Veulen strompelt op zijn nog wankele poten
Zijn moeder helpt het met haar snuit
Maar voor hij eindelijk weer recht stond
gleed het gelijk al weer vooruit
Keek verdwaasd om zich heen en
snapte niet goed hoe het verder moet
Moeder liet hem gewoon alleen
zodat het veulen weer strompelen doet
Het leek wel of het gewicht erboven
zijn poten niet konden dragen
Doch ditmaal zette het veulen wel door
Probeerde zelfs wat rare sprongen te wagen
nu begon hij wat te rennen door de drassige grond
Was best voor hem wel even wennen, maar
was uiteindelijk blij weer bij zijn moeder te zijn
En onder haar lijf ook de tepels vond.
Gedicht © Tine de jong, 2014
Zie hoe een merrie trots haar veulen laat zien aan ons in mijn live video
waar het veulen ook heel netjes loopt.