Gezellige koe meiden

Het staat in de weide zo kalm zonder haast

Dat is de koe die soms baad en er dagelijks graast

Het dier wat de weide ook verrijkt en die
jou ook innerlijke rust kan geven als je haar
lekker knuffelen gaat maar ook als je haar bekijkt.

Zij is een dier apart en in vele rassen en kleuren
Ja zij zijn het die weilanden kunnen opfleuren
Zij lijken dom maar o, zij zijn zo wijs en
winnen ook veel op fokvee dagen vaak een prijs
Vele kunnen dit ook wel beamen want op de
televisie waren zij voorheen vaker in de reclame.

Koeien hebben geen horloge maar weten toch
exact de tijd dat ze terug moeten gaan
Zij geven ons ook een wijze raad en goede les
daar zij de rust in zich hebben, kennen geen stress
Ja de koe is gewoon een gezellige meid en ik
hoop ze nog heel veel te bezoeken en wens ook
dat zij nog lang in de weide mogen blijven staan.

Want helaas houden vele boeren hen op stal maar
ik hoop echt dat zij de weilanden weer kleuren zal

Want zij zijn de schilderijen van ons Nederland, dus
beste boeren zet die megastallen nu eens aan de kant.

Gedicht. fotografie © Tine de Jong 2016 

Alle rechten voorbehouden
(uit mijn eigen gedichten archief 2012)

Voor jou deze video dia slide 

Koeien ontmoetingen samen met onze knuffeldieren.

Nieuwsgierig geworden? kijk dan onderstaande video.

Koe gaat met de tijd mee

Gedicht - Koe gaat met de tijd mee

Mijn vrolijke meid, wat loeit jij mij aan
toen ik jou daar zo warm in de stal zag staan
Jij hebt met de boer en boerin niet meer zo'n hechtheid
zoals vroeger dat men jouw vriendinnen nog melkten met de hand.

Tegenwoordig melken zij jou en de anderen met elektriciteit
zoals de meeste boeren hier, en ook al veel in een ander land
Wellicht heb jij toch liever bij het melken aan jou uiers tedere handen
wat ze nog wel zijn blijven doen in de vele armere landen.

Maar lieve vriendin wellicht denk jij nu wel: wat kan mij het boeien
en vertel jij mij bij jou loeien, maak je maar geen zorgen
want ik ben mijn melk weer kwijt mijn beste meid
Maar toch heb ik wel heimwee naar die oude tijd.

Gedicht 2015 © Tine de Jong
(uit mijn archief 2014)

Foto boven is een schilderij van Adolphe Charles Marais - boerin melkt koe

Mooi historisch filmpje uit de oude doos: van RPL TV Woerden - Groene Hart Koeien melken & Boeren van toen

Schotse Hooglanders in de Middelwaard

Onlangs was ik aan het rondwandelen in de Middelwaard in Vianen wat hoort bij de provincie Utrecht. Een pracht natuurgebied waar jou viervoeter ook op bepaalde delen ook los mag lopen. Je kan rond lopen langs een mooi meer en je zal er veel ontdekken, want de natuur is hier in alle seizoenen erg prachtig. Ook liepen er hier Schotse Hooglanders waar je gewoon tussen door kan lopen. Want zij zijn aan de mensen gewend. Maar hier moet je wel je huisdier aan de lijn houden daar dit hier wel is verplicht. 

Van alle koeien houd ik wel maar deze dieren gaven mij een rust en ik schreef een gedicht over hen die je na dit schrijven onder er kan lezen. Maar ik heb ze ook gefilmd en dat filmpje deel ik met jou onder mijn woorden. Een andere film wat ik ook hier in dit natuurgebied heb gemaakt aan de hand van foto's kan je vinden op mijn YouTube kanaal. 

Alvast bedankt voor het lezen van mijn woorden, gedicht  en het bekijken van mijn filmpje. 

Schotse Hooglanders

Deze dieren lijken soms wel standbeelden zoals zij samen gezellig in het water staan 
Heb ze nog niet echt hier allen zien bewegen of dat zij samen verder in het water zouden gaan.

En op de kant is het ook al het zelfde gezicht slechts een een kalf die aan een uier drinkt.

Zelfs toen ik verder tussen hen door liep, heb er nog geen eentje hun kop naar mij opgericht.

Zij voeden zich met planten wat andere runderen niet eten en zij kunnen ook goed tegen de winterkoude met hun vacht.
Er is wel een ding wat een mens nooit mag gaan vergeten de vacht gaat transpireren als ze binnen in een stal worden gebracht.

Hoe rustig zij genieten hier in het vrije natuurgebied hun karakters zijn meestal goedaardig en niet agressief 
Maar let op als jij een Hooglander met wat kalfjes ziet dan kunnen zij zich bedreigd voelen en zijn dan niet zo lief.

© copyright Tine de Jong, 10-01- 2015

Video van mijzelf voor jou: Schotse hooglanders (live beelden)

Het leven van een koe is..

Wie kent hen niet al die mooie zwart-wit gevlekte of andere kleuren die zij soms ook kunnen hebben. Dat zijn onze koeien van Nederland. Het zijn lieve dieren die rustig in het weiland staan te grazen. Koeien zijn voor mij altijd hele bijzondere dieren. Veel koeien worden gehouden voor de melk (de melkkoeien). Andere koeien worden gehouden voor het vlees. Die koeien zijn ook véél dikker dan de melkkoeien.

Ik had het graag anders gezien maar het is nu eenmaal zo in het boerenleven. Het doet mij elke keer weer pijn, maar ik weet ook wel dat het hoort in een boerenbedrijf. Koeien zijn echte sociale dieren. Ze leven het liefst in een kudde (groep)en niet alleen in de weide, wat wel eens vaak gebeurd. 

Binnen een kudde is er wel een rangorde. De koe die het hoogst in de rangorde staat, is de leider. En dat is de sterkste en de slimste koe. Vast wel eens gezien als ze naar de stal gaan om te melken dat er eentje voorop loopt en de rest gaat volgen. Dat is dus de sterkste zoals men altijd al heeft beweerd.

Wat doet een koe allemaal zo op een dag?

Foto's die je ziet van de koeien hier boven heb ik genomen op de Vlietskade tussen Gorinchem en Arkel in Zuid-Holland in het mooie groene hart. 

De meeste tijd brengt een koe door met grazen. Ze graast wel 9 uur per dag! Als de koe graast, dan kauwt ze niet op het gras. Ze slikt het meteen door. Daarna zoekt ze een rustig plekje uit om te gaan liggen om in het gras te herkauwen. Daar is ze 5 tot 8 uur per dag mee bezig. Tussendoor moet de koe ook nog drinken. 

Sommige melkkoeien drinken wel 100 liter water per dag! Dat zijn 10 volle emmers met water. Kan jij je dat voorstellen? Een koe slaapt heel weinig. Ze liggen wel veel tijdens het herkauwen, maar dan zijn ze wel wakker. Echt slapen doen ze maar 20 minuten per dag! Een koe plast en poept ook 100 kg urine en mest per dag.

Huisvesting

Melkkoeien geven soms wel meer dan 25 liter melk per dag. Om die melk te kunnen maken, moeten ze dus veel eten. Ze eten dan ook ongeveer 70 kilo gras per dag. In de winter groeit er niet genoeg gras meer. De koeien staan daarom in de winter binnen en krijgen hooi , maar ook kuilvoer te eten. De melkkoeien gaan in de nacht ook op stal. mooi plaatje voor jou:

Ze worden dan gemolken en krijgen brokjes met krachtvoer. In die brokjes zit extra energie waardoor de koe meer melk kan geven.Tussen april en november lopen de meeste melkkoeien dagelijks in de wei. In de winterperiode blijven de koeien in de stal omdat er dan soms niet voldoende gras voor hen groeit. Zodra er in het voorjaar weer genoeg gras is kunnen de koeien weer naar buiten. Hoe lang de koeien per dag buiten blijven, verschilt per boerenbedrijf maar dat hangt ook weer af van het weer.

Helaas zijn er tegenwoordig veel melkveehouders die hun koeien altijd op stal houden, men zei mij dat ze dit doen omdat ze bijvoorbeeld te weinig weiland dicht bij de boerderij hebben. Maar ook dat het milieu minder belast worden omdat zij hun mest niet meer op het weiland achterlaten. 

Denk zelf meer dat het voor hen teveel werk is om ze steeds uit de wei te moeten gaan halen omdat koeien soms meer dan 2x daags gemolken moeten worden. Nou daar ben ik het dus helemaal niet mee eens, want ik vermoed dat zij dit doen omdat ze te weinig tijd hebben. Geef jou even een mooie dame die trots maar ook blij is dat zij in de weide mag zijn.

Maar in de vroegere tijden hebben ze daar toch nooit over geklaagd. In mijn jeugd was ik veel op een boerderij en hielp ook mee zoveel als dat ik dit kon dan. Want ik was toen nog erg jong. Het was inderdaad wel altijd hard werken, vroeg uit bed en laat er weer in. Maar het was wel altijd de gezelligste dagen voor mij. 

Ik denk er altijd nog aan terug en zie mij dan weer tussen de koeien lopen of er heerlijk bij leggen. Nu worden ook steeds meer koeien als knuffelkoeien gebruikt. Want zij geven echt rust aan jou als je bij hen gaat liggen. Probeer het maar eens, het helpt echt hoor.

En ik blijf ook van het logge koebeest houden en zal hen altijd blijven bezoeken, al blijf ik het verdrietig vinden dat vele van mijn vriendinnen nooit naar buiten mogen en de rest van hun leven in stal moeten verblijven totdat zij opgehaald worden om naar een ander leven te gaan en dat is jouw bord.Gelukkig ben ik vegetarisch en jij? Zie voor meer koeiengeluiden maar eens op mijn YouTube kanaal want daar staan er vele hoor. Die link vind jij op de website zelf bovenin de balk.

Loeigoeie groetjes alvast van mij Tine. En een Boehhhh groet voor boeren die mijn koe vriendinnen niet meer naar buiten laat gaan.

Tekst, fotografie © 2015 fotografie Tine de Jong.

Hieronder deel ik ook nog een gedicht met jou:

Het leven van een koe

Hele dagen sta ik in een stille wei
nu vraag jij je af, ben ik wel echt blij?
Alle dagen vreet ik gras, steeds weer
ja, dat is het leven wat bij mij hoort
Kom ik dan misschien bij de hemelpoort?

Want ik ken mijn lot van me soortgenoten
die ik nooit meer heb gezien in boer zijn stal
Het is bij mijn baas, de boer altijd weer loten
wie er bij de slager komt en er sterven zal.

Zelfs mijn kalfjes die minder wogen dan wat pond
was mij ontnomen en die dus jong de dood al vond
Dus vraag mij niet of ik verdrietig bent of blij, want
hetzelfde lot onderga ik ook, al sta ik nu nog in de wei.

Tekst, fotografie, video, Gedicht © 2015 Tine de Jong
Deel mijn ontmoetingen van koeien in een dia slide met jou.

Voor andere ontmoetingen met deze zactaardige dieren ben je van harte welkom op :

(a). Mijn andere blog : Gedichten en verhalen uit het leven

(b). Mijn YouTube kanaal : Tine de Jong

Staken van de koeien

Boer riep dat de koeien naar de stal moeten komen

maar heel veel zin dat hadden zij vandaag echt dus niet
Zij hadden ook niet veel melk in hun uiers meegenomen
en dat deed de boer en de boerin wel veel verdriet.

Waarom hebben jullie vandaag niet veel gras gegeten
vroeg de boer in de stal aan wat koeien, maar de
koeien dachten dat de boer het eigenlijk wel zal weten
En zij begonnen hun verhaal in de vorm van veel loeien.

Want nu mogen zij met het mooie weer nog buiten staan
en volop genieten van de vrijheid en het mooie weidegroen
Maar ja, straks komt de erge kou en die winter er weer aan
Dan mogen ze niet buiten en krijgen alleen maar droogvoer.

Dus vandaag hebben ze heerlijk genoten en geluierd
niet veel gegeten en gelegen in de heerlijke warme zon
Zo af en toe wel wat wat gras hoor en in de wei gekuierd
En vroegen aan de boer waarom dit dan niet in de winter kon.

De boer die schudde het hoofd want hij kon de dieren niet verstaan
tja zo is nu eenmaal het boerenleven, en hij is ze aan het melken gegaan
Maar de koeien hadden het vandaag juist heel erg naar hun zin, want
zij deden met zijn allen wat mensen ook weleens doen maar dan wel: Koestaking.

Gedicht © 2014 Alle rechten voorbehouden 

Tine de jong inclusief foto en presentatie eigen foto`s.

Bovenstaande foto`s is door mij genomen op de
Beemdweg in Hoogblokland in de provincie Zuid-Holland.

Als afsluiter mijn eigen foto`s presentatie met 3o mooi koe fotografie en 

op mijn andere website vind je bij het gelijke gedicht een andere mooie video hieronder: 

https://tinedejong.blogspot.com/2015/08/koestaking.html

Kopieer de link en zoek in je browser dan kom je er gelijk in.

Verdrietige koeien

De koe is verdrietig en dat 

merkte ik aan haar ogen
Haar kleur is dof en in de 

hoek daar zie ook een traan.

Dit komt vast omdat
zij steeds minder vaak
buiten mogen staan.

Vele zullen nooit trouwens
het echte daglicht mogen zien
Terwijl zij allen in de weide horen te staan.

Als zij worden geboren is hun leven 

nu voorgoed in stal te verblijven

Er is niet meer zoals vroeger
de tederheden aan hun lijven.

Soms zie ik mijn vriendinnen kijken
en turen uit het doffe stalraam
En ik hoor hen ook veel loeien
soms zie ik wat pinken, vaarzen in
de weide, die daar wel mogen opgroeien.

Wordt verdrietig als ik mijn vriendinnen met
hen allen zo naast elkander in de stallen ziet
Weet zeker dat zij daar helemaal niet geniet
ik hou van hen en ik voel hun verdriet.

Gedicht van © 2014 Tine de Jong

Foto boven is een koe die alleen in de weide staat met tekst Moeehh waar zijn jullie!

Deze koe vertelt je wat: kijk de film...

Koe gebabbel

Het staat in de wei het gras te vermalen
haar vriendinnen staan erbij en allen wachten
af totdat de boer hen op komt halen
Ze geven melk af, nodig in de maatschappij
goed voor het bottenstelsel maar niet voor mij.

Want ik heb een melk allergie, maar
toch blijf ik dit dier steeds bekoren
omdat zij gewoon op deze aarde horen
Heel even waren zij allen gedoemd
maar eigenlijk ook even beroemd
Want al zat het hun niet even mee
zij allen behaalde toch weer de teevee.

De ziekte die oplaaide daalde gelukkig weer reeds
een fan van de koe ben ik nog steeds
Vroeger kwamen zij meer in spotjes op de buis
en menig fan heb ze ook vast in huis.
Van pluche, glas, steen, schilderijen of hout
zelfs mijn huis is er een beetje volgestouwd.


Van alles wat men mij biedt, blijft de koe
waar ik toch steeds het meest van geniet
het zijn runderen en veel in zijn soort maar
een dier wat bij mij nog veel punten scoort.

Maar de koe kan nu eenmaal niet zonder de stier
anders staan er hier helemaal geen koeien meer
Hopelijk blijven ze nog lang op het platteland
al zie ik er helaas veel te weinig in de wei
hier in ons mooie Nederland.

Gedicht  Fotografie en video © 2014Tine de Jong, Alle rechten voorbehouden
Mooie film voor jou bij mijn woorden: Koeien in omgeving Warten -Wartena (officieel, Fries: Warten)
Friesland genieten van het buiten zijn

Geboorte van een kalf

Moeder koe, hoor haar eens kreunen
Boerin en boer, die haar op afstand steunen
En dan na wat hevig loeien
wat mij altijd weer blijft boeien

Komt er een kalf met een plof op de grond.
En zie na wat schoonmaak van moeder koe
staat het kalfje op en ja hoor het is gezond

Het is altijd weer een festijn
als er een nieuwe geboorte
in de stal of in de weide zal zijn

Dan ontbreekt het mij gewoon aan woorden
Zo'n nieuwe geboorte met een nieuw leven
Dat blijft mij echt elke keer weer vreugde geven!

Gedicht © Tine de Jong, 02/05/2014

Mooie video voor jou: Koe kalft in de wei

De koe is ons symbool

De koe hoort bij ons
net zoals de tulp en de klomp
Zij is een pracht van een symbool
en doet niets onder als onze leeuw

Zij hoort bij ons landleven 
dit stuk homp is er dan
ook al langer dan een eeuw, de
koeien zijn een deel van ons leven
Zij is weelde-een goudklomp want
dat is wat zij aan ons allen geven.

Soms lijken zij met vingerverf gepenseeld
zo mooi wit als sneeuw en zij deelt
zoveel dingen met ons mensen

Stamboekmerk-boeren werk afstammelingen
De bekende fokvee-dagen met vele keuringen
Zie maar de gehele zuivelindustrie

Ja, de mooie koeien houden ons in evenwicht
vanaf de vroege morgen tot het late avondlicht.

Gedicht. fotografie en video © 2014 Tine de jong

 Als afsluiter mijn video Koeien uit Friesland genieten van buiten zijn.

Koe knuffelen in de Alblasserwaard

Deze meid vergeet helemaal de tijd als ik tussen de koeien zit alleen Want als het werk thuis is gedaan ga ik altijd naar het weiland heen.

Hier liggen gezellige meiden te staren en anderen staan verderop in de wei De warmte van zo en heerlijk koeienlijf geeft mij steeds ook de rust die zij uitstralen.

Als ik met mijn handen over haar rug wrijf is het voor mij nieuwe energie ophalen Gewoon even knuffelen dat doet mij goed dan voel ik mij weer zo rustig worden En ook weer wat zelfbewuster en dat doet goed.

Vind het heerlijk als de koe mij met haar warme grote tong dan weer mijn gezicht kust Heb met alle koeien daar al een hechte band en voel echt daar alleen maar vrede en rust met mijn gezellige meiden in het weidse land.

Maar helaas zijn er niet zoveel dames meer in de weide en die nu steeds in vele megastallen heel veel lijden. Er zijn er vele die nooit het daglicht zien en dat doet mij verdriet want ik heb liever dat ze alle elke dag in hun weilanden geniet.
Heb jij ook weleens koeien geknuffeld?

 © 2013 Tine de Jong. Alle rechten voorbehouden inclusief videoslide en foto`s.

Ik schenk jullie mijn filmpje met eigen fotografie: 

Meer lege weilanden

Als je nu kijkt naar het groene der nature
zie je alles in weilanden wat verzuren
Want de weilanden horen vol te staan
steeds meer boeren die te buitenland gaan.

Slechts wat eenden, meerkoeten, kikkers
heb ik ontmoet in de kale weilanden
een meerkoet nest in riet verscholen
Wat hazen, wilde konijnen en enkele
vogels die in de weide wat ronddolen.

Wat ik wil zien, en mij kan inspireren
is er bijna niet meer, en vraag is
of dit nog ooit terug zal keren
Vroeger was het de koe die ondanks
de felle kou de stal niet binnen wou.

De koe die bij tien graden vorst
liever buiten bleef dan op de horst
Waar zie je nu nog boeren die
in de wei de koeien melken?
nu is de weide aan het verwelken.

Het schilderij der Nederlanden
is bijna uit alle weilanden verdwenen
Het schilderij is er vandoor, maar
daar waren de weilanden toch voor?

Nu hoor je in de verte slechts nog wat geloei
en veel gezellige meiden staan nu in de stal
Er zijn er vele die nooit het grasland meer zien
zou ooit de volle weide terug komen misschien?

Nog even en je hen echt nooit meer in de wei
voor mij waren ze altijd een kleurrijk schilderij
En nu komen er slechts steeds veel megastallen bij
maar dat maken koeien echt helemaal niet blij.

Zij horen in de weide net als weleer
maar dat zie je helaas nog zelden meer
heb slechts deze gezichten aan mijn muren
Ja, vele weilanden in Nederland zijn aan het verzuren.

Foto, gedicht © 2013 Tine de Jong

Mijn fotografie van koeien want zij blijven mij altijd boeien.

dit gedicht staat ook op mijn persoonlijke website Gedichten en Verhalen uit het leven met een ander mooi live filmpje eronder van blijekoeien. https://tinedejong.blogspot.com/2015/05/meer-lege-weilanden.html Ook daar is de natuur vermengd met ander leven.

 Groetjes, Tine

De dichter is de koe in beeldspraak

Zo sta ik aan de waterkant

wat onzeker op mijn poten

Ben er al zo vaak in beland

dat het in mijn rug is geschoten.

Maar zo een dorstig dier als ik

wil toch wat drinken uit de sloot

en duw mijn kop zacht te benee

Kreeg van angst plots de hik

en voelde dat ik weer

van de modderkant weg glee.

Nou dat was me toch ook wat

De boer die zou wel brullen

maar ik nam niet voor mijn plezier

alweer zo`n modderbad want

ik wilde alleen mijn magen vullen.

Gedicht © Tine De Jong 2013

(Uit mijn gedichtenschrift archief 2012)

Mijn presentatie met foto's erbij.