Zeesterren aangespoeld op het strand

Onlangs waren er weer veel zeesterren aangespoeld op menige stranden. En dat gebeurd steeds vaker als er een hevige storm of orkaan winden zijn. Maar ook andere zeedieren hebben het dan erg moeilijk waardoor ze uit de koers geraken. En dan komen ze op het strand en gaan helaas dood want zij kunnen zich namelijk niet zelf voortbewegen. 

Het strand is dan hun eindpunt en dan sterven ze allemaal. En toen ik deze beelden zag op tv en internet kwamen spontaan deze woorden in mijn gedachten. En deel mijn natuurgedicht graag met jou. Ditmaal ben ik als beeldspraak in de huid van deze zeester gekropen. Hoop dat je mijn woorden weer mooi zal vinden.

De eerste strofe van gedicht staat op de foto boven

Aangespoeld lig ik hier zielloos
met al mijn familie bij elkaar te saam
door stormen hadden we geen houvast meer en
konden nog even ademen voor we dood zijn gegaan

En dat gebeurd alle jaren weer met de stormen en
dat wij ons niet meer vast kunnen houden aan ondergrond
De onderstroming is dan voor ons veel te sterk en
dat hebben we ook mede de danken aan klimaat zijn werk

Wij kunnen ons helaas niet weren als kleine zeester
en dwalen dan af waar wij eigenlijk niet willen wezen maar
wij hebben hier niet alleen last van hoor want ook menige kwallen
en vele kleine schelpdieren zijn het die dan ook voor hun leven vrezen

Men denkt altijd dat het door de vervuiling komt 

maar daar ligt het echt niet altijd aan.

Het is het klimaat wat zo veranderd 

waardoor ook vele vissen en 

ook zij dus nu doodgaan. 

Gedicht © Tine de Jong- 2020 alle rechten voorbehouden

Helaas gebeurd het vaak en men probeert ze dan te redden wat niet goed lukt. 

In de Foto boven heb ik de eerste 4 regels van mijn gedicht erin gezet.

Nog een enkel mooie natuurfeitjes over de zeesterren hierbij voor jou wat ik las in 1 van mijn natuurboeken en mappen.

De gewone zeester heet “Asterias Rubens”-Linnaeus, 1758.Volgens Wikipedia zijn er in andere landen andere namen en in het Engels worden zeesterren 'starfish' genoemd, wat 'ster-vis' betekent. Zeesterren zijn echter helemaal geen vissen. Maar zo zijn er wel meer vreemde namen die men gebruikt in verschillende landen voor een zeester. Zeesterren komen uitsluitend in zout water voor, en zijn verspreid over de hele wereld. 

Ze komen dus voor in zowel de poolzeeën als in tropische water. En er zijn ook soorten die in het getijde gebied leven, maar ook zijn er soorten die voorkomen tot maar liefst acht kilometer diepte. Er bestaan ongeveer zoals ik las 1900 soorten. Rond Alaska vind je de meeste soorten terug, in Nederland komen er slechts drie voor.

Heb jij weleens een zeester vast gepakt trouwens? Ik wel eens in een zeeaquarium en als jij dit ook eens had gedaan op je natte hand dan heb je vast ook wel gemerkt dat deze zich heel snel zich vast zuigt met zijn zuignapjes. Dat was best wel een vreemd gevoel. 

Als je hem dan los wilt maken, kost je dit best veel moeite. Ze kunnen met die sterke zuignapjes ook zelfs mosselen openen. Dat kan je straks in onderstaande video ook zien. De gewone zeester gebruikt zeewater om de zuigvoetjes aan te sturen. Op de bovenkant van de zeester zit een glad vlekje met kleine gaatjes er in, dit is zijn waterfilter.

De mond van de zeester zit aan de onderkant, en zijn anus in het midden op de bovenkant. De gewone zeester is de meest algemene zeester in de Noordzee, deltawateren en Waddenzee. Je kunt ze vaak op mosselbanken en in de poeltjes op strekdammen en zeedijken vinden, waar groepjes mosselen zitten. Ze leven vanaf de waterlijn tot op 650 meter diepte. Nu vraag jij je wellicht af hoe een zeester kijkt. Nou zeesterren hebben geen ogen, maar toch kunnen ze dingen zien. Op de randen van hun armen zitten speciale cellen. Hiermee zien zeesterren het verschil tussen licht en donker en weten ze waar ze naartoe moeten. De cellen worden beschermd door kleine stekels. Deze zorgen ervoor dat er geen afval en beestjes op de huid en in de cellen komen.

Zeesterren eten dode krabben, maar houden ook van kleine vissen en slakken. Maar het liefste eet hij mosselen. Maar zoals jij wel zal weten staan mosselen er om bekend dat ze hun schelp stijf dicht kunnen houden. Probeer maar eens de schelphelften van een levende mossel van elkaar te wrikken. Dat valt soms echt niet mee om deze dan open te maken. De zeester kan een mossel openbreken door twee armen op de linker klep en de andere armen op de rechter-klep vast te zetten. 

De mossel sluit haar kleppen met de sterke sluitspier, maar de zeester heeft wel geduld. Naast het feit dat de mossel constant kracht moet zetten op zijn sluitspier, krijgt hij ook geen zuurstof meer omdat de zeester zijn watertoevoer afsluit. Als de mossel moe wordt, begint de zeester te trekken, en na enkele uren volhouden laat de mossel vaak de schelphelften los. 

Hij gooit ook soms zijn maag door zijn mond naar buiten! Hij bedekt dan de mossel met zijn maag en verteerd hem buiten zijn lichaam. Als hij de mossel heeft opgepeuzeld, haalt de zeester zijn maag weer naar binnen. De zeester kan je ook wel de aasgier van de zeebodem noemen want het eet ook wel levende bodemdieren.

Omdat tweekleppige zoals de mossel soms diep in het zand zitten, graaft een zeester ze uit. Hij kan daar dagen mee bezig zijn. Maar echt graven kan hij niet. Hij schuift het zand steeds opzij en zakt daardoor steeds dieper weg totdat hij dan op de schelp zal stuiten.

Kenmerkend voor stekelhuidigen is het zogenoemde watervaten stelsel. Rondom de mondopening ligt een ringkanaal dit is verbonden met een kalkhoudend kanaal. Het watervaten stelsel staat in verbinding met de buitenwereld door middel van een soort zeef. Het ringkanaal is daarnaast ook verbonden met vijf radiaire kanalen die naar de duizenden afzonderlijke buisvoetjes leiden. 

Deze kunnen door spieren aangetrokken of gestrekt worden. Ze worden gebruikt voor de voortbeweging en voor de voedselopname. De ademhaling verloopt eveneens via het watervaten stelsel en ook via de huid. Er loopt een eenvoudig zenuwstelsel door het hele lichaam.

De zeester kan ook bij groot gevaar overgaan tot een zelf amputatie om zichzelf te redden. Een zeester die een arm mist ontwikkelt gewoon weer een nieuwe arm. Dat was ook nieuws wat ik helemaal niet wist en dat is toch wel een leuk feitje erbij.

De zeester stulpt dan zijn maag naar buiten en legt die over de weerloze mossel. Zo wordt de mossel in zijn eigen schelp opgegeten en verteerd. en ja ook veel worden er de laatste tijd veel aangespoeld. En dat is meestal in de winter, met een sterke oostenwind. De dieren zijn dan verlamd van de kou. en ze kunnen normaal 5 tot 10 jaar leven. 

Het is aangetoond dat er reeds gedurende 590 miljoen jaar al stekelhuidigen bestaan. Stekelhuidigen zijn meestal van gescheiden geslacht. De bevruchting van de eieren vindt buiten het lichaam plaats en er ontstaan eerst vrij zwemmende larven. Deze dieren ontwikkelen zich door middel van een gecompliceerde metamorfose.

Als het water kouder wordt, eten zeesterren niet meer. Sommige soorten kunnen gemakkelijk meer als een jaar niet eten. Toch zijn zeesterren geen beperkte eters. Jonge dieren eten soms dagelijks meer dan 25% van hun eigen lichaamsgewicht, oudere dieren eten aanzienlijk minder, soms nog geen 3% van hun eigen lichaamsgewicht.

Bedankt dat je op bezoek kwam om mijn gedicht en het educatieve en informatieve blog te komen lezen. 

Wees ook welkom op mijn persoonlijke eigen blog waar ook vele woorden staan die wachten op een bezoek van jou. Want daar staan ook mooie natuurwoorden met informatieve weetjes-
klik of druk op blauwe link> Gedichten en verhalen uit het leven waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer. Bij voorbaat mijn dank als je ook eens op visite zal komen aldaar.

De labels onder de film is ook wel een tip om het eens uit te proberen. En wil je eens reageren en je hebt geen website dan is dit helemaal geen punt want vul dan je naam in en laat de regel van de URL dan leeg en dan kan je ook gewoon reageren. Je kan ook je naam in de reactie er nog bij zetten.

Ik vond deze mooie video- Sea Stars | Jonathan birds blue world en wellicht vind jij deze ook wel erg mooi.

Op het eerste gezicht doen zeesterren niet veel. Maar Jonathans onderzoek onthult met een slow-motion een roofdier dat jaagt en zijn prooi aanvalt.

Zet de ondertiteling aan op YouTube en dat doe je met de eerste optie onderin en met het tandwieltje kan je jouw taal zoeken. zoek dan met de optie automatisch vertalen als je het Engels bv niet verstaat, want dan weet je wat Jonathan zegt in deze video.

Gewone platrug- Polydesmus denticulatus

De gewone platrug is een van de meest voorkomende soorten van de Polydesmidae familie. Deze algemene soort kan je bijna overal aantreffen met name in het bos. Deze kwam ik tegen in het Luntersebos in Gelderland waar ik onlangs was wezen wandelen. De kans om er ene te zien is om eens ​​een steen of omgevallen boomstam of oude boomstronk op te tillen en te kijken of deze veel potige mini dieren eronder verstopt zijn. Ook onder een bedekte boomstronk met mos kan je hen soms zien. Maar leg dan wat je optilt ook weer terug zodat zij ook weer verder kunnen leven in hun omgeving.

Hoe herken jij hen
De gewone platrug is wat breed gepantserd -zie foto boven- en heeft een lengte van plusminus 20 mm lang en zij leven met name onder boomstammen en zijn ook het hele jaar door te zien. Dit soort duizendpoot is oranje/bruin met een lang, afgeplat lichaam dat een beetje lijkt op een gewone duizendpoot. Maar duizendpoten hebben echter slechts één paar benen per segment van hun lichaam, terwijl Polydesmus denticulatus- Gewone platrug er twee bezitten. 

Als je goed deze van dichtbij zal bekijken bijvoorbeeld met een vergrootglas dan zie je dat deze gekarteld is langs de randen van het gesegmenteerde lijf. Determinatie is soms wel moeilijk want er zijn er veel die op elkaar lijken.

Men noemt dit een gewervelde dier met de gemeenschappelijke naam: Duizendpoot met een platte rug en zij vallen onder de categorie: bodemdieren. Voor de meeste bodemdieren is het nu ook ook wel heel goed weer: heerlijk nat en niet te koud. Het zijn veel potige bladeters die ook wel een geheim leven leiden zo verborgen tussen de bosbodem. Hun habitat -leefomgeving kunnen zijn o.a in het bos, heide, parken en tuinen, landbouwgrond maar ook in het grasland komen zij weleens voor. Ze zijn meestal in de nacht actief en houden zich overdag verborgen.

De Polydesmus denticulatus met platte rug zijn ook wel een beetje geheime wezens te noemen omdat zij het grootste deel van hun leven door brengen in de grond waar ze ook zullen overwinteren las het buiten heel erg koud zal wezen. Zij gebruiken hun voorste uiteinde, als een wig, om deze dan in een horizontale spleet te steken en vervolgens de scheur te verbreden door met hun poten het naar boven te duwen. En zo zoeken zij dan een schuilplaats om daar dan te leven totdat het weer veranderd, maar met deze natte en regenachtige tijden zitten ze niet zo erg diep. In vroege mogen kan je hen dan ook aantreffen en soms opgerold als zij slapen maar ook als zij zich bedreigd zullen voelen liggen ze opgerold om de vijanden te ontwijken en die hebben zij ook. Maar later hier meer over.

Wat eten zij? En wat is hun nut?

Ze zijn van nature vegetariërs, eten soms meeldauw en ook rottende vegetatie en vervullen dus op deze manier al zijn ze klein toch ook wel een nuttige functie voor het recyclen van voedingsstoffen in verschillende leefomgevingen. Een paar soorten zijn omnivoor of soms vleesetend en voeden zich ook met insecten, en soms ook met andere duizendpoten, regenwormen of slakken. Sommige soorten hebben doordringende monddelen waardoor ze ook plantensappen kunnen opzuigen.

Zij hebben ook hun vijanden net als andere dieren en hun vijanden zijn onder andere verschillende reptielen, amfibieën , vogels , zoogdieren en andere insecten.

Wat doen zij met bedreiging?
Zij rollen zich dan op wat je kan zien op bovenste foto toen ik de boomschors even weghaalde om een foto te nemen. Deze begon zich gelijk al wat op te rollen. Er zijn ook sommige soorten van hen die zelfs een stinkende afscheiding loslaten om roofdieren af te schrikken. Dat doet bijvoorbeeld de Roodstip -Blaniulus guttulatus- want deze stippen zijn de openingen van hun klieren die ter verdediging worden gebruikt. Dat krijg je als weetje er even extra hierbij.

Ik liet deze gewoon zitten waar hij zich bevond en nam slechts enkele foto's en draaide toen ook voorzichtig de verrotte boomstam weer terug om niet het leven eronder te verstoren. De meeste miljoenpoten zijn herbivoren, die rottende vegetatie eten die op de grond is gevallen. Deze soort gebruikt zijn platte lichaamsvorm om zich te verplaatsen in de grond en bladafval op zoek naar voedsel.

Hun benaming en familie naam
Polydesmidae is een familie van duizendpoten in de volgorde Polydesmida. Polydesmida komt van de Griekse naam Poly en betekent "veel" en Desmos betekent "binding" en is de grootste orde van duizendpoten, die wel zo een plusminus 3.500 soorten of meer kunnen bevatten. In de tropische werelddelen zijn er ook vele familieleden die wel gevaarlijk kan zijn voor een mens maar die komen hier gelukkig niet voor.

Duizendpoten zijn een groep geleedpotigen die worden dus gekenmerkt door twee paar verbonden poten op de meeste lichaamssegmenten; ze staan ​​wetenschappelijk bekend als de klasse Diplopoda, de naam is afgeleid van deze functie. Elk segment met twee poten is het resultaat van twee aan elkaar gesmolten segmenten.
hier een foto die ik van vond die ik vond in een oud natuurboek en daar kan je goed zien hoe het lijf in elkaar steekt van de gewone platrug. Best wel interessant dacht ik om het te zien en zo leer jij ook vast meer.

De paring en geboorte
De paring, wordt voorafgegaan doordat een mannetje zijn antennes laat tikken tegen het vrouwtje aan en het lopen langs de rug ook wel schuren genoemd of, het aanbieden van eetbare klierafscheidingen. Tijdens de copulatie bij de meeste miljoenpoten, plaatst het mannetje zijn zevende segment voor het derde segment van het vrouwtje, en kan hij zijn gonopoden < Dat is een uit de poten omgevormd spermakanaal >dan inbrengen om de schaamlippen wat te verwijden voordat hij zijn lichaam buigt om het sperma op zijn gonopoden te deponeren en dan de "geladen" gonopoden weer in het vrouwtje te plaatsen.

Na de paring legt het vrouwtje haar eieren begraven in de grond. Het vrouwtje legt haar eitjes niet zomaar in de aarde, maar bouwt om haar legsel een klokvormig aardnestje met een schoorsteentje erop. Afhankelijk van het type duizendpoot kan het vrouwtje in haar leven ergens tussen enkele tientallen en enkele duizenden eieren liggen. De jongen komen al na een paar weken uit en hebben meestal maar drie paar poten, gevolgd door maximaal vier pootloze segmenten. Naarmate ze groeien, vervellen ze voortdurend en voegen daarbij nog meer segmenten en poten toe.

Sommige soorten ruien in speciaal geprepareerde kamers van aarde of zijde en zelfs in ontlasting geharde bolletjes en kunnen daarin ook schuilen bij nat weer, en de meeste soorten eten het weggegooide exoskelet. Voor wie niet weet wat dit is dan enige uitleg hiervan: Een exoskelet of uitwendig skelet is een omhulling, dat dient ter bescherming van het lichaam van een organisme. Het volwassen stadium, wanneer de individuen reproductief echt volwassen worden wordt over het algemeen bereikt in het eindstadium van de vervelling maar dat verschilt ook weer van soort tot soort, hoewel sommige soorten dus ook na de volwassenheid weer blijven vervellen.

En ook kunnen menige miljoenpoten en/of duizendpoten soorten één tot tien jaar leven maar ook dit is afhankelijk van het soort.

Nawoord van mij Tine
Als je van heel dichtbij eens zal kijken zijn vele kleine dieren meestal wel goed te zien. 1 belangrijke factor blijft echter meestal verborgen en dat is dus de wereld van de ongewervelden dieren. Ongewervelden zijn over het algemeen heel klein en worden vaak door de mens beschouwd als lastig, eng en heel vies.

Toch zijn juist deze ongewervelden een zeer belangrijke factor in elk ecosysteem. En dat is dus ook dit dier waar ik over heb geschreven. Want zoals ik al eerder had gezegd in andere artikelen en op blogs van mij hebben alle dieren, planten of bomen een functie en het is dus ook belangrijk om de kleine onder hen ook eens te gaan waarderen die voor jou dan wellicht eng of heel vies mogen wezen. Zij doen net als bomen en planten en andere insecten ook hun werk om onze natuur mooi en rein te houden.

Fotografie en tekst © Tine de Jong -2020

Foto 1 en foto 2 en 3 zijn genomen in Het Luntersche Buurtbosch Lunteren- Gemeente Ede-Gelderland
Foto 3 kwam uit 1 van mijn vele verzamelingen natuurboeken.

Klik op de foto's om hen wat groter te zien als je dit wilt.
Ik heb ze genomen met mijn eenvoudige camera -de Canon Axus 185 dus kunnen ze wellicht niet zo mooi wezen.

Bedankt dat je op bezoek kwam om te lezen en om hierbij ook iets meer te weten te komen van het leven van de gewone platrug -platrug miljoenpoot.

Voel je vrij om te reageren, maar zet wel je naam in de beschrijving als je geen url website zal hebben. Plaats dan je naam onder de reactie en laat de regel van de url open. en dan gewoon plaatsen. Na het goed keuren word je reactie Z.S.M geplaatst.

Natuurgroetjes van mij en tot een volgend maal met een mooi interessant verhaal.

Wees zuinig op onze mooie natuur zodat wij met zijn allen mogen blijven genieten van alles wat de natuur ons aan mooie geschenken zal geven.
Groot of klein, dun of dik verdienen het om in onze mooie natuurwereld te mogen blijven leven.

Wees ook welkom op mijn persoonlijke en eigen blog website want daar zet ik de laatste tijden ook heel veel weetjes uit de natuur en niet meer alleen hier.

Wees ook welkom op mijn andere website: Gedichten en Verhalen uit het leven waar ook het natuur, leven, liefde met ook wellicht mooie dagjes uit tips met daarbij ook mijn video's met natuurwandelingen zijn samen geweven in woord, fotografie en meer. Klik of druk op de link en ontdek veel. Alvast erg bedankt als je mijn andere website ook eens zal bezoeken.

Voor jou een kort filmpje waar je deze iets beter kan zien. Gefilmd door een YouTube vriend die deze ook eens had ontmoet. Een mooi natuurkanaal van Christian Olivier en hier kan je nog veel meer ontmoeten als je soms ook eens iets tegenkomt wat je niet kent.

Gewone platrug/Flat backed millipede (Polydesmus denticulatus)

Nubische Geiten zijn prachtige dieren

In het Natuurcentrum / Kinderboerderij in Het Gijsbert van Andelpark in Gorinchem is er altijd wel veel te zien en te beleven. Er zijn hier vele dieren die je kan bezoeken of knuffelen maar hier zijn ook mooie Nubische geitjes te zien en daar ga ik het nu eens over hebben in dit schrijven. Want het zijn prachtige dieren zoals ik al in de titel schreef. Nubische geiten vallen niet alleen op door hun markante uiterlijk en statige houding, maar ook door hun zachte en aanhankelijke karakter. Zij laten zich gemakkelijk aan raken en ook aaien dus zijn zij heel geschikt voor een kinderboerderij.

Wat ik zo bijzonder vind aan dit soort geit zijn de prachtig lange hangende oren. Daarnaast is ook de hele houding van de Nubische geit wel uniek te noemen. Deze mooie geit kent ook een geschiedenis en dat vond ik in mijn natuurboeken en ook op het internet. En onlangs ontving een blad die ik zag liggen in de boekenhoek van het natuurcentrum en ook daar heb ik enkele weetjes eruit gehaald om zo meer te kunnen schrijven over hen op de natuur website waar je veel informatieve natuurweetjes kan lezen. 

En elk dier verdient het dan hier te mogen worden beschreven om zo ook eens in de schijnwerper te mogen komen. Vandaar mijn schrijven er eens over, want wie weet als jij een boerderij zal hebben of ruimte dat je wellicht ook deze mooie dieren eens zal willen aanschaffen. Het zijn mooie statige dieren met een lief karakter.

Wellicht vind je het wel leuk en interessant om mijn schrijven te lezen mocht je dit nog niet weten van dit mooie dier. Let ook eens op de kop van een Nubische geit als je deze eens zal zien want ze hebben een mooi gebogen neusbeen, wat ook eens een ram neus wordt genoemd. De oren zijn lang, breed en hangend. De kop wordt hoog en majestueus gedragen, op hun prachtige lange en slanke nek. 

De vacht van een Nubische geit is kort, fijn en glanzend. Nergens op het lichaam mag er langer haar aanwezig zijn. Alleen bij bokken is een typische bokkenpruik toegestaan. De Nubische geit ook wel Anglo geiten genoemd mogen alle kleuren, kleurschakeringen en kleurpatronen hebben. Dat maakt deze geit ook zo anders in hun uiterlijk.

Vele mensen houden deze dieren ook als hun hobby voor hun meegaand karakter maar ook soms voor hun melk en voor het maken van geitenkaas en yoghurt op basis van geitenmelk. Maar deze Nubische Geiten staan er dan wel bekend om hun grote uiers, maar toch betekent dit niet dat ze ook veel melk produceren. De Nubische geit staat er namelijk om bekend dat ze juist een lage melkgift hebben en soms net genoeg om twee lammeren te voeden. Daartegen over staat wel dat de melk van een Nubische geit een hoger vetgehalte en eiwitgehalte hebben. 

Maar wil je meer met de melk doen dan zal je er heel veel moeten aanschaffen. De Nederlandse Nubische geit is qua bouw en type nagenoeg hetzelfde als de buitenlandse Nubische geit. Het enige waarneembare verschil tussen deze twee rassen is de kwaliteit van de uier. Een ander, onzichtbaar verschil is de verbeterde melkproductie van de Nederlandse Nubische geit.

Het is het grootste ras ter wereld, waarbij de dieren erg hoog op hun benen staan, massa hebben en de beschikking hebben tot een erg sterk skelet. Ondanks bovengenoemde kenmerken, weerspiegelt de Nubische geit geen grofheid, maar elegantie en zijn ze erg majestueus. De geiten (vrouwelijke dieren) wegen tussen de 80 en 100 kilogram, maar de bokken (mannelijke dieren) zijn nog veel zwaarder en kunnen soms 150 kilo of meer wegen! 

Toch is niet iedere geit met hangoren een Nubische geit. Er zijn bijna honderd verschillende hangoor geiten rassen over de wereld verspreid. Zij komen veel voor in het Midden-Oosten, India, Afrika en Zuid-Amerika. Via omwegen hebben sommige van deze hangoor geiten rassen nu ook hun weg naar Nederland gevonden. Oorspronkelijk komt de Nubische geit uit zandige gebieden van Afrikaanse landen zoals Egypte. Zijn hangoren zorgen ervoor dat bij zandstormen geen zand in zijn oren komt.

In de tweede helft van de negentiende eeuw reisden de Nubische geiten mee met Engelse stoomschepen uit Egypte en India om de passagiers aan boord gedurende de lange reis van verse melk te voorzien. Eenmaal in Engeland vonden de hangoor geiten al snel hun weg naar de liefhebbers, die ze kruisten met Engelse landgeiten. Rond 1900 haalden de Engelsen enkele bokken uit het oosten. Ze werden de stamvaders van het huidige Anglo-Nubische ras. De geiten behielden hun typische lange oren, die hoogstwaarschijnlijk in verband staan met de warme, zanderige streken waar het ras eigenlijk is ontstaan. In Egypte, en andere landen van oorsprong, worden deze Nubische geiten traditiegetrouw in kleine kuddes gehouden. Deze kuddes die worden gehoed door een herder komen dus ook vele uren in aanraking met mensen en dat verklaart dan de zachtheid van het karakter van deze dieren.

Wat ik niet zo leuk vond om en te lezen als "dierenvriendin" dat deze geiten ook in sommige landen waar steile bergen zijn ook gebruikt worden als lastdier of als pakdier en dan gebruikt men meestal de bokken daar dragen zij veel tijdens trektochten door de bergen. Soms worden ze ook in arme landen gebruikt om het land te bewerken. 

Een andere reden waarom deze geit vaak gebruikt wordt voor dit doel, is omdat deze geiten behoorlijk groot zijn, en dus in staat zijn om sneller dezelfde afstand af te leggen dan het geval zou zijn bij een kleiner geitenras. Maar ik zie ze veel liever rond dartelen in een wei zoals hier in het natuurcentrum als het mooi weer is. 

En Noah die hier ook woont is wel de grootste ondeugd te noemen want als hij de kans krijgt dan springt hij over het hek of ontsnapt uit de stal om gezellig zijn eigen ding te doen. Deze houdt echt niet van netjes in de knuffelweide te blijven. Maar je kan deze ook anders zien als de gratis tuinman die hier alles op orde houdt. Bekijk dit filmpje maar die ik eens filmde voor je verder gaat lezen. Onderin ontvang je nog een mooie film.

Zo een tuinman wil jij vast ook wel eens hebben of toch niet. Maar we gaan nog even verder met het schrijven want anders vergeet ik de helft wat ook wel belangrijk is om te weten. Je weet vast wel dat Geiten herkauwers zijn net als de schapen en de koeien. Deze dieren leven voornamelijk van plantaardig materiaal. Dat is soms moeilijk te verteren en de vier magen van de geit helpen hem daarbij. Eerst komt het voedsel in de pens en in de netmaag. Na 20 tot 45 minuten is het daar al enigszins verteerd. Dan gaat het voedsel in kleine beetjes terug naar de bek. De geit kauwt nogmaals zo'n vijftig keer en slikt het voor de tweede keer door. Dit heet ‘herkauwen'. Dan komt het voedsel in de boekmaag en de lebmaag. Uiteindelijk belandt het dan allemaal in de darm.

Nubische geiten houden ook helemaal niet van de koude wintertijd en hebben dan ook veel meer last dan plezier of gemak van hun lange oren. Ze kunnen zelfs bevriezen, zeker als ze met water in aanraking zijn geweest. Vandaar dat deze geiten 's winters vaak naar binnen gaan en niet veel buiten zijn, want ontstekingen liggen dan wel meer op de loer. Ze hebben tevens ook een hekel aan regen en rennen bij de eerste druppels al snel naar binnen. Zij moeten ook altijd op een droge plek kunnen liggen in de stal en ook houden ze van ruimte en niet dat ze allen zo krap bij elkaar moeten staan of moeten liggen.

Ook moet de voer- en drinkbak van de dieren regelmatig worden schoongemaakt. Het drinkwater moet iedere dag worden ververst. Als er wat mest in komt, eet/drinkt de geit het niet meer. Tegenwoordig kun je de geit voeren met goed hooi en geitenbrok. Een zoutblok is ook onmisbaar voor de mineralen. Ook moet je hen twee keer per dag krachtvoer geven met goede voedingsstoffen hierin. En hun hooiruif moet ook wel dagelijks met nieuw hooi worden aangevuld.

Wat ook erg belangrijk is zijn de de hoeven van deze geit en groeien het hele leven door, net als onze nagels. Aan elke poot heeft de geit twee tenen met hoeven eraan. Het zijn evenhoevigen, in tegenstelling tot het paard, dat één hoef heeft aan elke poot. Om goed te kunnen blijven lopen, moeten de hoeven van de geit dus ook regelmatig worden bekapt. Ook moeten de dieren zo nu en dan worden ontwormd want anders krijgen ze diarree. Het zijn dus wel dieren die om een goede verzorging vragen wil jij hen eens willen kopen maar je krijgt van hen allen echt veel liefde ervoor terug.

Verder houden deze geiten van een lichte, luchtige, droge stal. De stal kun je iedere week schoonmaken of eenmaal per half jaar als het een potstal zal wezen. De wei moet goed omrasterd zijn. Geiten klimmen ook graag overal op, dus enige klautermateriaal zoals enkele rotsen of een boomstam in de wei vinden zij wel heerlijk.

 Maar pas wel op voor giftige planten en struiken onder andere: aardappelloof en uitlopers, blaartrekkende boterbloem, vingerhoedskruid, rododendron, buxus, taxus en tomatenplanten. En wellicht zijn er nog andere die de geit ziek kunnen maken. Als de geit hiervan eet, moet de dierenarts dan ook direct worden gewaarschuwd. 

Ze eten alles maar hebben het soms niet zelf in de gaten dat iets giftig is. De geit moet ook worden geborsteld. Dit vinden zij heel lekker en het is ook leuk werk. Je ziet dan ook tegelijk of er geen wonden, parasieten ( luizen ), enz. zijn.

In de knuffelweide in deze kinderboerderij / natuurcentrum in Gorinchem -Gildenwijk, wat ligt op een eiland in het Gijs van Andelpark gaan er natuurlijk ook wel eens kleine geitjes die geboren worden naar een andere eigenaar want ze kunnen natuurlijk niet alle dieren hier houden die geboren worden. Al zouden ze dit willen er is er de ruimte helaas niet voor en zo ook de jonge geitjes gaan na verloop van tijd weg. Wellicht een tip voor jou als je ook eens een jong lief Nubisch geitje zou willen, want dan kan je hen hier ook kopen.

Als het buiten mooi weer is gaan ze met alle andere dieren de speelweide in en dan mogen je kinderen of jijzelf ook hier heerlijk rondwandelen en als je wilt mag je de dieren ook aanraken en knuffelen. Er zijn hier nog veel meer dieren te zien en dus echt een bezoekje waard als jij eens in de buurt zal wezen. Het is ook belangrijk om contact tussen mensen en dieren mogelijk te maken. Deze ontmoetingen zijn bijzonder leerzaam voor zowel groot als klein en zo leert men ook meer van onze mooie dierenwereld. En er is veel te beleven hier voor groot en klein. En de toegang is helemaal gratis.

Wereldwijd bestaan er naar schatting zo'n 200 geitenrassen maar ik vind de Nubische geiten wel het mooiste en zeker de liefste.

Bedankt dat je gezellig op bezoek kwam om te kijken en te lezen.  Het blog is wel wat lang geworden maar dan weet je ook veel meer over deze prachtige dieren. 

Wees ook welkom op mijn persoonlijke blog:Gedichten en verhalen uit het leven
waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.

Tekst, fotografie en mijn eigen video's © Tine de Jong 02-02- 2020

Voor jou erbij nog dit filmpje waar je hen ziet en ook zijn er wat andere soorten daarbij
Sorry voor het trillen van beelden in de video. Ik heb erge artrose in handen en het is soms moeilijk om de camera dan stil te houden.

Wens jou voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag.