Al weet ik dat jij ook vast naar het lenteseizoen uit zal kijken net als ik. Maar deze wandeling moet je weten was ik helemaal glad vergeten. En ook al is de sneeuw zoals men zegt in spreekwoord voor de zon verdwenen, en zal het misschien ook niet meer komen had ik toch half januari deze mooie fotos in het Alblasserbos genomen. Dat ligt zoals men vast wel weet in de mooie Alblasserwaard. En had toch ook met deze winterwandeling mooie fotos vergaard. En wat ik zoal had ontmoet en heb gezien dat zie jij dan ook straks misschien.
Dat zal dan later blijken als je mijn video beneden echt zal kijken. En dan hoor ik wel wat jouw aandacht had getrokken. Daarmee wil ik dus schrijven dat ik ditmaal dus ook eens een reactie erover bij je gaat uitlokken.😀
Ik wil wel wat delen en dat is dat ik ook een mooie sneeuw-koe had ontmoet. Dus als je de foto hier ziet gebruik dan ook je fantasie maar goed. Ik vond dit boomgezicht heel geslaagd en jij? Maar er zijn er nog veel mooiere foto's in videoslide erbij.
Het was die dag dat ik er was behoorlijk koud en dat was waar mijn lichaam niet zo erg van houdt. En ik kreeg ook in bos behoorlijke natte voeten daarbij, want als je dan ook de beschrijving via YT lezen zal had ik ook later wat problemen. En die gaven mij behoorlijke koude tenen. Maar het gaf mij ook kleine genietmomentjes daarbij. Tja als je meer wilt zien bekijk dan zeker de andere fotografie in video van mij. Er kwamen ook weer dieren op mijn pad en ondanks de koude heb ik het hier toen ook weer reuze naar mijn zin gehad.
Bedankt voor je bezoek en eventuele reacties over mijn gedicht en video.
Wel je naam in de reactie zetten of je link website als je het anoniem doet.
Anonieme worden niet geplaatst!
Wens jou hierbij ook gezellge dagen toe.
Voor jou deze video met mooie fotografie want ja ik kan ze niet allemaal hier gaan zetten en met een muziekje erbij is vast ook veel mooier om hen te bekijken.
Wandel je ook gezellig met mij mee in de mooie Heemtuin, Alblasserbos, Alblasserwaard
Waar ook de natuur, liefde en leven zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.
Deel hierbij mijn wandeling die ik weer eens had gemaakt in het stadspark te Gorinchem na een regenbui .En dat is wel duidelijk te zien maar menige dieren en mooie flora kwam ik toch ook tegen.
Zelfs enige tekenen van lenteseizoen wat straks weer aan zal vangen gaven mij ook fijne gevoelens. Wandel je ook weer gezellig virtueel met mij mee?
Wees ook van harte welkom op mijn andere website waar ook de natuur daar is verweven met een ander leven. Want deze zullen je soms ook een boodschap geven. klik of druk dan op de blauwe link-Gedichten en verhalen uit het leven
Voor jou mijn andere fotografie van mooie krokusjes die als kleine kusjes mij verwelkomde en heb er mooie piano muziek erbij geplaatst. Bedankt voor je bezoek, lezen en kijken.
Dit waren weer mijn (Tine) korte gedichtjes en natuurfotografie wat ik zoal weer eens had ontmoet en geef je hierbij ook mijn herfstgroet. Dank voor het lezen en bekijken van mijn fotografie en wellicht dat ik je als bezoeker nog eens terug zie. Want op deze website staat heel veel geschreven over het mooie natuurleven.
Probeer dus ook eens de labels of categorieën onder de slide show eens uit en zie dan waar jij dan op stuit. Vele mooie weetjes zal je vast tegen komen en ook op de andere website-Gedichten en verhalen uit het leven heb ik ook veel voor je mee genomen. Het schrijven is net als het fotograferen een passie en hobby voor mij en zo is dit al van jongs af aan geweest. En ik ben dan ook heel erg blij dat je mijn woorden zo af en toe leest.
Wil met jou ook een slide delen met mooie muziek en fotografie van een mooie natuurwandeling die ik eens had gemaakt en heb je de film van mij dan gezien? Blijf dan even of kom even terug want wellicht vind je dit schrijven ook wel mooi misschien.
Deze staat op mijn andere website. kusjes uit de herfst natuur(ontvang deze niet in het blauw) Lukt het bij jou niet dan heb ik hier de link erheen en delen is altijd toegestaan via de officiële weg/-.Dus onderstaande link delen.
En je ziet dan ook mooie fotografie die jij vast ook heel mooi zal vinden. Alvast bedankt voor je bezoek maar zeker ook voor alle reacties die ik al in ontvangst mocht nemen.
Wil je meer mooie fotografie van mij zien? klik dan op de video beneden.
Herfst in de stad Gorinchem - Autumn colors the city Gorinchem-Z/H in Nederland
Onlangs waren er weer veel zeesterren aangespoeld op menige stranden. En dat gebeurd steeds vaker als er een hevige storm of orkaan winden zijn. Maar ook andere zeedieren hebben het dan erg moeilijk waardoor ze uit de koers geraken. En dan komen ze op het strand en gaan helaas dood want zij kunnen zich namelijk niet zelf voortbewegen.
Het strand is dan hun eindpunt en dan sterven ze allemaal. En toen ik deze beelden zag op tv en internet kwamen spontaan deze woorden in mijn gedachten. En deel mijn natuurgedicht graag met jou. Ditmaal ben ik als beeldspraak in de huid van deze zeester gekropen. Hoop dat je mijn woorden weer mooi zal vinden.
De eerste strofe van gedicht staat op de foto boven
Aangespoeld lig ik hier zielloos
met al mijn familie bij elkaar te saam
door stormen hadden we geen houvast meer en
konden nog even ademen voor we dood zijn gegaan
En dat gebeurd alle jaren weer met de stormen en
dat wij ons niet meer vast kunnen houden aan ondergrond
De onderstroming is dan voor ons veel te sterk en
dat hebben we ook mede de danken aan klimaat zijn werk
Wij kunnen ons helaas niet weren als kleine zeester
en dwalen dan af waar wij eigenlijk niet willen wezen maar
wij hebben hier niet alleen last van hoor want ook menige kwallen
en vele kleine schelpdieren zijn het die dan ook voor hun leven vrezen
Helaas gebeurd het vaak en men probeert ze dan te redden wat niet goed lukt.
In de Foto boven heb ik de eerste 4 regels van mijn gedicht erin gezet.
Nog een enkel mooie natuurfeitjes over de zeesterren hierbij voor jou wat ik las in 1 van mijn natuurboeken en mappen.
De gewone zeester heet “Asterias Rubens”-Linnaeus, 1758.Volgens Wikipedia zijn er in andere landen andere namen en in het Engels worden zeesterren 'starfish' genoemd, wat 'ster-vis' betekent. Zeesterren zijn echter helemaal geen vissen. Maar zo zijn er wel meer vreemde namen die men gebruikt in verschillende landen voor een zeester. Zeesterren komen uitsluitend in zout water voor, en zijn verspreid over de hele wereld.
Ze komen dus voor in zowel de poolzeeën als in tropische water. En er zijn ook soorten die in het getijde gebied leven, maar ook zijn er soorten die voorkomen tot maar liefst acht kilometer diepte. Er bestaan ongeveer zoals ik las 1900 soorten. Rond Alaska vind je de meeste soorten terug, in Nederland komen er slechts drie voor.
Heb jij weleens een zeester vast gepakt trouwens? Ik wel eens in een zeeaquarium en als jij dit ook eens had gedaan op je natte hand dan heb je vast ook wel gemerkt dat deze zich heel snel zich vast zuigt met zijn zuignapjes. Dat was best wel een vreemd gevoel.
Als je hem dan los wilt maken, kost je dit best veel moeite. Ze kunnen met die sterke zuignapjes ook zelfs mosselen openen. Dat kan je straks in onderstaande video ook zien. De gewone zeester gebruikt zeewater om de zuigvoetjes aan te sturen. Op de bovenkant van de zeester zit een glad vlekje met kleine gaatjes er in, dit is zijn waterfilter.
De mond van de zeester zit aan de onderkant, en zijn anus in het midden op de bovenkant. De gewone zeester is de meest algemene zeester in de Noordzee, deltawateren en Waddenzee. Je kunt ze vaak op mosselbanken en in de poeltjes op strekdammen en zeedijken vinden, waar groepjes mosselen zitten. Ze leven vanaf de waterlijn tot op 650 meter diepte. Nu vraag jij je wellicht af hoe een zeester kijkt. Nou zeesterren hebben geen ogen, maar toch kunnen ze dingen zien. Op de randen van hun armen zitten speciale cellen. Hiermee zien zeesterren het verschil tussen licht en donker en weten ze waar ze naartoe moeten. De cellen worden beschermd door kleine stekels. Deze zorgen ervoor dat er geen afval en beestjes op de huid en in de cellen komen.
Zeesterren eten dode krabben, maar houden ook van kleine vissen en slakken. Maar het liefste eet hij mosselen. Maar zoals jij wel zal weten staan mosselen er om bekend dat ze hun schelp stijf dicht kunnen houden. Probeer maar eens de schelphelften van een levende mossel van elkaar te wrikken. Dat valt soms echt niet mee om deze dan open te maken. De zeester kan een mossel openbreken door twee armen op de linker klep en de andere armen op de rechter-klep vast te zetten.
De mossel sluit haar kleppen met de sterke sluitspier, maar de zeester heeft wel geduld. Naast het feit dat de mossel constant kracht moet zetten op zijn sluitspier, krijgt hij ook geen zuurstof meer omdat de zeester zijn watertoevoer afsluit. Als de mossel moe wordt, begint de zeester te trekken, en na enkele uren volhouden laat de mossel vaak de schelphelften los.
Hij gooit ook soms zijn maag door zijn mond naar buiten! Hij bedekt dan de mossel met zijn maag en verteerd hem buiten zijn lichaam. Als hij de mossel heeft opgepeuzeld, haalt de zeester zijn maag weer naar binnen. De zeester kan je ook wel de aasgier van de zeebodem noemen want het eet ook wel levende bodemdieren.
Omdat tweekleppige zoals de mossel soms diep in het zand zitten, graaft een zeester ze uit. Hij kan daar dagen mee bezig zijn. Maar echt graven kan hij niet. Hij schuift het zand steeds opzij en zakt daardoor steeds dieper weg totdat hij dan op de schelp zal stuiten.
Kenmerkend voor stekelhuidigen is het zogenoemde watervaten stelsel. Rondom de mondopening ligt een ringkanaal dit is verbonden met een kalkhoudend kanaal. Het watervaten stelsel staat in verbinding met de buitenwereld door middel van een soort zeef. Het ringkanaal is daarnaast ook verbonden met vijf radiaire kanalen die naar de duizenden afzonderlijke buisvoetjes leiden.
Deze kunnen door spieren aangetrokken of gestrekt worden. Ze worden gebruikt voor de voortbeweging en voor de voedselopname. De ademhaling verloopt eveneens via het watervaten stelsel en ook via de huid. Er loopt een eenvoudig zenuwstelsel door het hele lichaam.
De zeester kan ook bij groot gevaar overgaan tot een zelf amputatie om zichzelf te redden. Een zeester die een arm mist ontwikkelt gewoon weer een nieuwe arm. Dat was ook nieuws wat ik helemaal niet wist en dat is toch wel een leuk feitje erbij.
De zeester stulpt dan zijn maag naar buiten en legt die over de weerloze mossel. Zo wordt de mossel in zijn eigen schelp opgegeten en verteerd. en ja ook veel worden er de laatste tijd veel aangespoeld. En dat is meestal in de winter, met een sterke oostenwind. De dieren zijn dan verlamd van de kou. en ze kunnen normaal 5 tot 10 jaar leven.
Het is aangetoond dat er reeds gedurende 590 miljoen jaar al stekelhuidigen bestaan. Stekelhuidigen zijn meestal van gescheiden geslacht. De bevruchting van de eieren vindt buiten het lichaam plaats en er ontstaan eerst vrij zwemmende larven. Deze dieren ontwikkelen zich door middel van een gecompliceerde metamorfose.
Als het water kouder wordt, eten zeesterren niet meer. Sommige soorten kunnen gemakkelijk meer als een jaar niet eten. Toch zijn zeesterren geen beperkte eters. Jonge dieren eten soms dagelijks meer dan 25% van hun eigen lichaamsgewicht, oudere dieren eten aanzienlijk minder, soms nog geen 3% van hun eigen lichaamsgewicht.
Bedankt dat je op bezoek kwam om mijn gedicht en het educatieve en informatieve blog te komen lezen.
Wees ook welkom op mijn persoonlijke eigen blog waar ook vele woorden staan die wachten op een bezoek van jou. Want daar staan ook mooie natuurwoorden met informatieve weetjes-
klik of druk op blauwe link> Gedichten en verhalen uit het leven waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer. Bij voorbaat mijn dank als je ook eens op visite zal komen aldaar.
De labels onder de film is ook wel een tip om het eens uit te proberen. En wil je eens reageren en je hebt geen website dan is dit helemaal geen punt want vul dan je naam in en laat de regel van de URL dan leeg en dan kan je ook gewoon reageren. Je kan ook je naam in de reactie er nog bij zetten.
Ik vond deze mooie video- Sea Stars | Jonathan birds blue world en wellicht vind jij deze ook wel erg mooi.
Op het eerste gezicht doen zeesterren niet veel. Maar Jonathans onderzoek onthult met een slow-motion een roofdier dat jaagt en zijn prooi aanvalt.
Zet de ondertiteling aan op YouTube en dat doe je met de eerste optie onderin en met het tandwieltje kan je jouw taal zoeken. zoek dan met de optie automatisch vertalen als je het Engels bv niet verstaat, want dan weet je wat Jonathan zegt in deze video.
Mocht je deze video nog niet gezien hebben dan deel ik de mooiste rozen -2019 die ik heb gefotografeerd met mooie muziek erbij gezet. Vanuit de prachtige rozentuin in kasteeltuin Hemmen-(gld) Geniet van wat je ziet aan mooie kleuren en soorten.
Laat je mij weten welke jij de mooiste vond als reactie? Alvast bedankt. Bekijk de video via YouTube en lees meer in de beschrijving over deze mooie tuin.
Als je de foto boven ziet dan is het vrouwtje van de rietgors wel een onopvallende vogel. Ze heeft een lichtgekleurde onderzijde met donkere lengtestrepen. De bovenzijde is bruin met zowel lichte als donkere strepen. Het mannetje is in het zomerkleed goed te herkennen aan de zwarte kop met de witte halsband.
De zang van het mannetje bestaat uit een herhaling van drie tonen die lang aan kan houden en meestal voorgedragen wordt vanaf een hoge zangpost. Wellicht kun je dit ook ontdekken en horen in de onderstaande video. De rietgors hoort bij het natte Nederland. Het is een vogeltje van moerassen en rietkragen. In het voorjaar kun je daar het mannetje zien schitteren en schetteren op de top van een rietstengel.
De rietgors is een prachtige zangvogel, die van april tot juli zijn eenvoudig liedje laat horen. Dat wil zeggen, het zijn de mannetjes die met hun drietonig liedje de vrouwtjes lokken. Met dit gezang bakent hij ook zijn territorium af en hij verdedigt zijn broedgebied fel tegen indringers. De vogel nestelt in laag struikgewas en brengt twee of drie nesten per jaar groot. De rietgors zwerft in de winter soms rond in het gebied waar de vogel ook gebroed heeft, maar trekt meestal naar het zuiden. Vogels uit het noorden van Europa overwinteren soms in Nederland.
In het winterseizoen leeft de rietgors van zaden. Zijn stevige gorzensnavel is daar wel geschikt voor. Op zadenrijke velden zoals akkers, ruigten en braakliggende gronden kun je ze in kleine groepjes tegenkomen. In de winter is het soms verwarrend want dan mist de rietgors zijn zwarte kop en kan de vogel als je maar vluchtig kijkt ook verward worden met de ijsgors of zelfs met de huismus.
Kenmerken mannetje Rietgors:
Het mannetje is in het voorjaar en in de zomer duidelijk herkenbaar aan zijn pikzwarte kop, keel en boven-borst, een witte 'sjaal' en een vaalbruine rug met zwarte strepen. De vuilwitte onderzijde heeft een lichtgrijs gestreepte stuit. De flanken bevatten zwartrode strepen. De staart is bruinzwart met wit en de onder staart is grijs. Het vrouwtje is bruin met een geelbruine onderzijde. Boven de ogen heeft ze een lichte oogstreep, verder zwart-witte baardstrepen en strepen op de stuit, borst en flanken.
Deel met jou ook dit liefdesgedicht en ben nu eens een mannetje rietgors:
De zon rijst boven de toppen van de vele bomen
ochtend sluimert en ik ontwaak uit mijn dromen
lichtstralen spelen als een kind zoals
zij dit ook doen met de zee en de wind.
Dauw ligt op het gras en lijkt koud buiten
ik lig nog in bed en staar door de ruiten
Buiten heerst er nog heerlijke stilte
en ik mijmer op bed nog wat voor mij uit
hoor ook een merel die vrolijke melodie fluit.
Steeds ben ik anders aan het ontwaken
Vraag is nu, ben ik wel wakker?
of ben ik nog steeds aan het slapen?
The sun rises
above the tops of trees
in my litle garden
The morning is awake
and I am also woke up
from out my land of dreams.
The light rays playing
with me as a small child
as they do this also
with the sea and the wind.
I lie still in bed and
through the gordines
look I outside.
I see many morning dew
on the grass and its
looks very cold
Its always different
when i wake up in morning
Outside is there loneliness
i hear a blackbird singing
But the question is now?
Am i really awake or
am i still sleeping
or am i still dreaming?
Let me know this as a reaction.
Thank you for reading and your comment.
Gedichten en foto's Tine de Jong 20-10-2017
(uit mijn gedichten archief 2013)
maar met nieuwe foto's erbij gezet en een Engelse vertaling op aanvraag van een lezer.
De film die ik had gedeeld was de account van verwijderd maar ik vond deze hele mooi video van een met heerlijke relax muziek die je vast ook heel mooi zal vinden.
Onlangs had ik enkele groene kikkers ontmoet die ik een tijdje had gevolgd en
schreef dit gedicht en deel deze graag met jou met ook wat informatie over de
kikkers eronder. Ik hoop dat je mijn woorden mooi zal vinden en alvast bedankt
voor je bezoek.
Er zat een groene kikker heerlijk te zonnen op een lelieblad
wellicht ook dat hij soms ook nog eens wat lekkernijen vangen kon
Andere kleine groene kikkertjes namen heerlijk een verfrissend bad
die hadden waarschijnlijk al genoeg zonneschijn op hun kopjes gehad
Vele muggen zwermden over de kikker zijn kop en dat werd hij
ook behoorlijk zat en pakte deze met zijn tong en peuzelde ze op
Maar plots dreigde er gevaar en kwam er een vijand in zijn domein
Hij kwaakte naar zijn familie dat zij echt op hun hoede moesten zijn
De kikker kwaakte snel naar zijn familie die hij wilde beschermen
toen hij het gevaar ontmoette met zijn gevaarlijke snavel en felle ogen
want die zou echt weldoordacht en ook zonder mededogen ze gaan vangen
Het was als ouder ook zijn taak om zich over zijn familie te ontfermen
Het was een reiger die graag kikkers pakte bij hun kraag en
deze zal echt zonder genade met zijn gemene felle blik hen
pakken zal met zijn snavel dat had de kikker al ontmoet op ander kavel
dat een familielid van hem en ook andere verdwenen in zijn snavel
De kikker kwaakte luid: kijk uit er is gevaar, verdwijn allen van
waterkant
en alle kikkertjes verdwenen snel en ook de kikker zelf was het die de benen
nam
Toen was het opeens stil geworden en de reiger vertrok weer uit dit
waterland en
alle kikkers waren blij met de wakende ouder en de reiger at nu eens geen
kikkerham.
Groene kikkers zitten soms heel stil op de oever of op waterlelie en kijken uit
over het water. Ze reageren bliksemsnel (met hun tong) als er een beestje
voorbij komt en Kikkers slikken ook hun prooi in het geheel in. De groene kikker
kan zo`n 10 tot 20 cm. lang worden, de vrouwtjes worden groter dan de mannetjes.
Zij bereiken soms een lengte van boven de 20 cm. (de mannetjes komen niet boven
de 15 cm. uit). De kleur van de groene kikker kan erg verschillen, dit is vooral
bij de mannetjes het geval. De kleur kan variëren van felgroene tot donker
groenbruin.
Groene kikkers zijn te herkennen aan de lichtgroene streep over de rug die nooit
van kleur verandert. De poten zijn licht van kleur en hebben donkerbruine tot
zwarte vlekken, deze vlekken zijn vaak ook op de rug en flanken terug te vinden.
En daarnaast loopt er aan beide kanten van de rug een goudachtige rand. Een
ander duidelijk kenmerk zijn de wangen: De bruine kikker heeft een grote
donkerbruine wang terwijl de groene kikker slechts een rondje op de zijkant van
de kop heeft dat een bruinige kleur heeft. (hier komt de blaaswang uit.)
In de paringstijd is het voor de mannetjes vechten om een vrouwtje, als ze er
een hebben gevonden knijpen ze zich er aan vast en laten ze niet meer los. De
overgebleven mannetjes die om de laatste vrouwtjes vechten springen op en over
elkaar om elkaar uit hun kleine tijdelijke territoria te verdrijven. Bij de
gevechten proberen ze elkaars kwaak-blazen in te drukken, als dit gebeurd
verdrinkt de kikker. Niet zo erg leuk maar ja dat is nu eenmaal de natuur.
Op het menu staan insecten, spinnen, rupsen en slakken. De prooi vangt de kikker
met zijn lange tong. Deze kan ruim 30 cm. lang worden. Soms word de prooi gepakt
door er naar toe te springen. Het eten wordt heel doorgeslikt en in de maag
verteerd. Bij het eten van sommige insecten of spinnen kan het voorkomen dat de
prooi weer uit de mond komt lopen.
De groene kikker is praktisch altijd in de buurt van water te vinden, alleen als
het regent trekken ze soms verder het land op. `s Zomers zitten ze graag te
zonnen aan de oever. Het zijn echte zonaanbidders die zich, mits je ze
voorzichtig benadert, goed laten fotograferen. Mij lukt het soms en ook veel
niet hoor. Ik hoor dan slechts veel geplons als ze het water snel induiken.
Bedankt voor je bezoek en op mijn eigen website (waar ook veel te lezen en te
horen en te zien is vind jij bij het gedicht andere eigen foto's een filmpje
gemaakt van mijn natuurvriendin Catherine ( ook bijdrager van deze site)
voor jou de link erheen:
https://tinedejong.blogspot.be/2017/05/de-groene-kikker.html
Voor jou mijn Kikkerconcert in Heemtuin - Alblasserbos Vind jij dit
geluid ook altijd zo gezellig klinken?
Gewoon wat leuke foto's wil ik je eens geven
met daarbij mijn eigen teksten die ik heb geschreven
Het is ook weer eens even wat anders hier op deze website
Ik heb wel mijn woorden op foto en kaart aan de natuur gewijd
Wens je hier op de website ook veel lees en kijk plezier
en hoop dat je het mooi vind wat ik zal delen hier.
Nou dit waren mijn fotoplaatjes met teksten voor jou
en ben ook wel benieuwd hoe jij ze zoal weer vinden zou
Wil je meer ontmoeten uit mijn gedachten en van mijn hand ga dan maar eens naar mijn kanaal in het mooie YouTube land.
Dit gedicht van mij staat ook op mijn eigen website met een andere mooie video met natuurfotografie uit dit park eronder. Kopieer de link om deze te zien.
Deel met jou mijn ontmoeting in een live video video- Park vol genegenheid want er was een grauwgans die geheel geaccepteerd is door de groep en dat noem ik genegenheid en respect voor de ander.
Dank je wel dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.
.jpeg "Wonderen van de natuur")
