Bezoek graag zo af en toe het natuurcentrum/ kinderboerderij nadat ik een ommetje heb gemaakt door het stadspark. Soms nuttig ik daar ook wat in de lunchroom. Dan bezoek ik ook meestal ervoor wat dieren. En terwijl ik buiten nabij de dierenweide op een picknick tafel zat te kijken maakte ik ook er vlakbij wat leuks mee.
De jonge bomen in de dierenweide van de kinderboerderij zijn met palen omheind, en vast gezet om schade aan de stammen te voorkomen. Maar een dwerggeit had een opening gevonden door met zijn hoorns tegen de palen te stoten. Zo wist hij ze een beetje los te krijgen zodat er een opening ontstond en hij wat van de boomschors kon schrapen met zijn bek.
Een volwassen en andere grote geitensoort vond dat waarschijnlijk niet leuk, en kijk eens in de korte live video beneden wat er daarna gebeurde. Klein maar dapper is hier van toepassing. Dit park is gelegen op een eiland in het stadspark van Gorinchem. (al meer op weblog erover gedeeld)
Nog wat informatie erbij over dit gedrag voor jou :
Geiten eten soms ook boomschors voornamelijk vanwege de zoete sapstromen en een natuurlijke behoefte aan mineralen en sporenelementen. De geit zoekt het dus als aanvulling op haar dieet.
Schors bevat ook veel ruwe vezels die goed zijn voor de werking van hun pens. Maar ook soms knabbelen geiten aan schors uit nieuwsgierigheid, voor de knapperige textuur of puur als tijdverdrijf (entertainment). Ook gebruiken ze bomen om hun horens te schuren, waarbij de bast losraakt.
Weetje erbij is dat een volwassen dwerggeit een schofthoogte heeft van van ongeveer 40 tot 50 centimeter en meestal tussen de 15 en 25 kilo weegt.
Dwerggeiten staan ook bekend om hun levendige en ondeugende aard. Ze zijn heel speels, klimmen graag op alles wat los- en vastzit, en proberen ook als ze de kans krijgen regelmatig te ontsnappen.
Ze geven zich niet zomaar gewonnen en tonen vaak een enorme wilskracht bij het onderzoeken van hun omgeving of het opeisen van lekkernijen. Daarbij zijn ze ook koppig en onderzoekend: Ze willen alles zien en proberen, en laten zich door een groter dier niet zomaar aan de kant zetten.
En dat zie en hoor je aan het gemekker van de dwerggeit duidelijk in mijn live video die ik ook graag deelt met jou.
Nadat ik bij de andere dieren in stal was geweest zag ik dat men bezig was alles weer goed vast te zetten. Maar had dit moment toch even vast kunnen leggen op video.
Foto: De dwerggeit had mij in de gaten en leek net of deze de tong naar mij uitstak.
Wens je veel kijkplezier en bedankt voor reacties op mijn vorige schrijven met video over de scholekster die ik had geholpen om de dierenambulance te bellen.
Intussen gaat het de goede kant op en hersteld goed.
Paarden zijn de edelste dieren onder ons, maar het is erg belangrijk dat een paard vaak in de wei kan lopen. Het is de meest natuurlijke manier van leven voor een paard en zeker niet te missen voor jonge paarden. Paarden die meestal in de wei staan zijn over het algemeen minder snel ziek bij ziektes zoals een koliek die zij op kunnen lopen.
Paarden die buiten lopen zijn meestal ook sterker dan die de hele dag op stal staan. Toch is het slim om elke dag een keer te gaan kijken bij het paard wat altijd buiten staat, misschien heeft het zich bezeerd, voelt het zich niet prettig of moeten de hoeven worden bekapt (er wordt een randje van de onderkant van de hoef gesneden).
Zorg er ook voor dat het dier beschutting kan vinden tegen regen, wind of koude in de winter.
Want als het erg koud is dan is het heel goed dat het paard binnen staat. Ook in de zomer moet je hen controleren en hen in de gaten houden. Paarden zijn kudde dieren dus paarden hebben gezelschap nodig. Couperen nooit de staart want dat hebben zij echt nodig om de vliegen te verjagen die hen soms behoorlijk lastig kunnen vallen.
Er zijn ook speciale paardendekens die hen kunnen helpen tegen de vele vliegen die ook ziekten over kunnen brengen op je paard.
Wie een paard goed verzorgd, zal altijd liefde terug krijgen van hen allemaal.
Heb 2 gedichten ook geschreven die ik hieronder met jou wilt delen.
Paardenhater
Vele paarden worden soms mishandeld door een paardenhater
je hoort het op de televisie, radio of leest het eens in de krant
wat is er met zo een persoon die dit steeds doet toch aan de hand?
Paarden zijn edele dieren, zijn lief en jarenlang worden zij geƫerd
maar dat hebben dierenbeulen waarschijnlijk nog nooit op school geleerd
Laat het paard nu eens met rust en ook heerlijk genieten in menige weide
En laat het paard alsjeblieft niet zo erg meer lijden.
Onlangs keek ik op balkon naar beneden en zag wat bewegen. En ontdekte dat de buurman dieren visite had ontvangen in zijn tuin. Daar heb ik wat foto's van gemaakt. Ze zijn niet allemaal goed want de afstand was wat te ver vanaf het balkon naar beneden.
Regelmatig zag ik een rat heen en weer lopen met wat brood in de bek. En ze probeerde ook alles mee te nemen. Normaal zoeken ze naar voedsel in de nacht. Want dan kan een rat ongestoord hun gang gaan. Overdag komen ze alleen naar buiten als ze erge honger hebben en dat had deze dan vast ook
Er zijn hier altijd mensen die brood vanaf het balkon gooien voor de vogels. En de rat had vast door dat er dus hier veel voedsel te halen was. Brood gooien mag ook helemaal niet, maar ja ze blijven het toch doen. En dan heb je dus kans dat er ongedierte in de tuin komen zoals deze knaagdieren.
Pakte snel mijn camera want wilde weleens weten, waar deze naar toe ging en bleef het dier volgen. Zag toen wat later dat ze een gat inschoot onder de vlonder van een soort tuinhuisje.Dat was beneden stuk en het hout was wat vermolmd en zo had deze dus een ingang gevonden.
Wellicht was deze al eerder op verkenning geweest om een plekje te zoeken. Want ik kijk niet altijd naar beneden als ik eens op balkon zal zijn. Wat later kwam de rat weer te voorschijn en hij moest dan wel reuze honger hebben want het ging weer op pad om wat te zoeken.
Op de foto beneden zag ik de rat via een balkje (bij pijltje) door het gat van schutting kruipen. En daarachter is een heg en dan kom je zo in de binnentuin uit.
Maar ik zag deze wat later onder de heg doorlopen naar de buren. Daar bleef het even kijken tot deze weer heel snel in de heg verdween. Want ja die buuf heeft een kat die ook vaak buiten loopt. En katten houden niet van ratten.
Maar toen ik mij weer ging focussen op dat gat meende ik te weten dat ik daar wat zag bewegen. Zouden er meer zitten dacht ik. Daar wilde ik meer van weten en bleef kijken.
Tja ik kon er niet onder kijken dus zoomde ik wat in zover als dat dit ging met de camera. En toen kwam er nog eentje tevoorschijn maar die was wat kleiner. Dit was waarschijnlijk een jong van haar, die het wachten op de moeder wat zat werd dacht ik.
Bleef kijken of er wellicht nog meer zaten maar dit was haar enige jong en daar was dus het voedsel en brood voor. En ja die was nu al een aardig tijdje weg.
Want ik tuurde naar de heg links, toen naar het gat in de schutting. En toen weer terug naar de vlonder maar ik zag ze niet. Waar zou ze heen gegaan zijn?
Dat vroeg vast ook dit jonkie zich af want het kwam steeds verder tevoorschijn uit de schuilplaats. Even later gluurde deze even door de tuin van achter de kapotte schutting waar wat planken weg waren. Totdat ze een geluid hoorde en snel weer terug ging naar de veilige plek en het gat in schoot.
Maar dat was vast het geluid van de moeder die ze hoorde want die kwam weer terug. Die tonen kunnen wij als mens niet horen. Ze had geen voedsel bij zich maar ging ook de schuilplaats in.
En toen ben ik ook maar naar binnen gegaan. Maar had mij voorgenomen om het in de gaten te houden. Maar deze rat en haar jong zijn niet zolang in de tuin gebleven. Ik keek elke dag wel of ik ze zag, maar er was geen actie daar. En ik meende dat ze dan in de nacht vertrokken waren.
Maar heel wat wat dagen later zag ik moeder rat met haar al wat oudere jong in late avond toen het nog beetje licht was uit hun schuilplaats komen. En toen liepen ze heel snel weg langs de schutting naar het einde van de tuin weer in de heg. Heb ze daarna nooit meer gezien.
En nu wist ik het antwoord ook op mijn vraag waarom de moeder zo een lange tijd weg was. Ze had een nieuwe plek gevonden waar ze dan vast veiliger zal zijn met haar jong.
Want er lopen hier ook veel katten buiten en dat zijn ook jachtdieren. En daarbij is de buurman ook de tuin ook opnieuw aan het inrichten. Dat zag ik later en dat zal ook een reden kunnen wezen dat ze vertrokken zijn. Als er meer waren geweest had ik de gemeente gebeld maar ik heb ze hier in omgeving niet meer gezien.
Had ook eens een andere rat gezien nabij een boom bij een wandeling in de wijk. En deze had allemaal plekken op de huid en zocht wat in het gras. En dat filmpje plaats ik hierbij.
Wil je weten wat deze zocht. Kijk dan zeker even dit live filmpje.
Hallo daar aan de andere kant van het scherm? Heb jij weleens van mij gehoord? Ik ben een dier oftewel een insect die zich heel goed kan verstoppen tussen het gebladerde. De titel boven had al verteld wat ik dus bent. Heb jij mij weleens gezien?
Wel eerst even vertellen waar ik woon met mijn familie en dat is in het Reptielenhuis De Aarde in Breda. En ik wil jou als bezoeker van dit schrijven en verhaal zo ook eens wat meer informatie gaan geven wat ook wel leerzaam is daarbij. Want niet iedereen kent mij denk ik. Hier heb je alvast een mooie foto van mij dan weet je alvast hoe ik eruit ziet.
Jij kan vast wel mijn andere familie de wandelende takken. Er zijn wel meer dan 3000 soorten wandelende takken in de gehele wereld. Nu ik ben er ook zo ene maar dan toch wel iets anders. Wij komen uit Australiƫ en zijn een van de grootste wandelende takken ter wereld. Als we volwassen zijn kunnen we wel zo een 16 tot 20 cm lang worden. We behoren tot de Geleedpotigen en dus de klasse Arthropoda.
Ik heb stekeltjes op mijn kop en gehele lichaam en dat is de reden waarom men mij ook wel een doorntak noemt. En door die stekels kan ik mij heel goed verdedigen als er eens gevaar dreigt. Want ook mijn familie en ik hebben vijanden hoor. En weet jij dan wat we doen? Nee?
Wij krullen dan onze staart op en lijken dan op een giftige schorpioen. Zo bluffen wij eigenlijk dat wij zeer gevaarlijk zijn. En daar schrikken de roofdieren van. En dan nemen zij echt niet het risico dat ze ons aan zullen vallen.
Zowel de mannetjes als de vrouwtjes hebben ook stekels op hun achterpoten waarmee ze behoorlijk hard kunnen knijpen. En als men ons dan toch wilt aanvallen als onze gekrulde staart niet helpt, dan gebruiken we die en steken die dan heel hard in onze belager. Dan laat die ons vast en zeker wel los.
Maar waar we nu mogen leven daar hebben we van hen geen last van. Ik heb meer last van de andere flappentakken want een ieder wil hier een mooi plekje hebben. En dat is soms wel even zoeken naar een mooi plekje te pakken te krijgen.
Hier nog een mooie foto van een andere Australische Flappentak die ook hier mag vertoeven. Die ziet er ook best wel mooi uit toch? We kunnen heel goed onze poten vast klampen aan een tak.En dit is dus een bramen doorntak waar mijn maatje aan hangt.
En waar ik nu woont met al mijn vriendjes en vriendinnetjes ben ik wel veilig want ik zit in een hele hoge glazen leefruimte me goede ventilatie openingen. En daarbij ook met een goede temperatuur want daar houden we ook van.
En dat is in Reptielenhuis De aarde in Breda. Mijn familie en ik wonen daar niet alleen hoor want er zijn heel veel soorten reptielen hier. Als je eens komt hier dan moet je maar eens op op visite komen bij ons.
En dan maar eens goed gaan zoeken en kijken of je mij en mijn familie dan ook ziet. We lijken wel erg op elkaar maar jij bent vast wel slim om mij toch te ontdekken. Ben dan ook wel beetje nieuwsgierig hoeveel jij er van ons soort in totaal zal zien hier in onze leefomgeving. Geef je nog een foto van mij erbij. En je ziet dat ze mij heel voorzichtig op haar hand heeft.
Onze glazen bewoning staat op de 2e verdieping als je de trap opgaat. En de glazen ruimte waar in we zitten staat gezellig tussen de andere reptielen in, die ook een heel gezellige omgeving hebben ontvangen waar ze mogen leven. Alles van mooi glas gemaakt zodat je hen ook goed kan zien. En ik wil ook even vertellen dat er heel goed voor ons gezorgd wordt.
Wij zijn ook nachtdieren en brengen de dag bewegingloos door op onze voedselplanten. Pas in het donker worden we actief en beginnen dan met ons te voeden.
Maar je hebt soms wel een kans om mij eens van dichtbij te mogen zien en ook vast te houden. De schrijfster van dit blog Tine) mocht het ook en vind je mij niet mooi? Ze nam nog meer foto's van mij al wilde ik eigenlijk liever nog wat slapen. Maar ik vond het ook wel leuk om mijzelf van dichtbij te laten bekijken. Want men kan dan veel van mij leren daarbij.
De beste manier om met ons wandelende insecten om te gaan is om ons heel voorzichtig op je hand te krijgen. En zoals je ziet aan de foto hierboven doet de auteur van dit schrijven dit ook met mij.
Wees je ervan bewust dat we kleine haakjes aan onze poten hebben en dit is om ons te helpen met klimmen. Wees echt voorzichtig en ruk of trek er niet aan, want dan kan je ons verwonden.
En we kunnen zelfs een poot verliezen. Wij hebben dan wel het vermogen om de ledematen soms te regenereren, maar dat vereist voor ons heel veel energie want dan moeten we wel twee vervellingen ondergaan voordat een ledemaat weer kan aangroeien. Dus ga voorzichtig met ons om als je ons eens zal op pakken.
De latijnse naam die best wel moeilijk is om uit te spreken en die ze mij gaven is Extatosoma tiaratum. Tiaratum komt namelijk van het Latijnse Tiara, dat ‘Kroon in drie delen’ betekent.
De vrouwtjes hebben namelijk stekels over hun hele lichaam en vooral boven op hun kop en zijn dan ook wel de koninginnen van de insectenwereld.
Ik lijk ook op bladeren dus je moet goed zoeken wil je mij zien. En ik bijt niet hoor en ben dus best wel aardig. Erg oud dat worden we niet maar dan hebben wij al lang aan ons nageslacht gedacht.
En diegene die ons of de eitjes en/of kleintjes zullen verzorgen weten wel wat ze dan moeten doen. Als je hier in het reptielenhuis de Aarde in Breda op visite komt dan kunnen ze veel hierover vertellen als jij er naar zult vragen.
Zorg ervoor dat je ook de behuizing niet op een plek zet waar te veel zon staat, want dan worden we oververhit en kunnen dan doodgaan. en besproei dan ook regelmatig de bladeren want daar houden we ook van.
Nou als je meer wilt weten over mij dan moet je echt hier in Reptielen de Aarde in Breda op visite komen bij het reptielenhuis want er is nog veel meer wat je niet weet. Maar anders wordt het hier veel te lang dus kom gezellig langs als je wilt.
Ik dank je voor het lezen en kijken naar mijn fotos en mijn verhaal. De auteur en schrijfster Tine die dit allemaal op schreef over mij bedank ik hierbij.
Wat je hier allemaal kan ontmoeten dat zie je in het filmpje beneden en wie weet kom je mij dan ook wel weer tegen. Dank je wel dat je gezellig kwam lezen en kijken.
Wandel virtueel mee in dit prachtige reptielenhuis De Aarde in Breda en als je via YouTube bekijkt dan lees je in de beschrijving aldaar meer informatie.
Een tijdje geleden bij een wandeling in mijn omgeving zag ik een kauw vogel wat omhoog en laag hippen op straat in verte met iets. Het pakte het op en liet het weer vallen. Het was ook groot zag ik en was toch wel wat nieuwsgierig waar deze dan zo mee worstelde.
Toen ik dichterbij kwam vloog de kauw vogel weg en liet achter wat deze wilde meenemen. En wat de kauw als een lekker hapje zag was dus de rups of ook wel larve genoemd van de Doodshoofdvlinder -Acherontia atropos.
Het was mijn eerste waarneming en ik vond deze best wel grote rups heel erg mooi.Eerst dacht ik dat het de ligusterpijlstaart-rups was maar de kleur van de zijstrepen kwamen niet overeen. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik aan de naam. Het is familie van de pijlstaarten waar er verschillende soorten van zijn.
En vooraleer ik de rups weer terug zette bij een moestuintje hier nabij waar vele groenten in staan en ook de nachtschade zette ik de rups terug en ergens onderin met de hoop dat deze dan wat veilig is voor zijn vijanden die best wel een vette dikke rups willen. Maar voor ik dit deed maakte ik er 2 foto's van zoals de eerste op mijn hand en ook ene van de kop zodat je kan zien hoe het eruit zag. En dat is de foto hieronder.
Toen keek ik om mij heen of er nog een vogel in de buurt was en dat was niet het geval. Ik weet wat je denkt als je dit leest en jij zal dan vast zeggen "het is in de natuur eten of gegeten worden" maar ik wilde dat deze rups nog wat langer bleef leven. En later de grond in zal gaan om zich te verpoppen als de tijd daar zal zijn.
Wat ik wel vreemd vond dat ik de rups hier zag want ze overleven in deze streken de winter echter niet – het onvermogen van de mot om bij lage temperaturen te overwinteren lijkt de beperkende factor. Het heeft de voorkeur aan hete en droge omgevingen en het was weer afgelopen maand best wel warm maar snap toch niet hoe deze hier terecht is gekomen.
Maar ik heb de mooie rups gezet in een moestuintje van een bewoner van een flat aldaar beneden. Want daar stonden ook veel aardappel- en tomatenplanten in. Ze eten ook wel bladeren van de nachtschade. Welk soort er hier in de moestuin stond weet ik niet maar het zouden de Aardappel (Solanum tuberosum), Tomaat (Solanum lycopersicum)kunnen wezen. Weet niet veel hiervan af maar als de rups maar voedsel had was mijn optie hierbij.
En aardappelplantjes en de tomaatjes waren hier ook veel geplant. Dit tuintje was mooi vol dus de rups zal hier vast wel een mooi onderkomen hebben totdat het zijn tijd is om te verpoppen. Want als je op de foto kijkt zit hij nog in een vervellings fase qua kleur.
Ik weet zelf niet zoveel over de rups te vertellen dus ik citeer wat uit een natuurboek en ook wat van wikipedia over deze mooie rups. Zodat je toch wat zal weten over dit bijzondere diertje.
De jonge larve of rups die het eitje verlaat verkeert in zijn eerste rupsstadium. De rups is dan altijd bleekgeel van kleur en is te herkennen aan de grote kop en verhoudingsgewijs de stekel die wat kronkelig is aan de achterzijde.
De rups vervelt vier keer en na de eerste vervelling vangt het tweede stadium of instar aan en is de rups groen met kleine, witte bultjes die aan berijping doen denken. Er is nu ook een patroon van lichtere, schuine strepen zichtbaar aan de rugzijde.
De stekel heeft na de eerste vervelling borstelachtige uitsteeksels. Na de tweede vervelling (derde instar) is de stekel bedekt met kleine bultjes, de dorsale kleuren zijn meer geprononceerd. De schuine strepen vallen op omdat de ene zijde scherp is begrensd maar de andere zijde juist niet.
In totaal kent deze rups dus vier vervellingen en dus vijf instars. Een grote rups kan een uiteindelijke lichaamslengte van twaalf tot dertien centimeter bereiken. Het grootste exemplaar ooit waargenomen werd vijftien centimeter lang. De kop wordt beschermd door een beschermend kopkapsel dat een groot deel van de kop omsluit.
Als een volwassen rups zich aangevallen voelt maakt deze een duidelijk hoorbaar klikkend geluid. Als hij opgepakt word kan deze je proberen te bijten maar dat deed deze helemaal niet. Het was volgens mij erg blij dat ik het had gered.
Nu maar hopen dat de rups veilig is en zich later kan verpoppen als het de tijd is. En ik hoop dat het dan een mooie vlinder mag worden.
De natuur mag je dan wel niet tarten of tegenhouden maar om zo een mooie rups in de maag te zien glijden van deze kauw vond ik ook niet fijn. Ik was dus gelukkig net op tijd.
De rups is zo als je op de eerste foto kan zien dat deze rups nog niet de goede segmenten heeft want de strepen waren nog niet in de purpere kleur wat bij een volwassen rups behoort. Deze rups was zo een Negen centimeter groot en paste op mijn hand. Het lichaam was helder groen met op de flanken zeven schuine, witte, strepen. En de mooie stippen waren ook al in het zicht.
De mot vlinder heb ik zelf nog nooit gezien maar deze vliegt meestal in avond en nacht. Hun voorkeur is veel honing en je kan deze dus eens ontmoeten in een bijenkast ook veel op visite.
Maar wellicht heb jij deze vlinder wel eens in het echt ontmoet.
Ken je ook de film Silence of the Lambs? Want daarin speelde de mot een prominente rol .
En met deze woorden sluit ik deze informatie, weetjes en mijn blog af.
Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op te lezen en te kijken.
Voel je vrij om te reageren maar zet wel je naam in de reactie als je geen website heb.Anonieme zonder naam worden niet meer geplaatst vanaf nu. En die verwijder ik.
Je kan ook je naam invullen en de 2e regel openlaten en dan plaatsen. alle reacties worden eerst goed gekeurd dus heb even geduld als je deze niet ziet staan. Dank voor je begrip.
Vind jij de Stokstaartjes ( Suricata suricatta) ook van die grappige dieren? Ik kan soms best heel lang na ze kijken als ik hen ergens ziet in een dierenpark. Deze kleine roofdieren zorgen er wel voor dat ze belangstelling krijgen met hun gedrag. En wellicht weet je dit wat ik nu gaat schrijven maar er kunnen altijd weetjes erbij zitten die je niet wist.
Graven kunnen ze ook als de beste en maken veel van die grote ingewikkelde gangenstelsels. Met hun scherpe klauwtjes hebben ze in een paar minuten flink wat zand weggedaan voor hun burcht zoals men dit noemt. Elke gang heeft zijn eigen doel van leefruimte, slaap of kraamkamer.
Soms vertoeven ze daar een tijdje maar ook verhuizen vaak en graven dan weer andere gangen. Hierin schuilen zij ook in als er eens gevaar zal zijn. Ik vraag mij alleen af wat ze doen met hun uitwerpselen, want in de vrije natuur hebben zij schoonmakers die ze niet eten of kwaad doen. En dat zijn de mestkevers die hun holen schoonhouden.
Maar hoe het in een dierenpark is dat weet ik niet. Jij misschien wel en dat hoor ik dan graag als reactie onder mijn filmpje. Maar wel je naam erbij zetten als je anoniem vermelden want wil graag weten wie je bent. Anonieme kan ik helaas niet meer plaatsen!
Ze zijn ook zeer waakzaam (zie foto boven) en staan op hun achterpootjes en rekken zich zo hoog mogelijk om heel ver te kijken. Dan links dan rechts of recht naar voren. ze worden dan wachters genoemd en dreigt er gevaar dan waarschuwen ze de anderen met een blaffend of fluitend signaal en allen vluchten dan snel in hun veilige burcht.
Als een groep wordt geconfronteerd met een aanvaller, gaan de stokstaartjes allemaal bij elkaar staan. Dan maken ze hun rug krom en steken hun haartjes op en gaan sissen. Dit houdt een aanvaller soms voor de gek door te denken dat ze een enkel groot en wreed dier zijn.
Waar ik ze had ontmoet zal er niet zo snel echt gevaar zijn, maar het is heel goed dat ze zo alert zijn. Want in de vrije natuur waar ze leven gebeurd het vast weleens, dat er net ene niet zo snel is en dan gegrepen zal worden door een roofvogel.
Ze houden heel veel van de zon en komen dan graag buiten. Je ziet ze dan liggen of wel rechtop hun achterste zitten met hun kop in de zon als echte zonneaanbidders. Wel blijven ze dichtbij hun holen zodat als het nodig is dat gelijk daar in kunnen gaan.
Maar bij regen of bewolking blijven de stokstaartjes wel lekker binnen. Je hebt vast ook wel eens gezien dat ze van die zwarte kringen onder de ogen hebben. Dat komt niet door een slaaptekort maar die werken voor hen allemaal als een soort van een zonnebril.
Hierdoor kunnen zij tegen de zon inkijken om te zien of er geen roofvogel is die hen in de gaten houdt. En hier in het park waar ik ze filmde zijn ze allen veilig en worden ook goed verzorgd door menige vrijwilligers en de eigenaar van dit park.
Ze graven ook veel in het zand en dan kijken ze ook onder stenen. En dat doen ze dus weer om te zien of daar ook soms wat lekkers is te vinden. Hun neus speelt dan ook een belangrijke rol bij het vinden van voedsel. Ze houden veel van meelwormen, sprinkhanen maar ook fruit zijn ze gek op zoals stukjes appel, meloen en ook druiven vinden ze wel lekker.
Drinken doen stokstaartjes bijna niet want zij halen al het vocht uit hun voedsel. En hun lange nagels zijn ook wel handig want die gebruiken ze soms om etensresten uit hun tanden te halen.
Bij stokstaartjes krijgt alleen het alfavrouwtje jongen. Een alfavrouwtje is de leidster van de groep. En het dominante mannetje mag dan met haar paren.
Zwanger zijn ze ook niet zo lang want een zwangerschap duurt bij de stokstaarten zo ongeveer 2,5 maand. Bij de geboorte zijn de jongen eerst nog blind, doof en kaal. Na ongeveer tien dagen gaan hun ogen en oren open en verkennen zij de wereld. Als moeder op zoek gaat naar voedsel gaan de anderen op de kleintjes letten en dit laat dan ook weer zien dat ze dus ook zorgzaam voor elkander zijn.
Stokstaartjes leven in de woestijnen en graslanden van de zuidpunt van Afrika maar in vele dierenparken kan je hen ook zien dus hoef je niet zo ver te gaan. Ze hebben het de laatste jaren door de klimaatverandering ook niet gemakkelijk in de Afrikaanse woestijn want ze worden constant bedreigd door hongerige roofdieren, droogte en holenoverstromende regenbuien. En dan zijn ze in een dierenpark soms wel beter af en ook hier worden hun habitat gebouwd zodat ze ook heerlijk kunnen spelen en tunnels kunnen graven.
Verder zijn ze heel sociaal. Daarbij houden ze ook van spelen en stoeien graag met elkaar. Vooral de jongere zijn nog erg speels. Daar wordt ook weleens gebeten maar ze bijten niet echt door en doen elkaar dus geen pijn. En dat heb ik ook eens gefilmd en..
Dit korte filmpje heb ik gemaakt in het mooie Uilen- en Dierenpark te Beesd waar nog veel meer dieren te zien zijn.
Maar die filmpjes heb je vast al gezien want die had ik al gedeeld zowel hier als op de andere website. Maar deze nog niet en die zet ik er nu onder. Mijn eigen video's gaan altijd voor.
Heb er een vrolijk deuntje bijgezet want er stonden wat mensen die hard praatte en dat vond ik niet zo leuk om het dan het filmpje te gaan monteren.
Weer bedankt voor je bezoek en groetjes ontvang je weer van mij erbij. En je weet het nu wel dat ik zowel hier als op de andere website ook natuur deelt en nog veel meer. Die heb ik al zo vaak genoemd dat je het nu wel wist en zo niet dan wat blogs terug gaan en dan zie je de website ook staan.
In het mooie Uilen en Dierenpark de Paay zijn weer vele dieren geboren en een ervan is June. Geboren op 1 juni dit jaar (2020) En als je foto boven ziet dan zal je al zien dat het een schatje is. Tenminste dat vind ik hoor. Het is een vrolijk dier en zit vol met energie maar ook laat ze zien dat ze ook een eigen willetje heeft. En dat ze weet wat ze wil maar of ze het krijgt is dus een tweede. Maar in de onderstaande video merk je wel dat ze daarbij ook ondeugend is wat bij jonge dieren horen. Het duurt vier jaar voor ze echt volwassen is dus wellicht zie ik nog eens wat leuks en haalt ze weer wat kattenkwaad uit wat ik wellicht weer kan filmen.
Ze gaat eerst nog even naar haar vader toe maar die stuurt haar terug en zegt dat ze ook moet leren geduld te hebben maar in de film laat ze zien dat ze dat niet heeft. Veel vertel ik niet want de film bekijken die ik had gemaakt van dit moment is veel mooier. Dit kamelenveulen krijgt wellicht van mij nog weleens een bezoek want ik ben hier graag omdat er altijd wel veel dierenplezier te beleven is.
Ik heb al meer over dit park geschreven zowel op deze website als op mijn persoonlijke website "Gedichten en verhalen uit het leven" en geef je een link die je zal kunnen lezen als je de film hebt gezien. Kopieer deze dan even dan kan je als je wilt deze later bekijken als je de film heeft gezien. Linken zetten gaat mij helaas niet zo goed af hier laatste tijd maar zo gaat het ook toch? Alvast bedankt als je dan ook dit schrijven van mijn hand zal willen lezen.
Heel veel koeien zag ik helaas onbeschut in een weiland staan met het warme weer maar wist jij dat koeien het liefst dan niet buiten willen zijn. Als het warmer wordt, hebben ze echt beschutting nodig en dat ontbreekt soms wel heel veel. Je ziet ze soms staan aan de waterkant of als er een boom is dan met zijn allen eronder.
Maar de meeste die ik zag hadden totaal geen beschutting. En zij kunnen zelfs hittestress ontvangen en soms vraag ik mij af of zij wel van hun dieren houden want nog steeds zie je menige koe, pinken of vaars of jongvee in de wei staan die nergens in de schaduw kunnen staan.
En ik ben niet de enige die er zo over denkt want menige blogger had het erover in hun posten en schrijven. Dus vandaar mijn gedachten ook maar even hier wat mijn gevoelens en gedachten wezen.
Net als mensen moeten koeien bij extreme warmte ook veel en schoon water kunnen drinken. En het enige wat zij hebben in de wei is een sloot met vies en lauw water en dan gebeurd het weleens dat ze erin kukelen als ze te ver naar voren reiken om te drinken. Heb ook daar al veel over geschreven op beiden websites.
Ze kunnen goed zwemmen maar in een moddersloot is het wel erg moeilijk voor hen om er dan zelf weer uit te komen. Zoek maar op koeien in meervoud of in enkelvoud en je zal op beide sites/ blogs er veel van vinden.
Want ik hou van deze dieren en is tevens ook nostalgie voor mij en als ik dan hen zo ziet puffen in de weide doet dit mij heel veel verdriet en dat kan je al aan de foto boven zien waardoor het net lijkt of deze zegt: Ik heb het zo warm. Wanneer mag ik de stal weer in?
Ook droogstaande koeien en jongvee zijn een risico groep voor de hittestress. Voldoende fris water beschikbaar stellen is hier dan ook van groot belang.
Maar kijk zelf eens als je eens wandelen gaat. Zie jij dan het jonge vee of de andere koeien wel eens wat staan in de wei?
Dan zal je zien dat menige helemaal geen beschutting hebben. Vroeger zag je nog weleens wat bomen waar ze dan onder konden staan maar ook die zie je steeds minder in een weiland.
In de foto onder stonden ze bij het hek en hoopte vast dat ze snel opgehaald werden. Met erge warmte is het ook beter voor hen dat ze dan in de koele stal staan.
Hoe ontstaat Hittestress
Hittestress wordt veroorzaakt door een combinatie van een hoge temperatuur en luchtvochtigheid. De optimale omgevingstemperatuur voor een koe ligt tussen 0°C en 15°C, de luchtvochtigheid rond 60 procent, en ook de windsnelheid speelt een rol hierbij. Hoe hoger de temperatuur en/of luchtvochtigheid, hoe moeilijker de koe haar warmte kwijt kan.
In normale omstandigheden houdt een koe haar lichaamstemperatuur binnen de normale grenzen van 38 tot 39 °C door te zweten en te hijgen. Bij hittestress volstaan deze mechanismen niet meer en moet de koe ook haar warmteproductie beperken. Dit doet ze door minder te bewegen en minder voer op te nemen.
Koeien die in de weide lopen, zoeken meestal ook de schaduw op. Hierdoor eten, drinken en herkauwen ze ook veel minder. Bij hittestress kan een koe tot 22 procent minder eten. Is er geen schaduwrijke plek in de wei, haal de koeien dan naar binnen.
Als je als boer van al je dieren echt houdt? Maak dan ook een hitteplan, want dat verdienen zij allemaal. Ik wil hierbij niet alle boeren die vee hebben in de weide, of in stal staan een verkeerd schrijven geven over hen. Want er zijn ook heel veel boeren die het wel goed doen en die verdienen dan ook hierbij mijn complimenten.
Staan die boeren hier wel bij stil denk ik dan als ik weer zoveel koeien ziet onderweg met een (natuur)wandeling die slechts maar aan waterkant staan met zijn allen om zo toch te proberen een briesje wind op te vangen. En dat zegt deze foto die ik nam ook wel.
Maar ook in de stal is het soms echt wel nodig om voor goede ventilatie te gaan zorgen en gelukkig zijn er ook boeren die wel aan het welzijn van hun vee denken en daarbij ook voor goede maatregelen zorgen voor het hitteplan. En zijn er ook voldoende schaduwplekken en genoeg water in de wei, en in de stal met menig koelsystemen. Maar helaas dat ontbreekt ook echt soms echt nog heel veel.
Is het de hele dag extreem warm, dan is een schema van ’s nachts weiden en overdag binnen wellicht ook wel een optie voor hen en dan als de warmte weer komt ze weer binnen gaan halen. Maar wat ik had gezien de afgelopen dagen met die erge warmte vond ik echt helemaal niet kunnen. Er was helemaal niets voor hen en dat is vast niet het idee achter koeien houden lijkt mij.
Jij vind het vast ook niet fijn als je gehele dag in felle zon moet wezen zonder vers water of niets om even eronder te kunnen schuilen. Wie echt van hun dieren houden zorgen hier dan ook goed voor en dat geldt dan ook voor het vervoer als men dieren weer naar de slacht moeten brengen. Want ook daar gaat het soms echt helemaal mis en dat doet echt mijn hart dubbel huilen.
Deze koeien die ik zag waren vast ook heel blij om weer de stal in te mogen. Maar ze weten ook precies de tijd dat ze weer gemolken worden en dan is het altijd ook een mooi gezicht als ze naar de stal lopen vanuit het weiland. Heb er een collage van gemaakt. Want alle fotografie delen was wat teveel. En ik heb het met het oude programma Paint gedaan wat ik snap en het meeste ook het meeste gebruikt en ben hier helemaal niet goed in dus ik hoop dat je het mooi vindt wat ik heb proberen te maken.
En dit moet men gewis ook doen hoor als er kans op flinke onweer op komst zal zijn. Haal dan de koeien ook gelijk allen uit de weide. Koeien gaan namelijk onder een boom staan, of lopen bij onweer mee met de wind, totdat ze bij de draad staan. Inslag in de boom of draad heeft dan ook soms echt fatale gevolgen. Wacht zeker niet met binnenhalen tot het onweer is losgebarsten, want dat levert gevaar voor hen op. En vele koeien hebben hierdoor al helaas de dood ontvangen.
Zij gaan juist ook naar het water omdat ze instinctief al aanvoelen dat er onweer komt en meestal slaat deze in bij het midden van een weiland en gaan zij zo ver mogelijk af van het midden en ja dan kunnen ze helaas niet verder dan de sloot en staan ze daar dan bijeen en hopen dan dat ze niet geraakt zullen worden.
En wat ik schreef in dit blog over hitte van de koeien geldt niet alleen maar voor hen alleen. Maar ook voor alle dieren die in de weide of in de stal staan. Als je van dieren houdt moet je ook zorgen dat zij het naar de zin hebben en zeker hen koelen of beschutting geven. Elk dier heeft hier recht op.
Ik hou van koeien en zij verdienen allemaal een goede leef-plek en dat geldt voor alle seizoenen. Wat is jouw mening hierover?
Heb even geduld als je niet gelijk je reactie ziet staan mocht je een reactie achterlaten.
Want net als de koeien moet ik ook soms rusten gaan.
Het warme weer geeft aan mens en dier niet echt veel plezier.
Voor jou een videoslide van menige koeien die ik had ontmoet bij een wandeling en zij zochten ook verkoeling toen het zo warm was. Heb dit gefilmd in de Brabantse Biesbosch
De eekhoorns staan bekend dat zij onderzoekend en voorbereid zijn, maar ook dat zij in zijn voor vele activiteiten. Eekhoorns kan je ook veel lessen van het leven bij brengen. Want zij hebben de kunst van het vroeg opstaan geperfectioneerd, en misschien moeten we daar zelf ook eens er rekening mee gaan houden.
Deze fel geoogde knaagdieren onderscheiden zich van de meeste van hun nachtelijke neven doordat ze enkele uren na zonsopgang het meest weer allen productief worden. In de zomer nemen ze een siƫsta in de namiddag, om dan ongeveer twee uur voor zonsondergang hun activiteiten weer even te hervatten. En in de winter beƫindigen eekhoorns hun activiteiten voor het midden van de dag en gaan dan vroeg naar het nest. Wellicht ook dus tips voor jou.
Maar de eekhoorns vermijden wel het gevaar. Zij zullen het zelf niet opzoeken alleen als de nood hoog is ondernemen zij pas actie. En de meeste eekhoorns zijn ook wel onderzoekend en wil steeds meer gaan ontdekken in het bos waar hij of zij is opgegroeid. Tja dat gelijkt ook een beetje op mijzelf (lach). Vandaar dat ik eens over de eekhoorns wilde gaan schrijven zodat je weet wat voor mooie dieren het ook eigenlijk zijn en wellicht wist jij deze natuurweetjes nog helemaal nog niet wat ik hieronder nu ga schrijven..
De eekhoorns kunnen ook menig dieren misleiden maar ook hun eigen soortgenoten. Dit doen zij bijvoorbeeld met het verstoppen van hun voedsel. Eekhoorns beschermen deze opslagplaatsen met een aantal indrukwekkende anti-diefstal voorzorgsmaatregelen, zoals het graven van valse gaten om toeschouwers te bedriegen of graven en herbegraven van hun voedsel meerdere malen. Als deze bemerkt dat ze in de gaten gehouden worden, dan gaat de eekhoorn net doen of men voedsel verstopt maar houd het verborgen tussen zijn pootjes of in zijn bekje. Ook grijze eekhoorns kennen deze techniek al. Dus menige eekhoorn die zijn voorraad wilt beschermen is dan ook wel slim te noemen.
Het graaft een kuiltje gooit het dicht maar dan zit er helemaal niets in voor de dief en verstopt hij het voedsel dan op een andere plaats. Dus het zijn ook wel slimme dieren toch? Maar de eekhoorn is ook wel vergeetachtig en weet soms helemaal niet meer waar hij de voorraad heeft verstopt maar dat is soms ook wel goed omdat daar weer nieuwe zaadjes uit te voorschijn komen voor nieuw leven. En hier vangt mijn (Tine ) column aan over dit prachtige dier met mooie weetjes en feiten voor jou.
Eekhoorns krijgen veel aandacht van mensen, maar niet toch niet altijd met veel waardering. Denk maar aan bij het wonen in de buurt waar veel eekhoorns zijn en dan aan al het gestolen vogelzaad of de bezette zolders. Maar eekhoorns hebben een wel een lange maar meestal onschadelijke - en vaak onderhoudende - geschiedenis van het leven in ons midden. En zoals je al kon lezen geven zij jou ook nog eens levenslessen mee.
Deze zachtere kant verdient dan zeker wel onze aandacht, vooral omdat eekhoorns behoren tot de meest zichtbare wilde dieren in veel grote steden en voorsteden. In vele bossen zijn ze wijdverbreid en wijd verspreid, en ondanks hun ondeugendheid heeft de mens hen altijd geĆÆnspireerd. Vele hebben dit dier al gefotografeerd, geboetseerd of op het doek gezet. Ze zijn als bonte bos ambassadeurs, die parken en achtertuinen gebruiken als hun ambassades en soms doen ze het ook op een brutale manier maar dat is het karakter wat hoort bij de eekhoorn.
Wat je niet moet gaan doen is het routinematig voeren van een wild dieren dus ook niet bij eekhoorns want je zou het afhankelijk kunnen maken van jou en helaas wordt dit nog veel gedaan. Ze zijn prima in staat om voor zichzelf te zorgen. Dus liever niet doen bij menige dieren in het wild. Hier zijn nog een paar interessante feiten over deze , fascinerende knaagdieren:
1. Wist jij dat er wereldwijd meer dan 200 eekhoornsoorten zijn? Onder andere boom eekhoorns, vliegende eekhoorns tot chipmunks en marmotten. Ze behoren allemaal tot de Sciuridae familie, die inheems is in elk continent behalve die uit Australiƫ en uit Antarctica.Vele soorten kan ik niet allemaal hier neerschrijven maar het zijn er best wel veel.
2. Eekhoorns variƫren in grootte van de vijf-inch Afrikaanse pygmee eekhoorn tot relatieve reuzen zoals Indische reuzeneekhoorn of de rood-witte reuze vliegende eekhoorn uit China, die beide kunnen groeien meer dan 3 meter lang.
3. Eekhoorns hebben vier voortanden die continu groeien, met een snelheid van ongeveer 6 inch per jaar. Dit helpt hun snijtanden de constante knagen te verdragen. Eekhoorns moeten voortdurend kauwen op takken en noten rompen. Omdat de kwaliteit van hun leven ervan afhangt, wijden eekhoorns de tijd die ze nodig hebben aan het kauwproces. Voor hen is het zowel een kunst als een noodzaak. Zo houden zij hun tanden in goede conditie.
4. Eekhoorns zijn ook wel hackers onder de dieren want zij hebben al vele stroomstoringen veroorzaakt. Daar kwam men achter doordat men knaagbeten op de stroomlijnen vond na een onderzoek naar de stroomstoringen. Ook vele eekhoorns vonden zo helaas ook de dood.
5. Las in een oud natuurboek uit de (bibliotheek) over de eekhoorns en dat er in juli 1856 eens een menigte zich had verzameld in het Central Park van New York om zich te verwonderen over het zeldzame gezicht van de grijze eekhoorn (Sciurus Carolinensis) die hen allen daar voor het eerst met deze eekhoorn hadden kennis gemaakt .
6. Tegen het midden van de 19e eeuw waren ook boom-eekhoorns bijna allemaal uit de vele Amerikaanse steden verdwenen. Maar steden reageerden hierop door meer parken en bomen toen toe te gaan voegen. Philadelphia hield een van de eerste gedocumenteerde herintroducties van eekhoorn in 1847, gevolgd door anderen in Boston, New York en elders. Halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw was in Central Park al zo een 1.500 grijze eekhoorns gehuisvest. Hier 2 mooie foto's die ik vond op pixabay.com van grijze eekhoorns in Central park.
6. Boom-eekhoorns eten meestal noten, zaden en fruit, want het zijn omnivoren. Het is bijvoorbeeld ook wel bekend dat de grijze eekhoorns ook insecten, slakken, vogeleieren en karkassen van dieren eten wanneer andere voedingsmiddelen schaars zijn.
7. Alle boom eekhoorns behoren tot het geslacht Sciurus, dat afkomstig is van de Griekse woorden "skia" (betekent schaduw) en "oura" betekent (staart). De naam weerspiegelt ook naar men verluidt dat de gewoonte van de eekhoorns is om zich te verstoppen in de schaduw van hun lange, struikachtige staarten.
8. Boom- eekhoorns overwinteren niet in de winter, wat meestal wel wordt gedacht maar zo een slaap hebben zij helemaal niet nodig. in plaats daarvan vertrouwen zij op caches(opslagplaatsen) van eikels en andere noten die ze hadden begraven eerder in het jaar. Ze kunnen honderden caches (opslagplaatsen) creƫren per jaar, maar dankzij een gedetailleerd ruimtelijk geheugen en een sterk gevoel van geur vinden zij zo ongeveer 40 tot 80 procent terug. En degenen die ze verliezen zijn niet echt verloren, omdat onbewerkte eikels gewoon veranderen in nieuwe eikenbomen. Dus de eekhoorn werkt ook mee aan het behoud van de eik.
9. Eekhoorns communiceren met behulp van complexe systemen van hoogfrequente tjirpen en staartbewegingen. Studies hebben ook ontdekt dat ze in staat zijn om te kijken en van elkaar te leren - vooral als het gaat om het stelen van voedsel.(zie film onderin)
10. Eekhoorns zijn ook een belangrijke voedselbron voor veel niet-menselijke roofdieren, waaronder slangen, coyotes, haviken en uilen. Een studie die in 2015 was heeft ondervonden dat sommige eekhoorns oude ratelslangen huiden verzamelen. Zij kauwen erop en dan likken zij hun vacht, Dit voor het creƫren van een soort "ratelslang parfum" dat hen helpt zich te verbergen voor de geur-afhankelijke roofdieren.
11. Eekhoorns, zoals veel knaagdieren kunnen niet braken. (Deze kunnen ook niet boeren of mee verbranding ervaren.)De gemiddelde volwassen eekhoorn heeft behoefte aan een pond voedsel per week. Dus dan kan je wel nagaan hoe druk dit dier het wel niet heeft om voedsel te zoeken.
12. De eekhoorn is in de zomer vooral actief vanaf 2 uur na zonsopgang en 2 uur voor zonsondergang. Daartussen slaapt de eekhoorn vaak of is hij bezig zijn nest te verbouwen. Meestal is de eekhoorn een uur of 2 druk met het zoeken van voedsel. De eekhoorns nemen veel tijd om hun vacht te verzorgen. Bijzonder hierbij is dat de mannen gemiddeld 2 keer zoveel tijd gebruiken om hun vacht te verzorgen dan de vrouwen.
Ze zijn een van de schoonste dieren in de knaagdieren orde. Een eekhoorn heeft zweetklieren onder zijn voeten. Als de eekhoorn het warm heeft of opgewonden is laat het zweetsporen achter. Dit doet de eekhoorn ook om zijn gebied aan te geven.
13. De eekhoorns zijn ook wel te zien als brave burgers want ze zijn altijd voor het donker thuis en verlaten zelden het nest als het donker is. Uitzonderingen zijn dan wel hierop de schemer en de nacht actieve eekhoorns. Als het in de winter echt guur is of het eens stormt kan de eekhoorn wel dagen in zijn nest blijven. De meeste eekhoorns houden echter geen winterslaap.
foto CC0 Publiek domein -pxhere.com
14. Eekhoorns hebben hun ogen hoog in hun kop en ver aan de zijkant. Dat is handig voor hen want hierdoor hebben ze een groot gezichtsveld waardoor ze goed om hun heen kunnen kijken zonder hun hoofd echt te hoeven draaien.
Onze vriend(in) de eekhoorn is ook echt een prooidier dat ook goed om zich heen moet kijken om niet zelf opgegeten te worden. Want eekhoorns hebben ook hun vijanden en dat zijn vooral de roofvogels en de vossen. In sommige gebieden worden ze ook door mensen gegeten. En dat is iets wat ik helemaal niet leuk vind als natuurliefhebster en lees deze berichten ook liever niet. En ik sla dit gedeelte dus ook maar snel over.
15. De staart van de eekhoorn is het belangrijkste instrument om het evenwicht te bewaren en bestuurt ook het lichaam als een roer. Hij doet ook dienst als valscherm: als de eekhoorn naar beneden springt maakt hij zijn staart breed als een soort parachute. Een eekhoorn met een beschadigde staart kan zich niet optimaal bewegen.
Daarnaast speelt de staart een rol bij de homeostase: zo wordt hij als een parasol boven de kop gehouden om schaduw te creƫren. Tijdens de slaap wordt hij als een deken over het lichaam gelegd. Verder wordt de staart gebruikt om signalen te geven, bijvoorbeeld bij gevaar of dominantieconflicten. Bij de bronst kan de staart uitnodigen tot toenadering of deze net afweren.
17. De allergrootste vijand van de eekhoorn is de ratelslang, want die gaat puur op geur af. Dus gaat de eekhoorn ‘s ochtends vroeg op zoek naar wat afgestoten huid van vervelde ratelslangen, kauwt stukjes ervan tot pap en smeert zichzelf en zijn jongen ermee in. En zo worden alle slangen mooi voor het lapje gehouden.
Wij hebben wel het geluk dat deze slimme en charismatische wezens onder ons in het leven zijn, maar zoals de meeste wilde dieren, is de beste manier om eekhoorns gewoon eens te waarderen of hen te fotograferen of hen gewoon te bekijken maar niet om met ze te gaan communiceren. Bijvoorbeeld hen te gaan lokken met voedsel.
Maak hen A.U.B niet afhankelijk van jou, slechts alleen dat jij dan een film of mooie foto's kan gaan maken. Er zijn films op YouTube waar je kan zien dat men eekhoorns met eten proberen te lokken en dat is een foute handeling van deze mensen. En dit geldt natuurlijk niet alleen voor de eekhoorns maar voor alle wilde dieren.
Het voeren van wilde dieren is over het algemeen ook echt een heel slecht idee, omdat het mensen zich bij hen voorstelt als een voedselbron en dat is onnatuurlijk. Bovendien kunnen sommige eekhoorns ook ziektes op de mensen overbrengen, en zelfs gezonde eekhoorns kunnen niet aardig wezen en kunnen je ook echt hard bijten aan de vingers of in je gezicht. Je bent dus ook bij deze gewaarschuwd.
Bedankt voor je bezoek en hoop dat je deze column en mijn schrijven over (ons) de eekhoorn mooi en interessant vond.
Reacties over dit schrijven zijn altijd welkom en probeer ook de labels/ tags eens uit voor meer natuur weetjes of gedichten over de Mens en de Natuur. Voor andere vragen of reacties zie dan in de balk het postadres waar je naar toe kan mailen.
Wil je nog meer ontmoeten over de Eekhoorns? Dan wil ik je uitnodigen op mijn persoonlijke website Gedichten en verhalen uit het leven eens te komen, waar ik ook enkele woorden heb geschreven over mijn vakantie en hun bezoek. Hier voor jou de link er heen: https://tinedejong.blogspot.com/2015/08/de-eekhoorn.html Op deze website zal je ook veel natuur vinden en nog veel meer.
Hoop en wens je snel terug te mogen ontmoeten op beide websites waar je veel zal ontmoeten. Deze site zo gemaakt dat als je de flip-card links uit zal gaan proberen zal je ook veel ontdekken. En met de desktopversie zie je onder elk plaatje ook weer een gezellige praatje.
Tevens bedankt voor de mooie reacties die ik al mocht ontvangen op de andere feitjes- weetjes uit onze mooie natuur. Na goedkeuren worden zij geplaatst.
(Menige foto komt van gratis gebruik pixabay.com en van gratis wallpapers gebruik
CC0 Publiek domein -pxhere.com)
Dat ook Eekhoorns goed boos kunnen zijn zie je en kan je ook horen in mijn video, die ik heb gemaakt in de exotisch tuin in Etten-Leur-N/B. Hier kan je ook het geluid van horen als zij erg boos zijn. (later erbij gezet)
Lees de bijschrijving hiervan als je de film via YouTube bekijkt. Daarbij zie je het ook groter. En eronder staat nog een filmpje waar ook live filmpjes in te zien zijn.
Echt ook een aanrader voor jou erbij,
Film 1 Eekhoorn experience - Mijn 1ste bezoek De Evenaar Etten Leur
met vele live filmpjes van eekhoorns er tussen:
Film 2 is Even winkelen en op bezoek bij mijn vriendjes en vriendinnetjes.