Zo sta ik aan de waterkant
wat onzeker op mijn poten
Ben er al zo vaak in beland
dat het in mijn rug is geschoten.
Maar zo een dorstig dier als ik
wil toch wat drinken uit de sloot
en duw mijn kop zacht te benee
Kreeg van angst plots de hik
en voelde dat ik weer
van de modderkant weg glee.
Nou dat was me toch ook wat
De boer die zou wel brullen
maar ik nam niet voor mijn plezier
alweer zo`n modderbad want
ik wilde alleen mijn magen vullen.
Gedicht © Tine De Jong 2013
(Uit mijn gedichtenschrift archief 2012)
Mijn presentatie met foto's erbij.