Al die maanden was ik heerlijk bij mijn schat en
Natuurlijk hadden haar baasjes buiten
Zij hadden zelfs water en voer buiten gezet en
Ja wij hadden even de tijd van ons leven,
En toen kwam de tijd dat ik haar
ook weer naar huis moest laten gaan
want zij zou de koude buiten die kwam
echt niet als raskat kunnen doorstaan.
Maar al die feestjes die we samen hadden meegemaakt
waren ook gezellig zeg en ook de andere avonturen al
wisten wij wel dat dit niet zo lang konden blijven duren.
Ik als zwerver wist dat buitenleven zwaar kon wezen
er word ook weleens zelfs vergif rond gestrooid
Ook wordt er soms jacht op ons gemaakt en dan eindig
je ook vaak in het asiel, soms zit je dan voorgoed gekooid.
En dat wilde ik niet voor haar ook
al waren we heel graag bij elkaar
Het eten wat ik vond dat kon zij
ook niet zo heel goed verteren
al deed ze wel haar best hoor want
zij wilde het gewoon ook gaan proberen.
Tja en na weken heb ik volgens mij
toch wel het juiste wel gedaan want
het kon ook niet echt zo door gaan
En dat zag mijn vriendin ook wel in
Ik bracht haar dus maar terug naar haar
baasjes maar wel met grote tegenzin.
Ik was zelf als jonge kat achtergelaten en
ik heb het ook erg moeilijk gehad, en dat
lot wilde ik dus echt niet voor mijn poezenschat.
Het was mooi en lief voor zolang het dan mocht duren...
Nu heb ik zoals in mensenwereld ook
een latrelatie maar weet zo wel dat ik
mijn poezenschat ook steeds weer terug zie.
Dit was het laatste verhaal in dichtvorm van deze serie. Zoek in zoekhoek op site rechts in hoek naar kattenliefde en lees dan alle verhalen die ik heb
geschreven van een poezenleven. Of probeer de labels eens uit onder de video, want dan kom jen ook vanzelf wel tegen.
Gedicht © Tine de Jong 2016
Deze lieve film voor jou:The two talking cats
