Slingelandse plassen - Uniek Natuurgebied - Goudriaan

Hallo bezoeker van dit blog: Wat leuk dat je weer gezellig op visite bent om dit schrijven te lezen.

Ditmaal neem ik je weer eens gezellig mee voor een wandeling in het mooie Recreatie en Natuurgebied De Slingelandse plassen. Dit grootschalig natuurgebied ligt vlakbij de gezellige Zuid-Hollands dorpjes: Goudriaan en Noordeloos en het is gelegen langs de N214 en N216. Er zijn hier in het mooie omgeving van de Nederlandse landstreek, de Alblasserwaard ook wandelroutes die je ook eens kan gaan beleven, mocht jij hier eens in de buurt wezen. 

Ik ben hier al vaker geweest en elke keer is het hier weer een verrassing wat je zal ontmoeten in dit prachtige gebied. Het is gebied vol natuurleven waar vele mooie insecten te spotten zijn maar ook veel meer andere natuur.

Je kan hier ook zwemmen in de plas van het grote recreatieterrein. Maar er kan soms ook wel blauwalgen in het water zitten en dan is het niet veilig om erin te gaan. Want als men het water binnen zal krijgen, kan het maag en darmklachten veroorzaken. Contact met het water kan al leiden tot huidirritatie, zoals jeuk en rode vlekken. Maar ook pijn in hun hoofd, oren en ogen kan je ervan ontvangen en soms kan je er sloom worden.

Daarnaast komen duizeligheid, ademhalingsproblemen en kramp voor. Ook huisdieren die water met blauwalgen binnenkrijgen kunnen er ziek van worden. Voedselrijk water is 's zomers een ideale voedingsbodem voor giftige blauwalgen en deze Algensoep kan je dan beter gaan vermijden. 

Maar meestal word het hier dan op een bord weergegeven aan beide waterkanten. Soms zijn mensen ook erg eigenwijs en negeren dan de borden maar ja dan is het hun eigen schuld als men ziek wordt. Men weet vast wel wat Blauwalgen zijn vermoed ik maar schrijf toch gelijk ook maar even wat informatie erbij mocht je het toch niet in het geheel weten:

Blauwalgen zitten al van nature in het oppervlaktewater. Het zijn eigenlijk helemaal geen algen of wieren, maar bacteriën. Een andere naam ervoor is Cyanobacteriën. Bij hogere watertemperaturen kunnen de blauwalgen tot bloei komen en in sommige gevallen blauwgroene drijflagen vormen. Als de bacteriën afsterven kunnen gifstoffen (toxines) in het water terecht komen. 

 Niet alle blauwalgen maken overigens gifstoffen aan. Cyanobacteriën vangen licht met behulp van pigmenten. De kleur van cyanobacteriën varieert van blauwgroen (cyaan) tot roodbruin vanwege de mogelijke aanwezigheid van andere pigmenten, zoals fycoerythrine. 

Maar toen wij hier wandelde was er van blauwalg gelukkig geen sprake en konden met een goed gevoel onze voeten koelen in de recreatieplas. En dan onze wandeling na een kleine pauze weer vervolgen.

Er omheen en erachter en ook naast het recreatieterrein is er nog een grootschalig Natuurgebied met plassen waar je zeer zeker vele insecten, wilde bloemen , vele kruiden en beplantingen zult ontmoeten. Met mijn natuurwandeling in deze omgeving ontmoette ik hier ook de grote keizerlibel. Zie foto:

In een andere plas aan de kant van het fietspad de N216 ontmoette ik ook vele Schaatsenrijders (Gerris lacustris)op het water. Dat is een insect uit de familie schaatsenrijders (Gerridae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carolus Linnaeus in 1767. In Nederland komen nog zeven andere soorten voor die echter minder algemeen zijn en er meestal sterk op lijken. Zij bewegen zich voort door met de pootjes te roeien, en zo kleine golfjes te veroorzaken. Hier zet een schaatsenrijder zich tegen af en doordat de poten schoksgewijs worden bewogen en het lijkt bij de voortbeweging zo erg sterk op schaatsen. 

Maar toch nog even een foto, ook al is deze wellicht niet zo goed gelukt maar had geen zin om nog eens een duik in het water te ontvangen want dat is mij weleens gebeurd bij een wandeling. Want kan laatste tijd moeilijk op de hurken zitten en daarvan uit weer op staan. Dan verlies ik mijn evenwicht en val dan soms voorover. 

De middelste poten zijn de 'roeipoten' en de achterste zijn de 'stuurpoten'. Een schaatsenrijder kan dus over het water rennen, maar ook duiken en zelfs vliegen waardoor ver van het water kan worden overwinterd. Op het land is dit dier echter niet zo snel, en bij aanraking worden kleine sprongetjes gemaakt om te ontsnappen. Deze heb ik geprobeerd om even te filmen. En dat kan je in onderstaande video zien onder mijn schrijven. Maar hier nog even een foto voor jou:

Verder heb ik ook met deze dag wandeling de brandnetel met zijn kleine injectie naalden ook weer goed gevoeld toen ik enige verse blaadjes wilde plukken om er thuis een heerlijke thee van te maken en ook weer toen ik een vlinder en een schorpioenvlieg die erop zaten op de foto wilde zetten. De Brandnetel heeft van die holle naaldjes die gevuld zijn met chemische stoffen zoals histamine, mierenzuur, acetylcholine en meer.

 Deze naaldjes breken bij een aanraking heel makkelijk af en steken dan in je huid. Daar geven ze jou (mij dus weer) een vorm van een miniatuur injectie met deze stoffen die dan jeuk, irritatie, roodheid en zwelling kunnen veroorzaken. 

Geen prettig gevoel maar er is een oplossing voor hoor. Want als je een gekneusd blad van de grote grote Weegbree (Plantago major) of met de smalle (Plantago lanceolat) over je 'brandnetel aanrakingen smeert, verdwijnt de jeuk echt veel sneller. 

Hetzelfde geldt trouwens ook voor een gekneusd blad van de Hondsdraf Glechoma hederacea). Zie de foto's even en lees dan het schrijven eronder dan verder. klik op de foto om deze in het groot te bekijken. Weet niet of de lichtbalk werkt op blogger want de website is hier wat anders gemaakt zoals je wellicht al had gemerkt.


Deze wilde plantjes zijn ook vaak te vinden in de buurt van de brandnetels. Pluk een blaadje en rol het maar op en dan rol je het weer vervolgens tussen je vingers of met de handpalmen heen en weer, om alle cellen te doen kneuzen. Je zal merken dat het dan vochtig wordt. Voordat je handen helemaal nat zijn, pers je het sap eruit, op de plek waar het jeukt. Je kunt ook het gekneusde blaadje zachtjes over de plek wrijven of het op de plek leggen. 

Het werkt het beste als je het meteen nadat je ‘geprikt’ bent erop smeert. Neem voor de zekerheid dan ook een paar verse blaadjes mee want soms moet je het na een tijdje opnieuw insmeren. Ook voor de pootjes van uwe hond kan dit heel goed helpen. Soms zie je dat de hond aan zijn pootjes zit te likken en dan kan je viervoeter weleens door de brandnetels zijn gelopen.

 

Sommige mensen zien dit als onkruid want het kan ook groeien in je tuin of zomaar tussen en langs het trottoir. Ook dit wordt weer door verstuiving gedaan. Stel je hond loopt erdoor en dan neemt hij/zij met de voetzooltjes wat zaadjes mee en die laten weer los op een andere plek en zo groeit deze mooie kruidenplant weer ergens anders. 

Het is ook beslist geen onkruid. Want het dit kruid heeft veel meer doeleinden dan jij ervan verwacht of denkt wellicht. Jonge, malse weegbree blaadjes kun je plukken en als spinazie koken. Weegbree is een gezonde groente. Google daar maar eens op en dan zal je ook veel leren. Er zijn zelfs filmpjes ervan op YT. Dat laat ik aan jouw over anders wordt dit blog veel te lang. 

Hier de foto's van de vlinder (Bonte zandoogje- Pararge aegeria) en de Schorpioenvlieg (Panorpidae) die ik wel heel mooi vond (heb over deze laatste al eens eerder geschreven op deze website:

Er is hier ook een visvijver waar jij een hengeltje kan uitslaan. Maar wel met een vergunning en als je hier gaat of zal gaan vissen, gooi dan wel de vissen netjes terug. En in een andere vijver kan je op het vogeleiland (wat hier is gemaakt) veel vogels spotten in de vroege morgen. Helaas was het wat te dichtbegroeid en kon ik met mijn verrekijker er niet in kijken. 

Dat was wel jammer, maar vogels hebben ook hun rust nodig en geen last ontvangen van de vele fotografen die hen willen waarnemen. Langs de N216 richting Schoonhovens veer ligt er ook een fietspad en aan deze zijde kan je ook op het grote picknickterrein komen en dan zo hier een wandeling gaan starten rond de vele plassen. Je kan hier vandaan ook helemaal rond lopen langs de grote recreatieplas maar er naast zijn ook vele paden met bruggetjes die je ook veel laat zien.

Wie ook van wilde bloemen en planten houdt is het helemaal een aanrader om hier eens te gaan wandelen als je eens in de buurt zal zijn want er staan hier vele soorten kruiden maar let op!!! Niet alles is te eten of te gebruiken in een gerecht. Zo ontmoeten wij hier ook de plant-bloem uit de Nachtschadefamilie (Solanaceae): Bitterzoet-Solanum dulcamara. 

Maar let op!! Het kruid, bladeren en de bessen zijn erg giftig. Vogels kunnen ze echter wel eten en zo worden de zaden ook verspreidt. Zij vielen erg op met hun donkerpaarse bloemen (Ø 10-20 mm) en de opvallend gele puntjes. Later zal ik meer schrijven op deze website over deze plant met zijn bloemetjes. Want daar is ook nog veel over te vertellen.

De stengel van deze plant is wat liggend en opstijgend en is donkerbruingroen vertakt en onderaan wat houtig, tot 2 m lang. De bladeren zijn eirond tot ovaal en soms ook wat spiesvormig gelobd met een gave rand. Aan het eind van de zomer verschijnen in losse trossen de violette bloemen die 5 teruggeslagen, puntvormige kroonbladen en goudgele meeldraden hebben. 

Wat ook op opvalt is dat de bloemen altijd in een andere richting wijzen dan het blad. Let daar maar eens op als jij deze plant tegen zal komen. Na de bloemen komen de glimmende eivormige bessen die eerst groen en dan geel worden en later bij het rijpen een scharlakenrode kleur krijgen, ze liggen ingebed tussen de roodbruine kelkbladeren.

De plant groeit voornamelijk op vochtige tot natte, soms stikstofrijke locaties. Struwelen en bosranden, natte bossen en natte, voedselrijke ruigten zijn dus geschikte terreinen voor deze plant. Bitterzoet is een echte klimplant die zich doorgaans van onder de struiken vandaan zich omhoog werkt waarbij de plant zich hier en daar dan om een tak heen windt. De Nederlandse naam is een vertaling van de botanische naam. Dulcis betekent "zoet" en amaris betekent "bitter".

Had gelezen in mijn natuurboek en op het internet dat als men op een stuk stengel kauwt, dit eerst een bittere smaak geeft die daarna onder invloed van het speeksel zo zoet wordt als suiker. Maar dat heb ik niet uitgetest want je weet maar nooit wat er zal geschieden omdat de plant giftig is. Nee, ik laat alles wat ik niet echt goed kent mooi in de natuur staan waar het hoort. Kan zijn dat men dit vroeger deed maar tegenwoordig moet je echt oppassen wat je wel of niet kan eten uit de natuur.

Omdat bitterzoet een waardplant is voor de bruinrot-bacterie, die besmetting van het oppervlaktewater kan veroorzaken wordt de plant ook gezien als een probleem in de land- en tuinbouw. Bestrijding is niet makkelijk, omdat elk stukje wortel dat achterblijft, kan uitgroeien tot een nieuwe plant. Hier enkele foto's die ik had genomen van dit opvallende plantje met zijn bloemen:


Er waren hier ook vele bramen stuiken maar zij waren nog niet rijp genoeg om te plukken maar de bijen en wespen waren op het moment dat mijn man en ik hier waren in grote getallen wel aanwezig. Vlindersoorten helaas ook hier heel weinig te zien. In de achterste plas die achter de N216 ligt waren wel al enige paddenstoelen te zien in het natte bos gedeelte achterin.

Op deze Natuurwebsite "De mens en de Natuur" kan je nog veel meer lezen over mooie natuurwandelingen en ook over dit mooie natuurgebied en elke wandeling is ook anders en echt een tip voor jou om deze columns ook eens te gaan lezen. Daar staat nog veel meer informatie in voor jou. 

Probeer de Labels onder de video maar eens uit en zie waar jij dan op stuit. Of de zoekhoek rechts op de startpagina waar je gewoon Slingelandse plassen invult of een ander woord en je leest en ontdekt dan ook heel veel. Proberen is echt de moeite waard. 

Deze website en mijn andere persoonlijke is zo ingericht dat je onder elk plaatje een gezellig praatje vind of meer. Mijn andere website: Gedichten en verhalen uit het leven waar ook zowel de mens, natuur, liefde en verdriet zijn samen geweven in woord en beeld is vast oo wel wat voor jou. De link vind je onder dit schrijven. Kom daar ook maar eens op visite want daar zal je ook veel andere woorden en kunnen lezen en ontmoeten. 

Ik schrijf daar heel divers onder andere gedichten met soms een boodschap erin maar ook mooie wandelingen in de natuur en ook met eigen fotografie en meer. Ik zal het leuk vinden je ook daar eens te mogen ontmoeten. 

Ik ben hier al vele malen geweest en al mijn natuurwandelingen die ik hier heb gemaakt zijn echt de moeite waard om te bekijken, want dan kan je ook zien hoe de natuur hier zich steeds meer heeft ontwikkeld. En waar je vast meer andere dieren erin zal ontmoeten en meer. Deze kan je zien in de volgende linken. 

Wandeling uit 29-7-2013 Goudriaan Slingelandse plassen 
Wandeling uit 7-01-2017 Natuur in de Alblasserwaard Slingelandse plassen 

Bedankt voor je bezoek en een reactie is altijd welkom. Je kan altijd reageren met je naam als je geen blog account zal hebben. Laat dan gewoon de URL open staan en vul dan alleen je naam in. 

Alvast bedankt en Natuurgroetjes van mij Tine. 

Tot een andermaal met wellicht een mooi Natuurverhaal.

Alle rechten voorbehouden © 2018 Tine de Jong
© Fotografie, tekst en video's dia slides Tine de Jong

Wees ook welkom op mijn andere persoonlijke blog-website want daar staan ook vele natuur-weetjes voor jou.
Gedichten en verhalen uit het leven

Wandel nu maar gezellig met mij mee en ik ben wel benieuwd hoe jij deze wandeling van mij weer vinden zou met mooie natuur-fotografie van mijzelf.

Natuurgebied Slingelandse plassen - Uniek plekje in de Alblasserwaard in Zuid/Holland
en meer uit deze mooie omgeving kan je ook op mijn YT kanaal vinden. 

Zoek maar gewoon op Tine de Jong YouTube en je ziet hen allemaal. Ik zet er nog een mooie onder voor jou. Kan je zelf eens kiezen wat je wilt zien of je kijkt ze gezellig allebei.  En deze is  uit dit jaar. 

De onderstaande video heb ik later bij gevoegd en deze is uit 2020 zodat je kan zien dat de natuur hier volop veranderd. Wens je veel kijkplezier met mijn fotografie verwerkt met een mooi muzikale omlijsting..

Natuurgebied : de Slingelandse plassen in Goudriaan ( Z/H )

In de provincie Zuid-Holland is er een prachtige omgeving en dat is de Alblasserwaard. En daar was ik weer eens want in dit eeuwenoude polderlandschap zijn er ook mooie natuuromgevingen te bezoeken. En nu was ik eens gegaan naar de Slingelandse plassen  in Goudriaan. Het ligt er wel wat buiten maar het valt onder dit dorp. Het is een natuur en een recreatie gebied.

Het was er heerlijk rustig, doordat er blauwalg werd geconstateerd door Waterschap Rivierenland! Blauwalg (Cyanobacteria) is een olieachtige massa dat op het water drijft en het is tegelijkertijd gevaarlijk voor mens en huisdier. Men krijgt er onder meer buikgriep van. Heb veel gezien van dit drijvende smerige goedje. De kleur was blauwgroen en ik bleef er ook wel uit de buurt. maakte slechts een foto en wandelde weer verder. Er is genoeg andere natuur wat mijn aandacht wel trok.

Ik vervolgde mijn speurtocht nadat ik enkele plaatjes schoot van het recreatieplas en de omliggende natuur. Maar ik wilde meer weten van het gebied wat erachter lag. Het strekt zich uit tot Ottoland, dus begon ik aan een mooie indrukwekkende wandeling. Ben niet zo`n mens die de bewegwijzeringen gaat volgen dus ik bleef bij de waterkant lopen om te ontdekken wat ik daar aan natuur tegen zou komen. Ook hier vele insecten zoals de goudhaantjes, wespen, zweefvliegen, bijen die zich vermaakten met het rijke voedsel dat hier voor hen aanwezig is.

Ook diverse mieren gezien op diverse soorten struikgewassen en bloemen. Heerlijk dat ik ook op het water wat watervogels en wat watervlooien (Cladocera) tegenkwam! Er verblijven hier veel watervogels zoals de kolganzen, steltlopers, meerkoeten, waterhoentjes en nog veel meer. 

Maar ook wat schapen ontmoette ik op mijn tocht die ik niet via een vaste route had gepland, maar op puur gevoel ben ik gaan wandelen met de camera in de hand en natuurlijk ook met wat eten en drinken om even te pauzeren en om heerlijk te genieten van dit prachtige gebied en het mooie waterrijk.

Via een brug kwam ik van de ene plas naar een andere plas en zag ook een hek die mij uitnodigde om binnen te treden maar ook enkele houten bruggen die mij weer in een wereld met nog meer natuur bracht die mij steeds weer verraste. 

Je kan hier verschillende kanten opwandelen en soms was mijn keuze niet gemakkelijk welk pad op dat moment ik zou volgen. Overal waar ik terechtkwam zag ik weer een heel mooi natuurrijk gebied, die genoot van haar vrijheid. Ik kon zien dat de natuur hier elke dag aan het werk is en zelden rust.

Echt supermooi hier en ook zeker voor jou om hier eens met of zonder viervoeter rond te wandelen. Smeer je wel goed in voor de teken want die zijn hier ook altijd. Heb dit zelf al paar maal ondervonden maar net op tijd eruit gevist. Het zijn diertjes die ik echt niet mag al hou ik veel van de natuur. Deze mogen wat mij betreft wel voorgoed verdwijnen. en voor jou vast ook wel.

Ik keer hier vast en zeker nog eens terug om dit gebied, de Slingelandse Plassen om nog eens een andere route te gaan ontdekken. Want hier heerst rust en saamhorigheid van zowel insecten als beplantingen. Prachtige beelden die ik u wil tonen via mijn zelfgemaakte filmpjes.

En ik hoop dat je net als ik zal genieten van de kleurrijke natuur die hier aanwezig is. En bezit u een huisdier? Die is hier welkom mits u deze aanlijnt hoor. Want we willen de rust van de vele inwoners toch zeker niet verstoren?

Karakteristiek voor de Alblasserwaard zijn zeker ook wel de uitgestrekte polders, de schilderachtige eeuwenoude en historische dorpen en steden maar ook vele recreatie. De provinciale recreatiegebieden noemt men zo, omdat ze eigendom zijn van de provincie Zuid-Holland. Eén ding hebben bijna alle gebieden gemeen: water, zwemmen, fietsen of wandelen.

Water om in te zwemmen, maar ook om te vissen - wel met een vergunning al vind ik dit als natuurliefhebster niet zo geslaagd, want menige visser gooit de vangst niet terug. Ik raad het je wel aan om dit te doen. 

In de Alblasserwaard zijn veel recreatieve routes. Er zijn bewegwijzerde routes uitgezet door verschillende organisaties. Zelf houd ik helemaal niet van routes volgen. Maar jij misschien wel. Ik ga liever mijn eigen wandeling maken en dan zie ik ook veel meer om mij heen. 

Bekend zijn de lange afstand wandelroutes of lange afstand fietsroutes. Dat kan ik helaas niet meer en houd het maar bij de kortere.

De uitgezette wandel- en fietsroutes lopen door weidse en eeuwenoude polderlandschappen. En het is een prachtig waterrijk natuurgebied die ik beter wilde leren kennen. Toen ik door het weidse landschap met de vele vriendinnen (koeien) wandelde, stuitte ik geheel onverwacht op een prachtig natuurgebied. En dat is dus deze geworden. Ben wel benieuwd hoe je mijn fotografie zal vinden in onderstaande video.

Wens je veel kijkplezier en natuurgroeten van mij. Als je eens op de labels zal klikken of drukken dan zal je vast veel meer kunnen zien uit deze omgeving . Is maar kleien tip hoor.

Tekst, natuurvideo en fotografie © 2013 Tine de Jong

Wandel je weer gezellig met mij mee? Het is echt en aanrader want mooie natuur zal je zeker zien. 

 

En wil je een reactie achterlaten dan kan reageren ook zonder een Url in te vullen. Vul slechts je naam in en plaats je reactie. Maar ook in de reactie dan wel dit plaatsen gaan. Het vakje van de U.r.L kan je dan open laten.  Geen linken en geen anonieme reacties graag.

Alvast bedankt en natuurgroetjes van mij Tine