Ditmaal ben ik in de huid gekropen van mijn hond en zij vertelt de onderstaande woorden. De foto boven is dus mijn lieve huisdier en viervoeter vriendin Toscana en je ziet ook mijn wandelwagen gemaakt van een onderstel kinderwagen en daar heb ik een bak opgemaakt.
Dit gedicht deel ik erbij Knuffelhond (echte) Toscana verteld,
Ik ben net een clown
doe vrijwilligerswerk met plezier
Voor een ieder heb ik wel een knuffel
en kletsen doe ik op mijn eigen manier.
Mijn vrouwtje werkt in een verzorgingstehuis
En ik mag dan altijd met haar mee
Omdat ik daar in het middelpunt sta
voor elk mens met hun wel en wee.
Tweemaal in de week is het mijn taak
omdat ik daar de bewoners blij maak
Ik verveel me daar ook nooit hoor
met al die aandacht die ik er ontvang
Hoop dat ik er mag blijf werken mijn leven lang.
Ook kan ik al heel wat handgebaren
sommige bewoners zijn ook wat doof en
zitten soms wat voor zich uit te staren.
En ik tover dan een lach op hun gezicht
Haal ze dan ook wat uit hun cocon
maar geef de bewoners daar ook wat zon.
Na drie fijne uurtjes is het werk gedaan
Dan mogen wij alle twee weer naar huis toegaan
Al ben ik dan wel moe, maar zeker erg tevreden.
En wacht weer op die leuke dagen
Waar ik dan al die bewoners weer bezoeken mag
en hen even terug brengt naar het heden.
En ik doe dit werk ook helemaal niet alleen hoor
want er gaan veel maatjes met
hun viervoeters hierheen.
Gedicht, foto en video © Tine de Jong 2013
Geef jou mijn videoslide - Middelwaard-Vianen een omgeving die ik graag bezoek.
Veel pootjes en knuffels van mij Toscana voor jou.
