Rode klaver - Trifolium Pratense een bijzonder plantje

In mijn wilde bloementuin op balkon in de bakken en hangpotten en op de grond is het altijd een verrassing wat steeds eruit komt groeien. En nu was het de Rode klaver - Trifolium Pratense. Eerst nog maar wat kleine blaadjes maar toen werd de steel langer en langer. 

En ik zag toen wat dagen later de mooie bloemen te voorschijn komen.  De stengels ontspringen altijd in de oksels van de rozetbladeren en stijgen dan boogvormig omhoog.

En wat dagen later waren er al 3 in de bak gekomen echt top. En ik vind het ook wel een bijzonder plantje. Ze hebben van die mooie rode tot purperen bloemhoofdjes die bolhoofdig zijn met fraaie schutblaadjes. Hier een foto van de drietallige bladeren en je ziet dan ook hoe mooi in het midden van de deelblaadjes dan de lichte, v-vormige vlek. Ze behoren tot de vlinderbloemenfamilie en de blaadjes lijken soms ook wel op de vleugels van vlinders.

De hoogte kan zo een 15 - 50 cm worden en de klaver staat graag in de zon maar verdraagt halfschaduw ook prima.  Het is een overblijvende plant met een diepe penwortel en ja ze groeien in wat plantenbakken dus is het afwachten of ze het hier dan ook in goed zullen doen. 

De zon was er op dat moment volop. En ik had ook al gelijk een eerste bezoeker waar ik al heel blij mee was. Zal onder dit schrijven ook wat foto's plaatsen die ik van de bezoeker maakte. En dat was dus een hommel. Er zijn veel hommelsoorten dus de naam weet ik even niet maar dat maakt voor mij niet uit. Google lens gaf mij teveel andere benamingen. 

Net als bijen dit doen voeden ook hommels zich met nectar; ze gebruiken hun lange, uitrolbare tongen om de nectar uit de bloem op te zuigen. Op de foto beneden kan je dit ook zien. 

Dichterbij ging niet om een foto te maken want dan was ik bang dat de hommel weg vloog. Het heeft ook wel handige pootjes dat hij zich kon omklemmen aan de rode klaver. Je ziet ook dat deze al aardig wat hebt verzamelt. Ik had nog een foto maar die was helaas niet gelukt.

De Hommel bleef ook een wel een tijdje want er zat veel in voor hem daar het ook het eerste bloemkopje was. Dus had het ook een primeurtje. En deze ging alles af en geen plekje werd vergeten. Het heeft ook een slimme manier om het mee terug te nemen naar het nest. 

Want hoe verzamelen zij het stuifmeel?

Een hommel poetst het stuifmeel dat daarbij meestal in het vacht terechtkomt en naar de schenen. Met hun voorpoten mengen ze dan het stuifmeel en nectar tot kleine bolletjes. En deze plakken ze dan weer aan hun achterpoten als een soort korfje en zo vervoeren zij het naar het nest. Ze kunnen trouwens uren achter elkaar stuifmeel verzamelen. Zelfs meer dan hun gewicht.

Het deel van de bloem wat stuifmeel vormt, is wat men noemt de helmknop. En die is gelegen aan het uiteinde van de meeldraden in deze bloem. De helmknoppen zijn meestal bolvormig en bevatten microscopisch kleine korrels. En dat is dus het stuifmeel. En zoals je ziet is de roltong van de hommel erg handig om zo diep mogelijk de rode klaver in te gaan.

Ben er nog steeds niet achter gekomen waar zij hun nesten nu eigenlijk hebben. Ze zijn vaak moeilijk te vinden, dus het is lastig om iets te weten te komen over het wel en wee van de  hommelkolonies. 

Vraag me soms af hoeveel kolonies er in zullen slagen om zich weer voort te planten. En hoeveel zouden er sneuvelen als gevolg van predatie of door andere oorzaken want ik heb ze dit jaar weer steeds minder gezien van waar ik weet waar ze altijd komen. Vind dit echt geen goed teken. 

En de Aziatische hoornaar is ook al hier in Nederland al veel waargenomen en helaas eet deze buiten de honingbijen en andere vliesvleugelige insecten ook hommels. Dus dit kan ook nog eens eens een reden wezen.

Een weetje is wat een ieder vast wel weet dat de Klaver twee varianten kent die de kleur van de bloemen aangeeft: Zoals de rode klaver waar ik over schreef en de witte klaver (Trifolium repens). Hier een foto van de witte die uit mijn archief komt. De zon stond erop dus de kleur kan wat licht overkomen. 

Zijn ze ook eetbaar?

Vele zien het als onkruid maar je kan er echt veel mee.

Want eetbaar zijn ze inderdaad? Zowel de bladeren als de bloemen. De bloemen hebben een zachte en zoete smaak als ze rauw zouden worden gegeten. 

Breek de bloemhoofdjes en strooi de bloesems over salades. 

Ze zijn ook een goede toevoeging bij het bakken en zien er prachtig uit als garnering. Je kunt ook het blad en de bloemen ook eens in een pesto verwerken.  

Zelf maak ik er wel eens thee van. Als ik hen ziet buiten dan pluk ik de kopjes af en laat deze drogen. Ik gebruik dan later twee theelepels rode klaver per kop kokend water. En als je de thee 10 minuten laat trekken smaakt het heerlijk. 

En is ook wel als een geneeskrachtig plantje te noemen. Zie maar op het wereldwijde web wat het ook voor gebruikt wordt. Daar zie je vast ook wel recepten daarbij of meer tips. Er is veel te eten uit de natuur en dat weten vele niet. 

En wie meer over hen wilt weten 

Heb ook al eens een hommel gered en daar heb ik over geschreven op mijn persoonlijke website. Daar zal je ook mooie close-up foto's zien daarbij. En ik had er ook een video van gemaakt die jij er onder vindt. 

Mocht je dit nog niet hebben gelezen of gezien? Dan is hier de rode link en als je erop klikt of drukt kom je er gelijk in. Ik plaats er nog enkele en wellicht bezoek je die ook eens. 

Hommel gered uit de regen

En wil je meer weten dan is dit ook echt aanbevolen voor jou:

Een hommel vertelt

En deze ook wel wil je meer lezen over hun wereld.

Wereld van onze hommels met weetjes

Fotografie, tekst © Tine de Jong

Dank je wel voor je bezoek en eventuele reacties. En ook die ik mocht ontvangen op mijn vorige of eens de oudere blogposten.

Wellicht een tip om deze ook eens in je tuin te gaan zaaien want het is echt een fantastische insectenplant en ook een favoriet van de bijen en vlinders.

Een Bij met meelifters

Onlangs kwam ik een bij tegen die er wel wat vreemd uitzag. Ging wat dichterbij om te zien wat het was wat het op de rug had. En ik dacht eerst dat het eitjes waren op zijn rug maar het bleken dus mijten te zijn die meeliften. Mannelijke bijen hebben dikwijls mijten op zich als ze voor het eerst tevoorschijn komen maar ook andere bijen kunnen van die gratis meelifters bij zich hebben.  

Mijten zijn kleine spinnetjes die de bij niet dood maken, maar wel van zijn lichaamssappen zuigen en hem dus  uitputten. Ze proberen wel met poetsen de mijten kwijt te raken maar dat lukt ook niet altijd. 

Ik had er verschillende foto's van gemaakt maar helaas waren die niet zo goed maar deze hier beneden is wel aardig gelukt. Deze had er  ook best veel en enkele kon ik er voorzichtig af halen maar de bij vloog weg dus heeft deze er nog een paar zoals je kan zien. Het zijn geen goede parasieten voor hen. Bijen maar ook hommels hebben het toch al zo moeilijk door al die virussen die hen belagen.

Ik weet alleen niet welk soort mijten dit waren, want ze zijn er namelijk in vele soorten en maten. 

Wat heel schadelijk is voor de bijen zijn  ook de Varroamijt (Varroa destructor) want deze draagt virussen met zich mee en kan veel bijen dood doen gaan. Varroamijten klampen zich ook vast aan volwassen bijen. Als een besmette bij dan vliegt of in ander nest komt dan kunnen mijten zich verspreiden naar een andere kolonie en zo kan er dus wel bijensterfte voorkomen. 

Er is nog een mijt die de naam Chaetodactylus osmiae heeft en deze  kunnen ook in beheerde en bijenkolonies nieuwe nesten infecteren door de verspreiding.  Deze mijten doden meestal de jonge bijenlarven en voeden zich met bevoorraad stuifmeel en nectar. Hele nesten kunnen schade oplopen door deze mijt. Vooral bij vochtig weer en matige temperaturen kan C. osmiae zich ontwikkelen en zich vermenigvuldigen. 

Zij kunnen in de nestholte overleven om nieuwe generaties bijen te besmetten, als hetzelfde nest wordt hergebruikt. Het zal dus heel goed kunnen dat deze het zijn maar wellicht is er een lezer/ bezoeker die mij de naam van de mijten kan vertellen. En dat kan je doen met een reactie zodat andere dit dan ook kunnen lezen. Heb je geen website dan kan het anoniem maar zet dan wel je naam in de beschrijving daarbij.  Natuurgroetjes, Tine

Foto en tekst © Tine de Jong, 2022

Dit filmpje toont een rosse metselbij en laat je zien dat deze probeert van zijn lifters af te komen. Maar dat lukt niet altijd want zover reiken de pootjes helaas niet. 

Stokrozen in je tuin maakt bijen en hommels blij

 

Jij kent vast ook wel de mooie stokrozen die gewoon maar ergens tevoorschijn komen. En nog even dan zie jij ze vast ook weer. Gewoon zomaar in een berm of tegen een lantaarnpaal, of eens rondom een boomstam. De verstuiving der zaadjes doen vele insecten. En dan kunnen ze zomaar ergens tevoorschijn komen.En ik vind hen dan ook wel bijzondere planten met hun mooie kleuren van bloemen die daarbij ook zeer gevarieerd van kleur kunnen wezen. Zo af en toe zie ik ze ook wel eens in tuinen staan langs een hek. 

Met Stokrozen in de tuin maakt  je bijen en hommels blij neem dat maar aan van mij. Ik kwam er al eens menige tegen die helemaal in de bloem kropen. Sommige kwamen wel kijken maar vlogen ook snel weg want ze laten ook een soort geur achter en dan weten zij dat er niks meer te halen valt. Zoals onderstaande foto waar net een hommel aan kwam vliegen.

Maar ook andere insecten helpen hier aan mee zoals de mieren die ook vaak op de stengel van de stokroos zitten. Dus is het echt een plant en bloem die de insectenwereld heel blij zal maken. Zie deze hommel maar in foto beneden, want die deed wel heel veel moeite om het stuifmeel te bemachtigen.

Je ziet deze stokrozen ook veel in andere kleuren maar dat komt wellicht omdat de bijen of hommels soms van de ene bloem naar de andere stokroos vliegen. En daar aan hun tere pootjes dan ook wat zaadjes mee nemen van een andere kleur en zo ontstaan er dus ook weer van die mooie kleuren elders. 

Wat ook een voorbeeld is dat als een zwarte bloem bevrucht zal worden door stuifmeel van een witte stokroos? Dan krijg je daaruit waarschijnlijk meer rode bloeiers. Maar als de bloemen bevrucht worden door stuifmeel van dezelfde plant, dan is het zaad wel kleurvast. Dat las ik in mijn wilde bloemen boek en is wellicht ook een weetje voor jou hierbij. 

Wat je vast wel weet is dat deze stokrozen behoren bij kaasjeskruidfamilie. En ze noemen ze ook weleens anders zoals; balroos, flier, boerenroos. Laatste omdat ze veel in boerentuinen stonden in de vroegere tijden. 

Maar nu zie je hen steeds meer op vreemde plekken te voorschijn komen. Ze zaaien zichzelf ook uit en is het ook wel een bijzondere roos te noemen. In kniop zijn ze ook wel mooi maar meestal zie ik hen al in volle bloei maar toch was het mij eens gelukt om er ook een foto van te nemen. Deze rode stokroos begon hier langzaam te ontluiken.

Ze zijn er in één en tweejarige en bloeien doen ze van juni tot oktober met grote roze klokvormige bloemen langs de gehele stengel. Ze zijn wel zonneaanbidders en een zonnig plekje tegen een muur of schutting houdt deze wel van. Ook kan het eerder wezen in maand dat je deze al ziet staan maar dan nog wel in knop mocht het met vele zonnige dagen zijn. Want ze houden allen veel van de zon daar ze dan sneller tot bloei zullen komen.

De stokroos is echt een ouderwetse romantische plant maar kan zeker wel een topper wezen in je tuin als jij wat meer bijen en hommelsoorten naar je tuin wilt trekken. En het gaat de laatste jaren niet zo erg goed met hen. Dus als we nu samen hen nu ook eens een handje gaan helpen dan hebben zij ook veel plezier hieraan. En wellicht trek je ook enige vlinders met deze planten/bloemen aan want ook zij komen soms de plant een bezoekje brengen. Maar die heb ik zelf nog niet gezien maar met de hommels was ik al erg blij. 

En ik hoop dat het een goed jaar mag worden voor hen allemaal. Dus haal ook meer bloemen en planten in je tuin die voor hen allen heel goed zijn. Als laatste post ik nog een collage en dan heb ik hen wel weer genoeg in de kijker gezet en sluit af met nog wat weetjes en tuintips.

Tips erbij voor jou:

Heermoes-Equisetum arvense

Je kent vast ook wel het plantje heermoes (zie foto boven)wat voor vele ook als onkruid wordt gezien en als je deze verwijderd dan moet je deze eens niet weggooien. Want met een aftreksel hiervan kan je deze namelijk ook gebruiken als een soort van kalkrijke bemesting. 

Wil je de stokroos zelf zaaien dan moet je wel opletten dat je hen zaait in kalkhoudende bodem die rijk aan voedingsstoffen en goed doorlatend is, zodat de penwortels diep de grond in kunnen. In menige tuinen ontvangen ze dit niet en dan kan het wel mislukken. Maar wie het niet probeert zal het niet weten of zij ook goed zullen gedijen in jouw tuin en of volkstuintje.

De stokroos is wel heel erg gevoelig voor de roestziekte en dat is een schimmelinfectie wat meestal in de top van de bloem zit. Dit wordt meestal veroorzaakt door een te vochtige omgeving. De plant zal niet doodgaan maar het blad wordt soms wel erg lelijk. Dat blad kan je dan ook het beste verwijderen want dat ziet er anders niet echt mooi uit. 

Wat je ook eens kan doen is om wat zaden uit een uitgebloeide plant te halen en ze dan thuis proberen ze te kweken in zo een kweekbak. Wellicht ontvang je dan ook wel andere kleuren. Je kan ook wel zaden kopen, maar ze zelf gaan kweken is wel mooier en wellicht ontvang je dan ook andere kleuren van de stokroos.

Ik dank je hierbij weer voor je bezoek en je ontvangt weer natuurgroetjes van mij 

Informatie, Fotografie Stokrozen  © Tine de Jong, 2022

Hierbij wil ik hen ook bedanken die een mooie reactie hadden achtergelaten op mijn vorige schrijven over een mooi kippenras. Wie dit gemist had kan met pijltje boven links dan nog even terug gaan of een naar beneden scrollen. Veel tips en weetjes uit onze mooie natuurwereld kan je hier veel lezen zowel in woord als in beeld gezet.

Natuur groetjes. Tine.

Wellicht vind je de onderstaande linken die je zal brengen naar mijn andere website ook wel eens mooi om te lezen. Want ook daar is het mooie natuurleven verweven in mijn schrijven.

Help ons bijenvolk Red de bij

Help de insecten in je tuin

En met pijltje boven in je browser kom je weer terug op deze pagina.

Zweefvlieg (Eristalis tenax) Blinde bij

Heb jij deze ook al eens gezien misschien? Dit insect genaamd de blinde bij( Eristalis tenax) , is helemaal geen bij maar een zweefvlieg die had ik ontmoet toen ik even een klein straatje rond ging om even ook een frisse neus te halen. 

Ik maak regelmatig zo een ommetje en de camera gaat dan ook altijd mee voor het geval ik mooie natuur zal zien. En deze zweefvlieg was al heel vroeg druk bezig om de heerlijke nectar uit menige bloem te halen. 

En het is ook best wel een slim insect te noemen want deze lijkt dan wel op een bij of een wesp maar is het dus helemaal niet. En men schrijft overal dat deze blind is en dat is deze ook echt helemaal niet. Als je goed kijkt als je deze eens zal ontmoeten en dan kijkt naar zijn korte antennen zal je gelijk het verschil zien dat deze van andere bijen verschilt. 

De blinde bij heet zo vertelde  men mij omdat hij wat lijkt op een honingbij. Door die gelijkenis (dat heet mimicry) schrikken ze vijanden af en worden ze minder vatbaar om op gegeten te worden. Het woord 'blind' slaat mogelijk op het feit dat ze niet kunnen steken. 

Je ziet ze veel rond zweven waar lekkere honing voor hen is te halen. Het is één van de 350 soorten zweefvliegen die er in Nederland zijn. En wellicht zijn er bij jou in ander land wel meer soorten.

Dit soort zweefvliegen wordt gekenmerkt door de twee verticale strepen op de ogen ook wel haarbanden genoemd. En daarom dachten vele onderzoekers vroeger dat deze blind was. De naam hebben ze dus niet veranderd en zo gelaten. Daarnaast heeft de 'Blinde bij' ook nog enkele rijen haren op zijn ogen wat mogelijk ook tot de gedachte heeft dat hij dus niet kon zien maar dat kan deze perfect hoor. 

Alle vliegensoorten hebben een korte tong. Zij bezoeken bloemen waar de nectar niet te diep zit zoals composieten en schermbloemen. De Blinde bij vliegt het hele jaar door en is een zeer algemene soort. 

Dit soort lijkt tevens veel op een honingbij maar kan dus niet steken. Deze vliegensoorten zijn dus geen insecten waar je bang van hoeft te wezen. Blinde bijen zitten in de lente en zomer veel op allerlei bloemen. Ze overwinteren als volwassen insect, vaak in groepen bijeen.

Hier nog wat informatie erbij wat je wellicht ook wel interessant vind om te lezen....

Er zijn namelijk twee genetisch verschillende kleurvarianten van de blinde bij: Een donkere variant waarbij de vrouwtjes bijna helemaal zwart zijn en de mannetjes alleen geel op het tweede (het eerste grote) segment hebben, en een lichte variant waarbij de vrouwtjes veel geel op het tweede segment hebben en de mannetjes ook geel op het derde segment hebben. 

Daarbij wordt de grootte van de gele vlekken en de intensiteit van het geel ook nog beïnvloed door de temperatuur gedurende de larvale ontwikkeling die in het water plaats vind en waar ik later onderin er meer over zal schrijven.

Verder is de zweefvlieg - Eristalis tenax een tweevleugelig insect uit de familie van de zweefvliegen Syrphidae. En de mannetjes hebben grote ogen die in het midden samenkomen, terwijl de vrouwtjes kleinere ogen hebben met een kleine tussenruimte. In hun vlucht hangen de achterpoten ook opvallend naar beneden. 

Er zijn ook vele andere onschuldige zweefvliegen die ook gelijken - net als de 'Blinde bij' op veel mindere onschuldige soorten zoals wespen, hommels en bijen. Deze gelijkenis wordt mimicry oftewel camouflage genoemd. Zo houden ze andere insecten ook op afstand die hen soms willen aanvallen uit angst om dan een steek op te lopen.

Het uiterlijk van deze zweefvlieg kan ook heel erg variëren. Dit insect de Eristalis tenax is best wel een slim insect te noemen en dus een hele goede bijen imitator. Hun ogen zijn zwart gemarmerd. Hun gemiddelde vleugellengte is 9,75-13 mm en hun gemiddelde spanwijdte is 15 mm. Ze hebben een stevig uiterlijk, zoals bijen dit ook hebben en daarom denken we soms dat het een bij is maar als je hen goed gaat bestuderen zal je best wel het verschil ontdekken.

Het achterlijf kan wel variëren van donkerbruin tot zeer oranje. De pigmentatie speelt ook wel een belangrijke rol bij de beheersing van hun lichaamstemperatuur en dat kunnen de zwarte gebieden in het midden van het achterlijf zijn . Want deze zweefvliegen kunnen namelijk ook zonnestraling absorberen en zo het rug bloedvat dat er vlak onder ligt zo opwarmen waardoor het donkerder lijkt als dat de echte kleur is en zo leidt hij andere insecten af.

Om de gelijkenis nog wat te versterken, maakt de blinde daarbij ook nog een zoemend geluid tijdens het vliegen en als men hem vast pakt, terwijl veel andere soorten zweefvliegen bijna niet te horen zijn. 

Ook de ogen van de blinde bij zijn wel typisch vlieg-achtig, en daarbij mist de blinde bij zowel de kleine voelsprieten als de stuifmeel zakjes die een bij weer wel heeft. En zo kan je ook het verschil zien van deze twee.

De blinde bijen vliegen tevens ook van bloem naar bloem en bestuiven net als de bijen ook en zijn dus net als onze bijen goede en belangrijke verstuivers. De zweefvlieg (blinde bij) dankt zijn naam ook aan de manier waarop ze zich doorheen de lucht bewegen. Let er maar eens op als jij hen eens zal zien. 

Ze vliegen even korte stukjes om dan weer plots te stoppen en dan weer ter plaatse te blijven zweven totdat ze wel op de bloem landen. Ze leven vooral van nectar en stuifmeel en is dan ook vooral op bloemen te zien. Daarbij draagt ze ook de mooie benaming van een bloemenvlieg.

De zweefvlieg ondergaat daarbij ook wel een unieke ontwikkeling want de vrouwtjes leggen hun ei zakjes namelijk af op ondiep, vervuild water, waarna een larve groeit die de 'rattenstaartlarve' heet. Meeste waterinsecten hebben het moeilijk te overleven in vervuild of zuurstofarm water maar de rattenstaartlarve zoals deze ook word genoemd heeft hier wel een gepaste leefomgeving. 

Het is een 2 cm lange larve die ademhaalt via een fijne, uitschuifbare buis die tot wel 15 cm lang kan worden. Ze voedt zich met rottend organisch materiaal, in het water opgeloste stoffen en plankton. Je kan hen dus ook eens tegen komen in een regenton of in je vijver of een ander stilstaande waterbron.

Vrouwelijke zweefvliegen onderzoeken eerst het water door steeds weer aan de rand met hun hoofd kopje onder te gaan. Is het poeltje of de emmer geschikt dan zetten zij hun eieren af. Dus als je deze weinig flatterende larve eens tegenkomt in een emmer of in een regenton of andere waterschaal ziet? 

Denk dan eerst even na alvorens tot een dodelijke actie over te gaan. Want op een dag worden deze kronkelende made's een prachtig imago's als zweefvlieg of ze worden een blinde bij. en ze zijn dus ook nuttig voor de natuur op hun manier.

En dit filmpje kan je zo een vreemd diertje zien. Het ziet erg wat eng uit maar toch is het ook wel wonderbaarlijk en best interessant te noemen. De larve van een blinde bij

In het voorjaar kruipt de larve dan op het droge, waarna ze gaat verpoppen. Daar heb ik geen filmpje van maar hier kan je wel zien hoe de larve zich voortbeweegt.klik of druk op de rode link als je het wilt zien. Een larve in huis

De vrouwtjes overwinteren soms ook in gebouwen waardoor het voorkomt dat in een vochtig huis, gierkelders of waterachtige kelders heel wat rattenstaartlarven kunnen leven. De poppen zijn roodbruin van kleur. Aan de voorkant zijn enkele hoornachtige uitsteeksels, en de staart buigt vaak omhoog en over de achterkant van het lichaam.

Nog een extra weet je erbij voor jou is dat ook muggenlarven goed gedijen in stilstaand water en deze zijn dan echt mooi rood van kleur. 

En ik geef deze tip erbij mocht je ze deze niet willen maar dan wel op een goede basis ze willen verwijderen dan zijn goudvissen of olijfolie in het water een goede remedie om het in te perken maar bedenk hierbij dat als het wel larven zijn van de blinde bij dat je hen dan niet laat doodgaan. Want die hebben we echt hard nodig.

Dank je wel dat je even gezellig kwam lezen op deze natuur website. Hier  staan vast meer mooie weetjes of feiten uit onze mooie interessante natuurwereld. De informatie hierboven  komen uit mijn vele natuurboeken die ik zo heb samengevoegd voor een mooi informatief blog. Ik dank ook de bloggers en andere bezoekers die gereageerd hebben op mijn vorige schrijven.

Wil je ook eens reageren en heb je geen website link,  plaats dan alleen je naam en laat de andere regel open en dan kan je ook jouw eventuele vraag of reactie plaatsen.  Zet ook als je het anoniem wilt doen wel je naam in de reactie daarbij want die zonder naam worden niet meer geplaatst.

Tekst, Fotografie en live video © Tine de Jong, 29 /03 /2020

Heb deze gefilmd met mijn fotocamera Canon 185 Ixus en zonder statief dus de beelden kunnen niet zo goed wezen. Het is voor mij soms erg moeilijk om door de verkromming in mijn vingers om een camera te hanteren als ik eens wilt filmen. 

En dat is dan ook de reden dat ik meer foto's maakt met mijn wandelingen. Typen doe ik ook met 2 wijsvingers want met de andere lukt dit helaas niet meer. Geniet van mijn korte filmpje van de blinde bij op een mooie bloem.

Wereld van onze Hommels

Hallo lezer, ik ben vandaag eens een hommel en ik heb je wat te vertellen, Maar ik begin eerst met een gedicht die ik heb geschreven en daar na vertel ik je nog meer over mijzelf en mijn familie. Dus wel even op deze pagina blijven hoor en niet gelijk weg gaan want ..anders weet jij nog niets over mij en mijn vriendjes eb van mijn familie. Nou hier komen mijn woorden en ..er zit wel een boodschap in voor jou dus wel goed lezen. Bzzz

Wereld van Hommels

Zwevend ga ik van bloem tot bloem in
afwachting of bloem mij nectar zal geven
zodat ik mijn levensvoorraad aan kan vullen

Het valt niet mee om honing te zoeken want
mensen halen steeds meer bloemen weg uit tuin
Terwijl wij wel mensen helpen met de verstuivingen

Moet soms veel en ver vliegen om enige honing op te halen
Wij teren ook vaak op onze voorraad omdat er niet voldoende is
Maar dat is niet onze bedoeling, wij werken hard om te overleven

Wat zijn toch de beweegredenen van mens dat zij onze levensbehoefte weghalen
hebben ze dan niet door dat wij deze juist nodig hebben voor ons voortbestaan
Wanneer gaat mens inzien dat als men zo door gaat wij er straks niet meer zijn.

Kunnen of willen jullie ons niet meer helpen zodat onze familie de
korte tijd dat wij er mogen wezen ook voor het nageslacht kunnen gaan zorgen
want zeg nou zelf: jullie mensen hebben ons ook toch ook nodig, of vergis ik mij??

Zoals het nu gaat is het behoorlijk hommeles in onze hommelwereld!!!!

Natuurgedicht © 2018 Tine de Jong, alle rechten voorbehouden

Nog wat info erbij voor jou over ons - De hommels:

Op het eerste gezicht lijken wij hommels op de bijen. Maar wij zijn alleen groter en mijn lichaam is bedekt met zwarte, gele of oranje haren. Wij zijn ook lief voor jou en doen jou eigenlijk helemaal geen kwaad zoals andere bijen dit wel kunnen doen. Wij prikken jou alleen als we ons bedreigd voelen. Wij vliegen ook rond met een donker bromgeluid. Dat heb je vast weleens gehoord als je dichtbij ons was. Wist jij trouwens dat de Nederlandstalige naam 'hommel' is afgeleid van het Nederduitse woord hummel, dat 'zoemer' betekent. Nee?? Nou dan weet je dit ook weer.

Er zijn een aantal zweefvliegen die sterk op ons hommels lijken. Maar zij imiteren ons hommels om de vijanden van deze onschuldige vlieg te verwarren zodat deze dan de zweefvlieg met rust zal laten, dit wordt ook wel mimicry genoemd. Voorbeelden zijn de hommelzweefvlieg (Volucella bombylans) en de gewone wol-zwever (Bombylius major). Net als andere zweefvliegen zijn deze soorten te herkennen aan de zeer korte antennes en de ronde vorm van de ogen in plaats van een langwerpige vorm zoals bij ons hommels.

Heb je ons weleens bestudeert??

Onze dichte beharing zijn ook zo aangepast dat wij kunnen leven in relatief koelere klimaten. Wij kunnen daarnaast ook onze lichaamstemperatuur verhogen. Dit doen wij door het trillen van onze borstspieren en dit doen wij zonder dat onze vleugels meebewegen. Als je eens mij voorzichtig bestudeert dan zie je met een loep dat wij ook een onder vacht hebben. En wij kunnen een lichaamstemperatuur van 30 °C tot 32 °C handhaven. Onze koningin, die kan al vliegen bij een buitentemperatuur van 2 °C, en de werksters bij 6 °C. Dat wist jij vast ook niet van ons. Je kan van ons dus ook veel leren en niet alleen van de bijenwereld waar hier op de natuurwebsite al veel over geschreven is. Ons leven is net zo interessant hoor. Onze koningin doet ook alle taken zelf en heeft ook geen werksters. Een bijen koningin heeft deze wel. Dus je leest dat onze koningin het best wel druk heeft.

Wij hommels leven net als alle andere bijen van nectar en stuifmeel wat we ook verzamelen. Want de suikerrijke nectar is een energiebron voor ons hommels. Er zijn hommelsoorten die het stuifmeel opslaan in aparte voorraadcellen (pockets) en er zijn soorten, zoals de aardhommel, die het in de leegstaande broedcellen opslaan. Wij Hommels kunnen tot wel 2 uur achter elkaar stuifmeel verzamelen tot een gewicht van 60% van ons lichaamsgewicht. Het stuifmeel kunnen de vrouwtjes met behulp van nectar en hun voorpoten tot een klompje samen plakken aan hun achterpoten en zo vervoeren naar het nest.

Wij hebben vergeleken met de andere bijensoorten ook een relatief klein nest met zo’n 150 tot 400 hommels. En onze nesten zorgen ook voor weinig overlast voor jou. Wij stichten meestal onze kolonie op de landbouwvelden maar onze nesten worden meestal en ook helaas steeds vaker door zware tractors en andere landbouwwerktuigen vernietigd. Maar ook de bemesting die boeren soms gebruiken is voor onze familie helemaal niet fijn, want wellicht weet jij als natuurmens ook wel dat al deze stikstoftoevoer de gehele bodemstructuur veranderd waardoor er dan ook vele nuttige plantensoorten niet meer goed gedijen, en zelfs verdwijnen.

De eens zo rijke weiden vormen nu in de ogen van ons hommels en ook voor vele andere insecten een onaantrekkelijke omgeving. Daarenboven op veroorzaken maaimachines die veel te laag zijn ingesteld ook steeds beschadigingen aan het maaiveld waarbij hele graszoden soms worden uitgerukt en kapot worden gescheurd. En deze graszoden worden echter door onze hommelsoorten ook wel als favoriete nestplaats uitgekozen. En dan ook niet te vergeten al die pesticiden die men gebruikt, want die vormen eveneens een groot gevaar voor talrijke hommelplanten. En door het afmaaien van de wegenranden worden ook veel nestmogelijkheden voor ons vernietigd. Ja, dan blijft er niet veel ruimte over voor ons om een goed nest te vinden voor onze voorplanting. Dus dat wij hommels en andere bijensoorten weinig nog te zien zijn is dus de schuld van de mens.

Nou dit was een stukje verhaal uit onze hommelwereld. Er is natuurlijk nog veel meer te vertellen maar dat kan je vast wel vinden in vele natuurboeken die jij bezit want daar hebben ze ook over ons geschreven hoor en op deze media wat jullie internet noemen staat ook best veel over ons. Ik hoop dat je nu wat inziet dat wij echt problemen hebben om te overleven als de mens zo doorgaat met deze praktijken.

Groetjes van mij en ook aan mijn waarneemster Tine want zij vertelde mijn verhaal. En zij heeft ook nog een link voor jou met nog enkele weetjes erbij maar ook wat je kan doen als wij eens erg moe zijn. Want dat zijn we ook weleens net als jij....
https://www.hovenierroelzuidema.nl/tuinproblemen/uitgeputte-hommels

Er zijn hier op deze website nog veel meer natuur weetjes voor jou, dus kom nog nog maar eens terug.
En op mijn andere website staat ook veel natuur maar nog veel meer. 

Wees welkom daar ook eens te komen kijken.
Gedichten en verhalen uit leven

Fijn dat je even langs kwam om te lezen. En ook erg bedankt voor wie had of heeft gereageerd op de vorige teksten wat altijd gewaardeerd wordt. Ik wens je mooie dagen voor elke dag en dat jij er dan ook veel plezier aan beleven mag. Maar wel in goede gezondheid.

Maar bedenk wel: (eigen tekst)

Wie de bij of mij als hommel weert of gaat storen heeft de liefde voor de natuur verloren.

Tekst, fotografie, en live natuurfilm © 2018 Tine de Jong alle rechten voorbehouden.

Geniet van mijn  live filmpje want de hommels hebben een feestje in de tuin op menige klaprozen wat veel lekkers voor hen bevat.