zondag 28 juli 2024

Zwarte veldkrekel- Gryllus campestris

Zwarte veldkrekel- Gryllus campestris, catherinetine.blogspot.com

Dit prachtige insect hierboven had ik ontmoet toen ik onlangs in Noord-Brabant was met een bezoek en korte wandeling daarbij. En bij een parkeerplaats toen ik in late namiddag wachtte op de taxi zag ik dit insect lopen. Het was op weg naar het hoge gras aan de linkse zijde.

Heb jij deze ook wel eens ontmoet? Het was voor mij de eerste keer dat ik deze zag. Want had wel eens andere krekels gezien maar dit soort die er heel mooi uitzag had ik nog nooit gezien. 

De foto is niet zo erg duidelijk maar wilde deze toch plaatsen gaan. Hoe deze hier terecht was gekomen dat weet ik niet al hoorde ik wel wat getjirp in het hoge gras. Helaas kon ik geen andere foto's nemen of inzoomen want het dier verdween al snel.

Wist eerst ook helemaal niet wat het was want dacht dat dit een soort kever was of zo. 

Maar bij navraag achteraf bleek het dus om een veldkrekel soort te gaan en het was dus de Zwarte veldkrekel- Gryllus campestris en het is echt een prachtig insect. En ook nog eens zeldzaam las ik ergens dus had ik op die dag dan ook nog eens een zeer bijzondere ontmoeting gehad.

Ze hebben een grote, bolvormige, glimmend zwarte kop en ook lange antennes. Het lichaam en de vleugels lijken wat op een zwarte rok wat is afgezet met fijn goudfluweel. Ze zijn vooral bekend om hun muziek. Op warme zomerdagen heeft iedere wandelaar waarschijnlijk ook weleens het getjilp gehoord van een krekel.

De veldkrekel overleeft de winter als jong insect in een zelf gegraven gat in de grond. Dit onderscheidt ze dan ook wel van de meeste andere inheemse sprinkhanen, waarbij alleen de eieren overwinteren. 

Zodra de temperaturen enigszins aangenaam zijn, ontwaken de dieren dan uit hun winterslaap. Na de eerste vervelling zijn ze vanaf half april tot begin mei geslachtsrijp, afhankelijk van het weer.

De mannetjes tjilpen door hun vleugels snel tegen elkaar te bewegen, waarbij een gladde, schelle rand over een zaagbladachtige, schelle ader strijkt. Dat vind ik ook zo bijzonder dat zij dan zo een mooie geluid kunnen maken ermee.

De vrouwtjes horen het geluid heel goed al hebben ze kleine trommelvliezen. Vrouwtjes die klaar zijn om te paren haar partner zeker wel tot op tien meter afstand lokaliseren. Om dan vervolgens feilloos naar het mannetje toe te gaan die de mooiste melodie speelt.

Het mannetje begint dan later nogmaals met een lied dat voor ons mensen nauwelijks hoorbaar is. En dan begint het paren.

Krekels zijn erg schichtig en verstoppen zich onmiddellijk als ze worden bedreigd. Want zodra je in de buurt zal komen dan houdt hij zich stil. Dat is bij de meeste soorten ook zo. Wat later hoorde ik deze weer maar kon toen echt niet ontdekken waar deze zich schuil hield.

Verder zijn het ook alleseters en ze eten ook veel bladeren en wortels van grassen en kruiden, maar zelfs eens kleinere gronddieren en hun karkassen daarbij.  Dat kalk wat erin de karkassen zitten is ook goed voor hen.

Zelf hebben ze ook vijanden want ze vormen een voedselbron voor vogels, reptielen, vossen en muizen. De vijand moet echter wel snel want veldkrekels zijn extreem wendbaar. En dat heb ik dus ook gemerkt. Maar ik vond het wel een super mooie waarneming.

Tekst en Foto 1 Tine de Jong, 28-07- 2024

Het filmen en verder fotograferen is mislukt want het dook weg in het gras maar ik vond wel een leuk kort filmpje waar je deze ook kan zien en horen. 

donderdag 25 juli 2024

Steeds meer minder koeien in weilanden

Steeds minder koeien in de weilanden

De koe in de wei, verdwijnt langzaam maar zeker steeds meer uit het Nederlandse landschap. Ze zijn ook veel in het nieuws wegens dat gedoe over het stikstof beleid. En ik vraag me steeds af of koeien de enige schuldige zijn die dan het klimaat doet veranderen.

Want kijk eens om je heen er zijn genoeg andere zaken die het klimaat doet veranderen. Gelukkig mogen deze twee (foto beneden) nog samen staan in dit kleine weilandje. 

Vroeger had men het hier helemaal niet over. Runderen stoten natuurlijk wel methaan uit. Maar tegelijk stimuleren ze ook met hun grazen en mest de plantengroei en vooral ook wortelvorming, en zo ook koolstofopslag.  Maar dat vergeet men. 

En ze zetten hen ook steeds meer in bij natuurgebieden. Runderen vreten het ruwe lange gras kort en vreten gesloten ruigten open. Een koe is een herbivoor en leeft in het wild van grazen en kruiden. Van oorsprong leefden ze dan ook in open gebieden. 

Ook dit vergeet men en dan zeuren ze niet over uitstoot etc.

Want wat denk je over het gebruik van fossiele brandstoffen of die grootschalige houtkap wat steeds meer gebeurd. Ook die beïnvloeden ook steeds meer het klimaat en de temperatuur van de aarde. 

Hierdoor komen ook onnatuurlijk grote hoeveelheden broeikasgassen in de atmosfeer, wat het broeikaseffect versterkt en de opwarming van de aarde versnelt. 

Ook dat wil men niet zien en vergeet men. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden.

Want wat denk je van Lucht, water, grondvervuilingen? En al dat zwerfafval? Laat men eens verder kijken dan dat hun neus lang is want Tata Steel, en zeker ook Schiphol zijn de boosdoeners die het klimaat doet veranderen.  

Hoe helder en ook schoon was de lucht niet tijdens de corona toen men niet vloog? Dan weet je toch ook wel dat al die vliegtuigen geen goed doen? Nee ze geven slechts de koeien de schuld en de boeren die hen buiten laat grazen. Dat is toch niet eerlijk? Of Wel.

De koe is dan heel gewoon, maar om vele redenen ook zeker het bewonderen waard.  En ik ben altijd blij als ik hen ziet en dat ze gelukkig zijn daarbij als ze mogen staan van de boeren in de wei. En gelukkig zijn er nog boeren die dit doen want zo kon ik weer een onderstaande video slide maken van verschillende koeienrassen.

En je ziet dan buiten de koeien ook kalveren en stieren daarbij. En zo kon ik ook eens weer mijn afspeellijst van al mijn koeienfilmpjes op YT vullen. Er staan er bij die niet op mijn websites zijn gedeeld of in een andere natuurwandeling van mij.

Zie jij ze ook graag in het weiland of helemaal niet. 

Want zeg nu zelf een weiland met koeien is toch mooier dan een leeg weiland?

Fotografie en videoslide © Tine de Jong

Foto 1 is een koe die ik had ontmoet in de Middelwaard in Vianen
Foto 2 deze twee schatjes zag ik onderweg staan bij een wandeling.
Foto 3 heb ik onderweg genomen bij een korte wandeling in de Alblasserwaard.

Bedankt alvast als je mijn koeienfotografie zal bekijken. En dat je ook dit schrijven las en op bezoek kwam.  

Wens je voor nu veel kijkplezier en hoop dat je dan echt mijn fotografie zal bekijken.

woensdag 17 juli 2024

Zweefvlieg op het Jakobskruiskruid -Jacobaea vulgaris

Zweefvlieg op Jakobskruiskruid, catherinetine.blogspot.com

Had eens buiten met wortel en al wat stengels Jakobskruiskruid -Jacobaea vulgaris  ergens weg gehaald en gepot bij mij op balkon in een diepe bak. En het begon warempel later te groeien wat ik niet had verwacht. 

De Jakobskruiskruid is een inheemse plantensoort die zeer waardevol is voor onze levende natuur. De plant is dan ook een belangrijke bron van nectar en stuifmeel voor vele insectensoorten zoals bijen, (zweef)vliegen en dagvlinders. 

Bijen en vlinders of hommels heb ik nog niet ontmoet hier op het balkon. Want buiten deze wilde bloemen heb ik nog meer planten en bloemen waar ze meestal wel op af komen.  

Elk jaar strooi ik wilde bloemenzaden uit in de bakken en vorig jaar had ik ook meer insecten op bezoek dan nu helaas.

Maar geheel onverwachts kwamen toch wat insecten kijken waaronder een kleine zweefvliegensoort.  Daar nam ik wat foto's van die ik hieronder zal plaatsen. Het gaat niet zo goed met hen en ik was dus al heel blij met dit bezoek.

Deze was maar amper 1 cm groot en heb deze wat dichtbij proberen te halen. Is wel beetje gelukt denk ik.  

De mannetjes zijn wel goed van de vrouwtjes te onderscheiden. En dat zie je aan de ogen. Bij de mannetjes raken die elkaar, bij de vrouwtjes niet. En dan weet jij wel wat dit is toch?

Zweefvlieg op Jakobskruiskruid -Jacobaea vulgaris

Hij stoorde zich helemaal niet aan mij toen ik de lens wat dichtbij hield.

Zweefvlieg op Jakobskruiskruid -Jacobaea vulgaris, catherinetine.blogspot.com

Hier zie je deze nog wat dichterbij.

Toen ik de camera weer weg naar binnen wilde brengen 

kwam er nog een zweefvliegje aan. 
Zweefvlieg op Jakobskruiskruid -Jacobaea vulgaris
Gefotografeerd met mijn camera Canon Powershot SX620 HS

En vind jij ze geslaagd of helemaal niet.

De naam van deze weet ik niet want google lens gaf mij  verschillende namen.

Dank je wel dat je gezellig kwam kijken en lezen. 
Fotografie van de zweefvlieg © Tine de Jong, 2024
Alle rechten voorbehouden. Groetjes van mij 

woensdag 3 juli 2024

Familie Nijlgans in stadspark Gorinchem

Familie Nijlgans in stadspark Gorinchem, catherinetine.blogspot.com
Wat leuk dat je even gezellig komt lezen en kijken. 
Vanmiddag tussen de regenbuien door had ik toch weer een kleine wandeling gemaakt. En dan wandel ik altijd ook het stadspark door wat valt onder de buurtwijk Gildenwijk te Gorkum (Gorinchem).  En zag nabij het natuurcentrum een gezellige familie rond zwemmen in de parkvijver. 

En dat waren de Nijlganzen ( Alopochen aegyptiaca) die hier al tijdje wonen. En nu hadden ze best veel kuikens dan in het afgelopen jaar in 2023.  Altijd zo een lief gezicht als je je de kuikens ziet met de ouders zo gezellig samen ziet zwemmen. 

Ze kwamen ook even dichtbij en verwachtte waarschijnlijk dat ze wat voer kregen maar had op dat moment geen watervogelvoer bij me. En ook mag je hier de dieren hier niet voeren(al gebeurd het wel) want als men het ziet dan ontvang je een boete. 

Papa nijlgans kon ik nog wel even mooi op de foto zetten. Want het begon weer te regenen en wilde wel mijn camera beschermen tegen de natheid.

Deze ganzensoort lijkt schattig als je hen ziet- maar het zijn ook rovers zoals het roversmasker zich al laat zien rondom de ogen want ze stelen ook uit andere nesten. Kunnen heel agressief zijn tegen andere watervogels. 

De lichaamslengte bedraagt 63 tot 73 cm en het gewicht is ongeveer 2,5 kg. Het verenkleed van beide geslachten is gelijk. 

Maar het vrouwtje is kleiner dan de mannetjes. Ze kunnen het hele jaar broeden, maar meestal van eind maart tot eind mei. Ze hebben één of twee broedsels per jaar en meestal hebben ze dan zo een 6 tot 9 eieren. De jonge nijlganzen zijn ook al vroeg geslachtsrijp en dat is al op tweejarige leeftijd. Uit Nederland  zijn ze niet meer weg te denken en er komen er dan ook steeds meer. 

De nijlganzen kunnen wel de inheemse soorten verdrijven gaan. Nijlganzen zijn wel monogaam en de paren blijven hun gehele leven samen.

Nijlgans in stadspark Gorinchem, foto catherinetine.blogspot.com

Maar had ook een kort filmpje van ze gemaakt. En dat wil ik ook wel met jou delen. Schattige nijlganzen paar met 6 kuikens. 

Hoor hoe papa Gans ook wel een Gent genoemd roept tegen zijn vrouwtje. Wel jammer dat de fontein begon te spuiten in midden van de vijver en dat ze weer weg zwommen maar heb ze toch even kunnen filmen.

Heb al meer over het leven van een gans geschreven in het algemeen en als je daar op zal zoeken dan kom je dat schrijven vanzelf wel tegen. Als je op de labels onder video zal drukken dan vind je die vanzelf.

Of zoek eens in jou browser op Tine de Jong natuur want  zie je ook heel veel.

Tekst, fotografie en live video © Tine de Jong