Maak kennis met June het kamelenveulen in Uilen- en dierenpark De Paay in Beesd

In het mooie Uilen en Dierenpark de Paay zijn weer vele dieren geboren en een ervan is June. Geboren op 1 juni dit jaar (2020) En als je foto boven ziet dan zal je al zien dat het een schatje is. Tenminste dat vind ik hoor. Het is een vrolijk dier en zit vol met energie maar ook laat ze zien dat ze ook een eigen willetje heeft. En dat ze weet wat ze wil maar of ze het krijgt is dus een tweede. Maar in de onderstaande video merk je wel dat ze daarbij ook ondeugend is wat bij jonge dieren horen. Het duurt vier jaar voor ze echt volwassen is dus wellicht zie ik nog eens wat leuks en haalt ze weer wat kattenkwaad uit wat ik wellicht weer kan filmen.

Ze gaat eerst nog even naar haar vader toe maar die stuurt haar terug en zegt dat ze ook moet leren geduld te hebben maar in de film laat ze zien dat ze dat niet heeft. Veel vertel ik niet want de film bekijken die ik had gemaakt van dit moment is veel mooier. Dit kamelenveulen krijgt wellicht van mij nog weleens een bezoek want ik ben hier graag omdat er altijd wel veel dierenplezier te beleven is.

Ik heb al meer over dit park geschreven zowel op deze website als op mijn persoonlijke website "Gedichten en verhalen uit het leven" en geef je een link die je zal kunnen lezen als je de film hebt gezien. Kopieer deze dan even dan kan je als je wilt deze later bekijken als je de film heeft gezien. Linken zetten gaat mij helaas niet zo goed af hier laatste tijd maar zo gaat het ook toch? Alvast bedankt als je dan ook dit schrijven van mijn hand zal willen lezen.

https://tinedejong.blogspot.com/2020/06/uilen-en-dierenpark-de-paay-in-beesd.html

En eronder zal je als je deze nog niet hebt gezien ook 2 filmpjes staan van eerdere bezoeken.

De video die bij dit bezoek hoort staat eronder en ik weet zeker dat je deze video ook heel mooi zal vinden.

Wens je veel kijkplezier. En bedankt voor je bezoek en het bekijken van de film(s)

Tekst, fotografie, video © Tine de Jong, 2020

Natuur is ook mooi langs de Hoefweg West, Giessenburg - Alblasserwaard

Laatste weken was het echt veel te warm om er op uit te gaan en in deze mooie omgeving waar we ditmaal hadden bezocht is dus wel van wat weken terug. En dat was in juli en toen was het ook veel koeler om te gaan wandelen of gezellig samen wat rond te fietsen. Dat de streek de Alblasserwaard in de provincie Zuid-Holland (NL) mooi is heb ik al vele malen over geschreven en ook veel laten zien op beiden websites. Daarbij heb je wellicht ook menige natuurwandelingen gezien op mijn YouTube kanaal. 

En als jezelf ook eens van de snelweg af zal gaan dan zal je zien dat er heel veel binnenwegen zijn met de daarbij uitgestrekte ruilverkavelingen die je dan ook steeds weer naar een andere mooie omgeving zal brengen. En dan vind je daar ook vast niet alleen maar mooie natuur maar zeker ook rust daarbij. En dat vonden wij ook hier weer. En jij als lezer zal vast zeggen dat de natuur overal wel mooi is, maar deze streek is ook wat speciaal voor mij en zal mij altijd wel blijven trekken.

Ditmaal deden we nu eens een combinatie met zowel een fietstocht als een natuurwandeling en eerst fietsen we naar het dorp Giessen-Oudekerk waar we even op visite gingen bij wat kennissen en daar vandaan zijn we door het dorp gereden en zo langs de begraafplaats aldaar zijn we nu eens de Damseweg ingegaan maar deze reden we niet helemaal uit. 

Want we zijn altijd benieuwd naar zijwegen die dan ook wel wat onbekend zijn en om dan ook te zien wat voor mooie natuur we hier zouden aantreffen. En toen we rechtsaf ging reden we dus de Hoefweg West in en dat valt weer onder het gezellige dorp Giessenburg.

Onderweg ook vaak gestopt om mooie foto's te nemen van de omgeving maar ook daarbij de benen weer wat rust te geven want het is geen E-fiets (elektrische fiets) die we hebben - daar we deze niet willen , en op deze manier kan ik ook veel beter mijn benen trainen. Na een wandeling kort of lang ben ik enige dagen uit de roulatie maar dan ga ik er weer volop tegen aan. En met het fietsen en wandelen dan tussendoor erbij is ook goed voor mijn vaten om de doorstroming dan weer wat te gaan verbeteren. 

En al is het dan met vallen en weer opstaan we gaan er gewoon weer tegenaan hoor. Want van stilzitten wordt je alleen maar stijver zeg ik altijd. Maar het is wel zo dat ik na elke wandeling of fietstocht weer een aantal dagen niets meer kan doen maar dan kan ik weer heerlijk nagenieten. en dat geldt ook voor mijn man want ook hij ontvangt klachten na en wandeling of fietstocht maar we vangen elkaar wel op en spreken ons weer moed in om later weer de natuur in te gaan.

Het was wel weer een lange fietstocht van ons huisadres vandaan maar toch genoten wij van de prachtige omgeving hier. We zagen hier dan ook mooie vergezichten zoals, landbouw, boerderijen, klaprozen, koeien en schapen en ook ontmoette wij een mooie grote zwanen en eenden familie in het mooie polderland. Want ook al zijn de boerderijen ook wel mooi, het is de natuur wat ons het meeste trekt.  Zoals deze mooie lieveheersbeestje die zat te rusten op blad.

En ik vermoed dat er later wel een reactie  met een uitgebreid verslag zal komen van een blogvriendin  die hier ook heel bekend is en de boerderij die ik op de foto zette zeer gewis zal herkennen met de koeien daarbij. Dus lees ook zeker de reacties want wellicht ontvang je meer informatie hierbij.

Deze weg bracht ons weer naar de Kooiweg waar je zowel links richting de Heiweg kan gaan en rechtsaf naar de Bovenkerkseweg te Giessenburg. En wij namen de laatste anders dwaalden we wat te ver af want we moesten ook weer naar ons startpunt toe. Maar de uitgestrekte landerijen en weilanden, de boerderijen, het vele water.... het is gewoon altijd genieten in dit prachtige Landschap "De Alblasserwaard "en ik hoop dat jij het ook weer leuk vind wat ik ditmaal heb gefotografeerd.

Want niet alle fotografie kan ik hier op de website zetten en dat is ook de reden dat ik er dan een mooie natuurfilm hiervan maakt met daarbij rustige erbij gezet wat mag gebruikt worden (is ook soms lang zoeken hoor) en dan kan je het beeld ook groot zetten en het ook veel beter zien toch? en wellicht deel ik een andermaal wel weer een mooie wandeling hier met ook wat daarbij geschreven over onze waarnemingen.

Er zijn nog veel ruilverkavelingen met mooie zij en of tiendwegen die we nog niet hebben bezocht en waar vast ook veel mooie natuur te zien zal wezen. Maar die gaan we zeker ook eens bezoeken want het landleven trekt mijn aandacht altijd. Daarbij is het er heerlijk rustig en heb je ook meer kans om vogels te spotten.

En op deze website en op mijn persoonlijke website: Gedichten en verhalen uit het leven .

https://tinedejong.blogspot.com  

Even kopiëren want dan vind jij aldaar ook vele mooie natuurwandelingen en daarbij ook tips voor een mooi dagje uit. En ook veel informatieve artikels. Want ik schrijf zeer divers en met de gedichten vormt mijn website een gezellige website.

De dorpen die ik noemde staan ook op deze website al beschreven met weer een ander verhaal uit het dorpsleven. En daarbij niet te vergeten de mooie natuurfilms met vele fotografie die je vast ook wel zal bekoren.

Ik vind het altijd weer gezellig als je op visite komt om te lezen en te kijken. En ook bedankt voor alle reacties die ik al in ontvangst mocht nemen maar ook bedankt voor de e-mails met een verzoek of een vraag omtrent de artikels hier en voor de andere vragen. Het kan soms even duren maar ze worden wel beantwoord.

Tevens bedankt aan hen die al gereageerd hadden via mijn YouTube Kanaal van onderstaand filmpje:

Film, fotografie, video 2020 © Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.

Geniet van de mooie fotografie in onderstaande video  die ik heb ontmoet langs de Hoefweg west in Giessenburg met mooie natuur gezichten voor jou van menige koeien, eenden, zwanen met jongen en veel meer. 

Koeien houden niet van extreme hitte

Heel veel koeien zag ik helaas onbeschut in een weiland staan met het warme weer maar wist jij dat koeien het liefst dan niet buiten willen zijn. Als het warmer wordt, hebben ze echt beschutting nodig en dat ontbreekt soms wel heel veel. Je ziet ze soms staan aan de waterkant of als er een boom is dan met zijn allen eronder. 

Maar de meeste die ik zag hadden totaal geen beschutting. En zij kunnen zelfs hittestress ontvangen en soms vraag ik mij af of zij wel van hun dieren houden want nog steeds zie je menige koe, pinken of vaars of jongvee in de wei staan die nergens in de schaduw kunnen staan. 

En ik ben niet de enige die er zo over denkt want menige blogger had het erover in hun posten en schrijven. Dus vandaar mijn gedachten ook maar even hier wat mijn gevoelens en gedachten wezen.

Net als mensen moeten koeien bij extreme warmte ook veel en schoon water kunnen drinken. En het enige wat zij hebben in de wei is een sloot met vies en lauw water en dan gebeurd het weleens dat ze erin kukelen als ze te ver naar voren reiken om te drinken. Heb ook daar al veel over geschreven op beiden websites. 

Ze kunnen goed zwemmen maar in een moddersloot is het wel erg moeilijk voor hen om er dan zelf weer uit te komen. Zoek maar op koeien in meervoud of in enkelvoud en je zal op beide sites/ blogs er veel van vinden. 

Want ik hou van deze dieren en is tevens ook nostalgie voor mij en als ik dan hen zo ziet puffen in de weide doet dit mij heel veel verdriet en dat kan je al aan de foto boven zien waardoor het net lijkt of deze zegt: Ik heb het zo warm. Wanneer mag ik de stal weer in?

Ook droogstaande koeien en jongvee zijn een risico groep voor de hittestress. Voldoende fris water beschikbaar stellen is hier dan ook van groot belang. 

Maar kijk zelf eens als je eens wandelen gaat. Zie jij dan het jonge vee of de andere koeien wel eens wat staan in de wei? 

Dan zal je zien dat menige helemaal geen beschutting hebben. Vroeger zag je nog weleens wat bomen waar ze dan onder konden staan maar ook die zie je steeds minder in een weiland.

In de foto onder stonden ze bij het hek en hoopte vast dat ze snel opgehaald werden. Met erge warmte is het ook beter voor hen dat ze dan in de koele stal staan.

Hoe ontstaat Hittestress 

Hittestress wordt veroorzaakt door een combinatie van een hoge temperatuur en luchtvochtigheid. De optimale omgevingstemperatuur voor een koe ligt tussen 0°C en 15°C, de luchtvochtigheid rond 60 procent, en ook de windsnelheid speelt een rol hierbij. Hoe hoger de temperatuur en/of luchtvochtigheid, hoe moeilijker de koe haar warmte kwijt kan. 

In normale omstandigheden houdt een koe haar lichaamstemperatuur binnen de normale grenzen van 38 tot 39 °C door te zweten en te hijgen. Bij hittestress volstaan deze mechanismen niet meer en moet de koe ook haar warmteproductie beperken. Dit doet ze door minder te bewegen en minder voer op te nemen. 

Koeien die in de weide lopen, zoeken meestal ook de schaduw op. Hierdoor eten, drinken en herkauwen ze ook veel minder. Bij hittestress kan een koe tot 22 procent minder eten. Is er geen schaduwrijke plek in de wei, haal de koeien dan naar binnen. 

Als je als boer van al je dieren echt houdt? Maak dan ook een hitteplan, want dat verdienen zij allemaal. Ik wil hierbij niet alle boeren die vee hebben in de weide, of in stal staan een verkeerd schrijven geven over hen. Want er zijn ook heel veel boeren die het wel goed doen en die verdienen dan ook hierbij mijn complimenten.

Staan die boeren hier wel bij stil denk ik dan als ik weer zoveel koeien ziet onderweg met een (natuur)wandeling die slechts maar aan waterkant staan met zijn allen om zo toch te proberen een briesje wind op te vangen. En dat zegt deze foto die ik nam ook wel.

Maar ook in de stal is het soms echt wel nodig om voor goede ventilatie te gaan zorgen en gelukkig zijn er ook boeren die wel aan het welzijn van hun vee denken en daarbij ook voor goede maatregelen zorgen voor het hitteplan. En zijn er ook voldoende schaduwplekken en genoeg water in de wei, en in de stal met menig koelsystemen. Maar helaas dat ontbreekt ook echt soms echt nog heel veel.

Is het de hele dag extreem warm, dan is een schema van ’s nachts weiden en overdag binnen wellicht ook wel een optie voor hen en dan als de warmte weer komt ze weer binnen gaan halen. Maar wat ik had gezien de afgelopen dagen met die erge warmte vond ik echt helemaal niet kunnen. Er was helemaal niets voor hen en dat is vast niet het idee achter koeien houden lijkt mij. 

Jij vind het vast ook niet fijn als je gehele dag in felle zon moet wezen zonder vers water of niets om even eronder te kunnen schuilen. Wie echt van hun dieren houden zorgen hier dan ook goed voor en dat geldt dan ook voor het vervoer als men dieren weer naar de slacht moeten brengen. Want ook daar gaat het soms echt helemaal mis en dat doet echt mijn hart dubbel huilen.

Deze koeien die ik zag waren vast ook heel blij om weer de stal in te mogen. Maar ze weten ook precies de tijd dat ze weer gemolken worden en dan is het altijd ook een mooi gezicht als ze naar de stal lopen vanuit het weiland. Heb er een collage van gemaakt. Want alle fotografie delen was wat teveel. En ik heb het met het oude programma Paint gedaan wat ik snap en het meeste ook het meeste gebruikt en ben hier helemaal niet goed in dus ik hoop dat je het mooi vindt wat ik heb proberen te maken.

En dit moet men gewis ook doen hoor als er kans op flinke onweer op komst zal zijn. Haal dan de koeien ook gelijk allen uit de weide. Koeien gaan namelijk onder een boom staan, of lopen bij onweer mee met de wind, totdat ze bij de draad staan. Inslag in de boom of draad heeft dan ook soms echt fatale gevolgen. Wacht zeker niet met binnenhalen tot het onweer is losgebarsten, want dat levert gevaar voor hen op. En vele koeien hebben hierdoor al helaas  de dood ontvangen. 

Zij gaan juist ook naar het water omdat ze instinctief al aanvoelen dat er onweer komt en meestal slaat deze in bij het midden van een weiland en gaan zij zo ver mogelijk af van het midden en ja dan kunnen ze helaas niet verder dan de sloot en staan ze daar dan bijeen en hopen dan dat ze niet geraakt zullen worden.

En wat ik schreef in dit blog over hitte van de koeien geldt niet alleen maar voor hen alleen. Maar ook voor alle dieren die in de weide of in de stal staan. Als je van dieren houdt moet je ook zorgen dat zij het naar de zin hebben en zeker hen koelen of beschutting geven. Elk dier heeft hier recht op.

Ik hou van koeien en zij verdienen allemaal een goede leef-plek en dat geldt voor alle seizoenen. Wat is jouw mening hierover?

Tekst geschreven door © Tine de Jong , 2020 Alle rechten voorbehouden
Alle fotografie en collage 2020 © Tine de Jong

Alle fotografie en live video © Tine de Jong

Heb even geduld als je niet gelijk je reactie ziet staan mocht je een reactie achterlaten. 

Want net als de koeien moet ik ook soms rusten gaan. 

Het warme weer geeft  aan mens en dier niet echt veel plezier.

Voor jou een videoslide van menige koeien die ik had ontmoet bij een wandeling en zij zochten ook verkoeling toen het zo warm was. Heb dit gefilmd in de Brabantse Biesbosch

 Kijktijd 0.55

Judasoor - Auricularia auricula judae met recept

Bij een natuurwandeling die ik onlangs weer had gedaan in de Brabantse Biesbosch en waar ik ook heel graag wandelen gaat, kwam ik een prachtige zwam tegen. Het was in een wat vochtige omgeving en dan doen deze het heel erg goed. Heb op dit blog al meer over mooie zwammen geschreven die ik hier of elders ook al eens had ontmoet. 

Nu mocht ik ook eens de fraaie judasoor- Auricularia auricula-judae eens zelf ontmoeten. En zoals je wel bent gewend van mij ga ik hier ook over schrijven wat je misschien ook wel leuk vindt om te lezen. Dit soort trilzwam is ook wel een bijzonder zwammetje want deze neemt bij droog weer in omvang af en regenereert dan weer in vochtiger omstandigheden. 

Zelf vind ik dit zachte zwammetje ook wel een mooie uitstraling hebben en ook omdat deze zijn naam wel eer aan doet daar het ook echt op een oor van een mens lijkt. Deze schimmel/zwam behoort ook tot de familie Auriculariaceae. Synoniem: Hirneola auricula-judae.

Onder gunstige (vochtige) omstandigheden kan deze 8 tot 12 cm worden en in beginstadia zijn ze zo een 2 cm. Het had flink geregend en dan zijn ze weer helemaal in hun nopjes en beginnen dan spontaan weer te groeien. Als je deze zal tegenkomen in een vroeg stadium dan zijn ze soms mossel of schotelvormig en later worden zij dan wat geplooid, onregelmatig gegolfd en daarbij ook wat gelobd. Deze soort trilzwam neemt bij droog weer in omvang af en regenereert dan weer in vochtiger omstandigheden.

Aan de oppervlakte zijn ze dan fluwelig behaard (wat je in de bovenste foto ook kan zien) Ze kunnen ook glad wezen zoals dit kenmerkend is voor de jongere specimens maar ook met plooien en enige rimpels. Als de zwam wat ouder gaat worden dan zal ook de kleur weer veranderen gaan en wordt deze ook wat donkerder.


Het oppervlak is bedekt met kleine grijze donshaartjes, dat zag ik met een vergrootglas. Die ik ook altijd bij mij hebt met een wandeling, mocht ik iets van dichtbij willen bekijken en dus nam ik ook een blik van dichtbij en vergroot en zo zag ik ook heel goed de vorm ervan. En als de zon er dan ook zo mooi erdoor heen zal schijnen, dan zie je ook de bloedvaatjes erdoor heen zitten. De binnenzijde is ook mooi gerimpeld en daarbij ook wat geaderd.

Het gehele vruchtlichaam voelde ook als wat geleiachtig en wat elastisch, en als deze op zal drogen zal je ook zien dat deze zwam ook wat donkerder van kleur van grijsbruin tot zwart zal zijn en soms ook hard en wat gekronkeld. Maar die ik ontmoette zagen er allemaal heel mooi uit die verscholen hier aan boom en oude stronk te zien waren.


Toen ik deze voorzichtig aanraakte voelde ik ook dat deze heel erg zacht was en het leek een beetje op zo een kleine drilpudding. Ik had deze ook voorzichtig even wat omgevouwen om de binnenzijde eens te bekijken. Ontving daarbij een fraai gezicht waar ik ook enige aders zag en het was nog mooier omdat de zon er doorscheen waardoor het echt op een doorzichtige oorschelp leek. Vandaar dus de naam die men in het verleden gaf aan deze bijzondere zwammensoort.

De sporen worden uitgeworpen uit de onderkant van de vruchtlichamen en ook als de vruchtlichaam al wat zijn verdroogd Want wanneer ze ongeveer 90% van hun gewicht door middel van uitdroging hebben verloren zijn de lichamen nog steeds bezig met een klein aantal sporen vrij te geven. Met een vochtige omgeving groeien ze dan weer tot een pracht geheel. En daar ik wist waar ik ze kon vinden ben ik later ook weer terug gegaan en zag ik ze ook weer.

Wil je ook eens zien hoe de sporen zichtbaar zijn? Dan moet je maar eens hard in de midden er tegen blazen dan zie je wat later een stofwolk verschijnen en dat zijn de sporen die eruit komen. Wellicht heb je dit ook al weleens gedaan bij zo een bovist of parelstuifzwam waardoor de sporen ook verspreid worden als je erop trapt. 

En dat is bij deze judasoor ook het geval. Inwendig vormen zich dan sporen die door een opening in de top of door onregelmatige openingen dan vrij zullen komen. Geef nog wat mooie fotografie er van want deze zwam mag best ook weleens veel gezien worden daar het toch (voor mij dan) wel een heel bijzondere is. Die ik nu even deelt dacht vast dat ik deze niet zag want was verscholen tussen het mos maar ik had hem ook ontdekt hoor.

Deze zwam kan wel “witrot” veroorzaken wanneer hij als parasiet op een levende gastheer leeft maar het blijft toch een prachtige zwam. Witrot doet het hout wit verkleuren en in vochtige vezels uiteenvallen.  Bomen kunnen proberen de aantasting te compenseren door extra hout aan te maken rond de aangetaste plek

De Judasoor kan ook na de dood van de vlier nog tijden op het dode hout verder groeien en zich verder uitspreiden. De zwam gedijt het beste op schaduwrijke plaatsen met een hoge luchtvochtigheid. 

Judasoor komt ook gedurende het hele jaar voor in Nederland en België, zowel op het hout van levende als op de dode bomen. En wil je deze ook eens ontmoeten dan moet je vooral letten op de vooral oude of afgestorven stammen van de vlier want daar komt deze soort het vaakst op voor. Maar er zijn ook al andere bomen waar deze is gezien las ik onlangs op het internet.

De judasoren werd in 1789 wetenschappelijk beschreven door Jean Baptiste François (Pierre) Bulliard , die hem Tremella auricula-judae noemde. Na verschillende geslachtsveranderingen werd deze schimmel in 1897 door de Oostenrijkse botanicus-mycoloog Richard Wettstein (1863-1931) in zijn huidige geslacht overgebracht.


Het is een zwam met een verhaal waarbij men in een legende /sage dacht dat de naam "Judasoor" ook zou kunnen verwijzen naar de apostel Judas Iscariotdie in het bijbel verhaal Jezus de verraders kus gaf in ruil voor 30 zilverstukken wat toen in het verleden ook heeft geleid tot de arrestatie van Jezus en later ook zijn dood. 

Judas had zich door wroeging verhangen aan de vlier vertelt het verhaal die al meer dan 400 jaar oud is en wat wellicht ook vele geloven omdat zoals men overal schrijft in welk blog of op andere websites en in de vele natuurboeken dan ook dat deze oren die uit het hout tevoorschijn komen zichtbare resten zouden zijn van Judas gekwelde geest. Tja aan de uitstraling zal je dit ook wel zeggen maar het is wat je maar geloven wilt en zo is het eigenlijk wel met elk volksverhaal.

Nog een laatste foto doe ik erbij want dan is deze fotoserie compleet. Gefilmd heb ik ze niet want daar zijn genoeg films van op YouTube te zien. En dat plaats ik ook niet bij dit blog want het lezen is vast ook wel informatief voor jou. 

Zelfs ook een beetje educatief denk ik toch want je leert er ook weer wat van wat je wellicht niet wist. En in onderstaande foto die ik wat groter heb gezet kan je ook goed de aderen zien.

Verder is het Judasoor ook eetbaar maar wordt niet echt beschouwd als een smakelijke paddenstoel. Doch in de Chinese en Japanse keuken wordt deze wel veel gebruikt. En deze oortjes worden dan ook soms gekweekt door hen. In het verleden werd deze ook gebruikt voor medicinale doeleinden. 

Zelf heb ik deze ook wel eens op in een soep bij vrienden waar ze deze oortjes ook in gebruikt hadden. Maar ik vond er echt helemaal geen smaak aan zitten. Heb jij ze weleens ergens in gegeten? 

En een weetje erbij is dat jij ze in het gehele jaar ook kan zien zolang het maar vochtig weer is en het is nu ook geen mooie zomer dus wellicht kom jij hen ook eens tegen. De vele geziene tijd is in de herfst en winter en ook al vriest het heel hard deze hebben ook dan een innerlijk sterkte om toch te blijven groeien.

Ik geniet als ik ze ziet heerlijk van hun uitstralingen en laat hen zitten in de natuur. Je kan deze ook gedroogd kopen via een Chinese toko's onder de Chinese naam Muerh (wolkenoor) mocht je hen eens willen kopen en ze willen gebruiken voor een recept. Als je deze dan in water doet dan nemen ze hun eigen vorm weer aan. Op het internet zal je best veel kunnen vinden waar je zoal de judasoren in kan gebruiken mocht je dit willen doen.

In China zijn ze vooral bekend als Zwarte zwam. Deze worden dan vooral verwerkt in salades en soepen, maar ook in de vegetarische keuken gebruikt men deze heel veel. De zwam kan ook worden gedroogd en dan ook worden gegeten.

Maar wil je deze weleens plukken in het wild en deze ook gebyuiken in een gerecht dan vond ik dit recept voor jou

Recept: Veggiewok met judasoren

* 200 gram sojagehakt (gemarineerd)
* 4 judasoren, vers of gedroogd en geweekt
* 6 gedroogde shi-takes, geweekt of verse
* 1 teen knoflook, gesnipperd
* olijfolie
* gemberwortel
* wortel in reepjes
* 1 stuk tofoe of tofu grof
* 2 sjalotjes, in stukjes
* 1 los geklopt ei

Bereiding:
Verwarm olijfolie in een wok, doe er de gember, de sjalotjes en de seitan bij. Voor wie niet weet wat dit is: Seitan is een vleesvervanger op basis van tarwe-eiwit. Men kan het maken van tarwemeel en water. Door het deeg steeds uit te spoelen blijft het tarwe-eiwit, de gluten, achter. De glutenmassa wordt in water of (vegetarische) bouillon gekookt tot een product met een sponzige structuur en een hartige smaak. (In Japan maken ze dit ook zelf).

Roerbak met behulp van een houten spatel gedurende 5 tot 10 minuten. Voeg de paddestoelen en de wortel toe en bak enkele minuten tot de wortelstukjes beetgaar zijn. Roer de tofoe erdoorheen en laat heet worden. Roer het losgeklopte ei erdoor. Dien op met rijst of deegwaren.

andere namen hoe men deze ook noemt
Boomoren, boomoortjes, wolkenoren, muizenoortjes, Auricularia polytricha, cloud ear fungus, tree jellyfish, black fungus, Jelly Ear Fungus, wood ear fungus, tree ear fungus.  En er zijn er vast nog wel meer in andere talen hoe zij het noemen maar ik laat het hierbij en ook met dit blog.

Je hebt nu vast wel voldoende informatie gelezen van dit oortje wat graag gezien mag worden bij vele paddenstoelen liefhebbers en dus ook bij mij.

Fotografie en Tekst geschreven door © Tine de Jong, Alle rechten voorbehouden

Fijn dat je weer gezellig kwam lezen en bedankt voor alle bezoekjes en reacties die we al op deze natuurblog- De mens en de Natuur" mochten ontvangen. Want vele weetjes uit onze mooie natuur zal je hier heel veel ontmoeten.

Wees ook welkom op mijn andere blog, Gedichten en verhalen uit het leven-https://tinedejong.blogspot.com 

waar ook veel de natuur, geschiedenis, liefde, leven met mooie dagjes uit tips zijn samen geweven in woord, fotografie en meer. Weet zeker dat jij je niet zal vervelen wat ik daar ook met jou graag wilt delen. Soms lees je ook een boodschap verborgen in mijn woorden voor jou of die ik schreef voor een medemens.

Wens je voor elke dag ook mooie en gezellige momenten toe. Natuurgroetjes, Tine 

Voor jou mijn mooie fotografie van menige paddenstoelen die ik had ontmoet en deze zal je ook even tegenkomen maar de wereld van paddenstoelen en zwammen is heel uitgebreid en er zijn vele verschillende maar let op- niet plukken in de natuur als je twijfelt want ze zijn niet allen te eten.

Hoop dat je geniet van de soorten die je in mijn fotografie-slide show ziet:

Weet jij de namen?