De boerenpolders en de graslanden geven mij altijd in de Alblasserwaard verbondenheid waar rust heerst, niets is bewust van tijd, slechts bedaardheid en kalmte. En ik deel vaak enkele momenten bij de koeien die ik daar dan heerlijk buiten zal ontmoeten. Soms zijn zij aanwezig, maar ook de laatste tijd jammer genoeg heel veel niet. Dan staar ik wat voor mij uit, want er is voldoende wat mij ook boeit als ik in de omgeving bent. Heb altijd bewondering hoe de natuur zich daar gaat ontwikkelen.
Al die mooie wilde bloemen zoals klaproos, korenbloemen, gele lis en veel meer. De Alblasserwaard met haar mooie landschappen is echt de mooiste streek waar je rust en natuur in vele mate zeker kan ontmoeten. Gezellig om er te fietsen of te wandelen.Ga dus ook eens van de snelweg af en heerlijk tussendoor dan zal je het zelf ontdekken.
Er komen ook heel veel wilde bloemen en kruiden voor in deze mooie omgeving. Maar er is wel een kruid wat helemaal niet goed is voor menige dieren als ze hiervan zullen eten. En dan heb ik het over het Jakobskruiskruid- Jacobaea vulgaris. Het is wel jammer dat ik het niet aan mijn koe vriendinnen kan vertellen hoe slecht dit is voor hen allen is. Wellicht zal ik over dit kruid eens een andermaal schrijven want het heeft ook wel enkele andere goede doeleinden maar niet voor de koe en paarden.
Zodra dit in het hooi terecht komt, krijgen zij het ook binnen. De gifstoffen (pyrrolizidine alkaloïden) veroorzaken schade aan de lever. Een hapje Jakobskruiskruid is niet erg maar vele hapjes wel en dan kunnen de levercellen afsterven. Herhaalde opname van de giftige stoffen kan de lever zo beschadigen dat deze niet meer goed kan functioneren. Dit heeft de verschijnselen van een leverziekte en kan uiteindelijk tot de dood leiden.
En dat wil ik niet dus hoop ik hierbij dat de boeren het hooi wel goed nakijken. De boeren zouden dan schapen in het weiland kunnen zetten want het schijnt dat zij geen last ervan hebben en dat geldt ook voor de berenklauw. Schapen zijn er gek op. Vreemd dat zij er geen last van hebben. Deze dieren beschikken over enzymen in het maag-darmkanaal die de alkaloïden gedeeltelijk onschadelijk maken. Het kruid is pas dodelijk voor schapen als de dieren meer dan 300 procent van hun eigen lichaamsgewicht aan gedroogd Jakobskruiskruid binnen krijgen. Maar ik zie het liefst toch in het boerenlandschap mijn koe vriendinnen hoor. Maar zoals boven geschreven zal ik hier later meer over gaan schrijven.
Heb ook steeds bewondering hoe menige koe die buiten mag staan zich ook buiten kunnen vermaken en wat zij zoal doen: Buiten veel grazen en luieren. Zij hebben ook vast een ingebouwde klok want ze weten precies wanneer ze naar het hek gaan voor het melken bij de boer(in). Elke keer is het voor mij weer een schouwspel met veel variatie wanneer ik op visite ga bij mijn koe vriendinnen. Van hen die genieten zonder speelgoed... gewoon van het buiten zijn!
Maar ook de prachtige polderlandschappen geven mooie beelden die ik met jullie wil delen.
Wellicht ook eens voor ons om in te zien dat je niet veel nodig heeft om te genieten.
Nog een kort gedicht erbij voor jou:
De weide wordt omgeven
door bonte kleuren overal
Door rust gedreven
Een kleurig zwart-wit leven
die zelf altijd hun
verhaal vertellen zal.
Dank je wel dat je weer gezellig even kwam lezen en kijken.
Tekst, haiku gedichten, Natuurfotografie © 2013 Tine de Jong
Mijn natuurwandeling voor jou als afsluiter - Boerenlandschappen
Er komen ook heel veel wilde bloemen en kruiden voor in deze mooie omgeving. Maar er is wel een kruid wat helemaal niet goed is voor menige dieren als ze hiervan zullen eten. En dan heb ik het over het Jakobskruiskruid- Jacobaea vulgaris. Het is wel jammer dat ik het niet aan mijn koe vriendinnen kan vertellen hoe slecht dit is voor hen allen is. Wellicht zal ik over dit kruid eens een andermaal schrijven want het heeft ook wel enkele andere goede doeleinden maar niet voor de koe en paarden.
Zodra dit in het hooi terecht komt, krijgen zij het ook binnen. De gifstoffen (pyrrolizidine alkaloïden) veroorzaken schade aan de lever. Een hapje Jakobskruiskruid is niet erg maar vele hapjes wel en dan kunnen de levercellen afsterven. Herhaalde opname van de giftige stoffen kan de lever zo beschadigen dat deze niet meer goed kan functioneren. Dit heeft de verschijnselen van een leverziekte en kan uiteindelijk tot de dood leiden.
En dat wil ik niet dus hoop ik hierbij dat de boeren het hooi wel goed nakijken. De boeren zouden dan schapen in het weiland kunnen zetten want het schijnt dat zij geen last ervan hebben en dat geldt ook voor de berenklauw. Schapen zijn er gek op. Vreemd dat zij er geen last van hebben. Deze dieren beschikken over enzymen in het maag-darmkanaal die de alkaloïden gedeeltelijk onschadelijk maken. Het kruid is pas dodelijk voor schapen als de dieren meer dan 300 procent van hun eigen lichaamsgewicht aan gedroogd Jakobskruiskruid binnen krijgen. Maar ik zie het liefst toch in het boerenlandschap mijn koe vriendinnen hoor. Maar zoals boven geschreven zal ik hier later meer over gaan schrijven.
Heb ook steeds bewondering hoe menige koe die buiten mag staan zich ook buiten kunnen vermaken en wat zij zoal doen: Buiten veel grazen en luieren. Zij hebben ook vast een ingebouwde klok want ze weten precies wanneer ze naar het hek gaan voor het melken bij de boer(in). Elke keer is het voor mij weer een schouwspel met veel variatie wanneer ik op visite ga bij mijn koe vriendinnen. Van hen die genieten zonder speelgoed... gewoon van het buiten zijn!
Maar ook de prachtige polderlandschappen geven mooie beelden die ik met jullie wil delen.
Wellicht ook eens voor ons om in te zien dat je niet veel nodig heeft om te genieten.
De weide wordt omgeven
door bonte kleuren overal
Door rust gedreven
Een kleurig zwart-wit leven
die zelf altijd hun
verhaal vertellen zal.
Dank je wel dat je weer gezellig even kwam lezen en kijken.
Tekst, haiku gedichten, Natuurfotografie © 2013 Tine de Jong
Mijn natuurwandeling voor jou als afsluiter - Boerenlandschappen
en dieren in de Alblasserwaard