Ditmaal ben ik eens in de gedachten van een treurwilg boom gegaan en het onderstaande gedicht kwam in mij op toen ik deze boom zo zielig in het stadspark zag staan.
Zie mij hier nu zo naakt staan
aan de kant van deze brede straat
Heb het koud want heb geen mantel aan
Dat hebben de tuinmannen mij aangedaan.
Zelfs mijn mooie jurk hebben zij mij afgenomen
Zij hebben mij flink bedot, ben veel te kort geknot
en ik vind die naaktheid mij echt helemaal niet staan
Nu zullen er ook geen dieren meer op bezoek komen.
Ja lieve mensen, ik ben zeer verdrietig en helemaal niet blij
Ik wil mijn modieuze dansjurk en wilde haren weer terug
want zeg nou toch zelf, deze rare gekke mode past toch niet bij mij?
aan de kant van deze brede straat
Heb het koud want heb geen mantel aan
Dat hebben de tuinmannen mij aangedaan.
Zelfs mijn mooie jurk hebben zij mij afgenomen
Zij hebben mij flink bedot, ben veel te kort geknot
en ik vind die naaktheid mij echt helemaal niet staan
Nu zullen er ook geen dieren meer op bezoek komen.
Ja lieve mensen, ik ben zeer verdrietig en helemaal niet blij
Ik wil mijn modieuze dansjurk en wilde haren weer terug
want zeg nou toch zelf, deze rare gekke mode past toch niet bij mij?
Gedicht © Tine de Jong, 2015
Foto boven is een treurwilg die ik bij wandeling had ontmoet en men deze onlangs weer had ontdaan van haar mooie kleed. Men doet dit regelmatig bij monumentale treurwilgen hier.
Deze video heb ik gemaakt van een treurwilg die men snoeide in de Gildenwijk in Gorinchem.