Zag onlangs bij een wandeling een fiets staan en waarschijnlijk was deze al heel lang niet meer gebruikt. En zoals je op de foto ziet hebben ze er mooie bloemenmanden aan gedaan. Maar er groeiden beneden ook bloemen en andere plantjes er tussen. En toen kwamen deze woorden in mij op die ik opschreef en thuis heb ik deze uitgewerkt als onderstaande gedicht. Ik heb het gedicht Fiets liefde genoemd .
kan mij heerlijk optrekken en heb ook steun
aan die ijzeren dradenmassa die mij begeleiden
Hij stond al maanden eenzaam bij muur en nu leun
ik op hem die mij verwelkomde alsof de wielen zeiden:
Wees welkom en hou mij maar vast en ik was dan ook
blij verrast dat mijn bloemen wortels hier mochten aarden
Misschien zijn wij samen wel in vele mensenogen onkruid
maar weet je; wij houden het hier samen best wel een poosje uit.
En ik zie wel wat er in de toekomst met ons gaat gebeuren
Hij is net als ik een vreemde maar we houden elkaar in waardeKan nu ook heerlijk bij hem groeien en aan fiets mij optrekken gaan
En de fiets maak ik ook mooi, hoop dat we er lang mogen blijven staan.
Nu ontvangt hij ook wat kleur want dat was bij hem wat verborgen
Hoop dat mijn nieuwe vriend nu niet zo snel wordt weggehaald
Dan breekt echt mijn bloemenhart en ben dan triestig en niet blij
En als je mij en mijn vrienden zal bekijken dan zie je dat ik straalt.
Gedicht en fotografie © 2013 Tine de jong alle rechten voorbehouden.
Het lied heb ik verwijderd want die deed het niet meer, maar het gaat tenslotte ook over de woorden en muziek is bij zaak. Maar plaats er hier geen andere meer.