en zie de wereld in rouw
Kale bomen en nergens bloemen
en de lucht is zo dicht en grauw.
Maar uit grijze wolkenvelden
vallen opeens vlokjes naar beneden
brengen als uit mijn gedachten wereld
licht en vrede met zich mee zoals in verleden.
Langzaam gaat het ook verdwijnen
als door een wonder toegedekt
zie hoe het witte donzen sneeuwkleed
het duister aan het oog onttrekt.
Peinzend kijk ik weer uit mijn raam
naar die wereld van de schijn
Mocht het ooit eens op deze aarde
voorgoed zo licht en vrede zijn.
Gedicht © 2014 Tine de Jong
Mooie afsluiter voor jou: Michael Jackson - We are the world