Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea)

Vingerhoedskruid komt uit de familie van de Weegbree (Plantaginaceae) en het geslacht digitalis. Overigens werd de plantensoort in het verleden ondergebracht in de Helmkruidfamilie (Scrophulariaceae). De tweejarige plant is een plant met een prachtige bloeiwijze, waarin de bloemen naar één kant wijzen. De plant komt in Nederland en België algemeen voor.  Het houdt van de zon en ook van de schaduw.

Zij zijn ook vaak te zien in menige tuin maar dan zijn ze wel gekweekt. Een maal in de tuin vragen ze geen onderhoud want ze verzorgen zich zelf. Ook zie je vingerhoedskruid steeds meer verschijnen in het wild en ze geven vaak mooie gezichten en kleur aan menige bosrand of aan waterkant. Zo ook deze die ik heb ontmoet en die jij in onderstaande video van mij kan begroeten.

Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) wordt plusminus 30-150 cm groot. De plant heeft eironde tot lancetvormige bladeren, die aan de onderzijde grijs behaard zijn. De stengel en bloemstelen zijn bezet met korte, zachte haren. Vingerhoedskruid bloeit van mei tot oktober met meestal donkerrood gevlekte bloemen. Er zijn drie kleuren: donkerrood (hardroze), lichtpaars en wit. Om de rode vlek zit een witte rand. De witbloeiende planten worden soms als aparte soort gezien. De bloemkroon is 4-5 cm lang. Een plant kan meer dan negentig bloemen hebben en duizenden zaadjes.

Wat heel opvallend zijn de trossen met een weelde aan vele bloemen, dichtbij elkaar. Prachtige bloemen, meestal in het roze en met aparte vlekken aan de binnenkant van de klokjes-achtige bloemen. Bloeiend geeft de plant wel een lengte van 1 meter 50. Hoewel veel mensen het een onkruid vinden is het een kruidige plant. De bloei gebeurt van onder naar boven verlopend langs de stengel. Een bloempje is 4 tot 5 cm lang en past om een vinger als een vingerhoed (die wel wordt gebruikt bij naaiwerk) en daaraan heeft de plant zijn naam te danken ('digitus'=vinger). De bloei is van mei tot oktober.

 

Hommels en bijen komen graag naar deze bloemen op zoek naar nectar en verdwijnen er dan helemaal in. De hommels moeten in de bloemkroon kruipen om bij de nectar te kunnen komen. Soms wordt echter een gaatje in de bloemkroon gebeten om zo bij de nectar te kunnen komen. Aan een enkele plant kunnen meer dan negentig bloemen komen, waar weer duizenden zaadjes uit voortkomen. Nadat de bloem bestoven is ontstaat een zaaddoos, met daarin de kleine bruine zaadjes. Als deze zaaddoos rijp is geworden gaat die vanzelf open en komen de zaadjes vrij; waaruit weer vele nieuwe planten kunnen ontstaan.

De plant sterft hierna af. Binnen die twee jaar, in de winter, behoudt de plant zijn groene blad en is winterhard tot -25 graden. De plant is van oorsprong inheems (Midden-, Zuid- en West-Europa) en staat graag op een licht beschaduwde en open plaats. De grond moet enigszins vochtig maar ook niet al te nat zijn en kalkrijk en humusrijk. Het is vaak de zwakke zure grond waar het vingerhoedskruid goed op gedijt. Maar ook andere insecten komen reelmatig in deze bloem op op het blad. Zie onderstaande foto maar eens:

Nog wat geschiedenis erbij voor jou bij mijn woorden:

Vingerhoedskruid werd ook weleens Heksenkruid genoemd en is van oudsher ook onder andere namen bekend (geweest), zoals Pijpenkop, Poppenschoentje, Judasbeurs en Slangenbloem. Voor de eerste twee namen is de vorm van de bloem de inspiratie geweest, net als de voor de huidige naam. In een meer toverachtige associatie worden de bloemen wel als kaboutermuts of elfenschoentje gezien. Ook werd Vingerhoedskruid als één van de heksenkruiden beschouwd. 

Dit zijn planten die volgens verhalen werden gebruikt omdat ze zekere stoffen bevatten die een zeer sterke werking kunnen hebben zoals hallucinogeen, verdovend, geneeskrachtig of rustgevend. Heksen en kruidengenezers die met kruiden werkten wisten de eigenschappen van deze planten of delen daarvan vroeger al te benutten. Heksenkruiden zijn niet zelden heel giftige planten en Vingerhoedskruid is daarop geen uitzondering: de werkzame stof bij deze plant is digoxine.

In de moderne geneeskunde werd Vingerhoedskruid ingezet bij de behandeling van sommige hartritmestoornissen; hiervoor wordt de werkzame stoffen uit de bladeren van de tweedejaars planten gewonnen. Het is in de handel onder de merknamen Lanoxin en Purgoxin. 

Deze toepassing vindt dus zijn oorsprong in de volksgeneeskunde, waar de plant inmiddels niet meer wordt gebruikt. Het bleek te moeilijk om de juiste dosering te bepalen, waardoor het gevaar van overdosering te groot was.

Dus Let op: Vingerhoedskruid is giftig voor mens en dier en dat geldt voor alle delen van de plant, maar vooral voor de zaden en de bladeren!

Geniet van mijn ontmoetingen van deze mooie bloemen. Ik waardeer het altijd als je een reactie achterlaat over mijn schrijven. Maar anonieme worden niet (meer) geplaatst en ook niet die een blogger account hebben waar niks staat en dit is om spam te voorkomen want men kan altijd wel een naam aanmaken. Dank voor je begrip.  

Tekst, Natuurfotografie en videoslide  © 2016 Foto's en video alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Mijn video voor jou: Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) ontmoetingen:

Gezellige koe meiden

Het staat in de weide zo kalm zonder haast

Dat is de koe die soms baad en er dagelijks graast

Het dier wat de weide ook verrijkt en die
jou ook innerlijke rust kan geven als je haar
lekker knuffelen gaat maar ook als je haar bekijkt.

Zij is een dier apart en in vele rassen en kleuren
Ja zij zijn het die weilanden kunnen opfleuren
Zij lijken dom maar o, zij zijn zo wijs en
winnen ook veel op fokvee dagen vaak een prijs
Vele kunnen dit ook wel beamen want op de
televisie waren zij voorheen vaker in de reclame.

Koeien hebben geen horloge maar weten toch
exact de tijd dat ze terug moeten gaan
Zij geven ons ook een wijze raad en goede les
daar zij de rust in zich hebben, kennen geen stress
Ja de koe is gewoon een gezellige meid en ik
hoop ze nog heel veel te bezoeken en wens ook
dat zij nog lang in de weide mogen blijven staan.

Want helaas houden vele boeren hen op stal maar
ik hoop echt dat zij de weilanden weer kleuren zal

Want zij zijn de schilderijen van ons Nederland, dus
beste boeren zet die megastallen nu eens aan de kant.

Gedicht. fotografie © Tine de Jong 2016 

Alle rechten voorbehouden
(uit mijn eigen gedichten archief 2012)

Voor jou deze video dia slide 

Koeien ontmoetingen samen met onze knuffeldieren.

Nieuwsgierig geworden? kijk dan onderstaande video.

Geloof, hoop en liefde

Geloof, Hoop en liefde
Veel over gesproken of geschreven maar ook 

zijn deze woorden veel in een lied gezet 

Het speelt ook een grote rol in het leven.

Want wat heb je aan geld of dure geschenken 

Als deze 3 woorden: Geloof, Hoop en Liefde eens in 

jouw leven zullen komen en die naar jou gaan wenken 

Deze woorden kunnen je echt veel meer voldoening geven.

Als jij dan ook daarbij zal zeggen Ik hou van jou  

aan je liefste of aan een medemens uit je omgeving 

Dan vervul je vast en zeker ook eens hun wensen 

Want dit zijn woorden waar echt elk mens van houd.

Neem het dus aan als deze woorden jou ook eens zou raken 

en ik weet zeker dat het je dan ook heel gelukkig zal maken.

Gedicht © 2016 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.
(uit mijn gedichten archief 2009)

Voor meer mooie woorden van mij, kom eens op visite op mijn persoonlijke blog gedichten en verhalen uit het leven : https://tinedejong.blogspot.com

Muzikale afsluiter van dit gedicht voor jou: Jantje Koopmans - Geloof, hoop en liefde - een legendarisch artiest

Bloemenparadijs vol liefde

Gedicht Bloemenparadijs vol liefde 

Vele bezitten een waardevolle fortuin 

die men verzorgt en met liefde omringt 

Die de zonnestraal in hart laat schijnen 

en de donkerheid van dorheid verdringt.

Die men beschermt tegen allerlei gevaren 

wat kwade zou kunnen veroorzaken 

En waarmee men jou kennis kan vergaren 

waardoor men zelf deze rijkdom kan maken.

Elke mens heeft zo zijn eigen schatten 

die verborgen zijn in de levensaarde 

En die jij zelf kan laten ontplooien 

Met een hele bijzondere hoge waarde.

Maar let op vertel dan niet al je geheimen 

van je mooie zeldzame bloemenparadijs 

Laten hen zelf het antwoord maar rijmen 

breng je door vragen nooit van de wijs.

Want eerlijkheid of nieuwsgierigheid 

zijn wel twee verschillende zaken 

Zeker in deze harde crisis tijd wil 

men soms weleens van het pad geraken.

Vele tuinen hebben elk hun eigen geheim 

Hoe men pot of hoe men daarin gaat zaaien 

laat dus heerlijk je tuin jouw geheim zijn 

Zodat niemand naar jouw fortuin gaat kraaien.

Gedicht, foto en video © Tine de Jong, 14-06- 2016 

Bovenstaande foto heb ik genomen in de tuin 

van de gebroeders van liefde in de stropstraat in Gent.

Mijn wandeling met mijn fotografie uit deze mooie tuin sluit ik erbij.

Tuin in de Stropstraat Gent van de instantie Broeders van Liefde. 

Ringstaartmaki's (Lemur catta)

Onlangs heb ik mooie dieren ontmoet in het dierenpark in Amersfoort wat ligt in de provincie Utrecht. En dat zijn de ringstaartmaki's en daar ga ik eens over schrijven met wat weetjes daarbij. 

Ringstaartmaki's  (Lemur catta) zijn zeer sociale dieren, die regelmatig wel elkanders gezelschap zoeken. Ringstaartmaki’s zijn dol op zonnen. Het eerste zonnestraaltje dat doorkomt, wordt letterlijk met open armen ontvangen!  

Ze hebben veertien zwarte ringen in hun lange staart en leven in groepen van 3 tot 24 dieren (gemiddeld 16). Deze groepen houden zich op binnen een territorium. 

De grootte van het territorium is afhankelijk hoe de groep is. Het territorium wordt door alle volwassen leden van de groep gemarkeerd met stoffen uit geurklieren die zich in de onderarmen, de anusstreek en op het scrotum bevinden, en bij mannetjes ook op de polsen. Ook wordt er soms urine en uitwerpselen gebruikt.

Niet alleen de grenzen, maar het gehele gebied wordt gemarkeerd: voornamelijk boomstammen en takken maar ook bladeren en twijgjes. Met de anale klieren en de scrotumklier brengen de dieren geslachtsmarkeringen aan waarmee ze hun paar bereidheid en dominantie aangeven. Binnen een groep is een dominant vrouwtje de baas. 

Samen met haar jongen en een of meerdere dominante mannetjes vormt zij de kerngroep. De kerngroep mag als eerste eten en gaat voorop bij tochten door het territorium. Buiten de kerngroep staan de niet-dominante mannetjes, ondergeschikte vrouwtjes met hun jongen en juveniele ringstaartmaki's.

Ringstaartmaki's kennen een groot aantal signalen. Met zowel geluiden en geuren als lichaamstaal communiceren ze met andere groepsleden. Zo grommen de dieren bij plotseling gevaar, en fluiten de dieren bij ruzie. 

Deze geluiden gaan meestal gepaard met gezichtsuitdrukkingen. Ook communiceren de dieren met de staarthouding. Nieuwsgierig zijn ze wel hoor. Vast van ons mens afgekeken en dit wat ik hieronder zet vinden ze ook heerlijk. 

Verder zijn de Ringstaartmaki's overdag erg actief maar tussen de middag houdt de groep een dagelijkse, gezamenlijke rustpauze. Net als wij mensen vast ook weleens doen toch? Hierbij gaan de dieren op de grond of in de bomen zitten, met de armen gespreid richting de zon. 

Zij brengen een groot gedeelte van hun leven in de bomen door, maar ook op de grond zijn ze wel geregeld te vinden. 

De ringstaartmaki kan op twee poten lopen maar hij loopt veel vaker op alle vier de poten. Als de ringstaartmaki op vier poten loopt houdt hij de staart recht omhoog. Ringstaartmaki's zoeken ook in bomen naar voedsel. Hij kan ook van boom naar boom springen en maakt daarbij zelfs sprongen van twee meter. Maar slapen doen zij allen eveneens in de bomen.

En met deze regels  en de foto hieronder sluit ik mijn schrijven af.

Wens je voor elke een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag. 

Wees ook welkom op mijn andere  website: https://tinedejong.blogspot.com 

waar ook veel weetjes/ woorden/ verhalen / natuur en meer op je wacht. 

Alvast bedankt voor je bezoek en Natuurgroetjes van mij Tine 

Voor jou mijn korte live video: Ringstaartmaki's in Dierenpark Amersfoort

Wens je veel kijkplezier want het zijn grappige dieren al hadden 

ze nu niet zoveel zin om iets te doen. 

Tekst, fotografie en livevideo © Tine de Jong, 13-06-2016

Dag ontwaakt na nachtrust

De dag was wat nuchter weggelopen ook de zon met een klein hand gewuif 
Zij geleek ook wel op een waaier, en donkerheid kwam dichterbij geslopen.

Er verschenen nieuwe gezichten sterren die nacht wat deed oplichten.
Eerst schuchter, dan geheel vrijgevend  maar diep in nacht kregen zij toch verlangens om ook weer weg te gaan.

Moe van al dat zweven gingen allen slapend heen na toch vele mooie uren te hebben gestaan 
Nacht nam afscheid en dag ontwaakte langzaam kwam wat later met vol geluid weer binnen 
De dag was weer thuis en kon opnieuw beginnen.

Gedicht, foto en video © 2016 Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief van mij 2014)
Wees ook van harte welkom op mijn andere website: Gedichten en verhalen uit het leven
waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven
in woord, natuurfilms, fotografie en veel meer wat je vast ook aan zal spreken.

Mijn wandeling -videoslide in de vroege morgen erbij voor jou en zie wat ik zoal mocht ontmoeten.

Wandel je ook weer gezellig mee? Je zal veel mooie fotografie zien.

Schoonheid van het kleine dierenleven

De schoonheid van het kleine dierenleven dat kan jij zien en vinden in de mooie natuur. Als je ervan houdt kan het je jou ook veel geven.

Kijk eens op de grond als mieren weer heel hard werken
of in een boom waar je kleine vraatsporen en insecten kan zien
maar ook op of tussen bladeren leven zij en die zie je dan misschien.

Soms zie je een klein bijtje zitten te rusten op een blad of
vlinders die heerlijk verliefd met elkaar zijn aan het spelen
Als je rondkijkt dan zal de natuur heel veel met jou gaan delen.

Overal is er wel leven zowel in je tuin als op een veld
Spinnen die ijverig hun haakwerkjes zijn aan het maken
Ja, als jij ook in het rond kijkt dan ben je echt ook versteld.

Deze wereld is eigenlijk helemaal niet klein maar juist heel erg groot
Want de dierenwereld en de natuur geven jou steeds van die mooie gezichten
Als jij er van houdt bemerkt en zie je wat zich allemaal aan jouw ontbloot.

Check wel steeds op teken want niet alle insecten zijn erg leuk en fijn want er zijn er ook vele die jouw kunnen bijten en ook heel gemeen steken 
En het is echt niet fijn als jij besmet met de Ziekte van Lyme zal zijn.

Natuurgedicht, inclusief foto's en videoslide © Tine de Jong, 2016 

Foto boven is een kikkervis die al bijna een kikkertje is. Het staartje zit tussen mijn vingers maar wel schattig hé? Door mijzelf genomen in de educatieve heemtuin vijver van de natuur en vogelwacht in het Alblasserbos. En natuurlijk ook zoals het hoort weer netjes terug gezet in het water. Foto 2 is een blinde bij (Eristalis tenax)

Wees ook welkom op mijn persoonlijke website: Gedichten en Verhalen uit het leven, waar liefde, natuur, en leven centraal staan met soms een boodschap in de woorden voor jou erin verweven . https://tinedejong.blogspot.com 

Je bent ook van harte welkom op mijn YouTube kanaal:https://https://bit.ly/2o8ooSy met vele mooie natuurwandelingen met eigen fotografie en live video's

Kijk je ook mee met mijn fotografie in een dia slide die ik had gemaakt van enige mooie kleine insecten. 

Kleine insectenleven - Mieren

Ditmaal zet ik eens de mieren in beeld met wat informatie erbij. Eigenlijk zijn ze ook als mensen en altijd aan het werk om iets te bereiken. 

Mieren zijn een groep van kolonie vormende sociale insecten, die behoren tot de orde van vliesvleugeligen (Hymenoptera). Mieren hebben zich kunnen aanpassen aan zeer verschillende leefomgevingen. Waar zij voorkomen, zijn mieren de dominante levensvorm op de bodem. 

Mieren komen vrijwel overal ter wereld voor en behoren daarmee tot de succesvolste diergroepen. In de natuur doen ze dienst als opruimers, omdat ze kleine insecten eten. Vele mensen houden niet zo van mieren en ziet ze als een schadelijk dier maar het zijn ook nuttige dieren. Een mierenkolonie bestaat uit één (of enkele) koninginnen, werksters (ook allemaal vrouwtjes) en soms jonge mannetjes en maagdelijke koninginnen.

De grootste groep binnen de kolonie vormen de werksters, die onderling de werktaken verdelen. Er zijn onder andere verkenners, voedselverzamelaars, nest-onderhouders, kinderverzorgsters en soldaten. Wanneer het nest groot genoeg is, wordt een lichting van de opgroeiende larven opgekweekt tot mannetjes en koninginnetjes.

Bij de meeste soorten verlaten zij het nest vliegend wanneer de tijd daarvoor rijp is. Dit gebeurt in Nederland vaak op warme dagen na een regenbui. In de lucht paren de mannetjes met de koninginnetjes, waarna de mannetjes snel sterven en de koninginnen een nieuwe nestplaats zoeken. Dit kan al vliegend gedaan worden, zodat zelfs in bloembakken 10 meter boven de grond nesten kunnen ontstaan. 

De koninginnen vliegen zo hoog mogelijk om daar te paren met mannetjes die ook zo hoog kunnen komen. Koninginnen paren het liefst met mannetjes uit een ander nest. Zo worden verschillende genetische achtergronden uitgewisseld. Terug op de grond sterven de mannetjes en bijten bevruchte koninginnen hun vleugels af. Want dat vinden zij een last en daarna gaan zij op zoek naar gaatjes in de grond om er een nieuw mierennest te vormen.

Kenmerken

De meeste soorten mieren zijn zwart of bruin, maar ook gele, rode, groene, zilvergrijze en goudkleurige soorten komen voor. Mieren hebben, net als de meeste andere insecten, voelsprieten op hun kop, die hun voornaamste zintuig vormen, en waarmee ze kunnen ruiken en voelen. De meeste mierensoorten hebben tevens ogen, maar in het donkere nest zijn deze niet erg nuttig. 

Zoals alle insecten hebben mieren een in drieën verdeeld lichaam en drie paar poten. Qua lichaamsbouw lijken mieren erg op wespen, alleen zijn ze vaak kleiner, hebben geen vleugels en hebben een klein vierde (en soms vijfde) lichaamsdeel tussen borststuk en achterlijf: de schub (bij schubmieren) of de knopen (bij knoopmieren).

Vleugels zijn voorbehouden aan de koningin en de mannetjes, die ze gebruiken om de zogenoemde bruidsvlucht uit te voeren. In Nederland en België gebeurt dit meestal rond de maand augustus; de tijd van de vliegende mieren. 

Dat heb je vast weleens gezien dat overal deze verschijnen. Soms best ook lastig hoor, maar ja dit hoort nu eenmaal ook bij hun leven.  De meeste overleven niet omdat menige vogel zoals de meeuwen want die  zijn er ook gek op hen dan uit de lucht plukken want voor hen is dit een voedzaam hapje.

Communicatie bij mieren verloopt hoofdzakelijk door middel van feromonen. Deze vorm van communicatie is bij mieren mogelijk nog meer ontwikkeld dan bij andere sociale vliesvleugeligen, zoals bijen of wespen. Net als andere insecten kunnen mieren met hun voelsprieten 'ruiken'. Deze voelsprieten zijn erg beweeglijk, met een duidelijk ellebooggewricht na het eerste segment (de scapus). 

Doordat een mier twee voelsprieten heeft, voorzien ze de mier van informatie over zowel intensiteit van de voedselbron als de richting waarin deze zich bevindt.

Mieren gebruiken ook bijvoorbeeld het bouquet (geurpalet) van koolwaterstoffen, die als een soort waslaag op hun huid zitten, om te kunnen herkennen tot welke kolonie ze behoren. Als een individu het nest binnenkomt met de verkeerde samenstelling van deze koolwaterstoffen, dan zal betreffende mier (hardhandig) verwijderd worden. Om alle nestgenoten hetzelfde te laten ruiken, worden de geurstoffen vermengd met voedsel dat de mieren onderling delen. Dit noemt men ook wel trophallaxis. Mieren vallen aan, en verdedigen zichzelf en hun nest, door te steken met een gifangel, of door te bijten en vervolgens mierenzuur in het bijtwondje te spuiten.

Levenswijze

Veel soorten mieren verzamelen niet alleen voedsel, maar kweken het ook zelf. Men zou zelfs kunnen zeggen dat een aantal soorten aan een soort landbouw en zelfs veeteelt doet. Zo zuigt de (zwarte) wegmier (Lasius niger) graag de zoete afscheiding (honingdauw) van bladluizen op. De mier drinkt dat dan op en gaat naar een andere bladluis. Als de werkster genoeg honingdauw opgelikt heeft, is haar achterlijf heel wat dikker geworden. De honingdauw zit in de krop. 

De suiker is namelijk niet voor de werkster zelf. Ze gaat terug naar het nest. Onderweg en in het nest geeft ze aan de kleine mieren druppeltjes honingdauw. Die bedelen erom. De mier beschermt daarom de luizen met mierenzuur tegen vijanden als lieveheersbeestjes. Andere soorten gaan nog verder en brengen de luizen naar ondergrondse kamers met plantenwortels. Hier kunnen de luizen ongestoord sappen uit de plantenwortels zuigen en tappen de mieren de honingdauw bij de luizen af weer af. Want zij hebben niet zoveel suiker nodig, ze trommelt hiervoor op het achterlijf van de bladluis met haar voelsprietjes.

Parasolmieren, vooral bekend uit het geslacht Atta, knippen ook delen van bladeren af en transporteren de bladeren naar het nest. Hier wordt in speciale groeikamers een bepaalde schimmel gekweekt waarvan de mieren leven.

Een kolonie telt al gauw 2 miljoen mieren, die binnen 24 uur een boom volledig kunnen ontbladeren. Ja ze weten wel van wanten hoor en zijn echt harde werkers. Maar ze houden er helemaal niet van als jij ze dubbel werk gaan geven als je een mierennest uit uit elkaar haalt. Dan moeten ze weer overnieuw beginnen en jij houdt er toch ook niet van als ze jouw werk in de war zouden gooien. Nu ik hoop dat je deze dieren nu ook eens anders gaat zien ook krijg je vast de kriebels als je hen tegenkomt. Geef je dus een voorproefje van de kriebels in de film hieronder. 

De opname die je onderin zal ontmoeten heb ik gemaakt in de heemtuin van de Natuur en vogelwacht Alblasserwaard wat ligt in het Alblasserbos -gemeente Molenlanden-Zuid Holland. Veel mieren zijn erg druk bezig maar wat ze nu precies doen dat weet ik niet maar vond het wel leuk om dit ook eens met jou te delen. 

Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Dat word erg gewaardeerd door mij. En kom ook regelmatig terug als je van de natuur houdt want op deze website vind je nog veel meer weetjes waar je ook wat van kan leren. De natuur is 1 grote schatkamer vol met mooie dieren, bloemen en planten, bomen en struiken als jij er ook een keer in gaat duiken.

Maar wees ook welkom op mijn persoonlijke blog website : 

Gedichten en verhalen uit het leven 

waar ook de natuur, leven en liefde met veel tips is samen geweven in woord, klank en beeld. Zeker ook een website waar jij je niet verveeld. En een aanrader voor jou.

Tekst, natuurfotografie en mijn live video © 2016 Tine de Jong

Deel met jou mijn live video Mieren aan het werk

Mens is als een bloem

Mijn woorden zijn een vergelijking met een bloem maar kan ook een mens kan wezen.
Zag mij daar toch staan een mooie bloem dat was ik zachtjes deinend op de wind heerlijk heen en weer gaan.

Tot die ene triestige dag dat ik door een hand werd geknakt en opeens mijn mooie bloem verdrietig op de grond lag.

Ik ontdekte tot mijn schrik was een steel zonder een bloem ook zonder mijn mooie kroon wat ben ik nu, wie ben ik??

Zo zakte ik tot in het niets absoluut naar het nulpunt en vanuit daar toen groeide ik opeens en werd weer iets.

Gedicht © Tine de Jong 2016Foto boven is de Rode klaver - Trifolium pratense
Mooie citaat van Phil Bosmans hierbij:Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden.
Houd jij ook van bloemen in het algemeen dan deel ik graag mijn video slide met mooie mooie zomerbloemen fotografie en enkele gedichten van mijn hand. 

Kangoeroes met weetjes

Ditmaal ga ik eens met jullie over een krachtig en prachtig dier schrijven: De Kangoeroe.(Macropodidae) Want ik vind het een mooi dier en jij?

Waar zij het meeste voorkomen, is natuurlijk hét buideldieren-land Australië. Kangoeroes zijn zo ongeveer de geiten van Australië. Ze knabbelen aan alles wat groen is en kunnen in elk terrein uit de voeten. 

Het grootste verschil is dat ze niet op hun vier hoeven rond hobbelen, maar dat ze van plek tot plek springen met hun twee krachtige achterpoten. In totaal leven er nu nog circa 67 soorten kangoeroes in Australië. In Australië zelf noemen ze alleen de grootste soorten kangoeroes. De meeste kangoeroes zijn nachtdieren. 

Alleen de grotere kangoeroes durven overdag nog in de open vlakte te grazen. Want vele kolonisten hebben veel veranderd en veel van het buideldierenland in landbouwgrond omgebouwd, dus zij kregen en hebben nog weinig echte ruimte om in te mogen leven. En ook vele schapenfokkers schoten vroeger veel kangoeroes af omdat ze vonden dat die het gras voor de bekken van hun geliefde schapen weg graasden. 

Vele boeren hadden zelfs prikkeldraad om het land geplaatst waar ze in verstrikt en gewond van konden raken. Helaas werd ook het vlees een belangrijke reden om op de kangoeroes te jagen. Het ging vooral ingeblikt als honden- en kattenvoer over de toonbank, maar het vlees wordt ook in veel restaurants geconsumeerd.

Gelukkig is in de jaren ´80 van de vorige eeuw de jacht op kangoeroes door allerlei regels wat aan banden gelegd. Ook was (en soms nog )de pels heel erg in trek bij vele jagers. Maar in de verschillende delen van Australië hebben de kangoeroes zich op verschillende manieren toch aangepast. Ze leven daar in het droge binnenland. 

Kangoeroes leven in groepen[roedels] en soms vechten ze ook wel met elkander. De vrouwtjes vluchten dan meestal, want die houden helemaal niet van dat gevecht. Maar zij kijken wel mee hoor maar op veilige afstand want ze vinden het ook wel spannend.

Er is nu ook een nationale park waar zij kunnen leven, maar het gevaar blijft toch altijd bestaan dat jagers ze afschieten of door verwilderde huishonden [dingo's] worden gepakt. Het zijn allemaal planteneters die gras, kruiden, struiken of boombladeren eten. De vrouwtjes hebben op een buik een grote huidplooi: de buidel. In deze buidel worden de jonkies gedragen. 

Wat alle buideldieren gemeen hebben is dat de vrouwtjes piepkleine jongen krijgen. Een naakt wormpje dat zich met zijn korte voorpoten naar een tepel worstelt, die meestal in de beschermende buidel te vinden is. In de buidel zuigt het jong zich helemaal vol met moedermelk, tot hij /zij na een paar maanden sterk genoeg is om eruit te klimmen.

Een pasgeborene is nauwelijks een paar centimeter groot. Het is kaal en wat roze. Het weegt amper één gram en meteen na de geboorte grijpt het jonkie de vacht van de moeder vast en klautert naar boven naar de buidel. Voor er een jong geboren is, likt de moeder een paadje naar de buidel. 

Het jong kan al goed klimmen en vind zo een weg naar de buidel. Daar kan hij drinken. Na ongeveer vijf maanden komt hij voor het eerst met zijn kopje naar buiten. Als zijn moeder bukt, kan hij ook voor het eerst gras eten. Na ongeveer negen maanden komt het kleine kangoeroetje er helemaal uit. Eerst is het een beetje wennen maar later gaat het wel. 

De jonge kangoeroe gaat vaak terug in de buidel bij zijn moeder. Zelf als hij nog een heel stuk groter is! Maar na een tijdje is hij te groot en mag hij alleen nog zijn kop in de buidel doen om te drinken. Als hij elf maanden is, moet hij toch echt helemaal op eigen poten de wereld in. 

Jammer dat men dit mooie dier doodt om zijn pels en vlees. Kangoeroes zijn hele interessante mooie dieren. en ik hoop dat men eens leert om dieren niet meer te gaan doden.

Tekst © Tine de Jong 06-06-2016

Bedankt voor je bezoek en zie je  graag weer een andermaal terug op mijn natuur website waar je veel tips en weetjes kan lezen en zien. Zoek maar eens op de labels /zoekwoorden en zie dan wat je zal ontvangen.

Sluit af met afspeellijst over de kangoeroes in Australië dan kan je zelf kiezen wat je wilt zien.

Overstroming in het bos

Door de vele overstromingen die nu in Europa zijn door het noodweer heb ik een verhaal geschreven want niet alleen mensen zijn in de problemen gekomen. ee ditmaal heb ik dus deze woorden uit mijn gedachten meegenomen. Ook het dierenleven is geraakt door dit natuurgeweld wat ik in een ander jasje nu in mijn gedicht aan jou verteld.

Overstroming in het bosDoor de vele regenval
waren de meeste hollen volgelopen
En moesten de bewoners hierdoor
weer nieuwe huisraad gaan kopen.

Helaas de spaarpotjes waren leeg
en wat moesten zij nu gaan doen
Lenen deden zij niet uit goed fatsoen.

Toen schoot Oma Uil wat te binnen
Zij zouden op het bos plein
een rommelmarkt gaan beginnen.

En van de opbrengst van dit gebeuren
kon dan de betroffen bewoners
spulletjes gaan kopen
zodat niemand hoefde te treuren.

Vele rommeltjes werden opgehaald
en ja hoor, er werd goed voor betaald
Zo was elke hol bewoner/ster weer tevree
De meesten deden ook echt actief
gezellig aan deze verkoopdag mee.

En om dit verhaal wat korter te maken
Zij hielden zelfs geld over en kochten
daarvan wat zakken vol met zand
om zo voor een toekomstige
regenval te waken.

Gedicht © 2016 Tine de jong
Deel wel een filmpje erbij wat ook nooit meer mag gebeuren: De Paarden van Marrum die toen gered werden.

Noodweer en overstromingen na regenval

Vele mensen lijden nu erge hoge nood
door al het water wat maar naar binnen vloeit
Huizen, straten, garages maar ook vele kelders
Zag op tv bootje wat nu door de vele straten roeit.

Vele provincies in Nederland en ook enkele landen
hebben nu heel erg met het vele hoge water te kampen
En ik vind het zo erg voor hen wat ik lees of op de tv ziet.

Huizen volgelopen en inboedel zwaar verpest en kan
alleen maar hopen en wensen dat water voor hen zal zakken
Dat is wat ik wens voor hen allen daar want met al die regenval
heeft het water bij enkele vrienden van mij en anderen al veel te pakken.

Zoveel water van al die regentranen dat is echt nog nooit zo erg gebeurd 

Ik leef mee met hen allen die dit is overkomen en mijn hart is wat nu treurt
Vele winkels hebben door deze buien ook heel veel schade ervan ontvangen
Vermoed dat hier ook wel bij hen een heel duur prijskaartje aan zal gaan hangen.

Het is water naar de zee dragen want het helpt niet wat men er tegen wil doen
Al het water blijft maar bij hen allen in landen en provincies binnen stromen
Ik wens dat het ophoudt en dat er ook goede hulp voor hen allen zou komen
want dit is overmacht en er is nog nooit zoveel water gevallen in dit seizoen.

Van wie zal hen dan hulp ontvangen voor al het leed wat hen is aangedaan
Bij wie moeten al deze gedupeerden dan later als water zakt aankloppen gaan?
In verleden werd voor mensen bij een ramp ook geld opgehaald en van alles beloofd
maar vele hebben deze hulp toen nooit gezien en gevers zijn zo van hun geld beroofd.

Zouden zij nu in provincies en landen hulp ontvangen wat leed dan wat verzacht 

want aan de zware regenvallen kan men echt niets aan doen dat is pure onmacht 

Wens dat  hen allen nu worden geholpen, want het is nu toch erg met hen gesteld 

Mijn woorden en medeleven gaan uit naar al die 

mensen die zijn getroffen door dit natuurgeweld.

Ik denk aan jou. Aan jou mijn vriend/in of bezoeker die dit is overkomen.

maar ook aan mijn vrienden aldaar - mijn hart huilt mee met jullie.

Gedicht en foto © 2016 Tine de jong 

Alle rechten voorbehouden.

Zwartkopvuurkever- Pyrochroa coccinea

Onlangs kwam ik bij een bezoek in een dierentuin met mijn hond Toscana dit mooie insect tegen. Ja ook mooie insecten kan jij er vinden hoor. Het is tenslotte een dierentuin dus wonen er ook heel wat insecten. 

De meeste bezoekers komen voor de dieren die hier te zien zijn maar ik ben een natuurliefhebster en kijk ook altijd rond naar andere klein dierenleven en zo kwam ik ook deze mooie kever de Zwartkopvuurkever tegen. De foto is niet zo heel goed gelukt net als de anderen die ook gezellig zijn mislukt, maar dan heb je toch een beeld van wat ik had ontmoet. En helemaal niet op een boomschors waar zij normaal zitten maar heerlijk rustig op een blad. 

In Nederland komen twee soorten vuurkevers voor, de Zwartkopvuurkever Pyrochroa coccinea en de Roodkopvuurkever Pyrochroa serraticornis. Het zijn beide rood met zwarte kevers. 

Het Leliehaantje Lilioceris lilii is ook rood, maar die vind je alleen op lelies en je merkt ze pas op als ze de lelie al heerlijk hebben opgepeuzeld. En die is ook veel kleiner en heeft een iets ronder lichaam en een heldere glans. Maar nu weer terug naar de Zwartkopvuurkever Pyrochroa coccinea:

Hoewel de zwartkopvuurkever niet echt heel groot (15 tot 20 millimeter) zijn is het toch een zeer opvallende kever door de vuurrode kleur.

De kleuren van deze kever zijn onmiskenbaar; een knalrood borststuk en achterlijf, de rest van het lichaam is gitzwart. Kenmerkend zijn ook de twee tasters die bij het vrouwtje sterk getand zijn en enigszins doen denken aan de tanden van een zaag en bij het mannetje gekamd zijn.

De volwassen kevers zijn veel op boomstammen en onder schors te vinden, maar eten ook wel pollen van bloemen. Het is een echte bossoort. De larven ontwikkelen zich in 2 tot 3 jaar onder boombast en in het hout van wegrottende bomen, waar ze jagen op de larven van andere kevers, zoals boktorren, prachtkevers en letterzetters. (waar ik al eerder over heb geschreven en die je ook kan vinden op deze site) Deze kever komt in geheel Europa voor, maar is nergens echt algemeen. Hij wordt ook wel de Zaagsprietkever genoemd.

In tegenstelling tot veel andere in dode en vermolmde bomen levende larven lusten ze echter geen hout, maar juist de hout-etende larven van andere insecten zoals boktorren en andere dieren als wormen. Het zijn dus echte jagers en hebben stevige kaken en zes kleine pootjes. 

Verder is de Larve afgeplat en is bewapend met 2 doorns op het laatste, verbrede achterlijfssegment (172 5b g). Wat je dus echt goed kan zien in onderstaande video. Zij leeft onder boomschors en jaagt op allerlei andere insecten(larven). Bij voedselgebrek eten de grote larven de kleinere soortgenoten op. De ontwikkeling neemt 2-3 jaar in beslag.

De volwassen kevers eten voornamelijk stuifmeel en andere plantendelen van bloemen, zoet berken sap en honingdauw van bladluizen.

Dus ik vermoed dat ik een volwassen kever heb ontmoet op mijn pad. Maar of het nu een mannetje of vrouwtje is dat kon ik niet zien. Ik denk zelf aan een vrouwtje maar ik kan het ook mis hebben. Maar ik vond het wel een mooie ontmoeting.

Ik dank jou lezer en bezoeker voor je bezoek en wellicht vind je op deze website nog meer mooie weetjes en meer over onze dierenwereld en de natuur.

En voor andere verhalen, films en veel fotografie en meer nodig ik je ook uit op mijn persoonlijke blog van de website Gedichten en Verhalen uit het leven waar ook de natuur erin is verweven in woord en beeld. En echt een website waar jij je net als op deze je echt niet verveeld.

Wees welkom om ook daar eens te komen lezen.

Ook op mijn YouTube kanaal vind jij mooie natuurwandelingen, dus genoeg om te lezen en te zien of te horen voor jou. Met ook veel natuurfotografie daarbij wat ik niet op de websites plaatst. YouTube Tine de Jong

Leuk dat je op bezoek kwam om dit schrijven te lezen.

Fotografie en tekst © 2016 Tine de Jong alle rechten voorbehouden

Geef je ook even een filmpje over de larve dan weet je ook hoe deze eruit ziet gefilmd door een vriend van mij -Christian op zijn mooie kanaal- Olivers Nature 

En een kleine tip voor jou: Sta eens een keer stil en kijk eens in een boom, bloem blad, of een plant en zie wat jij kan of zal ontmoeten op je wandeling in de mooie natuur.

Natuurgroetjes van mij en tot een volgende keer maar weer.

Blog geschreven met fotografie © 2016 Tine de Jong

Heb jij weleens een larve van deze gezien?

Zomerse kleuren buiten

Zomerse kleuren geeft Moeder Natuur weer ons dit jaar
menige bloemenperken en tuinen door een mens aangelegd
geeft zonnige frisheid aan border en aan kale buitenmuren
Maar ook in de vrije natuur komen steeds nieuwe gezichten.

Blauwe bloempjes geven groene kleuren van gras zonnig beeld
waar ook wat witte margrietjes en boterbloem zich erbij mengen
De wilde bloemen zijn blij met de ruimte die ze krijgen van Natuur
menige vlinders en bijen, insecten verwelkomen hen in weide, tuinland.

Moeder Natuur geeft ons elk jaar fraaie ogenblikken in seizoenen
en waar zij voor ons kiezen wat natuurvrienden zal aan zult trekken
Heerlijke zomerwind of zomerregen, zij bepaald wat nodig is in land
Maar het ontbreekt zeer zeker niet aan de vele zomerse uitstralingen.

Mens en de natuur staan altijd centraal bij haar en laat tuinen blozen
in zomerse tinten waar mens zo blij van wordt als zomer aan zal vangen
Dieren geeft zij ook vele kansen om alles te proeven, bezoeken of te ruiken
Zomerse tinten is waar zij ook van houdt waar zij zich het meeste thuis voelt.

Natuur gedicht en foto Alle rechten voorbehouden © Tine de Jong 2015

Deel met jou een mooie tuin met mooie kleuren uit tuin van vrienden
Wandel je ook gezellig mee?

En op mijn andere  website vind bij het gelijknamige Gedicht een andere mooie wandeling terug
Gedichten en verhalen uit het leven :https://tinedejong.blogspot.com