Vind jij de Stokstaartjes ( Suricata suricatta) ook van die grappige dieren? Ik kan soms best heel lang na ze kijken als ik hen ergens ziet in een dierenpark. Deze kleine roofdieren zorgen er wel voor dat ze belangstelling krijgen met hun gedrag. En wellicht weet je dit wat ik nu gaat schrijven maar er kunnen altijd weetjes erbij zitten die je niet wist.
Graven kunnen ze ook als de beste en maken veel van die grote ingewikkelde gangenstelsels. Met hun scherpe klauwtjes hebben ze in een paar minuten flink wat zand weggedaan voor hun burcht zoals men dit noemt. Elke gang heeft zijn eigen doel van leefruimte, slaap of kraamkamer.
Soms vertoeven ze daar een tijdje maar ook verhuizen vaak en graven dan weer andere gangen. Hierin schuilen zij ook in als er eens gevaar zal zijn. Ik vraag mij alleen af wat ze doen met hun uitwerpselen, want in de vrije natuur hebben zij schoonmakers die ze niet eten of kwaad doen. En dat zijn de mestkevers die hun holen schoonhouden.
Maar hoe het in een dierenpark is dat weet ik niet. Jij misschien wel en dat hoor ik dan graag als reactie onder mijn filmpje. Maar wel je naam erbij zetten als je anoniem vermelden want wil graag weten wie je bent. Anonieme kan ik helaas niet meer plaatsen!
Ze zijn ook zeer waakzaam (zie foto boven) en staan op hun achterpootjes en rekken zich zo hoog mogelijk om heel ver te kijken. Dan links dan rechts of recht naar voren. ze worden dan wachters genoemd en dreigt er gevaar dan waarschuwen ze de anderen met een blaffend of fluitend signaal en allen vluchten dan snel in hun veilige burcht.
Als een groep wordt geconfronteerd met een aanvaller, gaan de stokstaartjes allemaal bij elkaar staan. Dan maken ze hun rug krom en steken hun haartjes op en gaan sissen. Dit houdt een aanvaller soms voor de gek door te denken dat ze een enkel groot en wreed dier zijn.
Waar ik ze had ontmoet zal er niet zo snel echt gevaar zijn, maar het is heel goed dat ze zo alert zijn. Want in de vrije natuur waar ze leven gebeurd het vast weleens, dat er net ene niet zo snel is en dan gegrepen zal worden door een roofvogel.
Ze houden heel veel van de zon en komen dan graag buiten. Je ziet ze dan liggen of wel rechtop hun achterste zitten met hun kop in de zon als echte zonneaanbidders. Wel blijven ze dichtbij hun holen zodat als het nodig is dat gelijk daar in kunnen gaan.
Maar bij regen of bewolking blijven de stokstaartjes wel lekker binnen. Je hebt vast ook wel eens gezien dat ze van die zwarte kringen onder de ogen hebben. Dat komt niet door een slaaptekort maar die werken voor hen allemaal als een soort van een zonnebril.
Hierdoor kunnen zij tegen de zon inkijken om te zien of er geen roofvogel is die hen in de gaten houdt. En hier in het park waar ik ze filmde zijn ze allen veilig en worden ook goed verzorgd door menige vrijwilligers en de eigenaar van dit park.
Ze graven ook veel in het zand en dan kijken ze ook onder stenen. En dat doen ze dus weer om te zien of daar ook soms wat lekkers is te vinden. Hun neus speelt dan ook een belangrijke rol bij het vinden van voedsel. Ze houden veel van meelwormen, sprinkhanen maar ook fruit zijn ze gek op zoals stukjes appel, meloen en ook druiven vinden ze wel lekker.
Drinken doen stokstaartjes bijna niet want zij halen al het vocht uit hun voedsel. En hun lange nagels zijn ook wel handig want die gebruiken ze soms om etensresten uit hun tanden te halen.
Bij stokstaartjes krijgt alleen het alfavrouwtje jongen. Een alfavrouwtje is de leidster van de groep. En het dominante mannetje mag dan met haar paren.
Zwanger zijn ze ook niet zo lang want een zwangerschap duurt bij de stokstaarten zo ongeveer 2,5 maand. Bij de geboorte zijn de jongen eerst nog blind, doof en kaal. Na ongeveer tien dagen gaan hun ogen en oren open en verkennen zij de wereld. Als moeder op zoek gaat naar voedsel gaan de anderen op de kleintjes letten en dit laat dan ook weer zien dat ze dus ook zorgzaam voor elkander zijn.
Stokstaartjes leven in de woestijnen en graslanden van de zuidpunt van Afrika maar in vele dierenparken kan je hen ook zien dus hoef je niet zo ver te gaan. Ze hebben het de laatste jaren door de klimaatverandering ook niet gemakkelijk in de Afrikaanse woestijn want ze worden constant bedreigd door hongerige roofdieren, droogte en holenoverstromende regenbuien. En dan zijn ze in een dierenpark soms wel beter af en ook hier worden hun habitat gebouwd zodat ze ook heerlijk kunnen spelen en tunnels kunnen graven.
Verder zijn ze heel sociaal. Daarbij houden ze ook van spelen en stoeien graag met elkaar. Vooral de jongere zijn nog erg speels. Daar wordt ook weleens gebeten maar ze bijten niet echt door en doen elkaar dus geen pijn. En dat heb ik ook eens gefilmd en..
Dit korte filmpje heb ik gemaakt in het mooie Uilen- en Dierenpark te Beesd waar nog veel meer dieren te zien zijn.
Maar die filmpjes heb je vast al gezien want die had ik al gedeeld zowel hier als op de andere website. Maar deze nog niet en die zet ik er nu onder. Mijn eigen video's gaan altijd voor.
Heb er een vrolijk deuntje bijgezet want er stonden wat mensen die hard praatte en dat vond ik niet zo leuk om het dan het filmpje te gaan monteren.
Weer bedankt voor je bezoek en groetjes ontvang je weer van mij erbij. En je weet het nu wel dat ik zowel hier als op de andere website ook natuur deelt en nog veel meer. Die heb ik al zo vaak genoemd dat je het nu wel wist en zo niet dan wat blogs terug gaan en dan zie je de website ook staan.
Tekst, fotografie en kort filmpje © Tine de Jong , 31/07/24
en filmpje delen mag altijd zoals je vast al weet.