Een scholekster die ik had geholpen

Je ziet ze vast ook wel eens vliegen of lopen langs de kust, op een weiland, of tegenwoordig zelfs op platte daken in de stad: scholeksters. Met hun gitzwarte en hagelwitte verenkleed, feloranje snavel en indringende rode ogen zijn het opvallende verschijningen.

Bij een rondje nabij het stadspark in Gorinchem had ik tijdje geleden een Scholekster(Haematopus ostralegus) ontmoet waarvan de vleugel slap naar beneden hing. Ik vermoedde dat het gewond was en een gebroken vleugel had. Het dribbelde op een weg achter het ziekenhuis die naar stadspark ging en kon dus niet vliegen.  

Wilde de vogel niet aan zijn lot overlaten en volgde het totdat het wat dichterbij kwam waar auto's waren geparkeerd. Ik volgde hem op afstand en bleef stil zitten op mijn rollator toen deze wat dichterbij kwam en belde ook gelijk met de lokale dierenambulance. 

Dat nummer staat bij mijn contacten voor het geval en heb er al paar maal gebruik van gemaakt. De vrijwilligers doen goed werk en helpen veel dieren die hulp nodig hebben.

Helaas konden ze hem na vele pogingen helaas niet vangen. Hij bleef maar wegfladderen naar andere plek. Ik kon hem zelf niet te pakken krijgen daar ik met de rollator liep, maar ik hield hem wel in de gaten. Maar zag hem helaas die dag niet meer. 

Het was een snel dribbelen die hem uit mijn zicht liet verdwijnen. De volgende dag was ik al vroeg weer terug gegaan. Bleef wat rondlopen op de plek waar ik hem had gezien en op andere plekken in de hoop deze toch weer te spotten.  

Later op de dag zag ik de scholekster eindelijk weer en belde meteen opnieuw de dierenambulance. Ze waren al in de buurt bij een ander telefoontje en adres en kwamen snel. Zij vingen hem nu wel met een schepnet en namen het de vogel mee. Ze brachten hem naar een plek waar hij later werd verzorgd. 

Had later nog gebeld hoe het met de scholekster was en het ging al wat beter met hem. Al oogde hij gezond dat was deze dus ook niet want buiten een gebroken vleugel was de vogel ook wat uitgedroogd vertelde men mij. 

Ben dus heel blij dat ik deze kon helpen. Ze hebben hem gelijk op vogelgriep getest want dat heerst hier helaas ook. Gelukkig was het niet bij de scholekster. 

In de video die ik heb gemaakt, kun je hem zien lopen.  Beelden zijn niet zo goed want filmde uit losse hand. En de grijze balk die je in video even ziet was een lantaarnpaal. Zie foto hier. Dat zit dus niet in de opname. 

Het gaat niet zo goed met de scholekster in het algemeen. Door de verslechterde omstandigheden op het platteland en aan de kust zoekt de scholekster nu vaker een nieuw leefgebied en dat is tegenwoordig in de stad. 

Ouders kunnen pendelen naar parken, gazons en sportvelden vol wormen en emelten. Maar door de droogte van afgelopen weken was de grond in park ook nog erg hard. Zag wel dat hij iets at. Beetje eiwit had de scholekster dan toch even tot zich genomen. 

Dank voor het lezen en kijken. Fotografie en video's © Tine de Jong, 2026  

Ook heel erg bedankt voor de mooie reacties op vorig blogpost "Onhandige meerkoet mama"

De scholekster is inmiddels in deskundige handen bij de opvang. Met de juiste zorg, rust en voeding krijgt hij de kans om volledig te herstellen. Zodra hij weer op krachten is, wordt hij weer vrijgelaten in de vrije natuur.

Het was voor mij een kleine moeite om deze vogel te helpen maar het geeft een geweldig gevoel om iets te kunnen betekenen voor de natuur om ons heen. 

Heb jij ook wel eens een dier geholpen? Laat het achter in de reacties!

Dit is het filmpje wat ik van hem maakte voordat de dierenambulance kwam.  

En eronder zie je nog een waarneming die ik eens had van een scholekster die ook dichtbij kwam en dat was vanaf mijn balkon gefilmd.

En heb er al eens ene waargenomen die wel heel dichtbij kwam en dat was bij de algemene binnentuin van de bewoners hier achter mij. En is vanaf balkon gefilmd.

Het leven van de Houtduif -Columba palumbus

Alle vogels hebben wel een mooi leven om eens over te schrijven maar ditmaal koos ik de houtduif (Columba palumbus) eens uit op mijn natuur website. Ze worden niet door iedereen gewaardeerd wegens hun uitwerpselen die ze soms achterlaten op ramen en auto's maar ik vind hen best wel mooi. 

Een Houtduif kan worden herkend aan zijn wat grotere formaat van 38–43 cm en 300–615 g, en het wit op zijn nek en vleugel. Het is verder een overwegend grijze vogel, met een roze borst.

Houtduiven zijn een vogelsoort van het geslacht "Columba" in de familie Columbidae. Het is een lid van de duiven- en duivenfamilie Columbida. In het wild worden ze zo een 3-5 jaar. 

Ze komen voor in verschillende leefomgevingen, van stedelijke parken tot landelijke bossen.  Al zijn ze minder in de bosomgevingen te zien en toch wel meer in stedelijke omgevingen de laatste jaren. Wellicht omdat ze hier meer voedselbronnen hebben. 

Schuw zijn ze ook niet echt want onlangs zat ik op een terras en er kwam er zomaar even eentje heel vlakbij mij op het muurtje zitten. Ook om te zien of er nog wat te halen viel maar kon deze mooi even fotograferen. 

Voeren doe ik vogels nooit (alleen in de strenge wintermaanden) want ze kunnen zelf best nog veel vinden. Al eten duiven en andere vogelsoorten de laatste tijd veel ongezonde voedsel wat mensen achterlaten. Wel heb ik vele voerbakjes aan het balkon hangen hoor. En de bekende zaadbollen. 

De houtduif is een veel voorkomende vogelsoort en wordt niet als bedreigd beschouwd. Het is echter wel belangrijk om hun leefgebieden te beschermen, aangezien veranderingen in hun habitat hun overleving kunnen bedreigen. 

Het verenpak van de duif is zeer doelmatig en ook geheel aangepast aan de eisen waaraan het moet voldoen. Het is licht en sterk en geeft de vogel het vermogen te vliegen en om zijn lichaamswarmte te regelen. 

Het is in de zomer koel voor hun en in de winter geeft het hen weer een goed isolerende mantel, die de lichaamswarmte lang vast kan houden. 

De nog vrij jonge houtduiven hebben nog niet die witte vlekken aan beide kanten van de nek. Deze ontvangen ze pas als zo een zes maanden oud zijn en dan krijgen ze de kleine witte vlekken aan beide kanten van de nek. 

En dan worden ze ook geleidelijk wat groter totdat ze volledig gevormd zijn wanneer de duif ongeveer 6–8 maanden oud is. Jonge vogels hebben ook een grijzere snavel en een algeheel lichter grijs uiterlijk dan volwassen vogels.

Ze broeden in bomen in bossen, parken en tuinen. Ze broeden vanaf maart tot en met september. Ze leggen twee witte eieren in een eenvoudig stokjesnest dat na 17 tot 19 dagen uitkomt. Je weet vast wel dat Mannetjes ‘doffers’ zijn en vrouwtjes  ‘duivinnen‘.

Hoewel het nest van twijgen nogal ontoereikend lijkt voor de grootte en het gewicht van de vogel  is het desalniettemin meestal een stevig genoeg structuur. Het nest wordt gebouwd in een boom of grote struik, en soms worden oude nesten van andere soorten gebruikt. 

Er zijn bij hen zo een 2-3 broedsels per jaar met slechts twee witte eieren in elk legsel, die beide ouders om de beurt uitbroeden, waarbij de broedperiode ongeveer 18 dagen duurt. 

Interessant en opmerkelijk is dat de jongen worden gevoed met een zeer rijke melk (die zelfs rijker is dan koemelk) die wordt geproduceerd in de kropvoering van de volwassen vogel en duivenmelk wordt genoemd.

De nesten zijn kwetsbaar voor aanvallen, met name door kraaien, vooral vroeg in het jaar wanneer de bladbedekking nog niet volledig is gevormd. 

De met geel dons bedekte jongen worden de eerste paar dagen alleen met de kropmelk van beide ouders gevoed. Dit kropmelk wordt tijdens het broedseizoen door speciale cellen in de wand van de krop geproduceerd.

De jongen vliegen meestal uit na 33 tot 34 dagen. Maar als het nest echter wordt verstoord, dan kunnen sommige jongen het ook overleven nadat ze het nest al 20 dagen na het uitkomen dan hebben verlaten.

Wat eten zij? 

Het grootste deel van het dieet bestaat uit plantaardige, ronde en vlezige bladeren van de anjerfamilie (caryophyllaceae) , asteraceae en kruisbloemige groenten die uit open velden of tuinen en gazons worden gehaald. 

Jonge scheuten en zaailingen hebben de voorkeur maar ze eten ook granen, pijnboompitten en bepaalde vruchten en bessen. In de herfst eten ze ook vijgen en eikels en in de winter knoppen van bomen en struiken en zelfs eens bladeren. 

Verder eten ze ook kleine insecten, larven, slakken, mieren en kleine wormen en dit eten ze dan als aanvulling op hun dieet. Ze hebben wel open water nodig om te drinken en om soms in te baden. 

Houtduiven kunnen wel zonder een bad, maar willen ze hun veren in optimale conditie houden, wat nodig is om ze tegen alle weersinvloeden te beschermen, dan is water wel nodig.  

En dat hebben ze in deze omgeving waar ze veel vertoeven wel. Er zijn er ook in het stadspark nabij de vijver in de bomen aldaar. En ook dat is een paartje die ik er regelmatig ziet rondscharrelen.

Tegen de ruiperiode poetsen ze vaak en lang hun veren want al die losse haartjes gaan jeuken en die halen ze er op deze manier eruit.

Wat ook wel een leuk weetje is hierbij dat een houtduif in de late zomer en vroege herfst verrassend veel voedsel in zijn krop kan bewaren, waaronder ook eikels.

En zelfs bladeren van een kersenboom eten ze hoor. Dat had ik zelf onlangs eens gezien en ook gefilmd. En dat kan je zien op mijn andere wat persoonlijke website want ik combineer de natuur daar ook. 

En je kan aldaar ook wat meer weetjes lezen over hen. Vanuit daar kan je ook weer terug komen naar deze blog daar ik de link er ook hebt toegevoegd.

https://tinedejong.blogspot.com/2021/07/houtduif-geniet-van-kersenboom-bladeren.html

Op dezelfde tijdstip in de ochtend komen steeds twee houtduiven op visite bij de boom in de beneden tuin. En starten dan met het schoonmaken van de veren. Daar zijn ze dan ook heel lang mee bezig. En ik heb dit ook een keer gefilmd.  En dat is het filmpje hier beneden.

Fotografie en filmpje © Tine de Jong

Heel erg leuk dat je gezellig even kwam lezen en kijken. En wil je een reactie achterlaten over het schrijven of mijn filmpje doe dit dan niet anoniem. 

Plaats altijd je naam en ook in de reactie zelf want die anoniem zijn worden wel gelezen maar ook later weer verwijderd. En dit geldt ook voor linken naar een website want ook die zijn niet toegestaan.  Dank voor het begrip.

Wat ze ook soms doen is dit en wat dit is zie je in dit filmpje. 

Dat wist jij vast niet?

Merelman en zijn ontbijtmaal

Het gaat hier nog steeds niet goed met de merels (Turdus merula) en ook is het usutuvirus er helaas ook nog steeds. Het virus komt uit Afrika en wordt overgedragen door muggen en is vooral onder vogels levensgevaarlijk en er zijn er al veel doodgegaan.

Vond pas geleden ook weer wat dode merels in het park en in de binnentuin van de flat hier was er ook een die ik zag liggen in het gras. En ik had er toen gelijk melding van gemaakt en men heeft deze later weggehaald. 

Want andere dieren of vogels kunnen er van eten en dan ook erg ziek worden en doodgaan. En zo wordt de virus dan ook steeds verder verspreid. Het is triest dat er hier steeds minder zijn want ik hoor en zie ze graag. 

Ik mis hun vrolijke gezang in de vroege morgen onder het slaapkamerraam. Dat prachtige merelgezang was ook mijn automatische wekker systeem om wakker te worden op een mooie manier. De musjes hoor ik dan ook wel tjilpen maar het gezang van een merel klinkt wat vrolijker. Zijn aubade hoor ik wel het liefste.

Merels eten veel andere dingen maar het liefste eten ze toch regenwormen en deze merel had had er een paar gevonden. Ze doen niet anders dan hippen en happen. En af en toe dan wat rusten in een boom.

Zag deze Merel (hieronder)  wat scharrelen langs de waterkant bij mijn vroege ochtendwandeling. 

Heel voorzichtig kwam ik wat dichterbij en nam snel een foto. Later kreeg hij mij in de gaten en vloog weg met wat regenwormen in zijn snavel. Op eerste gezicht leek het dat hij een emelt in zijn snavel had. 

Emelten eten graswortels, waardoor het gras niet meer goed kan groeien en uiteindelijk langzaam afsterft. Dus die mogen vogels van mij wel veel eten hoor.

Hij bleef lang aan de waterkant heen en weer hippen. 

En hij had geluk want door al dat gehip op het gras 

kwam er een pier naar boven die hij snel in zijn snavel nam. 

Deze doen eigenlijk wel goed werk voor de grond 

maar ja vogels moeten ook eten.

Hier had de merelman wel een vette regenworm te pakken. 

Maar jij had hem niet helemaal uit de grond kunnen pikken. 

Weetje hierbij is dat 

Regenwormen(Lumbricidae) het vermogen hebben dat deze 

een aantal segmenten kan opofferen en wegvluchten.

Aan de kant waar segmenten verloren zijn gegaan, 

worden later dan nieuwe segmenten gevormd.

Om dan later weer te herstellen. 

Ik zag dat hij mij in de gaten had en hij wist even niet wat hij moest doen. 

Hij draaide  zich om en vloog weg om later weer terug te komen. 

Ik ging op een bankje zitten en bekeek de foto's die ik had gemaakt. 

En wat later kwam hij weer naar de waterkant. 

Merels weten al snel waar er voedsel is voor hun.

De Merelman-Turdus merula had er nu twee in zijn mooie oranje snavel.
Vroeg mij af of hij ze gingen delen of ze elders ging opeten.

En nog een laatste blik deed hij naar mij en vloog weg en 
heb de merelman niet meer gezien. En ben toen maar weer 

verder gaan wandelen. 

Het was toch wel weer een mooie waarneming.

Heb al vaker weetjes voor vogels gedeeld en over ook geschreven over de merels dus ik laat het hierbij. Tip is "Probeer ook eens de labels uit en zie waar je dan op stuit".

Bedankt voor het langskomen en natuurgroetjes ook van mij. 

Fotografie en tekst  © Tine de Jong, 17/09/ 2024

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met website linken. 

Die worden niet geplaatst. Zet altijd je naam en ook in de reactie. 

Deel mijn video erbij met mooi merelgezang wat ik eens had opgenomen met een geluidsrecorder en ook wat foto's van merels. En ook een gedicht zie je bij aanvang video.

Misschien heb je deze nog niet gezien. Ik kan er heel lang naar luisteren en jij? 

Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin

Onverwachte momenten zijn altijd leuk en dat had ik gisteren in de vroege morgen. Want een Scholekster - Haematopus ostralegus kwam op het grasveld in de binnentuin even op visite. Was al vroeg wakker en was alle balkonplantjes water aan het geven. 

En toen zag ik deze landen op het grasveld. Hij was ook dichtbij en kon hem mooi in de lens ontvangen. Was snel naar binnen gegaan om mijn fotocamera te pakken en nam wat foto's en maakte ook een kort filmpje. 

Er komen vaak vogels hier op het grasveld maar een scholekster had ik nog niet hier mogen ontmoeten. Het was dus voor mij dan ook wel een genietmomentje.

Het was lang geleden dat ik deze hier in de omgeving had gezien. Al is er bekend al dat het ook al stadsvogels beginnen te worden. Ik had bij de vogelbescherming onlangs gelezen dat 20% zich al in stedelijk gebied bevinden en er ook broeden.

Deze scholekster heeft ook zo zijn vijanden en hij keek wel steeds om of ze er niet waren. Je zag hem/haar zelfs wat scheef kijken of er geluiden waren van andere vogels die hij liever niet ziet. 

En zijn vijanden komen zeer regelmatig en dat zijn dan de vele zilvermeeuwen (Larus argentatus) die maar steeds meer komen. Maar ook de eksters (pica pica) zijn er hier veel. En dan is er nog de zwarte kraai(Corvus corone)waar hij niks van moet hebben. Maar nu was deze hier de enige want zoals ik al schreef was het heel vroeg.

Ik vind deze altijd erg mooi met zijn zwart-witte verenkleed en zijn oranje snavel en de oranje poten. Rondom de ogen heeft deze oranje ringen en dat maakt deze ook wel een prachtige vogel. Schichtig is deze wel als hij voedsel zoekt want het bleef rondkijken en soms luisteren.

Met zijn lange snavel kan hij diep de grond in en hij ving ook iets. 

Wat het was dat kon ik niet zien. Het kon een emelt wezen of een kleine engeling. 

Wat is het verschil tussen die twee ?

Een engerling is de larve van een kever die tot de familie bladsprietkevers behoort. 

En een emelt is een larve van de langpootmug en die zitten hier ook veel.

Soms trappelde hij met zijn poten om die hij wilde wat wakker te schudden. 

Met zijn lange snavel kan hij diep in gras gaan. 

Deze kan ook slijten maar groeit altijd weer aan.

Dit waren mijn foto's die ik nam van het onverwachte bezoek. En nu is het tijd (als je het wilt) om mijn korte live filmpje te kijken. Ik dank je hierbij ook dat je even gezellig op visite kwam en wens je een mooie dag toe.

Ik had al eens een schrijven gedeeld hier en dat kan je hier lezen. Daar lees je ook over de snavel en lees je meer mooie weetjes over deze  vogel. En wil je dit doen dan wel even eerst het filmpje kijken hoor. Alvast bedankt hierbij. 

Weetjes over de Scholekster-Haematopus ostralegus

Fotografie, tekst  en live video © Tine de Jong, 28-08-2024

Tevens bedank ik hen die ook op mijn YouTube kanaal al hadden gereageerd. 

Heb jij misschien ook een YT kanaal? Dan zal ik het leuk vinden als jij je zal abonneren erop. Druk of klik dan op mijn eekhoornplaatje rechts onder in de video beneden.

Maar ook zal ik het leuk vinden als je mij zal willen volgen op deze natuur website. 

Kopie dan dit even:  https://catherinetine.blogspot.com -De Mens en de Natuur blogspot.

en plaats dit in je leeslijst of bij je favorieten. 

Helaas heb ik geen andere optie want wat ik eerst had werkt niet meer. 

Alvast heel erg bedankt maar ook voor de reacties op mijn vorige posten.

Vogels lijken soms op ons mensen

Vogels zijn ook soms net als mensen want ook wij maken vluchten of verre reizen. De ene vogel is de andere ook niet en zo zijn wij mensen ook. Iedere vogel net als wij als mens hebben zo zijn of haar eigen persoonlijkheid en bepaalde karaktertrekken.  Wij zijn net als hen uniek op onze manier.

Het is toch ook wel wonderlijk te noemen dat we in een bepaald opzicht op de meeste vogels lijken. Wij laten ons leiden door de vleugels van het leven en vogels slaan ook hun vleugels uit.  Het verschil is dat zij kunnen vliegen en wij niet. Daar is een vliegtuig voor nodig. 

Mensen willen ook soms de wereld intrekken net als de vogels. Willen uit de koude naar een warm land gaan om daar te gaan overwinteren. En dan heb je ook vele groepen vogels die op een dag de koers zijn kwijtgeraakt en dan ook maar blijven waar ze zijn gestrand. 

Sommige reizen in groepen en andere reizen alleen. Maar ook in hun vogelleven is het soms als in de mensenwereld als je hen eens zal observeren. Sommige zijn doortrekkers en andere blijvers. Er zijn ook huisvogels en er zijn ook korte wintergasten.  

Ook zijn er vogels die elkaar niet trouw blijven tot de dood al gebeurd dit soms wel. Dat had ik ergens eens gelezen. Ganzen blijven zo een 15 jaar bij elkaar en de kauwen ook wel langer. Zwanen treuren als die een partner verliezen en zijn ook trouw aan elkaar.

En als er ene sterft dan nemen ze ook afscheid van elkaar. Dat is al meerdere malen bewezen. Maar echtscheiding komt ook voor bij hen. Maar ook kunnen ze rouwen als ze een dierbare verliezen en geraken soms ook in een depressie. Dat is bij ons als mens ook soms zo. Vogels kunnen ook ondeugend wezen net als wij en ook gemeen tegen elkaar zijn.

Tja eigenlijk zijn de vogels ook wel vergelijkbaar met een mensenleven. Zij hebben zich ook aangepast aan het leven hoe het nu is. Zij merken ook dat het klimaat aan het veranderen is net als wij. 

Zo is dit ook met de meeuwen die op onderzoek uit gaan om te zien wat er zoal is te ontdekken en te zien in de wereld. En zij hebben ons land al gevonden en komen steeds meer dichtbij de mensenwereld want ze weten dat hier meer voedsel is voor hen. Wel zijn er enige verschillen zoals het skelet. 

Vogels hebben een heel licht skelet met holle botten. Ze hebben geen tanden, maar een snavel en wij mensen hebben een dichter en ook een wat zwaarder skelet. De lucht in hun holle botten fungeert eigenlijk ook als een long en wij mensen ademen in en uit met dezelfde buis. 

Zij kunnen het ook net als wij het benauwd hebben zoals een mens een longaandoening zal hebben of astma. Benauwdheid begint vaak met het geforceerd ademen. 

Je ziet de staart van een vogel (ook bij vogels die je zelf hebt dus even opletten op dit feit) bij elke ademhaling op en neer wippen of de borst en buik bewegen dan te heftig mee. Als het verergert gaat de vogel met de bek open zitten en happen naar adem. 

Zie je dit dan is dit spoed en moet je wel gelijk actie ondernemen en naar een (vogel)dierenarts gaan.

En zo zijn er vast nog meer overeenkomsten zoals het geeuwen want ook dat doen zij. Een doorsnee menselijke geeuw duurt zo een zes seconden en bij een vogel is dit gemiddeld 1,46 seconden. Iets korter dus maar ze doen het dus ook. Misschien heb je dit wel eens gezien. Ze hebben dan ook kleinere koppies dan wij. 

Als laatste om dit log af te sluiten houden vogels ook van pinda's en van fruit of eens van zoetigheid. Maar voor vogels is er speciaal fruit en pinda's wat beter voor hen is, maar het is wel weer vergelijkbaar. 

Dat bewijst deze meeuw in video beneden ook. Wij houden onder andere ook van pindakaas en zij ook al is het dan wel  een andere wat speciaal voor vogels is en dus vogelpindakaas. Dit is namelijk veel gezonder voor hen dan die wij eten. Daar zitten voedingstoffen in die ze nodig hebben. Geef nooit mensen pindakaas aan hen want dan worden ze echt ziek van en kunnen zelfs dood gaan .Hun ingewanden kunnen dit niet goed verteren. 

Ik had wat lekkere vogel snacks voor vogels op het balkon voederbak gelegen en enige ingesmeerd met wat vogelpindakaas. Komt er opeens een meeuw onverwachts vliegend voorbij en pikt er ene weg. Zo een brutaaltje. Pakte snel mijn camera en filmde de meeuw.  

De musjes kon ik niet filmen op de voederplank want is vlak bij balkondeur maar zoals de foto boven ziet kon ik hen wel vanuit slaapkamerraam schijn naar hen ze op de foto zetten. Beeld is niet scherp maar wilde ook niet uit het raam kukelen oftewel vallen want vliegen kan ik niet. 

Later komt er op mij andere website Gedichten en verhalen uit het leven nog een gedicht over een meeuw. Ga daar ook maar eens kijken als je tijd hebt. Want ook daar deel ik weetjes natuur en heel veel meer net als op deze website. En voor meer meer weetjes over vogels dan gewoon even op de tags drukken onder de video.  

Update klik link: Leven van een meeuw (gedicht)

Wel eerst even de video dan kijken en daar staat ook deze log dus kan je zo weer hier terug komen. Maar er staan ook andere eronder die misschien ook leuk zijn om te bezoeken. Die keuze laat ik geheel aan u over.

Bedankt dat u even gezellig kwam buurten, lezen en kijken. Maar ook voor de leuke reacties op mijn andere schrijfsels.

TTekst, foto en live video  © Tine de Jong, 03/01/2024

Wat denk jij?  Eet deze alles op of laat de meeuw toch wat liggen?  

Kijk en zie meer. kijktijd 1.33

Zal het leuk vinden als je ook mijn YouTube kanaal zal willen steunen 

door je gratis te abonneren er op. Bij voorbaat dank.

Vogel en dierenopvang in Zoo Veldhoven

Een tijdje geleden kreeg ik een dagje uit voor mijn verjaardag van mijn zwager en schoonzus. Waar ik naar toe was met hen is Zoo Veldhoven. Voorheen droeg het de naam Papegaaienpark Veldhoven. Wellicht meer bekend bij jou.  Echt een heel mooi en groot park. Zij waren er al een keer geweest en dachten dat dit ook wel wat was voor mij. En wat heb ik het naar mijn zin gehad. 

Bij Zoo Veldhoven wonen ruim 150 verschillende diersoorten, het grootste deel bestaat uit papegaaien, parkieten, kraanvogels, roofvogels en uilen. Daarnaast hebben we ook diverse soorten landschildpadden en zoogdieren zoals ringstaartmaki’s, servals, Chinese muntjaks, zebra’s, kamelen, ezels, pony’s en veel meer.

Met de plattegrond die je bij de intree kan meenemen(zeker doen)  kom je ook langs allerlei dieren omgevingen. En in folder lees je ook meer informatie daarbij. Je ziet ook een infobord met de dierenverblijven in de video slide beneden en dan heb je gelijk een overzicht hoe groot deze zoo is.

Dit lieve stelletje Caique's (Pionites)vond ik zo lief zitten samen. Dit zijn prachtige vogels maar ze vragen wel een goede verzorging wat ze hier dan ook zeker ontvangen. Ze houden van een bad en van regelmatig vers water en fruit. En een maatje is ook een vereiste en alle vogels die hier zijn hebben ook een babbelmaatje en soms wel meerdere. 

De Caique is komt voor in verschillende gebieden zoals: Zuid-Colombia, Brazilië, Bolivia, Ecuador en Peru. De Caique kent twee soorten, de roestkop Caique en de zwartkop Caique. Een caique neem je niet voor eventjes, ze kunnen ongeveer 40 jaar oud worden.

Maar buiten de vele papagaaiensoorten zitten er hier ook prachtige andere vogels zoals vele roofvogels zoals deze  hieronder die je wel kent.  Deze prachtige visarend wilde wel even poseren voor mij. Ik had er meerdere op de foto gezet maar ook die zie je dan in de videoslide beneden wel als je deze zal bekijken. 

Er waren zoveel vogels te zien en enige heb ik dan ook bezocht en op de foto gezet. Er zijn vele andere dieren maar ditmaal hadden zij de aandacht van mij. Het was ook voor mij dan ook gewis een zeer leerzame en gezellige dag hier. 

Het vliegveld Eindhoven is hier ook nabij en zo af en toe vlogen er ook vliegtuigen over maar de dieren hadden hier geen last van en zijn het al gewend. Maar je kan ze hier ook goed spotten dus houd jij er ook van dan heb je dubbel plezier hier. 

Er zijn vele mooie dierensoorten hier verspreid over het gehele park. Het grootste deel bestaat uit papegaaien, parkieten, kraanvogels, flamingo's, roofvogels en uilen. Deze laatste kreeg ik niet op de foto want die zaten te diep verscholen maar bij vele andere vogels is het mij wel gelukt. Mij ging het ditmaal ook voor de vele roofvogels die hier veel waren en enkele andere dieren. 

Het was niet zo gemakkelijk om met mijn cameralens door het gaas ze te fotograferen. Er zijn hier teveel dieren om neer te schrijven en die zal jij dan wel ontmoeten als je eens hierheen zal gaan. Ik heb een kleine impressie gemaakt van wat mijn aandacht trok en hoop dat je het ook mooi al vinden. 

Wil je er ook eens heen dan is het adres is Wintelresedijk 51, 5507 PP Veldhoven. Kijk even op het internet voor meer informatie zoals de openingstijden.

Alvast bedankt voor je bezoek en ook als je de tijd zal nemen om de video te bekijken. En ik dank hierbij ook mijn zwager en schoonzus voor dit gezellige en mooie dagje uit. En om mij kennis te laten maken met deze mooie Zoo en dierenpark. 

Wandel je ook even virtueel mee in het deze mooie dieren opvang en vogelpark.

Kijk jij ook mee hoeveel mooie vogels ik had gezien?  Kijktijd 8:23

Echt de moeite waard om te kijken hoor.

Tekst, fotografie en videoslide  © Tine de Jong, 2023

De beruchte Aalscholver ( Phalacrocorax carbo)

Berucht of beroemd wat klopt bij deze mooie vogels? (Aalscholver - Phalacrocorax carbo) Als je het aan vissers zal vragen dan zal de eerste stelling juist wezen. Maar daar ben ik het niet mee eens want deze vogels eten geen paling ook al heten ze dan aalscholvers. 

Het komt door overbevissing dat er zo weinig aaltjes zijn want zij vangen ze ook , al als ze nog heel jong en klein zijn. en dan hebben ze geen kans om zich voort te planten. Er is zelfs eens onderzocht in hun braakballen wat er in zat en daar zat dus geen palingresten in. Nee die schuld moeten ze dus bij zichzelf zoeken en niet steeds de aalscholvers de schuld geven. Reigers kunnen ze wel soms doorslikken maar de aalscholver heeft er echt moeite mee.

Er is al veel geschreven over de aalscholvers maar wat ik zie of mijn aandacht trekt is dan ook iets waar ik wat over wilt schrijven en nu is deze prachtige vogel aan de beurt. En een blogger en nog een andere op WP volger  schreven eens als een reactie dat ze de aalscholver 1 van de mooiste vogels vonden en ja dat is deze dan ook echt wel. En je ziet ze ook steeds meer in menige steden verschijnen. Sinds de vogel in 1965 volledig beschermd werd verklaard was de populatie al heel snel fors toegenomen. 

Vroeger zag je hen bijna helemaal niet en stond de aalscholver zelfs in Nederland een tijdlang op de ‘rode lijst’ van bedreigde diersoorten. Weet niet of dit ook in de buurlanden zo was. Maar het gaat nu steeds beter met ze. 

Dat er nu zoveel meer aalscholvers in Nederland zijn komt misschien wel omdat Nederland een zeer waterrijk land is. En er is dan altijd wel een visje te versmaden. Maar ook in de buurlanden is de populatie al aan het stijgen. Al is Nederland wel het grootste broedgebied voor hen allen.

Beetje berucht maar ook beetje beroemd zijn ze wel. Want..

De Aalscholvers zijn ook wel vogels die al veel zijn benoemd. En zo werd deze niet alleen berucht wellicht bij vele maar dus ook wel beetje beroemd. Want welke vogel kwam zoveel in het nieuws als deze? 

Zij hebben zich niet laten verjagen en zich geheel lijkt het wel aan het Nederlandse landschap aangepast. Je ziet ze ook regelmatig op lantaarnpalen langs de rijkswegen zitten. Het geluid van al die voorbij razende auto's doen ze blijkbaar niets.

In stadsvijvers en sloten van menige nieuwbouwwijken scharrelen aalscholvers ook soms onbekommerd hun kostje bij elkaar. Daar het verenkleed wat lichter was meende ik te weten dat het een vrouwtje was maar het kan ook gewoon nog een jonge aalscholver wezen. Ik heb ruim een half uur gekeken naar deze maar iets vangen deed het niet. Het was druk bezig met wat anders en het was ook wel erg warm die dag. Dat zie je in video beneden wel.

Stoere vogels

De gewone of grote aalscholver-Phalacrocorax carbo is een grote, topzware en meestal zwarte vogel. Stoere vogels zijn ze ook wel gezien hun houding die dit uitstraalt. Ze hebben een rechtopstaande houding, een spanwijdte van meer dan 1,5 meter en grote zwemvliezen. Aan de basis van hun krachtige haaksnavels hebben ze een geel stukje huid en helder blauwgroene ogen. Jonge vogels hebben een meer vervaagd uiterlijk met bruine vleugels en koppen. 

Echt schade aan de visserij veroorzaken doen ze niet al word dit soms nog steeds beweerd. Wel misschien de bomen die ze  voorzien van hun poep en andere uitwerpselen. Soms gaat een boom hier ook aan dood. 

In het natuurgebied Avelingen staat ook een boom waar ze in leven en broeden. Hun voedsel halen ze dan uit de rivier de Merwede die hier nabij is.  Deze boom is al veel bezocht door fotografen die in de omgeving waren en dan zeker in de tijd dat er vele jonkies waren.

Deze foto al is deze wel van veraf genomen. Deze omgeving Avelingen waar ik ook al veel heb gewandeld ligt tussen Boven-Hardinxveld en Gorinchem. En je kan hier wel zien dat de boom niet meer zo groen is als dat deze eerst was. Wellicht door de vele uitwerpselen.

Aalscholvers- Phalacrocorax carbo in boom in Natuurgebied Avelingen 

Gedurende het broedseizoen ontwikkelen volwassen vogels witte vlekken op hun dijen en soms rond de achterkant van hun nek. Hun vleugelveren krijgen meer een iriserende bronskleur en ze krijgen een kleine kuif van zwarte veren die rechtop kan worden gehouden, maar ook plat tegen hun hoofd kan worden gehouden. 

Hun veren zijn niet waterdicht en omdat ze een groot deel van hun tijd in water doorbrengen, moeten zij ze uitdrogen door rechtop te staan ​​met de vleugels gespreid. Dat heb jij vast ook wel eens gezien. Dat vind ik zelf altijd een mooi gezicht en dat verklaard ook de andere naam

Hun zwemvliezen zijn niet geweldig om te lopen en ze kunnen zich over land slechts langzaam voortbewegen, maar laat je daardoor niet verleiden. Het zijn namelijk wel uitzonderlijke en hele goede maar zeker ook snelle zwemmers. Zij vangen vissen nog sneller dan een vissers met een hengel. 

Voor vogels hebben de aalscholvers zeer dichte botten, wat betekent dat ze heel laag in het water drijven en omdat hun peddelvormige zwemvliezen naar de achterkant van hun lichaam zijn gericht, kunnen ze heel snel zowel boven als onder het wateroppervlak zwemmen. 

Hun dieet bestaat bijna uitsluitend uit vis, die ze vangen door ze te achtervolgen en vervolgens met hun haakvormige snavels vast te pakken voordat zij ze in hun geheel doorslikken.

Hoewel elke vogel slechts ongeveer 450 gram vis per dag consumeert, zijn ze zo goed in het vangen ervan dat ze soms ook vissen vastgrijpen en uiteindelijk die toch weer loslaten als ze te groot zijn om ze door te slikken. Hierdoor kunnen dus wel grotere vissen littekens achterlaten of soms dodelijk gewond raken. En dat kan dus ook de reden wezen dat aalscholvers een hele slechte reputatie bij vissers hebben opgeleverd. 

Aalscholvers kunnen op elk moment van het jaar broeden als er voldoende voedsel beschikbaar is, maar dit blijft meestal beperkt tot de warmere maanden tussen april en september. Ze nestelen gemeenschappelijk, vaak in hoge bomen aan het water, maar af en toe op klifranden en op eilanden in de kust en in het binnenland. 

Aalscholvers zijn voor het grootste deel monogaam, maar omdat paren soms lange tijd van elkaar gescheiden zijn, moeten ze bij terugkeer naar het nest een verkering vertonen om hun relatie te verstevigen. 

Als hun partner het aas pakt, kan het leggen van de eieren beginnen. Elk vrouwtje produceert tussen de 3 en 6 lichtblauwe of groen gekleurde eieren. Deze worden 28 tot 31 dagen uitgebroed en net als pinguïns soms tillen de oudervogels de eieren op hun poten om ze dichter bij de warmte van hun lichaam te houden. Wanneer de kuikens uitkomen, zijn ze bedekt met een laag donkerbruin dons en lijken ze opmerkelijk veel op hun ouders, zij het dan in de slungeligere versies. 

Ze worden vijftig dagen lang gevoederd met uitgebraakte vis voordat ze kunnen uitvliegen. Nadat ze zijn uitgevlogen, blijven de jonge vogels nog een aantal weken bij hun ouders, terwijl ze leren hoe ze zelf vis kunnen vangen. Een deel hiervan gebeurt door het kopiëren van hun ouders, maar veel gebeurt met vallen en opstaan. Uit lange termijnstudies is gebleken dat de aantallen aalscholvers sinds 1986 met ongeveer 40 procent zijn toegenomen. 

Er zijn nu ongeveer 9100 broedparen en 41.000 individuele vogels. Niemand weet precies waarom deze vogels lijken te zijn begonnen uit te werpen naar het binnenland in plaats van naar hun traditionele broedplaatsen aan de kust. Misschien werd dit veroorzaakt door een gebrek aan voedsel in de oceanen of misschien zijn ze aangetrokken door de gemakkelijke aanvoer van vis in de visserij en de gevulde vijvers, sloten en meren. 

Het zijn best wel langlevende vogels. Hun gemiddelde levensduur is ongeveer 15 jaar, maar ze hebben wel een hoog sterftecijfer in hun eerste jaar. Hier nog 2 fotos van een opgezette aalscholver die ik had gezien in Natuur- en Vogelwacht De Alblasserwaard. Deze is niet doodgemaakt maar ooit eens gevonden mocht jij je dit afvragen.

   

En met deze 2 foto's sluit ik dit schrijven af. Want het is weer een goedgevuld blog en je weet nu dan ook vast wat meer over deze mooie vogels. 

Bedankt voor je bezoek en eventuele reacties. Vergeet niet je naam te vermelden daarin als je het anoniem zal doen als gewoon reageren niet lukt. Je kan ook je naam intypen en de andere regel openlaten en dan verder klikken om de reactie te plaatsen. 

Wil ook gelijk een bedankje geven aan de bezoekers die ook de oudere natuur met weetjes leest want daar ben ik ook echt heel blij mee.

Informatie van dit schrijven komt uit mijn vele verschillende natuur en vogelboeken en heb deze samen gevoegd voor dit schrijven. Geen auteursrechten hiermee bedoeld.

Fotografie, tekst en live video © Tine de Jong, 2023

Als afsluiter deel ik het filmpje in zijn geheel van deze prachtige Aalscholver. Want een klein stukje film kon je al zien in een eerder schrijven op deze website dat vogels verkoeling zochten aan de waterkant. 

Even terug gaan met vinkje boven en je kan dat ook lezen en zien mocht je dit hebben gemist. Daar kom je ook de aalscholver weer tegen met verschillende andere vogels die ik al had ontmoet hier in de omgeving.

Vele vogels zoeken verkoeling aan waterkant

Met de warme dagen die we afgelopen maanden hadden, zochten buiten ons ook vele dieren het water op om toch wat verkoeling te ontvangen.

En aan de waterkant en in de sloot nabij mij was het onlangs een gezellige boel. Het leek wel een feestje wat daar was. Kauwvogels, meeuwen, verschillende eenden, eksters en nog enkele anderen. Maar ik zag ook een prachtige vogel hier bij de sloot die ik nog nooit had gezien in deze omgeving en dat was echt tof dat ik deze zag. Die zie jij in dit blog ook verschijnen. 

Het is wel wat later hier gepost want het filmpje wat ik had gemaakt daar mocht ik de muziek weer eens niet van gebruiken en moest dus alles opnieuw doen. En daar zit altijd veel werk in en vandaar dat dit schrijven met videoslide wat later hier staat.

Er waren meer vogels en watervogels te zien hier dan op andere dagen. Maar dat gaf mij wel even mooi de kans ze te fotograferen en ook te filmen. 

Met warme temperaturen heb je ook veel meer kans om ze dan van dichtbij te zien. Daar ze allen het liefst dan toch wel dicht of nabij het water willen zijn. Ook een jonge specht  zag ik op het gras nabij de waterkant. Deze viel mij op omdat ik de vogel zo mager vond vergeleken met de andere eksters. 

Wat ik ook wel een leuk moment vond is dat moeder waterhoen (Gallinula chloropus) en haar kleintjes op een oud nest van een meerkoet zaten. Zie de foto beneden. Papa waterhoen die je op achtergrond ziet was druk bezig wat voedsel te zoeken voor hen. En in de video beneden mijn schrijven zal je dan ook zien hoe de moeder met haar vleugels wapperde om de kleintjes wat koelte te geven.

Meerkoeten( Fulica atra), eenden en de waterhoentjes (Gallinula chloropus) zijn hier altijd wel zo af en toe. Maar nu was er ook een andere prachtige vogel die ik hier nog nooit aan de waterkant had gezien. 

En dat was een mooie Aalscholver (Phalacrocorax carbo) die aan de overkant van de sloot van de sloot stond.Gelijk gefotografeerd en ook gefilmd. Vermoed dat het een vrouwtje is omdat de kleur anders is. Zie nu toch (foto beneden)dit is toch een prachtig dier. Het hield de omgeving goed in de gaten met zijn gefocuste ogen.

Eerst keek deze wat om zich heen, en later begon hij aan een poetsbeurt van het verenpak. Dat moet ook af en toe gebeuren om al die kriebelveertjes er uit te halen.

Er zit hier wel visjes en kikkers maar met het erge warme weer blijven ze vast ook dieper onderin de sloot. Maar het was wel heel gezellig alle dieren zo bij elkaar te zien en later kwamen er ook nog andere vogels zoals meeuwen en kauwen. Die dachten vast toen ze mij zagen dat ik de eenden aan het voeren was. Maar ik observeerde ze slechts en trouwens voeren is hier strikt verboden. Ze kunnen allen hier zelf wel hun kostje vinden. 

Wat je het beste kan doen als het heel warm zal wezen is zoveel mogelijk je kop onder het water houden. En dat deed deze eend ook al helpt het dan maar even. 

In de video er onder zie je meer watervogels met eenden die hier waren en andere vogels.Er staan ook mooie live filmpjes er tussen die ik van hen had gemaakt. Sommige staan ook al op mijn YT kanaal. Gelukkig koelt het nu wat af in de aankomende dagen en daar zijn Dier, Mens en de Natuur vast ook heel blij mee. 

Tekst, fotografie en video slide © Tine de Jong, 2023

Bedankt dat je deze website en dit schrijven een bezoek bracht. 

Op mijn andere website Gedichten en verhalen uit het leven,https://tinedejong.blogspot.com

staat ook nog een mooi schrijven met fotografie van reigers en vele levenslessen daarbij.  

Even kopiëren dan, https://tinedejong.blogspot.com/2023/09/reigers-leren-ons-veel.htm

Voor nu wens ik je veel kijk plezier toe. 

Ik hoop hierbij dat je de onderstaande video met de live filmpjes er tussen echt helemaal zal kijken want er zit altijd veel werk en tijd in om een video te maken. Op mijn YouTube kanaal zelf heb ik in de beschrijving ook een bericht hierover gedeeld in 3 talen.

Kijktijd is slechts 5.55 en dat is wat van je tijd vraagt. Alvast heel erg bedankt. En ik hoor ook graag als reactie wat je aandacht trok in de video of wat je echt mooi vond.