kan je het niet meer alleen
je gedachten vervagen en jij
bijt door elke zure appel heen.
Het is moeilijk uit te leggen
tegen wie het niet snapt
toch moet je weer verder alleen
al is jouw leven best wel geknakt
Gelukkig is er dan opeens een mens
die wel de juiste woorden vindt
en met liefde en veel geduld
de oude wonden van jou verbindt.
Opeens schijnt dan weer de zon
en komt er ook een nieuwe morgen
Dan blijkt hulp toch de goede weg
voor al jouw menselijke zorgen!
Gedicht © 2015 Tine de Jong
Mooi voor de medemens: Screaming Yets- Helping hands
