Een tijdje geleden bij een wandeling in mijn omgeving zag ik een kauw vogel wat omhoog en laag hippen op straat in verte met iets. Het pakte het op en liet het weer vallen. Het was ook groot zag ik en was toch wel wat nieuwsgierig waar deze dan zo mee worstelde.
Toen ik dichterbij kwam vloog de kauw vogel weg en liet achter wat deze wilde meenemen. En wat de kauw als een lekker hapje zag was dus de rups of ook wel larve genoemd van de Doodshoofdvlinder -Acherontia atropos.
Het was mijn eerste waarneming en ik vond deze best wel grote rups heel erg mooi.Eerst dacht ik dat het de ligusterpijlstaart-rups was maar de kleur van de zijstrepen kwamen niet overeen. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik aan de naam. Het is familie van de pijlstaarten waar er verschillende soorten van zijn.
En vooraleer ik de rups weer terug zette bij een moestuintje hier nabij waar vele groenten in staan en ook de nachtschade zette ik de rups terug en ergens onderin met de hoop dat deze dan wat veilig is voor zijn vijanden die best wel een vette dikke rups willen. Maar voor ik dit deed maakte ik er 2 foto's van zoals de eerste op mijn hand en ook ene van de kop zodat je kan zien hoe het eruit zag. En dat is de foto hieronder.
Toen keek ik om mij heen of er nog een vogel in de buurt was en dat was niet het geval. Ik weet wat je denkt als je dit leest en jij zal dan vast zeggen "het is in de natuur eten of gegeten worden" maar ik wilde dat deze rups nog wat langer bleef leven. En later de grond in zal gaan om zich te verpoppen als de tijd daar zal zijn.
Wat ik wel vreemd vond dat ik de rups hier zag want ze overleven in deze streken de winter echter niet – het onvermogen van de mot om bij lage temperaturen te overwinteren lijkt de beperkende factor. Het heeft de voorkeur aan hete en droge omgevingen en het was weer afgelopen maand best wel warm maar snap toch niet hoe deze hier terecht is gekomen.
Maar ik heb de mooie rups gezet in een moestuintje van een bewoner van een flat aldaar beneden. Want daar stonden ook veel aardappel- en tomatenplanten in. Ze eten ook wel bladeren van de nachtschade. Welk soort er hier in de moestuin stond weet ik niet maar het zouden de Aardappel (Solanum tuberosum), Tomaat (Solanum lycopersicum)kunnen wezen. Weet niet veel hiervan af maar als de rups maar voedsel had was mijn optie hierbij.
En aardappelplantjes en de tomaatjes waren hier ook veel geplant. Dit tuintje was mooi vol dus de rups zal hier vast wel een mooi onderkomen hebben totdat het zijn tijd is om te verpoppen. Want als je op de foto kijkt zit hij nog in een vervellings fase qua kleur.
Ik weet zelf niet zoveel over de rups te vertellen dus ik citeer wat uit een natuurboek en ook wat van wikipedia over deze mooie rups. Zodat je toch wat zal weten over dit bijzondere diertje.
De jonge larve of rups die het eitje verlaat verkeert in zijn eerste rupsstadium. De rups is dan altijd bleekgeel van kleur en is te herkennen aan de grote kop en verhoudingsgewijs de stekel die wat kronkelig is aan de achterzijde.
De rups vervelt vier keer en na de eerste vervelling vangt het tweede stadium of instar aan en is de rups groen met kleine, witte bultjes die aan berijping doen denken. Er is nu ook een patroon van lichtere, schuine strepen zichtbaar aan de rugzijde.
De stekel heeft na de eerste vervelling borstelachtige uitsteeksels. Na de tweede vervelling (derde instar) is de stekel bedekt met kleine bultjes, de dorsale kleuren zijn meer geprononceerd. De schuine strepen vallen op omdat de ene zijde scherp is begrensd maar de andere zijde juist niet.
In totaal kent deze rups dus vier vervellingen en dus vijf instars. Een grote rups kan een uiteindelijke lichaamslengte van twaalf tot dertien centimeter bereiken. Het grootste exemplaar ooit waargenomen werd vijftien centimeter lang. De kop wordt beschermd door een beschermend kopkapsel dat een groot deel van de kop omsluit.
Als een volwassen rups zich aangevallen voelt maakt deze een duidelijk hoorbaar klikkend geluid. Als hij opgepakt word kan deze je proberen te bijten maar dat deed deze helemaal niet. Het was volgens mij erg blij dat ik het had gered.
Nu maar hopen dat de rups veilig is en zich later kan verpoppen als het de tijd is. En ik hoop dat het dan een mooie vlinder mag worden.
De natuur mag je dan wel niet tarten of tegenhouden maar om zo een mooie rups in de maag te zien glijden van deze kauw vond ik ook niet fijn. Ik was dus gelukkig net op tijd.
De rups is zo als je op de eerste foto kan zien dat deze rups nog niet de goede segmenten heeft want de strepen waren nog niet in de purpere kleur wat bij een volwassen rups behoort. Deze rups was zo een Negen centimeter groot en paste op mijn hand. Het lichaam was helder groen met op de flanken zeven schuine, witte, strepen. En de mooie stippen waren ook al in het zicht.
De mot vlinder heb ik zelf nog nooit gezien maar deze vliegt meestal in avond en nacht. Hun voorkeur is veel honing en je kan deze dus eens ontmoeten in een bijenkast ook veel op visite.
Maar wellicht heb jij deze vlinder wel eens in het echt ontmoet.
Ken je ook de film Silence of the Lambs? Want daarin speelde de mot een prominente rol .
En met deze woorden sluit ik deze informatie, weetjes en mijn blog af.
Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op te lezen en te kijken.
Voel je vrij om te reageren maar zet wel je naam in de reactie als je geen website heb. Anonieme zonder naam worden niet meer geplaatst vanaf nu. En die verwijder ik.
Je kan ook je naam invullen en de 2e regel openlaten en dan plaatsen. alle reacties worden eerst goed gekeurd dus heb even geduld als je deze niet ziet staan. Dank voor je begrip.
Fotografie van de Rups en tekst © Tine de Jong, 2023
Wens je mooie dagen toe voor elke dag en dat je er ook veel van genieten mag.
Als je goed om je heen kijkt, kun jij ook iedere dag iets moois zien.
Vond een prachtige video waar je de levenscyclus kan zien van het dier. Dan zie je ook hoe deze eruit ziet. kijktijd zo een 5 minuten.