Wereld van onze Hommels

Hallo lezer, ik ben vandaag eens een hommel en ik heb je wat te vertellen, Maar ik begin eerst met een gedicht die ik heb geschreven en daar na vertel ik je nog meer over mijzelf en mijn familie. Dus wel even op deze pagina blijven hoor en niet gelijk weg gaan want ..anders weet jij nog niets over mij en mijn vriendjes eb van mijn familie. Nou hier komen mijn woorden en ..er zit wel een boodschap in voor jou dus wel goed lezen. Bzzz

Wereld van Hommels

Zwevend ga ik van bloem tot bloem in
afwachting of bloem mij nectar zal geven
zodat ik mijn levensvoorraad aan kan vullen

Het valt niet mee om honing te zoeken want
mensen halen steeds meer bloemen weg uit tuin
Terwijl wij wel mensen helpen met de verstuivingen

Moet soms veel en ver vliegen om enige honing op te halen
Wij teren ook vaak op onze voorraad omdat er niet voldoende is
Maar dat is niet onze bedoeling, wij werken hard om te overleven

Wat zijn toch de beweegredenen van mens dat zij onze levensbehoefte weghalen
hebben ze dan niet door dat wij deze juist nodig hebben voor ons voortbestaan
Wanneer gaat mens inzien dat als men zo door gaat wij er straks niet meer zijn.

Kunnen of willen jullie ons niet meer helpen zodat onze familie de
korte tijd dat wij er mogen wezen ook voor het nageslacht kunnen gaan zorgen
want zeg nou zelf: jullie mensen hebben ons ook toch ook nodig, of vergis ik mij??

Zoals het nu gaat is het behoorlijk hommeles in onze hommelwereld!!!!

Natuurgedicht © 2018 Tine de Jong, alle rechten voorbehouden

Nog wat info erbij voor jou over ons - De hommels:

Op het eerste gezicht lijken wij hommels op de bijen. Maar wij zijn alleen groter en mijn lichaam is bedekt met zwarte, gele of oranje haren. Wij zijn ook lief voor jou en doen jou eigenlijk helemaal geen kwaad zoals andere bijen dit wel kunnen doen. Wij prikken jou alleen als we ons bedreigd voelen. Wij vliegen ook rond met een donker bromgeluid. Dat heb je vast weleens gehoord als je dichtbij ons was. Wist jij trouwens dat de Nederlandstalige naam 'hommel' is afgeleid van het Nederduitse woord hummel, dat 'zoemer' betekent. Nee?? Nou dan weet je dit ook weer.

Er zijn een aantal zweefvliegen die sterk op ons hommels lijken. Maar zij imiteren ons hommels om de vijanden van deze onschuldige vlieg te verwarren zodat deze dan de zweefvlieg met rust zal laten, dit wordt ook wel mimicry genoemd. Voorbeelden zijn de hommelzweefvlieg (Volucella bombylans) en de gewone wol-zwever (Bombylius major). Net als andere zweefvliegen zijn deze soorten te herkennen aan de zeer korte antennes en de ronde vorm van de ogen in plaats van een langwerpige vorm zoals bij ons hommels.

Heb je ons weleens bestudeert??

Onze dichte beharing zijn ook zo aangepast dat wij kunnen leven in relatief koelere klimaten. Wij kunnen daarnaast ook onze lichaamstemperatuur verhogen. Dit doen wij door het trillen van onze borstspieren en dit doen wij zonder dat onze vleugels meebewegen. Als je eens mij voorzichtig bestudeert dan zie je met een loep dat wij ook een onder vacht hebben. En wij kunnen een lichaamstemperatuur van 30 °C tot 32 °C handhaven. Onze koningin, die kan al vliegen bij een buitentemperatuur van 2 °C, en de werksters bij 6 °C. Dat wist jij vast ook niet van ons. Je kan van ons dus ook veel leren en niet alleen van de bijenwereld waar hier op de natuurwebsite al veel over geschreven is. Ons leven is net zo interessant hoor. Onze koningin doet ook alle taken zelf en heeft ook geen werksters. Een bijen koningin heeft deze wel. Dus je leest dat onze koningin het best wel druk heeft.

Wij hommels leven net als alle andere bijen van nectar en stuifmeel wat we ook verzamelen. Want de suikerrijke nectar is een energiebron voor ons hommels. Er zijn hommelsoorten die het stuifmeel opslaan in aparte voorraadcellen (pockets) en er zijn soorten, zoals de aardhommel, die het in de leegstaande broedcellen opslaan. Wij Hommels kunnen tot wel 2 uur achter elkaar stuifmeel verzamelen tot een gewicht van 60% van ons lichaamsgewicht. Het stuifmeel kunnen de vrouwtjes met behulp van nectar en hun voorpoten tot een klompje samen plakken aan hun achterpoten en zo vervoeren naar het nest.

Wij hebben vergeleken met de andere bijensoorten ook een relatief klein nest met zo’n 150 tot 400 hommels. En onze nesten zorgen ook voor weinig overlast voor jou. Wij stichten meestal onze kolonie op de landbouwvelden maar onze nesten worden meestal en ook helaas steeds vaker door zware tractors en andere landbouwwerktuigen vernietigd. Maar ook de bemesting die boeren soms gebruiken is voor onze familie helemaal niet fijn, want wellicht weet jij als natuurmens ook wel dat al deze stikstoftoevoer de gehele bodemstructuur veranderd waardoor er dan ook vele nuttige plantensoorten niet meer goed gedijen, en zelfs verdwijnen.

De eens zo rijke weiden vormen nu in de ogen van ons hommels en ook voor vele andere insecten een onaantrekkelijke omgeving. Daarenboven op veroorzaken maaimachines die veel te laag zijn ingesteld ook steeds beschadigingen aan het maaiveld waarbij hele graszoden soms worden uitgerukt en kapot worden gescheurd. En deze graszoden worden echter door onze hommelsoorten ook wel als favoriete nestplaats uitgekozen. En dan ook niet te vergeten al die pesticiden die men gebruikt, want die vormen eveneens een groot gevaar voor talrijke hommelplanten. En door het afmaaien van de wegenranden worden ook veel nestmogelijkheden voor ons vernietigd. Ja, dan blijft er niet veel ruimte over voor ons om een goed nest te vinden voor onze voorplanting. Dus dat wij hommels en andere bijensoorten weinig nog te zien zijn is dus de schuld van de mens.

Nou dit was een stukje verhaal uit onze hommelwereld. Er is natuurlijk nog veel meer te vertellen maar dat kan je vast wel vinden in vele natuurboeken die jij bezit want daar hebben ze ook over ons geschreven hoor en op deze media wat jullie internet noemen staat ook best veel over ons. Ik hoop dat je nu wat inziet dat wij echt problemen hebben om te overleven als de mens zo doorgaat met deze praktijken.

Groetjes van mij en ook aan mijn waarneemster Tine want zij vertelde mijn verhaal. En zij heeft ook nog een link voor jou met nog enkele weetjes erbij maar ook wat je kan doen als wij eens erg moe zijn. Want dat zijn we ook weleens net als jij....
https://www.hovenierroelzuidema.nl/tuinproblemen/uitgeputte-hommels

Er zijn hier op deze website nog veel meer natuur weetjes voor jou, dus kom nog nog maar eens terug.
En op mijn andere website staat ook veel natuur maar nog veel meer. 

Wees welkom daar ook eens te komen kijken.
Gedichten en verhalen uit leven

Fijn dat je even langs kwam om te lezen. En ook erg bedankt voor wie had of heeft gereageerd op de vorige teksten wat altijd gewaardeerd wordt. Ik wens je mooie dagen voor elke dag en dat jij er dan ook veel plezier aan beleven mag. Maar wel in goede gezondheid.

Maar bedenk wel: (eigen tekst)

Wie de bij of mij als hommel weert of gaat storen heeft de liefde voor de natuur verloren.

Tekst, fotografie, en live natuurfilm © 2018 Tine de Jong alle rechten voorbehouden.

Geniet van mijn  live filmpje want de hommels hebben een feestje in de tuin op menige klaprozen wat veel lekkers voor hen bevat. 

De neogotische Sint Coletakerk in Gent

De neogotische Sint Coletakerk in Gent is gelegen aan de Sint-Coletastraat in Gent (B)  in Oost-Vlaanderen en is vlakbij de Heuvelpoort. Het is aangelegd op een deel van het vroegere landelijke Sint-Pietersdorp extra muros en gronden van de ontmantelde citadel. Het gebied werd verkaveld als typische arbeiderswijk met de naam: De Stropwijk. Naast de kerk bevond zich toen ook een klooster van de zusters van Onze-Lieve-Vrouw Visitatie met bijhorende school. Nu bevindt zich daar het Woon- en Zorgcentrum Sint-Coleta.

Toen ik weer gezellig op visite was bij kennissen hier in de stad Gent, had ik al vernomen van enkele buurtbewoners dat helaas ook deze mooie kerk zou gaan stoppen als een parochiekerk. Dat is wel heel triest want er zijn hier in de stad Gent al meer mooie kerken gesloten en niet alleen hier gebeurd dit, maar ook in andere dorpen en steden in Oost of west Vlaanderen alsmede in het buitenland.  

En ook deze kerk zal dus een andere bestemming later gaan ontvangen. Van sommige kerken die gesloten waren al werden er toen appartementen in of er van gemaakt en ook worden zij soms verkocht aan particulieren die het mooi vinden om in zo een kerk te gaan wonen. Op televisie had ik er al enkele ontmoet die het helemaal verbouwd hadden tot een groot huis. Het is nu eenmaal zo dat de meeste kerken een terugloop ontvingen van menige kerkgangers maar ook als men geen vervanger konden vinden die de kerk zou gaan leiden is er toen ook besloten de betreffende kerken dan te doen sluiten.

Maar de zusters die er nog zijn van de Onze-Lieve-Vrouw Visitatie worden gelukkig niet vergeten. Zij zullen nu nog de eucharistieviering op zondag mogen blijven houden in deze ruimte van de kerk. Natuurlijk zal het voor hen ook wel wat vreemd zijn om de kerk zo van binnen te zien veranderen.

De Sint-Coletakerk is van binnen rijkelijk, kleurrijk en met fraai gedecoreerd: gebrandschilderde ramen, muurschilderingen, meerkleurige beelden, mooi houtsnijwerk op biechtstoelen en op de houten preekstoel, een geschilderde kruisweg, sculpturen, en een prachtig kleurig beschilderde orgel.

 Het Neo-gotisch gebouw blijft wel bestaan, zelfs met een stukje kapel nog in functie. De neogotische Sint-Coletakerk is ook een beschermd monument dus veel verbouwen hieraan is vast ook niet toegestaan. En daar ben ik dan wel blij mee want het is binnen ook erg mooi en menige blijft gelukkig.

De glasramen in het koor dateren van 1895 en zijn voorzien van het wapenschild van de schenker, pastoor de la Kethulle de Ryhove met familiespreuk "Gode Lof" en uitgevoerd door het atelier van Jozef Casier. In 1933 worden drie glasramen geplaatst in de voorgevel. Zij werden gerealiseerd door het Gents neogotisch atelier van de gebroeders Paul en Marcel Ganton. 

In 1937 werden de glasramen voor de zijbeuken en transept goedgekeurd door de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen (KCML) en geplaatst in 1945. Ze werden uitgevoerd door het atelier van de Brusselse meester-glazenier Florent Prosper Colpaert naar kartons van schilder Louis Charles Crespin. Veel glasramen werden gesponsord door schenkers. Restauratie en herstellingswerken aan de gevel en dakgoten hadden plaats in de jaren 1951-1953, grondige restauraties volgden in 1960 onder leiding van architect R. Van Driessche (Gent).


Er waren al vele van de zeventien Gentse katholieke kerken die ook waren gestopt en de herbestemming van deze kerken verliep erg moeizaam, maar voor de Sint-Coletakerk is het dus wel gelukt. De kerk is eigendom van de zusters Onze-Lieve-Vrouw Visitatie en ernaast is ook het woon-zorgcentrum Sint-Coleta en wellicht gaan zij hiervan wat moois maken om met de zusters die hier ook nog regelmatig bidden een andere samenkomst te regelen.

Beetje geschiedenis voor jou nog erbij

De huidige stadswijk rond de kerk was vroeger een landelijk gebied ten zuiden van het stadscentrum, de Stropwijk. Onder impuls van de toenmalige bisschop van Gent Henri Bracq (1804-1888) werd door kanunnik Verbruggen in 1888 een stuk grond gekocht tussen de Thaliestraat (huidige Sint-Coletastraat), de Ottergemsesteenweg, de Vlier- en de Bommelstraat om er voor de zusters Onze-Lieve-Vrouw Visitatie, waarvan bisschop Bracq directeur was, een klooster met kapel en school te bouwen.

Tot in de 19de eeuw en het dempen van de stadsomwallingen in 1860 bleef dit gebied landelijk. In Sint-Pieters-Aalst kwam er in 1856 een proosdij en deze werd in 1874 tot de eerste nieuwe parochie in het gebied verheven, de Sint-Pietersbuiten parochie. 

Veel arbeiders gingen zich vestigen langs de Zwijnaardesteenweg en de Ottergemsesteenweg en zo werd in 1894 ook de parochie Sint-Coleta opgericht. Naast de kerk bevond zich ook een klooster van de zusters van Onze-Lieve-Vrouw Visitatie met bijhorende school. Nu bevindt zich daar het Woon- en Zorgcentrum Sint-Coleta.

Ik wens je nog een fijne dag voor elke dag en hoop dat jij er ook veel plezier er aan beleven mag. En bedankt dat je even gezellig op visite kwam om te lezen. En ook de moeite neemt om een reactie achter te laten.

Wil je nog eens een mooie kerk in Gent ontmoeten dan verwijs ik je naar deze link naar mijn andere  website waar je ook een prachtige video slide van mijzelf zal zien van binnen vanuit deze kerk eronder: sint-niklaaskerk-in-gent-belgie

Tekst en fotografie © 2018 Tine de Jong.

Weetjes over de Meerkoet - Fulica Atra

Enkele jaren terug had ik al eens eerder over de meerkoet geschreven hier op de natuurwebsite. Ditmaal  heb ik weer eens de meerkoeten wat geobserveerd want er is toch altijd wel wat moois te schrijven over hen allemaal. 

Ze zijn altijd druk zoals met nesten maken enmaar zorgen voor het nageslacht. En in een eerder schrijven merkte ik toch weer dat er wat stukjes ontbrak   (Deel 1) Want het zijn toch wel bijzondere watervogels te noemen. 

En dat leest je hier als jij op de blauwe link zal drukken.  En je zal daar ook een ander filmpje eronder zien die ik ook eens had gefilmd wat jaren terug. Dat is ook echt een aanrader voor jou.  Maar lees eerst verder, kijk de film en kom dan op deze link drukken want dan leer je nog veel meer.

  
https://catherinetine.blogspot.com/2015/04/meerkoet-fulica-atra.html 

 Wist jij al: Dat een meerkoet kleiner is dan de wilde eend.

Het Witte veld op het voorhoofd van de meerkoet zijn kenmerkend (bles) en ook de lange, groenblauwachtige tenen met een aantal zwemvliezen langs de kant. 

Wist jij al: Dat vrouwtjesmeerkoeten wel 800 tot 1000 gram zwaar worden. Het mannetje weegt slechts 600 gram, maar heeft wel een grotere voorhoofdsplaat. En zo zie jij ook het verschil.

Wist jij: Dat als er kuikens worden geboren zij van die mooie rode donzige kopjes hebben. Zie de foto's beneden waar jij het goed kan zien: (klik erop om het nog beter te zien) 

Dit rode kopje verdwijnt echter spoedig als het verenkleed het gehele lichaam goed kan bedekken. Over dat rood bij die jonge Meerkoeten konden wij nergens wat over vinden. Ook in al onze natuurboeken niet. Maar het heeft ongetwijfeld een functie. 

 Als jij het wellicht wel weet kan je mij dit vertellen als reactie onder mijn schrijven. Maar vermoed dat jij ook vast het antwoord niet weet want ik heb echt overal gezocht en niks gevonden. Maar het is echt heel bijzonder en mooi dat ze dit hebben.


Wist jij ook dat: de poten van een meerkoet van die eigenaardige zwemvliezen bezitten? Deze zitten niet tussen de tenen maar elke teen heeft aan weerszijden een flap. Bij een achterwaartse beweging van de poot gaan de flappen wijd uit staan. Wordt de poot naar voren bewogen, dan klappen de flapjes weer dicht.

Wist jij al: Dat de geslachten van een meerkoet zijn te onderscheiden aan het geluid. De vrouwtjes roepen een schallend, blaffend ‘keuw’, een of meerdere malen herhaald. De mannetjes laten een toonloos ‘tsk’ of ‘tsie’ horen, maar ook een geluid dat doet denken aan het knallen van een kurk.

Wist jij ook: dat de meerkoet ook zeer veelzijdige kost eet? Hoofdzakelijk plantaardig, maar ook kleine dieren uit de modderige bodem, mosselen en op het wateroppervlak drijvende insecten en alle andere rottende zaken wat zij lekker vinden. Ze zijn dus niet vegetarisch wat soms wel wordt beweerd.

Weetje erbij voor jou: Dat het ook wel van die leuke tuimelaars te noemen zijn. Want ze maken altijd zo een mooi sprongetje voor zij gaan duiken. Maar dát is nodig omdat ze veel lucht tussen hun veren hebben en dus moeite hebben met het duiken. Het is ook altijd een leuk gezicht als ze naar voedsel duiken met hun kop. Ze kunnen uitstekend onder water kijken om te zien of er wat voedsel voor hen daar beneden te vinden is. Ik heb nog meer weetjes voor jou erbij gezet want niet iedereen zal dit weten of toch wel? Dat horen wij dan ook graag onder de film als een reactie.

Maar wist je dit ook ? : Een volwassen meerkoet kan ongeveer ook 40 centimeter groot worden. Hij is gemakkelijk te herkennen aan de typische rode ogen, de witte snavel en de opvallende witte voorhoofdsplaat. Vanwege deze plaat worden meerkoeten in sommige streken soms ook wel bleshoenders genoemd.

Wist je ook dat: het ongeveer 8 tot 9 weken duurt voordat een jonge meerkoet voor het eerst gaat vliegen. Hij moet dan vaak vanaf het water starten. Aan zijn stuntelige pogingen is duidelijk te zien (als je hier eens erop let )dat het nog geen echte vlieger is. Hij loopt wat op het water om een goede start te nemen. Zie onderstaande foto van een oudere meerkoet:

Wist jij: Dat de kuikens 40 tot 50 dagen na de geboorte zowel door hun moeder als hun vader worden verzorgd. Zij bedelen dan constant met piepende geluidjes om voer en zijn al vanaf een grote afstand te horen. Niet altijd fijn als er vijanden in de buurt zijn want die kunnen er ook op afkomen, nemen de jonge meerkoet kuikens mee van het nest met hun poten om later hen op te eten.

Wist jij trouwens dat: een zwaan 20 keer zwaarder is dan de meerkoet. Maar desondanks zal de meerkoet de veel grotere zwaan toch aanvallen als hij gestoord wordt of zich bedreigd voelt. En dat is ook zo met een reiger die hen belaagt. 

Wist je dit ook : Vrouwtjes meerkoeten kunnen 800 tot 1000 gram zwaar worden. Het mannetje weegt slechts 600 gram, maar heeft wel een grotere voorhoofdsplaat.

Weet jij dat: een meerkoet wel 15 seconden lang onder water kan blijven op zoek naar voedsel. Ter vergelijking: een eend of een fuut het wel kan uithouden houdt tot 30 seconden vol. (p.s hoe lang houd jij het vol onder water??? Catherine en ik niet zo lang hoor - hebben het uitgetest in een zwembad - viel best tegen, 30 seconden. Wij kwamen er iets boven lol) en jij ?? Hou je adem eens in en probeer het ook eens.

Weet jij dat: Het vrouwtje maar ook het mannetje 22 dagen om en om broeden op de vier tot twaalf eieren die ze hebben gelegd. Want niet altijd ontvangen zij veel eieren. Heb jij wel eens de eieren ontmoet of gezien? Nee??? Dan hierbij een foto voor jou :

Wist jij al dat: Dat de kuikens wel zwarte veren hebben maar nog geen witte voorhoofdsplaat.

Wist jij al: Dat er wel 500.000 broedparen er leven naar schatting in heel Midden-Europa. Tot de landen waar meer dan 100.000 broedparen voorkomen, behoort ook Nederland. De meerkoet wordt daarmee niet als bedreigde soort beschouwd.

Wist jij dat: Er aan elke teen van de meerkoet 3 zwem-lobben zitten. Daardoor kan hij in het water uitstekend peddelen. Veel andere vogels die in en rond het water leven hebben doorlopende zwemvliezen tussen hun tenen.

Wist jij: Dat er 80 procent van de meerkoeten de kuikens ook sterft in het eerste jaar na de geboorte. Menige worden opgegeten door reigers, ratten of andere dieren maar van de jongen die het wel redden, overleven toch slechts maar de helft het daaropvolgende jaar. Dit kan veroorzaakt worden door menige ziektes.

Dit wist jij vast al: Het nest van de meerkoet is ongeveer 20 centimeter groot. Het is gemaakt van riet, takjes en bladeren en soms zie je er ook afval tussen zitten die zij gebruiken der versteviging van het nest. Soms bouwen zij hun nest dicht bij de oever, waaraan het met enige takjes als een mandje gevlochten maar dan wel erg rommelig. 

Een Andermaal zie je ook weleens een nest midden in een sloot. En dat is niet zo goed omdat dan menige roofvogel of dier hen goed kan zien en deze dan sneller kunnen aanvallen. Aan de kant van het water heeft het nest vaak een soort van een opstapje waarmee ze dan gemakkelijker in het nest kunnen kruipen.

Nog een weetje voor jou: 1400 meter boven de zeespiegel komen er veel meerkoeten voor. Zij prefereren ondiepe plassen, vochtige gebieden en vijvers, en over het algemeen water met een rietgordel en met veel waterplanten.

Wist jij dit ook? In de winter zijn meerkoeten zeer sociale dieren, maar tijdens het broeden verdedigen ze hun nest zeer strijdlustig. Voor jou mijn filmpje want daar kan je zien wat er gebeurt als andere waterdieren te dichtbij komen:

Bedankt voor je bezoek en ik zie je graag een andermaal weer eens terug.

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2018