Alle vogels hebben wel een mooi leven om eens over te schrijven maar ditmaal koos ik de houtduif (Columba palumbus) eens uit op mijn natuur website. Ze worden niet door iedereen gewaardeerd wegens hun uitwerpselen die ze soms achterlaten op ramen en auto's maar ik vind hen best wel mooi.
Een Houtduif kan worden herkend aan zijn wat grotere formaat van 38–43 cm en 300–615 g, en het wit op zijn nek en vleugel. Het is verder een overwegend grijze vogel, met een roze borst.
Houtduiven zijn een vogelsoort van het geslacht "Columba" in de familie Columbidae. Het is een lid van de duiven- en duivenfamilie Columbida. In het wild worden ze zo een 3-5 jaar.
Ze komen voor in verschillende leefomgevingen, van stedelijke parken tot landelijke bossen. Al zijn ze minder in de bosomgevingen te zien en toch wel meer in stedelijke omgevingen de laatste jaren. Wellicht omdat ze hier meer voedselbronnen hebben.
Schuw zijn ze ook niet echt want onlangs zat ik op een terras en er kwam er zomaar even eentje heel vlakbij mij op het muurtje zitten. Ook om te zien of er nog wat te halen viel maar kon deze mooi even fotograferen.
Voeren doe ik vogels nooit (alleen in de strenge wintermaanden) want ze kunnen zelf best nog veel vinden. Al eten duiven en andere vogelsoorten de laatste tijd veel ongezonde voedsel wat mensen achterlaten. Wel heb ik vele voerbakjes aan het balkon hangen hoor. En de bekende zaadbollen.
Het verenpak van de duif is zeer doelmatig en ook geheel aangepast aan de eisen waaraan het moet voldoen. Het is licht en sterk en geeft de vogel het vermogen te vliegen en om zijn lichaamswarmte te regelen.
Het is in de zomer koel voor hun en in de winter geeft het hen weer een goed isolerende mantel, die de lichaamswarmte lang vast kan houden.
De nog vrij jonge houtduiven hebben nog niet die witte vlekken aan beide kanten van de nek. Deze ontvangen ze pas als zo een zes maanden oud zijn en dan krijgen ze de kleine witte vlekken aan beide kanten van de nek.
En dan worden ze ook geleidelijk wat groter totdat ze volledig gevormd zijn wanneer de duif ongeveer 6–8 maanden oud is. Jonge vogels hebben ook een grijzere snavel en een algeheel lichter grijs uiterlijk dan volwassen vogels.
Ze broeden in bomen in bossen, parken en tuinen. Ze broeden vanaf maart tot en met september. Ze leggen twee witte eieren in een eenvoudig stokjesnest dat na 17 tot 19 dagen uitkomt. Je weet vast wel dat Mannetjes ‘doffers’ zijn en vrouwtjes ‘duivinnen‘.
Hoewel het nest van twijgen nogal ontoereikend lijkt voor de grootte en het gewicht van de vogel is het desalniettemin meestal een stevig genoeg structuur. Het nest wordt gebouwd in een boom of grote struik, en soms worden oude nesten van andere soorten gebruikt.
Er zijn bij hen zo een 2-3 broedsels per jaar met slechts twee witte eieren in elk legsel, die beide ouders om de beurt uitbroeden, waarbij de broedperiode ongeveer 18 dagen duurt.
Interessant en opmerkelijk is dat de jongen worden gevoed met een zeer rijke melk (die zelfs rijker is dan koemelk) die wordt geproduceerd in de kropvoering van de volwassen vogel en duivenmelk wordt genoemd.
De nesten zijn kwetsbaar voor aanvallen, met name door kraaien, vooral vroeg in het jaar wanneer de bladbedekking nog niet volledig is gevormd.
De met geel dons bedekte jongen worden de eerste paar dagen alleen met de kropmelk van beide ouders gevoed. Dit kropmelk wordt tijdens het broedseizoen door speciale cellen in de wand van de krop geproduceerd.
De jongen vliegen meestal uit na 33 tot 34 dagen. Maar als het nest echter wordt verstoord, dan kunnen sommige jongen het ook overleven nadat ze het nest al 20 dagen na het uitkomen dan hebben verlaten.
Wat eten zij?
Het grootste deel van het dieet bestaat uit plantaardige, ronde en vlezige bladeren van de anjerfamilie (caryophyllaceae) , asteraceae en kruisbloemige groenten die uit open velden of tuinen en gazons worden gehaald.
Jonge scheuten en zaailingen hebben de voorkeur maar ze eten ook granen, pijnboompitten en bepaalde vruchten en bessen. In de herfst eten ze ook vijgen en eikels en in de winter knoppen van bomen en struiken en zelfs eens bladeren.
Verder eten ze ook kleine insecten, larven, slakken, mieren en kleine wormen en dit eten ze dan als aanvulling op hun dieet. Ze hebben wel open water nodig om te drinken en om soms in te baden.
Houtduiven kunnen wel zonder een bad, maar willen ze hun veren in optimale conditie houden, wat nodig is om ze tegen alle weersinvloeden te beschermen, dan is water wel nodig.
En dat hebben ze in deze omgeving waar ze veel vertoeven wel. Er zijn er ook in het stadspark nabij de vijver in de bomen aldaar. En ook dat is een paartje die ik er regelmatig ziet rondscharrelen.
Tegen de ruiperiode poetsen ze vaak en lang hun veren want al die losse haartjes gaan jeuken en die halen ze er op deze manier eruit.
Wat ook wel een leuk weetje is hierbij dat een houtduif in de late zomer en vroege herfst verrassend veel voedsel in zijn krop kan bewaren, waaronder ook eikels.
En zelfs bladeren van een kersenboom eten ze hoor. Dat had ik zelf onlangs eens gezien en ook gefilmd. En dat kan je zien op mijn andere wat persoonlijke website want ik combineer de natuur daar ook.
En je kan aldaar ook wat meer weetjes lezen over hen. Vanuit daar kan je ook weer terug komen naar deze blog daar ik de link er ook hebt toegevoegd.
Op dezelfde tijdstip in de ochtend komen steeds twee houtduiven op visite bij de boom in de beneden tuin. En starten dan met het schoonmaken van de veren. Daar zijn ze dan ook heel lang mee bezig. En ik heb dit ook een keer gefilmd. En dat is het filmpje hier beneden.
Fotografie en filmpje © Tine de Jong
Heel erg leuk dat je gezellig even kwam lezen en kijken. En wil je een reactie achterlaten over het schrijven of mijn filmpje doe dit dan niet anoniem.
Plaats altijd je naam en ook in de reactie zelf want die anoniem zijn worden wel gelezen maar ook later weer verwijderd. En dit geldt ook voor linken naar een website want ook die zijn niet toegestaan. Dank voor het begrip.
Wat ze ook soms doen is dit en wat dit is zie je in dit filmpje.
Dat wist jij vast niet?