Posts tonen met het label Amfibieën. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Amfibieën. Alle posts tonen

dinsdag 29 oktober 2024

Kijkje in de wereld van reptielen in Breda

Kijkje in de wereld van reptielen in Breda, catherinetine.blogspot.com
Over de wereld van Reptielen heb ik al vaker hier wat over geschreven die ik had ontmoet in het reptielenhuis De aarde in Breda. En nu deel ik weer eens wat foto's die ik had gemaakt van een 2e bezoek want ik was er vorige maand oktober weer en nu eens een keer met mijn zwager. Die vond het hier ook heel erg mooi en interessant. De foto (1) boven laat de grote kop en bek van een krokodil zien die op deze muur ligt en waar er nog meer van dieren liggen.

Ik ga graag hier op bezoek want heb nog lang niet alle dieren gezien,  die hier leven en te zien zijn daar ze soms goed verstopt zitten. Daarbij leer ik ook veel over hun leven. Men vertelt hier veel informatie wat zeer leerzaam is voor zowel groot als klein. 

Niet iedereen houdt wellicht van reptielen of van Amfibieën maar als je hen eens van dichtbij zal zien dan ga je er vast anders over denken want het zijn prachtige dieren. Soms mag je er ook ene hier aaien en ook zelfs vasthouden onder begeleiding van een vrijwilliger en dat geeft toch net weer iets een ander gevoel daarbij.

Dus ik ga zeker nog eens erheen zodra ik weer nieuwe kilometers vergoeding ontvangt van mijn taxi vervoer. Maar dat zal dan wel volgend jaar worden want ik heb er niet genoeg meer voor een rit heen en terug. En die ik nog over hebt kan ik dan even voor een ander uitje gebruiken die wat dichterbij is. 

Kijkje in de wereld van reptielen in Breda, catherinetine.blogspot.com
De 2e foto boven zijn twee panterschildpadden( Stigmochelys pardalis). Deze schildpadden komen uit Afrika! Ze staan bekend als goeie klimmers maar zwemmen dat kunnen ze ook heel goed. Op de foto liggen ze heel mooi met kop en kont. Ze lagen hier onder de warme lamp want daar houden ze ook van. Soms gaat het ook gepaard met wegduwen van elkaar want men wil dan toch wel het beste plekje hebben. En op deze grote steen lukte het hen om samen er onder te gaan.

Het is echt supermooi dat je hier het gedrag van heel dichtbij kan observeren. Want alle ruimtes zijn met helder glas die ook heel schoon zijn. Men houdt het hier heel goed bij en alle dieren hebben hier ook volop de ruimte en worden goed verzorgd door de vrijwilligers die hier werken maar ook leren. Daar let de eigenaar ook zelf heel goed op. 

Waar ik nu wel heel blij om was is dat ik eindelijk ook de Grote stierkikker (Pyxicephalus adspersus) Foto 3 wel heb mogen zien. Vorige keer zat deze te ver weg voor mijn camera verscholen helemaal achterin in zijn hol. 

Had nog nooit zo een grote vette kikker van dichtbij waargenomen. Echt een pracht van een dier.  En dit is dan geen reptiel zoals je wel weet en valt onder amfibieën die hier ook te zien zijn. Het mannetje wordt meestal groter dan het vrouwtje. 
Kijkje in de wereld van reptielen in Breda
Deze kikker dankt zijn naam aan de twee grote tanden op zijn onderkaak en omdat hij roofdieren afschrikt door ze te rammen als een stier! En vind je hem ook niet een dikkertje. Vele vinden het wel zielig dat deze hier alleen is maar hij kan zeer agressief zijn tegen zijn soortgenoten en hier heeft hij een heerlijk plekje voor zich alleen.

Wat hij (want het is een manneke) zoal eet dat zie jij als jij even de tijd zal nemen (wat ik erg leuk zal vinden) om mijn andere fotografie van dieren die ik ook zag dan even zal bekijken.

Dan post ik hier ook even een mooie reptiel en dat is de Stekelstaartvaraan (Varanus acanthurus). Deze varaan kreeg zijn naam door zijn zijn stekelige staart! Ze gebruiken ze voor bescherming tegen roofdieren. Je kan de staart jammer genoeg net niet goed zien op de foto. Deze komt oorspronkelijk uit Australië.

De Stekelstaartvaraan is een hagedis die echt van zonnen en hoge temperaturen houdt, ze hebben veel stralingswarmte nodig en hebben een hoge UVB behoefte.
Stekelstaartvaraan(Varanus acanthurus) blog foto op catherinetine.blogspot.com

Het is een bodembewoner die vooral overdag actief is. De belangrijkste schuilplaats wordt gevormd door rotsspleten. Wordt hij bijvoorbeeld bedreigd dan gebruikt hij zijn staart als
afschermmiddel.

Deze heeft ook een vrij snelle spijsvertering en het zijn ook zeer actieve jagers. Ze herkennen een pincet en doosje met voedseldieren van grote afstand. Hun dieet bestaat uit allerlei insecten en geleedpotigen. In de vrije natuur zal deze soort zich ook voeden met kleinere hagedissen als gekko’s en skinkjes.

Er zijn hier ook andere soorten maar die kreeg ik niet goed in zicht. Maar deze wilde zich wel laten fotograferen. Die ik ook wilde zien zaten weer verstopt. Maar in de video beneden zal je er nog wat kunnen zien. Ze kunnen tot 15 jaar oud worden en dit dan door een goede verzorging die ze hier ook zeker wel ontvangen.

En met dit prachtige dier sluit ik dit schrijven weer af. Maar kijk ook zeker de video want je zal echt veel meer prachtige dieren zien. Zelfs de mooie flappentappen en over een ander schildpaddensoort waar ik al eerder op deze natuurwebsite wat over had geschreven hier zal je weer zien maar dan andere fotografie en nog veel meer en ook andere video's daarbij.

Heel veel dank dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.

Tekst, fotografie en die in de video slide © Tine de Jong, 29-10-24

Reptielenhuis De Aarde in Breda een wereld waar je veel kan leren.

dinsdag 6 juni 2017

Verhaal van de kikker en een reiger

Verhaal van de kikker en een reiger , catherinetine.blogspot.com

Onlangs had ik enkele groene kikkers ontmoet die ik een tijdje had gevolgd en schreef dit gedicht en deel deze graag met jou met ook wat informatie over de kikkers eronder. Ik hoop dat je mijn woorden mooi zal vinden en alvast bedankt voor je bezoek.

Er zat een groene kikker heerlijk te zonnen op een lelieblad
wellicht ook dat hij soms ook nog eens wat lekkernijen vangen kon
Andere kleine groene kikkertjes namen heerlijk een verfrissend bad
die hadden waarschijnlijk al genoeg zonneschijn op hun kopjes gehad

Vele muggen zwermden over de kikker zijn kop en dat werd hij
ook behoorlijk zat en pakte deze met zijn tong en peuzelde ze op
Maar plots dreigde er gevaar en kwam er een vijand in zijn domein
Hij kwaakte naar zijn familie dat zij echt op hun hoede moesten zijn

De kikker kwaakte snel naar zijn familie die hij wilde beschermen
toen hij het gevaar ontmoette met zijn gevaarlijke snavel en felle ogen
want die zou echt weldoordacht en ook zonder mededogen ze gaan vangen
Het was als ouder ook zijn taak om zich over zijn familie te ontfermen

Het was een reiger die graag kikkers pakte bij hun kraag en
deze zal echt zonder genade met zijn gemene felle blik hen
pakken zal met zijn snavel dat had de kikker al ontmoet op ander kavel
dat een familielid van hem en ook andere verdwenen in zijn snavel

De kikker kwaakte luid: kijk uit er is gevaar, verdwijn allen van waterkant
en alle kikkertjes verdwenen snel en ook de kikker zelf was het die de benen nam
Toen was het opeens stil geworden en de reiger vertrok weer uit dit waterland en
alle kikkers waren blij met de wakende ouder en de reiger at nu eens geen kikkerham.


Gedicht, fotografie en natuurvideo © 2017 Tine de Jong
Nog wat informatie voor jou hier erbij:

Groene kikkers zitten soms heel stil op de oever of op waterlelie en kijken uit over het water. Ze reageren bliksemsnel (met hun tong) als er een beestje voorbij komt en Kikkers slikken ook hun prooi in het geheel in. De groene kikker kan zo`n 10 tot 20 cm. lang worden, de vrouwtjes worden groter dan de mannetjes. Zij bereiken soms een lengte van boven de 20 cm. (de mannetjes komen niet boven de 15 cm. uit). De kleur van de groene kikker kan erg verschillen, dit is vooral bij de mannetjes het geval. De kleur kan variëren van felgroene tot donker groenbruin.

Groene kikkers zijn te herkennen aan de lichtgroene streep over de rug die nooit van kleur verandert. De poten zijn licht van kleur en hebben donkerbruine tot zwarte vlekken, deze vlekken zijn vaak ook op de rug en flanken terug te vinden. En daarnaast loopt er aan beide kanten van de rug een goudachtige rand. Een ander duidelijk kenmerk zijn de wangen: De bruine kikker heeft een grote donkerbruine wang terwijl de groene kikker slechts een rondje op de zijkant van de kop heeft dat een bruinige kleur heeft. (hier komt de blaaswang uit.)

In de paringstijd is het voor de mannetjes vechten om een vrouwtje, als ze er een hebben gevonden knijpen ze zich er aan vast en laten ze niet meer los. De overgebleven mannetjes die om de laatste vrouwtjes vechten springen op en over elkaar om elkaar uit hun kleine tijdelijke territoria te verdrijven. Bij de gevechten proberen ze elkaars kwaak-blazen in te drukken, als dit gebeurd verdrinkt de kikker. Niet zo erg leuk maar ja dat is nu eenmaal de natuur.

Op het menu staan insecten, spinnen, rupsen en slakken. De prooi vangt de kikker met zijn lange tong. Deze kan ruim 30 cm. lang worden. Soms word de prooi gepakt door er naar toe te springen. Het eten wordt heel doorgeslikt en in de maag verteerd. Bij het eten van sommige insecten of spinnen kan het voorkomen dat de prooi weer uit de mond komt lopen.

De groene kikker is praktisch altijd in de buurt van water te vinden, alleen als het regent trekken ze soms verder het land op. `s Zomers zitten ze graag te zonnen aan de oever. Het zijn echte zonaanbidders die zich, mits je ze voorzichtig benadert, goed laten fotograferen. Mij lukt het soms en ook veel niet hoor. Ik hoor dan slechts veel geplons als ze het water snel induiken.

Het zijn echte water kikkers die vrijwel het hele jaar in en rondom het water te vinden zijn. De groene kikker is niet één soort maar een complex: Het groene kikker complex bestaat uit de twee soorten: Meer kikker (grote groene kikker) en poelkikker (kleine groene kikker) die als ze paren hybriden kunnen vormen: de bastaardkikker (middelste groene kikker). In de natuur kunnen hybriden zich vaak niet voortplanten. Uniek is dat middelste groene kikkers dat wel kunnen. 

Ze bezitten twee sets chromosomen (één van de meerkikker en één van de poelkikker) waarvan ze er één gebruiken om te paren met een meerkikker of een poelkikker. Als een bastaardkikker paart met een meerkikker zal hij zijn eigen set poelkikker chromosomen gebruiken, paart hij met een poelkikker dan gebruikt hij zijn set meerkikker chromosomen. Op deze manier komen er altijd nieuwe bastaardkikkers uit de voortplanting en houdt de 'hybride soort' zich in stand.

Bedankt voor je bezoek en op mijn eigen website (waar ook veel te lezen en te horen en te zien is vind jij bij het gedicht andere eigen foto's een filmpje gemaakt van mijn natuurvriendin Catherine ( ook bijdrager van deze site)
voor jou de link erheen: https://tinedejong.blogspot.be/2017/05/de-groene-kikker.html

Voor jou mijn Kikkerconcert in Heemtuin - Alblasserbos
Vind jij dit geluid ook altijd zo gezellig klinken?