Liefde voor de natuur

Steeds meer mensen hebben liefde voor de natuur gekregen. Maar deze liefde is voor iedereen anders want het kan een bezoek aan een kleurrijke landschapstuin wezen maar ook de mooie tuin van jezelf of het wandelen in menige bos of ander mooi park. Maar men vergeet dat het soms in de eigen omgeving al heel mooi kan zijn als je daar eens wandelen zal gaan en om je heen kijken zal. 

En een ieder ervaart dit dan ook vast op zijn of haar manier. Zelf ontvang ik nieuwe energie als ik eens wandelen gaat. En mijn ogen verrassen mij elke keer steeds weer. Zoals dit blad wat gevangen zit tussen een hek, dat is toch gewoon mooi?

Want wat ik zie en mag ontmoeten geeft mij al vreugde. Een mooie lucht met schapenwolkjes kan mij al bekoren. Al deze momenten die ik beleef en mag zien, dragen voor mij dan ook wonderen met zich mee. En de mooie natuur is soms ook magisch te noemen als je ziet hoe met een verandering van seizoen ook weer mooie kleine genietmomentjes daar zijn die mij ook dan weer veel vreugde geven. Wolken reizen net als wij in het leven en kunnen ons dan ook weer steeds mooie momenten geven die wij dan ook weer koesteren gaan.

En zelfs wat jij soms onkruid noemt is het dit soms helemaal niet, want ik noem dit altijd de nieuwe natuur die zich ontspruit. Het siert menige kale muur, straat, rond de bomen of enige lantaarnpalen. Zie foto 1 bovenin waar je ook kan zien hoe sterk de natuur is dat deze zelfs tegen en uit een muur kan groeien. Dat is geen onkruid maar een nieuw leven die ons ook weer mooie gezichten kunnen geven. 

Door de wind worden ook de zaadjes weer elders geplaatst en proberen daar weer hun leven op te bouwen. Menige dieren zorgen ook voor verspreiding en zo worden ook zij verplaatst wat jij dan wellicht niet mooi zal vinden maar ik als natuurliefhebber wel. Want ik ben altijd blij het nieuwe leven te mogen zien. Het laat ons ook zien dat zij zich niet laten afschepen. 

Dat ook zij recht hebben net al wij mensen om ergens een nieuw bestaan te mogen opbouwen. Zie toch eens beneden op de foto hoe een wilde eend vergezeld word op vlonder met wat jij dan weer onkruid zal noemen. Dat geeft toch ook weer een mooi gezicht.

Hier komt bijvoorbeeld de onrustzaaier van de natuur zoals ik deze noemt (grasmaaier) wel elke week het grasveld maaien en alle bloempjes zijn dan weg. Kopieer deze woorden maar eens die ik had geschreven op mijn andere website: Gedichten en verhalen uit het leven en zie en lees dan wat mijn woorden hier jou als boodschap zullen geven.

https://tinedejong.blogspot.com/2015/07/onrustzaaier-van-de-natuur.html 

Want ik hou hier helemaal niet van en als jij van de natuur echt zal houden ook vast niet.

Maar ze hebben allen ook hele sterke wortels en komen dan toch altijd weer terug zoals de mooie madeliefjes, boterbloemen of de paardenbloemen. Nu hebben zij dan wel enige rust want in wintertijd komt deze maaier gelukkig niet zo vaak meer, en kunnen zij ondergronds wat slapen gaan voor nieuwe seizoen weer komt en ze weer allen zullen ontwaken. En dat maakt mij weer heel blij als ik hen allen weer ziet kleuren in grasveld.

En zo is dit het ook met het onkruid zoals jij het niet vindt horen in je tuin het ook vast zal noemen. Maar de spreuk zegt niet voor niets "Onkruid vergaat niet".  Ik vond eens wat zielige kleine plantjes en die lagen wat vertrapt op wandelpad aan kant en die heb ik mee naar huis genomen. Wat voor soort het is daar ben ik nog niet achter maar ik wilde zien of ik het nog kon laten groeien en zie maar eens hier onder hoe mooi deze was ontspruit. Zoiets kleins kan dan voor mij wonderbaarlijk zijn en zeker als ik het dan weer tot leven kan brengen. 

De natuur vecht altijd terug en wil ons laten zien dat ook zij gezien wilt worden. Wel is het jammer dat vele gemeentes de groene zijde soms inruilen gaan voor menig sportterrein of voor andere doeleinden. Gelukkig zijn er wel mensen die zich ook inzetten om meer groen te creëren in hun dorp of stad. Zoals het bekende tegelwippen wat een heel mooi initiatief is. En ook zij hebben liefde voor de natuur en willen ervoor zorgen gaan. Er is echt zoveel te zien want zelfs een mistige morgen kan mij bekoren omdat ook deze dagen bij de natuur horen.

Onlangs ging ik boodschappen doen en bij een berg grind of puin zag ik in verte een ekster scharrelen er nabij en je weet dat ze van glinsterdingen ook veel houden. En wellicht was deze op zoek naar een mooi presentje om dan aan zijn geliefde te geven. Maar het hoort ook bij hun gedrag dat ze dit verstoppen in nest. Ze zijn ook reuze brutaal want als jij wat op balkon zal hebben leggen en jij bent uit het zicht? Dan nemen ze het ook gerust mee. Zelf al vroeger eens meegemaakt en helaas nooit meer terug gezien. Heb hier ook eens over geschreven zie de blauwe link- Armband dief  en is waar gebeurd hoor.

Kon helaas niet zien wat deze hier mee nam maar ook dit vond ik weer een mooie waarneming uit onze mooie natuurwereld. Zie deze foto:

En nu in deze wintertijd als het al wat vorst aan de grond geeft kom je ook soms mooie momenten tegen wat een saamhorigheid geeft met dier en de natuur. Want ik kwam deze eenden eens tegen met meerkoet die zo samen zaten in polderland. Ze kunnen elkaar soms niet uitstaan maar zie toch eens hoe lief ze nu samen zijn. Dat is ook liefde in de natuur en voor de natuur. En zo zie jij vast ook wel mooie natuur onderweg eens en dat is toch supermooi als dit zal zien? 

En met deze foto sluit ik ook dit schrijven af voor dit jaar en ik bedank je voor je bezoek. Voel je altijd vrij om te reageren want als je leest vind ik dit net zo leuk. In deze tijd waar wij nu ons in bevinden hebben we vast nog meer gerealiseerd, hoe kostbaar het is om in het moment te zijn en te leven.  En dan ook te genieten van de natuur zoals die ook zonder de lens voor ons allen daar is. Koester de natuur maar neem dan wel altijd je afval mee terug en laat deze niet achter. Vele dieren kunnen hiervan wel de dupe ervan worden.

Tekst, Fotografie en onderstaande video slide © 2021 Tine de Jong 

Deel met jou mijn videoslide met mooie muziek en fotografie van een wandeling die ik onlangs had gemaakt.

Wens je veel kijkplezier en geef je hierbij mijn natuurgroetjes en tevens bedankt voor alle bezoekjes die ik dit jaar heb mogen ontvangen en hoop je in het aankomende jaar weer te mogen zien en horen. 

Hierbij wens ik u allen een fijn en gezellig kerstfeest, als ook een veilige en gezonde reis naar het nieuwe jaar!

En laten we hopen en wensen dat deze reis ons dan weer mooie momenten zullen geven.

Maar ook dat de natuur ook eens een mooi en beter leven zal mogen ontvangen.

Struinen op landgoed Brakel waar geschiedenis herleeft

Ditmaal deel ik eens een schrijven over een heel mooi landgoed waar ik eens had gewandeld en kent daarbij ook een rijke geschiedenis. En als je er eens wandelen gaat zal je daar ook nog wat van terug kunnen zien. Het is een klein idyllisch landgoed maar heel mooi om er eens rond te gaan struinen want het herbergt een verleden die ook ver terug gaat. 

De oudste vermelding wat ik had gelezen van Kasteel Brakel is dat het stamt uit het midden van de 13e eeuw. Het was destijds een vierkante waterburcht, die met het dorp Brakel achter de net aangelegde Waaldijk lag. Omdat ik geen auteursrecht wilt schenden heb ik er geen foto van. Maar dat zal jij vast kunnen zien als je op internet daar na gaat zoeken. In 1321 werd het kasteel na een blikseminslag door brand geheel verwoest. Het was de aanleiding voor ridder Eustachius van Brakel om toen zijn kasteel als leen op te dragen aan de graaf van Gelre. 

De bescherming van Gelre kon echter helaas niet voorkomen dat in 1407 de troepen van de vijandige graaf Willem VI van Holland het kasteel verwoestten. En weer werd het kasteel herbouwd maar in 1574 werd het toen weer geplunderd door Spaanse troepen en in het rampjaar 1672 bliezen Franse soldaten de burcht op. Het oorlogsgeweld heeft Brakel vroeger dus ook veelvuldig geteisterd.

En een eeuw later in 1786 erfde Wilhelmus van Dam van Brakel het kasteel en hij behield de restanten van het middeleeuwse kasteel en bij de aanleg van het park werden de nostalgische en schilderachtige kwaliteiten van de ruïne aangezet. De zuidwestelijke toren werd gedeeltelijk hersteld.

Wat verderop bouwde Wilhelmus toen Huis Brakel en bij de aanleg van de mooie landschapstuin had hij zich  laten inspireren door de landschapstijl. En dat past ook nu heel goed in deze mooie omgeving in Gelderland. De 19de -eeuwse landschapsstijl is de tegenhanger van de strakke indeling van tuin en park uit de voorafgaande 17de en 18de eeuw.  

( Dit heb ik van de bron uit een bibliotheek archief over dit landgoed toen ik aldaar er op zocht.)

Want ik vind het ook altijd wel interessant om dan ook te weten hoe een landgoed zoal is ontstaan en wat het verhaal achter de ruïne was die ik had ontmoet.

Van kasteel Brakel zijn behalve de bovengrondse restanten ook nog de funderingen van de oude woontoren en een waterput nog aanwezig. In 1972 kreeg het Gelderse Landschap en Geldersche Kasteelen Brakel in bezit.

En met de jaren heeft de natuur zich ook bekommerd en deze romantische ruïne staat hier nog steeds en verteld het verleden daarbij als je er naar kijkt. Heb deze geprobeerd wat dichterbij te zoomen met camera zodat ik ook goed de structuren van de stenen kon zien.

Voor zover het verhaal met een beetje de geschiedenis en verleden rond het landgoed. En de ruïne van kasteel Brakel. We gaan weer gezellig verder want heb nog meer te schrijven wat je vast ook wel mooi zal vinden. En zo niet dan scrol je maar gelijk naar beneden om dan mijn wandeling te bekijken want ik weet zeker dat je die wel mooi zal vinden en je mist niks als je de moeite dan neemt om deze in het geheel te bekijken.

Landgoed Brakel bestaat uit twee delen: een oud parkbos en een nieuw parkgedeelte. Het is een landgoed met een parkbos, kasteel ruïne en gracht en een 'Oude Moestuin' met vele soorten planten. Maar helaas was deze moestuin niet geopend toen ik het landgoed bezocht.

Deze ga ik later wellicht eens bezoeken als deze wel is geopend want de oude moestuin spreekt mij ook wel erg aan. In elke tuin veranderd er elk jaar wel wat maar dat geeft mij toch weer mooie momenten als ik diverse bloemen en planten kan zien en dan ook soorten die ik helemaal niet kent. Daar houdt jij vast ook wel van om op ontdekkingstocht te gaan en hier hebben ze dan vast ook wel de vergeten oudere groente staan.

Daar men hier vele ecologische bloemen en kruiden heeft staan en waar dan ook vast de vlinders en bijen met de andere insecten hier ook dan zullen genieten in later seizoen. Mijn kleine glimp door het hek van moestuin leverde mij deze mooie foto toen op en is dus wel zeker voor mij een tip want deze enorme plant trok mijn aandacht al. En dan ben ik ook weer nieuwsgierig wat ik bij ander bezoek hier dan zal zien.

Bij het museum die ook gesloten was kon ik door het raam ook wat zien. Maar dat zie je dan wel in de videoslide beneden terug. Verder zijn tevens hier ook mooie oude boomgaarden te vinden en is er daarbij ook een nieuw parkgedeelte aangelegd met een prachtig loofbos. Het is hier erg rijk aan diverse soorten paddenstoelen en het is hier echt heerlijk om rond te gaan wandelen. Dit loofbos is het enige oude bos in de omtrek en het is daardoor ook een belangrijk leefgebied voor vele dieren. Het vrolijke vogelconcert zal je ook verwelkomen en in verte hoorde ik ook het geroffel van specht wat dan zo mooi galmde door het bos.

Ik hou er van om wat kris, kras te wandelen en soms tegendraads en niet echt de wandelroute en dan kom je ook mooie natuur tegen. Zoals deze vlinder die genoot van de ochtendzon en ook langs de kleine slootjes wat mooie libellen en juffers die niet veel geduld hadden om voor mij te poseren maar bij ene lukte het mij wel.

Maar ook een ander gezicht wat ik dan ook even hier plaatst

want dat vond ik ook mooi en apart. De fiets voor oud tuinhek wat ik

tegenkwam en gevuld met mooie natuur. Dat is toch wel een mooie hé?

Dat zal als canvas schilderij vast ook wel mooi wezen.

Als je wandelt door dit mooie oude bos, langs de oude moestuin en de ruïne (deze kan je niet bezoeken) zie je ook als je goed oplet steeds weer andere landschapsstijlen tevoorschijn komen.

Het was voor mij een bijzondere wandeling door dit oude landgoed.

Wie ook hier eens wilt gaan wandelen vond ik deze pdf wandelroute tip en die zal je dan uit kunnen printen. landgoed Brakel wandelroute  

Het huis is weer gekocht en gerestaureerd door de gemeente Brakel en in gebruik als dorpshuis en ook als conferentieoord. Wellicht misschien weer van eigenaar verwisseld want dat schijnt te horen hier op het landgoed als je de geschiedenis gelezen hebt. Intussen als je dit leest is er wellicht weer een andere bestemming.

Vorig jaar (2020) kwam dit landgoed weer in het nieuws. Want ze hadden hier met het grote onderhoud (wat men hier deed op het landgoed) ook een mooie vondst gedaan. En dat was schuin voor Huis Brakel. Daar legde een graafmachine opeens een plek bloot met een roodachtige gloed met daarnaast zwarte aarde.

Gelijk werd er toen een ecoloog en een archeoloog ingeschakeld en men dacht gelijk aan de plek dat er hier de stenen werden gebakken voor kasteel Brakel. En de archeoloog kwam met het onderzoek toen tot de conclusie dat het om een veldoven moest gaan. De geschiedenis herleeft dus toen ook weer. Vandaar dat ik zo de titel schreef voor dit schrijven.

In de krant stond toen vermeld dat er gelijk hier ook onderzoek naar werd gedaan of de bevindingen juist waren, maar helaas is er bij deze vondst geen nieuw nieuws hiervan binnen gekomen.

Had wel vernomen van een YT vriend die uit deze omgeving komt, dat toen ik er was het nu helemaal veranderd is aan de voorkant van Huis Brakel want er werden ook nieuwe oevers aangelegd. Wellicht zijn dus dan ook de mooie waterplanten dan weg die aan rand van vijver stonden. Want de vijver werd ook leeg gepompt en vele vissen waren ook per ongeluk doodgegaan omdat er daar iets niet goed ging met het pompen had ik vernomen.

Maar ik heb dus de oude staat dan nog van park en dat is ook wel mooi om dan, als ik er weer zal zijn het verschil dan ook gewis zal zien.

Sluit hierbij ook mijn schrijven af en ik wens je mooie dagen toe voor elke dag. Het is wel echt de moeite waard om de tijd te nemen om de videoslide te zien. Wens je veel kijkplezier.

En ik hoop dat je mijn schrijven ook wat interessant vond al is het dan van tijdje terug dat ik hier was. Maar desalniettemin is het een prachtige omgeving om er rond te wandelen. En ook zeker een dagje uit tip voor jou hierbij.

Tekst, Natuurfotografie en videoslide © Tine de Jong, 2021

Tropische sfeer in huis met de Strelitzia reginae

Een van de tropische planten die ik ook erg mooi vind is de paradijsvogelbloem. Zie de foto boven. De wetenschappelijke naam is Strelitzia reginae. Ik kwam deze onlangs tegen in een tuincentrum en de bloemen waren ook al heel mooi. De plant is vernoemd naar de vrouw van Engelse koning George |||, met de naam Charlotte van Mecklenburg-Strelitz. Zij had namelijk een grote liefde voor bloemen en planten. Daarnaast staat deze ook symbool voor vrijheid en onsterfelijkheid. 

Deze mooie plant is officieel afkomstig uit Zuid-Afrika en wordt nu ook veel hier in Nederland gekweekt. Wellicht ook in andere landen want het is dan ook een heel bijzondere plant. En wegens zijn bladeren doet deze je dan eerst denken aan een bananen boom. Het is wel familie hiervan maar bananen komen hier niet aan hoor. Wel hele mooie bloemen mits je deze god zal verzorgen. Want het is wel een plant die ook veel aandacht vraagt aan jou wil je deze mooi tot bloei te laten brengen. Ten onrechte wordt  deze vaak paradijsbloem genoemd en ja het komt uit een tropisch land maar de benaming paradijsvogelbloem is passender.

Daarbij  is het ook een grote plant en heeft buiten meer ruimte ook wel veel water nodig, vooral in de zomer. Maar niet pal in de zon dan want dan worden de bladeren te snel bruin. Heb je deze net aangeschaft dan is het wel noodzaak deze even te laten wennen waar je deze zal plaatsen. Zelf heb ik er helaas geen ruimte voor en een tuin heb ik ook niet maar wilde er toch eens een blog aan gaan wijden. Want ik vind de gewoon heel erg mooi.

Bij aanvang als je deze net heeft gekocht en deze een mooi plekje heeft gegeven, geef deze dan in het begin niet teveel maar dan een klein beetje water. En dan pas weer als de grond dan weer droog wat droog aan zult voelen. De hoeveelheid kan je later aan passen als deze licht vochtig aanvoelt. Elke plant die je koopt en in huis zal plaatsen heeft ook deze klimatiseren wel even nodig. Het liefste staat deze tropische vogelkopbloem dan ook graag op een plekje met veel zonlicht. En in winter is dit wel wat moeilijk omdat de zon zich dan weinig om zich helemaal niet laat zien.  

Onderhoud en voeding

Dat heeft elke plant wel nodig maar deze heeft wat meer aandacht nodig. Het is daarom aan te raden om in deze wintermaanden iets meer aandacht aan het onderhoud te besteden door extra voeding te geven aan de plant.  Eens in de twee weken wat vloeibare voeding toevoegen aan het water van de Strelitzia is voldoende. 

In de winter is het niet nodig om voeding te geven en wordt het zelfs afgeraden omdat de plant dan in zijn rustperiode is. Dat is de fout die veel mensen maken om dan ook hun kamerplanten soms teveel water te geven maar als de plant rust is dit dus niet veel nodig.

Wel even vermelden dat deze mooie plant wel licht giftig is voor huisdieren. Dit slaat wel voornamelijk op de bloemen en vruchten van de plant.

De Strelitzia is ook niet niet echt een ster in het zuiveren van de lucht. Maar door zijn enorme bladeren (die op een bananenboom lijken) zal hij altijd toch wel een beetje een voordeel hebben op andere kamerplanten. Hoe meer bladoppervlak een plant heeft, hoe meer zuurstof hij kan en zal produceren. 

Veel last van ziektes heeft deze ook helemaal niet maar het kan wel eens voorkomen net als elke andere plant dat er door een te lage luchtvochtigheid of bij te veel tocht wel eens spint of wolluis in de plant zal komen.

Dan het verpotten wat ook soms nodig is

Je weet wanneer het tijd is om te verpotten als de Strelitzia letterlijk uit zijn pot groeit. Vaak is dit om de 2 jaar. Houd bij het verpotten er rekening mee dat de nieuwe pot wel zo een 20% breder is dan de plant zelf. Zo heeft je mooie Strelitzia dan ook  weer voldoende ruimte om verder te groeien. 

Voor het verpotten kan je  gewoon de universele potgrond gebruiken. Hier zit voldoende basisvoeding in om de plant gezond te houden. Alleen tijdens de groeiperiode zoals in de lente- en zomermaanden is het echter wel aan te raden om wat extra voeding toe te dienen. 

En dan ontvang je vast ook deze mooie bloemen die daarbij ook een tropische sfeer zal geven in je woning of tuin. Zoals de foto je beneden ook laat zien.

Snoeien en bloeien

Het blad van de Strelitizia scheurt wel vrij snel maar dit is normaal en kan ook echt geen kwaad. De buitenste bladeren en randen kunnen na verloop van tijd ook wat bruin daarbij worden. Dit is een natuurlijk proces waar helaas niks aan te doen is. Knip dan  de eventuele bruine punten af of snij de bladstengels zo'n 2 cm boven de kern af. En dan zal je merken dat deze meer lucht ontvangt en zich weer mooi zal ontplooien.

Je kan ook rustig tussen half mei en eind september de plant  buiten plaatsen maar dan ook wel graag op een zonnig en een wat luchtig plekje. Het is dan ook een tropische plant. Maar als je deze goed zal verzorgen heb je wel veel plezier er aan.

Sproeien mag maar niet in fel zonlicht

Je kan deze ook wel wekelijks sproeien gaan in de lente/herfst, of 's zomers in de avonden, met water. Doe het dan niet overdag met de warmte, want dan heb je wel grote kans dat de de bladeren gaan beschadigen. Dit wordt dan vanwege het zonlicht veroorzaakt wat er dan op zal schijnen. En doordat de druppels op het blad via het het licht zich gaan bundelen  kunnen de  bladeren ook erg verbranden en dan worden deze snel bruin.

Ook nog andere soorten zijn er:

Er is nog een ander soort en dat is de Nicolai, maar deze  krijgt helaas niet echt snel bloemen en soms helemaal niet.  Want dit soort moet eerst een behoorlijk formaat hebben en lengte voordat hij gaat bloemen, ongeveer vanaf 3 meter. 

Mocht hij toch gaan bloeien zal hij in tegenstelling tot de Strelitzia Reginea geen gekleurde bloemen krijgen maar grote zwarte met witte bloemen. 

Dan is er ook nog een  gecultiveerde variant van de reginae en deze heeft  de naam  Strelitzia caudata. of de Afrikaanse woestijnbanaan. Als bijnaam heeft deze de MountainStrelitzia. En deze heeft dan weer  een gele bloem en wordt ook wel het “Goud van Mandela” genoemd. 

Helaas deze foto is bij mij niet gelukt, net als die van de Nicolai niet. De plant komt oorspronkelijk uit de berggebieden van Zimbabwe,  Mozambique en Swaziland. Het blad lijkt ook op het blad van een bananenplant net als waar ik over schreef. Wellicht zijn er nog meer soorten en heb jij die wel. Dat hoor ik dan wel als reactie waarvoor ik je ook hierbij bedankt.

Maar de eerste vind ik zelf wel het mooiste en wet zeker dat jij dit ook zal vinden als jij deze ook eens aan zal schaffen. Je kan ook zaadjes kopen en beiden zelf gaan kweken maar dat moet je wel veel geduld hebben want het duurt soms jaren voordat deze zijn normale hoogte zal ontvangen.

Bedankt weer voor je bezoek en ook voor allen die jij hier op mijn website al gezien had.  En voor alle reacties.  © Foto's en tekst © Tine de Jong, 2021

Wil ook hierbij de nieuwe volgers welkom heten en je ook veel plezier wensen hier op deze natuurwebsite. Wil je mij ook gaan volgen hier,  dan kan je altijd de URL toevoegen aan je leeslijst: https://catherinetine.blogspot.com  alvast bedankt.

Ik heb dit schrijven ook gedeeld met  inlinkz,  Floral Friday Foto's     http://floralfridayfoto.blogspot.com/

Zie  ook zeker deze mooie time-lapse.  Soms noemt men deze mooie bloem ook wel in andere talen" The Bird of Paradise" wat ook een hele mooie benaming is en in de video kan je zoal zien hoe deze tot een mooie bloei komt. 

Nogmaals bedankt voor je bezoek en het lezen van mijn weetjes voor jou en informatie en ik wens je  voor nu veel kijkplezier met deze korte video: