Knoopkruid Centaurea jacea is een goede insectenplant

Onlangs bij een wandeling in mooie omgeving kwam ik veelvuldig het knoopkruid -jacea tegen. En daar was ik heel blij mee want het kruid is een insectenmagneet dankzij de rijke nectarproductie van hen. 

De foto boven laat een geaderd witje (Pieris napi) zien op het het kruid. De plant heeft kenmerkende paars-roze, distelachtige bloemen waar je dus op eerste gezicht het je ook aan een distel doet denken. De bloemhoofdjes zijn bolvormig en de stengels zijn stijf en geribbeld. 

De plant is inheems en draagt bij aan de biodiversiteit door een voedselbron te zijn voor veel insecten, inclusief zeldzame soorten wilde bijen, en door de zaden die later in het jaar door vogels worden gegeten. 

Echt een waardevolle drachtplant is dit voor hen, en we hebben de bijen en hommels dan ook hard nodig. want ze slinken steeds meer in aantal. Ook deze maand heb ik er niet veel gezien. 

De plant bloeit vanaf juni tot diep in de herfst en is dus een waardevolle plant voor bijen en vlinders.  Knoopkruid is zeer variabel van vorm, maar heeft altijd mooie paarse bloemen zowel roze als violet. 

Ze heeft een voorkeur voor een zonnige standplaats op droge tot licht vochtige grond die bij voorkeur voedselarm tot matig voedselrijk is. 

Vermeerderen kan je deze ook. Graaf dan de wortelstok voorzichtig uit en deel deze in stukken, waarbij elk stuk voldoende wortel heeft. 

Plant de wortelstekken op de gewenste plek in goed doorlatende grond. Knoopkruid kan zich ook via worteluitlopers zich verspreiden en zich makkelijk zelf uitzaaien, waardoor de plant zich ook zonder jouw hulp kan vermeerderen. 

Het is een winterharde plant en kan dus ook overwinteren wat deze doet via de wortels. 

Wil je de groei beheersen dan kunnen de uitgebloeide bloemhoofdjes verwijderd worden.

Er zijn ook zaadjes van te koop. In een zakje zitten genoeg zaden om tientallen planten op te kweken.  

Knoopkruid kan zowel in het voorjaar (maart-mei) als in het najaar (september-oktober) gezaaid worden, bij voorkeur op een plek met volle zon en goed doorlatende grond.  

Weetje erbij is dat als ze in de zomer wordt afgemaaid dan komt ze weer in bloei en bloeit tot ver in de herfst.  Vandaar dus dat het een sterke plant is die zich niet snel laat verwijderen door de onrustzaaier van de natuur zoals ik de gemeente maaier altijd noemt.

Wil jij ook meer insecten ontvangen dan is deze echt een aanrader.

Dank voor je bezoek en wens je mooie dagen hierbij.  

Fotografie en tekst © Tine de Jong, 

Kort filmpje erbij als afsluiter mijn schrijven. Op mijn andere website  Gedichten en Verhalen uit het leven heb ik aldaar ook een mooi dagje uit gezet. Nieuwsgierig? Dan daar ook even kijken. Daar is ook de mooie natuur met ander leven verweven. Wens je ook vast een mooie September maand en dat de dagen mogen wezen wat jij er van verwachten zal.

Veelzijdige Grote Teunisbloem - Oenothera glazioviana

Al heel vaak gezien in de natuur maar nog niet erover geschreven. En nu ontvangt deze hier wat extra aandacht. En dan heb ik het over de Grote Teunisbloem - Oenothera glazioviana. Deze zie je steeds meer verwilderd overal nu veel te voorschijn komen. Oorspronkelijk komt de plant uit Noord-Amerika en is pas in de 17e eeuw naar Europa gekomen. 

Waarschijnlijk als verstekeling met schepen die toen ballastgrond meenamen. Deze ballastgrond, afkomstig van havens in Amerika, bevatte vaak zaden van de teunisbloem, die vervolgens in Europa ontkiemden en zich later dus gingen verspreidden. En is nu algemeen voorkomend in Nederland.  

De bloeiwijze is een opvallende aar met vele grote bloemen die 's avonds opengaan en tot de volgende middag open blijven. Hier een foto van dichtbij waar je het kan zien. 

Zoals je ziet zijn de knoppen van de lange rode kelkblaadjes zichtbaar. In bloei heeft elke bloem vier felgele bloemblaadjes die tot 5 centimeter lang zijn.

De vrucht is een lansvormige doosvrucht van 2 tot 3 centimeter lang. De bladeren (vergeten op foto te zetten) zijn lancetvormig en de gehele plant wordt zo’n 120 cm hoog. 

Ze geuren ook wel heerlijk. En daarbij lokken ze nachtvlinders aan die ook nodig zijn voor de bestuiving. Net als andere insecten. Elke bloem bloeit maar één keer, maar omdat er veel knoppen worden gemaakt duurt de bloei steeds voort.  

De grootbloemige teunisbloem staat bekend om zijn vermogen om bestuivers aan te trekken, met name motten en nachtvlinders die zodra de bloem opengaat er maar al te graag induiken. Maar zeker ook de bijen proberen snel bij de pollen te komen.

De belangrijkste vlinder die op de Grote Teunisbloem - Oenothera glazioviana afkomt, is de Teunisbloempijlstaart (Proserpinus proserpina). Want de rupsen voeden zich met name met de Teunisbloem. 

De vlinder is voornamelijk actief in de schemering en 's nachts. Zelf heb ik deze nooit gezien en jij misschien wel. De plant kan dan ook zeker een prachtige aanvulling zijn voor wilde bloementuinen en of in een verwilderde omgeving en zeker in jouw tuin.

De Grote Teunisbloem is een tweejarige plant, wat betekent dat hij een levenscyclus van twee jaar heeft. In het eerste jaar vormt hij een bladrozet en in het tweede jaar bloeit hij en produceert hij zaden.  Dus niet denken dat deze niet bloeit als je dit zal zien.

Ook heel goed zelf te kweken met andere tips.

De teunisbloem is ook echt makkelijk zelf te kweken, ook als men geen ervaring hebt met tuinieren. Dit komt omdat de plant veel grondsoorten aan kan. Deze groeit goed op zowel zonnige als schaduwrijke plaatsen. Maar het liefst wel in voedselrijke grond. En niet te nat.

Als de grote teunisbloem tot bloei komt en alles gaat goed, zal hij ook veel zaden maken. Deze vallen na rijping rond de plant op de grond. Zo zaait de teunisbloem zichzelf steeds verder uit. Je kan de zaadjes ook verzamelen en op een andere plek uitzaaien, of natuurlijk weggeven! 

Het oogsttijdstip is wel belangrijk. De zaaddozen moeten nog groen zijn anders gaan ze open tijdens het drogen en vallen de zaadjes eruit.

Je kunt de teunisbloem ook vermeerderen door deze dan te scheuren, ofwel te delen. Dit wordt zelfs aangeraden na enkele jaren (twee of drie) om de plant binnen de perken te houden. U graaft dan de plant in zijn geheel op en splitst deze in meerdere delen.

Zaai de zaden in het voorjaar, na de laatste vorst. Zaden kunnen binnen worden gezaaid en buiten worden uitgeplant zodra ze een paar echte bladeren hebben ontwikkeld. Zorg ervoor dat de grond vochtig blijft tot de kieming plaatsvindt.

Let op!  Want in de tuin zaait deze plant zeer goed uit en kan dus wel gaan woekeren.

Deze plant wordt ook gekweekt elders. Je kent vast wel teunisbloemolie, en daar worden de zaden van de plant ook voor gebruikt voor de productie hiervan. Daar deze ook diverse medicinale eigenschappen heeft. 

De zaden van de grote teunisbloem worden ook soms door vogels gegeten. En een weetje is ook dat de Teunisbloemplanten heel goed gedroogd kunnen worden en dan als wintervoer aan de vogels worden gegeven. Heel de plant is eetbaar voor vogels. 

Het wordt dan ook vaak vermengd met vogelvoer wat je kopen kan maar het eens zelf maken is goed voor vogels in de wintertijd als er niet genoeg voor is voor ze.

Verder komen in Nederland in het wild drie soorten teunisbloemen voor: de middelste teunisbloem (Oenothera biennis), de duinteunisbloem (Oenothera oakesiana) 

En de grote teunisbloem (Oenothera glazioviana) waar ik nu over schreef. 

Daarnaast is er ook nog de gestreepte teunisbloem (Oenothera × fallax), een bastaard van de middelste en grote teunisbloem.  

Fotografie en tekst © Tine de Jong , 21-06-25

Locatie foto's, Stadspark Gorinchem.

Vond een mooi filmpje die men als een soort time-lapse hadden gemaakt.

Bedankt voor je bezoek.  Reacties worden altijd gewaardeerd maar niet anoniem.

Japans hoefblad - Petasites japonicus met weetjes

Heb onlangs weer een ander soort woekeraar gezien bij een wandeling. En dat is het Japans hoefblad - Petasites japonicus. En ik heb al eerder geschreven over wat hoefblad soorten. (Zie de linken onderin) Ditmaal is deze eens aan de beurt op mijn natuur website. Zowel aan de waterkant heb ik deze veel gezien maar ook langs bermen. Zelfs in het bos kan je deze ontmoeten.

Deze komt ook meestal eerder tevoorschijn dan het grote hoefblad (Japans hoefblad - Petasites hybrides 

In het vroege voorjaar kan je hen al door de kale klei heen barsten. Ze vormen een ondoordringbare bodembedekker in zware grond, zelfs in stevige klei. 

Deze ziet er leuk uit als de bloemetjes komen maar is net zo een woekeraar want de sterke wortelstokken zijn ook niet gemakkelijk te verwijderen.

Het zijn taaie planten want als jij ze wilt verwijderen en je neemt de wortelstokken niet mee dan heb je een probleem. Want ze komen dan gewoon terug. Bedenk dit als jij ze eens in je tuin zal willen hebben.

Ze maaien ze hier wel af  als ze het gras maaien maar ze komen elk jaar als je de wortels niet verwijderd gewoon weer terug. Dit komt door de meerjarige wortelstokken. 

Hun bloei is ook wel vreemd. Want in de late winter of het vroege voorjaar verschijnen al de ronde bloeiwijzen op grondniveau. Ze bevatten veel kleine bloemen en ook honing-dragend. 

En hommels en bijen bezoeken deze graag en dus eigenlijk dan ook wel een plant die in de natuur thuis hoort. Er zit ook verschil in want de vrouwelijke bloemen zijn wit en de mannelijke bloemen zijn lichtwit. Welke dit zijn dat weet ik niet.

De bloemetjes bloeien meestal van maart tot april. 

En als de bloemetjes zijn uitgebloeid dan komen de bladeren en zo een blad kan wel tot 1meter breed worden. En bedekken dan elkaar overlappend.

Deze is niet alleen maar een woekeraar maar ook beetje giftig. Slechts de jonge bladeren en bladstelen zijn eetbaar. 

Maar al haal ik weleens wat uit de natuur om er wat van te maken? Deze laat ik staan hoor. Ik hou niet van alles en deze hebben ook niet echt mijn voorkeur.

Fotografie en tekst © Tine de Jong, 2025

Heb er geen filmpje van gemaakt. Dus deelde ik alleen de foto's die ik nam.

Deze hieronder is ook wel een tip om eens te lezen. Alvast bedankt.

Groot hoefblad-petasites hybrides 

klein hoefblad-tussilago farfara.

Dank je wel dat je de moeite nam om mijn schrijven en foto's te bekijken. Maar ook vind ik het altijd erg leuk als je een reactie achterlaat maar is niet verplicht. 

Wandelen rond de Spaarbekken Petrusplaat

Wie de vorige blogpost had gelezen had al gezien dat mijn zwager en ik in de mooie Brabantse Biesbosch waren. En dit is het vervolg Deel 2 en het slot daarbij. Want nadat we de brug over waren gegaan na een korte pauze gingen we weer verder rijden. En ditmaal gingen we dus wandelen rond en naast de Spaarbekken Petrusplaat om te zien hoe het hier veranderd was. Daar ik hier ook al eerder eens was wat jaren terug en dat was in 2021

Had op mijn andere website er toen ook over geschreven. En daar hadden we geheel andere mooie natuur gezien.

Wie dit niet hebt gezien dan is hier het schrijven in het rood er gelijk in zal komen. 

Wandeling Biesbosch Petrusplaat

Maar lees eerst verder(en ga dan even terug als je ook de video hebt gezien) want dan zie je later als je mijn video beneden hebt gekeken het verschil terug hoe het eerst was en nu. De natuur laat zich niet sturen en geeft dan ook steeds andere gezichten. Maar dat maakt het dan ook zo mooi als je ergens eens terug keren zal zoals wij nu hier. 

We gingen eerst de trap naar de uitkijktoren op om naar de spaarbekken te kijken. Voor mij al een uitdaging met mijn wandelstok. Helaas geen goed zicht erop wegens er hoge struiken die het uitzicht belemmerde. 

Hield de camera toen wat boven me hoofd en nam op goed geluk twee foto's. 1 ervan is deze. Toch wel gelukt dus ook een meevallertje. 

Toen we hier ook een pauze hielden zag ik nabij het stenen bankje waar we op zaten ook een prachtige bij rondvliegen en ik zag allemaal zandputjes en ik hield dat gaatje in de gaten. En mijn camera erop gericht maar de bij was te snel ervoor. Toch een poging gewaagd en die ik erin en snel er weer uit zag gaan was de Pluimvoetbij - Dasypoda hirtipes. Ook weer een mooie waarneming op deze dag daarbij.(zie je ook  in de video beneden wel)  

Verder zagen wij hier heel veel verschillende wilde bloemen, bomen, struiken en planten. Slechts 1 vlinder en dat was het Bonte zandoogje- Pararge aegeria en ook twee prachtige bijensoorten. Verder wat lieveheersbeestjes en dat was het dan wel. Maar de wilde bloemen en kruiden waren voor mijzelf het hoogtepunt hier. En natuurlijk ook het gezicht in een boom waar ik altijd op let of ik er ene ziet.

Maar ook zeker een pracht van een insect die ik nog niet eerder had gezien. En ik heb altijd zo een klein boekje bij me waar verschillende insecten in staan en wat ik had gezien was de Dansmug onbekend- Chironomidae indet. (familie Chironomidae) 

Deze wordt ook weleens de vedermug genoemd. Ze zijn te onderscheiden door de grotere en witte vleugels die als een afdakje op de rug worden gevouwen in rust. Zoals je beneden op de foto kan zien. En een weetje is ook dat deze niet steken en daarbij als ze volwassen zijn eten ze ook helemaal niet.

Deze mug is ook maar en paar millimeters lang en leeft zo een 1 á 2 maanden. De vrouwtjes overwinteren soms in kelders, holle bomen of andere beschutte plaatsen. Het proces van ei tot imago duurt vaak slechts twee weken. Er komen ruim 175 soorten dansmuggen voor in Nederland en België. Ze zijn tevens ook een voedselbron voor een heleboel andere insecten en vogels.  

Na wat foto's te hebben genomen wandelden we een smal paadje uit. En terwijl ik nog onderweg aan het struinen was in het gebladerte zag mijn zwager een bijzondere wilgensoort die veelvuldig langs het pad groeide. 

En dat was de Witte abeel (Populus alba) en wordt ook weleens de zilveren populier genoemd. Hij had gelijk dat hij het mooi vond want dat was ook mijn indruk. En ik bekeek deze wilg van alle kanten en maakte er ook mooie foto's ervan. Dit was het paadje waar we ingingen. (foto) Toch weer een andere route die ik wat jaren geleden niet in was geweest.

Hier kan je het mooie bladerdek zien

En ook de steel aanzet was geheel wit oftewel dus zilvergrijs.

Dat is toch wel een heel mooi gezicht toch?

Voor wat betreft natuur is waar je ook bent in de Biesbosch buitengewoon veelzijdig. Doordat er verschillende biotopen zijn is er een grote verscheidenheid aan flora & fauna. 

En ook deze wandeling was weer heel geslaagd. En met wat wij nog meer zagen kan je ook zien in de videoslide met mooie muziek waar je ook wat vogels hoort fluiten. 

Wandel je dan gezellig virtueel mee. Ik heb er ook iets bijgevoegd wat ik ook eens leuk vond om dit bij de foto's erbij te doen en ben benieuwd of jij het ziet wat dit is.  En dan hoeveel maal je het zag. Dat hoor ik dan ook graag als een reactie erbij mocht je deze willen achterlaten. Want dat is geheel vrijwillig maar je weet het vast al. 

Niet anoniem en plaats altijd je naam op het reactie formulier en ook in de reactie zelf. Ook geen linken naar andere websites graag want ook die worden niet gezet. 

Tips!! Scrol eens met de iPhone naar beneden eens en zie dan ook meer. Of probeer de flipcard eens uit links boven. 

Heb je wellicht ook een YT kanaal dan kan je ook met die URL reageren. Dan kom ik zeker ook op visite bij je mocht je deze post lezen en kijken. En wil je deze website ook volgen wat ik erg leuk zal vinden dan even de URL https://catherinetine toevoegen aan je leeslijst of bij je favorieten. 

Wens je veel kijkplezier. En heel erg bedankt dat  je even op visite kwam.

Natuurgroetjes van mij Tine

Fotografie en videoslide © Tine de Jong, 23-09-2024

Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch

Wat dagen terug met een droge maar wel een heel winderige dag en was ik weer eens gezellig met mijn zwager rond wezen toeren in het prachtige Nationale park "De Brabantse Biesbosch" in Polder de Noordwaard.  Ditmaal deden we ook een andere route want ik ben hier al heel vaak geweest en hoe we nu gingen rijd je eigenlijk via een andere richting ook naar het Biesbosch Museumeiland toe.  

En is heel leuk om er zo eens heen te rijden en vanaf de Bandijk gingen we bij de T splitsing rechts een weg in die het Steurgat  heet. Enige huizen kom je rechts tegen voor je de polder inrijdt. Die vervolgde wij tot we aan de rechtse zijde een grote parkplaats zagen. Even erbij vermelden dat het water erom heen ook het Steurgat heet. 

Daar hebben we dan ook wat gewandeld want er is een wandelpad die je naar een mooi plekje brengt. Voor wie hier ook een heen wilt heb ik hier een adres zodat je als je er ook eens heen wilt zo kan zoeken hoe te rijden. Steurgat 26, 4251 Werkendam.

Hier zie je een route bord die we later na de wandeling gingen volgen. Dat staat aan het begin bij de parkeerplaats. 

Maar we gingen hier eerst wandelen. En we gingen dus het wandelpad in (zie foto) Was hier ook al eens geweest met mijn man toen en wilden nu eens zien of ik wat verder kon wandelen dan die keer. Want toen wilde mijn benenwagen en die van mijn man niet verder en zijn toen weer terug gegaan. Want ja je moet toch ook weer naar de auto terug gaan. 

We zagen hier iemand lopen met een hond aan de lijn (want dat moet hier ook) En die zagen we niet meer terug dus wellicht kan je rondwandelen of zo.  Dat is wel het lastigste als je met een auto hier bent, want als je gewoon wandelen gaat dan hoef je niet terug maar wandel je aldaar weer ene andere route uit of zo. 

Had ditmaal wel mijn Nordic wandelstokken nu bij me als ondersteuning want ja met een rollator is het niet altijd handig om ergen mee te gaan wandelen in de natuur.  Als je hier gaat wandelen kom je ook roosterplaten tegen die je over kan en waar je dan links en rechts mooi uitzicht heb op het water. En dan kom je later op een soort eilandje en daar was de natuur ook wel heel mooi. 

Hier een foto die ik vanaf de stalen roosterplaat nam. Heb je alvast een idee waar we waren. In de video zie je ook dat ik nog even net erover linksaf een pad was gevolgd maar die liep dood. Je zal dan ook wel zien dat het water heel helder hier is. Wellicht laat men hier een hond eens zwemmen of men doet het zelf. 

Mooie natuur kwamen we dus wel tegen maar helaas geen vlinders maar toch wel een paar mooie insecten. Welke dat deze waren kan je zien als je ook de andere fotografie zal bekijken in onderstaande video die dan zal plaatsen na dit schrijven. Want alles hier plaatsen is wel een beetje veel.  En in een dia slide met rustige muziek is het ook veel mooier om alles te zien toch?  Zag dat ook hier de vegetatie heel verschillend was.

Maar helaas lukte het me weer helaas niet om nog verder te gaan. Maar wel weer verder dan die keer dat ik er met mijn man toen was.  Wie weet een volgend maal als ik hier weer heen zal gaan dat ik dan weer wat verder kan. Aanhouders winnen zegt men toch?  Ervoor had ik al wat langs de weg wat gewandeld terwijl mijn zwager dan wat vooruit reed en dat doe ik dan de volgende keer niet. Wie weet helpt dit dan wat. 

Je hebt hier mooie doorkijkjes over de vele plassen die het gebied rijk is. De omgeving hier is in elk seizoen wel mooi.  Zag dat er aardig wat bramen al rijp waren maar ze zo eten deden we niet want er zitten soms insecten in. We lieten ze maar waar ze waar ze waren.

Toen we weer terug gingen naar de auto zag ik midden in het gras mooie bloemen staan en dacht eerst dat het madeliefjes waren maar die zijn niet zo lang van stengel. Toen ik naderbij kwam zag ik dat het de Zomerfijnstraal- Erigeron annuus waren. Deze had ik ook nog nooit gezien hier in de Biesbosch of elders. Hier de foto er dan ook maar even erbij.

Deze wordt zo een 30–75 cm hoog en heeft een rechtopstaande, behaarde tot weinig behaarde stengel. De Bloei is van mei tot oktober. Vond ze mooie bloemetjes.

Later hebben we de weg vervolgd en aan het einde zijn we rechts af gegaan. 

Tip is :Als je linksaf zal gaan kom je bij de Selevia hoeve uit. Deze Hoeve is een manege en camping ineen, maar er is ook een brasserie waar je wat kan eten en drinken. Vele zwaluwnesten hangen onder de daken altijd. En die zie je dan ook veel heen en weer vliegen.  

En als je deze weg (die het Kooike( heet langs de hoeve zal volgen als je met de fiets zal wezen) dan heb je aldaar ook een pontje waar je naar de overkant kan komen. Pontje Steur vormt de verbinding tussen de Oost en de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. Het vaarseizoen is vanaf mei tot oktober. Deze is soms wel uit de vaart en even kijken op internet is dan wel wat je even moet doen. Anders moet je weer helemaal om fietsen wil je naar de andere zijde komen. 

Wij reden dus rechtsaf met de auto via de Nerzienweg en die later weer overging naar de Bevertweg. Onderweg hebben we ook gestopt om er wat rond te wandelen en we zagen prachtige wilde bloemen, struiken en vergezichten. De omgeving zijn hier meer landbouwpolders maar waar je ook dieren zal kunnen aantreffen. Mooie brandrode runderen lagen in het weiland en ook wat ganzen zagen we langs de dijk aan overkant sloot. 

Zo zagen we ook enkele bijenkasten in het land staan en toen we even stopte zodat ik er een foto van de kasten kon nemen vlogen er vele rondom ons. De  witte uien roken we ook goed en zijn ook wel gereed om van het land afgehaald te worden. Maar wel top dat ze hier ook aan de bijen denken. Zag er onderweg best wel vele staan in het landschap. 

Verder zagen we nog wat ganzen en een uitkijktoren waar een zwaluw nest in zat boven ijzeren deur en erboven inhammen die gemaakt zijn voor de vleermuizen. De grote kattenstaart was ook weer volop in bloei. Als een fraaie paarse deken kleurde hij grote delen van de Noordwaard. Echt een prachtig gezicht.

En zo reden we weer verder het mooie Noordwaard polderland door met steeds korte pauzes daarbij. Af en toe een brug over met weeral een mooi uitzicht op water van de Noordwaard polder. Helaas hier geen bevers ontmoet maar de natuur met al de flora en fauna vonden we ook al prachtig. 

En op een gegeven moment waren in de Noordwaard polder bij de brug Lijnoorden aangekomen waar onze route van eerste fotosessie stopte.  Bij de brug nabij het gat van lijnoorden zag ik heel veel wilde bloemen en planten aan de oever staan beneden. En sommige kende ik wel maar er was een ander soort die ik hier nog nooit gezien.  Zwager parkeerde auto wat verder en ik wandelde terug en maakte hier ook wat mooie foto's.

En die ik onder andere ook heel mooi vond was de mooie Bosrank- Clematis vitalba L. Deze is sterk gebonden aan de aanwezigheid van kalk in de bodem. Dus het betekent dan als je deze ook eens zal zien dat de bodem kalkhoudend is.  Hier stonden heel veel wilde bloemen en plantjes en kruiden. Echt een kleurrijk geheel aan de waterkant.

Later gingen we weer verder de weg vervolgen en als je richting het Museumeiland gaat dan kom je links ook nog een hele mooie omgeving tegen bij de Petrusplaat. Want daar hebben we ook rondgewandeld maar niet te ver want de lucht begon later wat te betrekken en daarbij was de beenpijn ook wat erger geworden en dan moet ik het niet forceren gaan. Want dan zijn de piepers gaar zoals we altijd zeggen in het Alblasserwaards. En puree is niet echt mijn  ding om te ontvangen.

Maar dat zal een ander schrijven worden die ik voor de volgende keer wellicht hier dan ook zal delen. Die wandeling met fotografie moet ik nog voorzien van mijn naam en nakijken wat ik in een video wilt. Want ik neem wel altijd veel foto's maar wil ook nooit een videootje te lang maken en sommige zijn ook eens mislukt.

Ja lezer het is hier echt heel mooi in dit Nationale park De Biesbosch en er zijn veel wandelen en/of fietsroutes hier. Vele fietsers kwamen we onderweg ook tegen want er zijn ook wegen waar je niet met de auto mag komen en waar zij dan wel weer mogen rijden. Vele weten het wel maar mijn andere buitenlandse blogvrienden wellicht niet en ik schrijf als laatste er nog wat over.

Het Nationaal Park De Biesbosch is een beschermd natuurgebied in Nederland dat op de grens van Noord-Brabant en Zuid-Holland ligt. Het natuurgebied is het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. Vele vogelsoorten kan je hier zeker eens zien. Het is ook één van de beste locaties in Nederland om bevers te spotten. En ook de visarend broedt hier en helaas zowel deze als de bevers heb ik nog niet gezien. 

Kwam hier vroeger heel veel met mijn liefste maar ja die is er helaas niet meer. Al reist hij wel altijd met mij mee waar ik ook heen zal gaan. We zaten toen op dit bankje en keken dan naar het water en de vogels die hier toen ook waren. Heel lang konden we turen met onze verrekijkers. (archief foto)

Maar ik heb zijn foto om mijn hals en in mijn portemonnee en zo is hij ook dichtbij mij. En zo af en toe zie ik ook ergens als ik wandelen gaat een wit veertje. En dan weet ik dat hij ook om mij heen is. Ik kan hier niet komen met het taxivervoer wat ik nu hebt en ik was blij dat mijn zwager tijd had om hierheen te gaan met mij. 

Er zijn nog meer wandelingen en bezoekjes die we hier ook eens een keer gaan doen dus kom gezellig weer eens kijken. Daarbij staat er al genoeg hier te lezen wat wellicht je aandacht trekt.

Met deze regels sluit ik dit schrijven weer af en tip is wel om echt helemaal de video te kijken want wat we zoal zagen was echt heel mooi en zo leer jij ook deze omgeving kennen mocht je er nooit geweest zijn. 

Dank alvast en ook voor je bezoek en reacties over mijn schrijven vind ik altijd leuk maar denk erom Niet anoniem dus plaats altijd je naam alsmede ook in je reactie zelf.

Fotografie , tekst en video dia slide © Tine de Jong, 2024

Bodembedekker speenkruid Ficaria verna

 

Gekieteld door lentezon zie je nu steeds meer het gewoon speenkruid-Ficaria verna te voorschijn komen. Geel is ook de kleur van de lente en die mag van mij weleens door gaan zetten. En gele andere bloemen die altijd op komen in deze maand zag ik al maar deze vind ik zelf altijd wel kleine vrolijke bloemetjes. Bloemen zijn geel van kleur, met twaalf kroonbladeren en groene kelkbladeren.

Deze zijn wel de bekende voorjaarsbode's waar je nu al veel van kan genieten. Er is al veel over geschreven maar ja wat ik zie of eens ontmoet daar schrijf ik over maar ik houd het ditmaal kort. Men ziet deze soms als onkruid maar ik zeg altijd er bestaat geen onkruid en dat zijn deze plantjes dus ook helemaal niet.

En heb jij deze ook eens in je tuin. Dan zeker niet weghalen want door het laagblijvend bloementapijtje heb jij geen kans op onkruid daar het de bodem goed afsluit en onkruid geen kans heeft zich erdoor te dringen. Het is ook wel een woekerplantje en kan soms kwetsbare voorjaarsbloeiers wel in de weg zitten. Maar na de groei en dat is meestal in de zomer dan verdwijnt speenkruid weer volledig ondergronds. En als de tijd er weer is dan komen ze weer terug. 

Had ook een foto genomen van de bladeren en dat is deze foto en rechtsonder in de hoek zie je ook een knop van het gewoon speenkruid. Met kleine zonnestraal erop gericht alsof deze wilde zeggen mij niet vergeten hoor. Zie mij eens als klein geel zonnestraaltje. 

In een vaste plantentuin met enigszins vochtige zandgrond is het speenkruid zeker ook een goede bodembedekker. Daarbij geeft het ook wat kleur daarbij. Speenkruid behoort ook tot de stinzenplantjes. En dat merk je ook aan de wortelstokken en hierdoor vermeerderen zij zich ook. 

De naam speenkruid is afgeleid van de vorm van de knolletjes, die ook wel op kleine speentjes lijken. Op deze foto (beneden) zie je ze goed. Wel heb ik deze van heel dichtbij de foto genomen. Maar dan heb je beetje een idee hoe speenkruidknolletjes eruit zien.

Had het zelf al eens geprobeerd om deze uit het wild in een balkonbak te gaan vermeerderen maar dat is me niet gelukt. Ik vermoed dat ik niet de goede grond had, maar ja als je het niet probeert dan weet je het niet. Je kan ook een ander soort kopen bij tuinwinkel en misschien doe ik dit ook wel eens een keer.

Wat ook een mooi plantje is deze waar ik ook eens wat informatie over had gedeeld. Wellicht heb je deze nog niet gelezen.Is misschien ook wel interessant voor jou als je van wilde bloemen of planten houdt.

• https://catherinetine.blogspot.com/2018/09/stinkende-gouwe-chelidonium-majus.html

Zie je het niet in het blauw of rood dan werken ze wel hoor. Weet niet wat het is maar dat werkt niet bij mij. Soms wel hoor maar veel ook helaas niet.

Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op mijn schrijven. En met het  dit teken > linksboven (kan op een phone anders zijn) kan je ook verder of terug lezen gaan. Wens je mooie dagen toe voor elke dag. 

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem graag. Die worden niet meer geplaatst. Tevens bedankt voor de reacties op mijn vorige schrijven.

Fotografie , tekst  © Tine de Jong , 18-03-24

Onkruid bestaat niet

Wie kent ze niet al die plantjes die zomaar groeien tussen de straatstenen van vele stoepjes of langs de muren groeien?Vele zien het helaas als onkruid en halen ze weg. Maar nu vele gemeenten niet meer van die chemische rotzooi gebruiken hebben ze nu de kans om hun uitstralingen te laten zien en te groeien. En er kunnen soms mooie plantjes tussen zitten die je voorheen niet zag.  

Maar ook mooi mos groeit er soms zoals mijn bovenste foto wel laat zien en zie toch eens hoe mooi de zaadjes ook weer te voorschijn komen. Echt een mooie muurbedekker is dit mos ook wel.

Want als je eens om je heen zal kijken dan zie je vast ook veel soorten muurbloempjes of stoepplantjes ergens staan. Kijk ook maar eens bij de lantaarnpalen of naar de bomen die op straat trottoirs staan. Want ook daar groeien mooie soorten rondom. Heb er ook eens een paar mee naar huis genomen die nu in een bloemenbak op balkon staan. En ze groeien ook heel goed. 

Het zijn echte doordouwers te noemen want als men ze weg halen zal komen ze gewoon vrolijk weer terug. Daarom bloeit het ook als het winter is omdat het van geen ophouden weet en ons zo laat zien hoe sterk en mooi sommige wel niet zijn. Waarom zijn er toch mensen die ze niet bekoren en ze weg willen hebben?

Elk plantje of bloem heeft ook zijn doel, waarom hij groeit en waar hij groeit. Namelijk niet als onkruid maar gewoon als wilde plantjes.  

Zie jij het echt als onkruid? 

Nu ik dus niet want er zijn soms echt bijzondere plantjes en bloemen daarbij. Ik heb er met een wandeling al menige ontmoet en ja ik weet ook alle namen wel niet maar dat hindert niet voor mij. Het is al een supermooi gezicht al die nieuwe natuur. Want zo noem ik hen allemaal.

Het is alleen triest dat vele dit wel als onkruid zien en ze het liefst weg willen  halen. Het kleurt ook het straatbeeld wat toch?En zie dan ook eens wat voor insecten erop zitten want die vinden deze plantjes ook al.

En bedenk dan ook hierbij, als men veel van die stoep of straatplantjes gaan verwijderen, dan kunnen de kleinere organismen zoals de insecten geen plek vinden om wat voedsel of wat beschutting te vinden. 

Andere dieren zijn ook weer afhankelijk van deze insecten. En wanneer men het gaat verwijderen, wordt dus ook hun voedselketen verbroken. Dat kan soms ook drastische gevolgen hebben voor het ecosysteem. Er wordt al zoveel weggehaald overal en dat is dan ook de reden dat er steeds minder dieren of insecten er zijn.

En zoals je hebt gelezen hier zijn echt vele insecten er ook heel blij mee en daarbij helpen zij ook weer deze bloemen of plantjes voor onze natuurwereld. Vele zorgen ook voor de verstuiving zodat er elders ook weer mooi jong leven is te zien in de plantenwereld. Er komen soms echt mooie insecten op zoals deze schattige lieveheersbeestjes die ik er tussen zag. En de foto eronder daar zat ook al zo een mooie op.

De bekende sterke paardenbloemensoorten of de brandnetels en de smeerwortel ken je vast ook wel maar er zijn soorten die ik voorheen nog nooit had gezien. Deze hieronder kennen jullie allemaal vast wel maar zie eens hoe liefelijk deze eruit zien.  Deze smeerwortel stond verscholen tussen het kleefkruid en andere plantjes langs de muur.

Heb jij trouwens een onkruid in je moestuin of op het gazon staan dan kunnen ze jou ook nog eens heel veel vertellen hoe je grond zoal is. Je kan ze dus ook wel signaalplantjes gaan noemen inplaats van het woord wat jij veel gebruikt. 

Het is ook zoals ~Luther Burbank~ eens zei;

"onkruid is niet meer dan een vermomde bloem".

De paardenbloemen soorten en de brandnetel of doofnetels, klavertje vier  kennen we allemaal wel. De paardenbloemen zijn ook wel sterke planten te noemen want als ze hier het gras maaien dan maaien ze alleen de kopjes er af, maar het wortelstelsel blijft dus binnen de korste keren zie je al dat mooie geel gelukkig weer staan. 

Waarom zal je trouwens de paardenbloemen weg halen zodra ze in het voorjaar beginnen te bloeien? 

Want ook die mooi gele bloemen voegen esthetische waarde toe aan elk gazon of grasveld en zijn daarbij ook nog eens een belangrijke bron van stuifmeel en nectar voor insecten zoals wilde bijen die vroeg in het jaar op zoek zijn naar voedsel. Waarom zien vele mensen dit nu niet in want we hebben de insecten zoals de bijen hard nodig.

Brandnetels zijn ook belangrijk

Dat is ook met de brandnetels zo want wat denk je van de rupsen van de mooie populaire dagpauwoog vlinders die zich bijna uitsluitend met brandnetelbladeren voeden. Heel simpel gezegd betekent dit dat als er geen brandnetels meer zijn, ook de pauwvlinder zal verdwijnen. 

Het is dus altijd een dienst die je kan schenken aan de biodiversiteit om wilde planten ook een leefgebied te bieden en wat ruimte. Dus laat ook eens deze staan in je tuin of creëer er eens hoekje voor. Ook hier had ik al eens over geschreven en dat kan je hier lezen. 

Brandnetels geven meer dan jeuk

Ik heb veel plantjes gezien bij mijn wandeling  En ik vond dit ook eens leuk om er dan een video van te maken. Maar van vele weet ik de naam niet. En mocht jij deze wel weten en ze herkennen, dan hoor ik dat graag als een reactie onder de video. Ik hoop dat je deze zal bekijken want de kijktijd is slechts 7:10  en als je kijkt dan zal je ook wat mooie kleine dieren zien die ook op mijn pad kwamen.

En wil je zien welke dit waren dan moet je echt de video beneden helemaal bekijken wat ik ook erg zal waarderen. Ik wens jullie warme en zonnige lente dagen toe, gevuld met veel gelach, plezier en met veel liefde.  

En zie nu ook eens al die mooie plantjes en bloempjes die langs muren of op stoep te zien zijn nu eens anders. 

Want lieve lezers onthoudt dit nu eens "Onkruid bestaat niet!"

Er is zelfs een mooi citaat dat zegt "Weeds are flowers too, once you get to know them."

Oftewel : Onkruid zijn ook bloemen, als je ze eenmaal leert kennen.

Het is ook mijn citaat want als men mij een tijdje niet ziet of hoort rond thuisfront of op mijn 2 blogs, en dan weer wel op een dag dan zeg ik dit ook altijd.😉

Ik geef je een link waarmee je al wat stoepplantjes kan ontdekken die echt heel mooi zijn. Die kan je ook afdrukken gaan en zo zelf nog hen allen beter te leren kennen mocht je deze eens zien. En je leert er ook nog eens van. .

https://hortusleiden.nl/uploads/bestanden/Hortus_Stoepplantjes_poster_A1.pdf

Zie ook het vorige schrijven op deze website van mij, want ook dat is belangrijk voor jou.

Bedankt dat je gezellig kwam kijken en lezen.

Tekst, fotografie en video slide © Tine de Jong, 02/05/2023

Deel met jou mijn video slide met enkele muur en stoepplantjes die ik eens had begroet. 

En herken jij ze van naam zet dit dan als een reactie als je de video bekeken hebt. Niet vergeten je naam te vermelden als je anoniem reageert hoor. 

Alvast bedankt en ook voor de vorige reacties op mijn schrijven en dat je ook eens de website dieper in gaat om de oudere te lezen wat ik ook erg waardeert.

Natuurgroetjes, Tine

Natuurgebied Vonkelse plas en Dreumelse waard

Ik kan weer een natuurwandeling afschrappen van het doe en wandellijstje. Maar dit plekje was niet zo gemakkelijk te vinden. En dan heb ik het over de Dreumelsche waard en de Vonkelplas wat ligt in het mooie land van de Maas en Waal in Gelderland. 

We hadden er eens over gelezen en dat trok toen onze aandacht daar we graag natuurgebieden bezoeken. En zeker die we niet kennen om dan daar eens rond te gaan struinen. Dus deze kwam ook op het wandellijstje te staan. 

Ik kwam van de andere zijde af en daar heb je ook een B&B met Theehuis die ook Dreumelse Waard heet en daar heb ik het even gevraagd. Want ik kon het natuurgebied niet vinden. En men vertelde mij dat ik nog een stukje de Waaldijk verder uit moest gaan en dan aan de rechtse zijde zie je dan ergens een weg naar beneden. En aan het einde van die weg met het toegangshek stond het bord dan. 

Vreemd dat men deze niet langs de dijk had gezet want voor natuurliefhebbers is het hier echt wel een must. De bewoners weten dit plekje wel daar ze hier soms een rondje doen, maar ik als onbekende niet dus. Degene die mij hier bracht had mij netjes afgezet en ik had ook een tijd afgesproken om mij dan weer op te halen. 

Net boven het dorp Dreumel loop je al dus door de Dreumelse Waard. Dit natuurgebied langs de Waal in de uiterwaarden bestaat ook uit de Vonkerplas. En ook daar heb ik even gewandeld maar veel zag ik niet wat ik mijn aandacht echt trok. 

Het water wat er toen lag voor de Vonkelse plas wat je op foto beneden ziet, zal nu ook wel opgedroogd wezen. Want de erge droogte doet geen enkele rivier of bedding goed. En zeker niet de vissen die er in leven als het water hierdoor zkt of helemaal droog komt te staan.

Later hoorde ik van een wandelaar die met hond hier ook liep dat je hier ook een wandeling  kan doen van zo een 9 km maar dat was voor mij te ver want ik moest ook weer terug naar het punt waar mijn wandeling aanving en waar ik weer opgehaald zal worden. 

Ze vertelde mij ook dat je hier veel vogels kon spotten maar die zag ik dus helemaal niet. Het was die dag warm en dan verwacht je toch wel dat menige vogels op de plas wat verkoeling zal zoeken. Dat deed ik ook even in de plas met mijn voetjes.

Dus helemaal doorgelopen heb ik maar niet maar was al dik tevreden met wat ik zoal zag. Daarbij had mijn benenwagen het vast ook niet uitgehouden want ik liep slechts met de boomstok en een goedgevulde rugzak die ik ook wel voelde op mijn rug want mijn rolli kon ik hier niet meenemen. Dus ik ruste ook veel daarbij.

De omgeving is hier wel mooi al is het ook wel een ruig gebied waar de natuur een beetje haar gang gaat. Maar ook de droogte van de laatste maanden speelt hier zeker ook wel een rol.  Toch ontving ik hier wel mooie natuur wat ik ook op de foto zette.

Want het icarus blauwtje fladderde hier ook vrolijk rond. Eindelijk liet deze vlinder mij eens geen blauwtje lopen. Foto is wellicht niet zo goed maar ze hadden geen rust om even voor mij te blijven zitten.

Verder ontmoette ik nog een sprinkhaan en wat andere insecten. Er groeiden hier wel veel wilde bloemem, kruiden en planten, Zoals de vergeet mij nietjes, Wilde cichorei (Cichorium intybus) de watermunt, kaardenbol, kruisdistel, wilde peen en anderen .De uitgebloeide kaardenbollen oogden daarbij ook mooi in dit landschap.  

Een Lieveheersbeestje (Coccinellidae) zat verscholen in de uitgebloeide wilde peen maar ik zag deze wel. Dat zie je wel beneden. Veel voedsel had deze niet te verteren want ik zag geen luis hierin. Verder waren er hier ook wel veel zweefvliegen en andere insecten maar toch niet zoveel als dat ik had verwacht.

Er kunnen wel grazers hier rondlopen maar buiten de opgedroogde uitwerpselen zag ik deze niet. Wie hier eens wilt gaan wandelen met een viervoeter moet dus wel de hond aan de leiband houden. Mede ook om de andere natuur niet verstoren.

Ik zag ook aan waterkant vele dode geraamte's liggen van de Chinese wolhandkrab (Eriocheir sinensis) waar men hier niet blij mee is want die eten ook de vissen die hier leven. Deze krab kan zowel in zoet- als in het zoute water overleven.

Hoe die hier zijn belandt was voor mij een raadsel. Hier enige foto's zodat je kan zien hoe harig zo een poot wel niet is van deze krab. En de onderste zag ik ook ergens liggen.

Wat ik nog meer ontmoette dat zie je in mijn fotografie beneden want ik kan hier niet alle foto's plaatsen gaan en in filmpje kan je ze allemaal zien als een foto slide met relax muziek daarbij. Zal het echt waarderen als je alle foot's zal willen bekijken en enige feedback is altijd welkom.

Als je op het eekhoorntje zal drukken kom je ook op mijn YT kanaal, waar ook vele nieuwe mooie wandelingen staan die ik eens had gedaan. Want niet alle wandelingen of bezoekjes  zet ik op mijn websites. En je ziet misschien ook tips om eens heen te gaan mocht je in de omgeving wezen. Maar ik kan wellicht ook eens bij jou in de omgeving zijn geweest. 

Wens je veel kijkplezier.

Ik bedank je weer voor je bezoek. Maar ook dat je de oudere blogs eens leest wat ik ook heel fijn vind. En menige doen dit ook en hiervoor mijn dank. 

Houd je ook er van om eens in een mooie natuurgebied te gaan wandelen? 

Of gaat je voorkeur uit naar parken en tuinen?

Als je dit wilt vertellen dan kan dit als een reactie.  Alvast bedankt.

tekst, fotografie en video-slide © Tine de Jong, 2022