ik in de verte een meerkoet die naar zijn vrouwtje riep
Naderbij gekomen voelde ik hun smart en voelde hun hoop
bestudeerde zo hen beiden maar ook mijn eigen levensloop.
Zij zijn ook steeds op pad in tijden van geluk en vreugd
van alles hebben zij net als ik al meegemaakt en toch
blijven wij dapper en op kleine dingen steeds verheugd.
Kinderen worden groter, verlaten ook spoedig het nest
we weten dat pijn en verdriet ook weer ooit zal verdwijnen
en dat zon later weer over ons allen zal gaan schijnen.
ijverig houdt de meerkoeten net als ik het huisje rein
vreemd eigenlijk dat hun levensloop te vergelijken is
met die van mij en dat wij eigenlijk ook het zelfde zijn.
Gedicht, fotografie en video © 2016 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.
Mijn YouTube live filmpje uit 2015 De Meerkoet op haar nest