Zo af en toe knuffel ik de koeien omdat ze mij rustig maken maar de laatste tijd trek ik steeds meer naar de bomen toe. Bomen hebben mij altijd al geboeid om hun innerlijke krachten. En ik heb op mijn beide websites (deze en op mijn andere website "Gedichten verhalen uit het Leven") al veel over bomen en hun wereld geschreven. Bomen zijn soms ook als mensen en andersom is dit ook zo. Als je hen goed zal observeren dan merk je het zelf wellicht ook.
Ik knuffel nu regelmatig bomen en vooral de ouderen, want zij geven mij kracht en vernieuwde energie. Zij hebben allen ook veel meegemaakt en vertellen mij daarbij als ik hen omarm ook verhalen die zij weer sturen naar mijn gedachten. En als ik eens een grote boom ontmoet en dan naar boven kijk naar hun kruin dan voel ik mij ook groot en sterk tegelijk. In het park zoals de bovenstaande foto staat een boom die oud is en beetje ziek maar toch steeds weer komt de boom terug in volle glorie en dat zegt mij heel veel.
Soms leun ik gewoon tegen een boom daar mijn lichaam de vibraties van het water in de boom dan zal overnemen. Ik sluit hierbij ook mijn ogen als ik de boom met twee handen omarm, en ontvang er zo’n goed en ontspannen gevoel van dat ik dan weer gereed ben voor de nieuwe dag met wellicht daarbij nieuwe uitdagingen.
Mijn innerlijke ik is ook wat beschadigd. Want er zijn teveel achtereen dingen gebeurd die mij hebben doen wankelen en die ik maar niet begreep waarom het mij moest overkomen. En het is nog steeds moeilijk voor mij om het gebeuren een plekje te geven maar de bomen helpen mij en geven mij ook wat troost.
En als een gevoel van eenzaamheid mij overvalt, dan wandel ik wat in het park en ga dan naar een boom die ik heb uitgekozen. Het is een boom die daar ook wat eenzaam staat maar toch trots en sterk is en deze boom heeft mij dingen doen inzien.
Slechts door de boom met mijn hand al aan te raken geeft het mij energie en dan voel ik ook een emotionele verbinding daarbij. Ik sluit dan ook soms mijn ogen als ik de boom dan ga omarmen en mijn gedachten zo naar de stam doorgeef. En ik ervaar dan rust wat mijn lichaam terug ontvangt en voel mij wat beter.
De boom hieronder leek net een oog te hebben die mij aankeek en ook dat vond ik heel bijzonder. Als jij eens bomen zal bekijken dan is het soms ook dat jij er wat in kan zien. Bomen kunnen ook verschillende gedaantes hebben.
Bomen kunnen echt een positief effect hebben op depressie of als je eens concentratie problemen zal hebben en helpt ook bij het weg nemen van enige hoofdpijn. Dat is al wetenschappelijk bewezen. Mij helpt het om de spanning weg te nemen die ik op dat moment heb en praat dan ook in gedachten met de boom.
Vele mensen kijken soms wel raar op, die daar ook aan het wandelen waren maar dat deert mij niet. Want een boom helpt mij om dingen te leren begrijpen.
Dus ook deze boom is een vechter en dat was ook de boodschap die de boom aan mij doorgaf. Dat ik verdriet mag hebben maar dat ik ook door moet blijven gaan en niet de moed opgeven als ik mij weer wat alleen of eenzaam voel.
Bomen geven met hun wortels ook boodschappen door aan andere bomen en helpen hen ook als zij het moeilijk hebben en zo helpen bomen mij nu ook.
Lees dit schrijven maar eens als je filmpje met fotografie en dit schrijven hebt gelezen.
En met deze woorden sluit ik weer mijn schrijven af en bedank je voor het lezen en voor je bezoek aan deze website. Want door jullie bezoekjes maakt het mij ook wat sterker om door te blijven gaan, maar ook om te blijven schrijven en mijn woorden te delen hier met jou als jij de websites eens een bezoekje brengen zal.
Heb jij ook weleens een boom omarmd of geknuffeld?
Bomen laten mij ook veel zien en soms als jij je fantasie een beetje laat gaan dan zie jij er vast ook veel in. Wat ik zoal ontmoette waren deze die ik graag hier met jou eens wil delen.
Jij kent vast ook wel de mooie stokrozen die gewoon maar ergens tevoorschijn komen. En nog even dan zie jij ze vast ook weer. Gewoon zomaar in een berm of tegen een lantaarnpaal, of eens rondom een boomstam. De verstuiving der zaadjes doen vele insecten. En dan kunnen ze zomaar ergens tevoorschijn komen.En ik vind hen dan ook wel bijzondere planten met hun mooie kleuren van bloemen die daarbij ook zeer gevarieerd van kleur kunnen wezen. Zo af en toe zie ik ze ook wel eens in tuinen staan langs een hek.
Met Stokrozen in de tuin maakt je bijen en hommels blij neem dat maar aan van mij. Ik kwam er al eens menige tegen die helemaal in de bloem kropen. Sommige kwamen wel kijken maar vlogen ook snel weg want ze laten ook een soort geur achter en dan weten zij dat er niks meer te halen valt. Zoals onderstaande foto waar net een hommel aan kwam vliegen.
Maar ook andere insecten helpen hier aan mee zoals de mieren die ook vaak op de stengel van de stokroos zitten. Dus is het echt een plant en bloem die de insectenwereld heel blij zal maken. Zie deze hommel maar in foto beneden, want die deed wel heel veel moeite om het stuifmeel te bemachtigen.
Je ziet deze stokrozen ook veel in andere kleuren maar dat komt wellicht omdat de bijen of hommels soms van de ene bloem naar de andere stokroos vliegen. En daar aan hun tere pootjes dan ook wat zaadjes mee nemen van een andere kleur en zo ontstaan er dus ook weer van die mooie kleuren elders.
Wat ook een voorbeeld is dat als een zwarte bloem bevrucht zal worden door stuifmeel van een witte stokroos? Dan krijg je daaruit waarschijnlijk meer rode bloeiers. Maar als de bloemen bevrucht worden door stuifmeel van dezelfde plant, dan is het zaad wel kleurvast. Dat las ik in mijn wilde bloemen boek en is wellicht ook een weetje voor jou hierbij.
Wat je vast wel weet is dat deze stokrozen behoren bij kaasjeskruidfamilie. En ze noemen ze ook weleens anders zoals; balroos, flier, boerenroos. Laatste omdat ze veel in boerentuinen stonden in de vroegere tijden.
Maar nu zie je hen steeds meer op vreemde plekken te voorschijn komen. Ze zaaien zichzelf ook uit en is het ook wel een bijzondere roos te noemen. In kniop zijn ze ook wel mooi maar meestal zie ik hen al in volle bloei maar toch was het mij eens gelukt om er ook een foto van te nemen. Deze rode stokroos begon hier langzaam te ontluiken.
Ze zijn er in één en tweejarige en bloeien doen ze van juni tot oktober met grote roze klokvormige bloemen langs de gehele stengel. Ze zijn wel zonneaanbidders en een zonnig plekje tegen een muur of schutting houdt deze wel van. Ook kan het eerder wezen in maand dat je deze al ziet staan maar dan nog wel in knop mocht het met vele zonnige dagen zijn. Want ze houden allen veel van de zon daar ze dan sneller tot bloei zullen komen.
De stokroos is echt een ouderwetse romantische plant maar kan zeker wel een topper wezen in je tuin als jij wat meer bijen en hommelsoorten naar je tuin wilt trekken. En het gaat de laatste jaren niet zo erg goed met hen. Dus als we nu samen hen nu ook eens een handje gaan helpen dan hebben zij ook veel plezier hieraan. En wellicht trek je ook enige vlinders met deze planten/bloemen aan want ook zij komen soms de plant een bezoekje brengen. Maar die heb ik zelf nog niet gezien maar met de hommels was ik al erg blij.
En ik hoop dat het een goed jaar mag worden voor hen allemaal. Dus haal ook meer bloemen en planten in je tuin die voor hen allen heel goed zijn. Als laatste post ik nog een collage en dan heb ik hen wel weer genoeg in de kijker gezet en sluit af met nog wat weetjes en tuintips.
Tips erbij voor jou:
Heermoes-Equisetum arvense
Je kent vast ook wel het plantje heermoes (zie foto boven)wat voor vele ook als onkruid wordt gezien en als je deze verwijderd dan moet je deze eens niet weggooien. Want met een aftreksel hiervan kan je deze namelijk ook gebruiken als een soort van kalkrijke bemesting.
Wil je de stokroos zelf zaaien dan moet je wel opletten dat je hen zaait in kalkhoudende bodem die rijk aan voedingsstoffen en goed doorlatend is, zodat de penwortels diep de grond in kunnen. In menige tuinen ontvangen ze dit niet en dan kan het wel mislukken. Maar wie het niet probeert zal het niet weten of zij ook goed zullen gedijen in jouw tuin en of volkstuintje.
De stokroos is wel heel erg gevoelig voor de roestziekte en dat is een schimmelinfectie wat meestal in de top van de bloem zit. Dit wordt meestal veroorzaakt door een te vochtige omgeving. De plant zal niet doodgaan maar het blad wordt soms wel erg lelijk. Dat blad kan je dan ook het beste verwijderen want dat ziet er anders niet echt mooi uit.
Wat je ook eens kan doen is om wat zaden uit een uitgebloeide plant te halen en ze dan thuis proberen ze te kweken in zo een kweekbak. Wellicht ontvang je dan ook wel andere kleuren. Je kan ook wel zaden kopen, maar ze zelf gaan kweken is wel mooier en wellicht ontvang je dan ook andere kleuren van de stokroos.
Ik dank je hierbij weer voor je bezoek en je ontvangt weer natuurgroetjes van mij
Hierbij wil ik hen ook bedanken die een mooie reactie hadden achtergelaten op mijn vorige schrijven over een mooi kippenras. Wie dit gemist had kan met pijltje boven links dan nog even terug gaan of een naar beneden scrollen. Veel tips en weetjes uit onze mooie natuurwereld kan je hier veel lezen zowel in woord als in beeld gezet.
Natuur groetjes. Tine.
Wellicht vind je de onderstaande linken die je zal brengen naar mijn andere website ook wel eens mooi om te lezen. Want ook daar is het mooie natuurleven verweven in mijn schrijven.
Ditmaal ga ik eens wat schrijven en delen hier over een mooi kippenras die ik eens had gezien bij een bezoek aan het het Uilen en Dierenpark De Paay in Beesd. (gld) En daar wilde ik ook eens meer over weten want ik vond het verenpak zo mooi. En bij thuiskomst heb ik het later opgezocht in mijn boeken maar ook heb ik het internet gebruikt voor wat meer informatie. Had het aan een vrijwilliger hier gevraagd maar die wist er niet zo veel over te vertellen waar mijn interesse naar uit ging.
Ken jij deze mooie ras ook? John van https://naastmijnschoenen.nl/ zal ze vast wel kennen want ik zag op zijn YT kanaal bij zijn kippenvideo er eentje tussen de kippen lopen.
Dit mooie Vlaamse leghoenderras heeft daarbij ook een mooie geschiedenis daarbij. En dan heb ik het dus over de Brakelse hoen. Welicht ken jij ze dus toch wel. Want ze zijn tevens ook de oudste kippenrassen van Europa. Dit ras heeft dus echt een bewogen geschiedenis achter de rug. De eerste vermeldingen van dit ras heeft men eens terug gevonden in documenten uit 1416. De Brakel zou reeds rond 1400 voorkomen zijn in de streek rond Nederbrakel en Oudenaarde (België). Deze dieren zijn ontstaan in de Vlaamse Ardennen.
Op de plaatselijke markten werden er toen landhoenders verkocht die gefokt werden in de streek. Bij menige boerderij in Vlaanderen waren ze toen ook wel. Van een echt 'Brakelras' kon men in het begin nog niet spreken. Pas in de 19de eeuw werden er rasstandaarden opgesteld en werd toen ook de eerste Brakel-club opgericht. Als je verder zal lezen kom je meer te weten hierover.
Vanuit de streek rond Oudenaarde en nederbrakel is het Brakelhoen verder verspreid naar Noord-Frankrijk en tot in de Belgische Kempen. De hoenders uit de Kempen bleven wel kleiner dan hun soortgenoten op de rijkere Vlaamse gronden. Door de invoer van de hybride legrassen net na de tweede Wereldoorlog daalde de interesse in het rustieke Brakelhoen ook zeer snel. Op 20 jaar tijd was het ras bijna uitgestorven. En in 1969 waren er nog minder dan 5 dieren over.
De Speciaalclub voor het Brakelhoen bracht in 1971 al het resterend materiaal aan Zilverbrakels samen: dat bestond uit 2 hennen, 1 haan en 12 eieren. Er werd ook nog een Goudbrakelhaan teruggevonden. Vanuit dit materiaal werd het ras toen langzaam terug opgebouwd en verder verspreid. En zo kwamen er toen weer steeds meer en werden er ook tentoonstellingen gehouden daarbij ook dit ras wat meer in de belangstelling te brengen. En dat is in al die jaren ook gelukt. De foto hieronder nam ik ook in het park waar ik eens een bezoek bracht.
Wie dit mooie pluimvee zal willen dan heb je zeker wel goede kippen hier aan. De legkippen hebben jaarlijkse zo een eieropbrengst van 100 eieren met witte schaal in het eerste jaar. Dus ook wel een mooi weetje mocht je deze dieren willen.
Daarbij zijn de kippen zelden ziek en stellen ook weinig eisen aan de voeding. Ze scharrelen ook (als ze los lopen) wel lustig de kost zelf bij elkaar. Nu met de zware vogelgriep mogen ze niet vrij rondlopen maar als het weer mag hoef je dus niet altijd bij te voeren. Ze zijn daarbij ook extreem zuinig en niet veeleisend als het gaat om de voedsel inname gaat.
Ze hebben daarbij ook een levendig, opgewekt en vertrouwend karakter en worden gekenmerkt door bijzonder weerbestendig te zijn. Maar ze houden er niet zo van om opgepakt te worden en tam maken dat lukt ook niet echt goed.
Brakels zijn ook uitstekende vliegers maar als ze voldoende ruimte hebben zullen ze dit eerder zelden doen. Een voldoende hoge afspanning (1,8 m) blijft echter aangeraden. Brakel hennen zijn niet-broeders en hun eieren worden kunstmatig uitgebroed. Wel zijn de kloeken goede moeders en de kuikens groeien ook snel en kunnen zelfs alweer aan de leg in de vijfde maand.
Het zijn daarbij ook middelzware boerenkippen met ook een levendig karakter. Deze zijn gefokt in de kleuren zilver en goud. Ik vind de zilveren zelf veel mooier dan die andere kleur. Maar wellicht vind jij de andere wel mooier. Er schijnt ook nog nog dwergkrielen te wezen maar die heb ik nog niet ontmoet.
De Brakel is een gehard, statig maar wat schichtig landhoen dat uitstekend aangepast is aan het Belgisch en Nederlandse klimaat. Een ideaal dier dus voor de hobbykweker.
Kenmerken van dit ras zijn:
Ze worden wel eens gekruist maar om dan zeker te weten of je het echte ras hebt heb ik hier wat tips voor jou erbij. Op de borst zijn de witte dwarsbanden breder en nemen naar achteren toe af, waardoor de remmen naar achteren toe merkbaar of iets donkerder worden. De staart van de haan lijkt minder gestreept en de binnenste schoepen en veren mogen niet eens een tekening vertonen. De hoofdsikkels mogen niet gekruist zijn. Deze bandvorming zou echter wenselijk zijn voor de secundaire sikkels.
Weetje is hierbij dat de bekende fokker Arthur Wulf de Brakel verspreidde vanaf 1895 in Duitsland. Het verhaal van dit ras gaat heel lang terug en dat kan je hier lezen in deze link mocht je eens meer willen weten en daar vind je ook andere informatie erbij: https://nl.frwiki.wiki/wiki/Braekel
In 1970 waren de Brakelse hoenen geheel uitgestorven in België. Maar nu zijn er nu al weer veel meer en ook door de verkoop hiervan toen ook in menig ander land terecht gekomen.
De originele club van dit ras is ontstaan in 1998 met de naam "Braekelclub Nederbrackel" die ook diverse activiteiten organiseert rond dit mooie kippen ras. Ook hier vind je informatie in de wiki link hierboven. Want als ik het hier neer zal schrijven wordt het blog veel te lang.
Verleden en heden worden gemixt met dit unieke kippenras. En dat ze geroemd worden is wel te merken want er is in Brakel ook een B&B die De Brakelhoen heet en dat zegt dan ook wel weer wat. En ook een hotel is naar hen vernoemd en wellicht zijn er nog wel meer die de naam gebruikt.
Heb al eens eerder over een mooi kippenras geschreven en dat kan je hier lezen. Toen was ik eens in de huid van de kip gekropen en schreef een liefdesgedicht
Wellicht heb je deze niet gelezen en eronder staat ook een filmpje van dit mooie ras erbij.
En hierbij sluit ik dit blog af met nog een mooi filmpje die ik eens had gemaakt. Want zij houden ook om een heerlijk stofbad te nemen waar ze onder toezicht van de haan dit deden. Zo een bad is heel goed voor hen allen om dan eens alle ongedierte uit hun veren te krijgen.
Ze hebben ook een mooi en vast ritueel als ze een stofbad nemen en dit verloopt altijd volgens een vaste procedure. Lees maar hier beneden.
Kuiltje graven met hun poten, gaan zitten met de veren uitgezet, krabben en net zo lang schudden zodat het stof in de veren komt, liggen en keren en dan weer uitschudden. De hennen nemen altijd gezamenlijk een stofbad en de hen die het hoogst in de pikorde staat, krijgt dan de beste plek. Soms graven ze met hun poten ook een putje om dan hier in te gaan leggen, daar dit ook verkoeling geeft op warme dagen. Maar een stofbad is ook eens goed om dan al hun ongedierte uit hun veren te halen.
En wat doet de haan dan?? Ach die zorgt ervoor dat alles goed gaat. En er geen andere dieren in de buurt komt. Dat kan je zien in de video beneden.
Vraag voor jou hierbij is of jij dit ras ook zo mooi vindt. Dat hoor ik graag als reactie die geheel vrijblijvend is hoor. Want het lezen van mijn woorden vind ik net zo leuk.
Ik bedank je voor je bezoek en ook voor het bekijken van dit korte filmpje. En kom nog eens gezellig op bezoek want je vind hier veel natuur, weetjes, leerzame blogs, Vogelweetjes en nog veel meer. Hrt kan even duren als je een reactie zal achter laten want in avond ben ik niet op het internet maar zodra ik dit wel bent zal ik zeker je reactie spoedig plaatsen.
Kopieer mijn website om het het in je leeslijst of het te delen op je facebook of elders.
De mens en de Natuur blogspot - https://catherinetine.blogspot.com En deze blogpost mag je ook altijd delen, maar dan via de originele link zoals https://catherinetine.blogspot.com/2022/04/brakelhoenen-een-uniek-kippenras.html
.JPG "Stokrozen in je tuin maakt bijen en hommels blij")
