Waar ik het liefste wandel samen met mijn man is in het mooie Alblasserbos want de natuur is hier steeds anders en er zijn ook altijd vele mooie insecten te zien en ditmaal was ik er eind September en zag ook mooie vlinders die ik nog niet eerder hier had gezien. Behalve het zandoogje want die vliegt hier wel veel rond. Een paar zet ik hieronder. Helaas krijg ik hen niet naast elkaar zoals ik was gewend het te doen, maar zo kan je hen ook wel beter zien. Het Alblasserbos herbergt veel mooie natuur. En wie mijn schrijven veel leest zal op deze website heel veel informatie kunnen lezen en ook zien vanuit deze mooie omgeving. Zoek maar eens op de labels en dan kom je echt heel veel tegen.
Veel ga ik ditmaal niet schrijven over dit mooie bos en deel hieronder gezellig mijn foto slide show met mooie relax muziek daarbij en ik hoop dat je mijn natuurfotografie weer mooi zal vinden. En zo zie je wellicht ook veel meer en je kan dan ook het beeld groter zetten of eens stil als je wat lezen wilt. Het is ook weer eens wat anders dan slechts hier de fotografie neer te zetten.
Menige spin denkt ik zit in dit seizoen er tussen in maar ik heb het reuze naar mijn zin. Mijn web is sterk en ik doe ook voor jou hier mijn goede werk.... Er moet ook gegeten worden om in de natuur te overleven en ik ben altijd blij dat men mij hier ook mijn voedsel zal geven. En ik ontmoette een vreemde waar ik de naam niet zo gauw van weet, maar dat geeft niet want mij gaat het gewoon om de mooie natuur wat ik hier met een wandeling weer mag ontmoeten. Maar als jij wel de naam weet mag je dit altijd als reactie schrijven. Dat waardeer ik ook altijd.
Een vreemde spin-naam onbekend
Wat je ook zal zien met mijn fotografie in de video beneden is een rups van een koolwitje die zich al had ingerold in een brandnetelblad om later wellicht zich te gaan verpoppen. En in een zwam aan een boom ontmoette ik ditmaal ook wat vreemds en dat was een web vol met kleine rupsen. Dat is iets wat je niet vaak ziet dat deze zich ook hechten aan een zwam. Deze zaten in kleine witte cocons met wat spinsel omhuld. Met een stok kon ik het je laten zien. Wellicht eten deze dan van het vlees van de zwam. In elk seizoen of maand is het hier altijd wel erg mooi. Maar je zal vast nog meer mooie natuur zien als je mijn filmpje in een video slide helemaal zal bekijken.
Bedankt voor je bezoek en eventuele reacties wat ik ook altijd erg waardeert over wat ik deel en schrijf zoal hier. Soms reageer ik terug maar niet altijd want als men niet op melding ontvangen zal aanvinken ziet en ontvangt men dit ook helemaal niet. En ik kom dan liever naar jou terug om gezellig te komen lezen en dan daar ook te reageren mocht je ook een website hebben. En wie gewoon gezellig komt lezen dank ik hierbij.
En voor andere vragen en/of reacties dan kan je mij een mail sturen en die zie je op de home pagina als je deze link dan even zal willen kopiëren- https://catherinetine.blogspot.com/p/homepagina-blog.html en je vragen worden dan zo spoedig mogelijk beantwoord.
Er is genoeg te lezen dus scrol eens naar beneden en wees ook welkom op mijn YT kanaal waar vele fotografie is te zien met daarbij ook menige livefilmpjes van de mooie natuur uit de Alblasserwaard maar ook uit andere mooie omgevingen waar ik ook al eens een natuurwandeling had gemaakt. En wellicht was ik daarbij ook eens in jouw omgeving.
En je abonneren erop is ook altijd wat ik waardeer want dan is het ook een vorm van waardering dat je mijn films of foto's mooi vindt. En je kan mij op deze website ook gaan volgen als je dit zal willen. Alvast bedankt.
Bekijk de video via mijn YT kanaal want dan lees je ook meer in de beschrijving over deze omgeving en nog meer informatie staat eronder geschreven. En ook zie je daar de link naar mijn andere persoonlijke website want daar kan je ook heel veel zien en kijken.
Het is weer een herfst met veel regen maar ook al vinden wij dit helemaal niet zo fijn toch zijn er dieren die juist wel heel blij zijn met al die nattigheid en dat zijn de slakken. Er is al veel geschreven over hen op deze website maar toch wilde ik weer eens wat schrijven daar ik onlangs weer mooie ontmoetingen had met deze bijzondere weekdieren. En ditmaal wil ik eens wat schrijven over de huisjesslakken.
Want deze vind ik altijd bijzonder mooi om te zien en dan vooral de huisjes die ze op hun rug hebben. Maar ook vooral ook de schelpkleur en de bandpatronen van de gewone gestreepte tuinslak-Cepaea nemoralis zijn wel bijzonder te noemen. In huisjes van deze slakken zit ook altijd veel een verschil van vormen en banden als je er eens goed op letten gaat.
Normaal zitten er 5 donkere kleurbanden maar het kan ook voorkomen dat er een paar ontbreken want ik las in 1 van mijn natuurboeken dat als zij wel meer strepen zouden hebben deze meer voorkomen en leven in de wat open plaatsen zoals de graslanden en deze soort heeft dan een weer een voorkeur voor de levende planten zoals de brandnetel of een boterbloem en zo merk je ook weer het verschil van levenswijze van verschillende slakken met een huisje.
Wist jij trouwens dat kleur van de schaal er ook mee te maken heeft hoeveel ze opwarmen in de zon, want dat beïnvloedt namelijk ook hun kleuren. En daarbij is het ook erfelijk bepaald hoe de kleur zal wezen. Bij de nog onvolwassen exemplaren is deze nog heel licht van kleur en zelf wit. Hoe warmer het is hoe meer lichte huisjes je dan ziet. Ik kwam ook een kleiner soort tegen en die had ik ook maar weinig banden. zie foto onder.
Er is nog een soort en dat zijn de wit-gerande tuinslak -Cepaea hortensis maar die kom ik niet zo vaak tegen. Wel dat ze eruit zijn gepikt door een vogel of een andere vijand maar dat fotografeer ik niet. Vind het veel mooier als deze nog leeft. Deze is wel wat kleiner als de gewone tuinslak die we vast allemaal wel kennen. Deze slak varieert zo ongeveer in hoogte van 10 tot 18 mm en heeft een diameter van 14 tot 22 mm. Het aantal kransen op de schaal kan 5 - 5 1/2 zijn maar ook weer afhankelijk van de plaats.
De schaal is glad en kan een uniforme kleur hebben die varieert van primulageel, olijfgeel, grijsgeel of grijsgeel bruin met een witte lip . De schelpen kunnen een of vijf strepen hebben die kastanjebruin van kleur zijn. Nu ga je vast je eigen afvragen wat betekent een witte lip. Nu dat houdt in dat de rand van het diafragma, en dat is ook weer afhankelijk van de soort scherp die dan wat verdikt kan wezen. Vroeger had ik daar niet zo opgelet maar door een documentaire die ik eens had gezien op tv heeft mij hierop gewezen waardoor ik daar nu ook meer op ben gaan letten. En dat is echt heel interessant als je hen eens beter gaat bekijken wat ze doen of hoe zij zich bewegen. Helaas was het filmpje mislukt van de slak onder maar de foto is wel gelukt.
Slakken komen uit hun schuilplaatsen als het regent en ze zijn allemaal blij met dit regenachtige weer. Bij droog weer kunnen ze met het opgeslagen vocht gedroogde slijmbarrières creëren om waterverlies te voorkomen en vele jaren te overleven. Slakken bestaan namelijk voor ongeveer 90% uit water. Op warme, zonnige dagen kunnen ze zeer snel uitdrogen en zich dus verstoppen. Ze zijn dus dol op vochtige lucht. Ze houden niet van een droge omgeving en ook niet van veel licht. Dan kruipen ze weg in hun huisje in de schaduw. Maar 's avonds en vooral als het een beetje geregend heeft, komen ze tevoorschijn. Want als het regent kunnen zij zich veel gemakkelijker verplaatsen en dan hebben ze ook niet zo erg veel last van roofdieren die slakken graag eten.
Ze kunnen op de natte gladde stoep kruipen en zich in een rechte lijn blijven bewegen om hun weg terug te vinden in het kreupelhout of onder de oude zonnebloemen zoals in mijn video voor wat voedsel. Want nu de herfst is aangevangen ligt er zat voor hen en in onderstaande filmpjes onder mijn schrijven lijkt het wel een race die ze houden om wie het eerste mag smullen ervan. Zelf heb ik er een verhaaltje onder geschreven maar dat lees je als je beschrijving onder de film zal lezen. Nu nog even een mooie foto die ik nam van de slak die nog even aan het smullen was alvorens deze zich omdraaide om verder te gaan waar deze naar toe wilde.
Als huisjesslakken eitjes gaan liggen dan worden deze allen in de grond gelegd. Met het voorste deel van de voet graaft de ouderslak dan een kuiltje en legt hierin steeds een paar eieren, totdat alle eitjes gelegd zijn. Het kuiltje wordt dan weer netjes dichtgemaakt en de slak gaat weer haar eigen pad volgen. De eitjes komen een paar weken later al uit. En de huisjesslakken die net uit het ei zijn gekropen hebben dan ook al een heel klein huisje op hun rug. Maar die zijn nog poreus en na mate ze gaan groeien worden deze vanzelf groter. Dus moeten ze wel veel eten en dat doen ze ook wel als er genoeg voedsel voor hen is.
De kleine slakjes eten dan wel als eerste hun ei- schaal op want dat is de klak die ze ook nodig hebben en waar ook weer goede voedingstoffen voor hen in zitten en zij gaan dan pas op zoek naar ander eten zoals wat algen of een lekker sappige blaadje wat op de grond ligt, maar rottende groenten en ook paddenstoelen worden ook met smaak door hen opgepeuzeld. En dus weer niet zoals jij denkt dat ze aan je plantenblaadjes gaan zitten want echt dat zijn de naaktslakken die dit allen doen en zij komen het liefst tevoorschijn als jij ze niet ziet. Deze hebben namelijk ook een geheel ander slijmspoor dan de huisjesslakken. Deze zijn wat groter en naast elkaar gelegen dan die van een huisjesslak.
Ik kwam bij een wandeling ditmaal wel veel bruine huisjesslakken tegen en deze kleur heeft voor hen ook wel weer hun voordelen. Want deze warmen zich in het voorjaar al eerder op, zodat ze al actief worden als hun gele soortgenoten nog liggen te slapen in hun huisjes omdat ze het nog te koud vinden om naar buiten te gaan. En daarbij zijn ze ook beter gecamoufleerd, zodat ze beter verborgen blijven voor hun vijanden. En die hebben zij genoeg vooral vogels zien in huisjesslakken wel een smakelijk hapje.
Er is nog een slak die men heesterslak- Arianta arbustorum heeft genoemd. Het huisje is even groot als van de tuinslakken, maar wijkt toch wat af. De mondopening is van deze ook wel donkere slak is ook wel mooi afgerond en het patroon op het huisje bestaat uit grijswitte spikkels en op een geelbruine ondergrond. Deze komen ook voor in het hele land, vooral in bosachtige gebieden, maar ook in bermen en diverse andere terreinen.
Huisjesslakken worden zo een ca. 22 mm en zij worden soms ook wel verward met de Segrijnslak. Maar deze is wat geliger en de Heesterslak is ook weer wat donkerder van kleur en leeft ook van algen en afval. Dus ook deze doen echt geen kwaad aan je planten of groente in een tuin wat men meestal altijd denkt. Deze slak hoop ik ook nog eens zelf te zien en te bestuderen of er dan ook eens een filmpje van te maken.
Weet je wat ook het interessante aan gebandeerde slakken is ? En dit is vast ook voor jou wellicht wel interessant om te weten dat deze ook zelden echt levende planten eten. In plaats daarvan zijn zij ook je vijand in de tuin helemaal niet en zijn dus ook de opruimers van Moeder Natuur. te noemen. Want ook zij smullen slechts van de dode en stervende bladeren, schimmels, algen, mos en insecten zoals trips en bladluizen. En voor niet weet wat tripsen -ook wel trips alleen genoemd nu weer zijn? Nu dat zijn die dunne akelige beestjes oftewel die kleine insecten met die gerafelde vleugels zoals de onweervliegjes , ook wel donder beestjes genoemd of fruitvliegjes en andere blaaspotige dieren. En deze komen ook heel veel voor in kassen maar ook in je eigen tuin dus geef niet altijd de huisjesslakken de schuld.
Deze zijn bijna niet met het blote oog te zien want ze zijn maar 1mm groot en grijsachtig of geel tot bruin van kleur.Tripsen houden niet van een hoge luchtvochtigheid, om van trips af te komen wordt er aangeraden de luchtvochtigheid te verhogen of de plant regelmatig te besproeien met water. Nu heb je gelijk een tip erbij voor jou van mij. Maar ook de huisjesslakken eten deze maar al te graag op voor jou. Dus ga nu eens echt de huisjesslakken anders zien want zij doen echt goed werk. Zij zijn het echt niet die je planten beschadigen.
En die zie je vast nets als luis ook helemaal niet graag dus laat wat huisjesslakken in je tuin als jij ze eens zal zien. Verban ze niet allemaal uit je tuin. De huisjesslakken zorgen er dus net als de lieveheersbeestjes er voor dat deze uit je blad gaan.
Men denkt helaas altijd maar wat te graag dat huisjesslakken schadelijk zijn maar dat zijn deze juist niet want dat zijn de naaktslakken en de trips. En de naaktslakken kan je het ook wat moeilijk gaan maken door wat losse zaagsel neer te strooien bij je moestuintje.
Ook houden ze niet van harde randjes dus wat losse eierschalen is ook wel een tip voor je.Ze zullen zich na 1x maal flink bedenken om het nog eens te doen. Maar weer niet de huisjesslakken uit je tuin want zij doen meer in je tuin dat wat jij denk en dat kan je hier in deze linken ook lezen als je wilt: Deze kan je dan even kopieën en dan in je browser gaan opzoeken als je dit ook eens wilt lezen. En dat zijn deze:
Maar er staan nog meer weetjes over deze weekdieren hier. Gewoon even zoeken op slakkensoorten en je vindt hen gewis. In de winter zal je hen niet zien want dan is er weinig te eten voor hen en kunnen ze ook snel bevriezen door het vocht wat ze in zich hebben en houden zij zich schuil, maar nu kan ik nog heerlijk van hen allen genieten. En jij weet nu ook vast meer over hen en wellicht ga jij nu wel eens deze huisjesslakken ook eens anders zien want lastpakken zijn deze echt helemaal niet.
Het was voor mij ook heel interessant om te zien hoe de slak met huisje zich zo mooi op een tak van een boom omdraaide. En dat kan je ook zien in een filmpje die ik had gemaakt als een soort van testfilm met een leuk muziekje erbij. wilde hem ook plaatsen maar lukte niet helaas. Als deze het niet doet kan je deze wellicht even kopiëren als je het wilt zien.
Het is tevens de laatste uit deze serie die ook onderin staan. Maakte het vast ook een beetje spannend maar de regen maakte ook mijn camera nat en daar was ik wel voorzichtig mee.
En aan jou de keuze hierbij wat jij wilt gaan zien. En dat je hen allemaal bekijkt is wel wat ik zal waarderen. Ze duren ook kort.
Ik bedank jou wel vast voor je bezoek en het bekijken van mijn fotografie, het lezen van mijn schrijven en het bekijken van de korte filmpjes die ik had gemaakt van hen allen.
Ik hoop ze ook nog eens een keer parend te mogen zien want elke soort slak heeft ook zijn eigen paringsritueel en dat lijkt mij dan ook eens mooi om te dit te zien en wellicht zet ik deze hier dan ook wel weer erbij. Laat jij mij het weten hoe je dit schrijven vond? En zie jij deze nu wel wat anders?
Als ik weer een wandeling hebt gemaakt in het mooie Alblasserbos bezoek ik ook graag de Educatieve heemtuin van de Natuur- en Vogelwacht De Alblasserwaard.
(gemeente molenlanden) in Zuid-Holland. Om dan te zien wat voor insecten of mooie bloemen en planten er weer waren. En ik heb ditmaal ook weer buiten de plantjes ook mooie insecten ontmoet.
Zoals De gehakkelde aurelia -Polygonia c-album, De kleine vos -Aglais urticae, Bloedrode heidelibel - Sympetrum sanguineum, Gevlekte smalboktor -Leptura quadrifasciata, en nog veel meer andere. Zie enkele fotografie beneden en de onderste vond ik wel bijzonder om deze hier ook eens hier in de heemtuin te mogen zien.
De natuur leeft hier volop en menige kikker gaf mij weer een mooi concert vanuit de andere kikkerpoel die wat verder op in in de tuin nabij de kruiden en bijenhotel. Maar er was ook nog een onverwachte bezoeker die hier eigenlijk nooit te zien is en dat was vlakbij de ingang van de heemtuin.
Wie dat was zie je in onderstaande video die ik heb gemaakt van mijn natuurfotografie, want ja ik kan hier niet alle foto's gaan plaatsen en op deze manier met heerlijke ontspannende muziek kan je het ook veel beter zien en zelfs groter zetten als je dit zal willen.
Helaas was het bijenhotel niet zo druk bezet als in het vorige jaar.
Maar de vlinders hadden het wel naar hun zin op de vlinderstruiken en op andere bloemen die hier nog in bloei stonden. Daarbij deden de vetplanten, grote wederik en andere bloemen waar ik niet de naam van weet met de kruiden het ook wel goed en lieten graag hun uitstralingen zien aan mij en aan de andere bezoekers die ook deze tuin bezochten.
Het zal voor hen eens een tip wezen om er naambordjes bij te zetten zodat je weet hoe een plant of kruid zal heten. Dat zal ik ook eens aan hun aanreiken want andere bezoekers zouden dit ook wel kunnen waarderen.
Deze bijzondere kleine heemtuin wordt bijgehouden door menige vrijwilliger die van tuinieren en van de natuur houdt. Mijn complimenten geef ik tevens hierbij ook aan hem en ook aan alle anderen. Op deze website staat nog meer informatie en weetjes over deze tuin dus dat schrijf ik ditmaal niet. Je kan gewoon zoeken op Heemtuin en dan kom je het artikel vanzelf tegen.
Toen ik wat verder liep toen ik gereed was in deze tuin kwam ik ook vele larven van het Elzenhaantje rups (Agelastica alni) tegen en is wat minder leuk om te zien want deze larve en de kevertjes zijn berucht om de vraat aan bomen zoals de wilg, de populier maar vooral de els. Soms kunnen ze in grote getallen zo'n boom aanvallen die dan ook daarbij behoorlijk aangetast wordt. Maar dat zouden ze hier die het bos bijhouden ook wel weten dat ze er zijn.
Wens je veel kijkplezier en natuurgroetjes van mij Tine
Ik hoop wel dat je echt de gehele video met mijn fotografie vanuit de heemtuin zal bekijken zodat je niets mist wat ik ditmaal wil laten zien. Want dit telt ook mee voor de weergave telling op mijn YouTube kanaal en als de film afgelopen zie je wellicht ook weer filmpjes van mij met een andere mooie natuurwandeling met mooie fotografie.
Wees ook welkom op mijn persoonlijke website waar ook de natuur en het leven met de liefde is verbonden in woord en beeld met soms ook een boodschap erin verweven voor jou.
Je kan deze link dan even kopiëren want helaas lukt dit mij hier niet.
https://tinedejong.blogspot.com- Gedichten en Verhalen uit het leven.
En je abonneren hier op de website of op mijn YouTube kanaal wordt altijd gewaardeerd door mijzelf zodat je steeds de nieuwe film met mooie natuurfotografie of mijn schrijven zal ontvangen.
Alvast bedankt. Wens je voor elke dag ook vele gezellige momenten toe.
Vandaag had ik een kleine wandeling gemaakt in het kortland bos wat ook een perceel is van het Alblasserbos. En daar kwam ik op een oude boomstronk een rare zwam tegen, welke dit nu weer was wist ik niet. Eenmaal thuis heb ik in mijn paddenstoelen en zwammen boeken gekeken en het bleek dus te gaan om dekogelhoutskoolzwam - Daldinia concentrica te wezen. Ik had er even op getikt en deze was dus echt hard. Dus wellicht al heel wat ouder exemplaar en het leek wel zo een kleine tulband taart zoals ik deze tegenkwam.
De zwam is een op dood hout levende schimmel waarvan het vruchtlichaam zich aanvankelijk manifesteert als een zachte donkerbruine zwam en na verloop van tijd word deze dus hard en wordt dan zo zwart als kool. Ze groeien op dode of stervende essenbomen, zoals de Fraxinus excelsior maar ook soms op andere oude bomen kan je hen tegenkomen. Je kunt ze ook in kleine groepjes in loofbossen spotten op dood en rottend hout. Vooral op omgevallen beuken- en essentakken kan je hen tegenkomen en ze hadden in dit bos wat bomen weggehaald die ziek waren en op een boomstronk zag ik deze ook bij toeval. Vond deze dus echt een mooie uitstraling hebben. En zeg nu zelf.... het gelijkt toch wel op een tulband verbrand gebakje?
De grijze zwarte binnenkant van de zwam hebben een duidelijk gelaagde 'buisjes’ structuur en een op het oog ook een glad oppervlak. Helaas is deze foto mislukt. Vlak onder het oppervlak van de zwam ontwikkelen zich dan de sporen. En deze komen vrij van het buitenoppervlak van de schimmel via perithecia (dat zijn kleine snavelachtige gaatjes), waardoor een donkerder gebied op het omringende hout achterblijft. Cellen in het vruchtlichaam stoten de sporen uit tot voorbij de rand van het stroma, waardoor een zwarte sporenafdruk tot 3 cm breed rond de schimmel achterblijft. Van binnen is het vlees hard en kan ook een dwarsdoorsnede vertonen met concentrische zones van grijs en zwart. De hoed is rond of kussen-vormig, 2–10 cm breed. En als ze nog jong zijn dan zijn ze mat en Rose-bruin en ze worden dus zwart en glanzend met een 'verbrand' uiterlijk naarmate ze weer ouder worden.
Soms verwart men deze ook met de Kretzschmaria deusta en enige andere korstachtige schimmels met een vergelijkbare kleur. Maar er is wel een verschil, want de Kretzschmaria vormt geen bal of een kussenvormige gezwel met twee (of meer) cirkelringen in het vruchtlichaam. De Kretzschmaria produceert sporen in de lucht van vruchtlichamen die zich kunnen vestigen op omringende beuken of esdoorn met basale kankers.
Wellicht als je dit ook zal interesseren zal ik ook eens over deze schimmel een andermaal wat schrijven want anders wordt dit blog te lang. En er is nog een soort die op diegene lijkt waar ik over schreef hier en dat is de glanzende houtskoolzwam (Daldinia vernicosa) maar schijnt bedreigt te zijn en deze is ook kussen en kogelvormig. Dat stond in mijn schimmel/ zwammen boekjes. Wellicht heb jij deze wel eens ontmoet.
De algemene namen zijn de cakes van koning Alfred, steenkoolschimmel en krampballen, oftewel in het Engels heten zij dan: King Alfred’s cakes, Coal fungus and Cramp balls want daar is een legende over. Ken je die al? Nee? Dan hieronder het verhaal.
Het is een verhaal uit de klassieke oudheid over deze schimmel ook wel de cakes van koning Alfred genoemd- King Alfred’s cakes. Koning Alfred leefde in de 9e eeuw toen enkele delen van Groot-Brittannië door de Vikingen waren overspoeld. Hij probeerde te ontsnappen en zocht zijn toevlucht in het huis van een boerin die hem vroeg om over haar taarten te waken die zij bakte op het vuur. Hij liet ze verbranden en werd door de vrouw flink uitgescholden vanwege zijn nalatigheid.
Er wordt gezegd dat hij beschaamd de taarten toen verspreidde om van het bewijsmateriaal af te komen. Omdat de schimmel eruitziet als kleine, verbrande taarten, vooral als ze ouder worden, werd de naam van koning Alfred's taarten algemeen gebruikt. De cakes van koning Alfred staan ook bekend als 'krampballen', omdat men dacht dat het dragen ervan de mensen zouden beschermen tegen aanvallen van kramp.
Maar wist jij ook dat je ook zo een zwam in zijn volwassenheid (dus de rijpe exemplaren ) kan gebruiken als houtskool. Want ze branden langzaam net als dat jij een houtskoolbriket zal gebruiken. Maar let wel op want deze heeft wel een scherpe rook. Vandaar dus ook de benaming zoals ik in de titel het al had geschreven. Zelf heb ik deze niet mee genomen want ik neem nooit paddenstoelen of zwammen of andere schimmels mee naar huis uit de natuur.
Voor mij zijn ze allen slechts heel mooi om alleen te fotograferen. Bedankt voor je bezoek en het lezen van mijn verhaal over de mooie Daldinia concentrica. En op deze website zal je nog meer verschillend zwammen en/of schimmels ontmoeten die ik ook al eens had ontmoet. Probeer hiervoor de labels maar eens uit die onder een filmpje staan.
Ditmaal heb ik er geen filmpje erbij want er staan er genoeg op het internet hierover en ik ben ook helemaal geen voorstander ervan dat men vuur maakt in een bos want zo zijn helaas wel de meeste branden ontstaan.
En alle filmpjes die ik had bekeken waren helaas ook in het bos waar men deze zwam uittestte met vuur maken hiervan en in het bos moet je heerlijk genieten van de omgeving en er wandelen en er zeer gewis geen vuur maken. Een klein ongelukje kan grote gevolgen hebben.
Alvast heel erg bedankt voor je bezoek. Want ik vind het altijd erg fijn als je mijn woorden en blogs zal lezen. En vermeld ik eens wat fout dan houd ik ook van goede feedback hoor. Want gelukkig ben ik niet perfect. En jij vast ook niet.
In het mooie Uilen en Dierenpark de Paay zijn weer vele dieren geboren en een ervan is June. Geboren op 1 juni dit jaar (2020) En als je foto boven ziet dan zal je al zien dat het een schatje is. Tenminste dat vind ik hoor. Het is een vrolijk dier en zit vol met energie maar ook laat ze zien dat ze ook een eigen willetje heeft. En dat ze weet wat ze wil maar of ze het krijgt is dus een tweede. Maar in de onderstaande video merk je wel dat ze daarbij ook ondeugend is wat bij jonge dieren horen. Het duurt vier jaar voor ze echt volwassen is dus wellicht zie ik nog eens wat leuks en haalt ze weer wat kattenkwaad uit wat ik wellicht weer kan filmen.
Ze gaat eerst nog even naar haar vader toe maar die stuurt haar terug en zegt dat ze ook moet leren geduld te hebben maar in de film laat ze zien dat ze dat niet heeft. Veel vertel ik niet want de film bekijken die ik had gemaakt van dit moment is veel mooier. Dit kamelenveulen krijgt wellicht van mij nog weleens een bezoek want ik ben hier graag omdat er altijd wel veel dierenplezier te beleven is.
Ik heb al meer over dit park geschreven zowel op deze website als op mijn persoonlijke website "Gedichten en verhalen uit het leven" en geef je een link die je zal kunnen lezen als je de film hebt gezien. Kopieer deze dan even dan kan je als je wilt deze later bekijken als je de film heeft gezien. Linken zetten gaat mij helaas niet zo goed af hier laatste tijd maar zo gaat het ook toch? Alvast bedankt als je dan ook dit schrijven van mijn hand zal willen lezen.
Laatste weken was het echt veel te warm om er op uit te gaan en in deze mooie omgeving waar we ditmaal hadden bezocht is dus wel van wat weken terug. En dat was in juli en toen was het ook veel koeler om te gaan wandelen of gezellig samen wat rond te fietsen. Dat de streek de Alblasserwaard in de provincie Zuid-Holland (NL) mooi is heb ik al vele malen over geschreven en ook veel laten zien op beiden websites. Daarbij heb je wellicht ook menige natuurwandelingen gezien op mijn YouTube kanaal.
En als jezelf ook eens van de snelweg af zal gaan dan zal je zien dat er heel veel binnenwegen zijn met de daarbij uitgestrekte ruilverkavelingen die je dan ook steeds weer naar een andere mooie omgeving zal brengen. En dan vind je daar ook vast niet alleen maar mooie natuur maar zeker ook rust daarbij. En dat vonden wij ook hier weer. En jij als lezer zal vast zeggen dat de natuur overal wel mooi is, maar deze streek is ook wat speciaal voor mij en zal mij altijd wel blijven trekken.
Ditmaal deden we nu eens een combinatie met zowel een fietstocht als een natuurwandeling en eerst fietsen we naar het dorp Giessen-Oudekerk waar we even op visite gingen bij wat kennissen en daar vandaan zijn we door het dorp gereden en zo langs de begraafplaats aldaar zijn we nu eens de Damseweg ingegaan maar deze reden we niet helemaal uit.
Want we zijn altijd benieuwd naar zijwegen die dan ook wel wat onbekend zijn en om dan ook te zien wat voor mooie natuur we hier zouden aantreffen. En toen we rechtsaf ging reden we dus de Hoefweg West in en dat valt weer onder het gezellige dorp Giessenburg.
Onderweg ook vaak gestopt om mooie foto's te nemen van de omgeving maar ook daarbij de benen weer wat rust te geven want het is geen E-fiets (elektrische fiets) die we hebben - daar we deze niet willen , en op deze manier kan ik ook veel beter mijn benen trainen. Na een wandeling kort of lang ben ik enige dagen uit de roulatie maar dan ga ik er weer volop tegen aan. En met het fietsen en wandelen dan tussendoor erbij is ook goed voor mijn vaten om de doorstroming dan weer wat te gaan verbeteren.
En al is het dan met vallen en weer opstaan we gaan er gewoon weer tegenaan hoor. Want van stilzitten wordt je alleen maar stijver zeg ik altijd. Maar het is wel zo dat ik na elke wandeling of fietstocht weer een aantal dagen niets meer kan doen maar dan kan ik weer heerlijk nagenieten. en dat geldt ook voor mijn man want ook hij ontvangt klachten na en wandeling of fietstocht maar we vangen elkaar wel op en spreken ons weer moed in om later weer de natuur in te gaan.
Het was wel weer een lange fietstocht van ons huisadres vandaan maar toch genoten wij van de prachtige omgeving hier. We zagen hier dan ook mooie vergezichten zoals, landbouw, boerderijen, klaprozen, koeien en schapen en ook ontmoette wij een mooie grote zwanen en eenden familie in het mooie polderland. Want ook al zijn de boerderijen ook wel mooi, het is de natuur wat ons het meeste trekt. Zoals deze mooie lieveheersbeestje die zat te rusten op blad.
En ik vermoed dat er later wel een reactie met een uitgebreid verslag zal komen van een blogvriendin die hier ook heel bekend is en de boerderij die ik op de foto zette zeer gewis zal herkennen met de koeien daarbij. Dus lees ook zeker de reacties want wellicht ontvang je meer informatie hierbij.
Deze weg bracht ons weer naar de Kooiweg waar je zowel links richting de Heiweg kan gaan en rechtsaf naar de Bovenkerkseweg te Giessenburg. En wij namen de laatste anders dwaalden we wat te ver af want we moesten ook weer naar ons startpunt toe. Maar de uitgestrekte landerijen en weilanden, de boerderijen, het vele water.... het is gewoon altijd genieten in dit prachtige Landschap "De Alblasserwaard "en ik hoop dat jij het ook weer leuk vind wat ik ditmaal heb gefotografeerd.
Want niet alle fotografie kan ik hier op de website zetten en dat is ook de reden dat ik er dan een mooie natuurfilm hiervan maakt met daarbij rustige erbij gezet wat mag gebruikt worden (is ook soms lang zoeken hoor) en dan kan je het beeld ook groot zetten en het ook veel beter zien toch? en wellicht deel ik een andermaal wel weer een mooie wandeling hier met ook wat daarbij geschreven over onze waarnemingen.
Er zijn nog veel ruilverkavelingen met mooie zij en of tiendwegen die we nog niet hebben bezocht en waar vast ook veel mooie natuur te zien zal wezen. Maar die gaan we zeker ook eens bezoeken want het landleven trekt mijn aandacht altijd. Daarbij is het er heerlijk rustig en heb je ook meer kans om vogels te spotten.
En op deze website en op mijn persoonlijke website: Gedichten en verhalen uit het leven .
https://tinedejong.blogspot.com
Even kopiëren want dan vind jij aldaar ook vele mooie natuurwandelingen en daarbij ook tips voor een mooi dagje uit. En ook veel informatieve artikels. Want ik schrijf zeer divers en met de gedichten vormt mijn website een gezellige website.
De dorpen die ik noemde staan ook op deze website al beschreven met weer een ander verhaal uit het dorpsleven. En daarbij niet te vergeten de mooie natuurfilms met vele fotografie die je vast ook wel zal bekoren.
Ik vind het altijd weer gezellig als je op visite komt om te lezen en te kijken. En ook bedankt voor alle reacties die ik al in ontvangst mocht nemen maar ook bedankt voor de e-mails met een verzoek of een vraag omtrent de artikels hier en voor de andere vragen. Het kan soms even duren maar ze worden wel beantwoord.
Tevens bedankt aan hen die al gereageerd hadden via mijn YouTube Kanaal van onderstaand filmpje:
Geniet van de mooie fotografie in onderstaande video die ik heb ontmoet langs de Hoefweg west in Giessenburg met mooie natuur gezichten voor jou van menige koeien, eenden, zwanen met jongen en veel meer.
Heel veel koeien zag ik helaas onbeschut in een weiland staan met het warme weer maar wist jij dat koeien het liefst dan niet buiten willen zijn. Als het warmer wordt, hebben ze echt beschutting nodig en dat ontbreekt soms wel heel veel. Je ziet ze soms staan aan de waterkant of als er een boom is dan met zijn allen eronder.
Maar de meeste die ik zag hadden totaal geen beschutting. En zij kunnen zelfs hittestress ontvangen en soms vraag ik mij af of zij wel van hun dieren houden want nog steeds zie je menige koe, pinken of vaars of jongvee in de wei staan die nergens in de schaduw kunnen staan.
En ik ben niet de enige die er zo over denkt want menige blogger had het erover in hun posten en schrijven. Dus vandaar mijn gedachten ook maar even hier wat mijn gevoelens en gedachten wezen.
Net als mensen moeten koeien bij extreme warmte ook veel en schoon water kunnen drinken. En het enige wat zij hebben in de wei is een sloot met vies en lauw water en dan gebeurd het weleens dat ze erin kukelen als ze te ver naar voren reiken om te drinken. Heb ook daar al veel over geschreven op beiden websites.
Ze kunnen goed zwemmen maar in een moddersloot is het wel erg moeilijk voor hen om er dan zelf weer uit te komen. Zoek maar op koeien in meervoud of in enkelvoud en je zal op beide sites/ blogs er veel van vinden.
Want ik hou van deze dieren en is tevens ook nostalgie voor mij en als ik dan hen zo ziet puffen in de weide doet dit mij heel veel verdriet en dat kan je al aan de foto boven zien waardoor het net lijkt of deze zegt: Ik heb het zo warm. Wanneer mag ik de stal weer in?
Ook droogstaande koeien en jongvee zijn een risico groep voor de hittestress. Voldoende fris water beschikbaar stellen is hier dan ook van groot belang.
Maar kijk zelf eens als je eens wandelen gaat. Zie jij dan het jonge vee of de andere koeien wel eens wat staan in de wei?
Dan zal je zien dat menige helemaal geen beschutting hebben. Vroeger zag je nog weleens wat bomen waar ze dan onder konden staan maar ook die zie je steeds minder in een weiland.
In de foto onder stonden ze bij het hek en hoopte vast dat ze snel opgehaald werden. Met erge warmte is het ook beter voor hen dat ze dan in de koele stal staan.
Hoe ontstaat Hittestress
Hittestress wordt veroorzaakt door een combinatie van een hoge temperatuur en luchtvochtigheid. De optimale omgevingstemperatuur voor een koe ligt tussen 0°C en 15°C, de luchtvochtigheid rond 60 procent, en ook de windsnelheid speelt een rol hierbij. Hoe hoger de temperatuur en/of luchtvochtigheid, hoe moeilijker de koe haar warmte kwijt kan.
In normale omstandigheden houdt een koe haar lichaamstemperatuur binnen de normale grenzen van 38 tot 39 °C door te zweten en te hijgen. Bij hittestress volstaan deze mechanismen niet meer en moet de koe ook haar warmteproductie beperken. Dit doet ze door minder te bewegen en minder voer op te nemen.
Koeien die in de weide lopen, zoeken meestal ook de schaduw op. Hierdoor eten, drinken en herkauwen ze ook veel minder. Bij hittestress kan een koe tot 22 procent minder eten. Is er geen schaduwrijke plek in de wei, haal de koeien dan naar binnen.
Als je als boer van al je dieren echt houdt? Maak dan ook een hitteplan, want dat verdienen zij allemaal. Ik wil hierbij niet alle boeren die vee hebben in de weide, of in stal staan een verkeerd schrijven geven over hen. Want er zijn ook heel veel boeren die het wel goed doen en die verdienen dan ook hierbij mijn complimenten.
Staan die boeren hier wel bij stil denk ik dan als ik weer zoveel koeien ziet onderweg met een (natuur)wandeling die slechts maar aan waterkant staan met zijn allen om zo toch te proberen een briesje wind op te vangen. En dat zegt deze foto die ik nam ook wel.
Maar ook in de stal is het soms echt wel nodig om voor goede ventilatie te gaan zorgen en gelukkig zijn er ook boeren die wel aan het welzijn van hun vee denken en daarbij ook voor goede maatregelen zorgen voor het hitteplan. En zijn er ook voldoende schaduwplekken en genoeg water in de wei, en in de stal met menig koelsystemen. Maar helaas dat ontbreekt ook echt soms echt nog heel veel.
Is het de hele dag extreem warm, dan is een schema van ’s nachts weiden en overdag binnen wellicht ook wel een optie voor hen en dan als de warmte weer komt ze weer binnen gaan halen. Maar wat ik had gezien de afgelopen dagen met die erge warmte vond ik echt helemaal niet kunnen. Er was helemaal niets voor hen en dat is vast niet het idee achter koeien houden lijkt mij.
Jij vind het vast ook niet fijn als je gehele dag in felle zon moet wezen zonder vers water of niets om even eronder te kunnen schuilen. Wie echt van hun dieren houden zorgen hier dan ook goed voor en dat geldt dan ook voor het vervoer als men dieren weer naar de slacht moeten brengen. Want ook daar gaat het soms echt helemaal mis en dat doet echt mijn hart dubbel huilen.
Deze koeien die ik zag waren vast ook heel blij om weer de stal in te mogen. Maar ze weten ook precies de tijd dat ze weer gemolken worden en dan is het altijd ook een mooi gezicht als ze naar de stal lopen vanuit het weiland. Heb er een collage van gemaakt. Want alle fotografie delen was wat teveel. En ik heb het met het oude programma Paint gedaan wat ik snap en het meeste ook het meeste gebruikt en ben hier helemaal niet goed in dus ik hoop dat je het mooi vindt wat ik heb proberen te maken.
En dit moet men gewis ook doen hoor als er kans op flinke onweer op komst zal zijn. Haal dan de koeien ook gelijk allen uit de weide. Koeien gaan namelijk onder een boom staan, of lopen bij onweer mee met de wind, totdat ze bij de draad staan. Inslag in de boom of draad heeft dan ook soms echt fatale gevolgen. Wacht zeker niet met binnenhalen tot het onweer is losgebarsten, want dat levert gevaar voor hen op. En vele koeien hebben hierdoor al helaas de dood ontvangen.
Zij gaan juist ook naar het water omdat ze instinctief al aanvoelen dat er onweer komt en meestal slaat deze in bij het midden van een weiland en gaan zij zo ver mogelijk af van het midden en ja dan kunnen ze helaas niet verder dan de sloot en staan ze daar dan bijeen en hopen dan dat ze niet geraakt zullen worden.
En wat ik schreef in dit blog over hitte van de koeien geldt niet alleen maar voor hen alleen. Maar ook voor alle dieren die in de weide of in de stal staan. Als je van dieren houdt moet je ook zorgen dat zij het naar de zin hebben en zeker hen koelen of beschutting geven. Elk dier heeft hier recht op.
Ik hou van koeien en zij verdienen allemaal een goede leef-plek en dat geldt voor alle seizoenen. Wat is jouw mening hierover?
Heb even geduld als je niet gelijk je reactie ziet staan mocht je een reactie achterlaten.
Want net als de koeien moet ik ook soms rusten gaan.
Het warme weer geeft aan mens en dier niet echt veel plezier.
Voor jou een videoslide van menige koeien die ik had ontmoet bij een wandeling en zij zochten ook verkoeling toen het zo warm was. Heb dit gefilmd in de Brabantse Biesbosch
Bij een natuurwandeling die ik onlangs weer had gedaan in de Brabantse Biesbosch en waar ik ook heel graag wandelen gaat, kwam ik een prachtige zwam tegen. Het was in een wat vochtige omgeving en dan doen deze het heel erg goed. Heb op dit blog al meer over mooie zwammen geschreven die ik hier of elders ook al eens had ontmoet.
Nu mocht ik ook eens de fraaie judasoor- Auricularia auricula-judae eens zelf ontmoeten. En zoals je wel bent gewend van mij ga ik hier ook over schrijven wat je misschien ook wel leuk vindt om te lezen. Dit soort trilzwam is ook wel een bijzonder zwammetje want deze neemt bij droog weer in omvang af en regenereert dan weer in vochtiger omstandigheden.
Zelf vind ik dit zachte zwammetje ook wel een mooie uitstraling hebben en ook omdat deze zijn naam wel eer aan doet daar het ook echt op een oor van een mens lijkt. Deze schimmel/zwam behoort ook tot de familie Auriculariaceae. Synoniem: Hirneola auricula-judae.
Onder gunstige (vochtige) omstandigheden kan deze 8 tot 12 cm worden en in beginstadia zijn ze zo een 2 cm. Het had flink geregend en dan zijn ze weer helemaal in hun nopjes en beginnen dan spontaan weer te groeien. Als je deze zal tegenkomen in een vroeg stadium dan zijn ze soms mossel of schotelvormig en later worden zij dan wat geplooid, onregelmatig gegolfd en daarbij ook wat gelobd. Deze soort trilzwam neemt bij droog weer in omvang af en regenereert dan weer in vochtiger omstandigheden.
Aan de oppervlakte zijn ze dan fluwelig behaard (wat je in de bovenste foto ook kan zien) Ze kunnen ook glad wezen zoals dit kenmerkend is voor de jongere specimens maar ook met plooien en enige rimpels. Als de zwam wat ouder gaat worden dan zal ook de kleur weer veranderen gaan en wordt deze ook wat donkerder.
Het oppervlak is bedekt met kleine grijze donshaartjes, dat zag ik met een vergrootglas. Die ik ook altijd bij mij hebt met een wandeling, mocht ik iets van dichtbij willen bekijken en dus nam ik ook een blik van dichtbij en vergroot en zo zag ik ook heel goed de vorm ervan. En als de zon er dan ook zo mooi erdoor heen zal schijnen, dan zie je ook de bloedvaatjes erdoor heen zitten. De binnenzijde is ook mooi gerimpeld en daarbij ook wat geaderd.
Het gehele vruchtlichaam voelde ook als wat geleiachtig en wat elastisch, en als deze op zal drogen zal je ook zien dat deze zwam ook wat donkerder van kleur van grijsbruin tot zwart zal zijn en soms ook hard en wat gekronkeld. Maar die ik ontmoette zagen er allemaal heel mooi uit die verscholen hier aan boom en oude stronk te zien waren.
Toen ik deze voorzichtig aanraakte voelde ik ook dat deze heel erg zacht was en het leek een beetje op zo een kleine drilpudding. Ik had deze ook voorzichtig even wat omgevouwen om de binnenzijde eens te bekijken. Ontving daarbij een fraai gezicht waar ik ook enige aders zag en het was nog mooier omdat de zon er doorscheen waardoor het echt op een doorzichtige oorschelp leek. Vandaar dus de naam die men in het verleden gaf aan deze bijzondere zwammensoort.
De sporen worden uitgeworpen uit de onderkant van de vruchtlichamen en ook als de vruchtlichaam al wat zijn verdroogd Want wanneer ze ongeveer 90% van hun gewicht door middel van uitdroging hebben verloren zijn de lichamen nog steeds bezig met een klein aantal sporen vrij te geven. Met een vochtige omgeving groeien ze dan weer tot een pracht geheel. En daar ik wist waar ik ze kon vinden ben ik later ook weer terug gegaan en zag ik ze ook weer.
Wil je ook eens zien hoe de sporen zichtbaar zijn? Dan moet je maar eens hard in de midden er tegen blazen dan zie je wat later een stofwolk verschijnen en dat zijn de sporen die eruit komen. Wellicht heb je dit ook al weleens gedaan bij zo een bovist of parelstuifzwam waardoor de sporen ook verspreid worden als je erop trapt.
En dat is bij deze judasoor ook het geval. Inwendig vormen zich dan sporen die door een opening in de top of door onregelmatige openingen dan vrij zullen komen. Geef nog wat mooie fotografie er van want deze zwam mag best ook weleens veel gezien worden daar het toch (voor mij dan) wel een heel bijzondere is. Die ik nu even deelt dacht vast dat ik deze niet zag want was verscholen tussen het mos maar ik had hem ook ontdekt hoor.
Deze zwam kan wel “witrot” veroorzaken wanneer hij als parasiet op een levende gastheer leeft maar het blijft toch een prachtige zwam. Witrot doet het hout wit verkleuren en in vochtige vezels uiteenvallen. Bomen kunnen proberen de aantasting te compenseren door extra hout aan te maken rond de aangetaste plek
De Judasoor kan ook na de dood van de vlier nog tijden op het dode hout verder groeien en zich verder uitspreiden. De zwam gedijt het beste op schaduwrijke plaatsen met een hoge luchtvochtigheid.
Judasoor komt ook gedurende het hele jaar voor in Nederland en België, zowel op het hout van levende als op de dode bomen. En wil je deze ook eens ontmoeten dan moet je vooral letten op de vooral oude of afgestorven stammen van de vlier want daar komt deze soort het vaakst op voor. Maar er zijn ook al andere bomen waar deze is gezien las ik onlangs op het internet.
De judasoren werd in 1789 wetenschappelijk beschreven door Jean Baptiste François (Pierre) Bulliard , die hem Tremella auricula-judae noemde. Na verschillende geslachtsveranderingen werd deze schimmel in 1897 door de Oostenrijkse botanicus-mycoloog Richard Wettstein (1863-1931) in zijn huidige geslacht overgebracht.
Het is een zwam met een verhaal waarbij men in een legende /sage dacht dat de naam "Judasoor" ook zou kunnen verwijzen naar de apostel Judas Iscariotdie in het bijbel verhaal Jezus de verraders kus gaf in ruil voor 30 zilverstukken wat toen in het verleden ook heeft geleid tot de arrestatie van Jezus en later ook zijn dood.
Judas had zich door wroeging verhangen aan de vlier vertelt het verhaal die al meer dan 400 jaar oud is en wat wellicht ook vele geloven omdat zoals men overal schrijft in welk blog of op andere websites en in de vele natuurboeken dan ook dat deze oren die uit het hout tevoorschijn komen zichtbare resten zouden zijn van Judas gekwelde geest. Tja aan de uitstraling zal je dit ook wel zeggen maar het is wat je maar geloven wilt en zo is het eigenlijk wel met elk volksverhaal.
Nog een laatste foto doe ik erbij want dan is deze fotoserie compleet. Gefilmd heb ik ze niet want daar zijn genoeg films van op YouTube te zien. En dat plaats ik ook niet bij dit blog want het lezen is vast ook wel informatief voor jou.
Zelfs ook een beetje educatief denk ik toch want je leert er ook weer wat van wat je wellicht niet wist. En in onderstaande foto die ik wat groter heb gezet kan je ook goed de aderen zien.
Verder is het Judasoor ook eetbaar maar wordt niet echt beschouwd als een smakelijke paddenstoel. Doch in de Chinese en Japanse keuken wordt deze wel veel gebruikt. En deze oortjes worden dan ook soms gekweekt door hen. In het verleden werd deze ook gebruikt voor medicinale doeleinden.
Zelf heb ik deze ook wel eens op in een soep bij vrienden waar ze deze oortjes ook in gebruikt hadden. Maar ik vond er echt helemaal geen smaak aan zitten. Heb jij ze weleens ergens in gegeten?
En een weetje erbij is dat jij ze in het gehele jaar ook kan zien zolang het maar vochtig weer is en het is nu ook geen mooie zomer dus wellicht kom jij hen ook eens tegen. De vele geziene tijd is in de herfst en winter en ook al vriest het heel hard deze hebben ook dan een innerlijk sterkte om toch te blijven groeien.
Ik geniet als ik ze ziet heerlijk van hun uitstralingen en laat hen zitten in de natuur. Je kan deze ook gedroogd kopen via een Chinese toko's onder de Chinese naam Muerh (wolkenoor) mocht je hen eens willen kopen en ze willen gebruiken voor een recept. Als je deze dan in water doet dan nemen ze hun eigen vorm weer aan. Op het internet zal je best veel kunnen vinden waar je zoal de judasoren in kan gebruiken mocht je dit willen doen.
In China zijn ze vooral bekend als Zwarte zwam. Deze worden dan vooral verwerkt in salades en soepen, maar ook in de vegetarische keuken gebruikt men deze heel veel. De zwam kan ook worden gedroogd en dan ook worden gegeten.
Maar wil je deze weleens plukken in het wild en deze ook gebyuiken in een gerecht dan vond ik dit recept voor jou
Recept: Veggiewok met judasoren
* 200 gram sojagehakt (gemarineerd)
* 4 judasoren, vers of gedroogd en geweekt
* 6 gedroogde shi-takes, geweekt of verse
* 1 teen knoflook, gesnipperd
* olijfolie
* gemberwortel
* wortel in reepjes
* 1 stuk tofoe of tofu grof
* 2 sjalotjes, in stukjes
* 1 los geklopt ei
Bereiding:
Verwarm olijfolie in een wok, doe er de gember, de sjalotjes en de seitan bij. Voor wie niet weet wat dit is: Seitan is een vleesvervanger op basis van tarwe-eiwit. Men kan het maken van tarwemeel en water. Door het deeg steeds uit te spoelen blijft het tarwe-eiwit, de gluten, achter. De glutenmassa wordt in water of (vegetarische) bouillon gekookt tot een product met een sponzige structuur en een hartige smaak. (In Japan maken ze dit ook zelf).
Roerbak met behulp van een houten spatel gedurende 5 tot 10 minuten. Voeg de paddestoelen en de wortel toe en bak enkele minuten tot de wortelstukjes beetgaar zijn. Roer de tofoe erdoorheen en laat heet worden. Roer het losgeklopte ei erdoor. Dien op met rijst of deegwaren.
andere namen hoe men deze ook noemt
Boomoren, boomoortjes, wolkenoren, muizenoortjes, Auricularia polytricha, cloud ear fungus, tree jellyfish, black fungus, Jelly Ear Fungus, wood ear fungus, tree ear fungus. En er zijn er vast nog wel meer in andere talen hoe zij het noemen maar ik laat het hierbij en ook met dit blog.
Je hebt nu vast wel voldoende informatie gelezen van dit oortje wat graag gezien mag worden bij vele paddenstoelen liefhebbers en dus ook bij mij.
Fijn dat je weer gezellig kwam lezen en bedankt voor alle bezoekjes en reacties die we al op deze natuurblog- De mens en de Natuur" mochten ontvangen. Want vele weetjes uit onze mooie natuur zal je hier heel veel ontmoeten.
waar ook veel de natuur, geschiedenis, liefde, leven met mooie dagjes uit tips zijn samen geweven in woord, fotografie en meer. Weet zeker dat jij je niet zal vervelen wat ik daar ook met jou graag wilt delen. Soms lees je ook een boodschap verborgen in mijn woorden voor jou of die ik schreef voor een medemens.
Wens je voor elke dag ook mooie en gezellige momenten toe. Natuurgroetjes, Tine
Voor jou mijn mooie fotografie van menige paddenstoelen die ik had ontmoet en deze zal je ook even tegenkomen maar de wereld van paddenstoelen en zwammen is heel uitgebreid en er zijn vele verschillende maar let op- niet plukken in de natuur als je twijfelt want ze zijn niet allen te eten.
Hoop dat je geniet van de soorten die je in mijn fotografie-slide show ziet:
