je meer mooie weetjes over deze  vogel. En wil je dit doen dan wel even eerst het filmpje kijken hoor. Alvast bedankt hierbij. 

Weetjes over de Scholekster-Haematopus ostralegus

Fotografie, tekst  en live video © Tine de Jong, 28-08-2024

Tevens bedank ik hen die ook op mijn YouTube kanaal al hadden gereageerd. 

Heb jij misschien ook een YT kanaal? Dan zal ik het leuk vinden als jij je zal abonneren erop. Druk of klik dan op mijn eekhoornplaatje rechts onder in de video beneden.

Maar ook zal ik het leuk vinden als je mij zal willen volgen op deze natuur website. 

Kopie dan dit even:  https://catherinetine.blogspot.com -De Mens en de Natuur blogspot.

en plaats dit in je leeslijst of bij je favorieten. 

Helaas heb ik geen andere optie want wat ik eerst had werkt niet meer. 

Alvast heel erg bedankt maar ook voor de reacties op mijn vorige posten.

Vogels lijken soms op ons mensen

Vogels zijn ook soms net als mensen want ook wij maken vluchten of verre reizen. De ene vogel is de andere ook niet en zo zijn wij mensen ook. Iedere vogel net als wij als mens hebben zo zijn of haar eigen persoonlijkheid en bepaalde karaktertrekken.  Wij zijn net als hen uniek op onze manier.

Het is toch ook wel wonderlijk te noemen dat we in een bepaald opzicht op de meeste vogels lijken. Wij laten ons leiden door de vleugels van het leven en vogels slaan ook hun vleugels uit.  Het verschil is dat zij kunnen vliegen en wij niet. Daar is een vliegtuig voor nodig. 

Mensen willen ook soms de wereld intrekken net als de vogels. Willen uit de koude naar een warm land gaan om daar te gaan overwinteren. En dan heb je ook vele groepen vogels die op een dag de koers zijn kwijtgeraakt en dan ook maar blijven waar ze zijn gestrand. 

Sommige reizen in groepen en andere reizen alleen. Maar ook in hun vogelleven is het soms als in de mensenwereld als je hen eens zal observeren. Sommige zijn doortrekkers en andere blijvers. Er zijn ook huisvogels en er zijn ook korte wintergasten.  

Ook zijn er vogels die elkaar niet trouw blijven tot de dood al gebeurd dit soms wel. Dat had ik ergens eens gelezen. Ganzen blijven zo een 15 jaar bij elkaar en de kauwen ook wel langer. Zwanen treuren als die een partner verliezen en zijn ook trouw aan elkaar.

En als er ene sterft dan nemen ze ook afscheid van elkaar. Dat is al meerdere malen bewezen. Maar echtscheiding komt ook voor bij hen. Maar ook kunnen ze rouwen als ze een dierbare verliezen en geraken soms ook in een depressie. Dat is bij ons als mens ook soms zo. Vogels kunnen ook ondeugend wezen net als wij en ook gemeen tegen elkaar zijn.

Tja eigenlijk zijn vogels ook vergelijkbaar met een mensenleven. Zij hebben zich ook aangepast aan het leven hoe het nu is. Zij merken ook dat het klimaat aan het veranderen net als wij. 

Zo is dit ook met de meeuwen die op onderzoek uit gaan om te zien wat er zoal is te ontdekken en te zien in de wereld. En zij hebben ons land al gevonden en komen steeds meer dichtbij de mensenwereld want ze weten dat hier meer voedsel is voor hen. Wel zijn er enige verschillen zoals het skelet. 

Vogels hebben een heel licht skelet met holle botten. Ze hebben geen tanden, maar een snavel en wij mensen hebben een dichter en ook een wat zwaarder skelet. De lucht in hun holle botten fungeert eigenlijk ook als een long en wij mensen ademen in en uit met dezelfde buis. 

Vogels kunnen net als wij het benauwd hebben zoals een mens een longaandoening zal hebben of astma. Benauwdheid begint vaak met het geforceerd ademen. Je ziet de staart van een  vogel (ook bij vogels die je zelf hebt dus even opletten op dit feit) bij elke ademhaling op en neer wippen of de borst en buik bewegen te heftig mee. Als het verergert gaat de vogel met de bek open zitten en happen naar adem. Zie je dit dan is dit spoed en moet je wel gelijk actie ondernemen en naar een (vogel)dierenarts gaan.

En zo zijn er vast nog meer overeenkomsten zoals het geeuwen want ook dat doen zij. Een doorsnee menselijke geeuw duurt zo een zes seconden en bij een vogel is dit gemiddeld 1,46 seconden. Iets korter dus maar ze doen het dus ook.Misschien heb je dit wel eens gezien. Ze hebben dan ook kleinere koppies dan wij. 

Als laatste om dit log af te sluiten houden vogels ook van pinda's en van fruit of eens van zoetigheid. Maar voor vogels is er speciaal fruit en pinda's wat beter voor hen is, maar het is wel weer vergelijkbaar. 

Dat bewijst deze meeuw in video beneden ook.Wij houden onder andere ook van pindakaas en zij ook al is het dan wel vogelpindakaas. Dit is namelijk veel gezonder voor hen dan die wij eten. Daar zitten voedingstoffen in die ze nodig hebben. Geef nooit mensen pindakaas aan hen want dan worden ze echt ziek van en kunnen zelfs dood gaan .Hun ingewanden kunnen dit niet goed verteren.

Ik had wat lekkere vogel snacks voor vogels op het balkon voederbak gelegen en enige ingesmeerd met wat vogelpindakaas. Komt er opeens een meeuw onverwachts vliegend voorbij en pikt er ene weg. Zo een brutaaltje. Pakte snel mijn camera en filmde de meeuw. 

De musjes kon ik niet filmen op de voederplank want is vlak bij balkondeur maar zoals de foto boven ziet kon ik hen wel vanuit slaapkamerraam schijn naar hen ze op de foto zetten. Beeld is niet scherp maar wilde ook niet uit het raam kukelen of tewel vallen want vliegen kan ik niet.

Later komt er op mij andere website Gedichten en verhalen uit het leven nog een gedicht over een meeuw. Ga daar ook maar eens kijken als je tijd hebt. Want ook daar deel ik weetjes natuur en heel veel meer net als op deze website. En voor meer meer weetjes over vogels dan gewoon even op de tags drukken onder de video.  

Update klik link: Leven van een meeuw (gedicht)

Wel eerst even de video dan kijken en daar staat ook deze log dus kan je zo weer hier terug komen. Maar er staan ook andere eronder die misschien ook leuk zijn om te bezoeken. Die keuze laat ik geheel aan u over.

Bedankt dat u even gezellig kwam buurten, lezen en kijken.Maar ook voor de leuke reacties op mijn andere schrijfsels.

Tekst, foto en live video  © Tine de Jong, 03/01/2024

Wat denk je eet deze alles op of laat de meeuw toch wat liggen?  

Kijk en zie meer. kijktijd 1.33

Zal het leuk vinden als je ook mijn Youtube kanaal zal willen steunen 

door je gratis te abonneren er op. Bij voorbaat dank.