Exoten die men liever kwijt is dan rijk

Zoals de titel al zegt zijn er exoten die men liever kwijt is dan rijk en dat kunnen planten, bloemen en dieren zijn. Tja over wat zal ik het dan gaan hebben in dit schrijven?  

Over planten had ik al eens geschreven die men liever niet ook niet in de natuur ziet. Maar er zijn ook dieren en over ene ga ik eens schrijven en dat is een klein zoetwater rivierkreeftje die ik ontmoette . Er zijn veel verschillende soorten plaagdieren die voor overlast kunnen zorgen. 

Maar dit dier zien ze liever niet in de natuur. Als ik wandelen gaat in de natuur dan ontvang ik altijd wel onverwachte presentjes. Maar deze zie foto onder had ik in het Alblasserbos totaal niet verwacht.

Bij een wandeling in het Alblasserbos zag ik iets over de grond kruipen.Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een klein zoetwater rivierkreeftje was die op weg was naar de sloot. Welk soort dit is heb ik geen flauw benul van want google lens zei alleen maar rivierkreeft en geen naam. En hoe het kreeftje hier terecht is gekomen is mij ook een raadsel. Zou een Amerikaanse kreeftje kunnen zijn want deze leek er een beetje op. 

Maar ik moet wel eerlijk schrijven dat ik het wel een bijzondere ontmoeting vond. Want ik had dit dier dus echt niet verwacht hier.  En als je de foto ziet dan heb je gelijk al een idee waar ik wat weetjes over zal schrijven.

Het zijn schaaldieren die men hier in de contreien helemaal niet wilt zien in de natuur. En ook zeker niet in menig andere buurlanden. Zij eten namelijk veel waterplanten en woelen ook in de bodem. En door dat woelen wordt het water heel troebel, waardoor er geen licht meer op de bodem schijnen zal. Zij verstoren dus het ecologisch evenwicht omdat er dan later geen waterplanten meer zullen zijn om de vele voedingstoffen in het water op te nemen.

En toch vond ik het diertje wel mooi om eens zelf van zo dichtbij te zien. Het was nog maar een kleintje of het is een geheel ander soort. Zelf vermoed ik dat het een kleine rode Amerikaanse rivierkreeftje was. 

Soms komen ze ook op het land en gaan dan op zoek naar voedsel als er waar ze eerst waren dit niet aanwezig is. Als het leefgebied te weinig zuurstof bevat gaan de kreeften ook op zoek naar nieuwe leefgebieden. En bij zware regenval kan je hen zelfs op straat zien wandelen.

Het ging even in de aanval staan toen ik met mijn kleine camera dichterbij kwam. Zie de foto boven maar ik liet het dier na een foto te hebben gemaakt zijn gang weer gaan. Heb het kreeftje toen gefilmd vanaf een afstand. 

De kwaliteit is niet zo goed want op mijn hurken zitten kan ik niet zo goed. Verloor ook af en toe mijn evenwicht daarbij. Het was best moeilijk zo  om het diertje te gaan volgen. 

Maar ook door de erge artrose en verkromming van de vingers is filmen voor mij soms ook erg moeilijk. Het was hier nogal nat en drassig dus op de billen zitten was ook geen optie voor mij hier. Daarom fotografeer ik eigenlijk het liefste. En het was ook wat donker in het bos waar ik het zag lopen.

De vrouwelijke dieren hebben twee gelijke scharen, in tegenstelling tot de mannetjes die een grotere rechterschaar hebben. En zoals je straks zal zien in de video beneden was dit vast nog een vrouwtje. 

Maar wilde het toch proberen te filmen. Ze kunnen tussen de 12 en 17 cm zijn.  Rivierkreeften zijn zoetwaterkreeften die in sloten, meren en rivieren leven.  In Nederland komen ook verschillende soorten voor. 

Heb hier een plaatje waar je de soorten kan zien en deze heb ik van het internet van zo een determinatiekaart met een prtsrc gemaakt. Geen auteursrechten ermee bedoeld maar de link werkte hier weer eens niet. Dus dan maar zo. 

Als je er op klikt dan zie het groter. Wellicht zit die van mij er ook wel tussen. Weet niet of de lichtbalk werkt maar dan kan je ook met pijltje links terug hier komen.

Nog niet eerder speelde de rivierkreeften van het zoete water een zo dominante rol in het Nederlandse ecosysteem als nu. Je leest en ziet er meer over dan in voorafgaande jaren. En er lijken er steeds meer te komen. Maar ze bestrijden is ook nogal zeer moeilijk. Er werden er al veel gevangen maar het lijkt niet te helpen want doordat ze zich zo snel voortplanten komen er dus maar meer en meer. 

En voor je het weet is er weer een invasie ontstaan. De kreeftjes knippen vele waterplanten kapot en zorgen zo ook voor een ernstige achteruitgang in de waterkwaliteit. Dat is ook een reden dat men deze niet in vele wateren wilt zien.

In Nederland komen acht soorten kreeften voor, waarvan er één inheems is en dat is de Europese rivierkreeft, die op nog maar één plek voorkomt. De andere soorten zijn exoten en die kunnen op heel veel plekken in Nederland worden aangetroffen. Het is een landelijk probleem geworden las ik wel. 

Wellicht uit gevangenschap ontsnapt of door een uitzetting is deze hier terecht gekomen. Laatste denk ik want hier had ik hen nog nooit gezien. Vreemde plek ook wel. 

Ze worden wel veel gevangen door hen die hier toestemming voor hebben want zelf ze vangen mag officieel niet. 

Heb het wel zoals het hoort er melding van gemaakt waar ik deze zag en de plek van het slootje. Want stel dat er hier nog meer zijn dan is het leed niet te overzien voor de wateren en beplantingen hier.

Bedankt voor je bezoek en lezen. Natuurgroetjes van mij Tine

Voel je vrij om te reageren! En heb je vragen zet dit dan in een reactie.

Fotografie en video © Tine de Jong, 2023

Rups van de doodshoofdvlinder -Acherontia atropos

Een tijdje geleden bij een wandeling in mijn omgeving zag ik een kauw vogel wat omhoog en laag hippen op straat in verte met iets. Het pakte het op en liet het weer vallen. Het was ook groot zag ik en was toch wel wat nieuwsgierig waar deze dan zo mee worstelde. 

Toen ik dichterbij kwam vloog de kauw vogel weg en liet achter wat deze wilde meenemen. En wat de kauw als een lekker hapje zag was dus de rups of ook wel larve genoemd van de Doodshoofdvlinder -Acherontia atropos.

Het was mijn eerste waarneming en ik vond deze best wel grote rups heel erg mooi.Eerst dacht ik dat het de ligusterpijlstaart-rups was maar de kleur van de zijstrepen kwamen niet overeen. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik aan de naam. Het is familie van de pijlstaarten waar er verschillende soorten van zijn.

En vooraleer ik de rups weer terug zette bij een moestuintje hier nabij waar vele groenten in staan en ook de nachtschade zette ik de rups terug en ergens onderin met de hoop dat deze dan wat veilig is voor zijn vijanden die best wel een vette dikke rups willen. Maar voor ik dit deed maakte ik er 2 foto's van zoals de eerste op mijn hand en ook ene van de kop zodat je kan zien hoe het eruit zag. En dat is de foto hieronder.

Toen keek ik om mij heen of er nog een vogel in de buurt was en dat was niet het geval. Ik weet wat je denkt als je dit leest en jij zal dan vast zeggen "het is in de natuur eten of gegeten worden" maar ik wilde dat deze rups nog wat langer bleef leven. En later de grond in zal gaan om zich te verpoppen als de tijd daar zal zijn. 

Wat ik wel vreemd vond dat ik de rups hier zag want ze overleven in deze streken de winter echter niet – het onvermogen van de mot om bij lage temperaturen te overwinteren lijkt de beperkende factor. Het heeft de voorkeur aan hete en droge omgevingen en het was weer afgelopen maand best wel warm maar snap toch niet hoe deze hier terecht is gekomen.

Maar ik heb de mooie rups gezet in een moestuintje van een bewoner van een flat aldaar beneden. Want daar stonden ook veel aardappel- en tomatenplanten in. Ze eten ook wel bladeren van de nachtschade. Welk soort er hier in de moestuin stond weet ik niet maar het zouden de Aardappel (Solanum tuberosum), Tomaat (Solanum lycopersicum)kunnen wezen. Weet niet veel hiervan af maar als de rups maar voedsel had was mijn optie hierbij.

En aardappelplantjes en de tomaatjes waren hier ook veel geplant. Dit tuintje was mooi vol dus de rups zal hier vast wel een mooi onderkomen hebben totdat het zijn tijd is om te verpoppen. Want als je op de foto kijkt zit hij nog in een vervellings fase qua kleur. 

Ik weet zelf  niet zoveel over de rups te vertellen dus ik citeer wat uit een natuurboek en ook wat van wikipedia over deze mooie rups. Zodat je toch wat zal weten over dit bijzondere diertje.

De jonge larve of rups die het eitje verlaat verkeert in zijn eerste rupsstadium. De rups is dan altijd bleekgeel van kleur en is te herkennen aan de grote kop en verhoudingsgewijs de stekel die wat kronkelig is aan de achterzijde. 

De rups vervelt vier keer en na de eerste vervelling vangt het tweede stadium of instar aan en is de rups groen met kleine, witte bultjes die aan berijping doen denken. Er is nu ook een patroon van lichtere, schuine strepen zichtbaar aan de rugzijde. 

De stekel heeft na de eerste vervelling borstelachtige uitsteeksels. Na de tweede vervelling (derde instar) is de stekel bedekt met kleine bultjes, de dorsale kleuren zijn meer geprononceerd. De schuine strepen vallen op omdat de ene zijde scherp is begrensd maar de andere zijde juist niet.

In totaal kent deze rups dus vier vervellingen en dus vijf instars. Een grote rups kan een uiteindelijke lichaamslengte van twaalf tot dertien centimeter bereiken. Het grootste exemplaar ooit waargenomen werd vijftien centimeter lang. De kop wordt beschermd door een beschermend kopkapsel dat een groot deel van de kop omsluit. 

Als een volwassen rups zich aangevallen voelt maakt deze een duidelijk hoorbaar klikkend geluid. Als hij opgepakt word kan deze je proberen te bijten maar dat deed deze helemaal niet. Het was volgens mij erg blij dat ik het had gered. 

Nu maar hopen dat de rups veilig is en zich later kan verpoppen als het de tijd is. En ik hoop dat het dan een mooie vlinder mag worden. 

De natuur mag je dan wel niet tarten of tegenhouden maar om zo een mooie rups in de maag te zien glijden van deze kauw vond ik ook niet fijn. Ik was dus gelukkig net op tijd.

De rups is zo als je op de eerste foto kan zien dat deze rups nog niet de goede segmenten heeft want de strepen waren nog niet in de purpere kleur wat bij een volwassen rups behoort. Deze rups was zo een Negen centimeter groot en paste op mijn hand. Het lichaam was helder groen met op de flanken zeven schuine, witte,  strepen. En de mooie stippen waren ook al in het zicht.

De mot vlinder heb ik zelf nog nooit gezien maar deze vliegt meestal in avond en nacht. Hun voorkeur is veel honing en je kan deze dus eens ontmoeten in een bijenkast ook veel op visite. 

Maar wellicht heb jij deze vlinder wel eens in het echt ontmoet. 

Ken je ook de film Silence of the Lambs? Want daarin speelde de mot een prominente rol .

En met deze woorden sluit ik deze informatie, weetjes en mijn blog af.

Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op te lezen en te kijken.

Voel je vrij om te reageren maar zet wel je naam in de reactie als je geen website heb. Anonieme zonder naam worden niet meer geplaatst vanaf nu. En die verwijder ik.

Je kan ook je naam invullen en de 2e regel openlaten en dan plaatsen.  alle reacties worden eerst goed gekeurd dus heb even geduld als je deze niet ziet staan. Dank voor je begrip.

Fotografie van de Rups en tekst © Tine de Jong, 2023

Wens je mooie dagen toe voor elke dag en dat je er ook veel van genieten mag.

Als je goed om je heen kijkt, kun jij ook  iedere dag iets moois zien.

Vond een prachtige video waar je de levenscyclus kan zien van het dier. Dan zie je ook hoe deze eruit ziet.  kijktijd zo een 5 minuten.

Koningsfazant -Syrmaticus reevesii

Onlangs was ik weer eens op bezoek in het mooie Uilen-en Dierenpark de Paay in Beesd waar prachtige vogelsoorten zijn te zien en heel veel andere dieren. En daar ontmoette ik deze prachtige fazant en dat is de Koningsfazant -Syrmaticus reevesii. 

Het aantal in het wild is sterk aan het afnemen. De grootste bedreiging voor de koningsfazant is de voortdurende verkleining en versnippering van het leefgebied door ontbossing. Ook wordt er op deze vogels gejaagd voor het vlees en worden de eieren geraapt. 

En ik was blij deze hier in het dierenpark nog te zien.En wellicht zijn er ook in andere dierenparken en zo heb je weer de kans dat er nakomelingen komen die ervoor zorgen dat deze fazanten niet verdwijnen.

Prachtige verenkleed en ze worden door vele liefhebbers gehouden en ook de eigenaar van dit particuliere park is er maar wat blij mee.Het heeft een grote ruimte hier en dat heeft deze fazanten ook nodig.

Het hennetje is inclusief de staart 80 cm en weegt 0,9 kg. De staartlengte van het vrouwtje is ongeveer 40 cm. Ze heeft een donkerbruine rug met zwarte veerpunten en okerkleurige, roodbruin gevlekte onderdelen. De staart is grijs-bruin van kleur en bedekt bruin-gele dwarsstrepen. 

De kop is lichtbruin met een donkere kap.Vrouwtje heeft een mooie perzikkleurige buik en donkere komma-achtige streep achter het oog. De snavel is hoornkleuring en de poten zijn ook grijs.

Het hof makende mannetje maakt meestal een reeks sputterende, borrelende, tjilpende en piepende tonen. Heb geprobeerd het te filmen maar maar een andere vogelsoort die hier ook rond liep wilde zijn geluid ook even laten horen. Dat overstemde het geluid van de fazant, maar misschien hoor je toch dat tjilpende geluid een beetje in de video beneden.

Deel nog een foto die ik van deze prachtige fazant maakte. Want het heeft toch echt een supermooi verenkleed. Vermoed dat dit een vrouwtje is gezien de korte staart. Die van de mannetjes zijn namelijk veel langer.  

Het mannetje heeft een zeer lange zwart-witte staart en heeft daarbij ook een opvallend patroon: lijkt gemaakt van goud met zwarte randen en witte porseleinen schubben. Het mannetje is, inclusief de staart, 210 cm lang en weegt 1,5 kg. De staart van het mannetje groeit ieder jaar zo'n 30 cm en wordt ongeveer 1,60 meter lang.

Ze eten voornamelijk vruchten en zaden, maar ook verse bladeren, bloemen, knoppen, insecten, slakken en regenwormen.

In het verleden werden de staartveren ook voor opera-kostuums gebruikt. Maar nu zijn het kunstveren. En ze worden dan ook vaak in de kroon van koning carnaval verwerkt. Dat heb je misschien weleens gezien. 

Deze mooie fazant werd ook eens genoemd in de Guinness World Records en dat was in de editie van 2008 omdat hij de langste natuurlijke staartveer van alle vogelsoorten heeft; een record dat voorheen werd gehouden door de kuif argus fazant. 

Met de fotografie en dit schrijven deel ik mijn korte filmpje hieronder en ik bedank je weer voor je bezoek.

Tekst , fotografie en live filmpje © Tine de Jong, 2023

P.s, als je anoniem reageert zet wel je naam in de reactie, maar je kan het ook anders doen en dat is je naam zetten en de 2e regel open laten en dan klikken op plaatsen. Bij voorbaat dank.