Insecten kunnen heel mooi zijn

Ditmaal  post ik eens wat insecten fotografie met wat weetjes erbij. Insecten zijn er in het groot en in het klein. En insecten kunnen daarbij ook heel mooi zijn. 

Zoals deze Witvlakvlinder-Orgyia antiqua die aan buitenmuur van balkon lag te slapen. Net op het randje zag ik zijn kop. Wordt soms verward met de Tauvlinder maar die heeft blauwachtige vierkantjes op de stip. Hij zat wat onder de rand dus niet geheel zichtbaar. 

Deze vlinder is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae) en niet een nachtvlinder wat vele weleens denken. Ze behoren wel bij de nachtvlinders familie. Daar zijn nog steeds tegenstrijdige  gedachten erover. 

Het mannetje heeft roodbruine vleugels met een opvallende witte stip (zoals de foto laat zien) in de binnenrandhoek en kan ook witte en oranjebruine vlekken in de vleugelpunt hebben. Over de rups had ik al eens een artikel aan gewijd en dat kan je hier lezen.Klik op de rode letters.

Rups van de Witvlakvlinder

************

Dan heb ik nog een hele mooie en dat is de Gewone kielwants (wetenschappelijke naam: Elasmucha grisea), ook wel bekend als de 'Parent bug'.  Ook wel ouderwants genoemd en dit is afgeleid van het ongebruikelijke broedgedrag van de vrouwtjes, die hun eieren en jonge nimfen bewaken.  De wantsen leven van het plantensap uit bladeren en de zaden. Maar is niet schadelijk voor de boom. 

Net als andere wantsen schrijft men veel dat ze stinken maar ik heb dit nog nooit geroken. Zelfs niet toen ik ze eens op de hand had zo als deze. 

De stinkklieren hebben ze nooit bij gebruikt. Dat doet die alleen als deze zich bedreigd voelen en dat voelde deze zich niet. Want wie lief is voor insecten of dieren zijn ze dat ook voor jou.

Dan is deze mooie kleine motvlinder aan de beurt die je hier beneden ziet. Spanwijdte is zo een 10 tot 15 mm. En dat is het Brandnetelmotje (Anthophila fabriciana) 

Het heeft gemarmerde, bruin-grijze vleugels met witte markeringen. De larven van de mot voeden zich met brandnetels (Urtica dioica) 

De insectenwereld is heel uitgebreid  en vele heb ik al eens geplaats hier op de natuurwebsite en ook staan er enige op mijn andere site van Gedichten en Verhalen uit het leven. 

Wat ik nu erbij zet wil je niet op planten ontvangen. Maar ik vond mijn foto zo mooi dat ik deze toch erbij zet. En dat zijn dus de bladluizen(Aphidoidea) en je ziet ook mier erop. 

Deze eet ze niet op hoor. Maar wat ze wel doen dat kan je lezen in dit artikel wat ik eens schreef over de mieren. Wellicht heb je dit niet gezien en gelezen. 

Echt een interessante aanrader om te lezen. Klein insectenleven - Mieren

Ik had mijn telefoonlens er heel dichtbij gehouden. En na een paar maal proberen was het gelukt.

En met deze sluit ik ook dit schrijven af. Hoop dat je ze ook mooi vinden zal.

Plaats er ook een dia video-slide erbij met andere insecten en wat spinnen die er ook bij wilden.

Later komt er nog een vervolg van beiden want die foto's  moet ik nog even nakijken en sorteren. 

Bedankt voor je bezoek en de reacties die misschien ook komen over de fotografie. 

Fotografie, tekst en fotografie en in dia slide © Tine de Jong, 28-06- 2025 

Graphosoma italicum- Pyjamaschildwants

Onlangs zag ik een mooi wantsensoort en nam er een foto van. Die was helaas mislukt. Dus ging ik terug wandelen naar de plek waar ik die zag. Maar zag het diertje niet meer en wandelde toen maar verder. Maar ik had later toch een mooi genietmomentje. Want bij thuiskomst deed ik mijn vestje uit en wat zag ik??

Ja hoor dit fraaie insect de Pyjamaschildwants was op vest met mij meegelift. Dus had ik toch geluk. Ik pakte voorzichtig het insect op mijn hand en deze bleef ook rustig zitten. En maakte enkele foto's. 

Deze wantsensoort heb jij vast ook weleens ontmoet vermoed ik. Van alle wantsensoorten die  ik wel eens had ontmoet had ik hier op deze website van mij al eens over geschreven. Maar over deze opvallende wants met een roodzwart gestreept lijfje wat op een pyjama lijkt nog niet. 

Plaats nog een foto waar je het iets dichterbij kan zien. Viel niet mee om camera rechts in hand te houden en te fotograferen. Maar is wel gelukt dacht ik zo. Mij viel ook de bult op bovenop bovenlijf achter zijn kop maar kon daar niks over vinden.

Het lijkt ook wel op een ouderwetse boevenpak maar dan in kleur. Dus deze ontvangt van mij ook een plekje hier op de natuurblog. Want alles wat ik waarneem eens dat plaats ik dan ook op mijn natuursite. Vele wantsensoorten zijn hem al voorgegaan.

Dit fraaie insect valt zoals je vast wel weet ook onder de categorie schildwantsen. Het kan een lengte bereiken van 8-12 mm (0,31-0,47 inch ). Je kunt hem gemakkelijk herkennen aan de zwarte en rode lengtestrepen. Deze dienen ter afschrikking van vijanden.

Het is op het eerste gezicht ook wat moeilijk te zien of ik nu een vrouwtje of mannetje had ontmoet. Een grove vuistregel is dat vrouwtjes over het algemeen groter zijn en een boller achterlijf hebben, vooral wanneer ze vol eitjes zitten. De vrouwtjes hebben meer een afgeronde punt op hun achterlijf en de mannetjes zijn puntiger.

De strepen strekken zich uit van de zeer kleine kop over het brede hals-schild tot aan het gehele achterlijf. Op de rug is duidelijk een groot schild zichtbaar, dat tot aan het uiteinde van het lichaam reikt. 

De zijkanten van het lichaam zijn licht gebogen en hebben zwart-rode dwarsstrepen. En de onderkant van het lichaam is rood en bedekt met talloze zwarte vlekken. Ik heb hem niet omgedraaid hoor om te kijken maar dat stond in mijn insectenboek(en) 

Weetje is dat de jonge wantsen nog niet dit mooie schild hebben.

In plaats daarvan is een jonge pyjamawants meestal grijsgroen van kleur en nog vleugelloos.

De wants leeft van plantensappen die met de steeksnuit worden opgezogen. De schade kan zich uiten in verkleuring, verwelking of misvorming van deze plantendelen.

Dit zijn onder andere de voedselbronnen van de larven als van de volwassenen:

Schermbloemige planten (apiaceae), wilde wortel (daucus carota), venkel (foeniculum vulgare), fluitenkruid (anthriscus sylvestris en nog enige andere.

Het begin van de zomer is het paarseizoen en daarom zitten de insecten vaak met hun achtereinden bij elkaar op schermbloemige planten zoals wilde peen of zevenblad. 

Zoals hier die ik toegezonden kreeg van een vriend uit (D) want zelf heb ik dit nog niet gezien. Mocht mijn naam en website in de foto zetten want hij wilde niet dat zijn naam erop kwam. Zo een prachtige close-up maken dat zal mij niet gelukt zijn. Ik dank hierbij ook K. voor toezending en bijdrage.

Het leggen van de eieren vindt plaats in de maanden juni tot en met juli. Eind juli, eind augustus verschijnt een nieuwe generatie pyjama-wantsen. Ze hebben maar één generatie per jaar.

Heb deze later weer mee naar buiten genomen en geplaatst op een plant waar hij (of zij) zich wel op thuis zal voelen. Hij was zelf op mij gekropen en deze dan weer daar gaan afzetten waar ik die had ontmoet? Daar had ik even geen zin in. Maar wie weet vindt deze er later ook wel een partner. Want de natuur zit vol met wonderen.

Let er maar eens op met een wandeling of je deze wants ook zal waarnemen. Of heb jij deze al eens gezien misschien? Dat hoor ik graag als een reactie maar niet anoniem graag. Plaats altijd je naam in de reactie. Want als er bijvoorbeeld een vraag iets dan kan ik niet erop reageren. Bij voorbaat dank. 

Fotografie, tekst © Tine de Jong, 13-05-2025

Bedankt voor het lezen en kijken. 

Grauwe schildwants (Rhaphigaster nebulosa)

Ditmaal deel ik eens wat foto's met weetjes over een mooie wantsensoort. Die ook een plekje verdient op mijn natuur website. En dat is de Grauwe schildwants (Rhaphigaster nebulosa). De grauwe schildwants is slechts 1,5 centimeter groot en komt steeds vaker voor in Nederland. Dit insect wordt ook de veldwants genoemd en je kan deze herkennen aan de zwart-witte antennes op zijn kop.  

Daarnaast heeft hij een grijzige kleur en is hij aan de zijkant zwart-wit geblokt. De grauwe schildwants heeft een steeksnuit waar hij overigens niet mee steekt. Voor ons mensen dus geheel ongevaarlijk en onschuldig. En omdat ze geen natuurlijke vijanden kennen kunnen ze veel nakomelingen krijgen. 

Voor mens en dier zijn deze niet schadelijk maar enige oplettendheid is wel geboden want wanneer een grauwe schildwants bang is laat hij wel een vies geurtje vrij. Het zijn kleine stinkdiertjes. Hun geurklieren dienen meestal als bescherming tegen roofdieren. Ze zijn niet echt vliegkunstenaars want het vliegt maar traag en bij de landing komt hij vaak op de rug terecht.  En na wat gestuntel en wat gewiebel met zijn bovenkant staat deze dan weer op zijn pootjes. 

Hier nog een foto beneden waar ze aan het paren zijn. 

Zij produceren slechts een generatie per jaar en overwinteren bij voorkeur op muren die zijn bedekt met een klimop. En weetje is ook dat al zijn deze groter dan de andere soorten kunnen zij, als ze de kans krijgen misschien ook binnen eens ontmoeten want kieren en gaten zijn ook een must voor hen. Maak deze dan niet dood als je deze eens binnen ziet maar zet deze voorzichtig in de natuur buiten.

Denk je eens een onaangename geur te ruiken (met een scherpe neus) dan heb je kans hen in je huis te hebben. Ze hebben namelijk stinkkliertjes zoals ik al eerder schreef. 

En daar is wel een verschil in want bij de jonge nimfen zitten ze op de rug. En bij de volwassen wantsen zitten ze aan de onderzijde van de buik. De stof die ze uitstoten is een witachtige sapje. Dus je bent gewaarschuwd.

Deze wantsen zijn afhankelijk van de verschillende soorten plantenfamilies onder andere sierplanten. Maar je kan hen ook aan treffen op houtgewassen of op groenten en fruit. En zien aan de heldere zuigvlekken, misvormde vruchten en bladeren. 

Deze wantsen liggen hun eieren op de achterkant van de bladeren. Andere wantsen doen dit op de bladhoofdnerf.

Aan de dood van een plant merk je ook dat ze ergens zitten of al zijn geweest. Zij liften soms ook met planten of groente mee die je in een( land) winkel of op de planten die je in tuincentrum hebt gekocht. 

Want de nimfen zijn niet zo groot en die zie je dus niet snel.  Dat laatste was bij mij dus het geval en helaas heb ik eens een wants te laat ontdekt. Nu kijk ik bij aankoop wel de planten wel goed na.

De laatste jaren is dit soort ook wel met een opmars bezig in ons land, waar zij voorheen zelden eigenlijk werden gezien. Het dier voedt zich voornamelijk met planten, maar zuigt soms ook dode insecten leeg. En wie weet heb jij hen ook wel eens veel gezien misschien.

Het geslacht van de wantsen omvat ongeveer 40.000 verschillende soorten. Maar in Nederland hebt men zo een circa 600 al ontdekt. Dat kunnen er nu misschien wel meer wezen. En wie weet zijn er in de buurlanden er ook wel veel soorten.

En met deze woorden sluit ik dit artikel af en geef je hierbij ook nog even een natuurgroet van mij. 

Wees altijd welkom om meer te komen lezen en kijken. Een reactie over mijn schrijven stel ik altijd zeer op prijs maar is niet verplicht. En delen is altijd toegestaan maar wel via de originele link.

https://catherinetine.blogspot.com/2024/04/grauwe-schildwants-rhaphigaster-nebulosa.html

Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam. 

Fotografie en Artikel geschreven © Tine de Jong, 07-05- 2024

En als je op de labels zal zoeken dan ontvang je gewis de andere artikels met veel informatieve weetjes daarbij over de soorten die ik al eens had gedeeld. 

Want ik heb al eens eerder artikels/blogs over hen geschreven zoals de Malvawantsen, Bladpootwants ook wel de Leptoglossus occidentalis, Bladpootrandwants genoemd en ook over de Vuurwantsen. Wellicht ook een leuk om te lezen. Er komen er later meer.

Een mooie video van een YT vriend waar je dit insect goed kan zien plaats ik hierbij. Want die ik zag zaten stil en was niet echt mooi om het te filmen.

Malvawantsen- Oxycarenus lavaterae

Op deze natuurwebsite vol met natuur en leerzame weetjes voor jou, ga ik het ditmaal eens hebben over de Malvawantsen. Er zijn veel wantsen soorten in de wereld en ook in in Nederland al waargenomen maar deze Malvawantsen zijn vast niet zo bekend bij jou. 

En je zal nu wel denken - Malvawantsen? Wat zijn dat nu weer voor insecten. Ik heb al eens eerder een column geschreven over de Vuurwantsen en de Bladpootswants e.a maar nog niet over deze nieuwe inwoners van de insectenwereld die zich steeds meer en meer zich voortplanten en nu ook al in Nederland zich gaat uitbreiden.

In mijn schrijven zal ik je er wat meer over vertellen. Wellicht mede door de klimaatverandering verschijnen steeds meer vreemde insecten hier en zo ook dus nu de malvawants die zich hier al prima thuis voelt. 

Vooral in Zuid-Nederland is deze al veel waargenomen en zich daar ook al aan het verspreiden. Ik heb wat informatie opgezocht in mijn vele natuurboeken maar kon over dit nieuwe insect maar weinig vinden en dus dan maar het internet op onderzoek gegaan in allerlei talen want ik wilde over dit insect toch ook eens wat meer ervan te weten komen. 

En jij vast ook wel als je deze ook niet kent of nog nooit heeft gezien. De wetenschappelijke naam van de soort Oxycarenus lavaterae is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1787 door Johann Christian Fabricius. Het insect behoort tot de orde van de Hibiscus- Heteropteravan het geslacht Lygaeoidea en de Oxycarenidae- familie. Zo dat weten we al. Nu verder...

De malvawants is voor het eerst pas in 2007 aangetroffen in Nederland. En in Zuid-Nederland is deze zich al succesvol nu aan het verspreiden. In het verleden was deze wantsen vooral te vinden in het Middellandse-Zeebekken, waaronder Noord-Afrika, maar vanaf de jaren zeventig is deze verder in het noorden ook al gevonden, zoals in de Benelux, Midden-Europa en Oost-Europa. Waarschijnlijk zijn ze ook meegekomen met het vrachtverkeer, want eerder in Nederland waren ze ook al eens aangetroffen in een partij geïmporteerde winterlinde bomen. Het kan ook zijn dat de kleine nimfen er al in zaten en dat deze exoten zo hier terecht gekomen. Want ze planten zichzelf snel voort.

Bewezen is dit nog niet, tenminste ik kon hiervan niets erover te weten komen. De winterlinde of klein bladige linde is een lindesoort die in Europa in het wild voorkomt. Tevens wordt hij ook als sier- of schaduwboom aangeplant in parken en tuinen. 

Dus je hebt wellicht ook kans dat jij deze wantsen zal tegenkomen als je zo een boom in je tuin zal hebben. De zuigende insecten voeden zich met plantensappen door bladeren en groeipunten aan te prikken.

Deze wants wordt ook wel de ook Lindenspitskop genoemd, daar deze leeft op Linde-soorten en de Kaasjeskruid-soorten - Malva species. Maar ook op de Hibiscus is deze al waar genomen. De wants voedt zich met het sap van deze planten, maar is niet echt schadelijk voor de waardplanten en zullen hun gastheer dan ook echt geen schade toebrengen.

De herkenning en lengte

De ontwikkeling van ei tot volwassen exemplaar verloopt snel bij deze insect en jaarlijks kunnen er dus ook meerdere generaties optreden. De Malvawants is een insect met 2 tot 3 levenscyclussen per jaar. De periode van ei-uitkomst, vervelling tot volwassen insect duurt ongeveer 30 tot 40 dagen. Niet alle wantsen zullen overleven en ik las ook dat een volwassenen Malvawants gemiddeld 90 dagen leeft en dat zij wel tot 300 eieren kunnen bevruchten en zelfs nog meer. De liggende larven blijven nog enige tijd samen met volwassenen in gemeenschappelijke samenvoeging waarna ze in juni en juli naar hogere delen van de kruin gaan. Dat zijn er heel wat en het is dan wel een grootschalig insect te noemen.

De wants -Oxycarenus lavaterae kan een lengte bereiken van 4,5-5,4 millimeter (0,18-0,21 inch) bij volwassen vrouwen, van 4,2-5 millimeter (0,17-0,20 inch) bij mannen. Volwassen insecten zijn meestal rood en zwart gekleurd. De malvawantsen die al volwassen zijn bereiken soms ook een lengte van plusminus 8mm.

Het hoofd, de gehele prothorax, het scutellum en de antennes zijn zwart. Het bovenste deel van de buik is baksteenrood, terwijl het connexivum zwartachtig is. De voorvleugels zijn kleurloos en transparant en bereiken de bovenkant van de buik of zijn iets langer. De nimfen zijn gemakkelijk herkenbaar aan hun zwarte kop en de roodgekleurde buik. De vleugel pads van de nimfen zijn volledig zwart. Wantsen hebben een onvolledige gedaanteverwisseling, ze kennen namelijk geen verpopping. Een nimf ziet er meestal al hetzelfde uit als een imago (volwassen insect), maar dan zonder de vleugels.

Wat ook wel een leuk weetje is, dat als een mannetje gaat paren met een vrouwtje blijft deze niet stil staan maar gaat gewoon verder lopen en trekt zo gewoon ook het vrouwtje met zich mee. Het vrouwtje rest dan niets om mee te gaan achteruit totdat het mannetje zijn spiesje er uit zal trekken. Zie het filmpje die ik op YouTube vond. Klik > Parende Malvawants- Oxycarenus lavaterae

Jaarlijks kunnen er ook meerdere generaties optreden. En dit soort kan je ook tegenkomen in wat grotere groepen op de bomen. Het samenvoegen bestaat doorgaans uit nimfen en de volwassene wantsen samen. In beide stadia kan de wants dus ook hier gaan overwinteren. Voor de winter zoekt het insect meestal een schuilplaats in scheuren in de schors, maar ook op stammen en takken meestal op plaatsen die sterk zijn blootgesteld aan de zon. 

Op deze manier kan het insect overleven zonder significante beperking van de temperatuurpopulatie tot -10ºC. Onder dergelijke omstandigheden kunnen soms drie of zelfs vier generaties insecten verschijnen en elkaar overlappen. In de koudere jaren verschijnt echter slechts één generatie.

Aan het einde van de lente verlaten zij de bomen en vliegen ze naar kruidachtige planten en struiken van de familie Malvaceae heeft vooral wilde kaasjeskruid - Malva sylvestris. Paring vindt plaats in mei en na 4-5 dagen incubatie [uitbroeding of broedperiode] van de larven. Het leven van de eerste generatie is 40-50 dagen, waarna in juni tweede exemplaren verschijnen, waarvan de nimfen zich opnieuw voeden met kruidachtige planten, voornamelijk op kaasjeskruid. 

Er zijn ook al gevallen bekend dat de malvawants ook voorkomt op populier, plataan en paardenkastanje maar de hoofdvoedselbron lijkt toch de linde te zijn. Alleen volwassen exemplaren van de tweede generatie vliegen naar de lindeboom.

In het najaar verzamelen de insecten zich en ontstaan hier de typische concentraties van volwassen insecten op de zuidzijde van de stammen en takken van bomen waar ze overwinteren.

De hogere temperaturen hebben de noordwaartse uitbreiding van deze wants wellicht ook mogelijk gemaakt om zich verder hier voort te gaan planten. In menig ander land over de grens zoals in Duitsland, Frankrijk en Portugal weet ik al dat ze daar ook al zijn waargenomen. 

Van enkele blogvrienden en ook van kennissen uit polen (zij hebben mij ook de foto's gestuurd voor dit blog) maar of ze ook al in Nederland of in België zijn gezien dat weet ik niet. Mochten er lezers zijn  die dit lezen dan hoor ik dit ook graag in de vorm van een reactie onder mijn schrijven en het filmpje. Het is altijd interessant dit te weten. Heb je geen URL, vul dan alleen je naam in en ook in de reactie graag. 

Deze uitheemse soort is in sommige landen wel opgenomen onder de categorie : plaaginsecten maar ze geven niet echt schade aan de bomen dus men hoeft niet echt in te grijpen. In andere landen is het wel al bemerkt dat zij op fruit kunnen zitten en dat ze daar schade aan kunnen richten maar het kan ook over een ander soort gaan die er erg op lijkt. 

En deze Malvawantsen zijn ook nog eens een nieuwe voedselbron voor predatoren zoals vogels en wellicht eten zij hen vast en zeker op. Nee je zorgen erom maken is helemaal niet nodig met deze Malvawantsen. 

Maar als ze met vele zijn dan kan ik mij wel voorstellen dat men er last van kan hebben. Maar het zijn insecten die echt helemaal geen kwaad doen, ook al is er vele ophef geweest die deze insecten al hebben waargenomen. Van allergieën is mij ook niets bekend dus ik sluit hiermee mijn schrijven af met nog enkele notities voor jou over mij.

Bedankt voor het lezen van mijn schrijven en voor je bezoek en enige reactie. Dat waardeer ik erg en ik wil je hierbij ook uitnodigen om eens op mijn persoonlijke blogspot website te komen. 

Klik: Gedichten en verhalen uit het leven want daar kan je ook mooie teksten lezen over het leven, De mens, Natuur, Liefde, Natuurweetjes en is samen geweven in woord en beeld met muziek en met mooie documentaires of een eigen natuurvideo.

Natuurgroetjes © 2019 Tine de Jong

Informatie bronnen zijn onder andere van vele natuurwebsites van Nederland en polen en ook enige informatie van natuurvrienden en kennissen van het internet. Ook de foto's heb ik van hen per mail mogen ontvangen (hiervoor mijn dank) want zelf heb ik deze insecten nog niet gezien.

Wil je eens reageren over dit schrijven, en heb je geen website-URL dan hoef je alleen je naam in te vullen en de andere regel open laten nadat jij je reactie heb gezet. Gelieve niet anoniem want dat kan spam wezen en worden vanaf nu niet meer geplaatst. Alvast bedankt.

Leuk dat je even langs kwam om te lezen. En ook erg bedankt voor wie had of heeft gereageerd op alle vorige natuur weetjes en feiten wat altijd gewaardeerd wordt. 

Ik wens je mooie dagen voor elke dag en dat jij er dan ook veel plezier aan beleven mag. Maar wel in goede gezondheid want dat is ook heel belangrijk.

Tekst, informatie © Tine de Jong- 2019

Voor jou deze video erbij zodat je kan zien hoe ze eruit zien. Het lijkt hier wel op een invasie op deze boom van de malvawantsen- Oxycarenus lavaterae.

Bladpootwants - Leptoglossus occidentalis, Bladpootrandwants

Onlangs had ik in het bos waar ik ook graag wandelen gaat een onbekende wants ontmoet, die ik nog nooit eerder hier had gezien. En ik ben een persoon dat als ik iets niet herkend het thuis dan gaat opzoeken. Want ik hou van de natuur en wil dan ook weten wat het is en waar deze dan van oorsprong vandaan komt. Via mijn natuurboeken en met hulp van het internet kwam ik al snel iets te weten over dit insect. Voor jou dus ook deze informatie voor het geval jij dit insect eens tegen zal komen. Dan weet jij wat voor soort wants dit is.

Er zijn heel veel soorten wantsen in de natuur, maar er komen ook steeds meer vreemdelingen ons land bezoeken en die blijven dan ook hier. De Bladpootwants ook wel de bladpootrandwants (Leptoglossus occidentalis) genoemd is er zo 1 van. Zie de eerste foto boven.

Sinds 2007 zijn ze ook te vinden in België, Duitsland en Nederland al eens gezien. Deze wants is tot nu toe de enige in Nederland met de bladvormig uitgetrokken achter-schenen. Het was voor mij wel heel moeilijk om het dier te fotograferen en of te filmen, want mijn camera haperde wat helaas, maar onderin zie je een film van een YouTube vriend die ook deze in zijn land had ontmoet. 

Volgens mijn bevindingen die ik opgezocht had via Internet zou deze bladpootrandwants in zeven jaar tijd dus ook al een algemene soort in Nederland zijn geworden al was het mij dan wel de eerste maal dat ik deze wants ooit had gezien.

De bladpootwants (Leptoglossus occidentalis) schijnt een uit Noord- en Midden-Amerika afkomstige wants te wezen. Vanuit Noord-Amerika is deze dan waarschijnlijk op een nog steeds onbekende wijze versleept naar Italië, waar ze in 1999 voor het eerst werd gesignaleerd en van waaruit deze zich in korte tijd verspreid dan heeft over een groot deel van Europa. In 2007 is deze wants dus dan voor de eerste maal ontdekt in Nederland. Deze soort wantsen gedraagt zich dus erg invasief. (Het woord invasief komt van het Latijnse invadere, binnendringen.)

Met een lengte van rond de twee centimeter is het een voor Nederlands begrippen erg grote soort, die ook nog eens opvalt door de opvallend afgeplatte achter-schenen. Vandaar wellicht de Nederlandse naam bladpootwants.

Hoe deze hier in Nederland is verschenen is nog wat onduidelijk, maar de meest waarschijnlijke verklaring is dat het zou kunnen via de import van hout of waarschijnlijk met de planten meegekomen (larven) en toen zich hebben voortgeplant hier. Maar dat is nog niet echt bewezen.

Deze Bladpootwants is wel bekend als een pestsoort want deze kan soms ook veel schade aanrichten aan naaldbomen. De wants zuigt namelijk plantensappen, waardoor de zaadproductie hiervan kan afnemen. Voor menige kwekerijen van sommige dennen - met name de Pinus zijn deze insecten geen geziene gasten in hun kwekerijen, omdat de nimfen ook van deze zaden leven. Kwekerijen van deze bomen willen ze dus liever niet in hun bomen ontmoeten en dat is wel erg begrijpelijk. Maar soms ontdekt men dit ook weleens te laat en dan kan jij deze de exotische bladpootwants dus ook hebben.

Ze zijn op zoek naar coniferen van verschillende soorten (voornamelijk dennen en Douglas-spar) is hun favoriet maar ook enkele granen, cederhout, sparren en de jeneverbes, wier bloemen en zaden ze op zuigen. De vrouwtjes leggen hun eieren dan in rijen op naalden. En deze had ik niet op balkon dus was deze vast verdwaald. Want er kwam er ook ene bij mij op visite. zie de foto's beneden.

De larven luieren dan zo ongeveer 8-12 dagen en zuigen ook op de zaden en bloemen van naaldbomen. Vanaf augustus zijn deze gewoonlijk dan al volwassen. Als de herfst koeler wordt en de zaden van de kegels vallen, zoeken ze weer een winterkwartier. 

Deze zie foto boven en beneden kwam op mijn balkon even op visite maar heb deze snel beneden gebracht. En in de heg aldaar gezet.Wat deze nu bij mij moest zoeken op balkon weet ik niet maar nu is deze weer waar die hoort.

Bladpootwantsen kunnen ook heel goed vliegen en verspreiden zich wellicht daardoor ook gemakkelijker. Ook van het meeliften op plantmateriaal en kegels van dennen kan dus ook echt een rol spelen bij de snelle verspreiding in Europa. De wantsen leven namelijk van jonge twijgen en zaden van allerlei coniferen, en de eitjes worden op de naalden afgezet. In Europa heeft dit echter nog niet tot schade geleid.

Volwassen dieren worden het hele jaar door gezien, zowel in steden als bossen. De meeste waarnemingen worden gedaan in het najaar, wanneer de wantsen op zoek gaan naar overwinteringsplaatsen in en rond huizen. 

Want vanaf mei kunnen deze (grote )insecten ook al hun omgeving verlaten, en zij worden dan ook al vaak in appartementen of enige zolders worden gevonden. Wellicht heb jij een plant gekocht voor binnen en daar kunnen ze dan al in huizen. 

Dus jij heeft gemakkelijk kans deze ook tegen te komen in jouw woning. Dood hen niet want ze doen in huis echt geen kwaad. Zet hen dan gewoon weer buiten als jij hen mocht zien of ontmoeten.

Lees vooral ook de reactie's van de bezoekers van deze site want daar kan je ook veel baat bij hebben. Alvast bedankt. Natuurgroetjes van mij Tine.

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 25/09/2017

Bedankt voor je bezoek en reacties zijn altijd welkom. 

In dit korte  filmpje kan je de wants goed bekijken 

Die ook veel opduikt in grote aantallen zijn deze wantsen. 

Klik op link en zie meer over deze wantsen soort waar ik over heb geschreven: Aanbevolen als je meer wilt leren over hen.
Ontmoet de malvawants-oxycarenus-lavaterae 

met veel weetjes over deze insecten voor jou wat je vast ook nog niet wist.

Vuurwantsen - Pyrrhocoris apterus met weetjes

Deze diertjes heb jij vast ook wel eens ontmoet maar toch wil ik er wat over schrijven want ik vind hen best wel erg mooi om te zien. Geef je ook even wat informatie erbij mocht je dit nog niet weten: 

De vuurwants- Pyrrhocoris apterus- is een insect uit de onder orde wantsen (Heteroptera) en de familie vuurwantsen (Pyrrhocoridae).

De vuurwants is een bontgekleurde soort die een overwegend helder rode kleur heeft met een karakteristiek patroon van zwarte lichaamsdelen en vlekken en hieraan is te herkennen. De wants komt in grote delen van Europa voor en is ook in België en Nederland te vinden. De wants is voornamelijk een planteneter die soms ook dode of levende insecten eten.

De vuurwants is zo'n 9 tot 12 millimeter lang en rood met zwarte tekeningen. De nimfen zijn bijna helemaal rood, behalve op de plekken waar later de vleugels komen. Die plekken zijn... zwart. En ik vond ook een jonge vuurwants die al een beetje de volwassen kleuren begint te ontvangen en deze foto geef ik je erbij. Want zo kan je zien hoe mooi het lijfje al begint te worden.klik op de foto om het beter te zien.

© Foto Jonge vuurwants 

De vuurwants is een echte alleseter. Hij zuigt aan planten, aas en dode insecten, maar gaat ook zelf op jacht naar insecten om op te eten. In de zomer vaak te zien in enorme groepen. Dit zijn gemengde groepen met volwassen dieren en nimfen door elkaar heen. 

Nimfen die niet voor de winter volwassen worden gaan dood. Alleen de volwassen dieren overwinteren. De vuurwants kan niet vliegen, de vleugels zijn onderontwikkeld. Zij zijn soms massaal aan te treffen bij lindebomen en andere planten (hibicus) die ook door hen gegeten worden.

Omdat de wants wel algemeen voorkomt en eenvoudig in een laboratorium in leven is te houden, zijn er ook verschillende studies gedaan naar de vuurwants, zoals bijvoorbeeld onderzoek naar de lange duur van de paring, de ontwikkeling van de vleugels en de tolerantie voor vorst. Uit het sap dat ze uit planten zuigen, maken de vuurwantsen een heel erg gecompliceerd gif en daar zijn al uit menige studie overgedaan. 

Eén van de onderdelen wordt momenteel intensief bestudeerd. Het heeft een zeer sterke antibacteriële werking. De stof doodt zelfs bacteriën die ondertussen resistent zijn tegen antibiotica. 

Het middel zou kunnen werken tegen de beruchte ziekenhuisbacterie (MRSA). De stof staat bekend als pyrrhocorine. Maar er moet nog meer onderzoek worden gedaan hiernaar, maar vond het wel een leuk weetje om het hier te schrijven.

De wetenschappelijke naam van de wants komt uit het Grieks en betekent letterlijk rood insect (Pyrrho-coris) zonder vleugels (a-pterus). De Nederlandse naam vuurwants is eveneens afgeleid van de rode kleur, ook andere insecten met een heldere rode kleur krijgen wel de toevoeging -vuur, zoals de familie van vuurkevers (Pyrochroidae). 

De vuurwants werd in 1758 voor het eerst beschreven door Carolus Linnaeus (Hij was een Zweedse arts, plantkundige, zoöloog en een geoloog). die al de naam Pyrrhocoris apterus gebruikte.
Bij veel insecten is de wetenschappelijke naam in de loop der tijd veranderd maar verder van de vuurwants zijn geen synoniemen bekend. Ik vind hun schild altijd erg bijzonder eruit zien. Kleine maskertjes lijken het wel.

De vuurwants kent twee generaties per jaar, de wantsen komen in de lente rond mei uit hun winterkwartier en zoeken elkaar op voor de paring. Wat met name opvalt aan de paring is de duur, de vuurwants kent een zeer lange paring. Dit komt wel meer voor bij insecten, de mannetjes blijven lang aan het vrouwtje gehecht zodat ze niet met andere mannetjes kan paren. Soms lopen ze wat rond met het vrouwtje aan hem gekleefd.

Dit gedrag komt ook voor dat een mannetje probeert meerdere ei-legsels van een enkel vrouwtje te bevruchten en zo te voorkomen dat ze zijn spermapakketje uitwerpt of om grote hoeveelheden zaadcellen over te brengen zodat de bevruchtingskans groter wordt en zaad van andere mannetjes te vervangen. 

De paring van de vuurwants kan extreem lang duren, uit diverse veldwaarnemingen blijkt dat de paring van de helft van de koppeltjes 12 uur of langer copuleert maar dit kan ook oplopen tot maar liefst zeven dagen. 

Uit onderzoek blijkt tevens dat de mannetjes een dergelijke lange paring gebruiken om het vrouwtje letterlijk te hechten zodat zodat ze niet met andere mannetjes kan paren. Er zijn zelfs mannetjes die ook op het vrouwtje klimmen terwijl ze al aan het paren zijn.

Dat zie jij goed in deze link: Mating beetles (fire bugs)

Het zijn best nuttige dieren voor de natuur. Deze wantsen leven van plantensappen, maar zijn meestal niet erg desastreus en verstoren de bloei van de plant slechts marginaal. Vuurwantsen zijn niet meteen zeer schadelijk voor uw tuin. Ze zuigen voornamelijk plantensappen op uit afgevallen bladeren. Ze zijn zelfs nuttig omdat ze sommige schadelijke insecten ook gaan aanvallen.

Heb jij ze ooit in je tuin of elders dan hoef je niets te doen hoor, want ze gaan vanzelf weer weg. De kleur is bedoeld om vogels op afstand te houden, de vuurwants heeft een klier welke een stof afscheidt. Dit maakt de vuurwants oneetbaar. 

 Vuurwantsen leven in groepen en zij zijn al vroeg in het voorjaar te vinden en zijn dan op zoek naar een plekje in de zon om op te warmen. Na een zachte winter zijn ze wel in grote getale te zien.

Die ook veel opduikt in grote aantallen zijn deze wantsen. Klik op link en zie meer over deze wantsen soort waar ik over heb geschreven: 

Ontmoet de malvawants-oxycarenus-lavaterae 

met ook veel weetjes over deze insecten voor jou wat je vast nog niet wist.

tekst en fotografie © Tine de Jong. 2017 

De Informatie over dit insect komt uit mijn natuurboeken en diverse bronnen.

Voor jou deze mooie video close-up die jij vast ook mooi zal vinden.