Ditmaal wil ik het eens hebben over een prachtig paard met een rijk verleden.En dat zijn de Koninks paarden. De konikpaarden (Equus caballus caballus)behoren tot de grote grazers in vele natuurgebieden.
in Nederland worden tegenwoordig konikpaarden gebruikt voor de begrazing van natuurgebieden. In 1981 werden uit verschillende gebieden paarden geselecteerd welke geschikt waren voor de specifieke omstandigheden in Nederland. Oorspronkelijk werden de dieren vooral ingezet als een goedkope manier om de vegetatie in natuurgebieden laag te houden. Voorheen werd veel gemaaid, wat hoge kosten met zich meebracht.
Ze snijden het gras bijna tot de grond af met hun tanden. Het zijn geen herkauwers, zoals veel andere grazers. Hierdoor moeten ze veel gras eten om aan hun energiebehoefte te voldoen. De dieren leven in grote groepen, dicht op elkaar.
Tijdens het grazen kunnen zij op deze manier een groot gebied efficiënt leeg grazen.
In de winter is er niet voldoende gras aanwezig om van te eten. In deze periode graaft het paard wortels uit met zijn hoeven en eet ze op om zijn dieet aan te vullen.
De koniks zijn speciaal gefokt om de oerpaarden terug te krijgen die in het wild kunnen overleven en in grote natuurgebieden grazen.
Gedomesticeerde paarden zijn vaak te zwak om de winters te overleven. In Polen hebben speciale fokprogramma’s getracht de wilde oerpaarden, de tarpans, terug te krijgen. Hier zijn de koniks uitgekomen.
Voortplanting
Het konikpaard heeft een draagtijd van 11 maanden. Het jong wordt in het late voorjaar of de vroege zomer geboren. De eerste weken drinkt hij uitsluitend bij zijn moeder, later vult hij dit aan met gras. Na ongeveer een jaar kan het jong voor zichzelf zorgen.
Zijn moeder staat niet meer toe dat hij bij haar drinkt.
Wanneer er voldoende voedsel beschikbaar is werpen vrijwel alle vrouwtjes in een kudde. Er worden dan ook veel tweelingen geboren. Wanneer er minder voedsel beschikbaar is, worden er ook minder jongen geboren.
Konikpaarden kunnen de koudste winters overleven. De koniks zijn sterk genoeg om hun veulens zonder hulp van de veearts ter wereld brengen, zolang ze gezond zijn.
De konikpaarden zijn meesters in het opsporen van het laatste gras en als ze geen gras meer hebben, dan eten ze struikjes, bast en rietwortels. Ook kunnen ze zonder problemen een kwart van hun gewicht verliezen.
In het voorjaar, als er weer genoeg voedsel is, vliegen de kilo’s er weer aan. Dan hebben zij samen met de Hooglanders die je ook veel ziet in
de vele natuurgebieden het helemaal kaal gevreten.
Er wordt verondersteld dat de Tarpan leefde onder andere in Polen. Hier hebben boeren vroeger vaak hun tamme paarden met wilde paarden gekruist.
In Polen is men toen begonnen met het terug fokken van het uitgestorven wilde oer paard. En zo ontstond toen het Konikpaard.
Maar er is weleens gezegd en geschreven dat zij helemaal geen oerdieren zijn. Ik laat dit maar in het midden wie wel of niet gelijk hebt. Want menig Natuurboek zegt of schrijft wel het tegenovergestelde. Ik vind hen persoonlijk stoere sterke grazers.
© Foto's en column Tine de Jong 2016
Informatie o.a. :http:///nl.wikipedia.org/wiki/Konik en uit mijn natuurboeken.
Prachtige Natuurfilm over de Konikpaarden voor jou waar je nog meer kan leren over dit dier wat ik niet heb geschreven in deze column.
Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Natuur groetjes van mij.
En ik hoop dat je nog eens deze website De Mens en de Natuur https://catherinetine.blogspot.com zal bezoeken waar je meer kan leren en ook zal lezen over de natuur met ook tips erbij geschreven voor jou.
