Net zo langzaam als een schildpad zich voortbeweegt is het ook een langzame eter zoals je straks kan zien in de korte video beneden. En vele weten dit wellicht niet maar zij hebben geen tanden.
Zo zie je straks in video dat dat hij het voedsel steeds naar voren duwt naar de randen om het dan later door te slikken. Het eet hoofdzakelijk vegetarisch en eet ook planten en fruit, maar ook wel aas. En zacht kattenvoer is ook wel wat hij lekker vind. Dat had hij hier vermoed ik maar dat kon ik niet goed zien.
Kolenbranderschildpadden zijn reptielen en behoren tot de kleine zestig soorten landschildpadden op aarde. Heb deze schildpad die je beneden in kort filmpje ziet gefilmd in Reptielenhuis De Aarde in Breda en het iets langzamer opgenomen zodat je de randen in zijn bek dan wat kan zien.
Ze hebben een schildlengte van 30-50 cm met een donker rugschild met een lichte vlek op elke hoornplaat.
De kolenbrander schildpad heeft ook een van de kleurrijke uiterlijk in de landschildpadden familie. Ze hebben een zwart langwerpig schild met vage gele vlekken erop. Deze is het duidelijkst bij jonge dieren en ze vervagen tijdens het ouder worden. Wat ook wel een leuk weetje is dat er ook een verschil is tussen een Noordelijke of een Zuidelijke schildpad want..
De noordelijke vorm heeft gele tot geelrode schubben op ledematen en kop. En de zuidelijke vorm heeft alleen rode vlekken. En zoals ik al schreef vervagen deze naar mate ze dus ouder worden.
Wat ook wel bijzonder is om wellicht te weten dat deze Kolenbranderschildpadden net als de andere soorten landschildpadden dat zij door de neusgaten kunnen drinken.
De gemiddelde kolenbrander wordt ongeveer 50 jaar oud.Maar er zijn uitzonderingen bekend van Kolenbranderschildpadden die wel 75 jaar en ouder werden.
Het paarseizoen loopt meestal van juni tot en met september. en als later de eieren gelegd zijn dan kijken ze er niet meer naar om. Dat is het leven van hen nu eenmaal. Bij 28 tot 30°C komen de jongen na vier tot zes maanden uit het ei.
Bij volwassen dieren is het geslachtsonderscheid ook wel goed te zien als je het dier wat observeert. De mannetjes hebben namelijk een veel dikkere en langere staart dan de vrouwtjes.
En leuk weetje isook wel dat de sekse van de jongen bepaald wordt door de omgevingstemperatuur. Boven de 31 graden worden er vrouwtjes geboren en bij een temperatuur lager dan 27 graden dan zijn het mannetjes.
De video is wel wat lichter want is gefilmd voor het glas en ik had ook wat last binnen van de verlichting maar desondanks vond ik het filmpje best wel geslaagd.
Door de geluiden van de bezoekers heb ik er wel wat korte muziek erbij gezet.
Geniet van dit korte filmpje en bedankt dat je weer gezellig hier op visite kwam. Wens je voor elke dag ook gezellige en mooie momenten toe.
Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken naar een website. Deze worden wel gelezen maar later verwijderd.
Dank voor jullie vriendschap en welkom voor de nieuwe volgers die de website link had toegevoegd aan een leeslijst of elders. Wens je veel kijk en leesplezier.
Heb helaas nog steeds geen andere optie gevonden zodat je deze dan kan volgen. Wel geprobeerd maar het werkt niet. Vermoed dat dit komt dat ik het anders hebt ingedeeld (tegels) en ja technisch ben ik helemaal niet. Probeer de flipcard links boven uit (of labels onder video) en zie en lees dan ook meer.
Dank je wel als jij deze korte video zal bekijken hierbij van mij. De langzame eter. En ik dank jou hierbij voor als je een reactie achter zal laten.
Over de wereld van Reptielen heb ik al vaker hier wat over geschreven die ik had ontmoet in het reptielenhuis De aarde in Breda. En nu deel ik weer eens wat foto's die ik had gemaakt van een 2e bezoek want ik was er vorige maand oktober weer en nu eens een keer met mijn zwager. Die vond het hier ook heel erg mooi en interessant. De foto (1) boven laat de grote kop en bek van een krokodil zien die op deze muur ligt en waar er nog meer van dieren liggen.
Ik ga graag hier op bezoek want heb nog lang niet alle dieren gezien, die hier leven en te zien zijn daar ze soms goed verstopt zitten. Daarbij leer ik ook veel over hun leven. Men vertelt hier veel informatie wat zeer leerzaam is voor zowel groot als klein.
Niet iedereen houdt wellicht van reptielen of van Amfibieën maar als je hen eens van dichtbij zal zien dan ga je er vast anders over denken want het zijn prachtige dieren. Soms mag je er ook ene hier aaien en ook zelfs vasthouden onder begeleiding van een vrijwilliger en dat geeft toch net weer iets een ander gevoel daarbij.
Dus ik ga zeker nog eens erheen zodra ik weer nieuwe kilometers vergoeding ontvangt van mijn taxi vervoer. Maar dat zal dan wel volgend jaar worden want ik heb er niet genoeg meer voor een rit heen en terug. En die ik nog over hebt kan ik dan even voor een ander uitje gebruiken die wat dichterbij is.
De 2e foto boven zijn twee panterschildpadden( Stigmochelys pardalis). Deze schildpadden komen uit Afrika! Ze staan bekend als goeie klimmers maar zwemmen dat kunnen ze ook heel goed. Op de foto liggen ze heel mooi met kop en kont. Ze lagen hier onder de warme lamp want daar houden ze ook van. Soms gaat het ook gepaard met wegduwen van elkaar want men wil dan toch wel het beste plekje hebben. En op deze grote steen lukte het hen om samen er onder te gaan.
Het is echt supermooi dat je hier het gedrag van heel dichtbij kan observeren. Want alle ruimtes zijn met helder glas die ook heel schoon zijn. Men houdt het hier heel goed bij en alle dieren hebben hier ook volop de ruimte en worden goed verzorgd door de vrijwilligers die hier werken maar ook leren. Daar let de eigenaar ook zelf heel goed op.
Waar ik nu wel heel blij om was is dat ik eindelijk ook de Grote stierkikker (Pyxicephalus adspersus) Foto 3 wel heb mogen zien. Vorige keer zat deze te ver weg voor mijn camera verscholen helemaal achterin in zijn hol.
Had nog nooit zo een grote vette kikker van dichtbij waargenomen. Echt een pracht van een dier. En dit is dan geen reptiel zoals je wel weet en valt onder amfibieën die hier ook te zien zijn. Het mannetje wordt meestal groter dan het vrouwtje.
Deze kikker dankt zijn naam aan de twee grote tanden op zijn onderkaak en omdat hij roofdieren afschrikt door ze te rammen als een stier! En vind je hem ook niet een dikkertje. Vele vinden het wel zielig dat deze hier alleen is maar hij kan zeer agressief zijn tegen zijn soortgenoten en hier heeft hij een heerlijk plekje voor zich alleen.
Wat hij (want het is een manneke) zoal eet dat zie jij als jij even de tijd zal nemen (wat ik erg leuk zal vinden) om mijn andere fotografie van dieren die ik ook zag dan even zal bekijken.
Dan post ik hier ook even een mooie reptiel en dat is de Stekelstaartvaraan (Varanus acanthurus). Deze varaan kreeg zijn naam door zijn zijn stekelige staart! Ze gebruiken ze voor bescherming tegen roofdieren. Je kan de staart jammer genoeg net niet goed zien op de foto. Deze komt oorspronkelijk uit Australië.
De Stekelstaartvaraan is een hagedis die echt van zonnen en hoge temperaturen houdt, ze hebben veel stralingswarmte nodig en hebben een hoge UVB behoefte.
Het is een bodembewoner die vooral overdag actief is. De belangrijkste schuilplaats wordt gevormd door rotsspleten. Wordt hij bijvoorbeeld bedreigd dan gebruikt hij zijn staart als
afschermmiddel.
Deze heeft ook een vrij snelle spijsvertering en het zijn ook zeer actieve jagers. Ze herkennen een pincet en doosje met voedseldieren van grote afstand. Hun dieet bestaat uit allerlei insecten en geleedpotigen. In de vrije natuur zal deze soort zich ook voeden met kleinere hagedissen als gekko’s en skinkjes.
Er zijn hier ook andere soorten maar die kreeg ik niet goed in zicht. Maar deze wilde zich wel laten fotograferen. Die ik ook wilde zien zaten weer verstopt. Maar in de video beneden zal je er nog wat kunnen zien. Ze kunnen tot 15 jaar oud worden en dit dan door een goede verzorging die ze hier ook zeker wel ontvangen.
En met dit prachtige dier sluit ik dit schrijven weer af. Maar kijk ook zeker de video want je zal echt veel meer prachtige dieren zien. Zelfs de mooie flappentappen en over een ander schildpaddensoort waar ik al eerder op deze natuurwebsite wat over had geschreven hier zal je weer zien maar dan andere fotografie en nog veel meer en ook andere video's daarbij.
Heel veel dank dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.
Hallo daar aan de andere kant van het scherm? Heb jij weleens van mij gehoord? Ik ben een dier oftewel een insect die zich heel goed kan verstoppen tussen het gebladerde. De titel boven had al verteld wat ik dus bent. Heb jij mij weleens gezien?
Wel eerst even vertellen waar ik woon met mijn familie en dat is in het Reptielenhuis De Aarde in Breda. En ik wil jou als bezoeker van dit schrijven en verhaal zo ook eens wat meer informatie gaan geven wat ook wel leerzaam is daarbij. Want niet iedereen kent mij denk ik. Hier heb je alvast een mooie foto van mij dan weet je alvast hoe ik eruit ziet.
Jij kan vast wel mijn andere familie de wandelende takken. Er zijn wel meer dan 3000 soorten wandelende takken in de gehele wereld. Nu ik ben er ook zo ene maar dan toch wel iets anders. Wij komen uit Australië en zijn een van de grootste wandelende takken ter wereld. Als we volwassen zijn kunnen we wel zo een 16 tot 20 cm lang worden. We behoren tot de Geleedpotigen en dus de klasse Arthropoda.
Ik heb stekeltjes op mijn kop en gehele lichaam en dat is de reden waarom men mij ook wel een doorntak noemt. En door die stekels kan ik mij heel goed verdedigen als er eens gevaar dreigt. Want ook mijn familie en ik hebben vijanden hoor. En weet jij dan wat we doen? Nee?
Wij krullen dan onze staart op en lijken dan op een giftige schorpioen. Zo bluffen wij eigenlijk dat wij zeer gevaarlijk zijn. En daar schrikken de roofdieren van. En dan nemen zij echt niet het risico dat ze ons aan zullen vallen.
Zowel de mannetjes als de vrouwtjes hebben ook stekels op hun achterpoten waarmee ze behoorlijk hard kunnen knijpen. En als men ons dan toch wilt aanvallen als onze gekrulde staart niet helpt, dan gebruiken we die en steken die dan heel hard in onze belager. Dan laat die ons vast en zeker wel los.
Maar waar we nu mogen leven daar hebben we van hen geen last van. Ik heb meer last van de andere flappentakken want een ieder wil hier een mooi plekje hebben. En dat is soms wel even zoeken naar een mooi plekje te pakken te krijgen.
Hier nog een mooie foto van een andere Australische Flappentak die ook hier mag vertoeven. Die ziet er ook best wel mooi uit toch? We kunnen heel goed onze poten vast klampen aan een tak.En dit is dus een bramen doorntak waar mijn maatje aan hangt.
En waar ik nu woont met al mijn vriendjes en vriendinnetjes ben ik wel veilig want ik zit in een hele hoge glazen leefruimte me goede ventilatie openingen. En daarbij ook met een goede temperatuur want daar houden we ook van.
En dat is in Reptielenhuis De aarde in Breda. Mijn familie en ik wonen daar niet alleen hoor want er zijn heel veel soorten reptielen hier. Als je eens komt hier dan moet je maar eens op op visite komen bij ons.
En dan maar eens goed gaan zoeken en kijken of je mij en mijn familie dan ook ziet. We lijken wel erg op elkaar maar jij bent vast wel slim om mij toch te ontdekken. Ben dan ook wel beetje nieuwsgierig hoeveel jij er van ons soort in totaal zal zien hier in onze leefomgeving. Geef je nog een foto van mij erbij. En je ziet dat ze mij heel voorzichtig op haar hand heeft.
Onze glazen bewoning staat op de 2e verdieping als je de trap opgaat. En de glazen ruimte waar in we zitten staat gezellig tussen de andere reptielen in, die ook een heel gezellige omgeving hebben ontvangen waar ze mogen leven. Alles van mooi glas gemaakt zodat je hen ook goed kan zien. En ik wil ook even vertellen dat er heel goed voor ons gezorgd wordt.
Wij zijn ook nachtdieren en brengen de dag bewegingloos door op onze voedselplanten. Pas in het donker worden we actief en beginnen dan met ons te voeden.
Maar ik heb nog meer te vertellen wat je vast niet weet en dat is dat we ook herbivoren zijn. En dat houdt in dat wij uitsluitend plantaardig voedsel eten. Verse bladeren van de braam vinden we ook lekker en verder ook de bladeren van de Hypericum, Roos, Eik, Braam, Framboos en de Hazelnoot. Moet wel even zeggen dat we wel erg kieskeurig zijn als het om voedsel gaat. We houden niet zo van afwisseling en eten het liefst ons hele leven slechts één soort plant.
Maar je hebt soms wel een kans om mij eens van dichtbij te mogen zien en ook vast te houden. De schrijfster van dit blog Tine) mocht het ook en vind je mij niet mooi? Ze nam nog meer foto's van mij al wilde ik eigenlijk liever nog wat slapen. Maar ik vond het ook wel leuk om mijzelf van dichtbij te laten bekijken. Want men kan dan veel van mij leren daarbij.
De beste manier om met ons wandelende insecten om te gaan is om ons heel voorzichtig op je hand te krijgen. En zoals je ziet aan de foto hierboven doet de auteur van dit schrijven dit ook met mij.
Wees je ervan bewust dat we kleine haakjes aan onze poten hebben en dit is om ons te helpen met klimmen. Wees echt voorzichtig en ruk of trek er niet aan, want dan kan je ons verwonden.
En we kunnen zelfs een poot verliezen. Wij hebben dan wel het vermogen om de ledematen soms te regenereren, maar dat vereist voor ons heel veel energie want dan moeten we wel twee vervellingen ondergaan voordat een ledemaat weer kan aangroeien. Dus ga voorzichtig met ons om als je ons eens zal op pakken.
De latijnse naam die best wel moeilijk is om uit te spreken en die ze mij gaven is Extatosoma tiaratum. Tiaratum komt namelijk van het Latijnse Tiara, dat ‘Kroon in drie delen’ betekent.
De vrouwtjes hebben namelijk stekels over hun hele lichaam en vooral boven op hun kop en zijn dan ook wel de koninginnen van de insectenwereld.
Ik lijk ook op bladeren dus je moet goed zoeken wil je mij zien. En ik bijt niet hoor en ben dus best wel aardig. Erg oud dat worden we niet maar dan hebben wij al lang aan ons nageslacht gedacht.
En diegene die ons of de eitjes en/of kleintjes zullen verzorgen weten wel wat ze dan moeten doen. Als je hier in het reptielenhuis de Aarde in Breda op visite komt dan kunnen ze veel hierover vertellen als jij er naar zult vragen.
Verzorging van mij.
Wil je mijn flappentak soort ook eens hebben? Zorg er dan wel ervoor dat de leefruimte lekker groot is en jij er dan ook altijd een dunne laag veenmos op de bodem zal doen.. Dit substraat helpt namelijk om de luchtvochtigheid hoog te houden (voor een succesvolle rui). En het moet wel één keer per twee weken voor twee of meer insecten die je dan hebt en dit is tevens om schimmelvorming te voorkomen. Is maar een weetje voor jou hoor.
Zorg ervoor dat je ook de behuizing niet op een plek zet waar te veel zon staat, want dan worden we oververhit en kunnen dan doodgaan. en besproei dan ook regelmatig de bladeren want daar houden we ook van.
Nou als je meer wilt weten over mij dan moet je echt hier in Reptielen de Aarde in Breda op visite komen bij het reptielenhuis want er is nog veel meer wat je niet weet. Maar anders wordt het hier veel te lang dus kom gezellig langs als je wilt.
Ik dank je voor het lezen en kijken naar mijn fotos en mijn verhaal. De auteur en schrijfster Tine die dit allemaal op schreef over mij bedank ik hierbij.
Wat je hier allemaal kan ontmoeten dat zie je in het filmpje beneden en wie weet kom je mij dan ook wel weer tegen. Dank je wel dat je gezellig kwam lezen en kijken.
Wandel virtueel mee in dit prachtige reptielenhuis De Aarde in Breda en als je via YouTube bekijkt dan lees je in de beschrijving aldaar meer informatie.
Onlangs had ik supermooie momenten van de grote sporenschildpadden - Centrochelys sulcata. En dat was in het prachtige Reptielenhuis De Aarde in Breda waar veel dieren zoals reptielen maar ook amfibieën zijn te zien in allerlei soorten en maten. Maar deze schildpad wil ik ook eens in de kijker zetten.
Had ze nog nooit van zo dichtbij gezien en was echt een mooi moment voor mij. Het is een soort schildpad die aan de zuidelijke rand van de Sahara-woestijn in Noord-Afrika leeft De soort neemt helaas snel af vanwege een overvloed aan redenen, waaronder verlies van leefgebied, exploitatie voor eieren en vlees, maar ook voor de internationale handel in huisdieren maar ook door de gevolgen van klimaatverandering.
En ik ben dan ook heel blij dat er nu ook enkele hier in het reptielenhuis te zien zijn waar ik onlangs een bezoek aan had gebracht.
Zal nog wat weetjes schrijven mocht je dit niet weten en ook wel interessant vinden.
Deze soort is op twee na de grootste soort schildpadden soort ter wereld op het vasteland in het geslacht Centrochelys. De schild is dik en lichtbruin tot geel van kleur. Aan de voorpoten hebben ze van die mooie grote overlappende schubben en sporen op de achterpoten, vandaar dus ook de naam.
Sulcata-schildpadden zijn grote, langzame en stoere overlevers. Volwassenen hebben een gemiddelde schaallengte van 18 inch en een gewicht van 70 tot 100 pond, maar exemplaren met een lengte van twee tot drie voet en meer dan 150 pond zijn niet ongewoon.
Sulcata-schildpadden zijn niet alleen maar mooi om te zien maar ze zijn groot en erg sterk. Ze kunnen met gemak zware voorwerpen duwen en omverwerpen. Ze kunnen elkaar rammen, en vooral mannetjes hebben de neiging soms vrouwtjes te rammen. De kracht waarmee de ene schildpad de andere ramt, kan intimiderend zijn, gezien hun kracht, maar het is natuurlijk gedrag voor hen.
Hoe kan je zien dat het een mannetje is of vrouwtje?
Het meest voor de hand liggende verschil tussen volwassen mannelijke en vrouwelijke sulcata-schildpadden is hun staartlengte. Als je echter goed kijkt, verschillen delen van hun schaal ook, afhankelijk van hun functie. Soms is het ook wel heel moeilijk om het verschil te zien. Er is wel iets waar je aan kan merken of het een mannetje of vrouwtje is. Mannetjes zijn namelijk groter dan vrouwtjes.
Verder hebben Mannelijke sulcata-schildpadden hebben een schild dat langer tot onder hun rug reikt en hun mannelijkheid beschermt. Vrouwelijke sulcata-schildpadden hebben kortere schilden die niet onder hun rug bedekken, waardoor een mannelijke sulcata-schildpad tijdens het paren kan binnendringen.
Het schild is het bovenste of het dorsale deel van het schild van een schildpad. De buitenkant van het schild bestaat uit piramidevormige platen van keratine, net zoals ook onze haren en nagels zijn.
Deze schildpad groeit ook wel best snel. Want elke drie jaar verdubbelt zijn omvang. Sulcata-schildpadden bereiken geslachtsrijpheid op de leeftijd van 15 jaar.
Het paringsritueel van schildpadden is ook wel een bijzonder gedrag. Meestal beweegt het mannetje zijn hoofd naar het vrouwtje en bijt in haar voorpoten en de voorranden van haar schild. Dit zorgt er meestal voor dat ze stopt en haar hoofd en ledematen naar binnen trekt. Het mannetje beweegt zich dan naar haar achteren en stijgt dan op het vrouwtje.
Dit heb ik helaas niet gezien want het mannetje zat al op het vrouwtje. Hij had vast al de lentekriebels in zijn koppie en had zin in een verzetje.
Ik heb slechts een klein gedeelte kunnen filmen dat ze aan het paren waren want ze kunnen best lang bezig zijn. (De copulatie kan soms ook enkele uren duren) En ja er waren hier meer reptielen die ik wilde zien. en ik werd ook geroepen omdat men hier een prachtig dier gingen voeren en dat wilde ik natuurlijk ook zien.
Maar later zal ik misschien meer hier over schrijven of op mijn andere website (Gedichten en verhalen uit het leven) want ook daar deel ik mooie natuur of ik plaats gewoon het filmpje met alle reptielen wat ik zag met kleine intro erbij. Daar ben ik zelf nog niet echt uit. In elk geval dank ik je voor het bezoek en tevens voor alle reacties op mijn vorige post(en).
Het mannetje maakte ook geluid maar dat kon ik helaas niet goed horen wegens de achtergrond geluiden van de andere bezoekers.tijd 0.42 want ik werd geroepen toen men hier een dier gingen voeren en moest het het filmen afbreken.
Het paren kan ook zo'n 4 tot 5 uur duren en ik wilde hier ook nog meer mooie dieren gaan zien. Maar het was toch wel enkele genietmomentjes aan seconden voor mij.
Er is hier nog heel veel te zien en heb daar ook een dia videoslide van gemaakt en die video kan je hier zien. Echt een aanrader om ook eens heen te gaan hoor als je van reptielen houdt. Ik heb een vrijkaartje gehad en dus wordt het vervolgd en dan wellicht met een ander mooi dier waar ik over schrijven gaat.
Blogfoto%20op%20catherinetine.blogspot.com.jpg "Kijkje in de wereld van reptielen in Breda, foto Tine de jong Stekelstaartvaraan(Varanus acanthurus)")
