De mollen familie -kindergedicht

Ditmaal deel ik eens een kinderverhaal als een gedichtje gemaakt voor de kleintjes, want verhaaltjes vinden ze vast ook wel eens leuk als jij ze het eens voorleest. Maar wellicht vind jij het ook wel mooi.  En dit verhaal  gaat over een mollen familie.
In de weide van de familie knollen 

zat een hele grote familie mollen

Moeder Mol had zeven kleintjes groot gebracht 

maar ook hen wat opvoeding bijgebracht.

Zo mochten deze ondergrondse kinderen mollen 

geen ruzie maken binnen, schreeuwen of hollen

En weten jullie wat zij doen áls zij nodig moeten? 

Nou dan zochten zij een plekje boven de grond 

in het weidegroen en deden de hoop 

later weer met hun pootjes weg wroeten.

Gedicht van © Tine de Jong 2013
(uit mijn hand geschreven gedichten en verhalen archief 2005)

Je kent vast het spreekwoord wel: zo blind als een mol, maar een mol is niet blind, hij heeft enkel hele kleine ogen en is slechtziend. Het dier leeft onder de grond en daar valt immers niets te zien.  Dus voor dit beestje met zijn prachtige vacht is het nooit nodig geweest om het goede zicht van een bijvoorbeeld een havik te ontwikkelen. De mol moet het vooral hebben van zijn gevoelige neus en snorharen.

Mollen spelen ook een cruciale rol in het ecosysteem door de bodem te beluchten en te verrijken. De graafactiviteiten bevorderen daarbij ook de groei van planten en helpen bij het reguleren van insectenpopulaties. Helaas kunnen ze ook schade brengen aan tuin en gazon en tja dan zien mensen deze kleine zoogdieren niet graag.