Bladluizen wil je niet hebben met tips

Wellicht lees je deze post niet helemaal maar kan best interessant zijn als je er last van zal hebben in je tuin of op balkon. En dan heb ik het over de bladluizen (Aphidoidea). En die wil je vast niet hebben op je planten en het is een veelvoorkomende plaag in tuinen en vele moestuinen. Bladluizen zijn kleine insecten (1-4mm) die zich voeden met plantensappen. Ze kunnen groen, zwart, geel of rood van kleur zijn afhankelijk van de bladluissoort en de plant waarop ze aanwezig zijn.

Die je op de foto boven ziet is de Zwarte bonenluis (Aphis fabae) en schrijf er wat over met wat tips erbij om bladluizen te bestrijden. Wellicht heb je er wat aan.

Op een enorm breed scala aan planten kan deze luizensoort voorkomen. Vooral tuinbonen staan erom bekend dat de toppen volledig zwart kunnen zien van deze luizen. Zie  je hen daar op verwijder dan de top met hen.

De luis komt ook veelvuldig voor op planten uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae), zoals selderij en pastinaak. En ook op andere gewassen zoals suikerbieten, aardappelen, klaprozen en verschillende soorten zomerbloemen (zoals dahlia en Oost-Indische kers) zijn bekende gastheren. 

Ze staan ​​bekend als ‘sapzuigers’, omdat ze hun naaldachtige monddelen gebruiken om plantenweefsels te doorboren en het sap eruit te halen. En zo kunnen zij dus vele planten beschadigen en zelfs dood laten gaan. Ze blijven niet bij dezelfde plant maar wisselt vaak van waardplant. 

De overwintering vindt als eitjes plaats op de winterwaardplanten zoals de wilde kardinaalsmuts, de Gelderse roos en de sneeuwbal. Uit deze eitjes komen de eerste wijfjes, die een generatie ongevleugelde voortbrengen. 

Deze ongevleugelde luizen zijn levendbarend en brengen ook gevleugelde luizen voort, die in april of mei naar de zomerwaardplanten vliegen. Als je goed kijkt op foto zie je er eentje tussen die al vleugels hebt.

Wil je van bladluizen af ? Dan zijn hier wat tips:

Want wat helpt is bijvoorbeeld een aftreksel van zeepnoten maken. En dit is ook op een natuurvriendelijke manier want chemische troep kan je planten ook beschadigen. Hier een recept hoe je dit kan maken.(komt uit een plantenplagenboekje die ik vond bij kringloop). Het vergt wat tijd maar als je er van af wilt zijn deze een goede tip.

Kook ongeveer 50 gram zeepnoten (ongeveer 28-30 schillen) in 1 liter water gedurende ongeveer 15-20 minuten. Afkoelen en zeven: Laat het mengsel afkoelen en zeef de vloeistof om de resten van de noten te verwijderen. 

Giet dan het afgekoelde aftreksel in een plantenspuit. Besproei hiermee de aangetaste planten grondig, waarbij je vooral de onderkant van de bladeren en de stelen niet moet vergeten, omdat luizen zich daar vaak verschuilen. Ken je deze niet dan hier een plaatje die ik op internet vond hoe ze eruit zien. 

De schillen van deze noten bevatten saponinen. Dat zijn natuurlijke zeepstoffen die vrijkomen wanneer ze in contact komen met water. Daarbij zijn ze ook 100% biologisch afbreekbaar en is ook composteerbaar en vaak te hergebruiken (een zakje kan vaak 3 tot 5 keer mee)  

Planten maken zelf ook saponinen aan om zichzelf en hun kroost (de zaden) te beschermen tegen aanvallen van buitenaf, bijvoorbeeld voor bacteriën, schimmels en insecten. De planten leggen hiervoor een laagje om het zaadjes heen. Maar soms is dit niet genoeg en hebben ze hulp nodig als ze bijvoorbeeld last hebben van bladluizen.

 Zeepnoten (ook bekend als wasnoten) voor het maken van een aftreksel tegen bladluis zijn op verschillende plekken online en fysiek te koop, voornamelijk bij ecologische en natuurwinkels. 

Wat helpt nog meer?

Wat ook helpt tegen luizen in het algemeen is een mengsel van 1 liter lauw water met 20 gram vloeibare groene zeep (en eventueel 20 ml spiritus) is een zeer effectieve methode.

Aftreksel van ui/knoflook: Laat uien of knoflook een dag in water trekken en doe het dan in een plantenspuit en besproei de planten hiermee. Wel een aantal dagen erna dit blijven doen zodat ze allen weg zijn.

Spuit bij voorkeur 's ochtends vroeg of 's avonds om verbranding van de bladeren door de zon te voorkomen. 

Let op als je zeepnoten (ook wel was-noten genoemd) gebruikt om een spray te maken, want ze zijn wel giftig bij inname. Houd ze daarom op veilige plek en buiten het bereik van kinderen!  

Wat ook helpt 0p een natuur vriendelijke manier is om lieveheersbeestjes erop te zetten want die lusten ze ook graag.

Foto en tekst © Tine de Jong, 2026

Hoor wel als reactie of jij iets aan de tips hebt.  Andere natuurlijke tips (geen chemische producten)die jij misschien eens had gebruikt en wat hielp mag je ook als reactie plaatsten. Want daar kan ook iemand wat aan hebben als ze de reacties lezen.

Bedankt ook dat je deze post een bezoek hebt gebracht. 

Wil je reageren wat geheel vrijblijvend is doe dit dan niet met linken naar een website of anoniem. Plaats je naam en laat andere regel open en dan klik je op plaatsen. Zet ook je naam dan in de reactie. Bij voorbaat dank.  

Misschien ook eens leuk om te lezen is dit schrijven waar ik ook de bladluizen hebt genoemd.

Klein insectenleven  en kijk scroll eens verder want er zit vast iets tussen wat je aan spreekt.

Voor jou dit interessante filmpje  over hen die ongeveer 5 minuten duurt.  Zo zie je hoe de levenscyclus is van hen. En waarom je er zoveel ziet soms op je planten etc. En het is ook heel dichtbij gefilmd waar je ook het lieveheersbeestje ziet die ze graag eten en de mieren die wat bevriend met ze zijn. En kijk het helemaal  want er is meer wat je vast niet weet.

Born Pregnant: Aphids Invade With an Onslaught of Clones | Deep Look

wil je het lezen wat men zegt (ook voor mijn andere vrienden) Kijk dan na het plaatsen van een eventuele reactie via YouTube en klik dan op het vierkantje (soms vertaalt het gelijk maar zo niet? klik dan op het radartje er naast en klik dan op automatisch vertalen en zoek je taal. klik erop en je zal kunnen lezen wat er verteld of er geschreven staat.

Haal de herfst blaadjes nu eens niet weg

Men vroeg weleens aan mij hoe het komt dat in de herfsttijd de bladeren gaan verkleuren. Nu dat is omdat ze dan hun voedselfabrieken gaan sluiten en als het ware dan gaan rusten. Zonder zonlicht worden er dan ook geen stoffen meer aangemaakt, en dan verdwijnt dus het groen  langzaam van de bladeren. 

Maar ook laat bomen hun bladeren wat vallen om zo ook meer energie over te houden als de koude in gaat treden en ook doen ze dit bij erge droogte.

En als de herfst straks aanvangt, dan komen de kleuren geel en oranje of rood te voorschijn. Herfstbladeren die op de bodem vallen of er al liggen zijn ook heel nuttig zowel voor jou als voor menige dieren. En daar gaat ditmaal mijn schrijven eens over.

Als eerste is wat ik even wilt schrijven is dat je wel veel ziet, dat men de vele bladeren gaan verwijderen met zo een bladblazer. Zelfs mensen die bij de groenvoorziening werken gebruiken dit ding. Maar deze zijn niet zo best voor ons klimaat. 

En het is dus helemaal niet goed dat men deze (nog steeds) gebruikt. Heb het al vaker gezien dat men blaadjes van straten weghaalt zoals hier in de binnentuin met zo een bladblazer. Zag diegene lopen met zo een ding op rug en dat zijn niet de juiste hoor. 

Met name die benzinevarianten zorgen voor milieu- en gezondheidsproblemen. Die blazers stoten namelijk stikstofoxiden, fijnstof en ook koolmonoxide uit. Zij helpen dus niet echt mee om de lucht te zuiveren.

Vele mensen vinden de bladeren die bijvoorbeeld in hun tuin zouden liggen ook soms wel eens een rommelig gezicht. Maar wie van de natuur en het kleine dierenleven zal houden, moet dit eigenlijk eens een keer niet gaan doen. 

Want onder de bladeren leven ook allerlei nuttige insecten en andere kleine beestjes die ontzettend belangrijk zijn voor menige vogels. Het is een belangrijke voedingsbron voor hen allemaal.

Jij hebt vast ook weleens gezien dat menige merel, ekster of andere vogels tussen de bladeren zoekt. Nu die zijn dus op zoek naar wat lekkers wat eronder zit.

Zoals deze merel hieronder die mij in de gaten kreeg dat ik een foto wilde maken. Stopte gelijk met zoeken. Maar leverde mij toch wel even een mooie foto op. Genomen in stadspark  waar bomen al wat blaadjes had laten vallen wegens de droogte die we hadden ontvangen.

Maar ook mogen we de egels niet vergeten die het toch al zo moeilijk hebben.Want ook zij zoeken soms een plekje onder de bladeren om er dan te gaan overwinteren maar ook zoeken zij daar naar voedsel. Ze maken van de gevallen herfstbladeren ook soms een mooi nestje.

Wil je hen ook eens helpen gaan, dan laat A.U.B eens wat liggen voor hen. 

Natuurlijk heb je gazon overigens wél wat licht en lucht nodig. Dus als er daar wel teveel bladeren erop zal liggen, dan mogen er wel enkele weg.

Maar bewaar dan ook eens wat bladeren daarbij, want je kan er ook  heel goed een gezonde tuin mee te creëren. Bladeren vergaan namelijk tot voedzame compost, wat de bodem verrijkt.

Want al die bladeren zijn ook heel goed voor een goede bodembescherming als je dit als een vorm van compost zal gebruiken. Want als jij alles weg zal harken droogt de grond uit omdat de zon (als die eens komt) er dan ongehinderd op kan schijnen. 

Soms zet de gemeente ook weleens van die korven neer waar je dan ook al het blad-afval in kan doen en zij hergebruiken dit ook weer. 

En je hebt vast ook weleens gezien dat menige merel, ekster of andere vogels tussen de bladeren ziet. Nu die zijn dus op zoek naar wat lekkers wat eronder zit. 

En zo zijn er vele andere kleine diertjes die onder de bladeren leven en zij zijn allen voedsel voor onze gevederde vrienden maar dus ook voor de egels die insecten graag verorberen.

Ik hoop voor alle insecten dat je nu ook inziet dat menige dier van de gevallen herfstbladeren geniet. 

En ja als er bladeren op de fietspaden terechtkomen dan is het wel goed dat ze weggehaald worden want dat kan behoorlijk glibberig worden en is dus wel gevaarlijk. 

Bedankt voor je bezoek en ook voor de reacties op mijn vorige schrijven. 

En zoek je eens wat over iets dan gewoon even rondkijken op deze website, want misschien heb ik er al eens aandacht aan besteed.

Tekst en foto's en in de video slide © Tine de Jong, 2022 

Wens je hierbij mooie en gezellige Herfstdagen toe hierbij. 

Mocht je in een herfstdipje komen? Omarm dan de natuur met alles erop en eraan. Dan vind je rust, vertrouwen en tevredenheid. 

En ik geniet nu zelf ook al van de mooie 

weefdraden van vele spinnen, dus
laat de herfst maar beginnen.

Deel met jou ook mijn fotografie in een video slide die je vast ook mooi zal vinden, mocht je deze nog niet hebben gezien misschien. 

Duurt maar zo een 7 minuten en is dus niet lang en ik hoop dat je kijken zal. 

Dan zie je wat ik allemaal mocht begroeten met mijn camera lens.

Najaar wandeling rond Sportpark Molenvliet- Bataafsekade in Gorinchem-Gorkum

Alle kleine insecten en dieren doen hun werk in de natuur

Het mooie zomerseizoen nodigt mij steeds weer uit om een wandeling te gaan maken in de mooie natuur. 

Op vakantie ga ik al jaren niet meer wegens gezondheidsklachten. Maar de passie voor de natuur blijf ik altijd behouden. En daar ben ik ook wel het liefste. Gewoon genieten van alles om mij heen en ook de stilte die ik er soms ontvangt. Met daarbij de heerlijke vogelconcerten die mij altijd wel plezieren. Soms rijdt mijn man mij naar een plek waar ik wil wandelen en wacht dan op mij en een andermaal gaat hij wel mee. 

Lange afstanden lukt mij helaas niet meer met mijn benenwagen die steeds meer verslechtert. Maar met kleine korte wandelingen geniet ik ook erg en met wat rust daar tussendoor kom ik ook wel weer waar ik wil zijn. Met een rugzak vol met attributen en een lunchpakket met wat waterflesjes ging ik toch weer op pad. 

Want buiten de mooie planten, bloemen, heesters of struiken, bomen of kruiden hou ik er ook heel veel van om de wereld van de kleine insecten en dieren eens wat beter te leren kennen. Want ze worden heel erg vaak als eng of als nare dieren beschouwd en eigenlijk is dit niet helemaal juist. 

Over menige heb ik al veel geschreven hier maar hun wereld is te groot om alles neer te schrijven. Maar mijn waarnemingen die deel ik hier dan weer wel. Zoals deze rupsen waar ik de naam niet van weet maar jij wellicht wel. Ik dacht eerst aan de processie rups ( de 1e )maar die zijn kleiner.  

Kwam er nog ene tegen maar ook daar is de naam voor mij onbekend, want weet ook niet alle soorten want mij gaat het meer om wat ik zie. Maar als reactie mag je dit ook plaatsen als jij dit weet voor de bezoeker en lezer van dit schrijven. 

Maar gelieve dan niet anoniem dus zet je naam in het bericht wat ik altijd waarderen zal. Geheel anoniem worden hier niet (meer)geplaatst en dit om enige spam ook te voorkomen.

Jij als lezer vind ze wellicht wat griezelig maar als je ze eens beter zal observeren, dan kom je er achter dat menige ook heel nuttig zijn. En het ook wel een bijzondere wereld is te noemen. Want hoe klein ze ook soms mogen wezen, allen doen ook op hun eigen manier hun werk goed in de natuur. 

Vele spinnensoorten, pissebedden, huisjesslakken, kever of torrensoorten, regenwormen of de vele andere kleine dieren/insecten die in de natuur leven. En als jij hen echt eens een keer anders zal gaan bekijken dan kom je er ook achter dat ze allen soms ook echt als nuttige dieren in de natuur mogen worden benoemd en ook beschouwd. 

Het is niet altijd ongedierte wat je ziet in je omgeving. Ik heb al een tijdje een spin voor mijn vensterraam en die vangt muggen op waar ik ook blij mee bent.  Als deze geen voedsel meer vindt dan gaat deze weer elders heen door zijn of haar draad gedragen door de wind.

Vel dieren en insecten dragen dus ook hun steentje bij op hun of haar manier aan de biodiversiteit net als de grotere dieren. En we hebben ze dan ook echt allen nodig om de natuur mooi en gezond te houden. Vlinders en bijen en hommels en andere gevleugelde insecten zorgen namelijk ook voor de verstuiving zodat er elders weer mooie bloemen komen of andere mooie natuur. 

Er zijn er ook wel die jij of ik niet zo kunnen waarderen maar ze zijn ook  niet voor niets op de aarde gekomen en gecreëerd en ook zij hebben een doel hier maar dan in een andere vorm. En ook kwam ik weer een vrijerij tegen van de Roodkopvuurkevers – Pyrochroa serraticornis maar die doen niet anders dan de gehele dag voor een nageslacht zorgen. Over deze heb ik ook al eens geschreven hier op de mooie natuurwebsite.

En ik observeer hen dan ook graag bij hun werk of wat ze zoal doen en zodra het gaat met de benenwagen van mij dan trek ik ook graag de natuur in en soms hoef je ook helemaal niet ver weg te gaan want in eigen omgeving kan je ook vele ontmoeten en zien als jij  je dus ook eens zal verdiepen in deze wereld. ik heb nu eenmaal een passie voor de natuur en alles wat daarin leeft of komt want er komen ook steeds meer vreemde insecten die jij of ik nooit eerder had ontmoet. 

Foto bovenin is ook zo een diertje wat ik nooit eerder had gezien en ik vermoed dat dit een springstaartje of een wortelduizendpoot is maar kan het ook mis hebben. Wellicht weet jij hiervan ook wel de naam. Dat hoor ik dan graag ook als reactie onder mijn woorden. 

Die ik ook tijdje terug tegenkwam was de miljoenpoot ( (Diplopoda) en ook dit mooie dier ruimt met al zijn familieleden (de duizendpoten) dood materiaal op en eten zelf rottend hout mits deze vochtig is want anders hebben ze hier wel moeite mee met hun kaken. Maar met hun speeksel maken ze het dan zelf wat nat. 

Ze eten trouwens niet uitsluitend maar plantenresten of eens fruit wat op grond ligt , maar ook wel eens wat dierlijk voedsel zoals kleine regenwormen. Een enkele keer nemen ze ook wel eens een jonge plantje te grazen, wat bij kwekers natuurlijk niet als nuttig wordt gezien. Maar waar ik deze had ontmoet doet deze zijn werk wel goed.

Geef je even een foto hierbij van een miljoenpoot maar van oppakken zijn ze niet zo gediend want dan rollen zij zich op maar gaf ook wel een mooie foto daarbij. Lag deze dus ook na de foto weer snel terug onder in de oude rotte boomstam.  

Want het lukte me niet om deze vanaf zijn of haar omgeving  te fotograferen. Ik had deze even op een vlakke ondergrond gelegen wat ik ook bij mij hebt zoals een stukje oud zijl. Zodat ik menige insecten en kleine dieren dan even goed kan bekijken, maar veel zin had deze niet om toch even zich uit te strekken zodat ik het wat beter kon zien. 

Dit dier kon ook niet weten dat ik geen kwaad in de zin had en geef deze dus ook geen ongelijk om zich op te krullen. Zie foto onder;

Al zie jij vast als bezoeker of vaste lezer niet graag enge insecten of kleine dieren in je omgeving maar allen werken echt mee om de natuur in stand te houden. En we hebben ze dan ook echt allemaal nodig. Sommige zijn ook wel de opruimers van het bos te noemen. Als ik wandel dan kijk ik gewoon graag onder de boomstronken of onder een blad en soms heb ik dan geluk om weer wat moois te zien wat ik dan nog niet had ontmoet.  

Wat we ook niet mogen vergeten zijn alle diertjes die onder de grond leven en ik heb altijd een vergrootglas bij mij om dan ook beter deze ondergrondse wereld te zien. En steeds verbaas ik mij wat daar onder leeft. Een tip is wel hierbij dat je als je wat grond weghaalt, om dit dan ook terug te doen zodat het leven eronder niet verstoord wordt. 

En ook je goed inspuiten tegen de teken want ook onder blad leven deze en wachten gewoon totdat jij komt. Ik stink altijd een uur in de wind en toch hebben ze me soms toch nog te pakken. Jezelf of huisdier altijd nakijken is dan ook wel een extra tip hierbij.

Dit is dus de enige insect die ik niet mooi vind en helemaal niet graag tegenkomt zijn dus die kleine gemene teken maar voor de rest zie ik hen alle anderen wel graag. 

Zelfs de vervelende (bos) mieren heb ik leren waarderen, ook al hebben ze mij eens flink de kriebels gegeven toen ik op een oude boomstam ging zitten. En zij het nodig vonden om in mijn broekspijp te kruipen. En ik zal je vertellen dat dit geen prettig gevoel was want hun mierenzuur kan heel gemeen wezen. Ik had daar dagen last van met de uitslag die ik ontving. Maar ik heb toen ook een nieuwe dans ontdekt en dat was dus de mierendans. 😉😊 

Maar ze horen wel in onze mooie natuur thuis en zijn ook altijd aan het werk. En sinds die ervaring stop ik ook mijn sokken over mijn broekspijpen heen. Dus ze gaven mij een extra boodschap mee. Want ook voor teken is dit heel erg goed.

Er zijn ook insecten die soms belaagd worden door de mieren en dat is het lieveheersbeestje. Want die smult graag van wat luizen maar de mieren vinden dat helemaal niet leuk en dat kan je in onderstaande foto dus wel zien. Deze kwam ik onlangs tegen bij een andere wandeling. De mieren zijn namelijk gek op de suikeruitscheiding van bladluizen en als zij dus een lieveheersbeestje zien dan vallen ze deze dus ook aan.  zie foto-  mieren vallen lieveheersbeestje aan 

De bijen of de vlinders zie ik ook wel graag en soms kom je er veel tegen en andere malen te weinig. En dit jaar heb ik hen nog maar heel weinig gezien en ook de bijen. Met hen had ik al eens een ervaring en dat kan je hier lezen. Maar ja dat was ook wel mijn eigen schuld daarbij hoor. klik op de blauwe link. en lees meer van mijn ervaring .

Ervaring met de bijen- bijensteek

Bij elke natuurwandeling kijk ik dus ook veel tussen de bloemen, struiken en dus ook onder de grond wat ik dan zal ontmoeten. En steeds ontdek ik weer nieuwe levens van de vele kleine dieren die ik dan altijd een tijdje observeer. 

Vergeet zelfs soms de tijd maar heb dan extra genoten en bij thuiskomt bekijk ik dan mijn foto's waar ik de mooiste dan bewaar om later het op de websites te delen en er een filmpje van te maken met mooie omlijsting van muziek daarbij voor mijn YouTube kanaal. En er staan al vele mooie wandelingen  in de natuur die ik al had gemaakt, want ja alles kan ik niet op de websites plaatsen gaan. Voor nu bedank ik je voor het lezen van mijn woorden.

Bedankt dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en wees welkom om eens meer te zien want niet alleen de favorieten woorden zijn mooi hoor, want er staan hier vele leerzame weetjes voor jou.

Tekst en Fotografie en ook in de link video © Tine de Jong, 2021 Alle rechten voorbehouden.

Ik  geef je ook nog even een leuk mopje wat ook wel past bij mijn woorden. 

Maar vergeet niet om even verder te  lezen.

Biologie les in de klas.

De juffrouw voor de klas zegt tegen de kinderen: “Vandaag gaan we het over een bepaald soort dieren hebben, en wel over torren. Wie kan mij een tor noemen?” Karel steekt zijn vinger op en zegt : “De watertorjuf.” “Dat is goed,” zegt de juf, “en weet je ook wat die eet?” “Ja juf, waterplantjes & watervlooien!” Heel goed zegt de juffrouw en toen stak ook Karel zijn vinger op en zei “De boom-tor, juf.” “Dat is goed,” zegt de juf, “en weet je ook wat die dan eet?” “Ja juf, boomschors & blaadjes!” Dan steekt Hansje  zijn vinger op en zegt, ik weet er ook ene Juffrouw en zegt “De vibra-tor!” “De vibra-tor?” zegt de juffrouw, “ik denk niet dat dat goed is Hansje. Kan je dan  ook zeggen wat die eet?” “Nou,” zegt Hansje, “volgens mijn zus vreet ie batterijen!”

*********************

Wees ook van harte welkom op mijn andere blogspot website: 

Gedichten en Verhalen uit het leven  waar ook het natuur, leven, liefde met ook daarbij veel mooie dagjes uit tips  en ook mijn eigen video's met mooie natuurwandelingen zijn samen geweven in woord, fotografie en meer. Alvast erg bedankt als je mijn andere website ook eens zal bezoeken.

Voor jou heb ik deze video slide van mijzelf uit een bos waar ik ook veel wandel. Wellicht heb je deze nog niet ontmoet of gezien op mijn YT kanaal

Wil je nog meer mooie insecten ontmoeten druk of klik of druk dan op de link hieronder die je naar een video van mij zal brengen met mooie fotografie  (mocht je deze nog niet hebben gezien) En ik hoop dat je deze ook helemaal zal bekijken want dan mis je niks. En dan hoor ik misschien later als reactie wel wat je mooi vond aan mijn schrijven  of wat je aandacht trok in de video slide (fotografie) misschien. 

klik en zie meer  Mooie natuur voor jou

En je zal veel zien waar ik ook al eens op deze website over heb geschreven want niet alleen de populaire  of veel gelezen zijn belangrijk hier maar duik ook eens  de andere in want allen zijn best leerzaam, educatief daarbij en je leert wat je wellicht ook wat erbij wat je niet weet of  wist  uit de mooie natuurwereld. Probeer het zoekhoek eens uit of de labels hieronder. Alvast bedankt.

Wens je ook mooie momenten voor elke dag en dat  je er ook veel plezier in beleven mag.

Natuurgroetjes van mij Tine de Jong  en tot een andermaal met 
wellicht voor jou weer een mooi informatief of leerzaam verhaal.

Die wij ook heel veel nodig hebben zie in het onderstaand filmpje  die ik onlangs had gefilmd en ze doen het ook met plezier als je goed luistert.  Red de bijen en de hommels en haal meer waardplanten in je tuin voor hen en voor alle andere vliegers.

Menierood zuringspitsmuisje - Apion frumentarium

Hebben jullie dit mooie diertje weleens ontmoet?

Soms als je eens goed tussen wat bladeren zal kijken kan je vele kleine insecten tegenkomen en met een vergrootglas kan je hen nog beter zien. Deze heb ik dan ook altijd bij mij in rugzak. En in menig grasland en ook op vochtige en voedselrijke omgewerkte grond in grasland en wegbermen, maar ook in taluds van wegen en op ruigten heb jij vast ook wel eens de ridderzuring gezien en dat is dus de waardplant van dit fraaie diertje waar ik wat informatie gaat schrijven. 

Maar ook op andere zuringplanten kan je dit mooi gekleurde kevertje aantreffen. Van maart t/m oktober kan jij hen dus ook wellicht eens zien als jij door de knieën gaat. Laatste lukt mij niet meer zo goed en heb dan ook een helpende hand nodig om weer overeind te komen van vriendin of als ik met mijn man aan het wandelen bent.

Deze kever kent ook verschillende Nederlandse namen zoals het menierode zuringspitsmuis, menierode spitssnuittor of de zuringgalspitsmuisje. Maar ik noem deze zoals ik hem /haar hier beschrijf hieronder.

Want dat het geen muisje was had je vast al begrepen aan de foto boven maar hij dankt zijn naam omdat zijn voorkant snuit wel wat op een muisje lijkt. Men noemt dit dan ook geen muisje maar de Menierode zuringspitsmuisje - Apion frumentarium. En ja soms kom je ook gewoon vreemde snuiters tegen op je pad en dat heb jij vast ook weleens gehad.(Lach) 

Maar in de natuur zijn het de snuitkevers die toch wel mooi en interessante snuiters kunnen wezen. Als jij eens op pad gaat, neem dan eens een vergrootglas mee want dan zie je soms veel meer. Kevers kennen een enorme diversiteit wat betreft lichaamsvorm maar hebben allemaal hetzelfde basisplan. En die ik had ontmoet is dus een snuitkever.

Deze zuringspitsmuisje -Apion frumentarium - Linnaeus, 1758 (Curculionoidea) komt uit de familie van de spitsmuisjes (Brentidae) en behoort tot de orde Kevers (coleoptera). Deze kever is een middelgrote rood-oranje kever, ongeveer 3-4,5 mm lang. Alleen de klauwtjes en de ogen zijn zwart. Opvallend verschil tussen deze en een ander soort de Apionidae is dat de kop volledig bedekt is met piepkleine putjes. Zelfs het gebied tussen de ogen en op het snuitje heeft deze structuur.

Er zijn in Nederland 5 roodoranje Apions maar die lijken soms heel veel op elkander. Apion cruentatum, Menierode zuringspitsmuisje (Apion frumentarium), Apion haematodes, Apion rubens of het Zuringwortelspitsmuisje (Apion rubiginosum). Alle zijn zijn ook de bewoners van de Zuringsoorten (Rumex). Soms is determineren ook wel moeilijk want ik heb er niet zoveel verstand van. Mij gaat het meestal om de waarneming van iets dat ik had ontmoet en wat ik niet ken en dan zoek ik het op in mijn vele boeken of op het internet.

Als je ook eens wandelt langs de waterkant heb je vast ook wel eens de Waterzuring - Rumex hydrolapathum zien staan en dan heb je kans om deze kever- zuringspitsmuisje te ontmoeten. Deze forse zuringsoort behoren tot de duizendknoop familie en bloeit wat later dan de Veldzuring maar is even mooi. Helaas is de foto van mij niet zo gelukt met het vergrootglas maar ik plaats deze er wel bij en eronder een foto van de waardplant waar je deze ook kan tegenkomen.

Ook op de wilde rabarberplanten kan je de volwassene kevers tegenkomen en de larven die de gallen verlaten zijn er soms wel talrijk. Door zijn felrode kleur valt het beestje ook soms op tegen het groen van bladeren. Tussen april en juni zitten de kevers vaak aan de onderkant van de bladeren. Tot de waardplanten behoren ook een aantal andere soorten van het geslacht zuring en dat zijn de Rumex, oligofaag, zoals Rumex crispis, R. hycholapathus, R. conglomestus en R. obtusifolius.

Vrouwtjes van Menierode Zuringspitsmuisjes boren gaten in de bladstelen of in stengels van de planten waarin zij de eitjes leggen. Deze gaten zijn relatief klein waardoor de eitjes een beetje uitsteken. Daarom wordt elk gaatje bedekt met zwarte substantie die uit de buik door het vrouwtje wordt afgescheiden. De eieren zijn doorzichtig, 0,6mm lang. En niet met het blote oog dus te zien. In dit gedeelte van de stengel vind ook de verpopping plaats.

De larven boren veel tunnels in de bladstelen en vooral in het laagste deel van de stengel en ook veel in de wortelhals van de zuringplanten (Rumex). zij doen dit zonder vergallingen te veroorzaken. En de periode waarin eieren worden gelegd duurt vanaf de winter tot het begin van de zomer. De larven komen al uit na 5-7 dagen. Er zijn drie larvale stadia De volledige ontwikkeling van ei tot het imago duurt drie tot vier maanden. De kleur van de pas uitgekomen kevertjes wordt pas na een week intensief oranje-rood.

Voor jou nog mijn schrijven er apart bij. Degenen die de schoonheid van de aarde waarderen en de natuur op waarde weet te schatten kan elk maal iets moois ontvangen Elke dag zijn er vele geschenken als je alleen maar om je heen kijkt naar onze mooie natuur en dierenwereld. Ze vertellen je elke dag een ander verhaal en alle bomen, insecten, dieren, planten en bloemen doen hetzelfde. 

Als jij echt van de natuur houdt vind je overal wel schoonheid. En je hoeft ook niet altijd ver weg te gaan want in de eigen omgeving vind jij vast ook prachtige natuurgeschenken die je blij zullen maken. 

Daarom moeten wij allen ook zuinig wezen hierop. Bij elke wandeling die ik maak in onze mooie natuur ben ik steeds weer verrast aan wat ik aan mooie natuurgezichten ontvangt.

Tekst en foto 2 en 3  © Tine de Jong- 2020

Foto 1 komt uit mijn vele insectenboeken met wat informatie wat ik zelf ook niet wist. En door lezen leer ik of jij wellicht ook wat bij.

Foto 2 zelf genomen met vergrootglas voor mijn lens van camera.(Canon Axus 185)

Geef jou erbij dit filmpje Geüpload door Oliver's Nature van een mooie opname van dit prachtige diertje De Menierode zuringspitsmuisje (Apion frumentarium) waar je deze goed kan zien en zijn kanaal is zeker wel een bezoek waard want hij ontmoet ook vele mooie insecten en andere dieren.

Wereld van onze Hommels

Hallo lezer, ik ben vandaag eens een hommel en ik heb je wat te vertellen, Maar ik begin eerst met een gedicht die ik heb geschreven en daar na vertel ik je nog meer over mijzelf en mijn familie. Dus wel even op deze pagina blijven hoor en niet gelijk weg gaan want ..anders weet jij nog niets over mij en mijn vriendjes eb van mijn familie. Nou hier komen mijn woorden en ..er zit wel een boodschap in voor jou dus wel goed lezen. Bzzz

Wereld van Hommels

Zwevend ga ik van bloem tot bloem in
afwachting of bloem mij nectar zal geven
zodat ik mijn levensvoorraad aan kan vullen

Het valt niet mee om honing te zoeken want
mensen halen steeds meer bloemen weg uit tuin
Terwijl wij wel mensen helpen met de verstuivingen

Moet soms veel en ver vliegen om enige honing op te halen
Wij teren ook vaak op onze voorraad omdat er niet voldoende is
Maar dat is niet onze bedoeling, wij werken hard om te overleven

Wat zijn toch de beweegredenen van mens dat zij onze levensbehoefte weghalen
hebben ze dan niet door dat wij deze juist nodig hebben voor ons voortbestaan
Wanneer gaat mens inzien dat als men zo door gaat wij er straks niet meer zijn.

Kunnen of willen jullie ons niet meer helpen zodat onze familie de
korte tijd dat wij er mogen wezen ook voor het nageslacht kunnen gaan zorgen
want zeg nou zelf: jullie mensen hebben ons ook toch ook nodig, of vergis ik mij??

Zoals het nu gaat is het behoorlijk hommeles in onze hommelwereld!!!!

Natuurgedicht © 2018 Tine de Jong, alle rechten voorbehouden

Nog wat info erbij voor jou over ons - De hommels:

Op het eerste gezicht lijken wij hommels op de bijen. Maar wij zijn alleen groter en mijn lichaam is bedekt met zwarte, gele of oranje haren. Wij zijn ook lief voor jou en doen jou eigenlijk helemaal geen kwaad zoals andere bijen dit wel kunnen doen. Wij prikken jou alleen als we ons bedreigd voelen. Wij vliegen ook rond met een donker bromgeluid. Dat heb je vast weleens gehoord als je dichtbij ons was. Wist jij trouwens dat de Nederlandstalige naam 'hommel' is afgeleid van het Nederduitse woord hummel, dat 'zoemer' betekent. Nee?? Nou dan weet je dit ook weer.

Er zijn een aantal zweefvliegen die sterk op ons hommels lijken. Maar zij imiteren ons hommels om de vijanden van deze onschuldige vlieg te verwarren zodat deze dan de zweefvlieg met rust zal laten, dit wordt ook wel mimicry genoemd. Voorbeelden zijn de hommelzweefvlieg (Volucella bombylans) en de gewone wol-zwever (Bombylius major). Net als andere zweefvliegen zijn deze soorten te herkennen aan de zeer korte antennes en de ronde vorm van de ogen in plaats van een langwerpige vorm zoals bij ons hommels.

Heb je ons weleens bestudeert??

Onze dichte beharing zijn ook zo aangepast dat wij kunnen leven in relatief koelere klimaten. Wij kunnen daarnaast ook onze lichaamstemperatuur verhogen. Dit doen wij door het trillen van onze borstspieren en dit doen wij zonder dat onze vleugels meebewegen. Als je eens mij voorzichtig bestudeert dan zie je met een loep dat wij ook een onder vacht hebben. En wij kunnen een lichaamstemperatuur van 30 °C tot 32 °C handhaven. Onze koningin, die kan al vliegen bij een buitentemperatuur van 2 °C, en de werksters bij 6 °C. Dat wist jij vast ook niet van ons. Je kan van ons dus ook veel leren en niet alleen van de bijenwereld waar hier op de natuurwebsite al veel over geschreven is. Ons leven is net zo interessant hoor. Onze koningin doet ook alle taken zelf en heeft ook geen werksters. Een bijen koningin heeft deze wel. Dus je leest dat onze koningin het best wel druk heeft.

Wij hommels leven net als alle andere bijen van nectar en stuifmeel wat we ook verzamelen. Want de suikerrijke nectar is een energiebron voor ons hommels. Er zijn hommelsoorten die het stuifmeel opslaan in aparte voorraadcellen (pockets) en er zijn soorten, zoals de aardhommel, die het in de leegstaande broedcellen opslaan. Wij Hommels kunnen tot wel 2 uur achter elkaar stuifmeel verzamelen tot een gewicht van 60% van ons lichaamsgewicht. Het stuifmeel kunnen de vrouwtjes met behulp van nectar en hun voorpoten tot een klompje samen plakken aan hun achterpoten en zo vervoeren naar het nest.

Wij hebben vergeleken met de andere bijensoorten ook een relatief klein nest met zo’n 150 tot 400 hommels. En onze nesten zorgen ook voor weinig overlast voor jou. Wij stichten meestal onze kolonie op de landbouwvelden maar onze nesten worden meestal en ook helaas steeds vaker door zware tractors en andere landbouwwerktuigen vernietigd. Maar ook de bemesting die boeren soms gebruiken is voor onze familie helemaal niet fijn, want wellicht weet jij als natuurmens ook wel dat al deze stikstoftoevoer de gehele bodemstructuur veranderd waardoor er dan ook vele nuttige plantensoorten niet meer goed gedijen, en zelfs verdwijnen.

De eens zo rijke weiden vormen nu in de ogen van ons hommels en ook voor vele andere insecten een onaantrekkelijke omgeving. Daarenboven op veroorzaken maaimachines die veel te laag zijn ingesteld ook steeds beschadigingen aan het maaiveld waarbij hele graszoden soms worden uitgerukt en kapot worden gescheurd. En deze graszoden worden echter door onze hommelsoorten ook wel als favoriete nestplaats uitgekozen. En dan ook niet te vergeten al die pesticiden die men gebruikt, want die vormen eveneens een groot gevaar voor talrijke hommelplanten. En door het afmaaien van de wegenranden worden ook veel nestmogelijkheden voor ons vernietigd. Ja, dan blijft er niet veel ruimte over voor ons om een goed nest te vinden voor onze voorplanting. Dus dat wij hommels en andere bijensoorten weinig nog te zien zijn is dus de schuld van de mens.

Nou dit was een stukje verhaal uit onze hommelwereld. Er is natuurlijk nog veel meer te vertellen maar dat kan je vast wel vinden in vele natuurboeken die jij bezit want daar hebben ze ook over ons geschreven hoor en op deze media wat jullie internet noemen staat ook best veel over ons. Ik hoop dat je nu wat inziet dat wij echt problemen hebben om te overleven als de mens zo doorgaat met deze praktijken.

Groetjes van mij en ook aan mijn waarneemster Tine want zij vertelde mijn verhaal. En zij heeft ook nog een link voor jou met nog enkele weetjes erbij maar ook wat je kan doen als wij eens erg moe zijn. Want dat zijn we ook weleens net als jij....
https://www.hovenierroelzuidema.nl/tuinproblemen/uitgeputte-hommels

Er zijn hier op deze website nog veel meer natuur weetjes voor jou, dus kom nog nog maar eens terug.
En op mijn andere website staat ook veel natuur maar nog veel meer. 

Wees welkom daar ook eens te komen kijken.
Gedichten en verhalen uit leven

Fijn dat je even langs kwam om te lezen. En ook erg bedankt voor wie had of heeft gereageerd op de vorige teksten wat altijd gewaardeerd wordt. Ik wens je mooie dagen voor elke dag en dat jij er dan ook veel plezier aan beleven mag. Maar wel in goede gezondheid.

Maar bedenk wel: (eigen tekst)

Wie de bij of mij als hommel weert of gaat storen heeft de liefde voor de natuur verloren.

Tekst, fotografie, en live natuurfilm © 2018 Tine de Jong alle rechten voorbehouden.

Geniet van mijn  live filmpje want de hommels hebben een feestje in de tuin op menige klaprozen wat veel lekkers voor hen bevat. 

Vuurwantsen - Pyrrhocoris apterus met weetjes

Deze diertjes heb jij vast ook wel eens ontmoet maar toch wil ik er wat over schrijven want ik vind hen best wel erg mooi om te zien. Geef je ook even wat informatie erbij mocht je dit nog niet weten: 

De vuurwants- Pyrrhocoris apterus- is een insect uit de onder orde wantsen (Heteroptera) en de familie vuurwantsen (Pyrrhocoridae).

De vuurwants is een bontgekleurde soort die een overwegend helder rode kleur heeft met een karakteristiek patroon van zwarte lichaamsdelen en vlekken en hieraan is te herkennen. De wants komt in grote delen van Europa voor en is ook in België en Nederland te vinden. De wants is voornamelijk een planteneter die soms ook dode of levende insecten eten.

De vuurwants is zo'n 9 tot 12 millimeter lang en rood met zwarte tekeningen. De nimfen zijn bijna helemaal rood, behalve op de plekken waar later de vleugels komen. Die plekken zijn... zwart. En ik vond ook een jonge vuurwants die al een beetje de volwassen kleuren begint te ontvangen en deze foto geef ik je erbij. Want zo kan je zien hoe mooi het lijfje al begint te worden.klik op de foto om het beter te zien.

© Foto Jonge vuurwants 

De vuurwants is een echte alleseter. Hij zuigt aan planten, aas en dode insecten, maar gaat ook zelf op jacht naar insecten om op te eten. In de zomer vaak te zien in enorme groepen. Dit zijn gemengde groepen met volwassen dieren en nimfen door elkaar heen. 

Nimfen die niet voor de winter volwassen worden gaan dood. Alleen de volwassen dieren overwinteren. De vuurwants kan niet vliegen, de vleugels zijn onderontwikkeld. Zij zijn soms massaal aan te treffen bij lindebomen en andere planten (hibicus) die ook door hen gegeten worden.

Omdat de wants wel algemeen voorkomt en eenvoudig in een laboratorium in leven is te houden, zijn er ook verschillende studies gedaan naar de vuurwants, zoals bijvoorbeeld onderzoek naar de lange duur van de paring, de ontwikkeling van de vleugels en de tolerantie voor vorst. Uit het sap dat ze uit planten zuigen, maken de vuurwantsen een heel erg gecompliceerd gif en daar zijn al uit menige studie overgedaan. 

Eén van de onderdelen wordt momenteel intensief bestudeerd. Het heeft een zeer sterke antibacteriële werking. De stof doodt zelfs bacteriën die ondertussen resistent zijn tegen antibiotica. 

Het middel zou kunnen werken tegen de beruchte ziekenhuisbacterie (MRSA). De stof staat bekend als pyrrhocorine. Maar er moet nog meer onderzoek worden gedaan hiernaar, maar vond het wel een leuk weetje om het hier te schrijven.

De wetenschappelijke naam van de wants komt uit het Grieks en betekent letterlijk rood insect (Pyrrho-coris) zonder vleugels (a-pterus). De Nederlandse naam vuurwants is eveneens afgeleid van de rode kleur, ook andere insecten met een heldere rode kleur krijgen wel de toevoeging -vuur, zoals de familie van vuurkevers (Pyrochroidae). 

De vuurwants werd in 1758 voor het eerst beschreven door Carolus Linnaeus (Hij was een Zweedse arts, plantkundige, zoöloog en een geoloog). die al de naam Pyrrhocoris apterus gebruikte.
Bij veel insecten is de wetenschappelijke naam in de loop der tijd veranderd maar verder van de vuurwants zijn geen synoniemen bekend. Ik vind hun schild altijd erg bijzonder eruit zien. Kleine maskertjes lijken het wel.

De vuurwants kent twee generaties per jaar, de wantsen komen in de lente rond mei uit hun winterkwartier en zoeken elkaar op voor de paring. Wat met name opvalt aan de paring is de duur, de vuurwants kent een zeer lange paring. Dit komt wel meer voor bij insecten, de mannetjes blijven lang aan het vrouwtje gehecht zodat ze niet met andere mannetjes kan paren. Soms lopen ze wat rond met het vrouwtje aan hem gekleefd.

Dit gedrag komt ook voor dat een mannetje probeert meerdere ei-legsels van een enkel vrouwtje te bevruchten en zo te voorkomen dat ze zijn spermapakketje uitwerpt of om grote hoeveelheden zaadcellen over te brengen zodat de bevruchtingskans groter wordt en zaad van andere mannetjes te vervangen. 

De paring van de vuurwants kan extreem lang duren, uit diverse veldwaarnemingen blijkt dat de paring van de helft van de koppeltjes 12 uur of langer copuleert maar dit kan ook oplopen tot maar liefst zeven dagen. 

Uit onderzoek blijkt tevens dat de mannetjes een dergelijke lange paring gebruiken om het vrouwtje letterlijk te hechten zodat zodat ze niet met andere mannetjes kan paren. Er zijn zelfs mannetjes die ook op het vrouwtje klimmen terwijl ze al aan het paren zijn.

Dat zie jij goed in deze link: Mating beetles (fire bugs)

Het zijn best nuttige dieren voor de natuur. Deze wantsen leven van plantensappen, maar zijn meestal niet erg desastreus en verstoren de bloei van de plant slechts marginaal. Vuurwantsen zijn niet meteen zeer schadelijk voor uw tuin. Ze zuigen voornamelijk plantensappen op uit afgevallen bladeren. Ze zijn zelfs nuttig omdat ze sommige schadelijke insecten ook gaan aanvallen.

Heb jij ze ooit in je tuin of elders dan hoef je niets te doen hoor, want ze gaan vanzelf weer weg. De kleur is bedoeld om vogels op afstand te houden, de vuurwants heeft een klier welke een stof afscheidt. Dit maakt de vuurwants oneetbaar. 

 Vuurwantsen leven in groepen en zij zijn al vroeg in het voorjaar te vinden en zijn dan op zoek naar een plekje in de zon om op te warmen. Na een zachte winter zijn ze wel in grote getale te zien.

Die ook veel opduikt in grote aantallen zijn deze wantsen. Klik op link en zie meer over deze wantsen soort waar ik over heb geschreven: 

Ontmoet de malvawants-oxycarenus-lavaterae 

met ook veel weetjes over deze insecten voor jou wat je vast nog niet wist.

tekst en fotografie © Tine de Jong. 2017 

De Informatie over dit insect komt uit mijn natuurboeken en diverse bronnen.

Voor jou deze mooie video close-up die jij vast ook mooi zal vinden.

Geelbandlangsprietmot (Nemophora degeerella) een bijzondere mottensoort

De wereld van insecten is echt wonderlijk te noemen want er zijn vele soorten. En onlangs mocht ik ook hele mooie zien en fotograferen. En dat was de Geelbandlangsprietmot (Nemophora degeerella) wat ik waarneem daar schrijf ik dan erover. Vele insecten staan al benoemd op deze natuur website van mij. 

En ik mocht ditmaal ook eens de Geelbandlangsprietmot (Nemophora degeerella) daar ontmoeten. Dat was mijn eerste keer dat ik deze zag. Die lange sprieten vielen mij op. de foto hieronder is een mannetje.

De naam langspriet is overigens ook alleen van toepassing op de mannetjes. 

Het vrouwtje heeft niet van die lange sprieten slechts de lengte van haar lichaam. Ze hebben wel die die gele band.  Dat kan je hier zien op de deze foto.

En wellicht heb jij deze nog nooit ontmoet, dan geef ik jou wat informatie erbij:

Een mot is een insect dat ook nauw verbonden is met de vlinder, beide van de orde Lepidoptera. Motten vormen de meerderheid van deze volgorde. 

 Alleen door de verandering van klimaat zie je hen wel steeds minder.

De geelbandlangsprietmot (Nemophora degeerella)- Vrouwtje 
De geelbandlangsprietmot is een mooi klein motje. Hun kleur en tekening zijn werkelijk bijzonder fraai. De larve leeft van rottend blad op de bodem.  Deze heb ik nog niet ontmoet of wellicht wel een keer en dat ik niet wist deze te koppelen aan deze mot.

Een volwassen langsprietmot heeft de adderwortel, gewone margriet en de brandnetel als voedselplant. Daar kwam ik de ook tegen en soms rusten ze er ook eronder.  

De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen de 16 en 23 millimeter. De mannetjes hebben voelsprieten van wel vijfmaal hun lichaamslengte terwijl de vrouwtjes veel kortere sprieten hebben.

De geelbandlangsprietmot is in Nederland vrij algemeen, vooral in bosgebieden en op zandgronden. De larven heb ik nog nooit ontmoet. Hoewel het een nachtvlinder is vliegt deze wel overdag. Was dan ook blij eens kennis te maken met dit bijzondere insect. 

Het is een dag actieve nachtvlinder uit de familie Adelidae langsprietmotten. Familie zijn ze van vlinders welke bij de kleine vlinders of motten behoren. Er komen in Nederland nog ongeveer 15 soorten voor. Wellicht ook door het veranderen van het klimaaat.

Waar dienen de lange sprieten voor?

Dat was een vraag die ik mijzelf stelde en dook thuis wat insecten boeken waar het kleine insectenleven besproken wordt in daar stond dit in.

De sprieten / antennes  van de mannelijke geelbandlangsprietmot zijn belangrijk voor het opsporen van vrouwtjes, omdat deze geurstoffen afgeven voor communicatie. 

De antennes van de vrouwtjes geven feromonen af. En ze hebben vele doelen. Want dat zijn chemische signalen die insecten gebruiken om te communiceren met soortgenoten, en ze dienen voor verschillende doelen zoals het vinden van een partner, het vinden van voedsel, het waarschuwen voor gevaar, en het sturen van sociale interacties binnen een kolonie. 

Deze stoffen worden buiten het lichaam uitgescheiden en worden herkend door andere insecten van dezelfde soort, waardoor ze gedrag kunnen beïnvloeden en samenwerking of voortplanting kunnen sturen. Zo leerde ik dus ook weer wat bij.  

De mannetjes komen op deze geurstoffen af en gebruiken hun extreem lange antennes om dan de vrouwtjes te lokaliseren.  De mannetjes verzamelen zich dan in zwermen en voeren een baltsritueel uit, waarbij ze de geur van het vrouwtje volgen om te paren.

De mannetjes maken dan ook baltsvluchten rondom het vrouwtje welke op de uiteinde van takken zitten te wachten op de paring.  En zo proberen ze het voortbestaan te doen en laten we hopen dat het ze lukt. Want we zien ze steeds minder en dat is wel jammer toch?  

Ook zij en hun larven hebben hun vijanden die ze ook als voedsel zien. 

En met schrijven sluit ik af. 

Tekst, fotografie en dia video slide © Tine de Jong, 16-06- 2017 

Locatie foto's : de Educatieve Heemtuin van Natuur en Vogelwacht Papendrecht. En dat ligt in het Alblasserbos  in de Alblasserwaard Z/H

De informatie van deze Geelbandlangsprietmot komt van diverse bronnen. 

Geen auteursschending bedoeld.

Tevens bedankt voor alle mooie reacties bij mijn vorige schrijven.

Zie mijn fotografie met deze video uit deze heemtuin. 

Het verhaal en naam van het lieveheersbeestje

Het verhaal en naam van het lieveheersbeestje

Vele kennen wel het prachtige kevertje met de stipjes in verschillende getallen, maar weet jij ook het verhaal achter zijn naam "Lieveheersbeestje"? Ik ben van nature altijd benieuwd hoe een dier aan zijn naam zoal komt en ging weer eens op onderzoek uit en deel met jou hier nu eens wat informatie over dit bijzondere kevertje. 

Want als jij het verhaal heeft gelezen dan mag je best wel zeggen dat het een bijzondere kevertje is. Ook zal ik nog enkele weetjes erbij zetten over dit prachtige kevertje die bij elk mens wel geliefd is.

Diverse namen voor Het lieveheersbeestje (Coccinellidae) verwijzen ook naar de maagd Maria, de moeder van Jezus, denk aan lievevrouwebeestje, mariabeestje en maria-tor in Nederlandse dialecten, of het Duitse Marienkäfer, De Engelse ladybird en het Franse bête de la Vierge (kerkelijke benaming uit oude tijd) Tegenwoordig ook wel de naam bête à bon Dieu genoemd. 

Deze vernoeming heeft te maken met het uiterlijk: Maria wordt vaak afgebeeld in rode kleding, waarschijnlijk als verwijzing naar het bloed van Jezus, en ze wordt geassocieerd met het getal zeven, vanwege de zeven vreugden en de zeven smarten die ze doormaakte. Het lieveheersbeestjes zou door de Heilige Maria worden gestuurd om gewassen van tuinders te beschermen.En het meestvoorkomende lieveheersbeestje is ook rood met zeven stippen (Coccinella septempunctata).

Christelijk geloof

Het kevertje wordt dus ook geassocieerd met het christelijk geloof, wat blijkt uit een naam als hemelbeestje, en uit de bekendste benaming van het kevertje: lieveheersbeestje of onzelieveheersbeestje, ook wel (onze) lieveheershaantje, herenkuikentje en jezusbeestje genoemd. 

Deze benaming is van betrekkelijk recente datum, want het lieveheersbeestje of een variant daarvan is in de Middeleeuwen niet aangetroffen. Misschien heeft men deze naam in de achttiende eeuw, toen men zich ging bezighouden met de wetenschappelijke nomenclatuur van planten en dieren deze toegekend, en daarbij gespiekt bij vele andere talen.

Germaanse achtergronden

De naam van dit bijzondere insect komt ook uit de tijd dat de Germanen verplicht werden om Christenen te worden. De zogenaamde ongelovigen moesten bekeerd worden, en zo ook alles wat zij een naam gegeven hadden. In het Germaans hadden destijds de lieveheersbeestjes de naam Freyafugle. Een prachtige naam, die de Germanen afgeleid hadden van hun godin Freya. 

Letterlijk betekende dat “vogel van Freya”! Maar Freya kon niet meer, dus ook de naam Freyafugle moest weg. Om nu toch wat dichtbij de oude naam te blijven werd dat diertje in eerste instantie omgedoopt tot “onzelievevrouwebeestje” en later lieveheersbeestje.

In de Germaanse tijd werden de Germanen, die zich niet wilden bekeren meteen onthoofd. Nu was er een man die klaar lag om onthoofd te worden, maar er landen precies op de plek van de nek waar de genadeslag moest plaatsvinden een prachtig insect. Dit moest toch een teken zijn, dat die man niet slecht was, en de beul sloeg niet toe. Vandaar dus de naam Lieveheersbeestje voor dat diertje.

Sinterklaasliedje

Het lieveheersbeestje heeft in de Nederlandse dialecten best wel een groot aantal namen. Bijvoorbeeld kapoentje - een woord dat we vooral kennen uit het sinterklaasliedje 'Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje'. Het gaat hier om een en hetzelfde woord. Kapoen betekent 'gecastreerde haan' en 'deugniet'; het woord is ontleend aan het Noord-Franse capon, dat ook beide betekenissen kent. Volgens Henk van Benthem, die in 1991 het boekje Sint-Nicolaas-liederen schreef, verwijst kapoentje in het sinterklaaslied naar die tweede betekenis: 'deugniet'. 

Het lied, dat sinds 1893 bekend is, is geïnspireerd op volksprenten over een zekere Klaas Kapoen, die allerlei ondeugende streken uithaalde. In de iets latere variant 'Klaaskapoentje, legt wat in mijn schoentje', van rond 1900, is kapoentje een liefkozende benaming, net zoals men kinderen wel 'deugniet', 'dondersteen' of 'boefje' noemt. Dit liefkozende kapoentje zal op dezelfde manier overgedragen zijn op het insect. Het kent vele bij namen dus je kan best zeggen dat dit kleine kevertje ook best erg beroemd is.

Een oud volksgeloof zegt ook dat Lieveheersbeestjes ook mooi weer en geluk brengen. men zet de kever dan op hun hand en blazen hem weg. Als het weg vliegt, wordt het de volgende dag mooi weer, maar als het op de grond valt dan weet je het wel… Alweer regen. Misschien kan jij het eens doen en kijken of het waar is. En het lieveheersbeestje staat ook symbool voor de actie tegen zinloos geweld. Zo zie je maar dat zo een klein insect ook beroemd kan wezen als jij het verhaal om hem heeft gelezen. Het is een kevertje wat ik dus graag weer ziet of ontmoet en jij??


Nou dit was vast iets wat jij niet wist of toch wel??

Nog wat extra weetjes voor jou:

Die opvallende kleuren die zij vormen zijn een waarschuwing voor vogels en andere predatoren: 'Eet mij niet op.' Als dat toch dreigt te gebeuren, scheidt het lieveheersbeestje een gelige, olie-achtige, bittere substantie af. Dit gedrag heet "reflexbloeden". 

De vloeistof (hemolymfe), die tevoorschijn komt bij het femoro-tibiale gewricht van de poten, heeft een kwalijk geurtje en smaakt erg bitter. Vogels die een lieveheersbeestje oppakken, proeven dit 'bloed' en laten hem dan soms snel vallen. Ze zijn meestal te vinden in rozenstruiken, distels, lupines en (brand)netels. Al heb ik hen ook soms op andere plantensoorten ontdekt waar ik even de naam niet van weet.

Er zijn wel 59 verschillende soorten lieveheersbeestjes in ons land. Sommige soorten herken je gelijk, andere zijn moeilijk uit elkaar te houden. Niet alle lieveheersbeestjes hebben evenveel stippen. Er zijn lieveheersbeestjes met 2, 7, 12, of zelfs 24 stippen. Vaak wordt er gezegd dat het aantal stippen de leeftijd van het diertje aangeeft, maar dat is beslist niet waar. Het zijn gewoon allemaal verschillende soorten. Ook niet alle lieveheersbeestjes zijn oranje van kleur. 

Er zijn gele soorten met zwarte stippen, zwarte met oranje stippen. Maar ook vele anderen die ik ook nog nooit zelf heeft ontmoet. Er zijn er ook die niet zo veel goed doen aan menige blad van de planten maar echt bewezen is dit nooit. hier een foto die ik vond op internet van enige soorten die je wellicht eens bent tegengekomen.

(de laatste foto van de soorten die je hierboven ziet is de larve van het mooie kevertje.
Soms kom je hen ook eens binnen tegen of elders als zij uit hun winternest te voorschijn komen en dat kan inderdaad ook binnenshuis wezen. Maar zij doen echt geen kwaad. 

Lastig kan het wel wezen maar ga hen dan op een diervriendelijke manier verwijderen, als jij ze hinderlijk vindt of er allergisch voor bent (wat niet vaak voorkomt) bent. Dan kun je ze vangen en ook weer buitenzetten. Zijn het er teveel om te vangen, zuig ze dan bijvoorbeeld op met een stofzuiger en op een lage stand en keer de zak buiten dan om. 

Ook kun je de over de mond en binnenkant van de stofzuigerbuis een nylonkous bevestigen en deze vastzetten met een elastiekje. Op deze manier kan de lucht er nog doorheen, maar de lieveheersbeestjes niet. Na het opzuigen haal je de kous er weer vanaf en maak je hem dicht waarna je de lieveheersbeestjes op een diervriendelijke manier buiten kan zetten. 

Gebruik liever geen chemische bestrijdingsmiddelen: vaak zijn deze niet geschikt en gif in huis is niet aan te raden. Op deze manier doe je hen echt geen kwaad en zet jij ze dan in de tuin dan helpen zij jou ook nog eens. Want ze doen echt goed werk.

Lieveheersbeestjes worden wel door andere dieren gegeten, maar ze behoren niet tot het favoriete voedsel. Er is een soort wesp die voor de lieveheersbeestjes de grootste vijand vormt. Deze wesp (Perilitus coccinellae) legt haar eitjes in het lieveheersbeestje. 

De jonge wespen eten het lieveheersbeestjes vervolgens van binnenuit op. Dat verhaal erover wat ik heb geschreven kan jij vinden als je op deze link drukt:
https://catherinetine.blogspot.com/2016/01/lieveheersbeestje-coccinella-septempunctata-en-zijn-gast-de-sluipwesp.

Hoe zien zij eruit? Dat weet jij vast wel maar dit wellicht nog niet misschien..

Aan de voorrand van de kop zit hun mond. Die is best ingewikkeld gebouwd. Het bestaat uit een boven- en onderkaak, en ook verschillende tasters. Hiermee houdt hij zijn prooi vast. Het heeft ook twee speciale ogen: de facetogen. Die bestaan uit een groot aantal kleine oogjes. Het borststuk bestaat uit drie ringen. 

Die heten: het voorborststuk, het midden-borststuk en het achter-borststuk. Zulke ringen heten segmenten. Aan het midden-borststuk zitten de dekschilden, en aan het achter-borststuk de vleugels. De dekschilden hebben meestal opvallende kleuren. De dekschilden worden gebruikt bij het vliegen maar geven hen ook bescherming. 

Een lieveheersbeestje heeft 6 poten. Zo’n poot bestaat ook weer uit allemaal delen: de heup, de dij-ring, de dij, de scheen en de voet. Aan de voet zitten kleine klauwtjes waar het diertje zich mee vasthoudt. In het achterlijfje zitten organen voor de spijsvertering en de voortplanting.

Een lieveheersbeestje kan wel 3000 bladluizen per maand eten. Als ze zijn aangesterkt zoeken ze een geschikt gebied op om zich voort te planten. In april, mei paren zij weer. Bij de paring van lieveheersbeestjes klemt het mannetje zich vast bovenop het vrouwtje. De twee kunnen zo wel drie kwartier blijven zitten.

De eitjes worden in groepjes afgezet en de larven die als eerste uitkomen eten ook vaak hun broertjes en zusjes op. In de zomer kunnen de larven dankzij het warme weer en voldoende voedsel snel groeien. Insecten groeien enkel in deze fase. Als de larve volgroeid is gaat ze verpoppen. In de pop verandert het beestje in een volwassen dier. 

In juli of augustus kruipt het volwassen lieveheersbeestje uit de pop (soms ook eerder) zo'n zes weken nadat de eitjes zijn gelegd. Je kan tijdens de zomer dus twee generaties lieveheersbeestjes ontmoeten.

Lieveheersbeestjes hebben ook een leuke gewoonte. Ze kruipen bijna altijd omhoog want ze zoeken altijd graag het zonlicht op.

Een lieveheersbeestje is echt een heel nuttig dier want als je hem op een plant zet eet hij alle bladluizen er vanaf. Zie de foto onder maar van mij waar je goed de luizen kan zien. ( Klik op de foto dan zie het beter)

Dus wellicht een tip voor jou als jij last van bladluizen heeft. En op een natuurlijke wijze is beter dan met chemische rotzooi die andere insecten ook kwaad zouden kunnen doen die ook nuttig zijn voor menige bloem of plant.

Voor andere gedichten en verhalen over de mensen natuur erbij  (soms met een boodschap voor jou erin verweven), dan wil ik jou ook uitnodigen om op mijn eigen persoonlijke website eens te komen bezoeken: Alvast bedankt voor enige reactie hier of op mijn site zelf. https://tinedejong.blogspot.com

Bedankt voor je bezoek en kom gerust nog eens op deze website want hier vind je menige natuurwoorden en leer jij vast ook meer van en over onze mooie natuur en het leven erin. En als je op de begin(home) pagina komt zoek dan in zoekhoek rechtsboven Lieveheersbeestje in toetst kan je nog meer weetjes van dit insect ontmoeten. Het zoekhoekje kan je trouwens heel veel geven maar ook de labels /tags onder de video is een aanrader om eens uit te proberen.

 © Tine de Jong, 08-06-2017

Foto 1, 2, 3 4, 6 copyright foto's © Tine de Jong
foto 5 van de diverse soorten kleuren heb ik van het internet
Bronnen: uit mijn vele natuurboeken

Voor  jou  heb ik deze mooie video van een YT vriend: Heb jij vast ook nog nooit gezien of wel??