De herfst geeft altijd weer prachtige kleuren aan ons allemaal. Maar ook zie je dan de vele mooie spinnen weer tevoorschijn komen. En bij een wandeling zag ik dan ook weer verscholen tussen het struikgewas enkele kruisspinnen(Araneus diadematus)Ze zijn familie van de wielwebspinnen(Araneidae).
Heb al eens wat andere weetjes geschreven over wat spinnen en ook over deze met andere foto's erbij en filmpjes. (plaats onderin wat kliklinken n rood)
Maar er zijn nog veel meer interessante weetjes die ik hier ook eens zal plaatsen. Met daarbij wat foto's die ik van de kruisspinnen had gemaakt. Wellicht ga je deze prachtige spinnensoort ook eens op een andere manier zien. Het zijn waarnemingen van mijzelf op verschillende dagen.
En ik weet dat vele mensen angstig zijn als ze een spin zullen zien. En er zeker van gruwen om ze dan ook nog eens van dichtbij te gaan bekijken. Laat staan dat ze eens een spin in huis zullen zien, want dan weet men niet hoe snel ze deze er weer uit willen hebben. De rillingen lopen al over de rug bij hen met de gedachte aan een spin en wie weet bij het lezen van deze blogpost ook wel.
Maar het zijn echt mooie geleedpotige dieren. En voor mij was het ook interessant en leerzaam daarbij om hen ook eens te gaan observerenhoe het leven van de kruisspinnen zoal is.
En als je verder zal lezen dan lees je ook dat ze echt nuttig zijn.
Deze mooie oranjeachtige kruispin (boven foto 2) zag ik een struik wat verder op. Als je hen al eens zelf ergens hebt gezien, dan is het je vast ook wel opgevallen dat hun kleuren soms ook anders zijn. Sommige zijn geelbruin, andere weer wat meer oranje rood en nog andere zijn soms ook tegen zwart aan.
Ik heb tevens al vaker geschreven op mijn beiden websites dat ze ook heel nuttig zijn. Want op hun manier helpen zij ook in de natuur. Daarbij zijn ze ook goede bestrijdingsmiddelen die niet belast zijn met kwalijke stoffen die niet goed zijn voor het milieu.
Spinnen doden namelijk ook in je tuin grote aantallen plantenetende insecten en daardoor helpen ze dus de planten en beschermen hen daarbij tegen schade.
Zag zowel vrouwtjes als mannetjes weer stil wachtend op een prooi en anderen waren nog druk bezig om hun web gereed te maken. Zoals (foto 1 bovenin). Hij lag er ook wat vreemd bij en dat was ook wel een leuk gezicht. Ze doen er ongeveer twintig minuten over om een web te weven.
Op de foto(3) zie je hoe deze het weefdraad met een poot vast houdt aan een takje om deze later dan weer aan een andere draad te bevestigen.
Ik vind ze niet alleen maar mooi als ik ze ziet maar ook van die knappe wevers. Het zijn ook kunstenaars want ze maken soms een web ook zo prachtig.
Een spin voorziet de meeste draden in zijn web van kleefstof, zodat de prooi in het web blijft plakken. Zelf heeft hij er geen last van want niet alle draden die een spin weeft zijn met die kleeflijm bedekt. Zo kan hij dus over de draden heen lopen zonder zelf vast komen te zitten.
Spinnen raken ook nooit door hun zijde heen omdat ze het constant aanmaken terwijl ze het gebruiken. Dit gebeurt in gespecialiseerde lichaamsstructuren die spintepels worden genoemd. Spintepels zijn klieren aan de basis van het achterlijf van een spin die zijde produceren.
Het is ook gebruikelijk dat spinnen dagelijks hun eigen web ook opeten. Dit doen ze voor een deel van de energie die ze hebben gebruikt dan bij het spinnen zo weer terug te winnen. Door inname en vertering worden de zijdeproteïnen op deze manier ook weer gerecycled. In de vroege morgen wordt er dan weer een nieuw web gesponnen.
Deze foto (4) laat weer zien dat hij met een poot aan een tak hangt waar hij dus een nieuw web maakt. Want aan zijn andere poten beneden heeft hij al wat weefdraad en dat brengt de kruisspin weer aan het midden stuk wat er al een beetje hing.
De spin weeft zijn draden die vanuit één centraal punt naar buiten lopen en er zijn draden die daar dan weer als een spiraal er bovenop liggen. De centrale dat zijn dan de steundraden waarop de spin kan rondlopen. Het spiraal bestaat uit ‘vangspinsel’ en dient om insecten in dat web te laten komen.
En met dit schrijven sluit ik weer af. Hoop dat je hen nu op een andere manier zal gaan bekijken. Hun aantallen zijn ook wat aan het afnemen las ik eens ergens en dat is ook geen goed teken. Want ook deze geleedpotige hebben we nodig al zie jij het anders. Zie deze foto (laatste) hoe mooi ze zijn.
Maak a.u.b. geen spinnen dood en als je ze niet in huis wilt zet ze dan voorzichtig weer buiten. Er zijn vele spinnenvangers te koop en dan hoef je hen zelfs niet eens beet te pakken.
Het is echt een mythe dat kruisspinnen agressief zijn en een beet ernstige gevolgen heeft voor de mens of een dier. Ze zijn niet giftig en doen je helemaal niks.
Er zijn slechts 2 spinnen de in Nederland en of België voorkomen die wel venijnig kunnen bijten. En dat is de gerande oeverspin en de rood-witte celspin. Hun bijt lijkt op een gemene wespenbeet.
En jij kan er allergisch voor zijn en dan is het bij deze spinnensoort wel oppassen. Als je op deze spinnen zal zoeken op het internet dan weet je hoe ze eruit zien mocht je dit willen weten. Zelf heb ik ze niet ontmoet dus die foto's kan ik hier niet laten zien.
Ik post alleen fotografie van wat ik zelf eens had gezien of hebt waar genomen.
Was ook eens in de huid gekropen van een spin en eronder staan ook leuke filmpjes. kliklink in rood voor jou. Honger naar jou
En ook deze waar je ook heel veel leert over de spinnenwereld. Wereld van de spinnen
Zie jij ook de kruisspinnen wat minder dan andere jaren?
Bedankt dat je op bezoek kwam op mijn natuurwebsite om te lezen en te kijken.
Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken naar een website. Plaats altijd je naam. Ze worden wel gelezen maar later verwijderd. Je kan ook als je die hebt met je YouTube kanaal reageren.
Had zelf nog niet genoeg kruisspinnen verzamelt om er een video van te maken. Mocht ik die wel later hebben dan komt die video er onder.
Vond op vroege vogels YT een heel mooie video. En in deze video kan je zien hoe de spin het web weeft.Kijktijd slechts 1.22
De spinnenwereld is heel erg uitgebreid en onlangs zag ik er ene die ik niet thuis kon brengen. Wellicht is er iemand die hier meer over kan vertellen? Kreeg de spin niet zo erg goed op de foto maar je kan het wel zien.
Die bolle achterkant viel mij op en ook de kleur zwart met wit. Had deze nog nooit gezien. Dacht dat het de Marmerspin soort was maar zeker weet ik dit niet. Het zal ook de pyramidatus kunnen zijn maar ook die kleur is anders.
Want die hebben een gele achterlijf en deze was duidelijk wit met zwart. Er zijn veel soorten die ook op elkaar gelijken en soms is het moeilijk om ze dan te dermiteren en google lens gaf mij ook niet echt de juiste. Wat ik wel weet is dat dit soort bij de wielwebspinnen behoren.
En weet jij het misschien wel, dan hoor ik dit graag als reactie maar doe je dit anoniem zet dan wel je naam in de reactie of je link naar je website want anonieme plaats ik hier niet meer. Alvast heel erg bedankt.
De spinnen1, 2 en foto 3 van weer een ander soort had ik gezien in het Alblasserbos wat ligt in de Alblasserwaard. Een bos die niet alleen mooie flora en een bomenwereld kennen maar ook vreemde spinnensoorten en andere fraaie insecten. Het is een bos waar ik graag op avontuur gaat.
Ik keek mijn oudere foto's op YT nog eens in en meen te weten dat de foto hieronder dan wel deMarmerspin (Araneus marmoreus )zou kunnen wezen gezien het patroon op het achterlijf. Maar ook dat weet ik niet zeker. Dus die ik zag is dan ook weer een ander soort maar welke is de vraag die ik aan jou geeft. Wellicht is er een spinnenkenner onder de lezers.
Wat ook wel mooi is om eens te lezen is deze link waar je ook wat meer leert over onze mooie spinnen wereld. De link werkt al zie je dit misschien niet in kleur.
Update : Namens een reactie van Geer vanne Smeed waren deze dus 2x de marmerspin en een rietkruisspin. Dank je wel Geert voor het doorgeven van de namen.
Jij gaat vast ook weleens wandelen in de natuur. Maar als je er in gaat wandelen dan moet jij je echt wel altijd goed nakijken hoor na elke wandeling, maar zelfs ook tussendoor eens. Want daar zijn ook vele teken (Ixodida)en die insecten / parasieten zijn het die je niet graag wilt ontvangen.
Ze zitten overal dus smeer je goed in met een spray of lotion die je wat beschermt. Er zijn veel teken die de Borrelia-bacterie met zich mee draagt en zij kunnen je dus de ziekte van Lyme geven.Vooral nimfen en volwassen vrouwtjes zijn het die de ziekte van Lyme overbrengen. Zie foto boven hoe deze eruit zien.
Waar zitten zij?
Eigenlijk zitten ze overal wel maar teken liggen hun nest meestal in omgevingen waar de lucht wat vochtig is. Meestal bevinden ze zich tussen vochtige bladeren en in gras waar veel schaduw over valt. Nesten worden vaak gemaakt op een beschutte plaats. Hoewel ze het hele jaar door actief zijn, zijn ze extra actief tussen maart en oktober. Zelfs in beukennootjes en eikeltjes zijn er al eens nesten gevonden. Ik ben nu extra alert geworden want ik heb er zelf al meerdere malen teken ontvangen en was er toen wel snel bij.
Bij de meeste dan. Want ik ben eens wel goed gebeten en die had ik niet opgemerkt en zat in mijn hals achter. Ze zoeken altijd een warm plekje op en kruipen dus naar boven wat je niet altijd merkt.
En mijn man† ontdekte ik zo een drie jaar geleden in mijn nek achter opeens een rode kring. En ik nam toen wel gelijk actie om een afspraak met de huisarts te maken. Die schreef mij een antibiotica kuur voor. Maar de naweeën heb ik er nog steeds van. Zoals op de gekste dagen is er de vermoeidheid of eens spierpijn klachten maar ook hoofdpijn met koorts. En de klachten zijn soms niet echt prettig. Ik was er dus toen niet op tijd bij helaas.
Het zijn echt kleine gemene spinachtige beestjes en soms worden ze helaas ook te laat opgemerkt. En dat was dus bij mij ook het geval en helaas was deze besmet. Ik had enige griepverschijnselen maar dacht op dat moment helemaal niet aan een tekenbeet.
Ik heb altijd wel bij een wandeling mijn sokken over mijn broekspijpen en smeer of spuit mij regelmatig in. Maar zo af en toe glipt er toch ene ergens tussendoor dus kijk ik mij wel altijd na waar ik dan bij kan.
Heb ook zo een plastic kaartje waarmee ik de teek kan verwijderen maar ook een tekenpen. Dat kaartje had ik eens van een kennis ontvangen en is dan ook reuze handig want voorzichtigheid is ook geboden om de teek te verwijderen.
Op de foto hier kan je zien wat ik zoal met mij meedraagt in mijn heuptasje als ik de natuur in gaat. Beter veel als helemaal niks want het zal mij zeker geen tweede keer gebeuren dat ik er te laat bij zal wezen en kijk mij dus altijd helemaal na hoor. Heb al genoeg lichamelijke klachten.
Blijf dus indien ook mogelijk uit de buurt van hoog gras of kreupelhout. Teken voelen zich namelijk bijzonder comfortabel in het bladafval in het bos, omdat de temperaturen zelfs in de winter gematigd zijn en de luchtvochtigheid hoog is.
Buiten de verharde paden is er altijd een verhoogd risico op teken in het bos. Teken gebruiken ook graag de lange grassprieten op on gemaaide grasland, langs de kant van de weg of langs de oever van de rivier om potentiële gastheren te zoeken.
Kijk ook je huisdier na want zij kunnen ook teken hebben.
Enkele tips voor bescherming
Kleding kan ook dienen als bescherming tegen de teken: Draag gesloten kleding met lange mouwen en een lange broek en trek de sokken over de broekspijpen. Teken klampen zich het liefst aan de broekspijpen vast. Rubberen laarzen kunnen ook helpen om het voor teken moeilijk te maken om toegang te krijgen tot de huid. Maar zelf kan ik hier niet goed op lopen. Ik heb aangepaste schoenen maar voor jou zal het wel een tip zijn.
Wees zeker geen wildplasser want voor je het weet heb je ook een teek aldaar te pakken.
Draag ook altijd wat lichtgekleurde kleding want dan zijn ze ook veel gemakkelijker te zien ! Als je het op tijd merkt, kun je de teek zelfs verwijderen voordat hij je zal bijten.
Ik heb altijd iets wits bij mij zoals een stuk oud laken. En als je dit eens op de grond zal liggen dan heb je ook kans om teken te zien. Dan zal jij je verbazen hoeveel er soms op zitten.
Controle altijd doen
Controleer dus altijd je hele lichaam op teken nadat je tijd in de natuur hebt doorgebracht. Teken zijn klein en kruipen rond op het lichaam en kleding om een geschikte prikplaats te vinden om bloed te zuigen. Ze geven de voorkeur aan dunne en warme delen van de huid, zoals de oksels, liezen, knieholtes, bilspleet, nek en achter de oren.
Maar ook in de buik en borststreek en in je kruis kunnen zij zitten. Bij kinderen worden ook vaak het hoofd, de haarlijn en de nek aangetast. Ze zijn heel klein en worden echt soms niet gelijk opgemerkt.
Wat doet de teek als deze je bijt?
De teek scheidt namelijk een verdovingsmiddel af met zijn speeksel terwijl hij bijt, zodat het slachtoffer de beet niet voelt. Wees dus als man ook op je hoede als jij eens tegen een boom wilt urineren want je zal de eerste niet zijn hoor. En dat er dan eens op je geslachtorgaan een teek zal ontvangen. Wildplassen moet je zo wie zo niet doen in de natuur. Dat geldt ook voor vrouwen.
Het speeksel van de teek bevat ook stoffen die voorkomen dat het bloed stolt of de bijtplaats ontstoken raakt. Hierdoor kan de teek ongestoord bloed zuigen. Ze vindt een stevige greep zonder zichzelf te bijten: het is als piercingapparaat die is uitgerust met weerhaken. Daarnaast produceren veel tekensoorten een soort lijm waarmee de teek zich stevig aan zijn gastheer hechten.
Tekenbeten opsporen is soms ook best lastig. En een vergrootglas is dan ook wel handig om die bij je te hebben zodat jij ze dan beter kunt zien of je er enige heb opgelopen.
Ze verwijderen gaat natuurlijk het gemakkelijkst als de teek nog op de huid zit en nog bloed zuigt - dit kan soms wel 15 dagen duren. Maar als de teek er al afgevallen is, is de tekenbeet in het begin niet anders dan een muggenbeet. Bovendien is het voornamelijk pijnloos en jeukt het niet altijd.
Als u een prikplaats ontdekt en niet weet of deze door een teek komt of een andere oorzaak heeft, dient u de plaats nauwlettend in de gaten te houden. Dit komt omdat de eerste tekenen van overgedragen ziekteverwekkers kunnen optreden als gevolg van veranderingen zoals zwelling of roodheid. En bij twijfel altijd naar de huisarts gaan.
Het is ook wel een tip daarbij om de prikplaats te markeren met een pen om de observatie te vereenvoudigen als je een teek ergens hebt weggehaald. Het is dan te hopen dat je een teek snel kunt weghalen voordat deze een beet achter zal laten om zo een infectie dan te voorkomen.
Vooral als je direct contact hebt gehad met gras en struiken. Als je de teek met een geschikt middel binnen de eerste 24 uur verwijdert, is de kans ook op een infectie kleiner.
Misschien kan je ook eens om een vaccinatie vragen en zo de kans op TBE-ziekte na een tekenbeet verkleinen. Vraag bij een GGD in je buurt of men deze vaccinatie ook hebt. Tegen Lyme is helaas nog steeds geen vaccin. De GGD adviseert je dan ook of inenten voor jou nodig is.
In Duitsland kan je al zo een injectie al halen maar hier in Nederland schijnt dit er nog niet te wezen en het is dus echt wel nodig dat ze ook hier de vaccins eens hier gaan verstrekken. Doe dus eens informatie ergens want wellicht is zo een vaccinatie er wel maar dat weet ik dus niet zeker. Artsen zien klachten ook niet vaak als de ziekte van Lyme.
Chronische ziekte van Lyme
Als jij al net als ik een acute of chronische ziekte van Lyme heeft, kan je wellicht dit boek eens aan gaan lezen. Want er is een gedetailleerd boek van Wolf Dieter Storl getiteld "Borreliose" en daar staat veel informatie in. Dat gaat over de wilde kaardenbol die ook in de natuur groeit.
De wilde kaardenbol wordt ook namelijk veel gebruikt bij de natuurgeneeskunde ter behandeling van teken. Want een antibiotica kuur werkt niet altijd heb ik wel gemerkt.
Ik heb er ook eens een artikel aan gewijd en daar lees je meer mocht je deze niet gelezen hebben. Dan is dit echt aanbevolen voor jou. Wacht even hiermee als je een reactie achter wilt laten hier. Met het kruisje kom je dan weer op de hoofdpagina terecht.
Het eerste plaatje kwam van het internet en geen auteursrechten hiermee bedoeld. Het is slechts om te laten zien hoe ze eruit zien van klein naar groot voor mijn website bezoekers.
Bedankt voor je bezoek en ook voor de reacties op mijn vorige schrijven wat ik zeer waardeerde. Maar ook wil ik hierbij de bezoekers bedanken dat men ook eens de oudere posten leest. De natuur is mijn passie en veel tips en weetjes van wat ik zoal waarneem kan je dan ook hier lezen gaan. Natuurgroetjes, Tine
Soms kan het wel wat langer duren dat ik hier weer wat zal plaatsen maar op mijn andere website https://tinedejong.blogspot.com met Gedichten en Verhalen uit het leven kan je ook veel woorden geven. (even knippen en plakken in je browser dan.
Onlangs was ik in een mooi park in Ledeberg nabij Gent. Het draagt de naam Park de Vijvers en ook daar had ik een paar teken daar ik toen ook wat dieper een bosgedeelte inging daar ik daar wat moois zag om op de foto te zetten.
Ik bewandel zo wie zo niet altijd de wandelpaden want de mooiste natuur vind je als je dieper er in zal gaan. En zo zie je maar dat ze overal kunnen zitten.
Deel graag hierbij ook mijn wandeling met mooi gevarieerde fotografie met mooie flora en fauna en meer die je vast ook wel mooi zal vinden.kijktijd 8.30
Eronder zet ik wat info over dit mooie park mocht je dit interesseren.
Informatie inhoud over wat ik deel in video boven;
Dit park ligt net ten zuidoosten van het stadscentrum van de Belgische stad Gent. Het was wel een grijze dag maar het was droog en na het boodschappen doen heb ik hier eens rondgewandeld. Want ik was toch wel nieuwsgierig hoe dit park zal zijn. En ik ontmoette hier dan ook een diversiteit aan mooie natuur.
Had al eens meer parken in Gent of er nabij bezocht maar deze is ook zeker de moeite waard om er eens door te gaan wandelen als je eens in de omgeving zal zijn. En alle parken die ik eens had bezocht is de indeling ook steeds weer anders. Daarbij is de flora en fauna ook zo mooi om dit dan te gaan ontdekken wat er zoal bloeit groeit of aan dieren en insecten er aanwezig zullen zijn.
Het park is ook opgeknapt wat jaren geleden want dat was wat verwaarloosd en werd toen ook heel weinig gebruikt. En nu is het dan echt een fraai park geworden voor jong en oud en daarbij ook heel mooi uitziend om er te wandelen.
Had wel even wat informatie opgezocht want ik wist niks over dit park. En zo las ik ergens dat dit vroeger een kasteeldomein was. Zo las ik dat Het park De Vijvers met zijn bijna vijf hectare ook de grootste groene long is in Ledeberg. En dat was dan vast nog een muur die ik ervan zag bij mijn wandeling en die zie je dan ook in de videoslide terug.
Naast wat eeuwenoude bomen zoals de Witte paardenkastanje (Aesculus hippocastanum) en de Amerikaanse populier (Populus deltoides)is de diversiteit aan andere bomensoorten ook aanwezig. In 2022 was de omvang van de populier al zo een 5,64 meter en dat is al best wel breed.
Verder waren er ook jongere aanplantingen die nog wat jaren nodig hebben om ook zo mooi te groeien als de 2 monumentale bomen. Wel zag ik dat de klimop ook veel de bomen in hun houvast namen maar er huizen ook mooie vogels daarin en ik hoorde er ook menige fluiten naar elkaar. Ze zaten goed verstopt dus die had ik ditmaal niet kunnen fotograferen.
Enkele fraaie boomgezichten ontmoette ik waar je als je de fantasie gebruikt er ook wat in kan zien. Via de vlonders aan de vijvers kan je het waterleven ook van dichtbij gadeslaan. Vele ganzensoorten, eenden, waterkipjes zag ik daar en nog veel meer mooie flora en fauna.
Heb ook een meneer geholpen om zijn kat te pakken die dagen ervoor was weggelopen. Had het dier al gezien maar het was erg schuw en wat later zag ik dat iemand overal in de bosjes aan het kijken was en hoorde dat deze zijn huisdier kwijt was.
En ik had deze ook gezien en samen probeerde we dus het dier te pakken want het was behoorlijk schuw. Prachtig dier en vast ook een ras-kat. je ziet deze ook terug in de video slide.
Duidelijk geen kat die je zonder handschoenen kan pakken.😉 Want ontving ook enige krassen van de scherpe nagels maar het baasje was superblij dat zijn kat weer was gevonden. Had toch al wat dagen hier vertoefd want had ook enkele teken die ik met de tekenpen verwijderd hebt.
Tevens is het hier heel geschikt om zowel met rolstoel als een rollator te wandelen. Er werden bij de opknapbeurt van dit park ook wat speelterreinen en een Petanque terrein aangelegd. Er zijn ook fitnesstoestellen en zitbanken geplaatst.
Het park is ook verbonden met de nieuwe tuin en het nieuwe terras van het naastgelegen woon-zorgcentrum De Vijvers.
Dankzij de verharde paden kunnen bewoners nu rechtstreeks het park binnenwandelen. Je kan hier ook rondwandelen en er zijn verschillende ingangen maar door gebrek aan tijd en ook dat het begon te regenen ben ik niet overal geweest maar een kleine impressie met veel variatie aan natuur heb ik wel voor je.
Als je de video zal bekijken in het geheel dan mist je niks. Alvast bedankt dat je de moeite neemt om mijn wandeling te bekijken. En wat de teken betreft die had ik er op tijd uit hoor.
Wens je fijn kijk en leesplezier en wees altijd welkom om meer te komen zien en lezen!
Nu het mooie weer weer aanvangt en er al is, en jij nu ook vast veel in de buitenlucht zal wezen, wil ik het eens over een ander gemeen diertje schrijven die wellicht nog niet zo bekend bij jou zal zijn. De teken kennen wij allemaal wel, maar daar ga ik niet over schrijven maar ken jij deze ook? Want van dit insect krijg je echt de kriebels. En dat is de Oogstmijt- Trombiculidae autumnalis.
En dan heb ik het over de fluweelmijten en de oogstmijten. De naam danken ze wellicht er aan dat zij ook veel voor kunnen komen in stro, hooi en ander gedroogde grassen maar ook in je tuin of gazon kunnen zij zitten.
De oogstmijt zoals ik deze nu zal beschrijven met de Latijnse naam Trombiculidae autumnalis, wordt ook wel de rode fluweelmijt genoemd. (synoniemen trombidiosis of trombiculosis,)
Deze heeft een andere benaming in het latijns -Entrombidium rostratus dus zal het wel een ander soort mijt wezen die erop lijkt. Of dit de juiste benaming is weet ik niet want de meningen zijn hierover erg verdeeld wat ik zoal las over deze mijten. Er zijn vele soorten mijten die ook nog eens een beetje op deze lijken, dus een vergissing is dan ook zo gemaakt.
Hij wordt ook wel vleesetende fluweelmijt genoemd. Deze mijten leven van nóg kleinere insecten, zoals springstaartjes, spint, bladluizen en andere mijten, die na het vangen vakkundig worden leeggezogen. Maar het zijn beiden insecten die je het liefst niet ziet en echt beter kan vermijden.
De oogstmijten waar ik nu over schrijft zijn kleine spinachtigen insecten zie foto boven (met een vergrootglas op de foto gezet) Zij komen ook veel voor in graan, erwten en (tuin)bonen. Maar ook op andere struikgewassen en ook op bomen of oude boomstronken, zoals ik daar er ook een paar had ontmoet. Viel niet zo mee om een foto van de spin te nemen maar ik denk dat het aardig is gelukt.
Want ik wilde echt niet dat insect op mijn lichaam zal komen. Ik heb altijd een vergrootglas mee in mijn rugzak en speur dan ook graag in bomen of onder boomstronken, bladeren naar insecten die daar in leven. Maar ik heb niet meer foto's geprobeerd te nemen want mijn gevoel zei dat het hier niet pluis was. Dus de foto boven is de enige die je hier zal zien.
Ik wist in het begin niet wat ik had ontmoet maar door te zoeken in mijn boeken en op internet ontving ik veel informatie. En ook al heb jij het vast eens ergens gelezen toch wil even schrijven over dit jeuk gevende diertje. En je kent het gezegde vast wel: Jeuk is erger dan pijn, dus wellicht ben je dan vast gewaarschuwd mocht je eens erge jeuk ontvangen na enkele dagen van een wandeling en ontvang je wat bultjes dan weet je wat er aan de hand zal kunnen zijn. Een ziekte overbrengen zoals de vele teken wel doen, geven deze je niet maar ze kunnen je wel erge jeuk geven. En dat is ook echt helemaal niet fijn.
Trombiculiasis (synoniemen is ook trombidiosis of trombiculosis) is een hevig jeukende huidaandoening die veroorzaakt worden door beten van deze oogstmijten. Deze kleine, rode, zesvoetige larven van de krijgers mijten behoren toe aan het geslacht Trombicula. Ik las ergens dat ze al werden gevonden in hoge grasrijke gebieden over de hele wereld, en hun beten kunnen je best veel plagen en ook het humeur wat op een laag pitje gaan zetten in de lente, zomer en zelfs in het herfst seizoen en zeker wanneer je buiten zal zijn in je achtertuin of in landelijke gebieden waar jij je zal vertoeven.
Ik hou veel van de natuur maar dit insect-spinnetje en zijn larven en die andere -de teken- mogen van mij dan wel gaan verdwijnen, want die veroorzaken mij teveel leed maar helaas komen ze steeds meer voor in ons land en de buurtlanden.
In de natuur kan je beter al helemaal niet op de grond gaan zitten of gaan liggen. Want je weet maar nooit wat op je huid zal kruipen. Blijven wandelen is het beste of neem dan een klein stoeltje mee waar je op kan zitten als je even wilt gaan rusten.
Zet ook nooit je rugzak op de grond maar houd deze bij je boven de grond, want ook hier kunnen ze in kruipen en dan neem je hen zo mee en laat hen weer verspreiden. Niet doen dus. Je bent bij deze door mij gewaarschuwd.
Wie wel door het struikgewas moet of wilt voor bijvoorbeeld een mooie foto (waar deze spinnetjes, mijten- larven) voorkomen moet zich er dus wel op gaan kleden. Dat moet je zo wie zo al doen want teken kunnen ook aanwezig wezen. Beten van deze mijten lijken sterk op vlooienbeten en kunnen erge jeuk veroorzaken.
Als u eens gaat wandelen dan is goede kleding dus echt wel zoals een lange broek en de overhemden met lange mouwen. En de sokken over de broekspijpen. Dat helpt nog het beste om allerlei insecten en die je kunnen bijten af te weren. Zeker geen korte broek want dan kan je de pineut eens wezen.
Ik zie nog regelmatig mensen in korte rok of broek wandelen in de natuur. Maar ik raad je het toch echt af hoor als natuurvriendin en fervente wandelaarster in de natuur. Want dan vraag je er toch echt zelf om dat je gebeten wordt of eens een teek op zal lopen. En als je terugkomt van buiten, neem dan ook altijd gelijk een lange zeepachtige douche en was uw kleding. Want ze kunnen er ook inzitten.
Dat moet je zo wie zo al doen bij een wandeling in de natuur. Ik stink altijd een uur in de wind want ik spuit mij van top tot teen in met een deet/ teken/spray voor ik ergens ga wandelen en wellicht helpt het mij dan wat.
Niet altijd want heb ook wel eens een teek op mijn rug ontvangen en wellicht was ik het daar vergeten te sprayen. Want wie al eens is gebeten door een teek zoals ik dan ben je nu heel erg op je hoede bij een wandeling. Maar ik dwaal weer af zoals gewoonlijk en ga snel verder. Want je vraagt je dit wellicht nu af.
De vraag is nu wellicht - Hoe zien ze eruit!!
Weet niet of je het goed kan zien op de foto boven maar..
Zij hebben een strogele, oranjeachtig tot helderrode kleur en lijken dankzij hun acht poten wel op kleine rode spinnetjes. Hoewel ze soms ook geluksspinnen genoemd worden geven ze helemaal geen geluk hoor. Die naam mogen ze van mij wel verwijderen. (wie die naam heeft gegeven weet ik niet) en deze diertjes zijn ook geen familie van de spin, al behoren zij weer wel tot de orde van de andere mijten soorten en de teken (Acarina). De oogstmijt zelf, in volwassen vorm ook wel bekend is voor mensen echt volkomen onschuldig.
Het spinnetje zal je niet veel doen maar het zijn namelijk de larven die je veel last geven. De vrouwelijke mijt begint nadat ze zich gevoed heeft, intern eieren te leggen en jongen te ontwikkelen. De larven en volwassen exemplaren voeden zich met insecten en ook met andere mijten of insecteneieren in de grond.
De larven zijn dus degenen die je bijten en zij hebben dan nog maar zes poten. Ze ontvangen pas acht poten als ze volwassen zijn. Maar ze zijn zo klein dat je het niet goed kan zien, maar alleen onder een microscoop en die draag je niet op zak bij een wandeling. Maar in de link en video kan je hen wel goed zien. Vanaf april in de vroege lente tot in de vroege herfst, met wellicht een piek in september, produceert zo een oogstmijt echt heel veel eitjes in de grond. En uit deze eitjes komen dan de oogstmijt larven.
Deze larven van de oogstmijt, in het Engels ook wel chiggers genoemd ( Wellicht heb je van deze naam wel eens van gehoord of ergens er over gelezen)zijn vrijwel onzichtbaar maar zij verspreiden zich dus echt razendsnel. Na het uitkomen klimmen de larven in gras en wachten ze op een dergelijke gastheer, en dat kan jij dus ook wezen.
De larven hebben voor hun ontwikkeling éénmalig een maaltijd van half verteerd cel- en weefselvocht van een gewervelde nodig. Beten van deze mijten lijken sterk op vlooienbeten en kunnen echt erge jeuk veroorzaken. Mensen geloven vaak dat de felrode vlek in het midden van de beet de mijten zelf is. Maar dat is het niet. Want zoals ik las is dit het stylostome. En heb dit woord ook even opgezocht want wist niet wat het betekende. Het stylostoom is dus een trechter of kanaalachtige structuur gevormd in reactie op trombiculmijten.
De formatie wordt niet veroorzaakt door de monddelen van de mijten, omdat deze mijten geen naaldachtige monddelen hebben, zoals andere hematopagische dieren deze wel hebben, maar ze hebben cheliceren, (Cheliceren zijn dus de monddelen ) die alleen de huid doorboren. De buis wordt gevormd door de spijsverteringsenzymen in het speeksel, wat dezelfde speekselkreet is die cellen afbreekt en die ervoor zorgen dat het omliggende weefsel uithardt.
Naarmate de mijt langer doorvoert met het opzuigen wat ze eerst hebben ingebracht, sijpelt het speeksel verder naar beneden en verteert meer weefsel, waardoor het stylosoom naar lagere huidlagen gaat.
Eenvoudig geschreven is het dus een stof dat de larven van de oogstmijt bij je inbrengen na de bijt en zo een vier tot zes uur daarna, nadat je bent gebeten ontvang jij dus die jeuk. Dan weet je nu vast wat er de oorzaak van kan wezen. En dan begint het echt te kriebelen als een gek. Dat hoorde ik van een kennis die ook deze uitslag had, maar toen nog niet wist in het begin wat de oorzaak was. Door onderzoek en mijn verhaal van wat ik had ontmoet wist hij al genoeg.
Wanneer de larve van je af valt, laat het meestal een rode bult op de huid achter. Dit geeft meestal jeuk en de jeuk kan ook enkele dagen aanhouden, zelfs nadat de mijten larve klaar is met eten. De hobbels (zien er ook wat uit als puistjes, blaren of vorm van netelroos)en ze komen meestal in groepen voor, maar verdwijnen binnen ongeveer 2 weken volledig.
Voor een huisarts is het dus soms ook best moeilijk om er achter te komen wat het nu is en een bezoek aan een dermatoloog is wellicht wel nodig. Maar eer jij een afspraak heeft geregeld ben je vast al weer een tijdje verder en is de uitslag weer verdwenen. En deze arts kan er dan ook wellicht problemen mee hebben want de bultjes kunnen ook van alles wezen. Ga vooral niet zelf lopen dokteren met allerlei smeersels want zij kunnen de klachten ook erger maken. En een infectie heb je snel opgelopen en dat lijkt mij vast niet de bedoeling.
Die stylostomen wat hun uitspugen blijven tot 10 dagen jeukgevoelig, terwijl je lichaam weer de strijd aangaat met de vreemde stoffen die door deze mijten worden geïnjecteerd. Chiggers/mijten kunnen zich niet ingraven, en ze zullen al lang weg zijn tegen de tijd dat je aan het bidden bent voor verlichting om de jeuk wat te laten verminderen.
Normaal blijven ze 3-4 dagen zitten tot ze zich helemaal volgezogen hebben, maar bij de mens lukt dit meestal niet. Wij zijn gelukkig geen goede gastheren voor hen want vanwege de jeuk die je als mens ontvangt, worden zij er al voortijdig afgekrabt, of in de douche of in het bad weg geboend. De jonge mijten kunnen namelijk niet nog een keer steken en sterven na een beet. Maar helaas is het leed dan wel gebeurd bij jou.
Aangezien de mijt je dus al heeft verlaten tegen de tijd dat de beten beginnen te jeuken, is de beste behandeling voor een beet dezelfde behandeling die je zou gebruiken voor een kleine snee of uitslag. Houd de beet streek goed schoon. Was uw huid met zeep en warm water, en probeer niet te krassen op de oneffenheden wat soms best moeilijk is als je zo een jeuk heeft. De jeuk wordt veroorzaakt door een allergische reactie op de inhoud van het stylostoma, en begint 3-6 uur na de beet. Maar is pas na 1-2 dagen op het hoogtepunt. Het kan ongeveer 7-10 dagen duren voordat het stylostoma is opgeruimd.
Men gebruikt soms ook weleens nagellak om de jeuk te bestrijden maar hoewel het aanbrengen van nagellak de jeuk tijdelijk kan stoppen, verstik je niets door de beet te bedekken met nagellak of vaseline, en je doodt niets door het aanbrengen van alcohol of nagellakverwijderaar of een andere chemische stof op de beet. De rode, verhoogde bult die je krabt is niets meer dan je eigen huid die zichzelf probeert te genezen. Dus laat dit maar achterwege want het helpt echt niet!!!
Zijn er wel anti jeukmiddelen, dat is nu vast weer je vraag. Hier wat tips voor jou:
* Om de jeuk te stoppen, kan een grote verscheidenheid aan verschillende stoffen op de boorgaten worden aangebracht om de jeuk te stoppen. De gemelde huismiddeltjes zijn onder andere het maken van een pasta van zuiveringszout en water, of van een menthol-houdende wrijving en zout en het aanbrengen van deze pasta in de douche. Het kan wel wat prikken tijdens de toepassing, maar stopt de jeuk wel in de nacht. Het verzachten van de jeuk kan elke dag worden bereikt door zout water te besproeien of aloë vera op de zweren aan te brengen.
* Breng antiseptische middelen aan op eventuele bultjes, en men schreef ergens dat ook een vrij verkrijgbare anti-jeuk product of antihistaminicum crèmes zoals hydrocortisone of calaminelotion zou moeten helpen met de genezing. Maar dat is iets wat je gewoon uittesten moet. Natuurlijk kan het ook wezen dat de kleine larven op bepaalde tere plekken hebben gebeten waar die behandelingen dus niet voor geschikt zijn. Wat zeker wel een aanrader is om koude kompressen te gebruiken of een orale antihistaminica om de jeuk wat te verzachten. Deze tips helpen trouwens tegen elk soort jeuk met bultjes.
Insectenwerende middelen die DEET bevatten zouden ook moeten helpen bij het voorkomen van beten. Belangrijk is dat deze ruim genoeg van tevoren op de juiste risico-plekken worden aangebracht, denk hierbij aan enkels en onderbenen maar ook de handen, onderarmen en eventueel de nek. Maar wie nu jeuk zal ontvangen en bultjes weet nu ook waar het ook door kan komen. Draag bij het grasmaaien of dat soort werkzaamheden kaplaarzen en een lange broek met de pijpen in de sokken. Maar ik weet dat het niet plezierig is om met het mooie warme weer buiten zo dik gekleed te zijn en je weet ook helemaal niet of ze bij jou ook zullen wezen in de tuin. Maar ontvang je jeuk dan zijn ze er dus ook.
* Om je tuin te testen voor vlooien of deze spinnetjes, heb je één of meer vierkanten van zwart karton nodig, elk ongeveer 6 inch bij 6 inch. Plaats de kartonnen vierkanten op de rand op plaatsen waar u vermoedt dat daar de vlooien en spinnen mogelijk aanwezig kunnen zijn. Laat de vierkanten enkele minuten op hun plaats. Kijk dan goed naar het karton. Als er larven of oogstmijten aanwezig zijn, zullen ze het karton beklimmen en zich dicht bij de top verzamelen. De larven zijn echt heel klein en hebben een rode of gele kleur. Maar ik heb nog een tip voor jou:
* Je kunt ook een paar minuten een ondiepe schaal met water in het gras laten staan, wat hen ook zal aantrekken. Zoek ze rond de rand. Je hebt misschien een vergrootglas nodig om ze te zien. Maar zo kom jij er wel achter of je deze heb in je tuin. Nu zal jij je vast wel 2x bedenken voor je op een grasveld gaat zitten. Maar je goed nakijken en gelijk je kleding wassen en jezelf na een wandeling kan al heel veel schelen. Dus controleer met name de halslijnen, de mouwen van het shirt en de broek en de bovenkant van uw sokken. Gooi ook alle handdoeken of picknickkleden die de grond hebben geraakt in de was. Je weet nooit of ze erin zitten.
* Veeg ook uw huisdieren hun gezicht af met een zachte doek en kijk de vacht goed na met zo een luizen kam of teken kam (kan je ook heel goed gebruiken en die door de dierenwinkels ook worden aanbevolen). Een langer, dichter bont zou de rest van hun lichaam moeten beschermen. Als ze toch gebeten worden, geef ze dan een warm bad. Vraag naar behandelingen voor jeuk het aan je dierenarts, omdat huismiddeltjes die toegevoegd worden aan het water voor je hond niet echt helpen om hem van de jeuk af te helpen.
Wat wel een goed weetje voor jou is, hoewel de beten van Trombicula mijten larven erg vervelend en pijnlijk zijn, worden ze gelukkig niet geassocieerd met de overdracht van ziekten. Zoals de ziekte van lyme. Het grootste gevaar van deze mijten is slechts de infectie van de beten, die huidziekte kunnen veroorzaken en vooral als je blijft krabben.
Als je goed voorbereidt bent voor een mooie natuurwandeling kan je volop genieten in de mooie natuur. Veel wandelplezier en bedankt voor het lezen en je bezoek en enige reactie vast. En graag als je anoniem wilt reageren zet dan wel A.U.B je naam in het schrijven want anonieme worden niet meer geplaatst. Wil je nog meer weten dan is deze link voor jou want hier zie je ook hoe de cyclus is en hoe de uitslag er o.a uit kan zien. https://www.huidziekten.nl/folders/nederlands/oogstmijt-trombiculiasis.htm maar er staat in dat je het met alcohol moet schoonmaken maar dat raad ik je toch echt af hoor. Want die kunnen het juist verergeren en je een infectie geven.
Bovenstaande foto heb ik met een vergrootglas gemaakt en dit insect ontmoet in natuurgebied Avelingen
Bronnen o.a Wikipedia en uit onderstaan de link, en uit mijn natuurboeken en diverse andere internet bronnen.
Bedankt voor je bezoek en hoop dat je wat zult hebben aan mijn schrijven en tips en weetjes. Ook bedankt voor de reactie s op mijn andere schrijfsels die ik mocht ontvangen en voor de overige bezoekers ook een dank je wel.
Bezoek ook eens mijn persoonlijke website/blogspot want ook daar plaats ik regelmatige mooie teksten en natuurweetjes en veel meer. Ook echt een aanrader voor jou om eens gezellig op visite te komen.
Ik vond een filmpje op YouTube waar een konijn last heeft/had van deze oogstmijt zodat je kan zien(=zonder geluid) hoe zoiets eruit kan zien, dan heb je een beetje een idee waarover ik schreef. Hier noemen ze het de herfstmijt maar ja dan komen ze ook veelvuldig voor en elk seizoen kan je dit beestje wel zo een naam geven maar ze laten het ook zien onder een microscoop en dat geeft ook wel meer inzicht erop.
Van mij mogen ze voorgoed verdwijnen en voor jou?? Nadat je dit heeft gelezen vermoed ik dat jij er net zo over zal denken. Nu even filmpje kijken dan?
Ik zie je wel weer een ander maal hier op deze natuurwebsite met wellicht weer mooie (leerzame informatie voor jou die je vast wel interesseren zou. En hier is al genoeg te lezen want voor mooie weetjes moet je echt op deze natuurwebsite wezen.!!!
Ditmaal eens een schrijven over een diertje waar vele mensen soms toch wel een angst voor hebben. Ik ben er niet bang voor hoor, en ik vind hen toch ook wel mooie dieren. Ook al ken ik ze niet allemaal bij naam, maar ik houd veel van de natuur en deze dieren behoren er dus ook gewoon bij. De meeste die je veel ziet of die ik ontmoet had in het afgelopen jaar is en blijft toch wel weer de kruisspin.
De kruisspin is in tegenstelling tot veel andere spinnen geen schuwe soort, maar eentje die vaak midden in het web zit en moeilijk over het hoofd is te zien. De vrouwelijke kruisspin wordt ook relatief groot, tot zo'n 17 millimeter.
De naam is te danken aan de op een kruis gelijkend patroon op het achterlijf. Ik las eens op de natuur website van Nature Today een legende waarom hij nu dat kruis droeg. Want daar was ik op aan het zoeken want dat vroeg ik mij dus ook af en zo kwam ik op hun website terecht.
En als je dit verhaal niet kent of heb gelezen vind ik ook wel leuk om het hier even te schrijven.
De legende zegt dat de Kruisspin de witte kruisvormige tekening op haar rug ontving toen Jezus bij zijn kruisiging werd lastig gevallen door vliegen. Een langskomende spin had medelijden met Jezus en spon haar web in zijn doornenkroon zodat de vliegen in het spinnenweb gevangen werden.
Als beloning mocht de spin voortaan een kruis op haar rug dragen. Omwille van deze opvallende tekening werd de Kruisspin tijdens de Middeleeuwen nog gedurende lange tijd vereerd in Europa. Er zijn vele legenden bekend van dieren maar of ze allen nu waar zijn of niet dat laat ik in het midden.
De kruisspin bouwt het verticaal hangende web op enige hoogte en vangt voornamelijk vliegende insecten. De spin wordt zelf gegeten door insecteneters zoals vogels. De levenscyclus is tweejarig; de paring vindt plaats in de herfst en de eitjes overwinteren. In de lente komen ze uit en pas het volgende jaar worden de spinnen volwassen. En jij??
Hier heb je zo een grote die ik heb ontmoet in de educatieve Heemtuin van het Streeknatuurcentrum "De Alblasserwaard" wat je kan vinden aan de rand van het Alblasserbos bij Papendrecht. In deze tuin kwam ik ook veel spinnen tegen hoor, groot en klein maar deze vond ik echt heel erg mooi.
Nu in deze tijd zijn zij er niet zoveel meer maar ze zijn soms toch wel aanwezig. De spinnen die in de winter nog leven, zitten weggekropen onder bladeren, schuurtjes, scheuren in muren, onder dakgoten enz. Zo vriezen ze niet dood. Echter de meeste spinneneitjes komen pas uit als het echt voorjaar is, want dan is er pas weer voldoende voedsel. Wist jij trouwens dat ze elke dag wel zo een 20 minuten een andere web weeft? En dat ze ook hun eigen web opeten?
De spin doet dit op een heel economische manier want de stevige ophangdraad wordt hergebruikt en de bouwstenen van de rest van het spinrag worden opgegeten en gerecycleerd. Want na een nacht is het web niet meer goed om insecten te vangen.
Maar toch even een schrijven wil ik met je delen want spinnen zijn ook nuttige dieren. Want zij ruimen ook veel insecten op waar jij hinder van kan hebben op menige plant, struik etc. Spinnen (Araneae) zijn een orde van geleedpotigen die behoren tot de klasse van de spinachtigen (Arachnida).
De meeste spinnen komen straks uit de eitjes die overal op beschutte en verborgen plekjes zitten en wachten totdat de temperatuur in het voorjaar boven de tien graden uit komt en er geen nachtvorsten meer zijn. Het nageslacht overwintert in een z.g. ei cocon.
Deze heb ik zelf helaas niet gevonden voor een mooie foto maar wel wat kleine spinnetjes en die deel ik hier met jou. En het zijn er dan wel veel, maar vele zullen het helaas niet overleven. Meen te weten dat deze hieronder de Europese tuinspinnen (Araneus diadematus) zijn. Zijn er best veel hè.
Spinnen leggen eitjes, als ze dat dan gaan doen, doen ze dat in een extra dik spinnenweb. Ze leggen tussen de 100 en 200 eitjes per keer. Die leggen ze allemaal op het web daar maken ze een grote bol van, dat noemt men een ei-pakket. Het duurt ongeveer twee maanden voor dat het ei-pakket opengaat.
Twee weken voordat het opengaat komen de babyspinnen al uit hun ei maar nog niet uit het ei-pakket. Ze zijn dan nog wit en dat betekent dat ze nog geen voedsel nodig hebben. Als na ongeveer twee weken elke babyspin klaar is om uit het ei-pakket te komen dan knagen ze het ei pakket open. Maar wat ie een spinsel nu eigenlijk hoor ik je denken. Nu dat vertel ik je hieronder.
Een spinsel is waarin zich de eieren bevinden van sommige geleedpotigen waaronder dus ook de spinnen. Ieder huis heeft wel ergens een naad of kier met daarin pluizige dotjes spinsel met meestal oranje of gele eitjes die overwinteren en in het voorjaar de vorm van een klontje krioelende spinnetjes aanneemt.
Bij verstoring verspreiden ze zich om na enige tijd weer bij elkaar te komen en de spinnetjes leven de eerste weken voornamelijk van elkaar (kannibalisme), zo blijven de sterkste exemplaren over.
Als de spinnen net uit het ei komen is het geslacht niet vast te stellen maar bij de volwassen exemplaren zijn de vrouwtjes veel groter dan de mannetjes. Hier een mooi bewegend plaatje van een spin die een prooi bedekt met haar spinsel. .
De jonge kruisspinnen leven de eerste tijd van het voedsel in hun dooier; hier doen ze ongeveer 7 tot 10 dagen mee. Daarna klimmen ze zo hoog mogelijk in een plant en laten ze uit hun achterlijf een lange draad de lucht in zweven. Deze draad wordt door de wind opgepakt en neemt de jonge spin mee de lucht in.
Zo verspreiden de kleine spinnetjes zich -terwijl ze niet kunnen vliegen- door de lucht en kunnen honderden meters verder terechtkomen. Na enige tijd laten ze zich aan een draad weg zweven om een verder solitair leven te leiden.
De spin teert gedurende deze "stille" periode op de gedurende de zomer in het lichaam aangelegde voorraden. En nog een weetje erbij voor jou:
Spinnen worden niet meteen opgevoed. Als ze uit het ei pakket komen zien ze hun moeder ook niet meer terug. En dat is een groot nadeel voor hen allen want veel babyspinnen overleven het daarom ook niet want..
er zijn veel vogels en andere grote spinnen die babyspinnen een heerlijke delicatesse vinden. Maar de spin zal nooit uitsterven omdat een spin 12 keer in zijn hele leven een ei pakket legt, dat zijn dus 1200 tot 2400 spinnen per spinnenleven. Dat zijn er dus best wel veel vind jij niet?
Lichaamsbouw Deze onderstaande foto's heb ik van internet gehaald (beesies.nl) zodat je kan zien hoe nu zo een spin eruit ziet
Een spin bestaat uit twee delen: een kopborststuk en een achterlijf. Het achterlijf zit met een dun steeltje aan het kopborststuk vast. Aan het kopborststuk zitten poten, ogen en kaken vast. Ook hebben ze palpen die zitten aan de mond vast. Daar paren ze niet alleen mee daar voelen ze ook nog mee.
Spinnen hebben geen antennes zoals deze voorkomen bij de insecten. Spinnen hebben wel tastsprieten maar deze zijn ontstaan uit monddelen en worden de pedi-palpen genoemd. Deze gelede en sterk beweeglijke aanhangsels hebben een soortgelijke tastzintuiglijke functie, vergelijkbaar met de antennen van insecten.
Daarnaast vervullen de pedipalpen bij de mannetjesspin een gespecialiseerde rol als geslachtsorgaan. Het laatste segment van de palp van een mannetje bestaat uit een duidelijk vergroot opslagorgaan dat bulbus wordt genoemd en een functie van spermatofoor heeft.
Het zijn opslagplaatsen waarin de spin sperma bewaart en paarorganen waarmee hij het inbrengt in de geslachtsopening of epigyne van het wijfje. De bulbus draagt aan het uiteinde een naaldachtig aanhangsel, de embolus. Het geheel heeft een pipetachtige functie; het sperma wordt door de smalle opening in de bulbus gezogen waar het wordt opgeslagen.
Het mannetje gebruikt palpen dus om te paren, dat zijn de voelsprieten bij zijn mond. Bij het mannetje zijn die aan de bovenkant wat verdikt. Als het mannetje een vrouwtje heeft gezien waar hij wel mee wil paren maakt hij een klein driehoekig web. Uit zijn achterlijf komt dan sperma, dat legt hij op het webje.
Met zijn palpen zuigt hij dat dan op net zo lang tot zijn palpen vol zitten. Zo gaat hij naar het vrouwtje. Dan gaan ze paren als het vrouwtje dat ook wil. Het paren gaat zo: het mannetje steekt één palp in een gaatje in de buik van het vrouwtje, zo pompt hij het sperma erin als hij daar mee klaar is doet hij precies hetzelfde met de andere palp.
De palp van een vrouwtje is draadachtig en wordt gebruikt als tastorgaan. Bij een aantal soorten worden ze door de vrouwtjes gebruikt om de ei-cocon met zich mee te dragen. De vorm van de palp van het mannetje is een van de belangrijkste kenmerken bij de determinatie van spinnen. Zij vallen ook niet onder de categorie insecten want die hebben minder poten.
Spinnen hebben acht poten, het zijn eigenlijk zeven losse stukjes die met een soort touwtje aan elkaar vast zitten vandaar dat de poten zo soepel zijn. De poten zijn meestal bedekt met stekels en haren. Daar kunnen ze mee voelen en ruiken.
Hier zie je een duidelijk plaatje waar je goed naar de lichaamsdelen van een spin kunt bekijken.(druk op de foto om het in het groot te zien.)
Deze foto's hieronder heb ik eens genomen bij een molen in Kinderdijk achter bij een schuurtje en is ook behoorlijk groot maar je kan wel de poten goed zien. Welk soort het was dat kan ik je ook niet vertellen maar het was een hele grote.
Dacht dat het de Araneus cavaticus was en dat is een spin die veel bij oude schuren te spotten zijn. Google lens gaf mij deze naam maar zeker weet ik het dus niet. Hier nog een foto van dichtbij genomen.
Sommige spinnen, zoals de Kruisspinnen die in Nederland heel veel voorkomen, kunnen ook slecht zien. Ze gebruiken vooral hun web om hun omgeving in de gaten te houden. Ondanks dat veel spinnen niet goed kunnen zien hebben toch verreweg de meeste spinnen 4 paar
(dus acht) ogen. Maar dat verschilt van soort tot soort.
Elk paar ogen is gespecialiseerd. Zo zijn de 2 grote ogen voorop vooral bedoeld voor het scherpstellen op zijn prooi. Het paar ogen aan beide kanten naast de grote ogen zijn bedoeld voor afstand schatten, wat vooral belangrijk is bij het bespringen van een prooi.
Achterop zijn kop heeft een spin een paar kleine oogjes waarmee hij in het donker kan zien. Dan heeft de spin aan beide zijkanten van zijn kop oogjes die zorgen voor een groot hoek beeld. Hiermee kan hij zijn hele omgeving in de gaten houden en eventuele bewegende prooien snel ontdekken.
De spin kan draden maken en deze komen uit zijn achterlijf. Op de onderstaande foto kan je het goed zien:
De kruisspin heeft een kruis van witte vlekken op zijn achterlijf, daarom heet hij ook de kruisspin. Het web is de voedsel vanger voor de kruisspin. hij verlamd zijn prooi daarna wikkelt hij het in kleefdraad, eet daarna rustig door.
Spinnen hebben geen skelet. Hun huid is gemaakt van chitine, daar zijn onze nagels en haren ook van gemaakt. Een chitinehuid groeit niet mee dus daarom gaan ze soms vervellen. Die oude velletjes kun je vaak tussen het gras of in de vensterbank zien liggen. De nieuwe huid van de spin is iets groter. Je kunt niet zeggen hoe vaak de spin gaat vervellen dat ligt er gewoon aan hoe groot de spin wordt.
Dit was mijn schrijven over de spin. En zie jij eens een spin binnen en wil je deze diervriendelijk verwijderen dan is het zeker een aanrader om een spinnenvanger aan te schaffen en door de lange steel en aan de bovenkant de vanger kan je rustig de spin vangen en weer buiten gaan zetten.
Want ook al ben jij bang ervan zij zijn echt heel nuttig hoor dat heb je wel kunnen lezen in mijn schrijven. Dus zie je hen eens volgend jaar verschijnen ga jij hen dan ook eens anders zien. Wellicht verdwijnt je angst dan ook een beetje misschien.?? Ze eten muggen en ook kleding motten waar je wel eens last van zal hebben dus ik zal ze gewoon late zitten. Diegene die je weleens in je huis ziet zijn de trilspinnen met die lange poten die ken je vast wel.
Toch een tip als je echt geen spinnen in huis zal willen.
Heb je spinnen in huis en wil je ze liever niet dan is pepermuntolie een effectief middel om spinnen weg te jagen. Spinnen haten namelijk geuren als pepermunt en eucalyptus.
Meng het met water en spuit het in kieren en gaten waar spinnen je huis binnenkomen. De spinnen worden afgeschrikt en blijven voortaan eerder weg.
%20blogfoto%20titel%20Het%20Leven%20van%20de%20kruisspinnen%20,%20catherinetine.blogspot.com%20foto%203.JPG "Het Leven van de kruisspinnen, De Mens en de Natuur blogspot")
%20blog%20catherinetine.blogspot.com.jpg "Pas op voor de teken als je de natuur in gaat")
%20artikel%20van%20Tine%20de%20Jong%20op%20catherinetine.blogspot.com.JPG "Pas op voor teken als je de natuur in gaat")
