Bladluizen wil je niet hebben met tips

Wellicht lees je deze post niet helemaal maar kan best interessant zijn als je er last van zal hebben in je tuin of op balkon. En dan heb ik het over de bladluizen (Aphidoidea). En die wil je vast niet hebben op je planten en het is een veelvoorkomende plaag in tuinen en vele moestuinen. Bladluizen zijn kleine insecten (1-4mm) die zich voeden met plantensappen. Ze kunnen groen, zwart, geel of rood van kleur zijn afhankelijk van de bladluissoort en de plant waarop ze aanwezig zijn.

Die je op de foto boven ziet is de Zwarte bonenluis (Aphis fabae) en schrijf er wat over met wat tips erbij om bladluizen te bestrijden. Wellicht heb je er wat aan.

Op een enorm breed scala aan planten kan deze luizensoort voorkomen. Vooral tuinbonen staan erom bekend dat de toppen volledig zwart kunnen zien van deze luizen. Zie  je hen daar op verwijder dan de top met hen.

De luis komt ook veelvuldig voor op planten uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae), zoals selderij en pastinaak. En ook op andere gewassen zoals suikerbieten, aardappelen, klaprozen en verschillende soorten zomerbloemen (zoals dahlia en Oost-Indische kers) zijn bekende gastheren. 

Ze staan ​​bekend als ‘sapzuigers’, omdat ze hun naaldachtige monddelen gebruiken om plantenweefsels te doorboren en het sap eruit te halen. En zo kunnen zij dus vele planten beschadigen en zelfs dood laten gaan. Ze blijven niet bij dezelfde plant maar wisselt vaak van waardplant. 

De overwintering vindt als eitjes plaats op de winterwaardplanten zoals de wilde kardinaalsmuts, de Gelderse roos en de sneeuwbal. Uit deze eitjes komen de eerste wijfjes, die een generatie ongevleugelde voortbrengen. 

Deze ongevleugelde luizen zijn levendbarend en brengen ook gevleugelde luizen voort, die in april of mei naar de zomerwaardplanten vliegen. Als je goed kijkt op foto zie je er eentje tussen die al vleugels hebt.

Wil je van bladluizen af ? Dan zijn hier wat tips:

Want wat helpt is bijvoorbeeld een aftreksel van zeepnoten maken. En dit is ook op een natuurvriendelijke manier want chemische troep kan je planten ook beschadigen. Hier een recept hoe je dit kan maken.(komt uit een plantenplagenboekje die ik vond bij kringloop). Het vergt wat tijd maar als je er van af wilt zijn deze een goede tip.

Kook ongeveer 50 gram zeepnoten (ongeveer 28-30 schillen) in 1 liter water gedurende ongeveer 15-20 minuten. Afkoelen en zeven: Laat het mengsel afkoelen en zeef de vloeistof om de resten van de noten te verwijderen. 

Giet dan het afgekoelde aftreksel in een plantenspuit. Besproei hiermee de aangetaste planten grondig, waarbij je vooral de onderkant van de bladeren en de stelen niet moet vergeten, omdat luizen zich daar vaak verschuilen. Ken je deze niet dan hier een plaatje die ik op internet vond hoe ze eruit zien. 

De schillen van deze noten bevatten saponinen. Dat zijn natuurlijke zeepstoffen die vrijkomen wanneer ze in contact komen met water. Daarbij zijn ze ook 100% biologisch afbreekbaar en is ook composteerbaar en vaak te hergebruiken (een zakje kan vaak 3 tot 5 keer mee)  

Planten maken zelf ook saponinen aan om zichzelf en hun kroost (de zaden) te beschermen tegen aanvallen van buitenaf, bijvoorbeeld voor bacteriën, schimmels en insecten. De planten leggen hiervoor een laagje om het zaadjes heen. Maar soms is dit niet genoeg en hebben ze hulp nodig als ze bijvoorbeeld last hebben van bladluizen.

 Zeepnoten (ook bekend als wasnoten) voor het maken van een aftreksel tegen bladluis zijn op verschillende plekken online en fysiek te koop, voornamelijk bij ecologische en natuurwinkels. 

Wat helpt nog meer?

Wat ook helpt tegen luizen in het algemeen is een mengsel van 1 liter lauw water met 20 gram vloeibare groene zeep (en eventueel 20 ml spiritus) is een zeer effectieve methode.

Aftreksel van ui/knoflook: Laat uien of knoflook een dag in water trekken en doe het dan in een plantenspuit en besproei de planten hiermee. Wel een aantal dagen erna dit blijven doen zodat ze allen weg zijn.

Spuit bij voorkeur 's ochtends vroeg of 's avonds om verbranding van de bladeren door de zon te voorkomen. 

Let op als je zeepnoten (ook wel was-noten genoemd) gebruikt om een spray te maken, want ze zijn wel giftig bij inname. Houd ze daarom op veilige plek en buiten het bereik van kinderen!  

Wat ook helpt 0p een natuur vriendelijke manier is om lieveheersbeestjes erop te zetten want die lusten ze ook graag.

Foto en tekst © Tine de Jong, 2026

Hoor wel als reactie of jij iets aan de tips hebt.  Andere natuurlijke tips (geen chemische producten)die jij misschien eens had gebruikt en wat hielp mag je ook als reactie plaatsten. Want daar kan ook iemand wat aan hebben als ze de reacties lezen.

Bedankt ook dat je deze post een bezoek hebt gebracht. 

Wil je reageren wat geheel vrijblijvend is doe dit dan niet met linken naar een website of anoniem. Plaats je naam en laat andere regel open en dan klik je op plaatsen. Zet ook je naam dan in de reactie. Bij voorbaat dank.  

Misschien ook eens leuk om te lezen is dit schrijven waar ik ook de bladluizen hebt genoemd.

Klein insectenleven  en kijk scroll eens verder want er zit vast iets tussen wat je aan spreekt.

Voor jou dit interessante filmpje  over hen die ongeveer 5 minuten duurt.  Zo zie je hoe de levenscyclus is van hen. En waarom je er zoveel ziet soms op je planten etc. En het is ook heel dichtbij gefilmd waar je ook het lieveheersbeestje ziet die ze graag eten en de mieren die wat bevriend met ze zijn. En kijk het helemaal  want er is meer wat je vast niet weet.

Born Pregnant: Aphids Invade With an Onslaught of Clones | Deep Look

wil je het lezen wat men zegt (ook voor mijn andere vrienden) Kijk dan na het plaatsen van een eventuele reactie via YouTube en klik dan op het vierkantje (soms vertaalt het gelijk maar zo niet? klik dan op het radartje er naast en klik dan op automatisch vertalen en zoek je taal. klik erop en je zal kunnen lezen wat er verteld of er geschreven staat.

Meest gezien het Bont zandoogje -Pararge aegeria

Dat het niet goed gaat met de vlinders in het algemeen is wel al bekend. En ging onlangs op pad om te zien welke ik zou zien in het Alblasserbos en in de educatieve heemtuin.

Het viel erg tegen want het was slechts de de dagvlinder het Bont zandoogje( Pararge aegeria) die ik veel zag fladderen of op blad een zonnebad nemen. En ook wat kleine koolwitjes zag ik en verder maar weinig andere soorten. 

Hoop echt als ik weer zal gaan hierheen dan toch wel andere soorten te zien. Want het jaar ervoor (2024) zag ik er toch wel veel meer verschillende vlinders hier.

Plaats enkele wat foto's van het Bont zandoogje- Pararge aegeria want veel informatie kan je al overal wel vinden op internet. 

Maar heb wel een weetje voor je: 

Want soms kan je het verschil niet zien of het nu een vrouwtje of een mannetje is. 

Op de bovenkant van de achtervleugel hebben mannetjes vier zwarte stipjes, waar het vrouwtje er maar drie heeft. 

En van die vier zwarte stipjes zijn er slechts twee echte oogjes met een witte stip erin bij het mannetje. 

Terwijl het vrouwtje een wit puntje heeft in alle drie de oogjes. Verder is de witte vlek bij het oog in de boven-vleugel bij het vrouwtje ook groter dan bij het mannetje.   En ook zijn de vrouwtjes vaak iets groter dan de mannetjes.

Zie jij er ene zitten dan weet je waar je op kan letten. Had verschillende foto's genomen van deze vlinder maar die ik mooi gelukt vond zie hier zoals deze die ik als laatste erbij plaatst. 

Het is en blijft toch wel wonderlijk te noemen hoe een eitje een rups wordt 

dan weer een pop en wat later een vlinder 

Dat kan je in onderstaand filmpje zien.

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2025 

Dank je wel dat je op bezoek kwam om te lezen en kijken.  Natuur groet, Tine

Voor meer weetjes over Vlinders druk dan eens op de labels onder video.

Voor jou vond ik dit korte educatieve video :  Bont zandoogje van ei , rups tot vlinder.

 Echt heel mooi om het te zien.

Graphosoma italicum- Pyjamaschildwants

Onlangs zag ik een mooi wantsensoort en nam er een foto van. Die was helaas mislukt. Dus ging ik terug wandelen naar de plek waar ik die zag. Maar zag het diertje niet meer en wandelde toen maar verder. Maar ik had later toch een mooi genietmomentje. Want bij thuiskomst deed ik mijn vestje uit en wat zag ik??

Ja hoor dit fraaie insect de Pyjamaschildwants was op vest met mij meegelift. Dus had ik toch geluk. Ik pakte voorzichtig het insect op mijn hand en deze bleef ook rustig zitten. En maakte enkele foto's. 

Deze wantsensoort heb jij vast ook weleens ontmoet vermoed ik. Van alle wantsensoorten die  ik wel eens had ontmoet had ik hier op deze website van mij al eens over geschreven. Maar over deze opvallende wants met een roodzwart gestreept lijfje wat op een pyjama lijkt nog niet. 

Plaats nog een foto waar je het iets dichterbij kan zien. Viel niet mee om camera rechts in hand te houden en te fotograferen. Maar is wel gelukt dacht ik zo. Mij viel ook de bult op bovenop bovenlijf achter zijn kop maar kon daar niks over vinden.

Het lijkt ook wel op een ouderwetse boevenpak maar dan in kleur. Dus deze ontvangt van mij ook een plekje hier op de natuurblog. Want alles wat ik waarneem eens dat plaats ik dan ook op mijn natuursite. Vele wantsensoorten zijn hem al voorgegaan.

Dit fraaie insect valt zoals je vast wel weet ook onder de categorie schildwantsen. Het kan een lengte bereiken van 8-12 mm (0,31-0,47 inch ). Je kunt hem gemakkelijk herkennen aan de zwarte en rode lengtestrepen. Deze dienen ter afschrikking van vijanden.

Het is op het eerste gezicht ook wat moeilijk te zien of ik nu een vrouwtje of mannetje had ontmoet. Een grove vuistregel is dat vrouwtjes over het algemeen groter zijn en een boller achterlijf hebben, vooral wanneer ze vol eitjes zitten. De vrouwtjes hebben meer een afgeronde punt op hun achterlijf en de mannetjes zijn puntiger.

De strepen strekken zich uit van de zeer kleine kop over het brede hals-schild tot aan het gehele achterlijf. Op de rug is duidelijk een groot schild zichtbaar, dat tot aan het uiteinde van het lichaam reikt. 

De zijkanten van het lichaam zijn licht gebogen en hebben zwart-rode dwarsstrepen. En de onderkant van het lichaam is rood en bedekt met talloze zwarte vlekken. Ik heb hem niet omgedraaid hoor om te kijken maar dat stond in mijn insectenboek(en) 

Weetje is dat de jonge wantsen nog niet dit mooie schild hebben.

In plaats daarvan is een jonge pyjamawants meestal grijsgroen van kleur en nog vleugelloos.

De wants leeft van plantensappen die met de steeksnuit worden opgezogen. De schade kan zich uiten in verkleuring, verwelking of misvorming van deze plantendelen.

Dit zijn onder andere de voedselbronnen van de larven als van de volwassenen:

Schermbloemige planten (apiaceae), wilde wortel (daucus carota), venkel (foeniculum vulgare), fluitenkruid (anthriscus sylvestris en nog enige andere.

Het begin van de zomer is het paarseizoen en daarom zitten de insecten vaak met hun achtereinden bij elkaar op schermbloemige planten zoals wilde peen of zevenblad. 

Zoals hier die ik toegezonden kreeg van een vriend uit (D) want zelf heb ik dit nog niet gezien. Mocht mijn naam en website in de foto zetten want hij wilde niet dat zijn naam erop kwam. Zo een prachtige close-up maken dat zal mij niet gelukt zijn. Ik dank hierbij ook K. voor toezending en bijdrage.

Het leggen van de eieren vindt plaats in de maanden juni tot en met juli. Eind juli, eind augustus verschijnt een nieuwe generatie pyjama-wantsen. Ze hebben maar één generatie per jaar.

Heb deze later weer mee naar buiten genomen en geplaatst op een plant waar hij (of zij) zich wel op thuis zal voelen. Hij was zelf op mij gekropen en deze dan weer daar gaan afzetten waar ik die had ontmoet? Daar had ik even geen zin in. Maar wie weet vindt deze er later ook wel een partner. Want de natuur zit vol met wonderen.

Let er maar eens op met een wandeling of je deze wants ook zal waarnemen. Of heb jij deze al eens gezien misschien? Dat hoor ik graag als een reactie maar niet anoniem graag. Plaats altijd je naam in de reactie. Want als er bijvoorbeeld een vraag iets dan kan ik niet erop reageren. Bij voorbaat dank. 

Fotografie, tekst © Tine de Jong, 13-05-2025

Bedankt voor het lezen en kijken. 

Lepelaars helpen elkaar

Lepelaars besteden dagelijks veel tijd aan het verzorgen van hun veren. Want het verenpak moet voor een warme en waterdichte ‘jas’ zorgen. Verwijderen van veer- en huidparasieten is van groot belang voor hun gezondheid. 

Maar ja, er zijn van die plekken op hun lijf waar ze met hun snavel of poten maar lastig bij kunnen komen. En dan helpen ze elkaar met poetsen van de veren.  Maar ze doen het ook soms om hun onderlinge band wat te versterken. 

Dit wist je vast niet of wel?  Lees maar verder.

Want wist je dat de gelepelde snavel van een lepelaar een lichte overbeet hebt? Bij een overbeet ligt de snavel wat verder naar voren.  

Aan het eind van de licht kromgebogen bovensnavel zit namelijk een klein ‘kammetje’. Telkens wordt de snavel langs de stuitklier gehaald. Met de olie uit die klier worden de veren dan waterafstotend gemaakt. 

Alle plekken van het lijf en de veren worden zorgvuldig langsgelopen. Omdat de snaveltip en het kammetje vettig zijn van de olie blijven daar ook veel schilfertjes aan kleven. 

Daarom zie je de lepelaars met regelmaat ook hun snavel in het water dopen én heen en weer door water gaan. Soms denken vele als ze dit eens zien dat ze dan naar voedsel zoeken maar dan kunnen ze dit dus ook doen. 

Zie dit korte filmpje waar je kan zien je dat hij eerst probeert zichzelf wat te poetsen om de losse veertjes eruit te halen. En dan met snavel in water in water roert. 

Want om met hun snavel te bewegen spoelen ze zo al de schilfers er af die achter gebleven zijn. Maar wel even verder lezen want dan lees je nog wat meer mooie weetjes. En onderin zie je nog een filmpje van hen. 

Het is een bijzonder leuk gezicht om lepelaars met die toch wel forse snavel heel voorzichtig de kop of de nek van een soortgenoot te zien verzorgen. Ook rondom de ogen, op en onder kop wordt alles heel precies schoongemaakt door ze. 

Oftewel ze poetsen overal waar de ander zelf niet bij kan komen. Door de kop en de onderste snavel over de stuitklier te halen word deze vettig. En daarmee worden bijvoorbeeld de rug en nek ingewreven. 

Een weetje erbij is dat als een lepelaar die met laag gehouden kop op een ander toeloopt dat deze dan de ander uitnodigt om elkaar wederzijds te gaan poetsen.  

En daar heb ik ook een kort live filmpje van gemaakt toen ik ze zo gezellig bezig zag in Dierenpark de Paay in Beesd. Vond het ook eens leuk om nu eens het gedrag van de lepelaars te observeren. Plaats hier nog erbij een foto van een nog wat jongere lepelaar. 

Bezoek dit  park heel graag dat heb je wellicht gemerkt op mijn schrijven over dit park en de dieren die ik al eens had benoemd. Zowel hier op deze natuur website als op de andere "Gedichten en Verhalen uit het Leven" waar ik heb geschreven van de bijzondere geitenbok met horentjes die ik hier ook had gezien. 

Niet gelezen of gezien?  Dan daar maar eens gaan kijken want ik wissel tegenwoordig.

En ik bedank je ook hierbij voor de mooie reacties die ik aldaar ook weer mocht ontvangen. Maar ook hier op mijn vorige post van de rat en haar jong. (en anderen)

Maar ook hierbij wil ik een bedankje geven voor de nieuwe volgers waar ik altijd heel erg blij mee bent. Zo nu tijd om te stoppen want het is tijd om ook dit korte live filmpje te gaan kijken. Wens jou hierbij ook gezellige mooie dagen toe. Groetjes van mij hierbij. 

En voor meer mooie natuur struin dan eens door deze website  of kijk ze op mijn YT kanaal.

Fotografie, tekst, En live video's © Tine de Jong, 2025

Het Leven van de kruisspinnen

De herfst geeft altijd weer prachtige kleuren aan ons allemaal. Maar ook zie je dan de vele mooie spinnen weer tevoorschijn komen. En bij een wandeling zag ik dan ook weer verscholen tussen het struikgewas enkele kruisspinnen(Araneus diadematus)Ze zijn familie van de wielwebspinnen (Araneidae). 

Heb al eens wat andere weetjes geschreven over wat spinnen en ook over deze met andere foto's erbij en filmpjes. (plaats onderin wat kliklinken n rood)

Maar er zijn nog veel meer interessante weetjes die ik hier ook eens zal plaatsen. Met daarbij wat foto's die ik van de kruisspinnen had gemaakt. Wellicht ga je deze prachtige spinnensoort ook eens op een andere manier zien. Het zijn waarnemingen van mijzelf op verschillende dagen.

En ik weet dat vele mensen angstig zijn als ze een spin zullen zien. En er zeker van gruwen om ze dan ook nog eens van dichtbij te gaan bekijken. Laat staan dat ze eens een spin in huis zullen zien, want dan weet men niet hoe snel ze deze er weer uit willen hebben. De rillingen lopen al over de rug bij hen met de gedachte aan een spin en wie weet bij het lezen van deze blogpost ook wel. 

Maar het zijn echt mooie geleedpotige dieren. En voor mij was het ook interessant en leerzaam daarbij om hen ook eens te gaan observeren hoe het leven van de kruisspinnen zoal is.

En als je verder zal lezen dan lees je ook dat ze echt nuttig zijn. 

Deze mooie oranjeachtige kruispin (boven foto 2 ) zag ik een struik wat verder op. Als je hen al eens zelf ergens hebt gezien, dan is het je vast ook wel opgevallen dat hun kleuren soms ook anders zijn. Sommige zijn geelbruin, andere weer wat meer oranje rood en nog andere zijn soms ook tegen zwart aan.  

Ik heb tevens al vaker geschreven op mijn beiden websites dat ze ook heel nuttig zijn. Want op hun manier helpen zij ook in de natuur. Daarbij zijn ze ook goede bestrijdingsmiddelen die niet belast zijn met kwalijke stoffen die niet goed zijn voor het milieu. 

Spinnen doden namelijk ook in je tuin grote aantallen plantenetende insecten en daardoor helpen ze dus de planten en beschermen hen daarbij tegen schade. 

Zag zowel vrouwtjes als mannetjes weer stil wachtend op een prooi en anderen waren nog druk bezig om hun web gereed te maken. Zoals (foto 1 bovenin). Hij lag er ook wat vreemd bij en dat was ook wel een leuk gezicht. Ze doen er ongeveer twintig minuten over om een web te weven. 

Op de foto(3) zie je hoe deze het weefdraad met een poot vast houdt aan een takje om deze later dan weer aan een andere draad te bevestigen.

Ik vind ze niet alleen maar mooi als ik ze ziet maar ook van die knappe wevers. Het zijn ook kunstenaars want ze maken soms een web ook zo prachtig.

Een spin voorziet de meeste draden in zijn web van kleefstof, zodat de prooi in het web blijft plakken. Zelf heeft hij er geen last van want niet alle draden die een spin weeft zijn met die kleeflijm bedekt. Zo kan hij dus over de draden heen lopen zonder zelf vast komen te zitten.

Spinnen raken ook nooit door hun zijde heen omdat ze het constant aanmaken terwijl ze het gebruiken. Dit gebeurt in gespecialiseerde lichaamsstructuren die spintepels worden genoemd. Spintepels zijn klieren aan de basis van het achterlijf van een spin die zijde produceren.

Het is ook gebruikelijk dat spinnen dagelijks hun eigen web ook opeten. Dit doen ze voor een ​​deel van de energie die ze hebben gebruikt dan bij het spinnen zo weer terug te winnen. Door inname en vertering worden de zijdeproteïnen op deze manier ook weer gerecycled. In de vroege morgen wordt er dan weer een nieuw web gesponnen. 

Deze foto (4) laat weer zien dat hij met een poot aan een tak hangt waar hij dus een nieuw web maakt. Want aan zijn andere poten beneden heeft hij al wat weefdraad en dat brengt de kruisspin weer aan het midden stuk wat er al een beetje hing. 

De spin weeft zijn draden die vanuit één centraal punt naar buiten lopen en er zijn draden die daar dan weer als een spiraal er bovenop liggen. De centrale dat zijn dan de steundraden waarop de spin kan rondlopen. Het spiraal bestaat uit ‘vangspinsel’ en dient om insecten in dat web te laten komen.

En met dit schrijven sluit ik weer af. Hoop dat je hen nu op een andere manier zal gaan bekijken. Hun aantallen zijn ook wat aan het afnemen las ik eens ergens en dat is ook geen goed teken. Want ook deze geleedpotige hebben we nodig al zie jij het anders. Zie deze foto (laatste) hoe mooi ze zijn.

Maak a.u.b. geen spinnen dood en als je ze niet in huis wilt zet ze dan voorzichtig weer buiten. Er zijn vele spinnenvangers te koop en dan hoef je hen zelfs niet eens beet te pakken.

Het is echt een mythe dat kruisspinnen agressief zijn en een beet ernstige gevolgen heeft voor de mens of een dier. Ze zijn niet giftig en doen je helemaal niks.

Er zijn slechts 2 spinnen de in Nederland en of België voorkomen die wel venijnig kunnen bijten. En dat is de gerande oeverspin en de rood-witte celspin. Hun bijt lijkt op een gemene wespenbeet. 

En jij kan er allergisch voor zijn en dan is het bij deze spinnensoort wel oppassen. Als je op deze spinnen zal zoeken op het internet dan weet je hoe ze eruit zien mocht je dit willen weten. Zelf heb ik ze niet ontmoet dus die foto's kan ik hier niet laten zien. 

Ik post alleen fotografie van wat ik zelf eens had gezien of hebt waar genomen. 

Was ook eens in de huid gekropen van een spin en eronder staan ook leuke filmpjes. kliklink in rood voor jou. Honger naar jou

En ook deze waar je ook heel veel leert over de spinnenwereld. Wereld van de spinnen

Tekst en fotografie en video © Tine de Jong, 2024

Zie jij ook de kruisspinnen wat minder dan andere jaren?

Bedankt dat je op bezoek kwam op mijn natuurwebsite om te lezen en te kijken.

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken naar een website. Plaats altijd je naam.  Ze worden wel gelezen maar later verwijderd. Je kan ook als je die hebt met je YouTube kanaal reageren.

Had zelf nog niet genoeg kruisspinnen verzamelt om er een video van te maken. Mocht ik die wel later hebben dan komt die video er onder.

Vond op vroege vogels YT een heel mooie video. En in deze video kan je zien hoe de spin het web weeft. Kijktijd slechts 1.22  

Paddenstoelen en boomzwammen soorten

De Paddenstoelentijd is weer aangebroken al kan je hen soms ook weleens aantreffen in een ander seizoen. Want ze houden van vocht en de schimmels houden hiervan. En daarbij helpen ze ook de bomen zoals je wel weet. Want daar had ik ook al eens een artikel aan gewijd. Ze zijn allemaal erg nuttig in de natuur. 

En ik had al verschillende mooie paddenstoelen en zwammen voorbij zien komen bij anderen die ik ook volgt. En ik dacht laat ik er ook maar eens een paar zien die ik zelf wel mooi vond. 

Al staan er al heel veel soorten en maten op deze en op mijn andere website. Maar deze nog niet. En ze horen dan ook weer niet te ontbreken in deze herfst hier op mijn natuurwebsite.  De eerste foto vond ik zelf zo een mooie uitstraling hebben want deze leek wel op een kunstgebit. Zeg nu zelf dat lijkt er toch op? 

Deze heeft wel wat weg van het Waaiertje – Schizophyllum commune Fr. Maar of die het is dat weet ik niet zeker. Niet zo erg duidelijk maar dat komt omdat door de knieën gaan mij niet meer goed af gaat. Verlies dan steeds mijn evenwicht en kan dan weer moeilijk omhoog komen. Maar wilde deze toch hier plaatsen. 

Ik had deze ontmoet in het kortlandbos en ook in de mooie Alblasserwaard. Als deze het zal wezen dan is deze in staat om tal van verschillende voedselbronnen te benutten, zodat we het kunnen vinden op zowel onbewerkt als bewerkt dood hout, op levend hout. Ga je eens in een bos wandelen of in een park dan ook maar eens goed kijken want wellicht ontdek je die dan ook een keer.

De volgende is ook een hele mooie en dat is het Geel hoorntje- Calocera cornea.  Deze vond ik heel apart en weet even niet meer waar ik deze had gezien. Bij droog weer krimpt deze zwam in tot een harde, hoornige massa, maar regenereert weer in vochtiger omstandigheden. Deze komt voornamelijk voor op ontschorste, vermolmde takken en stammen van loofhout. Vruchtlichamen kunnen worden gevonden vanaf juni tot het begin van de winter (november) 

En dan komt ook het mooie gewoon elfenbankje (Trametes versicolor) aan de beurt. Want bij aanvang zijn de kleurende ringen zo mooi. Deze wordt ook wel de Turkey tail genoemd. De benaming Turkey tail oftewel de vertaling Kalkoenstaart paddenstoel vind ik zelf beter passen. 

Want ze lijken wel wat op de staart van een kalkoen. Deze had ik ontmoet bij de Petrusplaat in het nationale park de Biesbosch. In deze tijd zijn er daar heel veel te zien. En je ziet je dan ook heel mooi de kleurringen. 

Naarmate ze ouder worden verkleuren ze wat donkerder. Totdat ze vergaan en de grond hen weer op zal nemen. Deze kleurpatronen vond ik zelf ook heel mooi. Soms hebben ze ook van die mooie vormen zoals je op de linkse foto wat kan zien.

Het elfenbankje is een overvloedige en prachtige hout rottende schimmel die in verschillende tinten voorkomt, afhankelijk van het substraat waarop het zich voedt en de leeftijd. Bij aanvang vind ik deze wel het mooiste. Na mate je soorten tegen komt die je al eens eerder had gezien dan leer je ook de namen te onthouden. En dan weet je ook hoe ze eruit zien. 

En als laatste dan ook een hele mooie die ik wilde laten zien. Niet zo goed gelukt maar ja toch zet ik die ook hier.

En dat is de Rechte koraalzwam (Ramaria stricta) en is een schimmel die behoort tot de steeltjeszwammen. Het vruchtlichaam is meervoudig vertakt en doet je vast wat denken aan koraal. De rechte koraalzwam groeit op bijvoorbeeld houtsnippers en stronken van loofbomen

Het is altijd een verassing wat ik zoal zal tegen komen bij een natuur of een herfstwandeling. Zoals die hierboven en die in het filmpje. Wellicht herken jij er ook wel enkele. 

Als je op paddenstoelen en zwammen zal gaan zoeken hier, dan zie en lees je ook meer informatie over wat soorten die ik eens had gezien. En ook op mijn andere website had ik er al wat gedeeld. 

Probeer ook eens de flipcard uit links boven als je met je Phone kijkt.

Bedankt dat je gezellig weer kwam lezen en kijken. Geniet van mijn verzameling die ik had ontmoet. Ook een welkom wil ik geven voor de nieuwe volgers van mijn natuur website. Wens jou hierbij veel lees en kijkplezier op deze website. 

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem en voor privé vragen  of berichten dan even mij een mail sturen naar postmail adres.

Fotografie, tekst en in de video ©Tine de Jong, 18-10-24

Titel video is ditmaal: Magische wereld van Paddenstoelen en zwammen. Kijktijd 4:14 

Rode klaver - Trifolium Pratense een bijzonder plantje

In mijn wilde bloementuin op balkon in bakken en hangpotten en op de grond is het altijd een verrassing wat steeds eruit komt groeien. En nu was het de Rode klaver - Trifolium Pratense. Eerst nog maar wat kleine blaadjes maar toen werd de steel langer en langer. 

En ik zag toen wat dagen later de mooie bloemen te voorschijn komen.  De stengels ontspringen altijd in de oksels van de rozetbladeren en stijgen dan boogvormig omhoog.

En wat dagen later waren er al 3 in de bak gekomen echt top. En ik vind het ook wel een bijzonder plantje. Ze hebben van die mooie rode tot purperen bloemhoofdjes die bolhoofdig zijn met fraaie schutblaadjes. Hier een foto van de drietallige bladeren en je ziet dan ook hoe mooi in het midden van de deelblaadjes dan de lichte, v-vormige vlek. Ze behoren tot de vlinderbloemenfamilie en de blaadjes lijken soms ook wel op de vleugels van vlinders.

De hoogte kan zo een 15 - 50 cm worden en de klaver staat graag in de zon maar verdraagt halfschaduw ook prima.  Het is een overblijvende plant met een diepe penwortel en ja ze groeien in wat plantenbakken dus is het afwachten of ze het hier dan ook in goed zullen doen. 

De zon was er op dat moment volop. En ik had ook al gelijk een eerste bezoeker waar ik al heel blij mee was. Zal onder dit schrijven ook wat foto's plaatsen die ik van de bezoeker maakte. En dat was dus een hommel. Er zijn veel hommelsoorten dus de naam weet ik even niet maar dat maakt voor mij niet uit. Google lens gaf mij teveel andere benamingen. 

Net als bijen dit doen voeden ook hommels zich met nectar; ze gebruiken hun lange, uitrolbare tongen om de nectar uit de bloem op te zuigen. Op de foto beneden kan je dit ook zien. 

Dichterbij ging niet om een foto te maken want dan was ik bang dat de hommel weg vloog. Het heeft ook wel handige pootjes dat hij zich kon omklemmen aan de rode klaver. Je ziet ook dat deze al aardig wat hebt verzamelt. Ik had nog een foto maar die was helaas niet gelukt.

De Hommel bleef ook een wel een tijdje want er zat veel in voor hem daar het ook het eerste bloemkopje was. Dus had het ook een primeurtje. En deze ging alles af en geen plekje werd vergeten. Het heeft ook een slimme manier om het mee terug te nemen naar het nest. 

Want hoe verzamelen zij het stuifmeel?

Een hommel poetst het stuifmeel dat daarbij meestal in het vacht terechtkomt en naar de schenen. Met hun voorpoten mengen ze dan het stuifmeel en nectar tot kleine bolletjes. En deze plakken ze dan weer aan hun achterpoten als een soort korfje en zo vervoeren zij het naar het nest. Ze kunnen trouwens uren achter elkaar stuifmeel verzamelen. Zelfs meer dan hun gewicht.

Het deel van de bloem wat stuifmeel vormt, is wat men noemt de helmknop. En die is gelegen aan het uiteinde van de meeldraden in deze bloem. De helmknoppen zijn meestal bolvormig en bevatten microscopisch kleine korrels. En dat is dus het stuifmeel. En zoals je ziet is de roltong van de hommel erg handig om zo diep mogelijk de rode klaver in te gaan.

Ben er nog steeds niet achter gekomen waar zij hun nesten nu eigenlijk hebben. Ze zijn vaak moeilijk te vinden, dus het is lastig om iets te weten te komen over het wel en wee van de  hommelkolonies. 

Vraag me soms af hoeveel kolonies er in zullen slagen om zich weer voort te planten. En hoeveel zouden er sneuvelen als gevolg van predatie of door andere oorzaken want ik heb ze dit jaar weer steeds minder gezien van waar ik weet waar ze altijd komen. Vind dit echt geen goed teken. 

En de Aziatische hoornaar is ook al hier in Nederland al veel waargenomen en helaas eet deze buiten de honingbijen en andere vliesvleugelige insecten ook hommels. Dus dit kan ook nog eens eens een reden wezen.

Een weetje is wat een ieder vast wel weet dat de Klaver twee varianten kent die de kleur van de bloemen aangeeft: Zoals de rode klaver waar ik over schreef en de witte klaver (Trifolium repens). Hier een foto van de witte die uit mijn archief komt. De zon stond erop dus de kleur kan wat licht overkomen. 

Zijn ze ook eetbaar?

Vele zien het als onkruid maar je kan er echt veel mee.

Want eetbaar zijn ze inderdaad? Zowel de bladeren als de bloemen. De bloemen hebben een zachte en zoete smaak als ze rauw zouden worden gegeten. 

Breek de bloemhoofdjes en strooi de bloesems over salades. 

Ze zijn ook een goede toevoeging bij het bakken en zien er prachtig uit als garnering. Je kunt ook het blad en de bloemen ook eens in een pesto verwerken.  

Zelf maak ik er wel eens thee van. Als ik hen ziet buiten dan pluk ik de kopjes af en laat deze drogen. Ik gebruik dan later twee theelepels rode klaver per kop kokend water. En als je de thee 10 minuten laat trekken smaakt het heerlijk. 

En is ook wel als een geneeskrachtig plantje te noemen. Zie maar op het wereldwijde web wat het ook voor gebruikt wordt. Daar zie je vast ook wel recepten daarbij of meer tips. Er is veel te eten uit de natuur en dat weten vele niet. 

En wie meer over hen wilt weten 

Heb ook al eens een hommel gered en daar heb ik over geschreven op mijn persoonlijke website. Daar zal je ook mooie close-up foto's zien daarbij. En ik had er ook een video van gemaakt die jij er onder vindt. 

Mocht je dit nog niet hebben gelezen of gezien? Dan is hier de rode link en als je erop klikt of drukt kom je er gelijk in. Ik plaats er nog enkele en wellicht bezoek je die ook eens. 

Hommel gered uit de regen

En wil je meer weten dan is dit ook echt aanbevolen voor jou:

Een hommel vertelt

En deze ook wel wil je meer lezen over hun wereld.

Wereld van onze hommels met weetjes

Fotografie, tekst © Tine de Jong

Dank je wel voor je bezoek en eventuele reacties. En ook die ik mocht ontvangen op mijn vorige of eens de oudere blogposten.

Wellicht een tip om deze ook eens in je tuin te gaan zaaien want het is echt een fantastische insectenplant en ook een favoriet van de bijen en vlinders.

Grauwe schildwants (Rhaphigaster nebulosa)

Ditmaal deel ik eens wat foto's met weetjes over een mooie wantsensoort. Die ook een plekje verdient op mijn natuur website. En dat is de Grauwe schildwants (Rhaphigaster nebulosa). De grauwe schildwants is slechts 1,5 centimeter groot en komt steeds vaker voor in Nederland. Dit insect wordt ook de veldwants genoemd en je kan deze herkennen aan de zwart-witte antennes op zijn kop.  

Daarnaast heeft hij een grijzige kleur en is hij aan de zijkant zwart-wit geblokt. De grauwe schildwants heeft een steeksnuit waar hij overigens niet mee steekt. Voor ons mensen dus geheel ongevaarlijk en onschuldig. En omdat ze geen natuurlijke vijanden kennen kunnen ze veel nakomelingen krijgen. 

Voor mens en dier zijn deze niet schadelijk maar enige oplettendheid is wel geboden want wanneer een grauwe schildwants bang is laat hij wel een vies geurtje vrij. Het zijn kleine stinkdiertjes. Hun geurklieren dienen meestal als bescherming tegen roofdieren. Ze zijn niet echt vliegkunstenaars want het vliegt maar traag en bij de landing komt hij vaak op de rug terecht.  En na wat gestuntel en wat gewiebel met zijn bovenkant staat deze dan weer op zijn pootjes. 

Hier nog een foto beneden waar ze aan het paren zijn. 

Zij produceren slechts een generatie per jaar en overwinteren bij voorkeur op muren die zijn bedekt met een klimop. En weetje is ook dat al zijn deze groter dan de andere soorten kunnen zij, als ze de kans krijgen misschien ook binnen eens ontmoeten want kieren en gaten zijn ook een must voor hen. Maak deze dan niet dood als je deze eens binnen ziet maar zet deze voorzichtig in de natuur buiten.

Denk je eens een onaangename geur te ruiken (met een scherpe neus) dan heb je kans hen in je huis te hebben. Ze hebben namelijk stinkkliertjes zoals ik al eerder schreef. 

En daar is wel een verschil in want bij de jonge nimfen zitten ze op de rug. En bij de volwassen wantsen zitten ze aan de onderzijde van de buik. De stof die ze uitstoten is een witachtige sapje. Dus je bent gewaarschuwd.

Deze wantsen zijn afhankelijk van de verschillende soorten plantenfamilies onder andere sierplanten. Maar je kan hen ook aan treffen op houtgewassen of op groenten en fruit. En zien aan de heldere zuigvlekken, misvormde vruchten en bladeren. 

Deze wantsen liggen hun eieren op de achterkant van de bladeren. Andere wantsen doen dit op de bladhoofdnerf.

Aan de dood van een plant merk je ook dat ze ergens zitten of al zijn geweest. Zij liften soms ook met planten of groente mee die je in een( land) winkel of op de planten die je in tuincentrum hebt gekocht. 

Want de nimfen zijn niet zo groot en die zie je dus niet snel.  Dat laatste was bij mij dus het geval en helaas heb ik eens een wants te laat ontdekt. Nu kijk ik bij aankoop wel de planten wel goed na.

De laatste jaren is dit soort ook wel met een opmars bezig in ons land, waar zij voorheen zelden eigenlijk werden gezien. Het dier voedt zich voornamelijk met planten, maar zuigt soms ook dode insecten leeg. En wie weet heb jij hen ook wel eens veel gezien misschien.

Het geslacht van de wantsen omvat ongeveer 40.000 verschillende soorten. Maar in Nederland hebt men zo een circa 600 al ontdekt. Dat kunnen er nu misschien wel meer wezen. En wie weet zijn er in de buurlanden er ook wel veel soorten.

En met deze woorden sluit ik dit artikel af en geef je hierbij ook nog even een natuurgroet van mij. 

Wees altijd welkom om meer te komen lezen en kijken. Een reactie over mijn schrijven stel ik altijd zeer op prijs maar is niet verplicht. En delen is altijd toegestaan maar wel via de originele link.

https://catherinetine.blogspot.com/2024/04/grauwe-schildwants-rhaphigaster-nebulosa.html

Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam. 

Fotografie en Artikel geschreven © Tine de Jong, 07-05- 2024

En als je op de labels zal zoeken dan ontvang je gewis de andere artikels met veel informatieve weetjes daarbij over de soorten die ik al eens had gedeeld. 

Want ik heb al eens eerder artikels/blogs over hen geschreven zoals de Malvawantsen, Bladpootwants ook wel de Leptoglossus occidentalis, Bladpootrandwants genoemd en ook over de Vuurwantsen. Wellicht ook een leuk om te lezen. Er komen er later meer.

Een mooie video van een YT vriend waar je dit insect goed kan zien plaats ik hierbij. Want die ik zag zaten stil en was niet echt mooi om het te filmen.

De Australische flappentak -Extatosoma tiaratum vertelt

Hallo daar aan de andere kant van het scherm? Heb jij weleens van mij gehoord? Ik ben een dier oftewel een insect die zich heel goed kan verstoppen tussen het gebladerde. De titel boven had al verteld wat ik dus bent. Heb jij mij weleens gezien? 

Wel eerst even vertellen waar ik woon met mijn familie en dat is in het Reptielenhuis De Aarde in Breda. En ik wil jou als bezoeker van dit schrijven en verhaal zo ook eens wat meer informatie gaan geven wat ook wel leerzaam is daarbij. Want niet iedereen kent mij denk ik. Hier heb je alvast een mooie foto van mij dan weet je alvast hoe ik eruit ziet.

Jij kan vast wel mijn andere familie de wandelende takken. Er zijn wel meer dan 3000 soorten wandelende takken in de gehele wereld. Nu ik ben er ook zo ene maar dan toch wel iets anders. Wij komen uit Australië en zijn een van de grootste wandelende takken ter wereld. Als we volwassen zijn kunnen we wel zo een 16 tot 20 cm lang worden. We behoren tot de Geleedpotigen en dus de klasse Arthropoda.

Ik heb stekeltjes op mijn kop en gehele lichaam en dat is de reden waarom men mij ook wel een doorntak noemt. En door die stekels kan ik mij heel goed verdedigen als er eens gevaar dreigt. Want ook mijn familie en ik hebben vijanden hoor. En weet jij dan wat we doen? Nee?

Wij krullen dan onze staart op en lijken dan op een giftige schorpioen. Zo bluffen wij eigenlijk dat wij zeer gevaarlijk zijn. En daar schrikken de roofdieren van. En dan nemen zij echt niet het risico dat ze ons aan zullen vallen.

Zowel de mannetjes als de vrouwtjes hebben ook stekels op hun achterpoten waarmee ze behoorlijk hard kunnen knijpen. En als men ons dan toch wilt aanvallen als onze gekrulde staart niet helpt, dan gebruiken we die en steken die dan heel hard in onze belager. Dan laat die ons vast en zeker wel los. 

Maar waar we nu mogen leven daar hebben we van hen geen last van. Ik heb meer last van de andere flappentakken want een ieder wil hier een mooi plekje hebben. En dat is soms wel even zoeken naar een mooi plekje te pakken te krijgen.

Hier nog een mooie foto van een andere Australische Flappentak die ook hier mag vertoeven. Die ziet er ook best wel mooi uit toch? We kunnen heel goed onze poten vast klampen aan een tak.En dit is dus een bramen doorntak waar mijn maatje aan hangt. 

En waar ik nu woont met al mijn vriendjes en vriendinnetjes ben ik wel veilig want ik zit in een hele hoge glazen leefruimte me goede ventilatie openingen. En daarbij ook met een goede temperatuur want daar houden we ook van. 

En dat is in Reptielenhuis De aarde in Breda. Mijn familie en ik wonen daar niet alleen hoor want er zijn heel veel soorten reptielen hier. Als je eens komt hier dan moet je maar eens op op visite komen bij ons. 

En dan maar eens goed gaan zoeken en kijken of je mij en mijn familie dan ook ziet. We lijken wel erg op elkaar maar jij bent vast wel slim om mij toch te ontdekken. Ben dan ook wel beetje nieuwsgierig hoeveel jij er van ons soort in totaal zal zien hier in onze leefomgeving.  Geef je nog een foto van mij erbij. En je ziet dat ze mij heel voorzichtig op haar hand heeft.

Onze glazen bewoning staat op de 2e verdieping als je de trap opgaat. En de glazen ruimte waar in we zitten staat gezellig tussen de andere reptielen in, die ook een heel gezellige omgeving hebben ontvangen waar ze mogen leven. Alles van mooi glas gemaakt zodat je hen ook goed kan zien. En ik wil ook even vertellen dat er heel goed voor ons gezorgd wordt.

Wij zijn ook nachtdieren en brengen de dag bewegingloos door op onze voedselplanten. Pas in het donker worden we actief en beginnen dan met ons te voeden.

Maar ik heb nog meer te vertellen wat je vast niet weet en dat is dat we ook herbivoren zijn. En dat houdt in dat wij uitsluitend plantaardig voedsel eten. Verse bladeren van de braam vinden we ook lekker en verder ook de bladeren van de Hypericum, Roos, Eik, Braam, Framboos en de Hazelnoot. Moet wel even zeggen dat we wel erg kieskeurig zijn als het om voedsel gaat. We houden niet zo van afwisseling en eten het liefst ons hele leven slechts één soort plant. 

Maar je hebt soms wel een kans om mij eens van dichtbij te mogen zien en ook vast te houden. De schrijfster van dit blog Tine) mocht het ook en vind je mij niet mooi? Ze nam nog meer foto's van mij al wilde ik eigenlijk liever nog wat slapen. Maar ik vond het ook wel leuk om mijzelf van dichtbij te laten bekijken. Want men kan dan veel van mij leren daarbij.  

De beste manier om met ons wandelende insecten om te gaan is om ons heel voorzichtig op je hand te krijgen. En zoals je ziet aan de foto hierboven doet de auteur van dit schrijven dit ook met mij. 

Wees je ervan bewust dat we kleine haakjes aan onze poten hebben en dit is om ons  te helpen met klimmen. Wees echt voorzichtig en ruk of trek er niet aan, want dan kan je ons verwonden. 

En we kunnen zelfs een poot verliezen. Wij hebben dan wel het vermogen om de ledematen soms te regenereren, maar dat vereist voor ons heel veel energie want dan moeten we wel twee vervellingen ondergaan voordat een ledemaat weer kan aangroeien. Dus ga voorzichtig met ons om als je ons eens zal op pakken.

De latijnse naam die best wel moeilijk is om uit te spreken en die ze mij gaven is Extatosoma tiaratum. Tiaratum komt namelijk van het Latijnse Tiara, dat ‘Kroon in drie delen’ betekent. 

De vrouwtjes hebben namelijk stekels over hun hele lichaam en vooral boven op hun kop en zijn dan ook wel de koninginnen van de insectenwereld.

Ik lijk ook op bladeren dus je moet goed zoeken wil je mij zien. En ik bijt niet hoor en ben dus best wel aardig. Erg oud dat worden we niet maar dan hebben wij al lang aan ons nageslacht gedacht. 

En diegene die ons of de eitjes en/of kleintjes zullen verzorgen weten wel wat ze dan moeten doen.  Als je hier in het reptielenhuis de Aarde in Breda op visite komt dan kunnen ze veel hierover vertellen als jij er naar zult vragen.

Verzorging van mij.

Wil je mijn flappentak soort ook eens hebben? Zorg er dan wel ervoor dat de leefruimte lekker groot is en jij er dan ook altijd een dunne laag veenmos op de bodem zal doen.. Dit substraat helpt namelijk om de luchtvochtigheid hoog te houden (voor een succesvolle rui). En het moet wel één keer per twee weken voor twee of meer insecten die je dan hebt en dit is tevens om schimmelvorming te voorkomen. Is maar een weetje voor jou hoor.

Zorg ervoor dat je ook de behuizing niet op een plek zet waar te veel zon staat, want dan worden we oververhit en kunnen dan doodgaan. en besproei dan ook regelmatig de bladeren want daar houden we ook van.

Nou als je meer wilt weten over mij dan moet je echt hier in Reptielen de Aarde in Breda op visite komen bij het reptielenhuis want er is nog veel meer wat je niet weet. Maar anders wordt het hier veel te lang dus kom gezellig langs als je wilt. 

Ik dank je voor het lezen en kijken naar mijn fotos en mijn verhaal. De auteur en schrijfster Tine die dit allemaal op schreef over mij bedank ik hierbij. 

Wat je hier allemaal kan ontmoeten dat zie je in het filmpje beneden en wie weet kom je mij dan ook wel weer tegen. Dank je wel dat je gezellig kwam lezen en kijken. 

Verhaal is geschreven door © Tine de Jong, 23-04-2024

Fotografie en video slide copyright Tine de Jong.

Wandel virtueel mee in dit prachtige reptielenhuis De Aarde in Breda en als je via YouTube bekijkt dan lees je in de beschrijving aldaar meer informatie.