Niet alle herinneringen zijn zoek in mijn moeders geheugen Ook al dwaalt zij nu vaker af Haar leven en dat van ons is als een spannend levensboek.
Al wordt haar weten weggedrevenToch heeft het weer wat pagina's gevuld in het boek wat moeders nu aan het maken is Terwijl zij gelijktijdig ook wat wis uit haar zo mooie gelukkig leven.
Alles wat zij nu sneller vergeten gaat is eigenlijk wat toch al in haar levensboek staat. En dit kunnen wij altijd nalezen alshaar gedachten voorgoed weg zal wezen.
Nu komen er lege pagina's aan het einde en wordt er geen woorden bij geschreven Maar wij zijn er om het te vullen Tot het einde van haar leven.
Gedicht © 2014 Tine de Jong alle rechten voorbehouden.
Bedankt dat je gezellig op visite kwam om mijn gedicht te lezen.
Bovenstaande gedicht schreef ik omdat mijn moeder langzaam haar geheugen kwijt raakt omdat ze nu erg lijdt aan dementie. En in haar beleving maakt ze nog steeds een levensreis in haar kind zijn. En al haar woorden schrijven we dan op in haar levensboek als een herinnering aan haar. Nu is zij het kind en ik de moeder en dat is wel heel erg wennen.
Op dit gedicht kunt u niet reageren.
Maar er staat hier nog genoeg te lezen en wees ook van harte welkom mijn andere websitehttps://tinedejong.blogspot.com
waar ook dit gedicht van mij staat geschreven. Maar ook vele andere gedichten en verhalen uit het leven. Met daarin ook soms een boodschap hier in geweven.
