Ode aan de zwerver en daklozen

Je zoekt schuivend de stad af
naar 'n kleine begrip van de mensen
Gewoon op zoek naar wat geluk
In je hart, zal jij je best wel verwensen
en opeens lach je weer,
als je een munt van de grond afplukt.

Het geluk kan van je afkeren als je geen huis hebt,
geen gezin, geen dak boven je hoofd
je gelooft niet meer in jezelf
Je voelt je dan van alle geluk berooft
's Avonds als de donkerheid valt
duik je maar een stadspark in.

Een klamme harde bank is dan jouw slaapplaats
en je zal wel in de afvalbak naar wat voedsel gaan zoeken
Wat oude kranten is dan je deken
waar je eerst nog in hebt gekeken.

En in je vervallen jas vind je opeens nog
'n slokje in fles en dat is alles wat je nog rest
Waar is je trots gebleven, hoe wordt jouw toekomst
en het belangrijkste, hoe wordt je verdere leven?

Ja, hoe lang houd je dit nog vol, mijn vriend
en triestig vraag ik mij af, waarom
jij dit zwerversbestaan toch aan hebt verdiend?

Niet alle zwervers hebben hierom gevraagd
dat ze zich de straat nu op waagt
Men denkt, ach ga jij toch lekker werken
maar als je geen cent meer hebt om te makken
of om uit te geven, en op niemand rekenen kan.

wie weet, kom jij ooit ook eens als zwerver(ster) op straat
En ontdek jij pas, waar het echte zwerversleven uit bestaat
Dan ben je ook blij dat iemand jou op straat iets geeft
misschien besef je dan dat niet elke mens graag op straat leeft.

Want niet elke persoon heeft gevraagd om zo te leven
Dus, kom je er eentje of meer op straat of in park tegen
Probeer dan een heel klein beetje wat van jou aan hen te geven.

Al geef je maar wat kleding weg of een kleine munt
het gaat erom dat jij wat aan jouw medemensen gunt want
ook vele honden en katten zijn hebben dit leven, en zij allen
zullen blij zijn als jij hen eens wat met je hart aan hen zal geven.

Gedicht © Tine de Jong. 2013 

Foto op Pinterest gevonden- stond geen naam bij van fotograaf. 

Geen inbreuk bedoeld met auteursrechten.

link om te delen: https://catherinetine.blogspot.com/2013/11/ode-aan-de-zwerver.html

Een bijpassende song: Stef Ekkel, De Zwerver van Amsterdam 

ondertiteld NL voor slechthorende

Mijn vriendin Toscana (hond)

Onze hond is een goede vriendin
nooit chagrijnig altijd goede zin

Ze helpt mij als ik verdrietig bent
en ik weet dat ze mij door en door kent.

Ze zorgt ervoor dat ik naar buiten gaat
en beschermt mij als er plots iemand voor mij staat.

Zij is mijn maatje voor het leven
Het is niet te verwoorden hoeveel mijn

lieve hond en mijn vriendin "Toscana"" mij
steeds elke dag zin aan mijn leven kan geven.

Gedicht © 2013 Tine de Jong 
inclusief foto (boven) in stadspark genomen en onderstaande video slide

(In 1976 geschreven uit Gedichten archief-en nu hier op deze website gezet.)

Dit gedicht en vele anderen heb ik vaak verkocht op diverse markten waar ik toen stond,
dus kan het voorkomen dat jij ze op andere gedichten/ websites ook eens tegen kan komen
maar de woorden zijn toch echt van mijzelf hoor.

Had een mooie herfstwandeling gemaakt met mijn viervoeter vriendin en deel graag met jou de mooie fotografie van onze ontmoetingen.

Houd het bos puur

Het bos is een grote medicijnkast
Waarom sluiten ze dit door
alle geneesmiddelen te
slopen of weg te halen.

Want het bos geeft energie
voor zowel mens en dier
Dat staat natuurlijk vast
en dat ze veel bomen kappen
is voor vele dieren balen en schenkt
daarbij veel onvrede en geen plezier.

Laat het bos nu eens met rust
laat het bos ook zelf eens spreken
Wie houdt van de natuur
heeft niet echt goed naar het
mooiste der aarde gekeken.

Houd het bos schoon en puur 
En laat ook geen afval achter in de natuur.

Gedicht, fotografie en videoslide met mooie natuurfotografie  © Tine de Jong, 2013 
voor jou mijn video dia slide vanuit een mooie bos omgeving waar ik weleens was geweest.Luntersche Buurtbosch en wandeling rond de Goudsberg in Lunteren
wandel je ook gezellig mee?

Knuffelhond (echte) Toscana verteld

Ditmaal ben ik in de huid gekropen van mijn hond en zij vertelt de onderstaande woorden. De foto boven is dus mijn lieve huisdier en viervoeter vriendin Toscana en je ziet ook mijn wandelwagen gemaakt van een onderstel kinderwagen en daar heb ik een bak opgemaakt. 

Dit gedicht deel ik erbij  Knuffelhond (echte) Toscana verteld, 

Ik ben net een clown
doe vrijwilligerswerk met plezier
Voor een ieder heb ik wel een knuffel
en kletsen doe ik op mijn eigen manier.

Mijn vrouwtje werkt in een verzorgingstehuis
En ik mag dan altijd met haar mee
Omdat ik daar in het middelpunt sta
voor elk mens met hun wel en wee.

Tweemaal in de week is het mijn taak
omdat ik daar de bewoners blij maak

Ik verveel me daar ook nooit hoor
met al die aandacht die ik er ontvang
Hoop dat ik er mag blijf werken mijn leven lang. 

Ook kan ik al heel wat handgebaren
sommige bewoners zijn ook wat doof en
zitten soms wat voor zich uit te staren.

En ik tover dan een lach op hun gezicht
Haal ze dan ook wat uit hun cocon
maar geef de bewoners daar ook wat zon.

Na drie fijne uurtjes is het werk gedaan
Dan mogen wij alle twee weer naar huis toegaan
Al ben ik dan wel moe, maar zeker erg tevreden.

En wacht weer op die leuke dagen
Waar ik dan al die bewoners weer bezoeken mag
en hen even terug brengt naar het heden.

En ik doe dit werk ook helemaal niet alleen hoor 

want er gaan veel maatjes met 

hun viervoeters hierheen.

Gedicht, foto en video © Tine de Jong 2013

Geef jou mijn videoslide - Middelwaard-Vianen een omgeving die ik graag bezoek. 

Veel pootjes en knuffels van mij Toscana voor jou.