Onlangs had ik enkele groene kikkers ontmoet die ik een tijdje had gevolgd en schreef dit gedicht en deel deze graag met jou met ook wat informatie over de kikkers eronder. Ik hoop dat je mijn woorden mooi zal vinden en alvast bedankt voor je bezoek.
wellicht ook dat hij soms ook nog eens wat lekkernijen vangen kon
Andere kleine groene kikkertjes namen heerlijk een verfrissend bad
die hadden waarschijnlijk al genoeg zonneschijn op hun kopjes gehad
Vele muggen zwermden over de kikker zijn kop en dat werd hij
ook behoorlijk zat en pakte deze met zijn tong en peuzelde ze op
Maar plots dreigde er gevaar en kwam er een vijand in zijn domein
Hij kwaakte naar zijn familie dat zij echt op hun hoede moesten zijn
De kikker kwaakte snel naar zijn familie die hij wilde beschermen
toen hij het gevaar ontmoette met zijn gevaarlijke snavel en felle ogen
want die zou echt weldoordacht en ook zonder mededogen ze gaan vangen
Het was als ouder ook zijn taak om zich over zijn familie te ontfermen
Het was een reiger die graag kikkers pakte bij hun kraag en
deze zal echt zonder genade met zijn gemene felle blik hen
pakken zal met zijn snavel dat had de kikker al ontmoet op ander kavel
dat een familielid van hem en ook andere verdwenen in zijn snavel
De kikker kwaakte luid: kijk uit er is gevaar, verdwijn allen van waterkant
en alle kikkertjes verdwenen snel en ook de kikker zelf was het die de benen nam
Toen was het opeens stil geworden en de reiger vertrok weer uit dit waterland en
alle kikkers waren blij met de wakende ouder en de reiger at nu eens geen kikkerham.
Gedicht, fotografie en natuurvideo © 2017 Tine de Jong
Nog wat informatie voor jou hier erbij:
Groene kikkers zitten soms heel stil op de oever of op waterlelie en kijken uit over het water. Ze reageren bliksemsnel (met hun tong) als er een beestje voorbij komt en Kikkers slikken ook hun prooi in het geheel in. De groene kikker kan zo`n 10 tot 20 cm. lang worden, de vrouwtjes worden groter dan de mannetjes. Zij bereiken soms een lengte van boven de 20 cm. (de mannetjes komen niet boven de 15 cm. uit). De kleur van de groene kikker kan erg verschillen, dit is vooral bij de mannetjes het geval. De kleur kan variëren van felgroene tot donker groenbruin.
Groene kikkers zijn te herkennen aan de lichtgroene streep over de rug die nooit van kleur verandert. De poten zijn licht van kleur en hebben donkerbruine tot zwarte vlekken, deze vlekken zijn vaak ook op de rug en flanken terug te vinden. En daarnaast loopt er aan beide kanten van de rug een goudachtige rand. Een ander duidelijk kenmerk zijn de wangen: De bruine kikker heeft een grote donkerbruine wang terwijl de groene kikker slechts een rondje op de zijkant van de kop heeft dat een bruinige kleur heeft. (hier komt de blaaswang uit.)
In de paringstijd is het voor de mannetjes vechten om een vrouwtje, als ze er een hebben gevonden knijpen ze zich er aan vast en laten ze niet meer los. De overgebleven mannetjes die om de laatste vrouwtjes vechten springen op en over elkaar om elkaar uit hun kleine tijdelijke territoria te verdrijven. Bij de gevechten proberen ze elkaars kwaak-blazen in te drukken, als dit gebeurd verdrinkt de kikker. Niet zo erg leuk maar ja dat is nu eenmaal de natuur.
Op het menu staan insecten, spinnen, rupsen en slakken. De prooi vangt de kikker met zijn lange tong. Deze kan ruim 30 cm. lang worden. Soms word de prooi gepakt door er naar toe te springen. Het eten wordt heel doorgeslikt en in de maag verteerd. Bij het eten van sommige insecten of spinnen kan het voorkomen dat de prooi weer uit de mond komt lopen.
De groene kikker is praktisch altijd in de buurt van water te vinden, alleen als het regent trekken ze soms verder het land op. `s Zomers zitten ze graag te zonnen aan de oever. Het zijn echte zonaanbidders die zich, mits je ze voorzichtig benadert, goed laten fotograferen. Mij lukt het soms en ook veel niet hoor. Ik hoor dan slechts veel geplons als ze het water snel induiken.
Het zijn echte water kikkers die vrijwel het hele jaar in en rondom het water te vinden zijn. De groene kikker is niet één soort maar een complex: Het groene kikker complex bestaat uit de twee soorten: Meer kikker (grote groene kikker) en poelkikker (kleine groene kikker) die als ze paren hybriden kunnen vormen: de bastaardkikker (middelste groene kikker). In de natuur kunnen hybriden zich vaak niet voortplanten. Uniek is dat middelste groene kikkers dat wel kunnen.
Ze bezitten twee sets chromosomen (één van de meerkikker en één van de
poelkikker) waarvan ze er één gebruiken om te paren met een meerkikker of een
poelkikker. Als een bastaardkikker paart met een meerkikker zal hij zijn eigen
set poelkikker chromosomen gebruiken, paart hij met een poelkikker dan
gebruikt hij zijn set meerkikker chromosomen. Op deze manier komen er altijd
nieuwe bastaardkikkers uit de voortplanting en houdt de 'hybride soort' zich
in stand.
Bedankt voor je bezoek en op mijn eigen website (waar ook veel te lezen en te horen en te zien is vind jij bij het gedicht andere eigen foto's een filmpje gemaakt van mijn natuurvriendin Catherine ( ook bijdrager van deze site)
voor jou de link erheen: https://tinedejong.blogspot.be/2017/05/de-groene-kikker.html
Voor jou mijn Kikkerconcert in Heemtuin - Alblasserbos
Vind jij dit geluid ook altijd zo gezellig klinken?
Bedankt voor je bezoek en op mijn eigen website (waar ook veel te lezen en te horen en te zien is vind jij bij het gedicht andere eigen foto's een filmpje gemaakt van mijn natuurvriendin Catherine ( ook bijdrager van deze site)
voor jou de link erheen: https://tinedejong.blogspot.be/2017/05/de-groene-kikker.html
Voor jou mijn Kikkerconcert in Heemtuin - Alblasserbos
Vind jij dit geluid ook altijd zo gezellig klinken?
