Brakelhoenen een uniek kippenras

Ditmaal ga ik eens wat schrijven en delen hier over een mooi kippenras die ik eens had gezien bij een bezoek aan het het Uilen en Dierenpark De Paay in Beesd. (gld) En daar wilde ik ook eens meer over weten want ik vond het verenpak zo mooi. En bij thuiskomst heb ik het later opgezocht in mijn boeken maar ook heb ik het internet gebruikt voor wat meer informatie. Had het aan een vrijwilliger hier gevraagd maar die wist er niet zo veel over te vertellen waar mijn interesse naar uit ging.

Ken jij deze mooie ras ook? John van https://naastmijnschoenen.nl/ zal ze vast wel kennen want ik zag op zijn YT kanaal bij zijn kippenvideo er eentje tussen de kippen lopen. 

Dit mooie Vlaamse leghoenderras heeft daarbij ook een mooie geschiedenis daarbij. En dan heb ik het dus over de Brakelse hoen. Welicht ken jij ze dus toch wel. Want ze zijn tevens ook de oudste kippenrassen van Europa.  Dit ras heeft dus echt een bewogen geschiedenis achter de rug. De eerste vermeldingen van dit ras heeft men eens terug gevonden in documenten uit 1416. De Brakel zou reeds rond 1400 voorkomen zijn in de streek rond Nederbrakel en Oudenaarde (België). Deze dieren zijn ontstaan in de Vlaamse Ardennen.

Op de plaatselijke markten werden er toen landhoenders verkocht die gefokt werden in de streek. Bij menige boerderij in Vlaanderen waren ze toen ook wel.  Van een echt 'Brakelras' kon men in het begin nog niet spreken. Pas in de 19de eeuw werden er rasstandaarden opgesteld en werd toen ook de eerste Brakel-club opgericht. Als je verder zal lezen kom je meer te weten hierover.

Vanuit de streek rond Oudenaarde en nederbrakel is het Brakelhoen verder verspreid naar Noord-Frankrijk en tot in de Belgische Kempen. De hoenders uit de Kempen bleven wel kleiner dan hun soortgenoten op de rijkere Vlaamse gronden.  Door de invoer van de hybride legrassen net na de tweede Wereldoorlog daalde de interesse in het rustieke Brakelhoen ook zeer snel. Op 20 jaar tijd was het ras bijna uitgestorven. En in 1969 waren er nog minder dan 5 dieren over.

De Speciaalclub voor het Brakelhoen bracht in 1971 al het resterend materiaal aan Zilverbrakels samen: dat bestond uit 2 hennen, 1 haan en 12 eieren. Er werd ook nog een Goudbrakelhaan teruggevonden. Vanuit dit materiaal werd het ras toen langzaam terug opgebouwd en verder verspreid. En zo kwamen er toen weer steeds meer en werden er ook tentoonstellingen gehouden daarbij ook dit ras wat meer in de belangstelling te brengen. En dat is in al die jaren ook gelukt. De foto hieronder nam ik ook in het park waar ik eens een bezoek bracht.

Wie dit mooie pluimvee zal willen dan heb je zeker wel goede kippen hier aan. De legkippen hebben jaarlijkse zo een eieropbrengst van 100 eieren met witte schaal in het eerste jaar. Dus ook wel een mooi weetje mocht je deze dieren willen.

Daarbij zijn de kippen zelden ziek en stellen ook weinig eisen aan de voeding. Ze scharrelen ook (als ze los lopen) wel lustig de kost zelf bij elkaar. Nu met de zware vogelgriep mogen ze niet vrij rondlopen maar als het weer mag hoef je dus niet altijd bij te voeren. Ze zijn daarbij ook extreem zuinig en niet veeleisend als het gaat om de voedsel inname gaat. 

Ze hebben daarbij ook een levendig, opgewekt en vertrouwend karakter en worden gekenmerkt door bijzonder weerbestendig te zijn. Maar ze houden er niet zo van om opgepakt te worden en tam maken dat lukt ook niet echt goed.

Brakels zijn ook uitstekende vliegers maar als ze voldoende ruimte hebben zullen ze dit eerder zelden doen. Een voldoende hoge afspanning (1,8 m) blijft echter aangeraden. Brakel hennen zijn niet-broeders en hun eieren worden kunstmatig uitgebroed. Wel zijn de kloeken goede moeders en de kuikens groeien ook snel en kunnen zelfs alweer aan de leg in de vijfde maand. 

 Het zijn daarbij ook middelzware boerenkippen met ook een levendig karakter. Deze zijn gefokt in de kleuren zilver en goud. Ik vind de zilveren zelf veel mooier dan die andere kleur. Maar wellicht vind jij de andere wel mooier. Er schijnt ook nog nog dwergkrielen te wezen maar die heb ik nog niet ontmoet.

De Brakel is een gehard, statig maar wat schichtig landhoen dat uitstekend aangepast is aan het Belgisch en Nederlandse klimaat. Een ideaal dier dus voor de hobbykweker. 

Kenmerken van dit ras zijn:

Ze worden wel eens gekruist maar om dan zeker te weten of je het echte ras hebt heb ik hier wat tips voor jou erbij.  Op de borst zijn de witte dwarsbanden breder en nemen naar achteren toe af, waardoor de remmen naar achteren toe merkbaar of iets donkerder worden. De staart van de haan lijkt minder gestreept en de binnenste schoepen en veren mogen niet eens een tekening vertonen. De hoofdsikkels mogen niet gekruist zijn. Deze bandvorming zou echter wenselijk zijn voor de secundaire sikkels.

Weetje is hierbij dat de bekende fokker Arthur Wulf de Brakel verspreidde vanaf 1895 in Duitsland. Het verhaal van dit ras gaat heel lang terug en dat kan je hier lezen in deze link mocht je eens meer willen weten en daar vind je ook andere informatie erbij: https://nl.frwiki.wiki/wiki/Braekel

In 1970 waren de Brakelse hoenen geheel uitgestorven in België. Maar nu zijn er nu al weer veel meer en ook door de verkoop hiervan toen ook in menig ander land terecht gekomen. 

De originele club van dit ras is ontstaan in 1998 met de naam "Braekelclub Nederbrackel" die ook diverse activiteiten organiseert rond dit mooie kippen ras. Ook hier vind je informatie in de wiki link hierboven. Want als ik het hier neer zal schrijven wordt het blog veel te lang.

Verleden en heden worden gemixt met dit unieke kippenras. En dat ze geroemd worden is wel te merken want er is in Brakel ook een B&B die De Brakelhoen heet en dat zegt dan ook wel weer wat. En ook een hotel is naar hen vernoemd en wellicht zijn er nog wel meer die de naam gebruikt.

Heb al eens eerder over een mooi kippenras geschreven en dat kan je hier lezen. Toen was ik eens in de huid van de kip gekropen en schreef een liefdesgedicht 

(klik link) Brisona mijn liefste  

Wellicht heb je deze niet gelezen en eronder staat ook een filmpje van dit mooie ras erbij.

En hierbij sluit ik dit blog af met nog een mooi filmpje die ik eens had gemaakt. Want zij houden ook  om een heerlijk stofbad te nemen waar ze onder toezicht van de haan dit deden. Zo een bad is heel goed voor hen allen om dan eens alle ongedierte uit hun veren te krijgen. 

Ze hebben ook een mooi en vast  ritueel  als ze een stofbad nemen en dit verloopt altijd volgens een vaste procedure. Lees maar hier beneden.

Kuiltje graven met hun poten, gaan zitten met de veren uitgezet, krabben en net zo lang schudden zodat het stof in de veren komt, liggen en keren en dan weer  uitschudden. De hennen nemen altijd gezamenlijk  een stofbad en de hen die het hoogst in de pikorde staat, krijgt dan de beste plek. Soms graven ze met hun poten ook een putje om dan hier in te gaan leggen, daar dit ook verkoeling geeft op warme dagen. Maar een stofbad is ook eens goed om dan al hun ongedierte uit hun veren te halen. 

En wat doet de haan dan?? Ach die zorgt ervoor dat alles goed gaat. En er geen andere dieren in de buurt komt. Dat kan je zien in de video beneden.

Vraag voor jou hierbij is of jij dit ras ook zo mooi vindt. Dat hoor ik graag als reactie die geheel vrijblijvend is hoor. Want het lezen van mijn woorden vind ik net zo leuk.

Ik bedank je voor je bezoek en ook voor het bekijken van dit korte filmpje. En kom nog eens gezellig op bezoek want je vind hier veel natuur, weetjes, leerzame blogs, Vogelweetjes en nog veel meer.  Hrt kan even duren als je een reactie zal achter laten want in avond ben ik niet op het internet maar zodra ik dit wel bent zal ik zeker je reactie spoedig plaatsen.

Kopieer mijn website om het het in je leeslijst of het te delen op je facebook of elders. 

De mens en de Natuur blogspot -  https://catherinetine.blogspot.com   En deze blogpost mag je ook altijd delen, maar dan via de originele link zoals https://catherinetine.blogspot.com/2022/04/brakelhoenen-een-uniek-kippenras.html

Fotografie, tekst en filmpje © Tine de Jong, 2022

Deel met jou mijn live filmpje van dit mooie kippenras- Kippen genieten van een stofbad 🐔

En je kan of mag ook op mijn kanaal zelf reageren en je ook gratis abonneren hierop mocht je ook een YT account hebben. Alvast bedankt hierbij.

Nubische Geiten zijn prachtige dieren

In het Natuurcentrum / Kinderboerderij in Het Gijsbert van Andelpark in Gorinchem is er altijd wel veel te zien en te beleven. Er zijn hier vele dieren die je kan bezoeken of knuffelen maar hier zijn ook mooie Nubische geitjes te zien en daar ga ik het nu eens over hebben in dit schrijven. Want het zijn prachtige dieren zoals ik al in de titel schreef. Nubische geiten vallen niet alleen op door hun markante uiterlijk en statige houding, maar ook door hun zachte en aanhankelijke karakter. Zij laten zich gemakkelijk aan raken en ook aaien dus zijn zij heel geschikt voor een kinderboerderij.

Wat ik zo bijzonder vind aan dit soort geit zijn de prachtig lange hangende oren. Daarnaast is ook de hele houding van de Nubische geit wel uniek te noemen. Deze mooie geit kent ook een geschiedenis en dat vond ik in mijn natuurboeken en ook op het internet. En onlangs ontving een blad die ik zag liggen in de boekenhoek van het natuurcentrum en ook daar heb ik enkele weetjes eruit gehaald om zo meer te kunnen schrijven over hen op de natuur website waar je veel informatieve natuurweetjes kan lezen. 

En elk dier verdient het dan hier te mogen worden beschreven om zo ook eens in de schijnwerper te mogen komen. Vandaar mijn schrijven er eens over, want wie weet als jij een boerderij zal hebben of ruimte dat je wellicht ook deze mooie dieren eens zal willen aanschaffen. Het zijn mooie statige dieren met een lief karakter.

Wellicht vind je het wel leuk en interessant om mijn schrijven te lezen mocht je dit nog niet weten van dit mooie dier. Let ook eens op de kop van een Nubische geit als je deze eens zal zien want ze hebben een mooi gebogen neusbeen, wat ook eens een ram neus wordt genoemd. De oren zijn lang, breed en hangend. De kop wordt hoog en majestueus gedragen, op hun prachtige lange en slanke nek. 

De vacht van een Nubische geit is kort, fijn en glanzend. Nergens op het lichaam mag er langer haar aanwezig zijn. Alleen bij bokken is een typische bokkenpruik toegestaan. De Nubische geit ook wel Anglo geiten genoemd mogen alle kleuren, kleurschakeringen en kleurpatronen hebben. Dat maakt deze geit ook zo anders in hun uiterlijk.

Vele mensen houden deze dieren ook als hun hobby voor hun meegaand karakter maar ook soms voor hun melk en voor het maken van geitenkaas en yoghurt op basis van geitenmelk. Maar deze Nubische Geiten staan er dan wel bekend om hun grote uiers, maar toch betekent dit niet dat ze ook veel melk produceren. De Nubische geit staat er namelijk om bekend dat ze juist een lage melkgift hebben en soms net genoeg om twee lammeren te voeden. Daartegen over staat wel dat de melk van een Nubische geit een hoger vetgehalte en eiwitgehalte hebben. 

Maar wil je meer met de melk doen dan zal je er heel veel moeten aanschaffen. De Nederlandse Nubische geit is qua bouw en type nagenoeg hetzelfde als de buitenlandse Nubische geit. Het enige waarneembare verschil tussen deze twee rassen is de kwaliteit van de uier. Een ander, onzichtbaar verschil is de verbeterde melkproductie van de Nederlandse Nubische geit.

Het is het grootste ras ter wereld, waarbij de dieren erg hoog op hun benen staan, massa hebben en de beschikking hebben tot een erg sterk skelet. Ondanks bovengenoemde kenmerken, weerspiegelt de Nubische geit geen grofheid, maar elegantie en zijn ze erg majestueus. De geiten (vrouwelijke dieren) wegen tussen de 80 en 100 kilogram, maar de bokken (mannelijke dieren) zijn nog veel zwaarder en kunnen soms 150 kilo of meer wegen! 

Toch is niet iedere geit met hangoren een Nubische geit. Er zijn bijna honderd verschillende hangoor geiten rassen over de wereld verspreid. Zij komen veel voor in het Midden-Oosten, India, Afrika en Zuid-Amerika. Via omwegen hebben sommige van deze hangoor geiten rassen nu ook hun weg naar Nederland gevonden. Oorspronkelijk komt de Nubische geit uit zandige gebieden van Afrikaanse landen zoals Egypte. Zijn hangoren zorgen ervoor dat bij zandstormen geen zand in zijn oren komt.

In de tweede helft van de negentiende eeuw reisden de Nubische geiten mee met Engelse stoomschepen uit Egypte en India om de passagiers aan boord gedurende de lange reis van verse melk te voorzien. Eenmaal in Engeland vonden de hangoor geiten al snel hun weg naar de liefhebbers, die ze kruisten met Engelse landgeiten. Rond 1900 haalden de Engelsen enkele bokken uit het oosten. Ze werden de stamvaders van het huidige Anglo-Nubische ras. De geiten behielden hun typische lange oren, die hoogstwaarschijnlijk in verband staan met de warme, zanderige streken waar het ras eigenlijk is ontstaan. In Egypte, en andere landen van oorsprong, worden deze Nubische geiten traditiegetrouw in kleine kuddes gehouden. Deze kuddes die worden gehoed door een herder komen dus ook vele uren in aanraking met mensen en dat verklaart dan de zachtheid van het karakter van deze dieren.

Wat ik niet zo leuk vond om en te lezen als "dierenvriendin" dat deze geiten ook in sommige landen waar steile bergen zijn ook gebruikt worden als lastdier of als pakdier en dan gebruikt men meestal de bokken daar dragen zij veel tijdens trektochten door de bergen. Soms worden ze ook in arme landen gebruikt om het land te bewerken. 

Een andere reden waarom deze geit vaak gebruikt wordt voor dit doel, is omdat deze geiten behoorlijk groot zijn, en dus in staat zijn om sneller dezelfde afstand af te leggen dan het geval zou zijn bij een kleiner geitenras. Maar ik zie ze veel liever rond dartelen in een wei zoals hier in het natuurcentrum als het mooi weer is. 

En Noah die hier ook woont is wel de grootste ondeugd te noemen want als hij de kans krijgt dan springt hij over het hek of ontsnapt uit de stal om gezellig zijn eigen ding te doen. Deze houdt echt niet van netjes in de knuffelweide te blijven. Maar je kan deze ook anders zien als de gratis tuinman die hier alles op orde houdt. Bekijk dit filmpje maar die ik eens filmde voor je verder gaat lezen. Onderin ontvang je nog een mooie film.

Zo een tuinman wil jij vast ook wel eens hebben of toch niet. Maar we gaan nog even verder met het schrijven want anders vergeet ik de helft wat ook wel belangrijk is om te weten. Je weet vast wel dat Geiten herkauwers zijn net als de schapen en de koeien. Deze dieren leven voornamelijk van plantaardig materiaal. Dat is soms moeilijk te verteren en de vier magen van de geit helpen hem daarbij. Eerst komt het voedsel in de pens en in de netmaag. Na 20 tot 45 minuten is het daar al enigszins verteerd. Dan gaat het voedsel in kleine beetjes terug naar de bek. De geit kauwt nogmaals zo'n vijftig keer en slikt het voor de tweede keer door. Dit heet ‘herkauwen'. Dan komt het voedsel in de boekmaag en de lebmaag. Uiteindelijk belandt het dan allemaal in de darm.

Nubische geiten houden ook helemaal niet van de koude wintertijd en hebben dan ook veel meer last dan plezier of gemak van hun lange oren. Ze kunnen zelfs bevriezen, zeker als ze met water in aanraking zijn geweest. Vandaar dat deze geiten 's winters vaak naar binnen gaan en niet veel buiten zijn, want ontstekingen liggen dan wel meer op de loer. Ze hebben tevens ook een hekel aan regen en rennen bij de eerste druppels al snel naar binnen. Zij moeten ook altijd op een droge plek kunnen liggen in de stal en ook houden ze van ruimte en niet dat ze allen zo krap bij elkaar moeten staan of moeten liggen.

Ook moet de voer- en drinkbak van de dieren regelmatig worden schoongemaakt. Het drinkwater moet iedere dag worden ververst. Als er wat mest in komt, eet/drinkt de geit het niet meer. Tegenwoordig kun je de geit voeren met goed hooi en geitenbrok. Een zoutblok is ook onmisbaar voor de mineralen. Ook moet je hen twee keer per dag krachtvoer geven met goede voedingsstoffen hierin. En hun hooiruif moet ook wel dagelijks met nieuw hooi worden aangevuld.

Wat ook erg belangrijk is zijn de de hoeven van deze geit en groeien het hele leven door, net als onze nagels. Aan elke poot heeft de geit twee tenen met hoeven eraan. Het zijn evenhoevigen, in tegenstelling tot het paard, dat één hoef heeft aan elke poot. Om goed te kunnen blijven lopen, moeten de hoeven van de geit dus ook regelmatig worden bekapt. Ook moeten de dieren zo nu en dan worden ontwormd want anders krijgen ze diarree. Het zijn dus wel dieren die om een goede verzorging vragen wil jij hen eens willen kopen maar je krijgt van hen allen echt veel liefde ervoor terug.

Verder houden deze geiten van een lichte, luchtige, droge stal. De stal kun je iedere week schoonmaken of eenmaal per half jaar als het een potstal zal wezen. De wei moet goed omrasterd zijn. Geiten klimmen ook graag overal op, dus enige klautermateriaal zoals enkele rotsen of een boomstam in de wei vinden zij wel heerlijk.

 Maar pas wel op voor giftige planten en struiken onder andere: aardappelloof en uitlopers, blaartrekkende boterbloem, vingerhoedskruid, rododendron, buxus, taxus en tomatenplanten. En wellicht zijn er nog andere die de geit ziek kunnen maken. Als de geit hiervan eet, moet de dierenarts dan ook direct worden gewaarschuwd. 

Ze eten alles maar hebben het soms niet zelf in de gaten dat iets giftig is. De geit moet ook worden geborsteld. Dit vinden zij heel lekker en het is ook leuk werk. Je ziet dan ook tegelijk of er geen wonden, parasieten ( luizen ), enz. zijn.

In de knuffelweide in deze kinderboerderij / natuurcentrum in Gorinchem -Gildenwijk, wat ligt op een eiland in het Gijs van Andelpark gaan er natuurlijk ook wel eens kleine geitjes die geboren worden naar een andere eigenaar want ze kunnen natuurlijk niet alle dieren hier houden die geboren worden. Al zouden ze dit willen er is er de ruimte helaas niet voor en zo ook de jonge geitjes gaan na verloop van tijd weg. Wellicht een tip voor jou als je ook eens een jong lief Nubisch geitje zou willen, want dan kan je hen hier ook kopen.

Als het buiten mooi weer is gaan ze met alle andere dieren de speelweide in en dan mogen je kinderen of jijzelf ook hier heerlijk rondwandelen en als je wilt mag je de dieren ook aanraken en knuffelen. Er zijn hier nog veel meer dieren te zien en dus echt een bezoekje waard als jij eens in de buurt zal wezen. Het is ook belangrijk om contact tussen mensen en dieren mogelijk te maken. Deze ontmoetingen zijn bijzonder leerzaam voor zowel groot als klein en zo leert men ook meer van onze mooie dierenwereld. En er is veel te beleven hier voor groot en klein. En de toegang is helemaal gratis.

Wereldwijd bestaan er naar schatting zo'n 200 geitenrassen maar ik vind de Nubische geiten wel het mooiste en zeker de liefste.

Bedankt dat je gezellig op bezoek kwam om te kijken en te lezen.  Het blog is wel wat lang geworden maar dan weet je ook veel meer over deze prachtige dieren. 

Wees ook welkom op mijn persoonlijke blog:Gedichten en verhalen uit het leven
waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.

Tekst, fotografie en mijn eigen video's © Tine de Jong 02-02- 2020

Voor jou erbij nog dit filmpje waar je hen ziet en ook zijn er wat andere soorten daarbij
Sorry voor het trillen van beelden in de video. Ik heb erge artrose in handen en het is soms moeilijk om de camera dan stil te houden.

Wens jou voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag.