Japans hoefblad - Petasites japonicus met weetjes

Heb onlangs weer een ander soort woekeraar gezien bij een wandeling. En dat is het Japans hoefblad - Petasites japonicus. En ik heb al eerder geschreven over wat hoefblad soorten. (Zie de linken onderin) Ditmaal is deze eens aan de beurt op mijn natuur website. Zowel aan de waterkant heb ik deze veel gezien maar ook langs bermen. Zelfs in het bos kan je deze ontmoeten.

Deze komt ook meestal eerder tevoorschijn dan het grote hoefblad (Japans hoefblad - Petasites hybrides 

In het vroege voorjaar kan je hen al door de kale klei heen barsten. Ze vormen een ondoordringbare bodembedekker in zware grond, zelfs in stevige klei. 

Deze ziet er leuk uit als de bloemetjes komen maar is net zo een woekeraar want de sterke wortelstokken zijn ook niet gemakkelijk te verwijderen.

Het zijn taaie planten want als jij ze wilt verwijderen en je neemt de wortelstokken niet mee dan heb je een probleem. Want ze komen dan gewoon terug. Bedenk dit als jij ze eens in je tuin zal willen hebben.

Ze maaien ze hier wel af  als ze het gras maaien maar ze komen elk jaar als je de wortels niet verwijderd gewoon weer terug. Dit komt door de meerjarige wortelstokken. 

Hun bloei is ook wel vreemd. Want in de late winter of het vroege voorjaar verschijnen al de ronde bloeiwijzen op grondniveau. Ze bevatten veel kleine bloemen en ook honing-dragend. 

En hommels en bijen bezoeken deze graag en dus eigenlijk dan ook wel een plant die in de natuur thuis hoort. Er zit ook verschil in want de vrouwelijke bloemen zijn wit en de mannelijke bloemen zijn lichtwit. Welke dit zijn dat weet ik niet.

De bloemetjes bloeien meestal van maart tot april. 

En als de bloemetjes zijn uitgebloeid dan komen de bladeren en zo een blad kan wel tot 1meter breed worden. En bedekken dan elkaar overlappend.

Deze is niet alleen maar een woekeraar maar ook beetje giftig. Slechts de jonge bladeren en bladstelen zijn eetbaar. 

Maar al haal ik weleens wat uit de natuur om er wat van te maken? Deze laat ik staan hoor. Ik hou niet van alles en deze hebben ook niet echt mijn voorkeur.

Fotografie en tekst © Tine de Jong, 2025

Heb er geen filmpje van gemaakt. Dus deelde ik alleen de foto's die ik nam.

Deze hieronder is ook wel een tip om eens te lezen. Alvast bedankt.

Groot hoefblad-petasites hybrides 

klein hoefblad-tussilago farfara.

Dank je wel dat je de moeite nam om mijn schrijven en foto's te bekijken. Maar ook vind ik het altijd erg leuk als je een reactie achterlaat maar is niet verplicht. 

Rups van de Groot avondrood - Deilephila elpenor

De rups van de mooie nachtvlinder, Groot avondrood Deilephila elpenor was die ik ditmaal mocht waarnemen bij een struinwandeling op 15 augustus 2023 in het buitenmuseum De Pannekoek in de Brabantse Biesbosch. Ik verwachtte helemaal niet om zo een mooie rups hier te mogen zien. Had al eens een eerdere leuke waarneming en als je wat terug gaat op blog dan zie je ook deze mooie pijlstaartrups.

En deze groene rups was voor mij dan ook weer een supermooie ontmoeting en waarneming. Nam er dus ook gelijk een foto van. Maar dan vanaf mijn hand want de zon stond net verkeerd en kreeg deze mooie rups er niet goed op. 

De andere waren helaas niet gelukt want het was niet gemakkelijk om met 1 hand te fotograferen maar ik was al heel blij met deze waarneming en de 2 foto's. Want nu kan ik er ook een blog over schrijven. Deze onder is niet zo goed gelukt.

Deze mooie groene rups behoort zoals je wel zal weten ook tot de pijlstaart soorten familie (Sphingidae) waar er best vele van zijn. Zo kom ik er nooit ene tegen en nu al voor de tweede maal in dit jaar en dat vond ik echt super. Van zulke onverwachte waarnemingen houd ik wel van.

In de bruine versie noemen ze het de olifantenrups omdat de voorste segmenten op een soort olifanten slurf lijkt. Ze vallen niet alleen op door hun grootte maar ook door de opvallende oogvlekken. De rupsen zijn zo een 8 cm in lengte en mooi dik daarbij. 

Als hij bang is laat deze soort laat zijn nek wat opbollen bij gevaar zodat de "oogvlekken" ook opbollen. Maar op mijn hand was hij niet echt bang. Nadat ik de foto, s had gemaakt liet ik deze weer met rust en zette het diertje weer terug waar ik het vond. Want de rups blijft meestal op de plant tot hij zich gaat verpoppen.

De rups foerageert in de nacht maar komt op mooie dagen soms ook in de namiddag tevoorschijn om op een stengel te rusten. En ik had dus ook geluk. 

Ik probeerde eerst een ander insect te fotograferen zoals de mooie Stadsreus-Volucella zonaria ook wel de  Hoornaarzweefvlieg genoemd die hier vloog maar die had geen tijd om te blijven zitten. Heb hier op deze website er ook al eens over geschreven op deze natuurwebsite. Daar kan je eens op zoeken gaan als je de weetjes zal willen lezen.

Dieper in de natuur kijken is dus ook wel eens goed want dan ontmoet je ook onverwachte dieren zoals deze rups dus. En als jij je afvraagt op welke plant ik deze zag dan was dit op de Reuzebalsemien-Impatiens glandulifera die hier ook veelvuldig groeide. Goed voor de bijen en hommels maar niet voor de flora hier want deze overwoekert nog al. Maar ja dat is een ander verhaal. En daar gaat het nu hier niet over.

Wie verwacht er hier nu zo een mooie rups op. Ik dus helemaal niet. De vlinder die meer in nacht vliegt heb ik helaas nog nooit gezien maar ik weet dat deze ook heel mooi is. Als je zoekt op internet dan zie je deze ook wel. 

Kieskeurig is deze helemaal niet. Want het wilgenroosje, maar ook diverse soorten walstro (Galium), springzaad, waterdrieblad, kattenstaartfamilie en de teunisbloemen bladeren eten zij.  En zelfs in eigen of in een siertuin op de Fuchsia zijn ze ook al eens gespot door andere mensen.  Als je merkt dat de blaadjes zijn aangevreten dan bestaat de kans dat jij deze misschien ook wel ziet.

 Kijk dus maar eens goed want wellicht ontmoet jij deze mooie rups ook eens.

De rupsen zijn doorgaans van de jongere fel lichtgroen en de volgroeide exemplaren kleuren meestal donkergroen of bruinachtig. De voorzijde van het lichaam lijkt dan soms op een slang en zeker als de rups bruin is. En dan laat hij soms ook wel eens mensen schrikken maar deze rups is geheel ongevaarlijk. 

Met deze woorden sluit ik af en ik bedank je weer voor je bezoek. Natuurgroetjes, Tine

Mijn natuurwandeling met andere mooie natuurfotografie (videoslide) die ik hier in Biesbosch maakte komt later op deze website want die fotografie moet ik nog even uitzoeken. Wellicht schrijf ik er ook dan een tekst er nog bij. Nu is het dat de mooie zomerdagen mij nog heerlijk de natuur in laat gaan. 

Tekst, Fotografie © Tine de Jong, 2023

Hier een kort filmpje waar je de bruine rups goed op kan zien. En dan begrijp je ook wel een beetje waarom sommige denken dat dit een slang zal kunnen wezen. 

Vreemde spinnensoort gezien

Vreemde spinnensoort gezien.

De spinnenwereld is heel erg uitgebreid en onlangs zag ik er ene die ik niet thuis kon brengen. Wellicht is er iemand die hier meer over kan vertellen? Kreeg de spin niet zo erg goed op de foto maar je kan het wel zien. 

Die bolle achterkant viel mij op en ook de kleur zwart met wit. Had deze nog nooit gezien. Dacht dat het de Marmerspin soort was maar zeker weet ik dit niet. Het zal ook de pyramidatus kunnen zijn maar ook die kleur is anders. 

Want die hebben een gele achterlijf en deze was duidelijk wit met zwart. Er zijn veel soorten die ook op elkaar gelijken en soms is het moeilijk om ze dan te dermiteren en google lens gaf mij ook niet echt de juiste. Wat ik wel weet is dat dit soort bij de wielwebspinnen  behoren. 

En weet jij het misschien wel, dan hoor ik dit graag als reactie maar doe je dit anoniem zet dan wel je naam in de reactie of je link naar je website want anonieme plaats ik hier niet meer. Alvast heel erg bedankt. 

De spinnen1, 2 en foto 3 van weer een ander soort had ik gezien in het Alblasserbos wat ligt in de Alblasserwaard. Een bos die niet alleen mooie flora en een bomenwereld kennen maar ook vreemde spinnensoorten en andere fraaie insecten. Het is een bos waar ik graag op avontuur gaat.

Ik keek mijn oudere foto's op YT nog eens in en meen te weten dat de foto hieronder dan wel de Marmerspin (Araneus marmoreus )zou kunnen wezen gezien het patroon op het achterlijf. Maar ook dat weet ik niet zeker. Dus die ik zag is dan ook weer een ander soort maar welke is de vraag die ik aan jou geeft. Wellicht is er een spinnenkenner onder de lezers.

Fotografie, © Tine de Jong, 28/05/2023

Wat ook wel mooi is om eens te lezen is deze link waar je ook wat meer leert over onze mooie spinnen wereld. De link werkt al zie je dit misschien niet in kleur.

 https://catherinetine.blogspot.com/2016/11/wereld-van-de-spinnen.html

Update : Namens een reactie van Geer vanne Smeed waren deze dus 2x de marmerspin en een rietkruisspin. Dank je wel Geert voor het doorgeven van de namen.

Stadsreus of Hoornaarzweefvlieg is de grootste zweefvlieg

Heb jij weleens van de stadsreuzen gehoord die ook meer in vele omgevingen nu voorkomen? En dan heb ik het niet over de mensen hoor maar over een insect die je met een gerust hart kan laten vliegen want ze zijn de onschuld zelve. Vele mensen hebben angst als men deze ziet maar ik kan je vertellen maar deze steekt echt niet. Lees maar verder  dan vertel ik je meer.

Deze stadsreus wordt ook wel eens de Hoornaarzweefvlieg - Volucella zonaria- genoemd omdat deze er echt heel veel op lijkt. En ik heb al meer geschreven over de vermomde onschuld oftewel ook wel Mimicery van enige insecten die op een ander insect lijken maar het dan toch niet zijn. 

En ook deze grote stadsreus lijkt op een insect die ik ook eens had ontmoet bij een natuurwandeling die wij deden en deze mooie zwever is ook groter dan alle andere zweefvliegen. En in deze tijd van de zomer kan je deze ook ontmoeten. 

Maar voor deze hoef je echt niet bang te zijn dat deze je zal steken als hij zich belaagd voelt want het is gewoon een zweefvlieg. En waar je het ook aan kan zien zijn de vleugels. Want wespen hebben vier vleugels en de zweefvliegen hebben er maar twee. Zweefvliegen behoren tevens ook tot de beste vliegkunstenaars van het insectenrijk las ik onlangs in 1 van mijn natuurboeken. 

De naam stadsreus verwijst naar zijn reusachtige grootte want dat is deze echt wel. En ook waarschijnlijk dat hij in de omgeving van steden aldaar meer gezien wordt dan daarbuiten. Soms denk je ook dat deze vlieg een soort Hoornaarwesp is omdat het wel een lichaam bezit wat je aan deze wesp zou doen denken. En niet iedereen kan ook goed zien dat de taille anders is. Want zweefvliegen bezitten niet zo een brede wespentaille. En deze volwassen zweefvlieg leeft slechts van stuifmeel en nectar.

Het achterlijf is geel tot roestrood met zwarte banden. Bij vrouwen is het borststuk roestrood en bij de mannetjes zijn ze meer zwart. Mocht je er eens 1 ontmoeten en je ziet een mooie gele kop dan zijn het vrouwtjes. De korte voelsprieten verraden dat het een vlieg is en geen wesp want wespen hebben altijd langere sprieten.

Deze zweefvlieg is zo een 18 tot 25 mm groot en ze zijn te zien van juni tot oktober. Ondanks de grootte en het vervaarlijke uiterlijk is hij dus geheel ongevaarlijk. Want wat vele mensen denken, is het helemaal geen wesp maar een goedaardige zweefvlieg. 

Als je deze eens van dichtbij zal bekijken dan zal je ook zien dat deze geen angel of een steeksnuit heeft. Maar het is wel steeds zo dat men deze veel associeert met een wesp, waarschijnlijk omdat wij weten dat bepaalde wespen zeer agressief kunnen wezen.

Onlangs las ik een mooi interessant artikel in een insectenboek dat zo een stadsreusvrouw haar eitjes legt in wespennesten zoals de nesten van de gewone wesp/ Duitse wesp of van de hoornaar. En dat is toch wel heel bijzonder toen ik dit las. En wat ook nog veel meer bijzonder is dat als ze een wespennest heeft gevonden dat zich eerst grondig gaat poetsen alvorens zij het nest gaat betreden. 

Wellicht doet ze dit om wat geuren kwijt te raken die wespen zouden kunnen alarmeren. Wespen kunnen gemeen steken en al vaak ondervonden zelf want ze houden niet van indringers. Al zat ik niet aan het nest maar wel er dichtbij om een foto te maken. De stadsreus heeft hier helemaal geen hinder van.

Best wel een slim insect te noemen dat ze door een grondige reiniging het nest lopend in gaat om dan daar haar eitjes te gaan leggen. Ze kan ook ongestoord haar gang gaan. Zelfs bij contact met de wespen wordt zij niet aangevallen. Men is er nog steeds niet achter hoe dit mogelijk is maar men denkt dat ze met het poetsen ook een geur heeft aangebracht die de agressie van de wespen wellicht zal onderdrukken. 

Ik kon er in elk geval ook helemaal niets over vinden. Enkele dagen nadat het vrouwtje het wespennest verlaten heeft, komen de eitjes die zij gelegd heeft na wat dagen uit. 

Haar taak zit er dan weer om om voor een nageslacht te zorgen. De larven leven onder in het nest, waar ze zich voeden met dode wespenlarven en soms ook stervende wespen en afval. En zo ontvangen zij dus ook weer voeding, een vorm van recyclen lijkt het wel.

In de herfst verlaten alle wespen het nest en de werksters en de koningin gaan dan dood. De mannetjes en jonge koninginnen vliegen weer uit om te paren, waarna ook de mannetjes weer zullen sterven en de jonge koninginnen zullen dan weer een overwinteringsplaats gaan zoeken. De stadsreus larven blijven achter om in het lege nest te overwinteren. In de volgende zomer verpoppen ze, waarna een nieuwe generatie stadsreuzen verschijnt. En zo vangt alles weer opnieuw aan.

Stadsreuzen zijn tevens expansieve zwervers, eenmaal ontpopt zwerven ze rond en keren niet terug naar hun geboorteplek. Ze kunnen grote afstanden afleggen met de wind mee en dus is er de kans dat ze ook bij jou in de streek zal kunnen komen. Maar nu weet je in elk geval dat ze geen kwaad doen mocht je hen eens zien zweven. 

Vroeger was de stadsreus een zeldzame zweefvlieg die slechts maar af en toe eens opdook in warme zomers, maar in de afgelopen twintig jaar is er al bekend dat deze stadsreus een steeds meer gewonere verschijning is geworden. 

En nu nog steeds loopt hun aantal op met de zonnige, warme zomers met langdurige perioden van (zuid)oostenwind. Dan vullen migranten uit zuidelijker streken ook weer de Nederlandse populatie aan.(Wely 1997)

Klein weetje er nog bij wat betreft enige andere soorten mochten er hier eens vragen over komen. Vier van de vijf Nederlandse reuzensoorten ontwikkelen zich altijd in de nesten van sociale insecten. De hommelreus leeft als larve in de nesten van verschillende soorten hommels. De larven voeden zich daar met afval dat zich in het nest ophoopt zoals dode wespen en dode wespenlarven als ook uitwerpselen van wespenlarven.

Weetje is ook dat de  larven van de stadsreus en de witte reus leven van afval in nesten van sociale plooivleugelwespen (gewone wesp, Duitse wesp en hoornaar). Ook de larve van de wesp reus leeft in nesten van deze wespen, maar hij voedt zich parasitair op een wespenlarve. De wespenlarve leeft hierbij voort totdat de larve van de wespreus hem uiteindelijk leegzuigt.

Zal ook nog even wat informatie schrijven over wat larven want daar kwam enige tijd geleden ook vragen van binnen via een e-mail en dit heb ik opgezocht voor jou die het nu wellicht zal lezen. Want ik weet ook niet alles maar ik hoop dat je hier dan wat van zal hebben wat ze zoal eten. Tevens bedankt voor de mailtjes.

Hoewel alle volwassen zweefvliegen vrijwel uitsluitend van nectar en stuifmeel leven, hebben hun larven een heel andere voorkeur. Deze larven zien er dan ook heel verschillend uit, afhankelijk van waar ze leven en wat ze zo al eten:

* bladluis-etende larven lijken op een kruising tussen een naaktslak en een worm en leven op planten. Larven van bladluis etende soorten kunnen in 2 weken wel 700 luizen opvreten. Ze zijn efficiënte bestrijders dus pak niet zo snel een vliegen mepper of wat anders want ze zijn heel nuttig.

* afval etende larven op het land zijn meestal plat en wormachtig en leven soms in wespennesten, zoals de stadsreus of in rottend hout(molm).

* afval- en bacterie-etende larven leven in (vooral vuil)water of mest en zien eruit als dikke maden met zeer lange telescopische adembuis die boven water wordt gestoken, om aan zuurstof te komen. Deze larven worden ook wel rattenstaartlarven genoemd.

Met name worden dus de bladluis etende soorten en de rattenstaartensoorten als zeer nuttig beschouwd.

Tekst geschreven © Tine de Jong, 2020

Wil je dit schrijven eens delen dan heb ik hier de link voor jou: Even knippen en plakken. https://catherinetine.blogspot.com/2020/07/stadsreus-hoorjaarzweefvlieg-volucella.html 

die je dan zelf even kan kopiëren. 

Bedankt dat je weer gezellig op bezoek kwam om te lezen .

Foto 1, 3  door een  wandelmaatje. 

Foto 2, 4 is door mijzelf genomen © Tine de Jong

Bronnen zijn onder andere uit  knnv.nl , info uit diverse insectenboekjes uit eigen privé collectie, Nederlands soorten register,

Hoe de Stadsreus eruit ziet dat weet je nu wel. Maar heb ik dit mooie filmpje gevonden met de larven die in een wespennest nu zijn. Dan zie je ook wat ze doen en hoe ze er uit zien. En ik weet zeker dat je dit ook wel heel interessant zal vinden.

Vogels op het grasveld

Drukte op het grasveld, ik kijk uit mijn raam 

duifjes, kraaien, merels, mussen, eendjes 

altijd op dezelfde tijdstippen komen 

zij hier op het veld gezellig aanwippen 

Zij vinden het vast hier erg aangenaam

Zij komen hier altijd vele wormpjes eten 

en het is nog geen ene keer voorgekomen 

dat zij allen de tijd zijn vergeten, zelfs 

een scholekster zit hier altijd maar alleen 

Ik heb hem eens proberen te volgen 

maar hij was sneller en verdween.

Grote roeken verjoegen eerst de kleine 

maar op de een of andere manier hebben
zij elkaar leren waarderen en accepteren
Kijk steeds met grote vreugde uit mijn raam als
zij met zijn allen hier de wormpjes weer verteren gaan.

Gedicht , foto , video © Tine de Jong, 04/03/2016 

Foto boven laat een koppeltje eksters zien waar ook een jongere gevoerd wordt.

Voor jou mijn vogelvideo met enige vogelgedichten erin verwerkt die je wellicht niet hebt gelezen en ook mijn eigen fotografie hierbij in deze slide verwerkt. Wens je veel kijkplezier.

Scholekster- Haematopus ostralegus

Deze bovenstaande scholekster zien wij steeds vaker op het grasveld verschijnen met een partner. Waarschijnlijk omdat hier meer voedsel is of om te rusten voor zij verder gaan vliegen. Daar ben ik nog steeds niet achter, want elk jaar komen zij hier toch weer terug. Wellicht omdat ze hier misschien geboren zijn?

INFO VOOR JOU:

Scholeksters zijn vrij stevig gebouwde, zwart-witte steltlopers die algemeen in het binnenland kunnen worden aangetroffen. De scholekster is een steltloper en ze kunnen wel 40 jaar worden. Dat las ik in mijn vogelboek. . De scholekster is een zwart-witte steltloper uit de familie der scholeksters. Onder vogelaars heet de vogel ook wel Bonte Piet. Dat vertelde mij eens iemand die vogels aan het spotten was.

Je ziet ze veel langs de grote rivieren en in noord en west Nederland. Scholeksters zijn gehecht aan hun territorium. De grootste aantallen bevinden zich in het Noorden en Westen van het land. 

Op de Veluwe, Zuid-Limburg en Flevoland huisvesten nauwelijks Scholeksters. Maar hier waar ik woon in Zuid-Holland en in de stad, dan wel in een buitenwijk vond ik het vreemd deze mooie broedvogel te mogen ontmoeten.

Elke morgen en middag om dezelfde tijd komen veel vogels hier op het grasveld hun voedsel halen, maar dat deze vogel hier is vond ik vreemd want ik zag ze wel aan de kust. En niet allen hen zijn hier, maar ook veel meeuwen die ook hier eigenlijk niet behoren komen steeds vaker hier en het worden er elke dag meer lijkt het wel. Is het aan de kust zo slecht gesteld dat vogels die eigenlijk bij de zeekust horen hier te vinden zijn? 

Tegenwoordig broeden ze ook vaker op platte kiezel daken in het stedelijk gebied. Waarschijnlijk hebben zij meer overlevingskansen hebben dan op het wad en zijn er hier misschien minder vijanden dan dat ze op de grond een nest maken. 

Wat mij ook op viel was dat scholeksters vaak dezelfde kant op zitten. Dat zocht ik even op in mijn natuurboeken. En ik vond daar een artikel waar er stond dat ze dan elkaar niet hinderen, wanneer er gevlucht moet worden voor naderend gevaar. Om dezelfde reden wordt ook altijd een onderlinge afstand van ongeveer een meter gehandhaafd. 

De snavel van een scholekster is handig om in het wad naar mossels en kokkels te zoeken en ook om ze te openen en het schelpdiertjes dan eruit te eten. Hun snavels slijten wel erg hard van al dat harde materiaal. Gelukkig groeit hij ook snel weer, ongeveer 0,4mm per dag. 

Als de snavel niet zou slijten dan zou hij doorgroeien en op den duur krom worden. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij scholeksters die in gevangenschap leven en hun snavel niet goed kunnen gebruiken en dus niet goed kunnen afslijten. 

De snavel van de scholekster slijt op het wad trouwens sneller dan op het land. In de zomer, als hij veel op het wad is, heeft de scholekster een kortere snavel dan in de winter, wanneer hij voedsel zoekt op het land. Daar eten ze meestal wormen of larven.

De scholekster is bekend vanwege zijn verdediging van het nest. Wanneer een roofdier het nest nadert dan zijn ze slim. Want dan doet de scholekster zich voor alsof hij kreupel is om de belagers van het nest weg te lokken. Een roofvogel kan dan denken dat een kreupele vogel een veel lekker hapje is dan een klein kuiken.

Scholeksters zijn daarbij ook bijzonder gehecht aan hun territorium, zo zeer zelfs dat ze de broedplek trouw blijven als deze door veranderde omstandigheden minder gunstig is geworden. De beste broed plekken worden bezet gehouden door reeds succesvolle paren.

Daarbij komt dat scholeksters tot 30 jaar oud kunnen worden. Dat lijkt misschien gunstig, maar daarin schuilt meteen ook een gevaar. Het duurt namelijk jaren voordat de scholekster geslachtsrijp is. Voor een vrouwtje vier jaar en voor een mannetje zelfs zes jaar. 

Meestal zijn scholeksters redelijk lui te noemen als het om nestbouw gaat. Het vrouwtje dumpt soms haar eieren gewoon in de modder, zonder nestbekleding. Dat resulteert in een natte periode vaak tot eieren die vastzitten in de modder. Maken ze wel een nest dan is het niet meer dan een klein kuiltje in de grond. Het nest is ook spaarzaam bekleed met wat schelpjes, steentjes of stro.  

Het eieren leggen begint eind april en de soort is daarmee later dan grutto (half april) en kievit (begin april). Het heeft maar 1 broedsel per jaar met 3-4 eieren. De eieren zijn gemiddeld 57 x 40 mm groot. Broedduur 24-27 dagen, jongen zijn nestvlieders, en vliegen al na 32-35 dagen. 

De kuikens blijven na uitkomst nog 1-3 dagen in het nest. Ze worden in de kuikentijd en zelfs daarna gevoerd door de ouders, met wormen en insecten(larven). 

Na 3 weken beginnen de kuikens zelf met voedsel zoeken. De jongen worden ook lang gevoerd door de ouders. En zeker als ze op een plat dak leven want daar vinden de jongen geen voedsel. 

Bij voldoende voedsel en veiligheid blijven ze vlakbij de nest locatie. Het beste voor scholeksterkuikens zijn kruidenrijke graslanden: (half) lang gras met een open structuur. Het structuurrijke gras geeft veel dekking aan de kuikens. Ze foerageren zowel op kruidenrijk grasland als op percelen met een korte vegetatie.

Maar helaas zijn vele graslanden kaal en niet meer zo geschikt voor hen om er dan te gaan broeden. Wellicht is dit de reden dat ze uit wijken naar stedelijke omgevingen.

Door het heldere zwart-witte verenkleed is de scholekster een goed herkenbare vogel. In de vlucht is de vogel te herkennen aan de witte vleugelstreep en van onderen gezien aan de zwarte eindrand van zowel de vleugels als de staart. In de winter toont de scholekster een witte keelband. De roep van de scholekster is een schel en hard kiep kiep, dat de vogel vooral in de vlucht laat horen.

De toekomst is niet heel rooskleurig voor de scholekster, maar er zijn ook mogelijkheden. In de stad zouden ze baat kunnen hebben bij meer groene daken. Er vallen dan minder hitteslachtoffers. 

Een raster voor de regenpijp voorkomt dat kuikens hier in vallen en een simpele omheining op het platte dak voorkomt dat jonge vogels naar beneden vallen, al of niet door harde wind.

Leuk dat je even op bezoek kwam om te lezen en ik wens je voor elke dag ook mooie momenten maar wel in goede gezondheid. Natuur groetjes ontvang je hierbij.

Artikel en fotografie © Tine de Jong 26-02-2016

De informatie komt uit mijn vele natuurboeken en met waarnemingen van mezelf . 

Titels zijn teveel om te schrijven. geen auteursrechte bedoeld.

Erbij mijn video wat later erbij gezet van een scholekster die ik had gezien en gefilmd in de binnentuin hier. Ze komen niet vaak hier dus ik vond het een mooie waarneming.