Meest gezien het Bont zandoogje -Pararge aegeria

Dat het niet goed gaat met de vlinders in het algemeen is wel al bekend. En ging onlangs op pad om te zien welke ik zou zien in het Alblasserbos en in de educatieve heemtuin.

Het viel erg tegen want het was slechts de de dagvlinder het Bont zandoogje( Pararge aegeria) die ik veel zag fladderen of op blad een zonnebad nemen. En ook wat kleine koolwitjes zag ik en verder maar weinig andere soorten. 

Hoop echt als ik weer zal gaan hierheen dan toch wel andere soorten te zien. Want het jaar ervoor (2024) zag ik er toch wel veel meer verschillende vlinders hier.

Plaats enkele wat foto's van het Bont zandoogje( Pararge aegeria) want veel informatie kan je al overal wel vinden op internet. 

Maar heb wel een weetje voor je: 

Want soms kan je het verschil niet zien of het nu een vrouwtje of een mannetje is. 

Op de bovenkant van de achtervleugel hebben mannetjes vier zwarte stipjes, waar het vrouwtje er maar drie heeft. 

En van die vier zwarte stipjes zijn er slechts twee echte oogjes met een witte stip erin bij het mannetje. 

Terwijl het vrouwtje een wit puntje heeft in alle drie de oogjes. Verder is de witte vlek bij het oog in de boven-vleugel bij het vrouwtje ook groter dan bij het mannetje.   En ook zijn de vrouwtjes vaak iets groter dan de mannetjes.

Zie jij er ene zitten dan weet je waar je op kan letten. Had verschillende foto's genomen van deze vlinder maar die ik mooi gelukt vond zie hier zoals deze die ik als laatste erbij plaatst. 

Het is en blijft toch wel wonderlijk te noemen hoe een eitje een rups wordt 

dan weer een pop en wat later een vlinder 

Dat kan je in onderstaand filmpje zien.

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2025 

Dank je wel dat je op bezoek kwam om te lezen en kijken.  Natuur groet, Tine

Voor meer weetjes over Vlinders druk dan eens op de labels onder video.

Voor jou vond ik dit korte educatieve video :  Bont zandoogje van ei , rups tot vlinder.

 Echt heel mooi om het te zien.

Perespinselbladwesp (Neurotoma saltuum)

Heb onlangs een insect gezien in waar ik naam niet van wist. Ik had het blad voorzichtig omgedraaid en zoomde wat in. Zag dat deze eitjes aan het afzetten was. Heb er maar ene foto van kunnen nemen want het begon te regenen en ben toch wel wat zuinig op de camera. En dat is deze foto. 

Vond het wel een mooie waarneming die ik had op deze dag. 

Bij thuiskomst gelijk opgezocht en het was de Perespinselbladwesp (Neurotoma saltuum) Via mijn natuurboeken en internet heb ik toen wat informatie opgezocht en deze samengevoegd voor dit schrijven. (Geen auteursrechtinbreuk beoogd)

Er stond in een natuurboek dat er in Nederland wel zeker 541 soorten voorkomen. 

Het is een vliesvleugelig insect en deze van 11 tot 14 mm grote bladwespen behoren tot de familie van de spinselbladwespen (Pamphiliidae).  

Het schrijven gaat wel meer over de larven en levenscyclus dan over het insect zelf. Want daar is niets over te vinden. 

De volwassen larven zijn twee cm lang, lijken donkergeel tot een zweem van oranje en ze hebben een zwarte kop. Men denkt weleens dat het rupsen zijn maar dat zijn ze dus niet.

De larven van Neurotoma saltuum zijn het die verantwoordelijk zijn voor het veroorzaken van schade aan de bomen. Ze maken zijden webben die zich meestal in de takken en twijgen van perenbomen bevinden. Ze worden ook wel nesten genoemd en dat zijn beschermende schuilplaatsen voor de larven.  Ook kunnen ze voorkomen op appelbomen. Peer en appel zijn hun waardplanten.

In de perenbomen (ze komen ook op andere bomen voor las ik) worden deze kolonies zichtbaar mede door die decimetergrootte bruinige spinsels die vol poepresten zitten van de larven. 

Ze bevinden zich meestal aan de uiteinden van de takken. In deze nesten voeden de larven zich met het blad van de perenboom, waardoor de aangetaste takken ontbladerd raken. De nerven laten ze meestal zitten. Zijn de bladeren op dan maken ze weer een nieuw spinsel met zijn allen. 

Na een week komen de larven uit en die vreten in de loop van de maanden mei, juli en augustus de bladeren echt helemaal kaal. Na een tijdje stoppen ze met hun rijpingsvraat. Dan dalen ze naar beneden of ze laten zich vallen en kruipen vervolgens de grond in. Daar wikkelen zij zich in een cocon met wat spinsel als en soort van bescherming. 

Hoe lang ze daar verblijven hangt af van het klimaat. Ze kunnen wel zo een drie jaar in de grond blijven.

 In mei verpoppen ze zich en komen later de volwassen bladwespen tevoorschijn.

De larven zijn een ware plaag voor fruittelers of als jezelf deze in tuin heeft.

Vele vogels eten ze graag maar als je hen ontdekt dan kan je het spinsel met de hand verwijderen of met een sterke waterstraal. Het snoeien en verwijderen van aangetaste takken kan ook helpen de populatie van de plaag te verminderen.

Tekst en foto © Tine de Jong , 2025 

foto heb ik genomen op landgoed Mariënwaerdt, Beesd. 

West Betuwe, provincie Gelderland. 

Heb je deze ook weleens ontmoet?

Leuk dat je even kwam lezen en/of kijken. Tip is om eens op de labels te drukken want als je dan ontdek  je vast meer informatieve blogs. Of eens andere waar ik over schreef. Vele waarnemingen staan er te wachten op jou. 

Ik vond een korte video van de larven hoe ze een web weefsel maken. 

Ooievaar op bezoek in de binnentuin

Gisteren in vroege morgen had ik echt een super mooie ontmoeting. En dat was dat er zomaar een Ooievaar(Ciconia ciconia) in de binnentuin op bezoek kwam. Ik was net de balkonplantjes aan het water geven toen ik deze achter de boom tevoorschijn zag komen. Pakte snel mijn camera en maakte wat foto's en ook een filmpje. Want dit was wel een heel bijzondere waarneming voor mij. 

Ik heb vanaf mijn balkon al heel veel vogels mogen zien. Met ook zo een dwaalgast die je hier ook niet vaak ziet. En ook toen foto's van hen gemaakt en/of een filmpje. Daarbij er ook eens over geschreven op beiden websites. 

Maar deze die ook een dwaalgast is had ik nog nooit hier in omgeving of elders in stad mogen zien. En het was dan ook voor mij wel een bijzondere waarneming.

Vast zich vergist van vliegroute en nam hier dan een pauze. Maar voor mij was deze dag al weer helemaal top. Hij droeg wel een ring om de poot maar kon niet ontdekken wat er op stond. 

De binnentuin oogt nog erg rommelig met half zand, grond en wat gras. Want de buizen voor het warmtenet die eronder liggen is paar dagen klaar.  Hier onder een foto als afsluiter want dat vond ik zo mooi dat de snavel wat geopend was.

Ik zie ze wel heel vaak in verte in het mooie polderland van de Alblasserwaard. En heb ze ook weleens ontmoet in omgeving van de ooievaarsopvang in Herwijnen. Maar nog nooit kwam er zo eentje dicht bij mij in de buurt. 

Tekst en fotografie, live video © Tine de Jong, 16-05-2025

Schreef ook eens een verhaal met gedicht over hen en die kan je lezen als je op de rode link zal drukken. Hier 

en staat op mijn andere website die je vast ook wel kent.

Bedankt voor het lezen en kijken en hoop dat je mijn live filmpje mooi zal vinden.

groetjes, Tine en fijne dagen voor elke dag wens ik jou ook hierbij. Eronder nog een leuk mopje erbij.

Mopjes ooievaar,

Keesje liep met zijn vader in de dierentuin. Toen ze bij de ooievaars aankwamen zei de vader van Kees: "Kijk Kees, deze ooievaar hier heeft jou vorige week een zusje gebracht."
Kees zei toen tegen zijn vader: "Er lopen honderdduizend mooie vrouwen op de aarde en jij gaat met een ooievaar naar bed?!"

~~~~~~~~~~~~

Jantje zeurt al maanden dat hij een broertje wil. Dan is zijn vader het zat en zegt:

"Kijk, hier heb je wat zaad. Als je dat in de vensterbank legt, komt de ooievaar er vanzelf op af." Dus Jantje deed dat. Een maand later kregen zijn buren een baby. Bij het kraambezoek zegt Jantje enigszins boos tegen de buurman:

"Als u maar wel weet, dat het niet uw zaad was, maar dat van mijn vader!"

~~~~~~~~~~~~~~

Graphosoma italicum- Pyjamaschildwants

Onlangs zag ik een mooi wantsensoort en nam er een foto van. Die was helaas mislukt. Dus ging ik terug wandelen naar de plek waar ik die zag. Maar zag het diertje niet meer en wandelde toen maar verder. Maar ik had later toch een mooi genietmomentje. Want bij thuiskomst deed ik mijn vestje uit en wat zag ik??

Ja hoor dit fraaie insect de Pyjamaschildwants was op vest met mij meegelift. Dus had ik toch geluk. Ik pakte voorzichtig het insect op mijn hand en deze bleef ook rustig zitten. En maakte enkele foto's. 

Deze wantsensoort heb jij vast ook weleens ontmoet vermoed ik. Van alle wantsensoorten die  ik wel eens had ontmoet had ik hier op deze website van mij al eens over geschreven. Maar over deze opvallende wants met een roodzwart gestreept lijfje wat op een pyjama lijkt nog niet. 

Plaats nog een foto waar je het iets dichterbij kan zien. Viel niet mee om camera rechts in hand te houden en te fotograferen. Maar is wel gelukt dacht ik zo. Mij viel ook de bult op bovenop bovenlijf achter zijn kop maar kon daar niks over vinden.

Het lijkt ook wel op een ouderwetse boevenpak maar dan in kleur. Dus deze ontvangt van mij ook een plekje hier op de natuurblog. Want alles wat ik waarneem eens dat plaats ik dan ook op mijn natuursite. Vele wantsensoorten zijn hem al voorgegaan.

Dit fraaie insect valt zoals je vast wel weet ook onder de categorie schildwantsen. Het kan een lengte bereiken van 8-12 mm (0,31-0,47 inch ). Je kunt hem gemakkelijk herkennen aan de zwarte en rode lengtestrepen. Deze dienen ter afschrikking van vijanden.

Het is op het eerste gezicht ook wat moeilijk te zien of ik nu een vrouwtje of mannetje had ontmoet. Een grove vuistregel is dat vrouwtjes over het algemeen groter zijn en een boller achterlijf hebben, vooral wanneer ze vol eitjes zitten. De vrouwtjes hebben meer een afgeronde punt op hun achterlijf en de mannetjes zijn puntiger.

De strepen strekken zich uit van de zeer kleine kop over het brede hals-schild tot aan het gehele achterlijf. Op de rug is duidelijk een groot schild zichtbaar, dat tot aan het uiteinde van het lichaam reikt. 

De zijkanten van het lichaam zijn licht gebogen en hebben zwart-rode dwarsstrepen. En de onderkant van het lichaam is rood en bedekt met talloze zwarte vlekken. Ik heb hem niet omgedraaid hoor om te kijken maar dat stond in mijn insectenboek(en) 

Weetje is dat de jonge wantsen nog niet dit mooie schild hebben.

In plaats daarvan is een jonge pyjamawants meestal grijsgroen van kleur en nog vleugelloos.

De wants leeft van plantensappen die met de steeksnuit worden opgezogen. De schade kan zich uiten in verkleuring, verwelking of misvorming van deze plantendelen.

Dit zijn onder andere de voedselbronnen van de larven als van de volwassenen:

Schermbloemige planten (apiaceae), wilde wortel (daucus carota), venkel (foeniculum vulgare), fluitenkruid (anthriscus sylvestris en nog enige andere.

Het begin van de zomer is het paarseizoen en daarom zitten de insecten vaak met hun achtereinden bij elkaar op schermbloemige planten zoals wilde peen of zevenblad. 

Zoals hier die ik toegezonden kreeg van een vriend uit (D) want zelf heb ik dit nog niet gezien. Mocht mijn naam en website in de foto zetten want hij wilde niet dat zijn naam erop kwam. Zo een prachtige close-up maken dat zal mij niet gelukt zijn. Ik dank hierbij ook K. voor toezending en bijdrage.

Het leggen van de eieren vindt plaats in de maanden juni tot en met juli. Eind juli, eind augustus verschijnt een nieuwe generatie pyjama-wantsen. Ze hebben maar één generatie per jaar.

Heb deze later weer mee naar buiten genomen en geplaatst op een plant waar hij (of zij) zich wel op thuis zal voelen. Hij was zelf op mij gekropen en deze dan weer daar gaan afzetten waar ik die had ontmoet? Daar had ik even geen zin in. Maar wie weet vindt deze er later ook wel een partner. Want de natuur zit vol met wonderen.

Let er maar eens op met een wandeling of je deze wants ook zal waarnemen. Of heb jij deze al eens gezien misschien? Dat hoor ik graag als een reactie maar niet anoniem graag. Plaats altijd je naam in de reactie. Want als er bijvoorbeeld een vraag iets dan kan ik niet erop reageren. Bij voorbaat dank. 

Fotografie, tekst © Tine de Jong, 13-05-2025

Bedankt voor het lezen en kijken. 

Zomaar wat kiekjes uit de natuur

Ditmaal post ik eens zomaar wat foto's van mooi kiekjes uit de natuur wat ik eens had ontmoet bij wandelingen. Niet altijd alles gebruik ik soms om er een YT filmpje ervan te maken. Maar gewoon om dan eens op de blogs te gaan plaatsen.  Zoals deze. Wellicht vind jij ze ook wel mooi.

Als een klein kunstwerk vond ik deze uitgebloeide bloem.(de naam is mij even ontschoten)

En deze vond ik ook er ook zo mooi uitzien.

En dat een boom sterk is laat deze foto zien waar weer nieuw leven in komt. Een gekapte treurwilg boom laat de jonge blaadjes weer mooi groeien.

Een mooie mus wilde ook even poseren voor mij.

Bomen bekijk ik ook graag en deze hier was niet zo goed gehumeurd. 

Zelfs een bloem kan iets uitbeelden.

kijk maar. Dat zijn wonderen van de natuur.

Deze reiger hier beneden staat te wachten op zijn lunch.

Deze foto beneden is een koolmees in broeikastje zit op haar eitjes. 

En de foto eronder is de papa die wacht op het spannende moment op het dak ernaast. En dat deed ik ook maar dat moment heb ik helaas gemist.

Maar ook afscheid nemen hoort in de natuur thuis al vond ik het wel triest. Deze bij de linkse nam afscheid van zijn dode vriend of vriendin. Bleef er een hele tijd (en ik ook) totdat de bij wegvloog. Toen heb ik het diertje in gras ernaast begraven.

Heb nog niet veel bijen en hommels gezien maar deze Akkerhommel zag ik wel op verse paardenbloem.  En had het zo druk dat hij niet merkte dat ik dichtbij kwam met lens.

Kwam ook deze vrolijke geverfde steen eens tegen en leek mij wel een mooie afsluiter van deze post. Wens je hierbij mooie dagen toe.

Wellicht komt er nog een vervolg. Met andere fotografie foto's uit de natuur, maar dan met een andere titel. 

Zal je dat ook leuk vinden? Dat hoor ik dan wel als een reactie.  

Natuurfotografie © Tine de Jong, 7-05-2025

Regelmatig maak ik zo eens meer foto's als ik ergens heen gaat en heb hiervan ook van deze fotografie  eens een filmpje van hen gemaakt. Er zit vast wel iets bij wat je mooi zal vinden.