mist het woud steeds in zijn bloed
Alle herinneringen ziet hij vaak voor ogen
want nu had hij het niet zo goed.
Een klein nattig hok was nu zijn huis
dacht waar hij nu terecht zal komen
Zat van top tot teen ook vol met luis.
Hij werd geronseld en veel geslagen
het was zijn kracht die toen brak
In zijn hok zonder voedsel lag hij vele dagen.
Zijn bed was een betonnen vloer want
mensen hadden aan hem het lak
Zo vergaat het vele dieren alles doet men voor het geld
vele van zijn soortgenoten zijn gedood terwijl
anderen door de vele martelingen werden geveld.
Vele werden ook attractie dieren
of zaten van kleins af in huis totdat zij
werden weggedaan als oud vuil en dat
slechts om andere mensen te plezieren maar
zij kregen allen een ellendig leven ervoor in ruil.
Toch kwam voor hem eindelijk na wat jaren
goede mensen die hem redde van zijn droevig lot
Die zijn hok en van anderen chimpansees opende
om deze dan echt voorgoed te ontdoen van het slot.
Apen zijn geen huisdieren!
Gedicht © 2013 Tine de Jong
( Geschreven in 2004 en komt uit mijn gedichten archief)
Mijn gedicht heeft ook in een blad gestaan en in menige kranten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Echt leuk dat je op visite bent geweest. En alvast bedankt als je misschien een reactie zal achtergelaten. Maar Niet anoniem graag of met linken naar websites. Wil je deze natuurwebsite De Mens en de Natuur gaan volgen? Klik onderin de post op internet versie tonen (als je op je mobiel zal kijken), en aldaar rechts kan je op Volgen klikken. Daar staat ook de vertaalknop voor andere bezoekers. Wens je hier op deze website veel lees en kijkplezier. Groetjes van mij, Tine de Jong