Onlangs in kinderboerderij zag ik een Ronquieres kalkoenhaan (Meleagris gallopavo). En die was flink aan het pronken met zijn verenkleed. Deze wilde vast een vrouwtje proberen te verleiden met een balts.
Dat is een soort dans waarbij ze hun staart en vleugels spreiden en de kop opgeheven houden. Soms geven ze een klokkend geluid erbij. Dat kon ik slecht horen want op de achtergrond was een haan aan het kraaien.
Dit soort kalkoen is een Belgisch ras. Dat las ik bij een reactie op mijn YT kanaal want dat wist ik niet. En ik moet toegeven al ziet de kop er niet zo leuk uit, dat was zijn verenpak wel. De veren van een mannelijke kalkoen is trouwens ook heel wat mooier dan die van een vrouwtje.
De Ronquières schijnt een zeer oud inlands kalkoenen ras te wezen waarvan de eerste sporen als je erop gaat zoeken reeds opduiken in de zestiende eeuw, amper enkele tientallen jaren na de ontdekking van de kalkoen in Midden-Amerika door de Spaanse ontdekkingsreizigers. Er is nog meer over ze bekend maar dat kan je opzoeken als je dit wilt weten.
Ze zijn reeds in de 17de eeuw ook door verschillende meesters op schilderijen afgebeeld.
Had deze kalkoen al eerder gezien maar toen stond hij helemaal achteraan op het erf. Zag hem nu vooraan en greep de kans om deze te fotograferen en ook te filmen.
Hier op de foto beneden kan je goed de verenkleuren zien. Ik heb ze niet geteld maar dat zullen er vast wel veel wezen.
Een volwassen haan weegt ongeveer 9 kg en een volwassen hen ongeveer 5 kg. Deze kalkoen wordt momenteel erkend in vijf kleurslagen: patrijs, vaal, hermelijn, geelschouder en wit.
Op deze foto draaide hij helemaal om alsof, deze zo mij wilde tonen het is genoeg geweest. Hou het hier netjes maar je weet wel de tekst die ik eigenlijk wilde schrijven.😉
Het zijn geharde dieren die ook in staat zijn om ook zelf hun kostje bij elkaar te zoeken. Maar ze worden hier goed verzorgd. De hennen broeden goed en zijn goede moeders voor de kuikens. Het vrouwtje legt 10 tot 14 eieren, die over een maand heen worden uitgebroed.
Hoop dat ik dit ook eens zal mogen zien of de kuikens maar meestal hebben ze daar ook een plekje voor hier in kinderboerderij waar ze eieren leggen en dat is helemaal achterin hun verblijf.
Bij mannetjes kan er een heel opvallende vlezige lel gezien worden nabij de snavel.
Hoewel dit er wel heel raar kan uitziet, is dit normaal. De huidflappen ook wel lellen genoemd kunnen namelijk opzwellen en van kleur veranderen. Maar dat is afhankelijk van de stemming van de kalkoen.
Die rare wratachtige flubber die boven de snavel van de kalkoen hangt lijkt erg onhandig tijdens het eten, maar is wat ik eerder schreef daar wel het belangrijkst voor. Zodra een kalkoen wat opgewonden wordt door een vrouwtje vult het aanhangsel zich met bloed en zwelt op, een soort facial boner dus.
De huid en flappen in de rest van de nek verhogen de feestvreugde door blauw of wit te kleuren. Wat ook leuk is om te weten is dat de snavelflap ook de trots zelf is van de kalkoenman. Want dat geeft ook een rangorde aan.
Het zijn zeer geschikte dieren voor een kinderboerderij maar voor kinderen is het wel oppassen want ze kunnen wel bijten. Zeker als ze zich bedreigd voelen door een dier of een mens. Maar ook om de vrouwtjes te beschermen.
Nu nog even een foto als laatste erbij van de voorkant .
Nu dat waren weer genoeg weetjes. Meeste wist je vast al vermoed ik.
Sommigen mensen vinden deze kalkoen lelijk en andere vinden juist de unieke kenmerken en het indrukwekkende uiterlijk wel mooi. Wat vind jij?
Blogpost , Fotografie en Video © Tine de Jong, 05-06-2025
Heb deze korte video gemaakt van de kalkoen als afsluiter van mijn blogpost.