Zwaan verdriet

Gedicht over een zwaan die gepest wordt.

Daar zit een zwaantje in het riet
het is erg droevig en heeft heel veel verdriet
Word door al zijn vrienden en de jeugd gepest
daarom komt hij bijna nooit meer uit het nest.

Zelfs de mensenkinderen plagen hem
en droevig denkt de zwaan; komt het
soms dat ik niet zoals de anderen bent
Komt het misschien door mijn andere kleur
Ik vroeg aan zwaantje wat er aan hem scheelde
en dit was het verhaal wat zwaan met mij deelde:

Durf mijn nest nu bijna niet meer uit te gaan
veel hebben mij wat flink getreiterd
Ja ze hebben mij allemaal al veel aangedaan.
ze gooien stenen en die raken soms mijn kop.
Wanneer houd het pesten nu eens op?

Blijf nu in mijn nest voor zij alweer beginnen
straks moet ik nog eens het dierenziekenhuis binnen
Onlangs had ik ook al een pijl tussen mijn veren
Ben wel geholpen hoor en vrijgelaten maar blijf zo
bang dat zij die het deden het nog eens gaan proberen.

Haar verhaal maakte mij heel erg verdrietig en
het greep mij ook heel erg aan dus houd nu eens op
met dingen naar hem te gooien en hem steeds zo te pesten
Want het is dierenleed jullie komen zelf hierdoor in de nesten.

Dus luister lieve mensen wees eens lief voor zwaantje
maar ook voor alle andere dieren die jullie eens zien
Je vind het toch ook niet leuk als men jou
met stenen zal gooien ofwel misschien?

Gedicht, fotografie en video © 2015 Tine de Jong, 

Foto boven  is een zwaan met een kleintje tusssen de veren om deze te beschermen tegen het pesten.

Mijn videoslide voor jou: De schoonheid van een zwaan - Cygnus olor