Posts tonen met het label Reptielen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Reptielen. Alle posts tonen

zaterdag 2 november 2024

Eetgedrag van Kolenbranderschildpad -Chelonoidis carbonarius

Eetgedrag van Kolenbranderschildpad -Chelonoidis carbonarius

Net zo langzaam als een schildpad zich voortbeweegt is het ook een langzame eter zoals je straks kan zien in de korte video beneden.  En vele weten dit wellicht niet maar zij hebben geen tanden. 

Zo zie je straks in video dat dat hij het voedsel steeds naar voren duwt naar de randen om het dan later door te slikken. Het eet hoofdzakelijk vegetarisch en eet ook planten en fruit, maar ook wel aas. En zacht kattenvoer is ook wel wat hij lekker vind. Dat had hij hier vermoed ik maar dat kon ik niet goed zien.

Kolenbranderschildpadden zijn reptielen en behoren tot de kleine zestig soorten landschildpadden op aarde. Heb deze schildpad die je beneden in kort filmpje ziet gefilmd in Reptielenhuis De Aarde in Breda en het iets langzamer opgenomen zodat je de randen in zijn bek dan wat kan zien. 

Ze hebben een schildlengte van 30-50 cm met een donker rugschild met een lichte vlek op elke hoornplaat. 

De kolenbrander schildpad heeft ook een van de kleurrijke uiterlijk in de landschildpadden familie. Ze hebben een zwart langwerpig schild met vage gele vlekken erop. Deze is het duidelijkst bij jonge dieren en ze vervagen tijdens het ouder worden. Wat ook wel een leuk weetje is dat er ook een verschil is tussen een Noordelijke of een Zuidelijke schildpad want..

De noordelijke vorm heeft gele tot geelrode schubben op ledematen en kop. En de zuidelijke vorm heeft alleen rode vlekken. En zoals ik al schreef  vervagen deze naar mate ze dus ouder worden.

Wat ook wel bijzonder is om wellicht te weten dat deze Kolenbranderschildpadden net als de andere soorten landschildpadden dat zij door de neusgaten kunnen drinken.

De gemiddelde kolenbrander wordt ongeveer 50 jaar oud.Maar er zijn uitzonderingen bekend van Kolenbranderschildpadden die wel 75 jaar en ouder werden. 

Het paarseizoen loopt meestal van juni tot en met september. en als later de eieren gelegd zijn dan kijken ze er niet meer naar om. Dat is het leven van hen nu eenmaal. Bij 28 tot 30°C komen de jongen na vier tot zes maanden uit het ei.  

Bij volwassen dieren is het geslachtsonderscheid ook wel goed te zien als je het dier wat observeert. De mannetjes hebben namelijk een veel dikkere en langere staart dan de vrouwtjes.

En leuk weetje is ook wel dat de sekse van de jongen bepaald wordt door de omgevingstemperatuur. Boven de 31 graden worden er vrouwtjes geboren en bij een temperatuur lager dan 27 graden dan zijn het mannetjes.  

De video is wel wat lichter want is gefilmd voor het glas en ik had ook wat last binnen van de verlichting maar desondanks vond ik het filmpje best wel geslaagd.

Door de geluiden van de bezoekers heb ik er wel wat korte muziek erbij gezet. 

Geniet van dit korte filmpje en bedankt dat je weer gezellig hier op visite kwam. Wens je voor elke dag ook gezellige en mooie momenten toe. 

Natuurgroetjes, © Tine de Jong, 02-11-2024

Foto en live video van de schildpad Tine de Jong  

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken naar een website.
Deze worden wel gelezen maar later verwijderd. 

Dank voor jullie vriendschap en welkom voor de nieuwe volgers die de website link had toegevoegd aan een leeslijst of elders. Wens je veel kijk en leesplezier.

Heb helaas nog steeds geen andere optie gevonden zodat je deze dan kan volgen. Wel geprobeerd maar het werkt niet. Vermoed dat dit komt dat ik het anders hebt ingedeeld (tegels) en ja technisch ben ik helemaal niet. Probeer de flipcard links boven uit (of labels onder video) en zie en lees dan ook meer.

Dank je wel als jij deze korte video zal bekijken hierbij van mij. De langzame eter. En ik dank jou hierbij voor als je een reactie achter zal laten.

dinsdag 29 oktober 2024

Kijkje in de wereld van reptielen in Breda

Kijkje in de wereld van reptielen in Breda, catherinetine.blogspot.com
Over de wereld van Reptielen heb ik al vaker hier wat over geschreven die ik had ontmoet in het reptielenhuis De aarde in Breda. En nu deel ik weer eens wat foto's die ik had gemaakt van een 2e bezoek want ik was er vorige maand oktober weer en nu eens een keer met mijn zwager. Die vond het hier ook heel erg mooi en interessant. De foto (1) boven laat de grote kop en bek van een krokodil zien die op deze muur ligt en waar er nog meer van dieren liggen.

Ik ga graag hier op bezoek want heb nog lang niet alle dieren gezien,  die hier leven en te zien zijn daar ze soms goed verstopt zitten. Daarbij leer ik ook veel over hun leven. Men vertelt hier veel informatie wat zeer leerzaam is voor zowel groot als klein. 

Niet iedereen houdt wellicht van reptielen of van Amfibieën maar als je hen eens van dichtbij zal zien dan ga je er vast anders over denken want het zijn prachtige dieren. Soms mag je er ook ene hier aaien en ook zelfs vasthouden onder begeleiding van een vrijwilliger en dat geeft toch net weer iets een ander gevoel daarbij.

Dus ik ga zeker nog eens erheen zodra ik weer nieuwe kilometers vergoeding ontvangt van mijn taxi vervoer. Maar dat zal dan wel volgend jaar worden want ik heb er niet genoeg meer voor een rit heen en terug. En die ik nog over hebt kan ik dan even voor een ander uitje gebruiken die wat dichterbij is. 

Kijkje in de wereld van reptielen in Breda, catherinetine.blogspot.com
De 2e foto boven zijn twee panterschildpadden( Stigmochelys pardalis). Deze schildpadden komen uit Afrika! Ze staan bekend als goeie klimmers maar zwemmen dat kunnen ze ook heel goed. Op de foto liggen ze heel mooi met kop en kont. Ze lagen hier onder de warme lamp want daar houden ze ook van. Soms gaat het ook gepaard met wegduwen van elkaar want men wil dan toch wel het beste plekje hebben. En op deze grote steen lukte het hen om samen er onder te gaan.

Het is echt supermooi dat je hier het gedrag van heel dichtbij kan observeren. Want alle ruimtes zijn met helder glas die ook heel schoon zijn. Men houdt het hier heel goed bij en alle dieren hebben hier ook volop de ruimte en worden goed verzorgd door de vrijwilligers die hier werken maar ook leren. Daar let de eigenaar ook zelf heel goed op. 

Waar ik nu wel heel blij om was is dat ik eindelijk ook de Grote stierkikker (Pyxicephalus adspersus) Foto 3 wel heb mogen zien. Vorige keer zat deze te ver weg voor mijn camera verscholen helemaal achterin in zijn hol. 

Had nog nooit zo een grote vette kikker van dichtbij waargenomen. Echt een pracht van een dier.  En dit is dan geen reptiel zoals je wel weet en valt onder amfibieën die hier ook te zien zijn. Het mannetje wordt meestal groter dan het vrouwtje. 
Kijkje in de wereld van reptielen in Breda
Deze kikker dankt zijn naam aan de twee grote tanden op zijn onderkaak en omdat hij roofdieren afschrikt door ze te rammen als een stier! En vind je hem ook niet een dikkertje. Vele vinden het wel zielig dat deze hier alleen is maar hij kan zeer agressief zijn tegen zijn soortgenoten en hier heeft hij een heerlijk plekje voor zich alleen.

Wat hij (want het is een manneke) zoal eet dat zie jij als jij even de tijd zal nemen (wat ik erg leuk zal vinden) om mijn andere fotografie van dieren die ik ook zag dan even zal bekijken.

Dan post ik hier ook even een mooie reptiel en dat is de Stekelstaartvaraan (Varanus acanthurus). Deze varaan kreeg zijn naam door zijn zijn stekelige staart! Ze gebruiken ze voor bescherming tegen roofdieren. Je kan de staart jammer genoeg net niet goed zien op de foto. Deze komt oorspronkelijk uit Australië.

De Stekelstaartvaraan is een hagedis die echt van zonnen en hoge temperaturen houdt, ze hebben veel stralingswarmte nodig en hebben een hoge UVB behoefte.
Stekelstaartvaraan(Varanus acanthurus) blog foto op catherinetine.blogspot.com

Het is een bodembewoner die vooral overdag actief is. De belangrijkste schuilplaats wordt gevormd door rotsspleten. Wordt hij bijvoorbeeld bedreigd dan gebruikt hij zijn staart als
afschermmiddel.

Deze heeft ook een vrij snelle spijsvertering en het zijn ook zeer actieve jagers. Ze herkennen een pincet en doosje met voedseldieren van grote afstand. Hun dieet bestaat uit allerlei insecten en geleedpotigen. In de vrije natuur zal deze soort zich ook voeden met kleinere hagedissen als gekko’s en skinkjes.

Er zijn hier ook andere soorten maar die kreeg ik niet goed in zicht. Maar deze wilde zich wel laten fotograferen. Die ik ook wilde zien zaten weer verstopt. Maar in de video beneden zal je er nog wat kunnen zien. Ze kunnen tot 15 jaar oud worden en dit dan door een goede verzorging die ze hier ook zeker wel ontvangen.

En met dit prachtige dier sluit ik dit schrijven weer af. Maar kijk ook zeker de video want je zal echt veel meer prachtige dieren zien. Zelfs de mooie flappentappen en over een ander schildpaddensoort waar ik al eerder op deze natuurwebsite wat over had geschreven hier zal je weer zien maar dan andere fotografie en nog veel meer en ook andere video's daarbij.

Heel veel dank dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.

Tekst, fotografie en die in de video slide © Tine de Jong, 29-10-24

Reptielenhuis De Aarde in Breda een wereld waar je veel kan leren.

zaterdag 17 februari 2024

Grote sporenschildpad - Centrochelys sulcata

Grote sporenschildpad - Centrochelys sulcata , catherinetine.blogspot.com

Onlangs had ik supermooie momenten van de grote sporenschildpadden - Centrochelys sulcata. En dat was in het prachtige Reptielenhuis De Aarde in Breda waar veel dieren zoals reptielen maar ook amfibieën zijn te zien in allerlei soorten en maten. Maar deze schildpad wil ik ook eens in de kijker zetten.

Had ze nog nooit van zo dichtbij gezien en was echt een mooi moment voor mij. Het is een soort schildpad die aan de zuidelijke rand van de Sahara-woestijn in Noord-Afrika leeft De soort neemt helaas snel af vanwege een overvloed aan redenen, waaronder verlies van leefgebied, exploitatie voor eieren en vlees, maar ook voor de internationale handel in huisdieren maar ook door de gevolgen van klimaatverandering. 

En ik ben dan ook heel blij dat er nu ook enkele hier in het reptielenhuis te zien zijn waar ik onlangs een bezoek aan had gebracht.

Zal nog wat weetjes schrijven mocht je dit niet weten en ook wel interessant vinden.

Deze soort is op twee na de grootste soort schildpadden soort ter wereld op het vasteland in het geslacht Centrochelys. De schild is dik en lichtbruin tot geel van kleur. Aan de voorpoten hebben ze van die mooie grote overlappende schubben en sporen op de achterpoten, vandaar dus ook de naam.

Sulcata-schildpadden zijn grote, langzame en stoere overlevers. Volwassenen hebben een gemiddelde schaallengte van 18 inch en een gewicht van 70 tot 100 pond, maar exemplaren met een lengte van twee tot drie voet en meer dan 150 pond zijn niet ongewoon.

Sulcata-schildpadden zijn niet alleen maar mooi om te zien maar ze zijn groot en erg sterk. Ze kunnen met gemak zware voorwerpen duwen en omverwerpen. Ze kunnen elkaar rammen, en vooral mannetjes hebben de neiging soms vrouwtjes te rammen. De kracht waarmee de ene schildpad de andere ramt, kan intimiderend zijn, gezien hun kracht, maar het is natuurlijk gedrag voor hen.

Hoe kan je zien dat het een mannetje is of vrouwtje?

Het meest voor de hand liggende verschil tussen volwassen mannelijke en vrouwelijke sulcata-schildpadden is hun staartlengte. Als je echter goed kijkt, verschillen delen van hun schaal ook, afhankelijk van hun functie.  Soms is het ook wel heel moeilijk om het verschil te zien. Er is wel iets waar je aan kan merken of het een mannetje of vrouwtje is. Mannetjes zijn namelijk groter dan vrouwtjes.

Verder hebben Mannelijke sulcata-schildpadden hebben een schild dat langer tot onder hun rug reikt en hun mannelijkheid beschermt. Vrouwelijke sulcata-schildpadden hebben kortere schilden die niet onder hun rug bedekken, waardoor een mannelijke sulcata-schildpad tijdens het paren kan binnendringen.

Het schild is het bovenste of het dorsale deel van het schild van een schildpad. De buitenkant van het schild bestaat uit piramidevormige platen van keratine, net zoals ook onze haren en nagels zijn.

Deze schildpad groeit ook wel best snel. Want elke drie jaar verdubbelt zijn omvang. Sulcata-schildpadden bereiken geslachtsrijpheid op de leeftijd van 15 jaar. 

Het paringsritueel van schildpadden is ook wel een bijzonder gedrag. Meestal beweegt het mannetje zijn hoofd naar het vrouwtje en bijt in haar voorpoten en de voorranden van haar schild. Dit zorgt er meestal voor dat ze stopt en haar hoofd en ledematen naar binnen trekt. Het mannetje beweegt zich dan naar haar achteren en stijgt dan op het vrouwtje.

Dit heb ik helaas niet gezien want het mannetje zat al op het vrouwtje. Hij had vast al de lentekriebels in zijn koppie en had zin in een verzetje.

Ik heb slechts een klein gedeelte kunnen filmen dat ze aan het paren waren want ze kunnen best lang bezig zijn.  (De copulatie kan soms ook enkele uren duren) En ja er waren hier meer reptielen die ik wilde zien. en ik werd ook geroepen omdat men hier een prachtig dier gingen voeren en dat wilde ik natuurlijk ook zien.

Maar later zal ik misschien meer hier over schrijven of op mijn andere website (Gedichten en verhalen uit het leven)  want ook daar deel ik mooie natuur of ik plaats gewoon het filmpje met alle reptielen wat ik zag met kleine intro erbij. Daar ben ik zelf nog niet echt uit. In elk geval dank ik je voor het bezoek en tevens voor alle reacties op mijn vorige post(en).

Het mannetje maakte ook geluid maar dat kon ik helaas niet goed horen wegens de achtergrond geluiden van de andere bezoekers. tijd 0.42 want ik werd geroepen toen men hier een dier gingen voeren en moest het het filmen afbreken. 

Het paren kan ook zo'n 4 tot 5 uur duren en ik wilde hier ook nog meer mooie dieren gaan zien. Maar het was toch wel enkele genietmomentjes aan seconden voor mij. 

  • Heb jij dit ook weleens van zo dichtbij gezien? 
Blogpost, foto en live video en de andere eronder  © Tine de Jong, 17-02-2024

Er is hier nog heel veel te zien en heb daar ook een dia videoslide van gemaakt en die video kan je hier zien. Echt een aanrader om ook eens heen te gaan hoor als je van reptielen houdt.  Ik heb een vrijkaartje gehad en dus wordt het vervolgd en dan wellicht met een ander mooi dier waar ik over schrijven gaat.